Πρωί και βράδυ στη ζωή, γυρνώ απελπισμένος
𝄆 Αγάπησα και μίσησα, κι είμαι δυστυχισμένος 𝄇

Αγάπησα τα μάτια της, τα χείλη, τα φιλιά της
𝄆 Μα μ' έκανε και μίσησα την άπιστη καρδιά της 𝄇

Τώρα δεν έχω πια καρδιά, για να ξαναγαπήσω
𝄆 Αγάπησα και μίσησα, δεν θέλω πια να ζήσω 𝄇

Μην τα ρωτάτε βρε παιδιά μεγάλη μ' άναψαν φωτιά
𝄆 Μια κούκλα απ' το Πολύγωνο και μια απ' το Τουρκολίμανο 𝄇
Στου Βύρων τον συνοικισμό μια χήρα είκοσι χρονών
Με μάτια σουρμελίδικα, με μάτια σουρμελίδικα
𝄆 Με μάτια σουρμελίδικα, γλυκά και σεβνταλίδικα 𝄇

Και στο Θησείο άλλη μια, τσαχπίνα με σγουρά μαλλιά
𝄆 Με μια ματιά της μ' έκαψε, στον άδη με κατέβασε 𝄇
Μια μοδιστρούλα απ' του Ψυρρή μ' έκανε αλάνη και μπεκρή
Και τώρα με παράτησε, και τώρα με παράτησε
𝄆 Και τώρα με παράτησε και άλλονε αγάπησε 𝄇

Στους Ποδαράδες μια μικρή, Πολίτισσα Ταταυλιανή
𝄆 Δυο μήνες με κορόιδεψε, και μ' άλλονε μου τό 'στριψε 𝄇
Στο Περιστέρι άλλη μια, κούκλα πεντάμορφη Σμυρνιά
Αυτή τα πήρε ούλα μου, αυτή τα πήρε ούλα μου
𝄆 Αυτή τα πήρε ούλα μου και μ' έκαψε, μανούλα μου
άδειασε τη σακούλα μου 𝄇

𝄆 Αγαπώ μια παντρεμένη, άμαν, εμ, αμάν, εμ 𝄇
𝄆 Απ' τον άντρα της διωγμένη, κούκλα ζηλεμένη 𝄇

𝄆 Μες στην Κοκκινιά που μένει, άμαν, εμ, αμάν, εμ 𝄇
𝄆 Όποιον και να δει τρελαίνει, η διαβολεμένη 𝄇

𝄆 Πήγαμε μαζί σεργιάνι, άμαν, εμ, αμάν, εμ 𝄇
𝄆 Κόντεψε να με πεθάνει, στο Πασαλιμάνι 𝄇

𝄆 Ξαπλωμένη στο ντιβάνι, άμαν, εμ, αμάν, εμ 𝄇
𝄆 Τη φιλώ, μου λέει φτάνει, σπαραγμός με πιάνει 𝄇

Αγαπώ μια παντρεμένη, όμορφη καλοντυμένη
Όμορφη καλοντυμένη, σπίτονοικοκυρεμένη

Μ' έχει και με καμαρώνει, και ποτέ δεν με μαλώνει
Είν' ωραία και μ' αρέσει, ήσυχη και με προσέχει

Θα μου χτίσει και παλάτια, στολισμένα με διαμάντια
Νά 'ρχονται τα χανουμάκια, να μας παίζουν μπουζουκάκια

𝄆 Αγαπώ τα μαύρα μάτια
Που γυαλίζουν σαν διαμάντια 𝄇 (Σ)

𝄆 Αγαπώ τις μαυρομάτες
Κι όλες τις γαλανομάτες 𝄇 (Σ)

𝄆 Χήρες κι αρραβωνιασμένες
Λεύτερες και παντρεμένες 𝄇 (Σ)

𝄆 Καστανές ξανθομαλλούσες
Όμορφες ξανθιές και ρούσες 𝄇 (Σ)

𝄆 Όλες θα τις αγαπήσω
Κι ύστερα θα ξεψυχήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Βρε Αγιοθοδωρίτισσα, πεντάμορφη στα κάλλη 𝄇
Εσύ μου πήρες το μυαλό μέσ' από το κεφάλι
Πάψε πια τα νταλγκαδάκια που 'χεις με τα σωφεράκια
Αγιοθοδωρίτισσα μου, μού 'χεις κάψει την καρδιά μου

𝄆 Και βραδιοξημερώνουμαι μες στην Αμερικάνα 𝄇
Αχ, Αγιοθοδωρίτισσα, πεντάμορφη σουλτάνα
Πάψε πια τα νταλγκαδάκια που 'χεις με τα σωφεράκια
Αγιοθοδωρίτισσα μου, έλα γίνε πια δικιά μου

𝄆 Πειράζεις τους σωφέρηδες πο' 'ρχούνται απ' την Αθήνα 𝄇
Πειράζεις κι όλα τα παιδιά που πάνε στα ρετσίνια
Πάψε πια τα νταλγκαδάκια που 'χεις με τα σωφεράκια
Αγιοθοδωρίτισσα μου, έλα πια στην αγκαλιά μου

𝄆 Βρε Αγιοθοδωρίτισσα μάζεψε το μυαλό σου 𝄇
Γιατί αργά ή γρήγορα θα βρεις το δάσκαλό σου
Πάψε πια τα νταλγκαδάκια που 'χεις με τα σωφεράκια
Αγιοθοδωρίτισσα μου, πάψε πια τα νταλγκαδάκια

Έλα να μου γιάνεις την πληγή που μ' άνοιξες
Και πονώ για σένα αγοροκοριτσάρα μου
Πήρες την καρδούλα μου, πνοή δεν μ' άφησες
Έλα μπαρμπουνάρα μου

𝄆 Έλα και μη θέλεις να χαθώ
Αγοροκόριτσο για σε θα τρελαθώ 𝄇
Έλα κοντά μου, στην αγκαλιά μου
Έλα και δώσ' μου το φιλί σου το γλυκό
Ίσως γιατρευτώ, εγώ για σένα λιώνω
Αγοροκοριτσάρα μου, σ' αγάπησα πολύ
Πως να σου το πω, βαθιά έχω τον πόνο
Έλα πια και δώσ' μου το φιλί

Με το τσιγαράκι που φουμάρεις, καύομαι
Άναψε η καρδιά μου, αγοροκοριτσάρα μου
Αχ, για τα τσαχπίνικα σου σκέρτσα χάνομαι
Λιώνω μπαρμπουνάρα μου

𝄆 Έλα και μη θέλεις να χαθώ
Αγοροκόριτσο για σε θα τρελαθώ 𝄇
Έλα κοντά μου, στην αγκαλιά μου
Έλα και δώσ' μου το φιλί σου το γλυκό
Ίσως γιατρευτώ, εγώ για σένα λιώνω
Αγοροκοριτσάρα μου, σ' αγάπησα πολύ
Πως να σου το πω, βαθιά έχω τον πόνο
Έλα πια και δώσ' μου το φιλί

Κάποιος φίλος μου σε είδε χθες στην αγορά
Κι έπινες ουζάκι με τον μάγκα τον ψαρά
𝄆 Σ' είχε αγκαλιασμένη και γλεντάγατε μαζί
Ζούλα σ' ένα φίνο μαγαζί 𝄇

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, άδειασε μου τη γωνιά
Την ανθίστηκα, μπαμπέσα, τη δική σου απονιά 𝄇 (Σ)

Ήσουν όλο σκέρτσο, βρε παμπόνηρη ξανθιά
Ξέχασες τα χάδια μου και τα γλυκά φιλιά
𝄆 Πονηρά 'ξηγήθηκες και θα σ' εκδικηθώ
Δεν σε θέλω πια, δεν σ' αγαπώ 𝄇

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μ' αρέσεις, άδειασε μου τη γωνιά
Φτάνει πια να κοροϊδεύεις, τράβα σ' άλλη γειτονιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Είμ' αθώος το φωνάζω και το διαλαλώ
Άδικα με κατακρίνουν και με λεν τρελό 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αν σ' αγάπησα κουκλί μου πως να σου το πω
Σε λατρεύω κι έχω πάντα τον καλό σκοπό 𝄇 (Σ)

𝄆 Έγκλημα δεν είν' η αγάπη ούτε και ντροπή
Όποιος αγαπάει μονάχα ξέρει τι θα πει 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα φως μου να κλεφτούμε μιας και σ' αγαπώ
Ασ' τον κόσμο να φωνάζει ασ' τον τον κουτό 𝄇 (Σ)

Όλοι με λένε άσωτο, που το 'χω ρίξει έξω
𝄆 Και με κρασί τον πόνο μου ζητάω να γιατρέψω 𝄇

Άδικα με κατηγορούν, που πίνω και μεθάω
𝄆 Και πριν απ' τα μεσάνυχτα στο σπίτι μου δεν πάω 𝄇

Μα πως να πάω σπίτι μου και πως να μη μεθύσω
𝄆 Κι αν πάω ακόμα, πέστε μου, τι έχω να κερδίσω 𝄇

Εγώ φεύγω και σ' αφήνω μια για πάντα βρε αλανιάρη
Στην Αμερική θα πάω κάποιον για να βρω
Και μαζί του πια θα μείνω που με θέλει να με πάρει
Με δολάρια θα μεθάω κι όλο θα γλεντώ

Πάψε τα παλιογινάτια πεισματάρα μου
Να χαρείς τα δυο σου μάτια παιχνιδιάρα μου
Ξέρεις τι καπνό φουμάρω και για σένα πως μπορώ
Αεροπλάνο να πάρω νά 'ρθω πάλι να σε βρω

Και μ' αεροπλάνο νά 'ρθεις κι όσο γρήγορα κι αν φτάσεις
Στό 'πα και στο ξαναλέγω πως δεν σ' αγαπώ
Μόρτη μου κακό θα πάθεις κι απ' τη ζήλια σου θα σκάσεις
Στην Αμερική θα πάω για να παντρευτώ

Βρε μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου
Θα τα μπλέξεις δίχως άλλο παιχνιδιάρα μου
Και μη μου γλιστράς σαν χέλι αφού ξέρεις πως μπορώ
Με την κάμα μου στο χέρι να έρθω πάλι να σε βρω

Δεν φοβούμαι βρε μαγκίτη και θα φύγω απ' την Αθήνα
Στην Αμερική θα πάω πώς να σου το ειπώ
Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα
Με ουίσκι θα μεθάω κι όλο θα γλεντώ

Μάθε πως απ' την Αθήνα πεισματάρα μου
Δεν μπορείς να κάνεις βήμα παιχνιδιάρα μου
Και πως δεν ψηφώ τον χάρο κι αν μου φύγεις πως μπορώ
Αεροπλάνο να πάρω να έρθω πάλι να σε βρω

𝄆 Έμορφη Αθηναίισσα, γλυκιά μικρή ξανθή μου 𝄇
𝄆 Με τα γαλάζια μάτια σου, μου πήρες τη ψυχή μου 𝄇
𝄆 Έλα να σμίξουμε τα δυο, τα πάθη μας να πούμε 𝄇
𝄆 Στην πονεμένη μας καρδιά το φάρμακο να βρούμε 𝄇

𝄆 Κούκλα, σκερτσόζα μου γλυκιά, έλα στην αγκαλιά μου 𝄇
𝄆 Και τα τρελά σου τα φιλιά θα είν' η παρηγοριά μου 𝄇
𝄆 Μέσα στα χάδια μου θα ζεις, γλυκιά μου Αθηναία 𝄇
𝄆 Μονάχα η καρδούλα σου να κλίνει πια με μένα 𝄇

Μες στην Αθήνα ξενυχτώ, για σένα βρε μικρό μου
𝄆 Και κάθε μέρα εγώ για σε, βρ' αμάν αμάν
Βρίσκω τον διάβολο μου 𝄇

Για σένανε πίνω κρασί, για σένανε σουρώνω
𝄆 Για σένα βρ' Αθηναίισσα, βρ' αμάν αμάν
Πίνω και μαραζώνω 𝄇

Αν θέλεις βρ' Αθηναίισσα, μαζί μου για να ζήσεις
𝄆 Και τη φωτιά που μ' άναψες, βρ' αμάν αμάν
Φρόντισε να τη σβήσεις 𝄇

Κοίτα βρε Αθηναίισσα, τα κόλπα σου μη κάνεις
𝄆 Με μένανε που έμπλεξες, βρ' αμάν αμάν
Πέρα δεν θα τα βγάλεις 𝄇

Είσαι φίνα και μ' αρέσεις, Αθηναίισσα
𝄆 Στη ματιά σου κάτι έχεις, καλέ μποέμισσα 𝄇

Δυο κρυστάλλινα παλάτια, χρυσοστόλιστα
𝄆 Θα σου κτίσω για τα μάτια τα σπανιόλικα 𝄇

Είσαι πρώτη στην Αθήνα, στ' ομολόγησα
𝄆 Όμορφη, γλυκιά τσαχπίνα, πλάνα γόησσα 𝄇

Είμαι ντερτλής, είμαι ζευκλής, αμάν, αμάν
Απ' την Αθήνα σεβνταλής, νταρινταντράν
Ειμ' Αθηναίος και γλεντζές, αμάν, αμάν
Που μ' αγαπούν πάρα πολλές

Σπάω σεβντά με τις Σμυρνιές
Τις Μορτακιώτισσες που λες
Και με τις Τσαρμαδιώτισσες, νταρινταντράν
Και με τις Φασουλιώτισσες

Απ' τα Ταμπάχανα είναι μια, αμάν, αμάν
Που 'χει τρελάνει τον ντουνιά, νταρινταντράν
Για μένανε τρελαίνεται, αμάν, αμάν
Και μη σας κακοφαίνεται

Μια μόρτισσα Αθηναίισσα
Τσαχπίνα, ντερμπεντέρισσα
Και άλλη μια Ταταυλιανή, νταρινταντράν
Έχει καρβούνι και κλειδί

Μού' 'βαλες ένα αίνιγμα, μικρό μου να στο λύσω
Και μου 'πες πως θε να σταθείς να σε γλυκοφιλήσω

Να σου το λύσω έλα έδω, έλα, να σου το λύσω
Για να σταθείς μικρούλα μου, να σε γλυκοφιλήσω

Μού 'πες πως είσαι λεμονιά, με όμορφα λεμόνια
να τα παινέσω θέλησα κι είπα πως είν' πεπόνια

Να σου το λύσω έλα έδω, έλα, να σου το λύσω
Για να σταθείς μικρούλα μου, να σε γλυκοφιλήσω

Μα εσύ δεν ήθελες, μικρό, αίνιγμα να σου λύσω
Ήταν η ζώνη σου σφιχτή κι ήρθες να σου τη λύσω

Να σου το λύσω έλα έδω, έλα, να σου το λύσω
Για να σταθείς μικρούλα μου, να σε γλυκοφιλήσω

𝄆 Θα σε βάλω στα μετάξια και μες στα καλά
Και θα βγαίνεις εις τον κόσμο σαν νοικοκυρά 𝄇

Άιντε να πεθάνεις με το πείσμα σου
Που δεν θέλεις να με κάνεις κτήμα σου
Άιντε να πεθάνεις σαν δεν μ' αγαπάς
Τα λεφτά μου σαν δεν ξεύρεις να τα φας

𝄆 Ξέρω πως θα μετανιώσεις κι ύστερα θα κλαις
Μα από τώρα εγώ σου λέγω, πνίξιμο που θες 𝄇

Άιντε να πεθάνεις με το πείσμα σου
Που δεν θέλεις να με κάνεις κτήμα σου
Άιντε να πεθάνεις σαν δεν μ' αγαπάς
Τα λεφτά μου σαν δεν ξεύρεις να τα φας

𝄆 Θα σε βάλω στα μετάξια και μες στα καλά
Και θα βγαίνεις εις τον κόσμο σαν νοικοκυρά 𝄇

Άιντε να πεθάνεις με το πείσμα σου
Που δεν θέλεις να με κάνεις κτήμα σου
Άιντε να πεθάνεις σαν δεν μ' αγαπάς
Τα λεφτά μου σαν δεν ξεύρεις να τα φας

Γουστάρεις για το ακρογιάλι, που είναι όμορφη η βραδιά
Να κάψουμ' ένα τσιγαράκι, στη μοναξιά

𝄆 Αγκαλιά θε να βρεθούμε, κούκλα μου μελαχρινή
Κι ας τον κόσμο να σφυράει, κι ό,τι θέλει ας πει 𝄇

Μου ήρθε ζάλη στο κεφάλι, καίγουμαι στον πυρετό
Μανίτσα μου τι έχω πάθει, θα σου το ειπώ

𝄆 Η θερμή σου η αγκάλη, κούκλα μου με τσάκισε
Και τ' ολόθερμο φιλί σου με παραζάλισε 𝄇

Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα
Και την κοινωνία τώρα την επαίζω έναν παρά
Βίβα, τα φαρμάκια που 'ταν στοίβα
Ποτηράκι, ποτηράκι, λες και κάνανε φτερά
Βάνε, όσα έρθουν κι όσα πάνε
Που θα βρούμε τέτοιο βράδυ στη ζωή μας τη ρηχή
Δώσε, το τραπέζι ξαναστρώσε
Φέρε καθαρά ποτήρια κι άντε φτου κι απ' την αρχή

Ρώτα, το κορίτσι πρώτα πρώτα
Τι γουστάρει να του παίξεις μπουζουξή μου σεβνταλή
Βάρα, την κρυφή σου τη λαχτάρα
Που ίσως νά 'ναι η αγάπη, το πιοτό και το φιλί
Ώπα, η καρδιά μου η σορόπα
Σάμπως και θα σπάσει απόψε και στα δέκα θα κοπεί
Φτου σου, οι πενιές του μπουζουκιού σου
Μου επήρανε τα ρέστα και μ' αφήσανε ταπί

Άλα, έχω στρώσει μια κεφάλα
Που τα βλέπω όλα σαν μπέης και τα νιώθω σαν πασάς
Άιντε, στα ποτήρια ξανά βάντε
Κι άιντε βίβα μου κι εμένα κι άιντε βίβα σας κι εσάς
Σβήνω, πω πω θεέ μου τι θα γίνω
Αγκαλιά μου το κορίτσι και τριγύρω τα βιολιά
Σπάσ' τα, κι όλα ας γίνουνε ανάστα
Και παρντόν αν μπουμπουνίσω και καμία πιστολιά

Σε αγαπώ, τσαχπίνα μου, τσαχπίνικο
Γιατί είσαι απ' τον Περαία
Κι εσύ πολύ με αγαπάς, αλάνικο
Και κάνουμε παρέα

Όταν σε πρωτογνώρισα, τσαχπίνα μου
Μου 'κανες πεισματάκια
Και την καρδιά μου τη γέμισες, αλάνικο
Με χίλια δυο φαρμάκια

Κι έτσι καιρός δεν πέρασε, τσαχπίνικο
Τα μαύρα σου ματάκια
Ζηλέψανε τα μάτια μου, αλάνικο
Να γίνουμε ταιράκια

Τώρα που σμίξαμε τα δυο, αλάνικο
Γιατί με βασανίζεις
Και κάθε μέρα μια γουλιά, αλάνικο
Φαρμάκι με ποτίζεις

Εγώ 'μαι αλάνης μάνας γιος, μάγκας σωστός στην τρίχα
Και στον καθένα ζόρικο κόβω με μιας τον βήχα

Ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά γλυκά
Σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα
Τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου
Άντε γεια σου, βρε κουκλίτσα μου

Και ο νταλγκάς στο διάβολο της καθεμιάς ας πάει
Κι εγώ έχω κούκλα όμορφη, αχ, που όλο με μελετάει

Ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά γλυκά
Σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα
𝄆 Τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου
Άντε γεια σου, βρε κουκλίτσα μου 𝄇

𝄆 Αλάνης πια δεν είμαι εγώ, δεν θέλω να γελούνε 𝄇
𝄆 Οι όμορφες της γειτονιάς να με περιφρονούνε 𝄇

𝄆 Γι' αυτό και τ' απεφάσισα να γίνω αριστοκράτης 𝄇
𝄆 Κάθε μικρή που θα με δει, να χάνει τα μυαλά της 𝄇

𝄆 Μεταξωτό πουκάμισο, γραβάτα και κολάρο 𝄇
𝄆 Και θα διαλέξω μόνος μου, γυναίκα για να πάρω 𝄇

𝄆 Εντάξει τα κανόνισα, μα μένει η απορία 𝄇
𝄆 Πως θα γενούνε όλα αυτά μ' αυτή την αψιλία 𝄇

Κάθε βράδυ θα σε περιμένω κι όπου θέλω εγώ θα σε πηγαίνω
𝄆 Θέλω από σε να μ' αγαπήσεις αλανιάρα*
Τη φλόγα της καρδιάς μου να μου σβήσεις 𝄇

Γιατί θες μικρό να ανεστενάζω μάγκικο βρισιές να σ' αραδιάζω
Μια που λες πως είσαι απ' τον Περαία, αλανιάρα
Να ξηγιέσαι μάγκικα κι ωραία
Μια που λες πως είσ' απ' την Αθήνα
Να ξηγιέσαι μάγκικα και φίνα

Κάθε βράδυ ραντεβού μαζί μου κι όλο εσένα θ' αγαπώ πουλί μου
𝄆 Έλα πάψε πια μη με παιδεύεις αλανιάρα*
Κι από μένα έχεις ό,τι γυρεύεις 𝄇

* Μόνο στην 1η επανάληψη

Βρε αλανιάρα σεβνταλού, γιατί με βασανίζεις
Και πάντα την καρδούλα μου φαρμάκια την ποτίζεις
Δεν ήξευρα τέτοια φωτιά, πως ήταν ο σεβντάς σου
Πως μπλέχτηκα και καίγουμαι, κι αδιαφορεί η καρδιά σου

𝄆 Έλα, έλα σεβνταλού, κάν' εμένα γιαβουκλού
Έλα μη με τυραννείς, κι ό,τι θες μ' εμέ θα βρεις 𝄇

Με ντέρτια κι αναστεναγμούς, μες στον ντουνιά γυρίζω
Και πάντα το κορμάκι μου, για σε το βασανίζω
Το έλεος σου κάνε πια, βρε σεβνταλού, μικρή μου
Γιατί σ' αγάπησα πολύ, μέσα από την ψυχή μου

Έλα, έλα σεβνταλού, κάν' εμένα γιαβουκλού
Έλα μη με τυραννείς, κι ό,τι θες μ' εμέ θα βρεις

Όλο μες στα ταβερνειά πας και μπεκρουλιάζεις, αλανιάρικο
Και για μένα δεν ρωτάς, ούτε και σε νοιάζει, παιχνιδιάρικο

Το κορμί σου κι αν πουλάς, τώρα που 'σαι νέα, αλανιάρικο
Θα γεράσεις και θα λες, ήτανε μοιραία, παιχνιδιάρικο

Δεν θα βγούνε σε καλό, ολ' αυτά που κάνεις, αλανιάρικο
Κοίταξε να μαζευτείς και μυαλό να βάλεις, παιχνιδιάρικο

Με καιρό θα κουραστείς και θα θες ν' αράξεις, αλανιάρικο
Τότες θα με θυμηθείς και πικρά θα κλάψεις, παιχνιδιάρικο

Με χτυπάει η φτώχεια κι ο βοριάς
Και η απιστία μιας καρδιάς
Φεύγω σαν αλήτης πια στη γη
Στα τυφλά τραβώ και όπου βγει

Σπίτι και αδέρφια δεν κοιτώ
Κι ό,τι αγαπούσα παρατώ
Φεύγω μες στην έρημη βραδιά
Μόνος με τ' αστέρια συντροφιά

Μ' έκανε αλήτη μια σκληρή
Μια διπρόσωπη, μια πονηρή
Κι αν ζωή ν' αλλάξω προσπαθώ
Με τραβάει ο δρόμος πριν σταθώ

Δυο ώρες μου καυχιέσαι, λες και είσαι ο Δον Ζουάν
Τα λόγια του αέρος σε μένα δεν περνάν
𝄆 Τα ομορφόπαιδα κι οι μάγκες τύφλα νά 'χουνε
Εγώ γουστάρω μόνο αυτούς που μάτσο τά 'χουνε 𝄇

Μου λες δεν έχω γνώση, μονό μακριά μαλλιά
Μα πιο καλά από σένα την ξέρω τη δουλειά
𝄆 Και με σένα να γλεντήσω κάποτε μπορεί
Και την άλλη που σε ξέρω και που σε έχω δει 𝄇

Μπορεί να κάνω τρέλες, μα φίνα περπατώ
Και δύσκολα από σένα να πέσω στο σπαστό
𝄆 Και αφού ξέρεις τη ζωή και οι δυο τραβιόμαστε
Άλλα λόγια το λοιπόν για να αγαπιόμαστε 𝄇

Μια μου λες πως με λατρεύεις και γι' αγάπη μου μιλάς
Κι απ' την άλλη με παιδεύεις για να παίζεις να γελάς

Άλλα μου λες κι άλλα μου κάνεις, κοντεύω πια να τρελαθώ
Τό 'βαλες πείσμα να με πεθάνεις, μη θέλεις φως μου να χαθώ

Τα γλυκά φιλιά που δίνεις μου μυρίζουνε ψευτιές
Κι οι ματιές σου που μου ρίχνεις είναι σαν παγαποντιές

Άλλα μου λες κι άλλα μου κάνεις, κοντεύω πια να τρελαθώ
Τό 'βαλες πείσμα να με πεθάνεις, μη θέλεις φως μου να χαθώ

Δεν μπορείς πια με νιώσεις, ψέματα να μη μου λες
Με καιρό θα μετανιώσεις και για μένα θε να κλαις

Άλλα μου λες κι άλλα μου κάνεις, κοντεύω πια να τρελαθώ
Τό 'βαλες πείσμα να με πεθάνεις, μη θέλεις φως μου να χαθώ

Τι θες και πάντα μού 'ρχεσαι, με μάτια δακρυσμένα
𝄆 Στο λέω πάρ' το απόφαση, δεν κάνεις πια για μένα 𝄇

Αυτά που μου 'λεγες εχτές, τα ίδια λες κι απόψε
𝄆 Σου το 'πα πως δεν σ' αγαπώ και τις ελπίδες κόψε 𝄇

Αφού εσύ δεν μπόρεσες τη γνώμη μου να κάνεις
𝄆 Τώρα μ' αυτήν τη ζήλια σου, σ' αφήνω να πεθάνεις 𝄇

Σαν μου κάνεις κορδελάκια και γκρινιάζω, εσύ σωπάς
𝄆 Μου πλασάρεις δυο φιλάκια, μου γελάς κι αλλού το πας 𝄇

Σου μιλάω για στεφάνι, μα εσύ με τυραννάς
𝄆 Μου αλλάζεις την κουβέντα και με τρόπο αλλού το πας 𝄇

Κι όταν θέλεις δαχτυλίδια, για αγάπη μου μιλάς
𝄆 Σου τα δίνω, σαν κορόιδο, και εσύ αλλού τα πας 𝄇

Μελωδία

𝄆 Σου τα δίνω, σαν κορόιδο, και εσύ αλλού τα πας 𝄇

Όταν περνώ για να σε ιδώ, αχ πως με βασανίζεις
Έχεις κεφτέδες στη φωτιά, αχ Κατερίνα μου γλυκιά
Και γλυκοτηγανίζεις

Αμάν Κατερίνα μου, κουζούμ Κατερίνα μου
Τα παραπονάκια μου θέλω να στα πω
Μάτια σαν τα κάστανα, μ' έβαλαν στα βάσανα
Κι όλο από την πόρτα σου θέλω να περνώ

Έχεις τσουκάλι πήλινο και ψήνεις φασουλάδα
Κι εγώ από τη λαχτάρα μου, παίζοντας την κιθάρα μου
Σου κάνω πατινάδα

Αμάν Κατερίνα μου, κουζούμ Κατερίνα μου
Τα παραπονάκια μου θέλω να στα πω
Μάτια σαν τα κάστανα, μ' έβαλαν στα βάσανα
Κι όλο από την πόρτα σου θέλω να περνώ

Κάνεις ωραία σκορδαλιά, βάζεις περίσσιο λάδι
Στην ταραμοσαλάτα σου, η σάλτσα η ντομάτα σου
Που βάζεις στο πιλάφι

Αμάν Κατερίνα μου, κουζούμ Κατερίνα μου
Τα παραπονάκια μου θέλω να στα πω
Μάτια σαν τα κάστανα, μ' έβαλαν στα βάσανα
Κι όλο από την πόρτα σου θέλω να περνώ

Δεν θέλω στον παράδεισο, να πάω σαν πεθάνω
Το ξέρω εκεί δεν θα σε βρω και τότε τι θα κάνω

Θέλω να πάω στην κόλαση, τη χάρη αυτή γυρεύω
Γιατί εκεί θε να σε βρω, αμαρτωλή το ξέρω

Γιατί ποτέ στη ζήση σου, ποτέ δεν μ' ελυπηθείς
Να κάνεις ένα ψυχικό, λίγο να αγαπήσεις

Αμαρτωλή μες τις φωτιές, θα ψήνεσαι, θα λιώνεις
Δεν ωφελεί, κακούργα μου, αν τώρα μετανιώνεις

Μαζί κι εγώ με σένανε, στη κόλαση αν λιώνω
Με τους διαβόλους συντροφιά, σένα να βλέπω μόνο

Και πεθαμένους συντροφιά, διαβόλους θα χορέψει
Και στη ζωή με διάβολο, ο δόλιος είχα μπλέξει

Γιατί τον δρόμο σου ν' αλλάξεις
Για δυο στολίδια, άμυαλη τρελή
𝄆 Και το στεφάνι σου να το πετάξεις
Να γίνεις στη ζωή αμαρτωλή 𝄇

Τώρα στους δρόμους κάνεις βόλτες
Με παγωμένη κι άδεια την καρδιά
𝄆 Μα θα σου φαίνονται βαριές οι πόρτες
Που θα σε δέχονται κάθε βραδιά 𝄇

Και κάθε νύχτα θα περιμένεις
Διαβάτη, για να βρεις αγοραστή
𝄆 Και ντροπιασμένη μπρος μας θα διαβαίνεις
Με νέο κάθε τόσο εραστή 𝄇

𝄆 Πέντε μάγκες στον Πειραία 𝄇 (×3)
Ζούλα κάνανε παρέα

𝄆 Πίνανε και μαστουρώναν 𝄇 (×3)
Όπου λάχαινε τη στρώναν

𝄆 Ρίξανε το μανιτάρι 𝄇 (×3)
Μια βραδιά με το φεγγάρι

𝄆 Πιάσαν έν' Αμερικανό 𝄇 (×3)
Στη μανίτα σαν τον χάνο

𝄆 Και του πήρανε τις χήνες 𝄇 (×3)
Τα δολάρια, τις λίρες

𝄆 Του πασάραν τη μανίτα 𝄇 (×3)
Και του λένε καληνύχτα

𝄆 Βλέπω τον Αμερικάνο 𝄇 (×3)
Και μου λέει τι να κάνω

𝄆 Πέντε μάγκες χθες με ηύραν 𝄇 (×3)
Κι όσα είχα μου τα πήραν

Αναπτήρας με φιτίλι είναι τα δικά σου χείλη
Σπίρτο είναι, λες, μονάχο, τέτοιον αναπτήρα νά 'χω
Τσαφ, και έπαιρνε φωτιά, τσουφ, και σπίθα στην καρδιά

Αναπτήρας με βενζίνα, είσαι κούκλα μου, τσαχπίνα
Σαν ανάβεις με γλυκαίνεις και μες στην καρδιά μου μπαίνεις
Τσαφ, και έπαιρνε φωτιά, με την πρώτη τη ματιά

Σαν τη φλογερή ματιά σου, που προδίδει τη φωτιά σου
Βρε, δεν έχει ξαναγίνει τέτοιο φλογερό καμίνι
Τσαφ, και πήρε πυρκαγιά, ήταν ατσίδα, βρε παιδιά

Αναπτήρας με την πέτρα, είσαι πονηρή και ψεύτρα
Είσαι στα ναζάκια μάνα και η σπίθα πάει διάνα
Τσαφ, και έπαιρνε φωτιά, τσουφ, και κάηκ' η καρδιά

Μελωδία

Τσαφ, και έπαιρνε φωτιά, τσουφ, και σπίθα στην καρδιά

Θέλω να φύγω μακριά, για το Μαρόκο βρε παιδιά
Μες στην Αφρική
Να γνωρίσω τους αγάδες, τους μεγάλους ντερβισάδες
Στην Ανατολή

Φίλους θα πιάσω με σκοπό, μες στον οντά τους για να μπω
Μες στην Αφρική
Να ξαπλώσω σε ντιβάνια, σε πασάδικα ντουμάνια
Στην Ανατολή

Σαν θ' αποκτήσω και φλουριά, θα κηρυχτώ μαχαραγιάς
Μες στην Αφρική
Ν' απολαύσω τις σουλτάνες, τις πιο φίνες Αφρικάνες
Στην Ανατολή

Αν δεν με θέλεις χήρα μου, να 'ρθώ στη γειτονιά σου
Αλήθεια θέλω να το πεις, με όλη την καρδιά σου
Αν δεν με θέλεις χήρα μου, να 'ρθώ στη γειτονιά σου

Ακόμη απόψε θα διαβώ και δεν ξαναδιαβαίνω
Πολλές φορές με γέλασες και γνώμη δεν μαθαίνω
Ακόμη απόψε θα διαβώ και δεν ξαναδιαβαίνω

Το ξέρω άλλον αγαπάς, μ' άλλον τα 'χεις μπλεγμένα
Και μένα μ' απαράτησες, τι σου 'χω κανωμένα
Το ξέρω άλλον αγαπάς, μ' άλλον τα 'χεις μπλεγμένα

Αγάπησες εκείνονε και ξέχασες εμένα
Να θυμηθείς τα λόγια σου, που μού 'χεις ειπωμένα
Αγάπησες εκείνονε και ξέχασες εμένα

Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει
𝄆 Αλλιώς για σένα η ζωή θά 'ν' βάσανα γεμάτη 𝄇

Αν έχεις τύχη πάντοτε ο μύλος σου δουλεύει
𝄆 Η μάνα σου σε χαίρεται, κι ο κόσμος σε ζηλεύει 𝄇

Την τύχη μην την εκλωτσάς, όταν την αγκαλιάζεις
𝄆 Πρέπει να ξέρεις να φερθείς, πριν φύγει και τη χάσεις 𝄇

Όταν δεν είσαι τυχερός, πάνω στην άμμο χτίζεις
𝄆 Σπέρνεις χρυσάφι και, συχνά, χόρτο ξερό θερίζεις 𝄇

Όταν δεν είσαι τυχερός, και στα χαρτιά τα χάνεις
𝄆 Και με αγάπη όταν μπλεχτείς, τίποτα δεν θα κάνεις 𝄇

Κι αν είσαι μάτια μου φτωχιά, σου το 'πα δεν πειράζει
𝄆 Θε να σε κάμω ταίρι μου κι εσέ να μη σε νοιάζει

Οι πλούσιοι πο' 'χουν τα λεφτά, πες μου τι θα τα κάνουν
𝄆 Κι εκείνοι όπως κι οι φτωχοί, μια μέρα θα πεθάνουν

Εγώ τρελά σ' αγάπησα, όχι για τα λεφτά σου
𝄆 Αλλά μαζί σου τα 'μπλεξα, για την καλή καρδιά σου

Τον κόσμο να γλεντήσουμε, έλα μαζί με μένα
𝄆 Και μη σε μέλει για λεφτά, έχω εγώ για σένα

Αν ήμουν άντρας θά 'καιγα Πειραία και Αθήνα
𝄆 Και Βάγγο να με λέγανε, κι ας μη με λέγαν Ντίνα 𝄇

Θα είχα γυναίκες γκόμενες, την εβδομάδα δέκα
𝄆 Μα βλαστημώ τη μάνα μου, που μ' έκανε γυναίκα 𝄇

Πάντα θε να φερνόμουνα σαν φίνο κουτσαβάκι
𝄆 Στο χέρι μου θα κράταγα με φούντα μπεγλεράκι 𝄇

𝄆 Και θα γυρνούσα με ταξί, Περαία και Αθήνα
Στις μπίρες και στα καμπαρέ, να την περνάω φίνα 𝄇

Αχ βρε ντουνιά σε βλαστημώ γιατί είμαι αδικημένη
𝄆 Για της γυναίκας την καρδιά δεν είμαι γεννημένη 𝄇

Αν θες να δεις ποιος είμαι εγώ και τι αξία έχω
Τράβα και ρώτα να σου πουν, πόσες γυναίκες μ' αγαπούν
Κι εγώ δεν τις προσέχω

Αν ήξερες ποιος είμ' εγώ και αν μάθεις τη ζωή μου
Πρέπει να το 'χεις καύχημα που περπατάς μαζί μου

Εσύ μονάχα μπόρεσες και μ' έκανες δικό σου
Όταν με πρωτοφίλησες, μες στην καρδία μου μίλησες
Και ζω πια στο πλευρό σου

Αν ήξερες ποιος είμ' εγώ και αν μάθεις τη ζωή μου
Πρέπει να το 'χεις καύχημα που περπατάς μαζί μου

Είδαν πολλά τα μάτια μου μέσα σ' αυτήν την πλάση
Γλέντια, ξενύχτια και πιοτά, δόξα, γυναίκες και λεφτά
Τα έχω πια χορτάσει

Αν ήξερες ποιος είμ' εγώ και αν μάθεις τη ζωή μου
Πρέπει να το 'χεις καύχημα που περπατάς μαζί μου

Αν θέλεις να με δεις γαμπρό, κατέβαινε μια δόση
𝄆 Από τη προίκα που 'ταξε ο γέρος σου να δώσει 𝄇

Δεν είναι μια, δεν είναι δυο, που τά 'χουμε μιλήσει
𝄆 Πρέπει κανείς νά 'χει λεφτά για να μπορεί να ζήσει 𝄇

Έλα λοιπόν μη σκέπτεσαι και φρόντισε λιγάκι
𝄆 Γρήγορα ο πατέρας σου να δώσει παραδάκι 𝄇

Άνθρωποι, άνθρωποι, κακούργοι, πονηροί
Που σαν μαγνήτης σας τραβάει η αδικία
Γιατί φερνόσαστε σκληροί και μοχθηροί
Κι όλα τα βλέπετε στον κόσμο με κακία
Άνθρωποι, άνθρωποι σκληροί

Γιατί ζηλεύετε στον άλλον τη χαρά
Γιατί στον νου σας το κακό έχετε βάλει
Γιατί με μίσος φοβερό κάθε φορά
Το μάτι ο ένας τ' αλλουνού κοιτά να βγάλει
Άνθρωποι, άνθρωποι σκληροί

Άνθρωποι, άνθρωποι, γλεντήστε τη ζωή
Μόνο μ' αγάπη αληθινή και καλοσύνη
Γιατί η ζωή μας θα χαθεί σε μια στιγμή
Και μια κακία μόνο απ' όλα αυτά θα μείνει
Άνθρωποι, άνθρωποι σκληροί

Το παράθυρο κλεισμένο, σφαλισμένο, σκοτεινό
𝄆 Για ποιο λόγο δεν τ' ανοίγεις, πεισματάρα να σε ιδώ 𝄇

𝄆 Άνοιξε, άνοιξε, γιατί δεν αντέχω
Φτάνει πια, φτάνει πια, να με τυραννάς 𝄇

Ξεροστάλιασα στ' αγιάζι, ώρες να σου τραγουδώ
𝄆 Η καρδιά μου φλόγες βγάζει, μα δεν βγαίνεις να σε ιδώ 𝄇

𝄆 Άνοιξε, άνοιξε, γιατί δεν αντέχω
Φτάνει πια, φτάνει πια, να με τυραννάς 𝄇

Σ' έχουν πλανέψει κάποια μάτια, όμορφα, νοσταλγικά
Τά 'χεις στολίδι και καμάρι, και σε λιώνουν μυστικά
Αν θα σ' αφήσει τι θα κάνεις
Μες στο βούρκο θα πεθάνεις
Ντροπιασμένη πάντα θα γυρνάς
Και μια μποέμισσα θα γίνεις
Στις ταβέρνες θα τα πίνεις
Μα θα τα πληρώσεις, μην ξεχνάς

Μέρα και νύχτα θα σε παίρνει ένας πόνος μυστικά
Είναι το κρίμα που πληρώνει η μπαμπέσα σου καρδιά
Όσο κι αν κλάψεις κι αν δακρύσεις
Θα σε κρατούν οι αναμνήσεις
Και θα βρεις αλλού παρηγοριά
Λούσα θα κάνεις, θα γλεντήσεις
Μα μια ώρα θα γυρίσεις
Μέσα στην παλιά μας τη φωλιά

Εισαγωγή & μελωδία

Αν θα σ' αφήσει τι θα κάνεις
Μες στο βούρκο θα πεθάνεις
Ντροπιασμένη πάντα θα γυρνάς
Και μια μποέμισσα θα γίνεις
Στις ταβέρνες θα τα πίνεις
Μα θα τα πληρώσεις, μην ξεχνάς

Στα μάτια όταν σε κοιτώ, να ξέρεις πως καρδιοχτυπώ

𝄆 Με τον φόβο πάντα σβήνω, αν σε χάσω τι θα γίνω 𝄇

Όταν σε έχω αγκαλιά και σε γεμίζω με φιλιά

𝄆 Με τον φόβο πάντα σβήνω, αν σε χάσω τι θα γίνω 𝄇

Χατίρι κι αν δεν μου χαλάς και δείχνεις ότι μ' αγαπάς

𝄆 Με τον φόβο πάντα σβήνω, αν σε χάσω τι θα γίνω 𝄇

Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά
Περνούν οι ώρες θλιβερές σ' ένα παλιό ρολόι
Κι εγώ τους αναστεναγμούς τους παίζω κομπολόι
Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά

Εμπάφιασα απ' τα ντέρτια μου κι απ' τα πολλά σεκλέτια μου
Κουράγιο είχα στη ζωή μα τώρα που σε χάνω
Θα είναι προτιμότερο για μένα να πεθάνω
Αντιλαλούνε τα βουνά, σαν κλαίω εγώ τα δειλινά

Μουγκρίζω απ' τις λαβωματιές κι απ' τις δικές σου μαχαιριές
Λαβωματιές με γέμισες και μ' έφαγαν οι πόνοι
Και στη φωτιά που μ' έριξες τίποτα δεν με σώνει
Αντιλαλούνε τα βουνά σαν κλαίω εγώ τα δειλινά

𝄆 Αντιλαλούν οι φυλακές 𝄇 (×3)
Το Μπούρτζι κι ο Γεντί Κουλές
Αντιλαλούν δυο σύρματα, Συγγρού και Παραπήγματα

𝄆 Αν είσαι μάνα και πονείς 𝄇 (×3)
Έλα στη δίκη να με δεις
Έλα πριν με δικάσουνε, κλάψε να μ' απαλλάξουνε

𝄆 Το σκότος και η φυλακή 𝄇 (×3)
Είναι μεγάλο λακριντί

𝄆 Αντιλαλούν οι φυλακές 𝄇 (×3)
Το Ρίο και ο Γεντί Κουλές

𝄆 Ο Αντώνης, ο βαρκάρης, ο σερέτης, έπαψε να ζει ρεμπέτης 𝄇
𝄆 Θέλει πλούτη και παλάτια και της Κάρμεν τα δυο μάτια 𝄇

𝄆 Επαράτησε τη βάρκα στο λιμάνι, κάτω στο Πασαλιμάνι 𝄇
𝄆 Τραγουδάει κι όλο πίνει, ταυρομάχος πάει να γίνει 𝄇

𝄆 Μα ο άκαρδος ο ταύρος τον σκοτώνει και στη γη τον εξαπλώνει 𝄇
𝄆 Σαν τον βλέπει η Κάρμεν κλαίει, πάει κοντά του και του λέει 𝄇

𝄆 Αχ Αντώνη μου, βαρκάρη μου σερέτη, τώρα μένω νέτη σκέτη 𝄇
𝄆 Μες στον κόσμο η καημένη, χήρα παραπονεμένη 𝄇

𝄆 Αν φύγουμε στον πόλεμο μικρό μου Χαρικλάκι
Να κάνεις τον εισπράκτορα ή και το σωφεράκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα αφήσεις το νοικοκυριό, θα αφήσεις τη κουζίνα
Τραγιάσκα θα φορείς στραβά, θα σου πηγαίνει φίνα 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα κόβεις εισιτήριο στο τραμ για το Παγκράτι
Κι οι γέροι θα σου κλείνουνε με πονηριά το μάτι 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι όσοι για τα ματάκια σου τα μαύρα τσιμπηθούνε
Και ρέστα απ' το χιλιάρικο ποτέ δεν θα ζητούνε 𝄇 (Σ)

Απάνω που 'λεγα να κόψω το πιοτό
Να ησυχάσω πια λιγάκι απ' τα ξενύχτια
𝄆 Με ξανασμίξανε τα μάτια π' αγαπώ
Και ξαναρχίζουν τα παλιά μου καρδιοχτύπια 𝄇

Πάλι μισές και κατοστάρια κοπανώ
Και στα σοκάκια της Αθήνας ξημερώνω
𝄆 Τις παίρνω σβάρνα τις ταβέρνες σαν γυρνώ
Και για χατίρι της τα σπάω και πληρώνω 𝄇

Απάνω που 'λεγα να κόψω το πιοτό
Έπεσα πάλι μες στου έρωτα τα δίχτυα
𝄆 Κι έτσι ξανάρχισα το δρόμο τον γνωστό
Γλέντι, ποτήρι, κανταδίτσες και ξενύχτια 𝄇

Απεφάσισα πουλί μου, απεφάσισε κι εσύ
Ωχ αμάν, κούκλα μου
𝄆 Κούκλα μου, μου πήρες την καρδούλα μου 𝄇

Δυο καρδιές να γίνουν ένα, ένα σώμα μια ψυχή
Ωχ αμάν, χάθηκα
𝄆 Χάθηκα, για σένα ετρελάθηκα
ελωλάθηκα 𝄇

Λόγια μην ακούς του κόσμου, έλα εδώ σε μένανε
Ωχ αμάν, αρρώστησα
𝄆 Αρρώστησα, διπλό σεβντά
καημό απόκτησα 𝄇

Ό,τι κι αν σου λεν για μένα, μην ακούς κανένανε
Ωχ αμάν, δεν βαστώ
𝄆 Δεν βαστώ, κι αν δεν σε πάρω θα χαθώ 𝄇

Τι τη συλλογιέσαι
Γυναίκα ήτανε κι αυτή σαν τόσες άλλες
Και τις δικές σου τις θυσίες, τις μεγάλες
Η άπιστη γυναίκα τις ξεχνά

Τώρα πια, τώρα πια, δεν σε συλλογιέται
Θέλει να τραβιέται, ασ' τη να τραβιέται

Μην τη συλλογιέσαι
Απ' την καρδιά σου κι απ' τον νου σου κάν' την πέρα
Αυτή θα βγει μετανιωμένη κάποια μέρα
Την άσωτη ζωή θα βαρεθεί

Τώρα πια, τώρα πια, δεν σε συλλογιέται
Θέλει να τραβιέται, ασ' τη να τραβιέται

Εισαγωγή & μελωδία

Τώρα πια, τώρα πια, δεν σε συλλογιέται
Θέλει να τραβιέται, ασ' τη να τραβιέται

Βρε άπιστη κακούργα, μ' έχεις βάλει σε μπελά
Με μια φορά που σ' είδα, μ' έχεις κλέψει την καρδιά
Θυμήσου όμως, ψεύτρα, που μου έταξες πολλά
𝄆 Ένα βράδυ στο σκοτάδι, σαν βρεθήκαμ' αγκαλιά 𝄇

𝄆 Ξέχασες άπιστη, ξέχασες, τά 'χασα
Που μου έδινες τρελά φιλιά 𝄇
𝄆 Έφυγες, μ' άφησες, με μια φλόγα (μέσα) στην καρδιά 𝄇

Αν φύγεις, βρε πλανεύτρα, σε άλλου αγκαλιά
Διόλου δεν με μέλει, μη μου κάνεις πείσματα
Αχ, πήγαινε κακούργα και θά 'βρεις πιο πολλά
𝄆 Μα σαν έρθει καμιά μέρα, θα με θυμηθείς ξανά 𝄇

𝄆 Ξέχασες άπιστη, ξέχασες, τά 'χασα
Που μου έδινες τρελά φιλιά 𝄇
𝄆 Έφυγες, μ' άφησες, με μια φλόγα (μέσα) στην καρδιά 𝄇

Όσο κι αν θέλεις να με τουμπάρεις
Ξανά στα δίχτυα σου να τυλιχτώ
𝄆 Δεν θα μπορέσεις, όσο κι αν θέλεις
Κοντά σου πάλι να ξαναρθώ 𝄇

Την απιστία που έχεις κάνει
Το σφάλμα σου το φοβερό
𝄆 Βαθιά με καίει μες στην καρδιά μου
Κι όλο με κάνει πιο σκεφτικό 𝄇

Σε αγαπούσα σαν το θεό μου
Σε σένα έβρισκα παρηγοριά
𝄆 Μα τώρα όλα πια γκρεμιστήκαν
Και μού 'χουν κάψει πια την καρδιά 𝄇

Φίλε που πιάνεις τη γωνιά και μόνος σου τα πίνεις
𝄆 Άραγε, τι σε τυραννά και τι φαρμάκια πίνεις 𝄇

Πάντα σε βλέπω σκεπτικό κι όλο μελαγχολία
𝄆 Φαίνεται θα βαρέθηκες την ψεύτρα κοινωνία 𝄇

Από γυναίκας απονιά έχεις παραστρατήσει
𝄆 Ζητάς να βρεις τη λησμονιά μόνος σου στο μεθύσι 𝄇

Μη μου μιλάς για έρωτα, μικρό μου κοριτσάκι
Από γυναίκες δάκρυα, έχω καρδιά γεμάτη

Με κάναν άκαρδο, σκληρό και ψεύτη στην αγάπη
Να σ' αγαπήσω δεν μπορώ, μικρό μου κοριτσάκι

Έτσι στη στράτα της ζωής, κρυφά στο μονοπάτι
Κλαίνε οι καρδιές π' αγάπησαν, μικρό μου κοριτσάκι

𝄆 Εμένα δεν με μέλει 𝄇 (×3) πως αγαπάς αλλού
𝄆 Φοβούμαι μη σου πάρουν 𝄇 (×3) τη γνώμη και το νου

Από λίγο λίγο λίγο κι από λίγο λίγο
𝄆 Κι από λίγο λίγο λίγο γίνεται πολύ 𝄇

𝄆 Τα μάτια σου τα μαύρα 𝄇 (×3) που με κοιτάζουνε
Τα μάτια σου τα μαύρα που με κοιτάζουνε

Από λίγο λίγο λίγο κι από λίγο λίγο
𝄆 Κι από λίγο λίγο λίγο γίνεται πολύ 𝄇

𝄆 Χαμήλωσε τα φως μου 𝄇 (×3) χαμήλωσε τα φως μου
𝄆 Χαμήλωσε τα φως μου γιατί με σφάζουνε 𝄇

𝄆 Από λίγο λίγο λίγο κι από λίγο λίγο 𝄇
𝄆 Κι από λίγο λίγο λίγο γίνεται πολύ 𝄇

𝄆 Τι θέλω, τι γυρεύω, από σένα τι ζηλεύω 𝄇
Πως μπλέχτηκα κι εγώ δεν ξέρω, δεν το καταλαβαίνω
Καθημερνώς να με γελάς, μ' όποιον γουστάρεις να γλεντάς

𝄆 Για σένα έχω φως μου, την κατακραυγή του κόσμου 𝄇
Σού 'χω χαρίσει και παλάτια, για τα τσιγγάνικα σου μάτια
Μα εσύ με διώχνεις πονηρά, τι σού 'φταιξα σκληρή καρδιά

𝄆 Τι θέλω, τι γυρεύω, από σένα τι ζηλεύω 𝄇
Θαρρείς πως μ' έχεις σκλαβωμένο, στα πόδια σου ριγμένο
Να φύγεις τώρα να χαθείς, χωρίς καθόλου να σταθείς

Έχω καημούς αγιάτρευτους βαθιά στα φυλλοκάρδια
Και πάντα μελαγχολικό με βλέπουνε τα βράδια
Για μια κοπέλα όμορφη που γνώρισα ο καημένος
Μου έχει πάρει την καρδιά και ζω δυστυχισμένος

Και σκέφτουμαι ο δυστυχής πως να την ανταμώσω
Κι απ' τον σεβντά που μ' άναψε πως πρέπει να γλυτώσω
Είναι γλυκιά μελαχρινή, καμωματού τσαχπίνα
Απ' όσες κι αν εγνώρισα αυτ' ήταν η πιο φίνα

Το ξέρει πως την αγαπώ κι έχω φωτιά στα στήθια
Για με πιστεύει πως εγώ την επονώ στ' αλήθεια
Μα εγώ τρελαίνουμαι γι' αυτήν κι αν δεν την αποκτήσω
Τι να την κάνω τη ζωή τι μ' ωφελεί να ζήσω

𝄆 Αναστενάζω και πονώ, για σένανε μικρούλα
Φαρμάκι που με πότισες, κακιά μελαχρινούλα 𝄇 (Σ)

𝄆 Εγώ για σένα τραγουδώ, τις νύχτες ξενυχτάω
Και λες με τα τραγούδια μου πως τον καιρό περνάω 𝄇 (Σ)

𝄆 Αγάπης φάρμακο θα βρω, για να σε λησμονήσω
Ήταν για μένα μάθημα να μην ξαναγαπήσω 𝄇 (Σ)

Απόψε ένα όνειρο μου πήρε το μυαλό μου
𝄆 Είδα πως σε παντρεύανε με άλλονε μικρό μου 𝄇

Σε είδα να μου κάθεσαι σ' ολόχρυσα παλάτια
𝄆 Κι εγώ από την οξώπορτα να σε κοιτώ στα μάτια 𝄇

Σου σφύριζα σου έπαιζα με τη γλυκιά πενιά μου
𝄆 Να παρατήσεις το γαμπρό νά 'ρθεις στην αγκαλιά μου 𝄇

𝄆 Απόψε είναι βαριά 𝄇 (×3) η δόλια μου καρδιά
Σκοτείνιασαν τα πέρατα κι ερήμωσαν οι δρόμοι
Κι εμένα το κορίτσι μου δεν φάνηκε ακόμη
𝄆 Απόψε είναι βαριά, η δόλια μου καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Να κάνω υπομονή 𝄇 (×3) ποιος ξέρει αν φανεί
Τον δρόμο μήπως έχασε και τόσο έχει αργήσει
Ή μήπως μ' εγκατέλειψε και πια δεν θα γυρίσει
𝄆 Απόψε είναι βαριά, η δόλια μου καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Απόψε ο φτωχός 𝄇 (×3) θα μείνω μοναχός
Θα γείρω το κεφάλι μου, στο κρύο μαξιλάρι
Και μες στα μαύρα δάκρυα, ο ύπνος ας με πάρει
𝄆 Απόψε είναι βαριά, η δόλια μου καρδιά 𝄇 (Σ)

Απόψε έλα κοντά μου, τσιγγάνα, στον οντά μου
𝄆 Έλα να με γιάνεις, και τον καιρό μη χάνεις 𝄇 (Σ)

Θα σ' έχω στο μετάξι, μη βρέξει και μη στάξει
𝄆 Με σκλάβες αραπίνες, μελαχρινές τσαχπίνες 𝄇 (Σ)

Τις σκλάβες θα φωνάζεις και θα τις διατάζεις
𝄆 Να παίζουν μπουζουκάκια, να σβήνεις τα μεράκια 𝄇 (Σ)

Οργανικό μέρος & φινάλε

Απόψε θα περάσω δυο λόγια να σου πω
Πως έχω στην καρδιά μου για σε καλό σκοπό
Να παίξω μη θαρρείς γυρεύω, και τον καιρό μου να περνώ
Δυο χρόνια εσένανε λατρεύω, τσαχπίνικο μελαχρινό

Μπουζούκι σαν θ' ακούσεις μ' ολόγλυκη πενιά
Νά 'ρθεις ευθύς να με βρεις θε νά 'μαι στη γωνιά
Εκεί που σού 'χω πρωτοδώσει, το πιο θεότρελο φιλί
Εκεί η καρδιά σου θε να νιώσει, το πόσο σ' αγαπώ πολύ

Αν τύχει και δεν έρθεις στο ραντεβού μου αυτό
Θα γίνεις η αιτία να μ' έβρουνε νεκρό
Τότε μικρό μου θε να νιώσεις, πόσο για σένανε πονώ
Να μη διστάσεις να μου δώσεις, ένα φιλάκι σου στερνό

Όταν περνάς με την κοντή φουστίτσα
Και με κοιτάς σαν μια σωστή μουσίτσα
Ατομική λες κι είναι η ματιά σου
Και στόχος είμαι εγώ κι η γειτονιά σου

Απόψε θά 'ρθω πάλι να στα ψάλλω
Ίσως μυαλό λιγάκι να σου βάλω
Τον πόλεμο των νεύρων κι αν μου κάνεις
Εσύ μικρή μου πρώτη θ' αποκάνεις

Είν' η ζωή μικρή και θα μας φύγει
Κι ο άνθρωπος γραμμάτιο που λήγει
Τα νιάτα την αγάπη μη σκοτώνεις
Θα είν' αργά όταν θα μετανιώνεις

Απόψε θέλω να μεθύσω
Και τα μεράκια μου να σβήσω
𝄆 Και μέχρι φράγκο θα τα φάω
Απόψε σπίτι μου δεν πάω 𝄇

Παίξε μου Χιώτη μπουζουκάκι
Και γύρνα το στο ζεϊμπεκάκι
𝄆 Τον πόνο της καρδιάς μου διώξε
Δεν πάω σπίτι μου απόψε 𝄇

Παρέα φίνα έχω μπλέξει
Και θα τα πιω ως που να φέξει
𝄆 Τό 'χω στην τσέπη το κλειδί μου
Κι όμως δεν πάω στο τσαρδί μου 𝄇

Απόψε κάνεις μπαμ, απόψε κάνεις μπαμ
Σε βλέπουν και φρενάρουνε και σταματούν τα τραμ
Κουρντίστηκες κυρά μου στην πένα, στο καντίνι
Να ζήσει κι ο λεβέντης, ο λεβέντης που σε ντύνει
Απόψε κάνεις μπαμ

Ξαπλώσου στο ταξί, ξαπλώσου στο ταξί
Και πάμε να γλεντήσουμε σε φίνο μαγαζί
Απόψε στην ταβέρνα, πω, πω, τι έχει να γίνει
Κι αν κάνεις να χορέψεις, ποτήρι δεν θα μείνει
Απόψε κάνεις μπαμ

Αμάν και τι 'σαι εσύ, αμάν και τι 'σαι εσύ
Για χάρη σου σταθήκανε οι άνδρες προσοχή
Απόψε σε γλεντάω κι ο κόσμος πάει να σκάσει
Κοντεύει απ' τη ζήλια να τους φύγει το καφάσι
Απόψε κάνεις μπαμ

Απόψε στην ταβέρνα, πω πω τι έχει να γίνει
Κι αν κάνεις να χορέψεις, ποτήρι δεν θα μείνει
Απόψε κάνεις μπαμ

Απόψε μ' εγκατέλειψες, πως βάσταξε η καρδιά σου
𝄆 Και μες στη νύχτα χάνονται, αργά τα βήματα σου 𝄇

Μονάχα εσύ μ' απόμεινες, το μόνο στήριγμα μου
𝄆 Τώρα που φεύγεις που αλλού θα βρω παρηγοριά μου 𝄇

Απόψε μ' εγκατέλειψες, και μια ζωή γκρεμίζει
𝄆 Για μένα μαύρη κόλαση, στον βίο μου αρχίζει 𝄇

Απόψε μες στο καπηλειό, που τα μπουζούκια κλαίνε
𝄆 Είμαι μονάχος κι έρημος, γιατί δυο μάτια φταίνε 𝄇

Τριγύρω όλοι σκυθρωποί, οι φίλοι δεν μιλιούνται
𝄆 Τέτοιους καημούς γνωρίσανε, γι' αυτό και με λυπούνται 𝄇

Μ' ένα καράβι έφυγε αυτή που είχα αγαπήσει
𝄆 Πάει στα ξένα μακριά και πια δεν θα γυρίσει 𝄇

𝄆 Με την κούρσα μου απόψε, θα 'ρθω στην αστροφεγγιά
Να σε πάρω απ' τη μαμά σου και να πάμε μακριά 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα σε πάρω να σε ντύσω, όλο στα μεταξωτά
για να δεις ότι για σένα δεν 'κτιμάω τα λεφτά 𝄇 (Σ)

𝄆 Ό,τι κι αν σου τάξω, φως μου, θα τα βρεις όλα διπλά
Θα βρεις κούρσα, θα 'βρεις πλούτη, θα βρεις και καλή καρδιά 𝄇 (Σ)

Απόψε φως μου ξαγρυπνώ για σένανε και μόνο
Γιατί εσένα αγάπησα με την καρδιά
Σ' αυτόν τον ψε-, τον ψεύτικο τον κόσμο

Απόψε να μην κοιμηθείς, θά 'ρθω να σου ζητήσω
Να 'ρθώ με κάτι φίλους μου για σένανε
Για να σου τρα-, για να σου τραγουδήσω

Απόψε έχω στολιστεί με χίλια δυο μεράκια
Να ευχαριστήσω δυο όμορφα τσαχπίνικα
Κατάμαυρα, κατάμαυρα ματάκια

𝄆 Απόψε πια δεν βάσταξα κι ήρθα σε ξυπνήσω
Για τον καημό που μ' άναψες θέλω να σε ρωτήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Για πες μου τι σε πείραξα και δεν μιλάς μαζί μου
Ξέρεις πως εκινδύνευσε για σένα η ζωή μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Αν σού 'πανε και τίποτα δεν πρέπει να προσέχεις
Έχω και φίλους και εχθρούς, μήπως κι εσύ δεν έχεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Εσύ 'σαι τόσο έξυπνη γιατί να σε γελούνε
Δεν ξέρεις πως ζηλεύουνε και με κατηγορούνε 𝄇 (Σ)

𝄆 Σ' ορκίζομαι στα νιάτα μου και πίστεψε μικρή μου
Έβγα στο παραθύρι σου και πες είσαι δική μου 𝄇 (Σ)

Απόψε τά 'πια για καλά, μες στον δικό σου μαχαλά
Να βρω κουράγιο να σου πω, πως μού 'χεις πάρει το μυαλό

𝄆 Ωχ, τρια-λα-λα-λα-λα, ωχ, τρια-λα-λα-λα-λα-λα-λα
Αχ, πως μού 'χεις πάρει το μυαλό 𝄇

Έλα αγάπη μου χρυσή, έλα να πιούμε ένα κρασί
Κι ύστερα πάμε στη μαμά, να βρει κουμπάρο και παπά

𝄆 Ωχ, τρια-λα-λα-λα-λα, ωχ, τρια-λα-λα-λα-λα-λα-λα
Αχ, να βρει κουμπάρο και παπά 𝄇

Θε να σου χτίσω μια φωλιά, να σε ζηλεύει η γειτονιά
Θα 'σαι το γλέντι μου εσύ, χορός τραγούδι και κρασί

𝄆 Ωχ, τρια-λα-λα-λα-λα, ωχ, τρια-λα-λα-λα-λα-λα-λα
Αχ, χορός τραγούδι και κρασί 𝄇

Απ' τη μάνα μου διωγμένος κι απ' αγάπη ορφανός
𝄆 Έκανα τους δρόμους ζηλευτό παλάτι μου ω-ω-ω-ω-ω
Και τους πάγκους μες στα πάρκα για κρεβάτι μου 𝄇

Σαν τη ρημαγμένη χώρα μοιάζει η δόλια μου η καρδιά
𝄆 Κι αν οι ομορφιές μου όλες νεκρωθήκανε ω-ω-ω-ω-ω
Η ψυχή κι η αρχοντιά μου δεν χαθήκανε 𝄇

Απ' τη μάνα μου διωγμένος κι από σένα μακριά
𝄆 Στη σκληρή μου αλητεία σαν ζαλίζομαι ω-ω-ω-ω-ω
Μια ζωή καταστραμμένη συλλογίζομαι 𝄇

𝄆 Απ' την Πόλη ένας μόρτης 𝄇
𝄆 Απ' την Πόλη ένας μόρτης ήρθε εδώ χασισοπότης 𝄇
𝄆 Και πουλάει το μαυράκι 𝄇
Και πουλάει το μαυράκι στον τεκέ του Περδικάκη

𝄆 Της Αθήνας όλοι οι μάγκες 𝄇
𝄆 Της Αθήνας όλοι οι μάγκες τρέξανε με ματσαράγκες 𝄇
𝄆 Και του πήραν απ' το χέρι 𝄇
Και του πήραν απ' το χέρι το χασίσι που 'χε φέρει

𝄆 Όλοι οι μάγκες στην Αθήνα 𝄇
𝄆 Όλοι οι μάγκες στην Αθήνα μου την έχουν σκάσει φίνα 𝄇
𝄆 Μ' άφηκαν χωρίς μαυράκι 𝄇
Μ' άφηκαν χωρίς μαυράκι και το πήρα από μεράκι

𝄆 Χτες το βράδυ σε μια βάρκα, μπήκαμε να πάμε τσάρκα
Απ' της Ζέας το λιμάνι μέχρι το Πασαλιμάνι 𝄇 (Σ)

Στο πανί στεκόσουν μόνη, εγώ κρατούσα το τιμόνι
Πρίμα φύσαγε τ αγέρι, στ' ανοιχτά για να μας φέρει
Στ' ανοιχτά για να μας φέρει, πρίμα φύσαγε τ αγέρι
Στο πανί στεκόσουν μόνη, εγώ κρατούσα το τιμόνι

Ελαφρό ήτανε το κύμα κι ο καιρός φυσούσε πρίμα
Ώσπου ξαναήρθα πάλι, στου Περαία το λιμάνι
Στου Περαία λιμάνι, ώσπου ξαναήρθα πάλι
Ελαφρό ήτανε το κύμα κι ο καιρός φυσούσε πρίμα

Απ' το Μαρόκο η Εσμέ, το είχε αποφασίσει
Μες στον Περαία για να 'ρθεί και να με ξεμυαλίσει
Φεγγαροπρόσωπη γλυκιά, με φιλντισένιο σώμα
Την είδα κι έμεινα ο φτωχός, μ' ολάνοιχτο το στόμα

Εσμέ χανούμι μου γλυκό, με λιώσαν οι ματιές σου
Πεθαίνω σαν χαμογελάς, μες απ' τον φερετζέ σου
Και στο Μαρόκο σαν θα πας, εγώ θα 'ρθώ κοντά σου
Δικός σου σκλάβος θα γινώ, μες στο χρυσόν οντά σου

Εισαγωγή & μελωδία

Φεγγαροπρόσωπη γλυκιά, με φιλντισένιο σώμα
Την είδα κι έμεινα ο φτωχός, μ' ολάνοιχτο το στόμα

𝄆 Δεν αντέχω δεν βαστώ, χάνομαι και θα στο ειπώ
Φως μου πως τρελά σε αγαπώ 𝄇

𝄆 Λιώνω, για σένα σβήνω
Κι απ' τον καημό μου σαν μπεκρής τα βράδια πίνω 𝄇

𝄆 Μεθυσμένος τριγυρνώ, μες στους δρόμους κι αγρυπνώ
Κι απ' το σπίτι σου συχνοπερνώ 𝄇

𝄆 Μα εσύ γλυκοκοιμάσαι
Αδιαφοράς για μένα και δεν με λυπάσαι 𝄇

𝄆 Όμορφη μικρούλα μου, μη μ' αφήσεις να χαθώ
Και μες στις ταβέρνες να μεθώ 𝄇

𝄆 Μη με παιδεύεις, φτάνει
Πες μου το ναι και η καρδούλα μου να γιάνει 𝄇

Απ'το στενό σοκάκι σου, το βράδυ σαν γυρίσω
𝄆 Με παίρνει το παράπονο, θέλω να σε ξυπνήσω 𝄇

Μα εγώ φοβούμαι κούκλα μου, την πονηρή μαμά σου
𝄆 Που δε σ' αφήνει μόνη σου, μέσα στην κάμαρα σου 𝄇

Μόλις σε βλέπει να τραβάς λιγάκι την κουρτίνα
𝄆 Σε βγάζει απ' το παράθυρο, σε κλείνει στην κουζίνα 𝄇

𝄆 Αραμπάς περνάει, σκόνη γίνεται 𝄇
𝄆 Σήκωσ' το φουστανάκι σου να μη σκονίζεται 𝄇

𝄆 Δεν σου το 'πα μια, δεν σου το 'πα δυο 𝄇
𝄆 Δεν σου το 'πα τρεις, να μην παντρευτείς 𝄇

Κι αν θα παντρευτείς, κι αν θα παντρευτείς
Κι αν θα παντρευτείς, τι καλό θα δεις
𝄆 Τον άντρα που θα πάρεις, να μην τον εχαρείς 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

𝄆 Αραμπάς καλός, αραμπατζής τρελός 𝄇
𝄆 Φευγάτε κοριτσάκια, να μη σας πάρει εμπρός 𝄇

Απόψε σε θυμήθηκα ξανά κι η καρδιά μου δεν σε ξεχνάει
Αράπικο λουλούδι, μαγικό, κι όνειρο μου μεθυστικό

Πως μπορείς εσύ να λησμονήσεις, μια πεντάμορφη που θ' αγαπήσεις
Κι όσα έζησες μ' αυτή να σβήσεις, να την αρνηθείς
Θα σε δέρνει ο πόνος σαν το κύμα, θα σε κυνηγάει σκληρά το κρίμα
Και με τη σειρά σου θά 'σαι θύμα, θα το πληρωθείς

Εισαγωγή & μελωδία

Πως μπορείς εσύ να λησμονήσεις, μια πεντάμορφη που θ' αγαπήσεις
Κι όσα έζησες μ' αυτή να σβήσεις, να την αρνηθείς
Θα σε δέρνει ο πόνος σαν το κύμα, θα σε κυνηγάει σκληρά το κρίμα
Και με τη σειρά σου θά 'σαι θύμα, θα το πληρωθείς

Αραπίνα μου σκερτσόζα, που κρατάς μεγάλη πόζα
Τα ωραία σου τα μάτια, κάνουν τις καρδιές κομμάτια

Αμάν, αραπίνα, αμάν, γιάλα, γιάλα
Έλα στην Αθήνα, αμάν, μπίντα, γιάλα
𝄆 Να σε κάνω ταίρι, αμάν, τσιφτετέλι
Η καρδιά μου σένα θέλει 𝄇

Όταν περπατείς στην στράτα, αραπίνα μου φελάχα
Με τη στάμνα στο κεφάλι, την ομορφιά σου δεν την έχει άλλη

Αμάν, αραπίνα, αμάν, γιάλα, γιάλα
Σκλάβος σου θα γίνω, αμάν, μπίντα, γιάλα
𝄆 Να σε κάνω ταίρι, αμάν, τσιφτετέλι
Η καρδιά μου σένα θέλει 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Νύχτες μαγικές, ονειρεμένες
Αγάπες λάγνες ξεχασμένες, στην ξενιτιά
Τρέχει ο νους μου προς τα περασμένα
Τα βράδια μου τ' αγαπημένα, στην αραπιά

Σας μιλάω με καημό, με σπαραγμό
Για τόσες τρέλες που νοσταλγώ
Αραπίνες λάγνες, ερωτιάρες
Με ουίσκι με γλυκές κιθάρες, γλέντι και πιοτό
Αραπίνες, μάτια φλογισμένα
Και κορμιά φιδίσια καμωμένα, σαν εξωτικά

Μελωδία

Σας μιλάω με καημό, με σπαραγμό
Για τόσες τρέλες που νοσταλγώ
Αραπίνες λάγνες, ερωτιάρες
Με ουίσκι με γλυκές κιθάρες, γλέντι και πιοτό
Αραπίνες, μάτια φλογισμένα
Και κορμιά φιδίσια καμωμένα, σαν εξωτικά

Αργιλέ μου γιατί σβήνεις, κι όλο τις φωτιές μου ρίχνεις
𝄆 Μήπως δεν τον 'φχαριστούσα, κείνονε που αγαπούσα 𝄇

Αργιλέ μου πες τι φταίω, που φουμάρω κι όλο κλαίω
𝄆 Αχ, περήφανε λουλά μου, γιάτρεψε μου την καρδιά μου 𝄇

Πες κι εσύ βρε μπαγλαμά μου, που ακούς τα βάσανα μου
𝄆 Μίλα μου κι εσύ μπουζούκι, ώσπου νά 'ρθει το τσιμπούκι 𝄇

Αργιλέ μου παινεμένε, άιντε που είν' τα νιάτα μας κα(η)μένε
Ναι, που σε γιόμιζα μαυράκι, για να σπάσω νταλγκαδάκι
Μίλα κι εσύ καλάμι μου, ντερβίση μου κι αλάνη μου
Τι θα γενεί το χάλι μου, πες μου κι εσύ καλάμι μου
Καλέ μου

Αργιλέ μου, πάρε βόλτα, άντε για να θυμηθώ τα πρώτα
Μαζί τα λέγαμε τα βάσανα μας, κι όλο κλαίγαμε
Το παιδί μου
Λουλά μου κι εσύ τράβηχτο, λουλά μου κι εσύ τράβηχτο
Της τύχης μου 'τανε γραφτό, μαύρα είν' τα μάτια π' αγαπώ
Καλέ μου

Πέντε μάγκες συζητούνε, αργιλέ μου να σε πιούνε
Τον μπαγλαμά να πιάσουνε, ώσπου να χαρμανιάσουνε
Το παιδί μου
Και στο μπαρμπούτι να ριχτούν, και στο μπαρμπούτι να ριχτούν
Ωσότου να καθαριστούν, τον αργιλέ να θυμηθούν
Αργιλέ μου

Α-- στης ζωής τη στράτα, αργοσβήνεις μόνη
Δίχως νά 'χεις καμιά συντροφιά μαυρομάτα
Πώς κλαίω και θρηνώ για τα γλυκά σου νιάτα

Αν σε απάτησε και σε τραυμάτισε
Ο έρωτας, σου φωτίζει τα μάτια σου
Τα πανάκριβα παλάτια σου
Η αγάπη μου θα σε γιατρέψει
Και τ' όνειρο σου το παλιό θα ζωντανέψει

Μελωδία

Αν σε απάτησε και σε τραυμάτισε
Ο έρωτας, σου φωτίζει τα μάτια σου
Τα πανάκριβα παλάτια σου
Η αγάπη μου θα σε γιατρέψει
Και τ' όνειρο σου το παλιό θα ζωντανέψει

Ο κόσμος τώρα σ' εκτιμά, μονάχα απ' τους παράδες
Κι όσοι δεν έχουνε λεφτά, τους λένε φουκαράδες

Αν σε δουν να πιάσεις φράγκα, θα σε πουν νταή και μάγκα
𝄆 Κι αν δεν τό 'χεις το αρζάν, θα σου πουν αλέ βους αν 𝄇

Οι Εύες τώρα την καρδιά, την έχουν στο στομάχι
Κι ο έρωτας περιφρονεί, τον άνδρα που δεν τά 'χει

Αν σε δουν να πιάσεις φράγκα, όλες είναι αυτές τα πάντα
𝄆 Κι αν δεν τό 'χεις το αρζάν, θα σου πουν αλέ βους αν 𝄇

Ό,τι γουστάρεις τ' αποκτάς, φτάνει να πεις το θέλω
Κι όλοι σε λεν αφεντικό, και βγάζουν το καπέλο

Αν σε δουν να πιάσεις φράγκα, σου κολλάν μια ματσαράγκα
𝄆 Κι αν δεν τό 'χεις το αρζάν, θα σου πουν αλέ βους αν 𝄇

Εγώ για σένα ξενυχτώ στην πόρτα σου απ' έξω
𝄆 Μα εσύ δεν καταδέχεσαι, αμάν αμάν, μαζί σου να τα μπλέξω 𝄇

Στα χέρια σου δυο ψεύτικα έβαλες δαχτυλίδια
𝄆 Και μου είσαι όλο πείσματα, αμάν αμάν, ναζάκια και παιχνίδια 𝄇

Τα μαύρα τα μαλλάκια σου καθημερνώς τα φτιάχνεις
𝄆 Και σαν αριστοκράτισσα, αμάν αμάν, κάθεσαι και ποζάρεις 𝄇

Αν οι αριστοκράτισσες σου μοιάζουνε λιγάκι
𝄆 Ας πάνε όλες να πνιγούν, αμάν αμάν, μέσα στο Καλαμάκι 𝄇

Θεέ μου μη χειρότερα, επιάστηκα στη φάκα
Πήγα κι αρραβωνιάστηκα, και τώρα αρχίζει η πλάκα
Θεέ μου μη χειρότερα, επιάστηκα στη φάκα

Βρε, τι έχω πάθει, πω, πω λαχτάρα
Πως μ' έχει ψήσει η αρραβωνιάρα

Πάνε τα γλέντια πού 'κανα, πάνε τα όνειρά μου
Μπήκα κι εγώ στα βάσανα και πέσαν τα φτερά μου
Μπήκα κι εγώ στα βάσανα και κρέμασαν τ' αυτιά μου

Βρε, τι έχω πάθει, πω, πω λαχτάρα
Πως μ' έχει ψήσει η αρραβωνιάρα

Εγώ που πάντα ήμουνα στον έρωτα ιππότης
Τώρα μ' αυτήν ο φουκαράς, την έπαθα σαν Χιώτης
Εγώ που πάντα ήμουνα στον έρωτα ιππότης

Βρε, τι έχω πάθει, πω, πω λαχτάρα
Πως μ' έχει ψήσει η αρραβωνιάρα

Μελαχρινές σενιορίτες από την Αρζεντίνα
Σας φέρνει ο νους στην καρδιά μου, όπως τα χρόνια εκείνα

Γλυκά πως νοσταλγώ τα ερωτικά σας χάδια
Γλυκά σας νοσταλγώ σε μαγεμένα βράδια
Πως θες να ξεχαστούν οι νύχτες μας εκείνες
Στιγμές ερωτικές με φίνες Αρζεντίνες

Μελαχρινές σενιορίτες, πλανεύτρες, καπριτσιόζες
Δεν λησμονώ τους χορούς σας και τις τρελές σας πόζες

Τρελά σας λαχταρώ και σαν και τότε λιώνω
Πώς θέλω να σας βρω, έστω μια νύχτα μόνο
Μια νύχτα σιωπηλή, με το χλωμό φεγγάρι
Που σκέψη και μυαλό, για πάντα μού 'χει πάρει

Αρχίζεις και παραπατάς, υπάκουη δεν είσαι
Παιχνιδιάρα, πεισματάρα, φαίνεται πως άλλον αγαπάς
Μα στο λέω, δεν σ' αφήνω και μ' αυτόν που θέλεις δεν θα πας

Μου τό 'πανε δυο φίλοι μου που σ' είδαν χτες το βράδυ
Στον Περαία, με παρέα ήσουν και γλεντούσες μ' άλλονε
Η πανούργα, η κακούργα, η γριά σου μου τα μπάλωνε

Για όλα φταίει η μάνα σου που σ' έχει κακομάθει
Και με κάνει να γυρίζω, μες στους δρόμους τώρα να σε βρω
Στον Περαία, στην Αθήνα και να σε πετύχω δεν μπορώ

Εισαγωγή & μελωδία

Παιχνιδιάρα, πεισματάρα, φαίνεται πως άλλον αγαπάς
Μα στο λέω, δεν σ' αφήνω και μ' αυτόν που θέλεις δεν θα πας

Άρχισαν τα όργανα, σήκω απ' τη θέση σου
Χόρεψε ζεϊμπέκικο, λύγισε τη μέση σου
𝄆 Χτύπησε τα πόδια σου πάνω στον ασίκικο σκοπό
Έτσι μου γουστάρεις, έτσι σ' αγαπώ 𝄇

Άρχισαν τα όργανα, το παλιό ντερβίσικο
Να μη μου το χόρευες θά 'τανε αφύσικο
𝄆 Χόρεψε κορίτσι μου, παλαμάκια εγώ θα σου χτυπώ
Έτσι μου γουστάρεις, έτσι σ' αγαπώ 𝄇

Άρχισαν τα όργανα, το μπουζούκι εργάζεται
Νάτο το κορίτσι μου, σιέται κι τινάζεται
𝄆 Φτου σου κοπελάρα μου, ε ρε τι μου κάνεις πω-πω-πω
Έτσι μου γουστάρεις, έτσι σ' αγαπώ 𝄇

Βάσανα, πόνους μού 'βαλες, αρχόντισσα μικρή μου
𝄆 Και φθείρουμαι για σένανε και χάνω τη ζωή μου 𝄇

Έλα και άσ' την απονιά, αρχόντισσα
Εσύ δεν φαίνεσαι κακιά, πανούργα, μόρτισσα
Γιατί μου κάνεις τσαχπινιές, ζητάς να με πεθάνεις
Διόλου δεν συλλογίζεσαι, κακούργα, τι μου κάνεις

Έμαθα άλλον αγαπάς, αρχόντισσα, κυρά μου
𝄆 Κι αν δεν αλλάξει η γνώμη σου, θα λιώσω, συμφορά μου 𝄇

Έλα και άσ' την απονιά, αρχόντισσα
Εσύ δεν φαίνεσαι κακιά, πανούργα, μόρτισσα
Γιατί μου κάνεις τσαχπινιές, ζητάς να με πεθάνεις
Διόλου δεν συλλογίζεσαι, κακούργα, τι μου κάνεις

Ήθελα να 'μουν πλούσιος, Ροκφέλερ αν μπορούσα
Να σ' έκανα αρχόντισσα, με βίλες και με λούσα

Θα σου 'χτιζα της Χαλιμάς, χαρέμια και παλάτια
Να βασιλεύαν μέσα εκεί, τα όμορφά σου μάτια

Θα σε νανούριζαν βιολιά, μπουζούκια και κιθάρες
Κι εγώ σαν σκλάβος θά 'μουνα, μπρος στις δικές σου χάρες

Απ' το γλυκό τον ύπνο σου, πάντα θα σε ξυπνούσα
Μ' ένα μινόρε ρε σιγανό, που θα σου τραγουδούσα

Κουράστηκα για να σε αποκτήσω
Αρχόντισσα μου, μάγισσα τρελή
Σαν θαλασσοδερμένος μες στο κύμα
Παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή

Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει
Και ξέχασαν για πάντα τη ζωή
Μπροστά στ' αρχοντικά σου τα στολίδια
Σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και Ρωμιοί

Αρχόντισσα, τα μαγικά σου μάτια
Τα ζήλεψα, τα έκλαψα πολύ
Φαντάστηκα, σκεφτόμουνα παλάτια
Μα εσύ με γέμισες μαρτύρια στη ζωή

Κρυφά στα φυλλοκάρδια μου, ο πόνος σου με δέρνει
𝄆 Γι' αυτό και το παράπονο, τη νιότη μου μαραίνει 𝄇

Κανείς, αρχοντοπούλα μου, δεν ξέρει τον καημό μου
𝄆 Πως μ' έκαψες, με μάρανες, μου πήρες το μυαλό μου 𝄇

Κρυφά τις νύχτες μ' έπαιρνες, και μες στην αγκαλιά σου
𝄆 Με τρέλανες και μ' άφησες, που να καεί η καρδιά σου 𝄇

Και τώρα, αρχοντοπούλα μου, για πες μου τι να κάνω
Μπορείς να γιάνεις την πληγή ή θέλεις να πεθάνω 𝄇

Δεν θέλεις να με παντρευτείς, η φτώχεια σε φοβίζει
Μα έχω προίκα την τιμή, που πιο πολλά αξίζει

Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω
Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω

Θέλεις να πάρεις πλούσια, με σπίτια και με φράγκα
Μ' έκανες πέρα επειδή κοιμάμαι σε παράγκα

Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω
Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω

Το χρήμα λες πως κυβερνά την εποχή ετούτη
Διώξε εμένα τη φτωχιά κι αγκάλιασε τα πλούτη

Άσε με, άσε με, να σε λησμονήσω
Άσε με, άσε με, μόνη μου να ζήσω

Ας μην ξημέρωνε ποτέ
Ας μη φύγει αυτό το βράδυ πού 'μαστε μαζί
Γιατί μέσα στο σκοτάδι ω-ω-ω-ω η αγάπη ζει

Πόσα δεν έχω να σου πω
Να σε κάνω να με νιώσεις μες στη σιγαλιά
Να σου δώσω, να μου δώσεις ω-ω-ω-ω χάδια και φιλιά

Ας μη ξημέρωνε ποτέ
Και οι δυο θα πικραθούμε, θά 'ρθει το πρωί
Τέτοιο βράδυ δεν θα βρούμε ω-ω-ω-ω σ' όλη τη ζωή

Ας πέθαινες να γλίτωνα, τα βάσανα τα χίλια
𝄆 Να μην πονώ για σένανε, να μη με τρώει η ζήλια 𝄇

Ας πέθαινες να ήξερα, πως βρίσκεσαι στο Άδη
𝄆 Για να κοιμάμαι με ήσυχη, τη σκέψη κάθε βράδυ 𝄇

Ας πέθαινες να ήξερα, πως είσαι μες στο χώμα
𝄆 Και πως θα μείνει αφίλητο, τ' ολόγλυκό σου στόμα 𝄇

Για κορόιδο μ' έχεις πάρει
Και γι' αγάπες μου μιλάς
𝄆 Τη ζωή εγώ την είδα και τη γλέντησα
Με γυναίκες σαν και σένα χρόνια έζησα 𝄇 (Σ)

Μη ζητάς, να σε πιστέψω
Παραμύθια μου πουλάς
𝄆 Σαν και σένα τόσες άλλες μου τα είπανε
Κι όμως άτακτα στο τέλος μου φερθήκανε 𝄇 (Σ)

Άσ' τα λόγια κατά μέρος
Κι ας περάσει η βραδιά
𝄆 Πιες κανένα ποτηράκι να γλεντήσουμε
Τη ζωή μας σε μια νύχτα να τη ζήσουμε 𝄇 (Σ)

Τι σ' αρνήθηκα, για πες μου, τόσο να παρασυρθείς
Και ενώ έγινα θυσία έτσι να παρεκτραπείς
Άστατη κάρδια 𝄇

Τι μπορούσε να σου δώσει άλλο πιο πολύ η ζωή
Αν θα φύγεις για να ξέρεις σε κάλο σου δεν θα βγει
𝄆 Άστατη κάρδια 𝄇

Όπως στρώσεις θα πλαγιάσεις, μες τον κόσμο, μην ξεχνάς
Θα τους πληρωθείς μια μέρα τους καημούς που με κερνάς
𝄆 Άστατη κάρδια 𝄇

Τι να την κάνω τη ζωή, κι αν είναι άλλη τόση
Χαρά μου θα 'ν' αν το κρασί στο τέλος με σκοτώσει
Θα 'ναι κι ο θάνατος γλυκός, αν τύχει και πεθάνω
Απάνω στη ζαλάδα μου, στη σούρα μου επάνω

Άστε με λοιπόν να πιω, όσο μου γουστάρει
Άστε με στην τύφλα μου και στο κατοστάρι
Άστε με στην τύφλα μου ώσπου να πεθάνω
𝄆 Τέτοια που 'ναι η ζωή, τι να την εκάνω 𝄇

Για να ξεχνώ τη φτώχια μου, τη θέλω τη μισή μου
Οι πίκρες και τα βάσανα, μεζέδες στο κρασί μου
Κι αν έρθει ο χάρος, ας ερθεί, στο τρίτο κατοστάρι
Να πιούμε και το τέταρτο κι ύστερα ας με πάρει

Άστε με λοιπόν να πιω, όσο μου γουστάρει
Άστε με στην τύφλα μου και στο κατοστάρι
Άστε με στην τύφλα μου ώσπου να πεθάνω
𝄆 Τέτοια που 'ναι η ζωή, τι να την εκάνω 𝄇

Ακούμπα, ακούμπα, ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω
Σε μένα, σε μένα, σε μένανε το γέρο
Σε με που τά 'χω όλα, καρδιά και πορτοφόλα
Ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω, σε μένανε το γέρο

Ένας γέρος ασπρομάλλης, με φαλάκρα κλασική
Κι ερωτιάρης μάγκας βέρος ήρθε απ' την Αμερική
Την Αστέρω την τσαχπίνα μόλις πρόλαβε να ιδεί
Ξετρελάθηκε κι αμέσως όλο πια της τραγουδεί

Ακούμπα, ακούμπα, ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω
Σε μένα, σε μένα, σε μένανε το γέρο
Σε με που τά 'χω όλα, καρδιά και πορτοφόλα
Ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω, σε μένανε το γέρο

Μην ακούς πια τους ντιντήδες, δεν μιλάνε σοβαρά
Και κανένας τους δεν έχει ούτε πείρα, ούτε παρά
Έλα με τα με να ζήσεις σαν πριγκίπισσα σωστή
Ό,τι θες εσύ θα κάνεις, δίχως να ρωτώ γιατί

Ακούμπα, ακούμπα, ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω
Σε μένα, σε μένα, σε μένανε το γέρο
Σε με που τά 'χω όλα, καρδιά και πορτοφόλα
Ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω, σε μένανε το γέρο

Μελωδία

Σε με που τά 'χω όλα, καρδιά και πορτοφόλα
Ακούμπα, ακούμπα, Αστέρω, σε μένανε το γέρο

Αυτή είναι που αγάπησα κι είχα περάσει βέρα
Με άλλον ξελογιάστηκε και μού 'φυγε μια μέρα
Αυτή είναι που αγάπησα κι είχα περάσει βέρα

Τόσες θυσίες πού 'κανα, επήγαν όλες στράφι
Και τώρα στα παπούτσια της, η άπιστη με γράφει
Τόσες θυσίες πού 'κανα, επήγαν όλες στράφι

Με ντρόπιασε στους φίλους μου, πήγε να με πεθάνει
Ας τηνε κρίνει ο Θεός γι' αυτά που έχει κάνει
Με ντρόπιασε στους φίλους μου, πήγε να με πεθάνει

𝄆 Πέντε μήνες βρίσκομαι μες στη Θεσσαλονίκη 𝄇
𝄆 Στο τάγμα τηλεγραφητών εκεί που μου ανήκει 𝄇

𝄆 Ενόμιζα πως θά 'μουνα παντοτινά πολίτης 𝄇
𝄆 Μα πήρα τον ασύρματο και έγινα προφήτης 𝄇

𝄆 Στον ώμο τον φορτώνομαι και στο Ντεπό πηγαίνω 𝄇
Κορίτσια της Καλαμαριάς αυτά τα ξετρελαίνω
Κορίτσια της Καλαμαριάς όλα τα ξετρελαίνω

𝄆 Αριστοκράτισσες μικρές ζητούνε να με δούνε 𝄇
Στου Φλόκα περιφέρονται για μένα συζητούνε
Τσιτσάνη ν' αντικρίσουνε να παρηγορηθούνε

Άσχημες πληροφορίες μού 'δωσαν για σένανε
𝄆 Με τα λόγια που μου είπαν με πληγώσανε
Τη καρδιά μου σαν χαρτί την τσαλακώσανε 𝄇

Μού 'πανε το παρελθόν σου ότι είναι σκοτεινό
𝄆 Ως και γράμματα μου στείλανε ανώνυμα
Από εδώ και πέρα όμως κάτσε φρόνιμα 𝄇

Ξέχασα τα περασμένα και δεν τα θυμάμαι πια
𝄆 Άσ' το φέρσιμο που είχες το διπρόσωπο
Κοίτα τώρα να με βγάλεις ασπροπρόσωπο 𝄇

Άτιμη τύχη χρόνια τώρα μάσκα φοράς λυπητερή
Άτιμη τύχη και μοβόρα, τύχη μπαμπέσα και σκληρή
Άτιμη τύχη χρόνια τώρα μάσκα φοράς λυπητερή

Με μοχθηρία και γινάτι άτιμη τύχη με χτυπάς
Ούτε στιγμή δεν κάνεις κράτει, άιντε να δούμε πού το πας
Με μοχθηρία και γινάτι άτιμη τύχη με χτυπάς

Εγώ κακό δεν σου 'χω κάνει, κι όμως εσύ βαρυγκομάς
Φτάνει μπαμπέσα τύχη, φτάνει, μάνα μας γέννησε κι εμάς
Φτάνει μπαμπέσα τύχη, φτάνει, μάνα μας γέννησε κι εμάς

Αφήστε με να πιω
Και μη σας νοιάζει εσάς αν θα μεθύσω
𝄆 Μεράκι έχω κρυφό, για χάδια π' αγαπώ
Αφήστε με να πιω, να λησμονήσω 𝄇

Απόψε που πονώ
Θέλω να πιω πολύ, να ξεφαντώσω
𝄆 Και απάνω στο πιοτό, να σβήσω να χαθώ
Από τα δυο της μάτια να γλυτώσω 𝄇

Ελάτε βρε παιδιά
Κεράστε με ρετσίνα κοκκινέλι
𝄆 Δεν σβήνει η φωτιά, που έχω στην καρδιά
Ακόμα κι αν θα πιω ένα βαρέλι 𝄇

𝄆 Αφότου εγεννήθηκα, φωτιά με τριγυρίζει
Αν μ' έκαιγε θα γλίτωνα, μ' αυτή με βασανίζει 𝄇 (Σ)

𝄆 Στον κόσμο αυτόν με βάσανα περνάω ο καημένος
Μα και σ' αυτόν τον έρωτα εβγήκα γελασμένος 𝄇 (Σ)

𝄆 Αγάπησα και νόμιζα πως θά βρω τη χαρά μου
Μα 'μένα εμεγάλωσε ο πόνος στην καρδιά μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί, για να ξεχνώ λιγάκι
Αυτήν που μού 'δινε φιλιά, μα ήτανε φαρμάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Λόγια σου λεν' οι φίλοι μου μικρό να με μισήσεις 𝄇
𝄆 Κι εσύ με απαρνήθηκες να τους ευχαριστήσεις 𝄇

𝄆 Αφότου μ' απαρνήθηκες δίχως καρδιά γυρίζω 𝄇
𝄆 Γέλιο δεν ξέρω τι θα πει, χαρά δεν τη γνωρίζω 𝄇

𝄆 Χωρίς να κάνω τίποτις και δίχως να σου φταίξω 𝄇
𝄆 Έκλεισε η καρδούλα σου και μ' άφησε απ' έξω 𝄇

𝄆 Σκέψου και γνώμη άλλαξε γιατί θα με τρελάνεις 𝄇
𝄆 Μ' αυτά σου τα καμώματα, κακιά, θα με πεθάνεις 𝄇

Αφού γυρίζει η σφαίρα, θα τύχει κάποια μέρα
Να ξανακάνουμε χωριό
𝄆 Ή σ' έναν χρόνο ή σε δυο, πάλι δική μου νά 'σαι 𝄇

Μες στης ζωής το ρέμα, αυτό δεν είναι ψέμα
Πως θα μπατήρεις μοναχή
𝄆 Γιατί η ρέμπελη ζωή, λίγο διατηριέται 𝄇

Κι αν είναι να γυρίσεις, να μην αργοπορήσεις
Το γρηγορότερο νά 'ρθεις
𝄆 Γιατί το τρένο της ζωής φεύγει και δεν το φτάνεις 𝄇

𝄆 Αφού μ' αρέσει να γυρνώ τον κόσμο τι τον μέλει
Τα λόγια του τα αψηφώ κι ας λέει ό,τι θέλει 𝄇 (Σ)

𝄆 Εγώ μποέμικα θα ζω κανέναν δεν πειράζω
Δικιά μου είναι η ζωή και δεν τη λογαριάζω 𝄇 (Σ)

𝄆 Σ' αυτήν την ψεύτικη ζωή που μια φορά τη ζούμε
Δεν έχουμε άλλο πιο καλό παρά να τη γλεντούμε 𝄇 (Σ)

Δεν ρώτησες τόσον καιρό για μένα
Πώς πέρασα τρελή στην ξενιτιά
Σ' αγάπησα, δυστύχησα για σένα
Και σέρνομαι πανούργα μακριά

Τα βάσανα μου μ' έριξαν στα ξένα
Και μ' έχουν της ζωής κατάδικο
Αχάριστη δεν πόνεσες για μένα
Κι αυτό το βρίσκω νά 'ναι άδικο

Μου είπανε πως ζεις ευτυχισμένη
Θεότρελη στα πλούτη κολυμπάς
Μα μια κατάρα πάντα θα σε δέρνει
Του προδομένου ο πόνος της καρδιάς

Κλαίγω και βαριά στενάζω και τη θάλασσα κοιτάζω
Για δυο μάτια ζαχαρένια, που μου λείπουνε στα ξένα

Θάλασσα λυπήσου λίγο πια και μένα
Φέρε το πουλί μου από τα ξένα

Θάλασσα φαρμακωμένη, την καρδιά μου 'χείς καμμένη
Πήρες την παρηγοριά μου, μες από την αγκαλιά μου

Θάλασσα λυπήσου λίγο πια και μένα
Φέρε το πουλί μου από τα ξένα

Αχ, βρε θάλασσα κακούργα, πως με γέλασες κακούργα
Μου ξελόγιασες, πλανεύτρα, την αγάπη μου, βρε κλέφτρα

Θάλασσα λυπήσου λίγο πια και μένα
Φέρε το πουλί μου από τα ξένα

𝄆 Αχ, το βλέμμα σου με καίει, και το κάθε βάδισμα σου
Το αγγελικό κορμί σου, τα ολόχρυσα μαλλιά σου 𝄇

𝄆 Σκλάβος γίνομαι δικός σου, στη γλυκιά σου τη λαλιά
Που τα χείλη σου προσφέρουν, σβήνω χάνω τα μυαλά 𝄇

𝄆 Αχ μαζί σου θέλω πάντα, να περνάω τη ζωή μου
Και με τα θερμά φιλιά σου, σαν θα γίνεις πια δική μου 𝄇

𝄆 Μες στου έρωτος τη γλύκα, σε θερμή αγκαλιά
Πάντα σφιχταγκαλιασμένοι, με μεθυστικά φιλιά 𝄇

Εισαγωγή & αυτοσχεδιασμός

Μια μικρούλα μ' έχει μπλέξει στον χορό
Θέλω για να παντρευτώ και δεν μπορώ
Άιντε πλάκωσε η αναδουλειά κι αψιλίες έχω βρε παιδιά
𝄆 Αχ αυτά τα έρημα λεφτά, άιντε μου χαλάνε το σεβντά 𝄇

Έχω δώσει ραντεβού για να τη δω
Κι είμαι αδέκαρος βρε πως να της το πω
Άιντε πλάκωσε η αναδουλειά κι αψιλίες έχω βρε παιδιά
𝄆 Αχ αυτά τα έρημα λεφτά, άιντε μου χαλάνε το σεβντά 𝄇

Κι όταν κάνω βρε δυο μεροκάματα
Θα την κλέψω τα γλυκοχαράματα
Άιντε και θα πιάσω έναν παπά, άιντε να μας βάλει τον χαλκά
𝄆 Τότε θά 'ρθει το συμπεθεριό, άιντε να μας πάρει στο χωριό 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

𝄆 Για πες μου τι σου έκανα 𝄇
𝄆 Κι έφυγες μακριά μου Βαγγελίτσα μου
μικρή κουκλίτσα μου 𝄇

𝄆 Τώρα τό 'χω παράπονο 𝄇
𝄆 Μόνο που δεν σε βλέπω Βαγγελίτσα μου
μικρή κουκλίτσα μου 𝄇

𝄆 Και μοναχός μου απορώ 𝄇
𝄆 Το νου μου πως τον έχω Βαγγελίτσα μου
μικρή κουκλίτσα μου 𝄇

𝄆 Κοίταξε να συμμορφωθείς 𝄇
𝄆 Κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου
μικρή κουκλίτσα μου 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Κοίτα να βάλεις γνώση Βαγγελίτσα μου
μικρή κουκλίτσα μου 𝄇

Θυμήσου μ' ορκιζόσουνα πως θα με περιμένεις
𝄆 Μα γρήγορα με ξέχασες και μ' άλλονε πηγαίνεις 𝄇

𝄆 Έχεις γνώμη τώρα αλλάξει
Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει 𝄇 (Σ)

Αξέχασες πως έμορφα περνούσαμε τα βράδια
𝄆 Με γλέντια και γλυκόλογα και με φιλιά και χάδια 𝄇

𝄆 Έχεις γνώμη τώρα αλλάξει
Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει 𝄇 (Σ)

Για κοίτα πως με ζώσανε σαν φίδια τα μεράκια
𝄆 Λυπήσου τη καρδούλα μου που γέμισε φαρμάκια 𝄇

𝄆 Έχεις γνώμη τώρα αλλάξει
Βαγγελιώ δεν είσαι εντάξει 𝄇 (Σ)

Βαδίζω και παραμιλώ γι' αυτήν τη συμφορά μου
𝄆 Χωρίσαμε και έχω βρει ο δόλιος τη χαρά μου 𝄇

Για έρωτες θα πάψω πια, τώρα να τυραννιέμαι
𝄆 Μια φορά εγελάστηκα και δεν ξαναγελιέμαι 𝄇

Σε ξέχασα στον νου μου πια, το λέω δεν σε βάζω
𝄆 Μην κλαις και μην οδύρεσαι και γνώμη δεν αλλάζω 𝄇

Πήρα τον δρόμο τον στενό, πήρα το μονοπάτι
𝄆 Γιατί έχω την καρδούλα μου από πληγές γεμάτη 𝄇

Βαδίζω με παράπονο και χύνω μαύρο δάκρυ
𝄆 Χωρίς να ξέρω που θα βγω, που θα με βγάλει η άκρη 𝄇

Κι έτσι γυρνώ παντέρημος, κι απ' όλους ξεχασμένος
𝄆 Δίχως ελπίδα στην καρδιά και περιφρονεμένος 𝄇

Κι εσύ σκληρή το θέλησες να περπατώ μονάχος
𝄆 Μα θα με σώσ' απ' τους καημούς πολύ γοργά ο τάφος 𝄇

𝄆 Βάλε με στην αγκαλιά σου 𝄇
𝄆 Βάλε με στην αγκαλιά σου, για να κοιμηθώ κοντά σου 𝄇

Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με

𝄆 Μη φοβάσαι τη μαμά σου 𝄇
𝄆 Μη φοβάσαι τη μαμά σου, βάλε με στην κάμαρά σου 𝄇

Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με

𝄆 Βάλε μ' από το πορτί σου 𝄇
𝄆 Βάλε μ' από το πορτί σου, για να κοιμηθώ μαζί σου 𝄇

Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με

𝄆 Βάλε με από το ντουβάρι 𝄇
𝄆 Βάλε με από το ντουβάρι, μη μας πάρουνε χαμπάρι 𝄇

Βάλε με, φως μου, βάλε με κι από τη μάντρα βγάλε με

Αχ Βαλεντίνα, αχ βρε τσαχπίνα
Μόρτικα κομμένα τα μαλλιά σου, σαν αγοροκόριτσο η μιλιά σου
Έχεις κούρσα και σωφάρεις κι όπου θέλεις, ρε, μιζάρεις
Έγινες και σωφερίνα
𝄆 Κι όπως πας σε λίγα χρόνια, θα φορέσεις παντελόνια
Βαλεντίνα, Βαλεντίνα 𝄇

Αχ Βαλεντίνα, αχ βρε τσαχπίνα
Είσαι μια μποέμισσα σπουδαία, κάνεις την πιο όμορφη παρέα
Στα μπουζούκια σαν πηγαίνεις και χασάπικο χορεύεις
Ξετρελαίνεις την Αθήνα
𝄆Κι όλοι οι μάγκες σ' αγαπούνε και παντού σε συζητούνε
Βαλεντίνα, Βαλεντίνα 𝄇

Μελωδία

Έχεις κούρσα και σωφάρεις κι όπου θέλεις, ρε, μιζάρεις
Έγινες και σωφερίνα
𝄆 Κι όπως πας σε λίγα χρόνια, θα φορέσεις παντελόνια
Βαλεντίνα, Βαλεντίνα 𝄇

Μάτια σαν δυο μαύρα διαμάντια
Χείλη σαν τα ρόδα τ' Απρίλη
Μάγια σκορπάτε, όλους μεθάτε
Μελαχρινές μου Βαλεντσιάνες
Που με κιθάρες πόθους ξυπνάτε
Και των κρυφών χαδιών λαχτάρες

Μύρα απ' τα χειλάκια σας πήρα
Πόθο, σαν τα σκέφτομαι, νιώθω
Είστε κοντά μου και μες την καρδιά μου
Μελαχρινές μου Βαλεντσιάνες
Γλυκά λουλούδια που μας μεθάτε
Με της αγάπης τα τραγούδια

Μελωδία

Είστε κοντά μου και μες την καρδιά μου
Μελαχρινές μου Βαλεντσιάνες
Γλυκά λουλούδια που μας μεθάτε
Με της αγάπης τα τραγούδια

Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει
Και ψαρεύει τα λαβράκια, κεφαλόπουλα, μαυράκια
Το καλάμι της στο χέρι, κι όλη νύχτα στο καρτέρι
Περιμένει να τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει

Ένας κέφαλος βαρβάτος, όμορφος και κοτσονάτος
Της Βαρβάρας το τσιμπάει, το καλάμι της κουνάει
Μα η Βαρβάρα δεν τα χάνει, τον αγκίστρωσε τον πιάνει
Τον κρατά στα δυο της χέρια και λιγώνεται απ' τα γέλια

Κοίταξε μωρή Βαρβάρα, μη σου μείνει η λαχτάρα
Τέτοιος κέφαλος με νύχι δύσκολα θα σου πετύχει
Βρε Βαρβάρα, μη γλιστρήσει και στη θάλασσα βουτήσει
Βάστα τον απ' το κεφάλι μη σου φύγει πίσω πάλι

Στο καλάθι της τον βάζει κι από τη χαρά φωνάζει
Έχω τέχνη, έχω χάρη, ν' αγκιστρώνω κάθε ψάρι
Για ένα κέφαλο θρεμμένο όλη νύχτα περιμένω
Που θα 'ρθεί να μου τσιμπήσει, το καλάμι να κουνήσει

Διατάζει η Βαρβάρα, το μπουζούκι βάρα
Κι ό,τι σε στεναχωρά, ρίχ' το έναν παρά

Και δώσε μας κρασί και ρίχ' το στην τρελή
Μην το σκέφτεσαι πολύ
Γλέντα τον ντουνιά, με διπλοπενιά
Κέφι και καλή καρδιά

Η Βαρβάρα στο τραπέζι, το μπουζούκι παίζει
Με το γέλιο την περνά, πίνει και κερνά

Και δώσε μας κρασί και ρίχ' το στην τρελή
Μην το σκέφτεσαι πολύ
Γλέντα τον ντουνιά, με διπλοπενιά
Κέφι και καλή καρδιά

Η Βαρβάρα διατάζει, όξω το μαράζι
Θέλει γλέντι η ζωή, βράδυ και πρωί

Και δώσε μας κρασί και ρίχ' το στην τρελή
Μην το σκέφτεσαι πολύ
Γλέντα τον ντουνιά, με διπλοπενιά
Κέφι και καλή καρδιά

Σε βαρέθηκα να λες, άιντε, πως για μένα όλο κλαις
Λες πως μ' αγαπάς και λιώνεις, αφού μ' άλλον ανταμώνεις

Τώρα φύγε απ' εδώ, άιντε, και να μη σε ξαναδώ
Είσαι λόγια και φιγούρες, σαν τον φάντη με δυο μούρες

Θά 'ρθει μέρα που θα λες, άιντε, τ' όνομά μου και θα κλαις
Τότε θα πονείς, θα λιώνεις, γιατί δεν θα μ' ανταμώνεις

Δεν πιστεύω πια ποτέ, άιντε, τη γυναίκα με τουπέ
Τό 'παν μόδα κι όλο κλαίνε, κι όλο ψέματα σου λένε

Βαρέθηκα τους έρωτες και τα λογάκια ακόμα
𝄆 Που μού 'λεγε κάθε στιγμή το πλάνο σου το στόμα 𝄇

Το λέγω με παράπονο, ξανά δεν θ' αγαπήσω
𝄆 Τον πόνο που 'χω στην καρδιά, στη μοναξιά θα σβήσω 𝄇

Μπροστά μου αν δεν φαινόσουνα, μήτε θα σ' αγαπούσα
𝄆 Αγάπη δεν θα γνώριζα κι αξένοιαστα θα ζούσα 𝄇

Άλλη αγάπη τώρα πια δεν θέλω ν' αποκτήσω
𝄆 Θέλω στον κόσμο ήσυχος λίγο καιρό να ζήσω 𝄇

Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα, πέρα στα παραπήγματα
𝄆 Κι ένας κατάδικος γεμάτος πόνο
Μες στο τραγούδι του ζητάει παρηγοριά 𝄇

Είναι τα λόγια του πικρά, για την αγάπη που μιλά
𝄆 Πως εγκλημάτησε για μια κακούργα
Όταν τη βρήκε αγκαλιασμένη μια βραδιά 𝄇

Βαριά χτυπούν τα σήμαντρα, κι ακούς στα παραπήγματα
𝄆 Έναν γλυκό σκοπό κάποιας αγάπης
Που για χατίρι της εγίνηκε φονιάς 𝄇

Έμαθα κυρά πως έχεις βάρκα γιαλό
𝄆 Έμαθα κυρά πως έχεις ψαροπούλα και ψαρεύεις
Τζουμ, τριαλαρί λαρό, βάρκα γιαλό 𝄇

Θά 'ρθω να σου τη γυρέψω, βάρκα γιαλό
𝄆 Θά 'ρθω να σου τη γυρέψω και θα πάω να ψαρέψω
Τζουμ, τριαλαρί λαρό, βάρκα γιαλό 𝄇

Ρίχνω το γυαλί στον πάτο, βάρκα γιαλό
𝄆 Ρίχνω το γυαλί στον πάτο βρίσκω τη δασκάλα κάτω
Τζουμ, τριαλαρί λαρό, βάρκα γιαλό 𝄇

Έχω βάρκα για σιργιάνι, βάρκα γιαλό
𝄆 Έχω βάρκα για σιργιάνι που για ψάρεμα δεν κάνει
Τζουμ, τριαλαρί λαρό, βάρκα γιαλό 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Έμαθα κυρά πως έχεις ψαροπούλα και ψαρεύεις
Τζουμ, τριαλαρί λαρό, βάρκα γιαλό

Βαρύς καημός να ζεις στον κόσμο μόνος
Χωρίς κανένα φίλο στη ζωή
𝄆 Μονάχος να κοιμάσαι κάθε βράδυ
Μονάχος να ξυπνάς κάθε πρωί 𝄇

Στο σπίτι είναι καημός όταν γυρίζεις
Της μάνας να μη βρίσκεις τη στοργή
𝄆 Να ζεις στη μοναξιά σου ξεχασμένος
Χωρίς δυο λόγια κάποιος να σου πει 𝄇

Βαρύς καημός να ζεις χωρίς αγάπη
Χωρίς κανένα νά 'χεις συντροφιά
𝄆 Να θες να πεις τον πόνο σου σε κάποιον
Και να τον κρύβεις μέσα στην καρδιά 𝄇

𝄆 Τι ήρθες πάλι να μου ειπείς πως θα το μετανιώσω
Αν δεν περάσω να σε ιδώ, σαν δεν σε ανταμώσω 𝄇

𝄆 Θαρρείς γιατ' είσαι πλούσια, μικρούλα και βαρώνα
Θα μ' έχεις να σε προσκυνώ πάντα σαν την εικόνα 𝄇

𝄆 Δεν θέλω πλούτη και καλά, ούτε την εμορφιά σου
Αφού με λιώνει σαν κερί η γκρίνια κι ο καυγάς σου 𝄇

𝄆 Καλύτερα να είναι φτωχιά παρά μια χαϊδεμένη
Κάθε στιγμή τη δόλια μου καρδούλα να μαραίνει 𝄇

Απ' την τόση παραζάλη πονεί το κεφαλάκι μου

𝄆 Πάρε με στην αγκαλιά σου
Πάρε με, πάρε με, βασανάκι μου 𝄇

Τον γιατρό και τον σπετσέρη δεν ζητώ μανάκι μου

𝄆 Πάρε με στην αγκαλιά σου
Πάρε με, πάρε με, βασανάκι μου 𝄇

Σύ που μ' έχεις αρρωστήσει, δώσε το φαρμάκι μου

𝄆 Πάρε με στην αγκαλιά σου
Πάρε με, πάρε με, βασανάκι μου 𝄇

Πικρό βασανιστήριο που είν' αυτός ο έρως
𝄆 Αχ, δύσκολα ξεμπερδεύεται, αν μπλέξει σ' ένα μέρος 𝄇

Δύσκολα είναι στους γιατρούς, να βγούνε κερδισμένοι
𝄆 Αχ, και να γιατρέψουνε καρδιά ερωτοπληγωμένη 𝄇

Μοίρα γιατί με δίκασες, να πάω ν' αγαπήσω
𝄆 Αχ, κορμί που δεν μπορώ ποτέ, για να το αποκτήσω 𝄇

Για μένα πάντα θα μείνεις ξένη
Ψεύτρα γυναίκα, ψεύτρα καρδιά
𝄆 Βγάλε τη μάσκα σου, να σε γνωρίσω
Κι ας καθαρίσουμε τούτη τη βραδιά 𝄇

Την πονηριά σου κανείς δεν φτάνει
Άλλα πιστεύεις κι άλλα μου λες
𝄆 Βγάλε τη μάσκα σου, να ξηγηθούμε
Γιατί αργότερα άδικα θα κλαις 𝄇

Πες μου ποια είσαι, πες μου τι θέλεις
Κι άκου και μένα τι θα σου πω
𝄆 Βγάλε τη μάσκα σου, να μ' αγαπήσεις
Πέτα τη μάσκα σου, για να σ' αγαπώ 𝄇

Την αποφεύγω τη δουλειά, από μικρό παιδάκι
𝄆 Θα πάθει η υγεία μου αν κουραστώ λιγάκι 𝄇

Τι τα θέλεις, τι τα θέλεις
Είμαι βεριτάμπλ τεμπέλης

Κοιμάμαι έως τις εννιά, ξυπνώ, κοιμάμαι πάλι
𝄆 Κι αν τύχει και να σηκωθώ, ευθύς με πιάνει ζάλη 𝄇

Τι τα θέλεις, τι τα θέλεις
Είμαι βεριτάμπλ τεμπέλης

Βαριέμαι και τις άδειες του γάμου μου να βγάλω
𝄆 Τεμπέλης εγεννήθηκα, τεμπέλης θα πεθάνω 𝄇

Τι τα θέλεις, τι τα θέλεις
Είμαι βεριτάμπλ τεμπέλης

Απ' της στεριάς τα βάσανα, τα μάτια μου θα πάρω
Και σε καράβι φορτηγό ναυτάκι θα μπαρκάρω
Βίρα την άγκυρα παιδιά, ω-ω-ω
Γιατί έχω πόνο στην καρδιά

Σ' ατέλειωτους ωκεανούς, θ' αρχίσω το σιργιάνι
Κι ας μη βρεθεί στην πλώρη μου παρηγοριάς λιμάνι
Στον καπετάνιο τον σοφό, ω-ω-ω
Θα πω τον πόνο τον κρυφό

Το δάκρυ μου πλημμύρησε του καραβιού τ' αμπάρια
και την καρδιά μου στη στεριά τραβούν τα παλαμάρια
Μην κάνεις κράτει φορτηγό, ω-ω-ω
Έξω ποτέ μου δεν θα βγω

- Έμαθες πως έχω προίκα, έχω και πολλά λεφτά
𝄆 Τό 'βαλες, ρε βλάμη, πίκα, να μου πάρεις μου όλ' αυτά 𝄇
- Θα σε κάνω εγώ δική μου, κι όλα τούτα που μου λες
𝄆 Δεν τ' ακούω εγώ, μικρή μου, κι άφησε τις μαριολιές 𝄇

- Μα εγώ δεν θέλω άντρα σαν και σένα μπελαλή
𝄆 Κάνε, βλάμη μου, στη μπάντα, θέλω πλούσιο μερακλή 𝄇
- Άντρα μη γυρεύεις πλούσιο και αγάπη δεν θα βρεις
𝄆 Θα 'χεις κάθε σου καπρίτσιο, 'μένανε σαν παντρευτείς 𝄇

- Όσα κι αν μου πεις, του κάκου, τα μυαλά μου δεν γυρνάς
𝄆 Τράβα, φύγε μακριά μου, την καρδιά σου μη χαλνάς 𝄇
- Άσ' τα νάζια πια, κυρά μου, κι έλα 'δώ σε μένανε
𝄆 Για να γιάνεις την καρδιά μου, που πονεί για σένανε 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Μέρες και νύχτες περπατώ, αμάν, αμάν
Μέσα στη Δραπετσώνα
Για μια σουλτάνα βλάμισσα, αμάν, αμάν
Πεντάμορφη κοκόνα

Μού 'χει ποτίσει την καρδιά, αμάν, αμάν
Με πίκρες και φαρμάκι
Γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί, αμάν, αμάν
Να φύγει το μεράκι

Ως πότε πες μου βλάμισσα, αμάν, αμάν
Δεν είναι αμαρτία
Να λιώνω εγώ για σένανε, αμάν, αμάν
Και νά 'σαι εσύ η αιτία

Έλα γλυκιά μου βλάμισσα, αμάν, αμάν
Να γίνουμε ζευγάρι
Κι οι μάγκες θα μας έχουνε, αμάν, αμάν
Το μόνο τους καμάρι

Την αγάπη μας ζηλεύουν, κι όλοι μας κουτσομπολεύουν
𝄆 Την καρδιά σου μη χαλάς, βλέπε, άκου, μη μιλάς 𝄇 (Σ)

Πάντα φίνα την περνάμε, δεν μαλώνουμε, γλεντάμε
𝄆 Τι μπορούν να πουν για μας, βλέπε, άκου, μη μιλάς 𝄇 (Σ)

Δανεικά δεν τους ζητάμε, ούτε καμιανού χρωστάμε
𝄆 Κι αν θα πουν κακό για μας, βλέπε, άκου, μη μιλάς 𝄇 (Σ)

Βογκάει τη νύχτα ο άνεμος και μες στην ερημιά μου
𝄆 Ένα βαρύ προαίσθημα, σκεπάζει την καρδιά μου 𝄇

Τα πάντα με τρομάζουνε, που να 'σαι τέτοια ώρα
𝄆 Μήπως για πάντα σ' άρπαξε, του χωρισμού η μπόρα 𝄇

Βογκάει τη νύχτα ο άνεμος, τα τζάμια σιγοτρίζουν
𝄆 Κι όπως γυρνάς στη σκέψη μου, τα μάτια μου δακρύζουν 𝄇

Πόσο ήθελα ρε φίλε, νά 'χα φουλ το πορτοφόλι
Με μια κούρσα να βολτάρω μέσα στην Ελλάδα όλη

𝄆 Βόλο, Λάρισα, Καρδίτσα, να γλεντήσω μια βραδιά
Και να καταλήξω σούρα στα στενά του Σακαφλιά 𝄇

Στη Θεσσαλονίκη έχω μια παλιά μου φιλενάδα
Με τους φίλους μου θα πάω να της κάνω μια καντάδα

𝄆 Πάτρα, Τρίπολη και Σπάρτη, μια βδομάδα θα τα πιω
Κι από κει στην Καλαμάτα, σ' ένα κόλπο μου παλιό 𝄇

Κι όταν κουραστώ ρε φίλε στην Αθήνα θα γυρίσω
Στον Περαία και τα πέριξ στα μπουζούκια να γλεντήσω

𝄆 Φάληρα και Βουλιαγμένη, φέρε μπίρα και μεζέ
Το κορίτσι μου στο πλάι και η κούρσα αγκαζέ 𝄇

𝄆 Θα σου το πω μελαχρινή, μικρή μου χαϊδεμένη
Τη δόλια τη καρδούλα μου, τη νιώθω πληγωμένη 𝄇 (Σ)

𝄆 Είν' απ' τα δυο ματάκια σου που μ' έχουν αρρωστήσει
Και η σκληρή καρδούλα σου, που θέλει να μ' αφήσει 𝄇 (Σ)

𝄆 Βοτάνι δεν υπάρχει πια, ούτε γιατρός για μένα
Στο λέω πως εχάθηκα, μελαχρινό για σένα 𝄇 (Σ)

Έναν μήνα σ' έχω χάσει βρε μπαμπέσα
Κι όποιο κέντρο και να δω μπουκάρω μέσα
Θα σε βρω που θα μου πας κι αν έχεις φύγει
Το βουνό με το βουνό μόνο δεν σμίγει

Τι σου φταίω κάθε βράδυ κι είμαι σούρα
Και οι φίλοι να μου κάνουνε καζούρα
Να μου λένε θα τη βρεις κι αν έχει φύγει
Το βουνό με το βουνό μόνο δεν σμίγει

Ποιος σου 'πε, γέρο μάγκα, 𝄆 στον Βορονώφ να πας 𝄇
𝄆 Τι σου 'ρθε τρακαδόρε, ματσαράγκα, μικράκια ν' αγαπάς 𝄇

Όλα, βρε συ, τα ξέρω 𝄆 και πως μπολιάστηκες𝄇
𝄆 Στη σκάσανε με μια μαϊμού, βρε γέρο, κορόιδο πιάστηκες 𝄇

Κρίμα στο νταηλίκι, 𝄆 κρίμα στο μπόι σου𝄇
𝄆 Και στο σερετιλίκι, γεροξούρα, στο κομπολόι σου 𝄇

Κουρέλι, βρε λεχρίτη, 𝄆 σ' έφτιαξε ο γιατρός𝄇
𝄆 Σε μπάνισα που αρχίνησες, μαγκίτη, σαν τη μαϊμού να τρως 𝄇

Βράδιασε και στην Αθήνα το φεγγάρι έχει βγει
𝄆 Κι η ψυχή μου πάλι απόψε άλλους κόσμους νοσταλγεί 𝄇

Όλα τ' άστρα ένα, ένα, βγήκαν μες τον ουρανό
𝄆 Να φωτίσουν μες στη νύχτα το δρομάκι που περνώ 𝄇

Καθετί παλιό ξυπνάει μες στη δόλια μου καρδιά
𝄆 Και κοντά σου με τραβάει η πλανεύτρα η βραδιά 𝄇

Βράδια εξωτικά, τρελά και μαγεμένα
Χείλη απ' τον πόθο φλογισμένα
Όταν τ' αργυρό φεγγάρι πέφτει
Μέσα στου πελάγου τον καθρέφτη

Βράδια στη Χαβάη, βράδια ερωτικά
Αγκαλιές, τραγούδια κι όνειρα γλυκά
Βράδια στη Χαβάη, μες στη σιγαλιά
Όμορφες κιθάρες κι ύστερα αγκαλιά

Βράδια μαγικά, τρελά κι ονειρεμένα
Μάτια απ' την αγάπη λιγωμένα
Μέσα στη βραδιά τη ξελογιάστρα
Όπως στα ουράνια λάμπουν τ' άστρα

Βράδια στη Χαβάη, βράδια ερωτικά
Έρωτες, ρομάντζες κι όνειρα γλυκά
Βράδια στη Χαβάη, μες στη σιγαλιά
Όμορφες χαβάγιες κι ύστερα αγκαλιά

Μελωδία

Βράδια στη Χαβάη, βράδια ερωτικά
Αγκαλιές, τραγούδια κι όνειρα γλυκά
Βράδια στη Χαβάη, μες στη σιγαλιά
Όμορφες κιθάρες κι ύστερα αγκαλιά

Στη νύχτα που αργά πέφτει, γελούν δυο μάτια πλάνα
Και στων ματιών τον καθρέφτη, λάμπει ένα φως Βραζιλιάνα
Πονούν πολλές καρδιές, στη λάγνα τη ματιά σου
Και ποιοι δεν λαχταρούν να 'ρθουν στην αγκαλιά σου

Μες στα χρυσά και στα πλούτη, γλεντούν γλυκές κοπέλες
Και σβήνουν στην πλάση μας τούτη, μες στων χαδιών τις τρέλες
Αξίζουνε τα μάτια σου τα πλάνα, που πάντα τα ποθώ
Γλυκιά μου Βραζιλιάνα

Κύρια μελωδία

Μες στα χρυσά και στα πλούτη, γλεντούν γλυκές κοπέλες
Και σβήνουν στην πλάση μας τούτη, μες στων χαδιών τις τρέλες
Αξίζουνε τα μάτια σου τα πλάνα, που πάντα τα ποθώ
Γλυκιά μου Βραζιλιάνα

Μελωδία επωδού

Αξίζουνε τα μάτια σου τα πλάνα, που πάντα τα ποθώ
Γλυκιά μου Βραζιλιάνα

Λένε στη Λόντρα στο Παρίσι πως τα περνάνε φίνα ω-ω-ω-ω-ω
Πως τα περνάνε φίνα
Τύφλα, βρε, νά 'χουν ολ' αυτά, μπροστά σε σένα Αθήνα ω-ω-ω-ω-ω
Μπροστά σε σένα Αθήνα

Δεν έχει η Λόντρα κι η Νιου Γιόρκ, ρετσίνα γιοματάρι ω-ω-ω-ω-ω
Ρετσίνα γιοματάρι
Κι ούτε μοσχοβολούν σ' αυτές, του Υμηττού θυμάρι ω-ω-ω-ω-ω
Του Υμηττού θυμάρι

Μπρος στα Πλακιώτικα στενά, με τις τρελές κιθάρες ω-ω-ω-ω-ω
Με τις τρελές κιθάρες
Βράσε τη ρούμπα, τα σουίνγκ, του Άιφελ τις χάρες ω-ω-ω-ω-ω
Του Άιφελ τις χάρες

Που νά 'βρουνε κληματαριές, γαζίες και γεράνι ω-ω-ω-ω-ω
Γαζίες και γεράνι
Κι όλο γλυκές διπλοπενιές, του Μάρκου, του Τσιτσάνη ω-ω-ω-ω-ω
Του Μάρκου, του Τσιτσάνη

Βρε 'συ γυναίκα πονηρή, βρε πονηρή, χαράτσι δεν πληρώνω
Κι αν μ' αγαπάς κι αν μ' αγαπάς, γιατί ζητάς στεφάνωμα
Μες στη γκίνια μου, λαχτάρα μου

Άσ' τα, άσ' τα, τα παμπόνηρα, βράσ' τα, βράσ' τα, τέτοια όνειρα

Είν' οι καιροί ανάποδοι, ανάποδοι, και που να βρω παράδες
Μη μου κολλάς, μη μου κολλάς, κι άμα το θες χωρίζουμε
Δεν σκοτίζομαι, λαχτάρα σου

Άσ' τα, άσ' τα, τα παμπόνηρα, βράσ' τα, βράσ' τα, τέτοια όνειρα

Κάποιο κορόιδο θα βρεθεί, ναι θα βρεθεί, για να το χαρατσώσεις
Αλλού να βρεις να μπαλωθείς, δεν είμαι εγώ μπεγλέρι σου
Για το χέρι σου, λαχτάρα σου

Άσ' τα, άσ' τα, τα παμπόνηρα, βράσ' τα, βράσ' τα, τέτοια όνειρα

Φέρτε μια κούπα με κρασί, και κάντε μου παρέα
Για μένα απόψε η βραδιά, είναι η τελευταία

Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις, σε βαρέθηκα
Κι αν χρυσά παλάτια τάζεις, είναι ψεύτικα

Πέστε τραγούδια θλιβερά, απ' της καρδιάς τα βάθη
Δεν είναι άλλα πιο βαριά, απ' τα δικά μου πάθη

Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις, σε βαρέθηκα
Κι αν χρυσά παλάτια τάζεις, είναι ψεύτικα

Κι αν δείτε φίλοι κάποτε, μια μάνα πικραμένη
Πέστε ας το πάρει απόφαση, κι ας μη με περιμένει

Βρε ζωή φαρμάκια στάζεις, σε βαρέθηκα
Κι αν χρυσά παλάτια τάζεις, είναι ψεύτικα

Δυο μάγκες μες στη φυλακή, τα 'βάλαν με τον διευθυντή
Τον αέρα να του πάρουν, κι ό,τι θέλουν για να κάνουν

Βάρα μάγκα το μπουζούκι κι άσε το μαστουρολούκι
Θέλω η πενιά να κλαίει και τα ντέρτια μου να λέει

Κι απ' τα σίδερα σαν βγω, μάγκα θα σου 'ξηγηθώ
Θε να ψήσω τη μικρούλα, να στα κουβαλάει ούλα

Θα σου στείλω και μαυράκι, μέσα απ' του Καραϊσκάκη
Πρόσεξε μην την τσιμπήσουν και στη σήμανση την κλείσουν

Θα σου στείλω στ' όνομα σου, τέλια για τον μπαγλαμά σου
Μη μιλάς και κάνε μόκο, θα σου ξηγηθώ μπαγιόκο

Τύχη κακιά τι σού 'κανα τι θες και με πειράζεις
Και βάσανα μες στην καρδιά καθημερινώς μου βάζεις

Όπου βρεθώ δεν με ξεχνάς θά 'ρθεις να μ' ανταμώσεις
Και το χειλάκι μου αν γελά ευθύς θα το πληγώσεις

Δεν με αφήνεις να χαρώ τύχη με βασανίζεις
Και το κορμί μου με καημούς με πόνους το στολίζεις

Με δίκασες για να πονώ πάντα να τυραννούμαι
𝄆 Να κλαίγω τύχη άπονη και να παραπονούμαι 𝄇

Αχ, ξανθιά γαλανομάτα με τα μάγουλα τ' αφράτα
Τι μου έκανες, μικρό μου και σε βλέπω στ' όνειρο μου

𝄆 Είσαι μια διαβολεμένη, μού 'χεις την καρδιά καμένη 𝄇 (Σ)

Πονηρή γαλανομάτα, να με τυραννάς σταμάτα
Τι σου φταίω και κακιώνεις κι όλο θες να με πεισμώνεις

𝄆 Είσαι μια διαβολεμένη, μού 'χεις την καρδιά καμένη 𝄇 (Σ)

Της αγάπης σου πια θύμα μ' έχεις κάνει κι είναι κρίμα
Δώσ' τον λόγο σου ξανθιά μου, ότι θα γινείς δικιά μου

𝄆 Είσαι μια διαβολεμένη, μού 'χεις την καρδιά καμένη 𝄇 (Σ)

Μην ακούς πια τη μαμά σου, άκου μόνο την καρδιά σου
Έλα γρήγορα κοντά μου, έλα μες στην αγκαλιά μου

𝄆 Είσαι μια διαβολεμένη, μού 'χεις την καρδιά καμένη 𝄇 (Σ)

Όμορφη γαλανομάτα, εσύ μου σκλάβωσες τα νιάτα
𝄆 Μ' έκανες κι αναστενάζω, κι απ' τον νου μου δεν σε βγάζω 𝄇

Δυό χρονάκια σ' αγαπάω και στο σπίτι μου δεν πάω
𝄆 Μες στους δρόμους τριγυρίζω, σε θυμούμαι και δακρύζω 𝄇

Μ' έχεις τώρα μαραζώσει, την καρδούλα μου έχεις λιώσει
𝄆 Και καθημερνώς, πουλί μου, βασανίζεις το κορμί μου 𝄇

Η γαμπίτσα σου με σφάζει, την καρδιά μου τη σπαράζει
Κι οι μπουκλίτσες στα μαλλιά σου, μ' έφεραν στη γειτονιά σου

𝄆 Μέσα στα στενά σοκάκια, κάνεις σκέρτσα και ναζάκια 𝄇
𝄆 Κι όποιον δεις, τον εσκλαβώνεις, με τα μάτια τον σκοτώνεις 𝄇

Για τα δυο σου τα ματάκια, έχω πάρει τα σοκάκια
Που τρελαίνουν και μαγεύουν κι όλον τον ντουνιά μαραίνουν

𝄆 Ξεμυαλίστηκα ο καημένος, γιατί είμαι μαγεμένος 𝄇
𝄆 Και θα είμαι πια δικός σου, σκλάβος σου παντοτινός σου 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

Έδιωξα κι εγώ μια γάτα που 'χε γαλανά τα μάτια
𝄆 Σαν κοιμόμουνα τη νύχτα μού 'χωνε βαθιά τα νύχια 𝄇

Τόσους μήνες που την είχα, μου ξηγιότανε στην τρίχα
𝄆 Τώρα έγινε από σόι και τα ψάρια δεν τα τρώει 𝄇

Τώρα βρήκα άλλη γάτα, πιο όμορφη και μαυρομάτα
𝄆 Πονηρή κι αυτή σαν γάτα μου τα σπάει κρυφά τα πιάτα 𝄇

Μέσα στου Νώντα τον τεκέ, φουμάρει η Λόλα αργιλέ
𝄆 Παίζει και το μπουζουκάκι, και χορεύει ζεϊμπεκάκι 𝄇

Γεια σου Λόλα μερακλού, να μου ζήσεις χασικλού
𝄆 Που φουμάρεις το μαυράκι, κι είσαι μέγκλα και μεράκι 𝄇

Γι' αυτό Λόλα μου για σένα, τά 'χω απεφασισμένα
𝄆 Βρε μην κάνεις να μου στρίψεις, ξεύρε το πως δεν θα ζήσεις 𝄇

Τι θέλεις από μένανε, πες μου το να στο δώσω
Αχ, έμορφη γειτόνισσα, αμάν, για σε θα μαραζώσω

Τι σου 'κανα και με κοιτάς, κάθε πρωί στα μάτια
Πες μου το βρε τσαχπίνα μου, αμάν, τσιγγάνα μαυρομάτα

Μη μου πληγώνεις την καρδιά, γλυκιά γειτονοπούλα
Μήπως κρυφά με αγαπάς, αμάν, πες μου το βρε μικρούλα

Έλα μικρή γειτόνισσα, τρελά ν' αγαπηθούμε
Να σβήσομε τα ντέρτια μας, αμάν, να γλυκοφιληθούμε

Που είναι τα λόγια που 'λεγες, οι όρκοι και τα χάδια
Και τα ολόγλυκα φιλιά, που μού 'δινες τα βράδια
Ξέχασες που μου έλεγες, τρελά πως μ' αγαπούσες
Κι ότι χωρίς εμένανε, να ζήσεις δεν μπορούσες

Μα τώρα μ' απαρνήθηκες, για μένα δεν σε νοιάζει
Και κάθε μέρα βάσανα, μες στην καρδιά μου βάζεις
Μα δεν πειράζει θα σκεφτείς, μια μέρα το τι κάνεις
Χωρίς αιτία κι αφορμή, που θες να με ξεκάνεις

Μελωδία

Μα δεν πειράζει θα σκεφτείς, μια μέρα το τι κάνεις
Χωρίς αιτία κι αφορμή, που θες να με ξεκάνεις

Γεννήθηκα για να πονώ και για να τυραννιέμαι
Την ώρα που σε γνώρισα, βαριά την καταριέμαι

Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ, που τόσο έχω κλάψει
Να γίνει η κατάρα μου, φωτιά και να σε κάψει

Κι αν τώρα κάνω μια ζωή, που πάντα τη μισούσα
για όλα εσύ ευθύνεσαι, που τόσο αγαπούσα

Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ, που τόσο έχω κλάψει
Να γίνει η κατάρα μου, φωτιά και να σε κάψει

Θα το φωνάξω σαν τρελή, ο κόσμος να το μάθει
Τα βάσανα που τράβηξα, για σένα τα 'χω πάθει

Με πλήγωσες και δεν ξεχνώ, που τόσο έχω κλάψει
Να γίνει η κατάρα μου, φωτιά και να σε κάψει

Πέρα στο Γεντί Κουλέ τα κάστρα γκρεμούν
Στον πόνο τους πνιγμένοι
Μέρα-νύχτα τραγουδούν δερβισάδες
Κι οι καρδιές βαρυγκομούν

Πέρα κει στις φυλακές, κλεισμένος κι εγώ
Για σένα καρδιοκλέφτρα
Τον σεβντά μου τραγουδώ με λουλάδες
Μαστουρώνω και μεθώ

Για σένα ισοβίτης
Στο Γεντί Κουλέ θρηνώ, αμάν, άμαν
Τον σεβντά μου τραγουδώ

Πέρα στο Γεντί Κουλέ ακούς μια φωνή
Και παίζει το μπουζούκι
Με καημό να τραγουδεί στο σκοτάδι
Μια αγάπη να θρηνεί

Μέσα εδώ στις φυλακές, ημέρες περνώ
Με στεναγμό και πόνο
Τον σεβντά μου τραγουδώ και ματώνω
Μαστουρώνω και μεθώ

Για σένα ισοβίτης
Στο Γεντί Κουλέ θρηνώ, αμάν, άμαν
Τον σεβντά μου τραγουδώ

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Για δες με πως εμαύρισα, μαύρος σαν τον αράπη
Δεν είν' από την αραπιά, μόνο από την αγάπη

𝄆 Το σκυλί σου θέλει φόλα κι ο άντρας σου θέλει πιστόλα
Αχ, αμάν αμάν, δεν εβγαίνεις να σε δω 𝄇

Οργανικό μέρος

Το μάρμαρο της πόρτας ήρθα να το πατήσω
Τον πόνο που 'χα στην καρδιά ήρθα για να τον σβήσω

𝄆 Το σκυλί σου με γαβγίζει κι ο άντρας με φοβερίζει
Αχ, αμάν αμάν, για σένα θα χαθώ 𝄇

Οργανικό μέρος

Μπαμπέσικα ξηγιέσαι, με κάποιον άλλον πας
Κι αλλού τραβολογιέσαι και λες πως μ' αγαπάς
𝄆 Γιατί ποτέ το δρόμο δεν περπατάς τον ίσο
Για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν' αγαπήσω 𝄇 (Σ)

Πολύ μ' ανακατεύεις, λες κι είσαι σατανάς
Και όλο με δουλεύεις και μου την κοπανάς
𝄆 Και κάνω πως πιστεύω μη σε στεναχωρήσω
Για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν' αγαπήσω 𝄇 (Σ)

Να φύγεις δεν σε θέλω, γιατί 'σαι καβγατζού
Αλήτισσα, να ξέρεις, και παραμυθατζού
𝄆 Μου κάνεις την οσία για να σε συγχωρήσω
Για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν' αγαπήσω 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Μου κάνεις την οσία για να σε συγχωρήσω
Για κοίτα μια γυναίκα που βρήκα ν' αγαπήσω 𝄇 (Σ)

Γιαλό-γιαλό, γιαλό-γιαλό
Γιαλό, ρε καπετάνιε μου
𝄆 Φοβάται το πουλάκι μου
Αυτή τη χάρη κάνε μου 𝄇

Γιαλό-γιαλό, γιαλό-γιαλό
Τι τράβηξα, σαν θυμηθώ
𝄆 Για να ζητώ το ταίρι μου
Δεν μπόρεσα να κοιμηθώ 𝄇

Γιαλό-γιαλό, γιαλό-γιαλό
Γιαλό κι είναι χαράματα
𝄆 Μας περιμένει η μάνα μου
Με γέλια και με κλάματα 𝄇

Γιαλό-γιαλό, γιαλό-γιαλό
Γιαλό, ώσπου να φτάσουμε
𝄆 Να γίνει πια ο γάμος μας
κι όλα να τα ξεχάσουμε 𝄇

𝄆 Αφού δυο χρόνια την καρδιά μου έκανες κουρέλι
Για μένα τώρα κάθεσαι και λες πως δεν σε μέλει 𝄇 (Σ)

𝄆 Τι σού 'χω κάνει δεν μου λες πού τά 'βαλες μαζί μου
Κι ένα μαρτύριο μού 'κανες τη δόλια τη ζωή μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Αν ήξερα πως θα τραβώ ετούτα τα μαρτύρια
Με σένα δεν θα τά 'μπλεκα κι ας είχες εκατομμύρια 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα βλέπεις με ξεγέλασες με τα τρελά σου χάδια
Και μ' έκανες και σ' έκλεισα βαθιά στα φυλλοκάρδια 𝄇 (Σ)

𝄆 Τώρα που το μετάνιωσα και θέλω να σ' αφήσω
Χωρίς εσένα δεν μπορώ στον κόσμο πια να ζήσω 𝄇 (Σ)

Για μια αγάπη άπιστη είμαι δυστυχισμένος
𝄆 Σαν το πουλάκι στο κλουβί και καταδικασμένος 𝄇

Με τις ψευτιές με γέλασε γιατί είχε τον σκοπό της
𝄆 Ας όψεται η άπονη, με πήρε στο λαιμό της 𝄇

Τώρα με άλλον χαίρεται, ούτε πια με θυμάται
𝄆 Εκτός απ' τη μανούλα μου κανείς δεν με λυπάται 𝄇

Δεν άκουσα κανένανε κι ήρθα σ' αυτό το χάλι
𝄆 Μου έγινε παράδειγμα, δεν θ' αγαπήσω άλλη 𝄇

𝄆 Για μια γλυκιά μελαχρινή θα χάσω τα μυαλά μου
Με μια ματιά με σκλάβωσε, μου πήρε την καρδιά μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Σαν τον μαγνήτη με τραβά μέσα στη γειτονιά της
Τα μάτια μου δεν φεύγουνε απ' τα παράθυρα της 𝄇 (Σ)

𝄆 Της τραγουδώ παθητικά να χαίρεται η καρδιά της
Μα αυτή δεν βγαίνει να με δει, φοβάται τη μαμά της 𝄇 (Σ)

𝄆 Αν δεν την κάνω ταίρι μου εγώ θα βάλω ράσο
Σε μοναστήρι θα κλειστώ ώσπου να την ξεχάσω 𝄇 (Σ)

Αν θέλεις μάνα να το δεις, το δύστυχο παιδί σου
𝄆 Έλα μες στο Γεντί Κουλέ, να κλάψει η ψυχή σου 𝄇

Για μια γυναίκα χάθηκα, σκληρά καταδικάστηκα

Μες στο κελί το σκοτεινό, περνώ χωρίς ελπίδα
𝄆 Και τη βαριά, μανούλα μου, τη σέρνω αλυσίδα 𝄇

Για μια γυναίκα χάθηκα, σκληρά καταδικάστηκα

Τα ρούχα, το ρολόι μου, θα στα γυρίσω πίσω
𝄆 Γιατί μες στο Γεντί Κουλέ, τα νιάτα μου θ' αφήσω 𝄇

Για μια γυναίκα χάθηκα, σκληρά καταδικάστηκα

Μια μέρα τον αρνήθηκε η τρελή, γιατί είχε βαρεθεί τον έρωτα μου
Κι εκείνος πληγωμένο πια πουλί, ρωτάει κάθε τόσο την καρδιά του

Γιατί για μια γυναίκα στη ζωή, που βρέθηκε μπροστά μου μια βραδιά
Και πλήγωσε τη δόλια μου καρδιά, με πρόδωσε και τώρα υποφέρω

Βαρέθηκα, δεν θέλω πια να ζω, για μένα η ζωή πια τι αξίζει
Να νιώθω πως αυτή που αγαπώ, τα χάδια της σε άλλον να χαρίζει

Γιατί για μια γυναίκα στη ζωή, που βρέθηκε μπροστά μου μια βραδιά
Και πλήγωσε τη δόλια μου καρδιά, με πρόδωσε και τώρα υποφέρω

Χτίζουν και γκρεμίζουν κάστρα, σ' ένα γλέντι φοβερό
𝄆 Για μια κόρη ξελογιάστρα, κι αν χαθεί που θα τη βρω 𝄇

Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω, σε βουνά και σε γκρεμνό
𝄆 Κι όμως ζω να τυραννιέμαι, στο δικό της τον καημό 𝄇

Μου την άρπαξε η μοίρα, μια βραδιά στο χαλασμό
𝄆 Θα τη βρω και θα την πάρω, τό 'χω βάλει πια σκοπό 𝄇

Τρελή Κουτσουκαριώτισσα, καμωματού κοπέλα
𝄆 Απ' τα πολλά τα νάζια σου θε να με πιάσει τρέλα 𝄇

Για τα γαλάζια μάτια της και τα γλυκά της χείλη
𝄆 Η γειτονιά μου μ' έχασε κι όλοι οι καλοί μου φίλοι 𝄇

Γλυκιά Κουτσουκαριώτισσα για σε καλό δεν είδα
𝄆 Και σαν το ψάρι με τραβάς που πιάστηκε στα δίχτυα 𝄇

Θε να σε κλέψω μια βραδιά από τη γειτονιά σου
𝄆 Για τη μικρή την εμορφιά και για την απονιά σου 𝄇

Μελωδία

Για τη μικρή την εμορφιά και για την απονιά σου

Μη ρωτάς, βρε φίλε μου, το που γυρίζω
Και γιατί παραμιλώ κι όλο δακρύζω
𝄆 Μια μικρούλα μ' έμπλεξε στη γειτονιά μου
Που ο καημός της μένει ακόμα στην καρδιά μου 𝄇

Κάθε βράδυ να περάσω, καρτερούσε
Και κρυφά απ' τη μαμά της μου μιλούσε
𝄆 Μα τώρα με αρνήθηκε, γιατί δεν ξέρω
Και στο σπιτάκι δεν τη βλέπω κι υποφέρω 𝄇

Μέρα νύχτα τριγυρνώ κι όλο κοιτάζω
Δεν τη βρίσκω ο φτωχός κι ανεστενάζω
𝄆 Και σαν τον μεθυσμένο πέφτω απ' τη ζάλη
Όταν θυμούμαι, αχ, τα όμορφα της κάλλη 𝄇

Σαν το φεγγάρι την αυγή, που λίγο-λίγο σβήνει
𝄆 Έτσι και η καρδούλα μου, μαραίνεται κι εκείνη 𝄇

Πιστήν αγάπη έχασα, απ' την κακογνωμιά μου
𝄆 Και τώρα μ' απαρνήθηκε, και καίγετ' η καρδιά μου 𝄇

Τώρα το πήρα απόφαση, να μην ξαναγαπήσω
𝄆 Σ' αραχνιασμένο σπήλαιο, να πάω να κατοικήσω 𝄇

𝄆 Τραγούδια όμορφα θα πω με φίνο μπουζουκάκι 𝄇
𝄆 Να νοσταλγήσω τα παλιά και να μπω σε μεράκι 𝄇

𝄆 Σε μια ξανθούλα π' αγαπώ μα ποια είναι δεν το λέγω 𝄇
𝄆 Λιγάκι σαν τη θυμηθώ σαν το παιδάκι κλαίγω 𝄇

𝄆 Γι' αυτήν εγώ αρνήθηκα της μάνας μου το σπίτι 𝄇
𝄆 Και με παράπονο πικρό γυρνώ σαν τον αλήτη 𝄇

𝄆 Τραγούδια όμορφα θα πω με φίνο μπουζουκάκι 𝄇
𝄆 Να νοσταλγήσω τα παλιά και να μπω σε μεράκι 𝄇

𝄆 Μες στις ταβέρνες ξενυχτώ μονάχος μου τα βράδια
Και μες στους δρόμους περπατώ και στα πυκνά σκοτάδια 𝄇 (Σ)

𝄆 Να πνίξω θέλω στο κρασί του πόνου το φαρμάκι
Να πικροκλάψω σαν παιδί για μια παλιά μου αγάπη 𝄇 (Σ)

𝄆 Γι' αυτή μονάχα αρρώστησα, τα βράδια που γυρνούσα
Και τη ζωή μου έχασα, γιατί την αγαπούσα 𝄇 (Σ)

𝄆 Σ' ένα μαχαλά, βρήκα έναν μπελά 𝄇
Με μια χήρα παιχνιδιάρα μπλέχτηκα τρελά
Αχ, μα αυτή δεν δίνει δυάρα, παίζει και γελά

Αααχ-αααχ
Χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη
Έλα, μάνα μ', να φιλήσω τ' αχειλάκι σου
Έχω στην καρδιά μου λαύρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα
Κι όλο κόκκινα θα ντύσω το κορμάκι σου

𝄆 Μες σ' ένα στενό, νύχτες αγρυπνώ 𝄇
Για μια χήρα παιχνιδιάρα, είκοσι χρονών
Αχ, μια κούκλα, μια χαδιάρα, μ' έκανε τρελό

Αααχ-αααχ
Χήρα μαυροφορεμένη, με το μέλι ζυμωμένη
Έλα, μάνα μ', να φιλήσω τ' αχειλάκι σου
Έχω στην καρδιά μου λαύρα, θα σου βγάλω πια τα μαύρα
Κι όλο κόκκινα θα ντύσω το κορμάκι σου

Για να ξέρεις αλανιάρη, σ' έχω πάρει πια χαμπάρι
Ότι χρόνια πας για αβάντα, φέρνεις βόλτα για την τσάντα
Μάγκα μου τα κάνεις ρόιδο, δεν είμαι κανα κορόιδο
Και ξηγιέμαι εις την τρίχα, θα στον κόψω εγώ το βήχα

Μη μου κάνεις ρε την πάπια, δεν τα τρώγω αυτά τα χάπια
Δεν μου ξαναπαίρνεις φράγκο, άιντε στρίβε, τράβα σπάγκο
Δεν σου φτάνει που με δέρνεις, μα στο τέλος μου τα παίρνεις
Βρε τα βγάζω με ιδρώτα κι όποιον θέλεις πάνε ρώτα

Για να ξέρεις βρε μουρμούρη έχω βρει άλλο καψούρη
Που 'ναι φίνος και μαγκιόρος κι όχι κάνας τρακαδόρος
Και μου τάζει κάθε τόσο, να με πάρει να γλυτώσω
Βρήκα βρε την ευκαιρία για να ζήσω σαν κυρία

Σε μάζεψα, σε σύμμασα, αχ, απ' τα σοκάκια μέσα
Κι είπα να κάνουμε χωριό, ν' ανοίξουμε νοικοκυριό
Μα εσύ δεν έχεις μπέσα

Για να σε κάνω άνθρωπο, ήπια τόσα φαρμάκια
Μα το δικό σου το μυαλό, πετάει στα σοκάκια

Αμέσως μόλις ξέχασες τα μπατηρήματα σου
Τον όρκο σου τον πάτησες και άμυαλη ξανάρχισες
Τα περπατήματα σου

Για να σε κάνω άνθρωπο, ήπια τόσα φαρμάκια
Μα το δικό σου το μυαλό, πετάει στα σοκάκια

Όπου του μέλλει να πνιγεί, ποτέ του δεν πεθαίνει
Και η δική σου η καρδιά, το θέλει η μοίρα η κακιά
Να ζήσει κολασμένη

Για να σε κάνω άνθρωπο, ήπια τόσα φαρμάκια
Μα το δικό σου το μυαλό, πετάει στα σοκάκια

Δεν ξαναπιάνουμαι κορόιδο σου το λέω
Ούτε και πρέπει πια για σένανε να κλαίω
𝄆 Βρε με τσιτσίρισες και τό 'χω βάλει άχτι
Τα όσα ζήσαμε να γίνουν όλα στάχτη 𝄇

Κι όμως δεν άργησα για να σε καταλάβω
Μα τι θαρρούσες πως θα μ' είχες πάντα σκλάβο
𝄆 Να που σου φεύγω και για πάντα θα με χάσεις
Νάιλον κούρσα να γενείς δεν θα με φτάσεις 𝄇

Για σε μεθώ κάθε βραδιά, πως να σε σβήσω απ' την καρδιά
𝄆 Που σ' ένα βράδυ, σε μια ώρα, ξαφνικά μού 'φερες μπόρα
Και ζητώ να βρω τη λησμονιά 𝄇

Μια νύχτα ζήσαμε μαζί, μα πάντα ο νους σε ξαναζεί
𝄆 Όνειρο ήσουν στο σκοτάδι, μια μαστόρισσα στο χάδι
Μ' άφησες αγιάτρευτη πληγή 𝄇

Ήσουνα τόσο ελκυστική, μια άγνωστη περαστική
𝄆 Γλυκοεγλέντησα κοντά σου, κι αν δεν ξέρω τ' όνομά σου
Πάντα η καρδιά μου σε ποθεί 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Σ' αυτό το δρόμο τον στενό, σ' αυτό το μονοπάτι
Μια νύχτα φαρμακώθηκα, για την δική σου αγάπη

𝄆 Κι αν για σένα και τον χάρο τον περιφρόνησα
Την καρδιά μου, μια για πάντα, τη δολοφόνησα 𝄇

Σ' αυτόν τον δρόμο τον στενό, για σένα έχω κλάψει
Η μάνα κι ο πατέρας μου, με έχουνε ξεγράψει

𝄆 Κι αν για σένα, τη ζωή μου δεν υπολόγισα
Την καρδιά μου, μια για πάντα, τη δολοφόνησα 𝄇

Σ' αυτό το δρόμο τον στενό, για όσα έχω περάσει
Θα γίνει ο πόνος δικαστής, να σε καταδικάσει

𝄆 Κι αν για σένα και τον χάρο τον περιφρόνησα
Την καρδιά μου, μια για πάντα, τη δολοφόνησα 𝄇

Για σένα λιώνω και πονώ, για σένανε μεθάω
𝄆 Για σε κάτ' απ' το σπίτι σου τις νύχτες ξενυχτάω 𝄇

Για σένα πάντοτε θρηνώ, για σένα υποφέρω
𝄆 Για σένανε μερόνυχτα απ' τον καημό μου κλαίω 𝄇

Κλαίω και χύνω δάκρυα και βαριανεστενάζω
𝄆 Και μες στον κόσμο δυνατά, σε αγαπώ, φωνάζω 𝄇

𝄆 Κάθε βραδάκι τραγουδώ για σένανε
σκληρόκαρδη τσαχπίνα
Για σένα μαυρομάτα μου, ναζιάρα μου μπομπίνα 𝄇 (Σ)

𝄆 Τα μάτια σου, τα φρύδια σου κι αυτά σου τα χειλάκια
Με βάζουνε καθημερνώς σε χίλια δυο μεράκια 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα εσύ μου λες πως δεν με θες γιατί είμαι αλανιάρης
Και μου χτυπάς κατάμουτρα πως πλούσιο θα πάρεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Κορόιδο είσαι μάθε το, κορόιδο με τα ούλα
Αφού πουλάς τέτοια καρδιά για πλούσια σακούλα 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αν είμαι αλάνης έχω εγώ τα πλούτη στην καρδιά μου
Και για παλάτια με χρυσά έχω την αγκαλιά μου 𝄇 (Σ)

Εγώ για σένα κάθε βράδυ ξενυχτώ
Με την κιθάρα μου γλυκά σου τραγουδώ
Στης νύχτας το σκοτάδι μόνος μου γυρνώ
Έτσι νομίζω πως θα παρηγορηθώ

Να μην ακούσεις τίποτα στον κόσμο πια
Να μ' αγαπήσεις θέλω μ' όλη την καρδιά
Τις φιλινάδες να προσέχεις για καλό
Είναι ζηλιάρες, θέλουν πάντα το κακό

Δεν ησυχάζω, δεν μπορώ να κοιμηθώ
Σε σκέφτομαι και μού 'ρχεται να τρελαθώ
Φοβάμαι μήπως την επάθω για καλά
Κι απ' την αγάπη μου, μου στρίψουν τα μυαλά

𝄆 Για σένα ρούσα και ξανθιά 𝄇
𝄆 Για σένα ρούσα και ξανθιά, κλαίνε του κόσμου τα παιδιά 𝄇

𝄆 Κλαίει κι εμένα η ψυχή 𝄇
𝄆 Κλαίει κι εμένα η ψυχή, γιατί είσαι άκαρδη σκληρή 𝄇

𝄆 Για σένανε, για σένανε 𝄇
𝄆 Για σένανε, για σένανε, κατηγορούν και μένανε 𝄇

𝄆 Και με φωνάζουνε τρελό 𝄇
𝄆 Και με φωνάζουνε τρελό, γιατί για σένα τραγουδώ 𝄇

Τα δυο μαύρα σου τα μάτια πως με κάνουνε κομμάτια
𝄆 Σαν τα βλέπω να γυαλίζουν, την καρδιά να μου ραΐζουν 𝄇

Όταν βγαίνεις στο μπαλκόνι, η μαμά σου σε μαλώνει
𝄆 Κάθεσαι και συλλογιέσαι κι όλο μου παραπονιέσαι 𝄇

Αχ για σένα υποφέρω, μ' αγαπάς κι εγώ το ξέρω
𝄆 Έλα πριν το μετανιώσεις, έλα για να ξανανιώσεις 𝄇

Για σταματήστε μουσικοί και σπάστε τα μπουζούκια
Το δάκρυ απόψε χάραξε στα μάγουλα μου λούκια

Ένα κλάμα, ένα κλάμα, μου σπαράζει την καρδιά

Είναι το κλάμα μιας καρδιάς κι αν το συμμεριστείτε
Τον πόνο μου θα νιώσετε και θα με λυπηθείτε

Ένα κλάμα, ένα κλάμα, μου σπαράζει την καρδιά

Για σταματήστε μουσικοί, τα μάτια δεν αντέχουν
Του χωρισμού τα δάκρυα στα μάγουλα μου τρέχουν

Ένα κλάμα, ένα κλάμα, μου σπαράζει την καρδιά

Ξημερώνει και βραδιάζει
Πάντα στον ίδιο το σκοπό
𝄆 Φέρτε μου να πιω το ακριβότερο πιοτό
Εγώ πληρώνω τα μάτια π' αγαπώ 𝄇

Κι όταν βλέπεις ταβερνιάρη
Να σπάω, να παραμιλώ
𝄆 Μη με κατακρίνεις, μη με παίρνεις για τρελό
Εγώ πληρώνω τα μάτια π' αγαπώ 𝄇

Η καρδιά μου συννεφιάζει
Τρέχουν τα δάκρυα βροχή
𝄆 Σίγουρα θα πάμε, μια και φτάσαμε ως εκεί
Εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή 𝄇

Μού 'πες να γίνω μπελαλής, να γίνω αλανιάρης
Να γίνω μόρτης, χασισλής και τότε να με πάρεις

Εγώ για την αγάπη σου έγινα παραπάνω
Έγινα κλέφτης και φονιάς, τα γούστα σου να κάνω

Στη φυλακή δυο τρεις φορές, με βάλανε για σένα
Και τέλος με μπαρκάρανε στα έρημα τα ξένα

Και τώρα ξένο κι έρημο, αχ μ' άφησες μονάχο
Τα βάσανα της ξενιτιάς για σύντροφο μου νά 'χω

Για την απονιά σου, μες στη γειτονιά σου
Κάθε βράδυ πίνω και μεθώ
Μ' έχεις ξετρελάνει, δεν αντέχω, φτάνει
Τ' όνομά σου λέω όπου βρεθώ

Πες μου τι να κάνω, θέλεις να πεθάνω
Απ' την τόση σου την απονιά
Σαν τρελός γυρίζω, δίχως να ελπίζω
Μέσα στη δική σου γειτονιά

Πες μια λέξη μόνο, να ξεχνώ τον πόνο
Που για σε γυρνώ κάθε βραδιά
Πάρε με κοντά σου και στην αγκαλιά σου
Γιάτρεψε τη δόλια μου καρδιά

Μέρα νύχτα κλαίω, κι όμως δεν στο λέω
Κι ούτε σε κανέναν θα το πω
Μόνος μου το ξέρω, λιώνω κι υποφέρω
Κι όλα αυτά γιατί σε αγαπώ

Γλυκιά τσιγγάνα, μικρή και πλάνα
Με τα ματάκια της, με τα ναζάκια της
𝄆 Μαγεύει, λιώνει σαν κεράκι τις καρδιές
Γι' αυτήν τραγούδια χίλια λεν στις γειτονιές 𝄇

Σαν σουρουπώνει κι η νύχτα απλώνει
Μπρος στο τσαντίρι της, για το χατίρι της
𝄆 Τρελές καντάδες λεν του κόσμου τα παιδιά
Για να της πάρουν τη μαγεύτρα της καρδιά 𝄇

Για την καρδιά της, την αγκαλιά της
Πλούτη της τάζουνε, της αραδιάζουνε
𝄆 Μα 'κείνη παίζει μ' όλους και γλυκογελά
Και σαν το φίδι ξέρει να τους ξεγλιστρά 𝄇

Σαν πολυβόλα έχει η μαριόλα
Τα δυο ματάκια της, τα μπριλαντάκια της
𝄆 Σ' όποιον τα ρίχνει θε να γίνει παρευθύς
Φωτιά, μπαρούτι, ο δόλιος και πυροπαθής 𝄇

Δεν γυρίζεις τώρα να με δεις, σαν εχθρό σου με περιφρονείς
𝄆 Ξέχασες για μένα που 'κλαιγες εσύ, πες μου γιατί άλλαξες γιατί 𝄇

Τι αχαριστία είν' αυτή, το μυαλό μου πια δεν τη χωρεί
𝄆 Τόσες μου θυσίες πως τις λησμονείς και για μένα τώρα δεν πονείς 𝄇

Όσο κι αν σε μίσησα πολύ, πάλι η καρδιά μου σε ποθεί
𝄆 Πάλι σε γυρεύω και σε λαχταρώ, γύρισε κι εγώ σε συγχωρώ 𝄇

Γιατί, γιατί μου τό 'κρυψες, το ντέρτι της καρδιάς σου
𝄆 Που μάρανε τα νιάτα σου, και τρώει τα σωθικά σου 𝄇

Γιατί να βασανίζεσαι, και γνώμη δεν αλλάζεις
𝄆 Πάψε να κλαις τον πόνο σου, να βαριαναστενάζεις 𝄇

Να 'ρθείς σ' εμένα και να πεις, τι κρύβεις στην καρδιά σου
𝄆 Να γίνουνε λιγότερα, τα τόσα βάσανα σου 𝄇

𝄆 Ανεστενάζω και πονώ γι' αυτήν την ομορφιά σου 𝄇
𝄆 Και δεν μπορώ να χωριστώ, μικρή μου, από κοντά σου 𝄇

𝄆 Μέρα και νύχτα τριγυρνώ με την καρδιά καημένη 𝄇
𝄆 Μα δεν σε βλέπω, χάνουμαι, πες μου που 'σαι κρυμμένη 𝄇

𝄆 Γιατί δεν βγαίνεις να σε ιδώ, γλυκιά παρηγοριά μου 𝄇
𝄆 Για να μου πάψει ο καημός που έχω στην καρδιά μου 𝄇

𝄆 Μη με παιδεύεις, πες μου το, απ' το παραθυράκι 𝄇
𝄆 Πως μ' αγαπάς μικρούλα μου με το γλυκό χειλάκι 𝄇

Το χρήμα δεν το λογαριάζω τα δυο σου μάτια σαν κοιτάζω
𝄆 Δυο μαύρα μάτια σαν κι αυτά, αχ δεν τα βρίσκω με λεφτά 𝄇

Έλα να σμίξουμε μικρό μου κι όταν σε νιώθω στο πλευρό μου
𝄆 Δεν θα σ' αλλάζω με καμιά κι ας μου χαρίσουν το ντουνιά 𝄇

Βλέπεις εντάξει σου ξηγιέμαι πως σε λατρεύω δεν τ' αρνιέμαι
𝄆 Είσ' η λαχτάρα μου η χρυσή γιατί δεν λες το ναι κι εσύ 𝄇

Πες μου τι λόγια σού 'χουν πει, γιατί είσαι πικραμένη
Μιλώ, δεν αποκρίνεσαι, και η ψυχή μου βγαίνει
Πες μου τι λόγια σού 'χουν πει, γιατί είσαι πικραμένη

Ξέρεις πως χρόνια σ' αγαπώ, μ' ελπίδα και με πόνο
Μόνο τα δυο ματάκια σου φτάνει να καμαρώνω
Ξέρεις πως χρόνια σ' αγαπώ, μ' ελπίδα και με πόνο

Πες της μαμάς σου, μη θαρρεί, πως προίκα της γυρεύω
Εγώ μονάχα της ζητώ την κόρη που λατρεύω
Πες της μαμάς σου, μη θαρρεί, πως προίκα της γυρεύω

Χρήμα δεν θέλω, το μισώ, μόνο τ' αγνά σου κάλλη
Μέρα και νύχτα να μεθώ μες στη θερμή σου αγκάλη
Χρήμα δεν θέλω, το μισώ, μόνο τ' αγνά σου κάλλη

Γιατί μ' αρνιέσαι, τι με ξεχνάς
Γιατί σαν ξένος τώρα περνάς
𝄆 Στά 'δωσα όλα και την ψυχή
Γιατί με κάνεις πια δυστυχή 𝄇

Είπες για μένα καρδιοχτυπάς
Δεν είμ' εκείνη που αγαπάς
𝄆 Τώρα τ' αλλάζεις σκληρή καρδιά
Σκέψου μ' αφήνεις στη μοναξιά 𝄇

Κάθε γυναίκα πολλούς θα βρει
Μα ν' αγαπήσει έναν μπορεί
𝄆 Σε αγαπούσα, τι με ξεχνάς
Γιατί σαν ξένος τώρα περνάς 𝄇

Μες στην Αθήνα κάθε βράδυ ξενυχτάω
Με την κιθάρα μου ολομόναχος μεθώ
Γιατί με ξέχασες, με πόνο τραγουδάω
Σ' όποια ταβέρνα μουχλιασμένη κι αν βρεθώ

Στη μοναξιά μου η κιθάρα κι αυτή κλαίει
Και με παράπονο μου λέει τα παλιά
Πως ήταν ψεύτικα οι όρκοι και τα χάδια
Η αγκαλιά της, η καρδιά και τα φιλιά

Τώρα μονάχος τον καιρό μου θα περάσω
Γιατί δικάστηκα στη ψεύτικη ζωή
Άλλη καμία ποτέ δεν θ' αγαπήσω
Όσο θυμάμαι που με ξέχασες εσύ

Και ξεχασμένος μες στον κόσμο θα γυρίζω
Και γελασμένος απ' αγάπη θα μεθώ
Γιατί με ξέχασες πάντα θα μουρμουρίζω
Σ' όποια ταβέρνα μουχλιασμένη κι αν βρεθώ

Μελωδία

Στη μοναξιά μου η κιθάρα κι αυτή κλαίει
Και με παράπονο μου λέει τα παλιά
Πως ήταν ψεύτικα οι όρκοι και τα χάδια
Η αγκαλιά της, η καρδιά και τα φιλιά

Γιατί με ξύπνησες πρωί, μέσα στον ύπνο τον βαρύ
𝄆 Γιατί την πόρτα μου χτυπάς, τι θέλεις τώρα τι ζητάς
Ω, ω, ω, δεν θέλω πια να μ' αγαπάς 𝄇

Να με γελάς κουράστηκα, βαριά σε καταράστηκα
Απ' τη ζωή μου πέρασες, με τσάκισες με γέρασες
Ω, ω, ω, με τσάκισες με γέρασες

Στον ύπνο είχα βυθιστεί, και όλα είχαν ξεχαστεί
Γιατί την πόρτα μου χτυπάς, πρωί πρωί και με ξυπνάς
Ω, ω, ω, δεν θέλω πια να μ' αγαπάς

𝄆 Γιατί μικρούλα μου, γιατί καρδούλα μου, θέλεις να με γκρινιάζεις
Ασ' τα ναζάκια σου, με τα ματάκια σου, μες στη καρδιά με σφάζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Γιατί για σένανε διώχνουν εμένανε και με κατηγορούνε
Γιατί με λιώνουνε, με φαρμακώνουνε, για σε με συζητούνε 𝄇 (Σ)

𝄆 Πονώ για σένανε, κλαίγω για σένανε και πια δεν με λυπάσαι
Γιατί μ' αρνήθηκες, δεν με λυπήθηκες και μοναχή σου νά 'σαι 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

Γιατί να κάθεσαι να λες, πως μ' έδιωξες πολλές φορές
𝄆 Αλλού βρε 'συ να τα πουλάς, και δεν σου φταίει ο λουλάς 𝄇

Για το δικό σου το σεβντά, που σαν το φίδι με κεντά
𝄆 Στο μαύρο βρίσκω λησμονιά, για τη δική σου απονιά 𝄇

Γιατί να κάθεσαι να λες, πως σαν κι εσέ δεν είν' πολλές
𝄆 Σαν θέλω ρε, μα το σταυρό, χιλιάδες πιο καλές θα βρω 𝄇

Μια θα μ' ανάβει το λουλά, κι άλλη θα κουβαλά ψιλά
𝄆 Τότε θα πάψεις πια να λες, θα με μπανίζεις και θα κλαις 𝄇

Γλυκά λογάκια μου λεγες φιλιά για να μου κλέβεις
𝄆 Και τώρα την καρδούλα μου δεν μου την εγιατρεύεις 𝄇

Αιτία μόνο μού 'δωσες και βάσανα να κλαίγω
𝄆 Κι όταν σε βλέπω με καημό με πόνο να σου λέγω 𝄇

Δεν σου φταιξα σε τίποτα γιατί να με γελάσεις
𝄆 Να με αφήσεις να πονώ κι άλληνε ν' αγκαλιάσεις 𝄇

Ήθελες το κορμάκι μου να μαραθεί να λιώσει
𝄆 Αυτή όπου θα παντρευτείς όλα να στα πληρώσει 𝄇

Γιατί να φύγεις μακριά και να με δέρνει ο πόνος
𝄆 Χωρίς εσένα στη ζωή τι θ' απογίνω μόνος 𝄇

Οι δυο μας ζήσαμε καιρό και σ' είχα συνηθίσει
𝄆 Έχει η καρδιά μου πληγωθεί και πως θα λησμονήσει 𝄇

Έλα και γύρνα όπως και πριν είμαι μονάχος τώρα
𝄆 Προτού τα μαύρα σύννεφα μας φέρουνε τη μπόρα 𝄇

𝄆 Πολύς καιρός επέρασε που 'χεις να μου μιλήσεις
Γλυκιά μου Κοκκινιώτισσα να με παρηγορήσεις 𝄇

𝄆 Γιατί σκληρή και άπονη θέλεις να με παιδεύεις
Αναίσθητη μου δείχνεσαι, κι όλο με κοροϊδεύεις 𝄇

𝄆 Έλα λοιπόν λυπήσου με, και πάψε αυτό το νάζι
Μικρή μου Κοκκινιώτισσα θα σβήσω απ' το μαράζι 𝄇

Που 'ναι εκείνα μου τα κάλλη, που 'ναι η τόση εμορφιά
Στην Αθήνα δεν είχε άλλη τέτοια λεβεντιά
Ήμουν κούκλα, ναι, στ' αλήθεια, με μεγάλη αρχοντιά
Δεν σας λέγω παραμύθια, τρέλανα ντουνιά

Μα μ' έμπλεξε ένας μόρτης, αχ, ένας μάγκας πρώτης
Μου πήρε ό,τι είχα και μ' αφήνει
Μου πήρε την καρδιά μου, τα νιάτα, τα λεφτά μου
Κι απ' το καημό φουμάρω κοκαΐνη

Μ' αγαπούσαν αφεντάδες, νέοι, γέροι και παιδιά
Κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες μες στην αγορά
Αχ, τι όμορφα περνούσα με τραγούδια και κρασί
Κάθε μέρα εγλεντούσα, τι ζωή χρυσή

Και τώρα η καημένη γυρίζω μαραμένη
Γιατί ο σεβντάς του μάγκα δεν μ' αφήνει
Με τρέλανε ο μόρτης, ο κοκαϊνοπότης
Γι' αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνη

𝄆 Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου τα βράδια ξενυχτάω 𝄇
Κι απ' όξω από το σπίτι σου για σένα τραγουδάω
Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου τα βράδια ξενυχτάω

𝄆 Να βγεις μικρούλα να σε ιδώ, λίγο να σου μιλήσω 𝄇
Τα κόκκινα χειλάκια σου γλυκά να τα φιλήσω
Να βγεις μικρούλα να σε ιδώ, λίγο να σου μιλήσω

𝄆 Έχω σεβντά, έχω νταλκά, έχω για σένα πόνο 𝄇
Για σένα μες στα καπηλειά απ' τον καημό σουρώνω
Έχω σεβντά, έχω νταλκά, έχω για σένα πόνο

Μες στην Αθήνα τριγυρνώ, τα βράδια ο καημένος
Γιατί ήμουνα με μια ξανθιά τρελά ερωτευμένος

Κάτω απ' τα παραθύρια της, ο δόλιος ξενυχτούσα
Γλυκά της ετραγούδαγα ότι την αγαπούσα

Μ' αυτή δεν έλεγε ποτέ για να με αγαπήσει
Και την καρδιά της ήθελε σε άλλον να χαρίσει

Κι εγώ το ρίχνω στο πιοτό για να τη λησμονήσω
Και προσπαθώ μελαχρινή να βρω να αγαπήσω

Θα πάω μέσα στην αραπιά, γιαχαμπίμπι
𝄆 Να βρω μιαν αραπίνα, ναζιάρα και τσαχπίνα 𝄇 (Σ)

Για να την κάνω ταίρι μου, γιαχαμπίμπι
𝄆 Να 'ρθούμε στην Αθήνα, για να περνούμε φίνα 𝄇 (Σ)

Ναζιάρα, αραπίνα μου, γιαχαμπίμπι
𝄆 Θέλω να μ' αγαπήσεις, μαζί μου πια να ζήσεις 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Θέλω να μ' αγαπήσεις, μαζί μου πια να ζήσεις 𝄇 (Σ)

Σαν εμένανε τσαχπίνα δεν είχε άλλη στην Αθήνα
Γίνομαι άντρας, πρώτο πράμα, με πιστόλι και με κάμα
Κι έχω γκόμενα μια δούλα και της τά 'χω πάρει ούλα

Στον τεκέ όταν θα πάω, όλους τους στραβοκοιτάω
Και μου λεν καλώς τ' αδέρφι, τράβα μια να κάνεις κέφι
Κι αρχινώ με τα μαγκάκια, γλέντι με μπαγλαμαδάκια

Μα ένα βράδυ μ' ανθιστήκαν Κι όλοι επάνω μου ριχτήκαν
Και μ' αρχίσαν στα σορόπια με τη γλώσσα τους τη ντόπια
Και φωνάζαν με λαχτάρα, αχ, αγοροκοριτσάρα

Το μπουζούκι μου βαστάω το ζεϊμπέκικο βαρώ
𝄆 Εμπρός φίλοι σηκωθείτε και αρχίστε το χορό 𝄇

Ο Γιοβάν Τσαούς βαράει το μπουζούκι του γλυκά
𝄆 Η κιθάρα ακολουθάει το ζεϊμπέκικο σιγά 𝄇

Βάλε καπελά ρετσίνα στου Τσαούση την υγειά
𝄆 Για να παίξει το μπουζούκι να χορέψουν τα παιδιά 𝄇

Βρε καλώς τον Γιώργο, κάτσε να σου πω
Να σου πω δυο λόγια δίχως να ντραπώ

𝄆 Τι δουλειά είναι αυτή που βρήκες
Να στα τρων, να στα τρων οι πιτσιρίκες 𝄇

Όλο με γυναίκες μάγκα ξενυχτάς
Κάθισε στ' αυγά σου μην παραπατάς

𝄆 Τι δουλειά είναι αυτή που βρήκες
Να στα τρων, να στα τρων οι πιτσιρίκες 𝄇

Τώρα που 'σαι νέος να προφυλαχτείς
Και απ' τις πιτσιρίκες να αποτραβηχτείς

𝄆 Τι δουλειά είναι αυτή που βρήκες
Να στα τρων, να στα τρων οι πιτσιρίκες 𝄇

Η πιο καλή γκαρσόνα είμ' εγώ, γιατί με τέχνη όλους τους κερνώ
Κι αυτοί μου λένε μάνα μ' τι είσ' εσύ, γλυκιά γκαρσόνα φέρε μας κρασί

Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές
Στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί
Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ
Τους λέγω ορεβουάρ και φεύγουνε στουπί

Πουλάω κρασί οκάδες με μεζέ, χωρίς ποτέ να δίνω βερεσέ
Κι όταν αρχίσω τις γλυκές ματιές, τότε μεθάνε όλοι δυο φορές

Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές
Στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί
Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ
Τους λέγω ορεβουάρ και φεύγουνε στουπί

Κι όταν μου πει κανείς πως μ' αγαπά, πληρώνει τρεις φορές τη μιαν οκά
Του βάζω μέσα στο κρασί νερό, και τον ταράζω στο λογαριασμό

Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές
Στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί
Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ
Τους λέγω ορεβουάρ και φεύγουνε στουπί

Μελωδία

Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές
Στο πιάτο κι ο μεζές, μαρίδα και τυρί
Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ
Τους λέγω ορεβουάρ και φεύγουνε στουπί

Δεν βλέπεις με την γκρίνια σου πως την καρδιά μου σφάζεις
𝄆 Κοντεύω πια να τρελαθώ ν' ακούω να γκρινιάζεις 𝄇

Δυο χρόνια την καρδούλα σου ζητούσα με λαχτάρα
𝄆 Μα πού να ξεύρω ο φτωχός πως ήσουνα γκρινιάρα 𝄇

Στην αγκαλιά μου έρχεσαι με πόνο και στενάζεις
𝄆 Κι όταν μου λες πως μ' αγαπάς με γκρίνια το φωνάζεις 𝄇

Δεν μ' έφταναν τα βάσανα και της ζωής μου η γκίνια
𝄆 Μα τώρα πια απόκτησα και τη δική σου γκρίνια 𝄇

Απόψε που χωρίζουµε και όλα τελειώνουν
𝄆 Γλέντα µε φως µου, γλέντα µε, µε τα φιλιά σου κέντα µε 𝄇

∆ως µου να πιω γλυκό κρασί, στην αγκαλιά σου µέσα
Κέρνα µε φως µου, κέρνα µε, και στον οντά σου πέρνα µε

Ποιος ξέρει πότε τώρα πια, αν θα ξαναειδωθούµε
Σφίξε µε φως µου, σφίξε µε, και στα φιλιά σου πνίξε µε

Χρόνια τώρα συλλογιέσαι, απ' το βράδυ ως το πρωί, ωχ-ω-ω
𝄆 Πάψε να παραπονιέσαι για την άδικη ζωή 𝄇

Το ταλαίπωρο κορμί σου, άσ' το να ξεκουραστεί, ωχ-ω-ω
𝄆 Πως δεν τσάκισε ακόμα της καρδιάς σου η αντοχή 𝄇

Ξέχασε τα περασμένα, βγάλ' τα μαύρα που φορείς, ωχ-ω-ω
𝄆 Και τα ολόχρυσα σου νιάτα, γλέντα, μην αργοπορείς 𝄇

Περνούν σαν ώρες γρήγορα, της νιότης μας τα χρονιά
𝄆 Κι έρχονται τ' αφιλότιμα, ωωω, των γηρατειών τα χιόνια 𝄇

Ας ήταν να' μουνα παιδί, μια φορά και πάλι
𝄆 Τώρα που ξέρω τι θα πει, ωωω, αγάπη και αγκάλη 𝄇

Χαρείτε νέοι την ζωή, χειμώνα καλοκαίρι
𝄆 Γιατί θα είναι πια αργά, ωωω, όταν θα είστε γέροι 𝄇

Είμ' ο γλεντζές όπου μ' αρέσει να γλεντάω
Σαν βλέπω έμορφα κορίτσια ξεψυχάω
Αχ, βρε θηλυκά
Χάνομαι για σας κορίτσια, αχ
Αμάν, θα τρελαθώ, τσαχπίνες δεν αντέχω πια

Αχ, το χασάπικο βαράτε μου, να ζήσετε
Τη φλόγα π' έχω στην καρδιά, αμάν, να σβήσετε
Παίχτε τα βιολιά
Να χορέψω μ' έμορφα κορίτσια
Για να βγάλω το μεράκι πο' 'χω στην καρδιά

Όταν χορεύω, άμαν, το χασαπικάκι
Με τα κορίτσια στη γραμμή, ε, ρε μεράκι
Γίνομαι φωτιά
Χάνομαι για σας κορίτσια, αχ
Αμάν, θα τρελαθώ, τσαχπίνες, δεν αντέχω πια

Αχ, αυτά τα ολόγλυκα σου μάτια
Που μου κάνουν την καρδιά κομμάτια
𝄆 Να τα φιλήσω, φως μου, δεν μπορώ
Και μου 'ρχεται να τρελαθώ 𝄇

𝄆 Δώσ' μου ένα φιλάκι πεταχτό, μικρό μου
Πιτσουνάκι μου θα τρελαθώ
Με τα ολόγλυκά σου μάτια
Μην κάνεις την καρδιά κομμάτια 𝄇

Άφησ' πια μικρό μου τα γινάτια
Με τα σουμερλίδικα σου μάτια
𝄆 Κι έλα εδώ, φως μου, στην αγκαλιά μου
Να μου γιάνεις την καρδιά μου 𝄇

𝄆 Δώσ' μου ένα φιλάκι πεταχτό, μικρό μου
Πιτσουνάκι μου θα τρελαθώ
Με τα ολόγλυκά σου μάτια
Μην κάνεις την καρδιά κομμάτια 𝄇

Όμορφα βράδια, με χίλια μάγια
Μας φέρνουν πόθους στην καρδιά
𝄆 Γλέντια και τρέλες, γλυκές κοπέλες
Στη μαγεμένη ακρογιαλιά 𝄇

Γλυκές νεράιδες, γλυκές κοπέλες
Σε μακρινές ακρογιαλιές
Μαζί στο γλέντι, μαζί στις τρέλες
Γλυκά τραγούδια κι αγκαλιές

Νύχτες πλανεύτρες, ονειρεμένες
Γεμάτες μύρα μαγικά
𝄆 Νύχτες αγάπης, νύχτες με χάδια
Και χίλια λόγια ερωτικά 𝄇

Γλυκές νεράιδες, γλυκές κοπέλες
Σε μακρινές ακρογιαλιές
Μαζί στο γλέντι, μαζί στις τρέλες
Γλυκά τραγούδια κι αγκαλιές

Εισαγωγή & μελωδία

Γλυκές νεράιδες, γλυκές κοπέλες
Σε μακρινές ακρογιαλιές
Μαζί στο γλέντι, μαζί στις τρέλες
Γλυκά τραγούδια κι αγκαλιές

Γλυκοβραδιάζει κι ο ντουνιάς αμέριμνος γλεντάει
𝄆 Την ώρα που ο χάροντας την πόρτα μου χτυπάει 𝄇

Φίλοι, αδέλφια, συγγενείς, τρέχουν για να με σώσουν
𝄆 Μα μπρος στο θάνατο σκορπούν τρέχουν για να γλιτώσουν 𝄇

Απελπισμένος κι άδικα βοήθεια γυρεύω
𝄆 Μονάχος με το χάροντα ανέλπιστα παλεύω 𝄇

Πόσες φορές δεν έχω πει, να φύγω να σ' αφήσω
Μα στη ζωή κουράζομαι, μονάχος μου να ζήσω

𝄆 Γλυκοχαράζουν τα βουνά, μα εγώ τα βλέπω σκοτεινά 𝄇

Γυναίκα ασυλλόγιστη, με τον εγωισμό σου
Με πλήγωσες και με έκανες, ενέχυρο δικό σου

𝄆 Γλυκοχαράζουν τα βουνά, μα εγώ τα βλέπω σκοτεινά 𝄇

Για τις χαρούμενες καρδιές, ας φέγγει κι ας χαράζει
Για μένα μαύρη συννεφιά, στο βίος μου ταιριάζει

𝄆 Γλυκοχαράζουν τα βουνά, μα εγώ τα βλέπω σκοτεινά 𝄇

Για τα δυο ματάκια σου πεθαίνω, στό 'πα και θα σου το ξαναπώ
Όταν με γλυκοκοιτάζεις λιώνω, τα τρελά τα γλέντια σου πληρώνω
Τα τρελά τα γλέντια σου πληρώνω, γόησσα ξανθιά

Μέσα στα δικά σου τα ματάκια λάμπουν δυο αστέρια φωτεινά
Ρίχνουνε σαΐτες στην καρδιά μου, μου έχουν πάρει πλέον τα μυαλά μου
Μου έχουν πάρει πλέον τα μυαλά μου γόησσα ξανθιά

Μάγια της αγάπης μού 'χεις κάνει, κι όλοι πια με παίρνουν για τρελό
Έτσι πλέον όπως μ' έχεις κάνει, δώσ' μου για τον πόνο μου βοτάνι
Δώσ' μου για τον πόνο μου βοτάνι, γόησσα ξανθιά

Εισαγωγή & μελωδία

Όταν με γλυκοκοιτάζεις λιώνω, τα τρελά τα γλέντια σου πληρώνω
Τα τρελά τα γλέντια σου πληρώνω, γόησσα ξανθιά

Γιατί μ' αφήνεις και αλλού ζητάς να πας
Του χωρισμού πως την απόφαση να πάρω
𝄆 Τι σού 'χω κάνει τώρα και δεν μ' αγαπάς
Και με πετάς σαν νά 'μαι γόπα από τσιγάρο 𝄇

Εσύ δεν είσαι που χανόσουν μια φορά
Και μου πουλούσες τόσα αισθήματα και λόγια
𝄆 Που με αγκάλιαζες μ' αγάπη τρυφερά
Και πάντα μού 'ταζες ανώγια και κατώγια 𝄇

Τώρα τα γύρισες και πόζα μου κρατάς
Κι αλλάζεις φίλο δίχως καν να σού 'χω φταίξει
𝄆 Ποια είναι η αιτία που σαν γόπα με πετάς
Τώρα που μού 'χεις την καρδιά για πάντα κλέψει 𝄇

Μελωδία

𝄆 Τι σού 'χω κάνει τώρα και δεν μ' αγαπάς
Και με πετάς σαν νά 'μαι γόπα από τσιγάρο 𝄇

Έχω να λάβω γράμμα σου, σαράντα μέρες τώρα
𝄆 Τάχα να ζεις ή χάθηκες, σαν το πουλί στη μπόρα 𝄇

Μέρα και νύχτα ξάγρυπνη, με μάτι δακρυσμένο
𝄆 Τον ταχυδρόμο να φανεί, στη στράτα περιμένω 𝄇

Σωστός αιώνας φαίνεται, σε μένα κάθε ώρα
𝄆 Κι έχω να λάβω γράμμα σου, σαράντα μέρες τώρα 𝄇

Άλλοι μου λεν πως πέθανες, κι άλλοι πως ζεις για μένα
𝄆 Άλλοι πως μ' απαρνήθηκες, και παν' όλα χαμένα 𝄇

Όλο τον κόσμο είχα γυρίσει, μία γυναίκα είχα αγαπήσει
𝄆 Και ότι είχα της τό 'χα δώσει, με δίχως φόβο να με προδώσει 𝄇

Μα η γυναίκα σαν την Εύα, την απιστία έχει στη φλέβα
𝄆 Και η δική μου ξανθιά μικρούλα, ήταν και κείνη μια γυναικούλα 𝄇

Μα η γυναίκα θα μένει ίδια, ή με βελούδα ή με στολίδια
𝄆 Ή με κουρέλια είναι ντυμένη, γυναίκα είναι, γυναίκα μένει 𝄇

Ποιος είδε, ποιος απάντησε ανάμεσα στους μάγκες
Ποιος είδε, ποιος συνάντησε, ω, ω, ω
Γυναίκα με δυο άντρες
Μια γυναίκα, δύο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες

Ο ένας είναι για λεφτά, ο άλλος για αγάπη
Ο ένας είναι για δουλειά, ω, ω, ω
Κι ο άλλος για ραχάτι
Μια γυναίκα, δύο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες

Γι' αυτήν ο μήνας έχει εννιά, μεράκι δεν την τρώει
Και δυο καρδούλες αντρικές, ω, ω, ω
Τις παίζει κομπολόι
Μια γυναίκα, δύο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες

Να μη μου κάνεις τη γυναίκα τη σκληρή
Γιατί κι εγώ είμαι σκληρός, πάρ' το χαμπάρι
𝄆 Και μη θαρρείς πως τον σφυγμό μου έχεις βρει
Γι' αυτό σταμάτησε το ύφος που 'χεις πάρει 𝄇

Πάψε με πείσμα το τακούνι να χτυπάς
Σατραπισμούς σου τό 'χω πει, να μη μου κάνεις
𝄆 Θέλω, μικρή μου, δυνατά να μ' αγαπάς
Έτσι μονάχα κοροϊδάκι θα με πιάνεις 𝄇

Σταμάτα πια και μη μου κάνεις τη σκληρή
Σου τό 'ξηγιέμαι ορθά-κοφτά και να το γράψεις
𝄆 Αν συνεχίσεις να μου κάνεις τον βαρύ
Θα 'ρθεί στιγμή που θα σ' αφήσω και θα κλάψεις 𝄇

Τον ερχομό σου πάντα περιμένω
Και μέσα στην πικρή μου μοναξιά
𝄆 Τραγούδι που σου λέγω πονεμένο
Στον πόνο μου να βρω παρηγοριά 𝄇

Τους δρόμους που ερχόσουνα κοιτάζω
Τις ώρες που διαβαίνουνε μετρώ
𝄆 Του γυρισμού τις μέρες λογαριάζω
Αγάπη μου γλυκιά σε καρτερώ 𝄇

Τον γυρισμό σου πάντα περιμένω
Κι αν πέρασε τόσος πολύς καιρός
𝄆 Δεν ξέχασα γι' αυτό σου παραγγέλνω
Θα ζω με την ελπίδα εδώ και 'μπρος 𝄇

Γύρνα μόνος μες στη νύχτα γύρισε να ξεχαστείς
𝄆 Κι αν σε πλήγωσε μια πονηρή, ασ' τη να υποφέρει την τρελή 𝄇 (Σ)

Το μεράκι σου θα σβήσει στη ρεμπέτικη βραδιά
𝄆 Τα μπουζούκια παίζουνε γλυκά, δώσε βάση φίλε στη πενιά 𝄇 (Σ)

Κι όταν την αυγή μαχμούρης απ' τα πέριξ θα γυρνάς
𝄆 Γιοματάρι μαύρο και Μαρκό θα σου φέρουν ζάλη στο μυαλό 𝄇 (Σ)

Σε κλαίει ο κόσμος κι ο ντουνιάς, με τη γυναίκα που γυρνάς
𝄆 Σου στραπάτσαρε τη νιότη, πατριώτη, πατριώτη 𝄇

Την πόρτα σου 'χουνε κλειστή, τώρα που τα 'μπλεξες μ' αυτή
𝄆 Κι αν σε ξέρανε ιππότη, πατριώτη, πατριώτη 𝄇

Αν θέλεις φίλε να σωθείς κι από όλους μας ν' αγαπηθείς
𝄆 Γύρνα στη ζωή την πρώτη, πατριώτη, πατριώτη 𝄇

Μελωδία

𝄆 Γύρνα στη ζωή την πρώτη, πατριώτη, πατριώτη 𝄇

Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια
Μπρος στ' αρχοντικά σου σκαλοπάτια
Τριγυρίζω σαν τη νυχτερίδα
Λίγη για να βρω χαρά κι ελπίδα

Βλέπεις πως για σένα ξενυχτάω
Σαν σε χάσω λίγο δεν βαστάω
Στο κρασί ζητώ τη συντροφιά σου
Άλληνε δεν βάζω εγώ μπροστά σου

Μη μου κάνεις σκέρτσα που τα ξέρω
Και μη θες για σε να υποφέρω
Έλα πια λοιπόν και δώσ' μου χάδια
Μη μ' αφήνεις μοναχό τα βράδια

Μέρα-νύχτα μες στη γύρα, έτσι το 'θελε η μοίρα
𝄆 Με γραμμόφωνο και πλάκες να γλεντώ όλους τους μάγκες 𝄇
Είμαστ' όλοι ένα κι ένα, βρε τζιμάλια από γέννα
𝄆 Κανέναν δεν πειράζουμε, το μεροδούλι βγάζουμε 𝄇

Κάποια μέρα και μια χήρα, με φωνάζει μες στη μπίρα
𝄆 Και μου λέει να της βάλω, να χορέψει ένα μπάλο 𝄇
Κι αρχινούν τα ταλαράκια, ε, ρε, πω πω πω, μεράκια
𝄆 Κι έτσι 'μείς οι γυρολόγοι, τη βολεύουμε ρολόι 𝄇

Κάθε έμορφη παρέα, στην Αθήνα και Πειραία
𝄆 Τα λεφτά της δεν ψηφάει κι όλο εμένανε ζητάει 𝄇
Είμαστ' όλοι ένα κι ένα, βρε τζιμάλια από γέννα
𝄆 Κανέναν δεν πειράζουμε, το μεροδούλι βγάζουμε 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Γυφτοπούλα στο χαμάμ κι εγώ πληρώνω μπιρ ταμαμ
Για να μπεις να κάνεις μπάνιο
Να μην πέσω κι αποθάνω, τσιμπι, ρίμπι, γιάλα

Όταν βάζεις το τσεμπέρι, το λελούδι στο αυτί
Το τσιγάρο εις το χέρι και στα κέντρα περπατείς
Να χαρείς τις δυο κοτσίδες, το φουστάνι το μακρύ
Τ' αψηλό σου το τακούνι, περπατάς και τρέμει η γη

Γυφτοπούλα μου γλυκιά, μου 'χεις κλέψει την καρδιά
Μ' έκανες να τρελαθώ γιατί φως μου σ' αγαπώ
Να χαρείς την εμορφιά σου, την ποδιά σου τη χρυσή
Αχ, ξεκάλτσωτη γυρίζεις, γυφτοπούλα μου εσύ

Δεν μπορώ να καταλάβω Τούρκα είσαι για Ρωμιά
Για Εγγλέζα, για Φραντσέζα, που 'χεις τόση εμορφιά
Όταν βάνεις το παπάζι με τη φούντα τη χρυσή
Τρέμει ο ουρανός να πέσει, με τ' αστέρια του μαζί

Χωρίς καθόλου να σκεφτούμε, δεν έπρεπε να χωριστούμε
Μου έφυγες δεν φταίω εγώ, δεν φταίω εγώ, στο ορκίζουμαι, στο ομολογώ

Τώρα δεν με συλλογιέσαι, δεν πειράζει, δεν βαριέσαι

Εσένα μόνο αγαπούσα, πια τίποτα άλλο δεν κοιτούσα
Κι όμως εσύ με άφησες, με άφησες, τον λόγο σου δεν κράτησες

Τώρα δεν με συλλογιέσαι, δεν πειράζει, δεν βαριέσαι

Το φταίξιμο είναι δικό σου, ντρέπουμαι για λογαριασμό σου
Έχω παράπονα πολλά, ναι πολλά, δεν μού 'ξηγήθηκες καλά

Τώρα δεν με συλλογιέσαι, δεν πειράζει, δεν βαριέσαι

Απόψε τα ματάκια σου τα είδα δακρυσμένα
𝄆 Μου φαίνεται πως κλάψανε, πάλι ξανά για μένα 𝄇

Πάψε να κλαις να σκέπτεσαι, στον νου σου μη με βάζεις
𝄆 Σε σένα είναι το φταίξιμο, που γνώμη δεν αλλάζεις 𝄇

Στο λέω πάρ' το απόφαση και πάψε να δακρύζεις
𝄆 Δεν θέλω την αγάπη σου, τράβα, μη με σκοτίζεις 𝄇

Μου την έσκασες και πάλι χθες το βράδυ
Και περίμενα δυο ώρες στο σκοτάδι
Και με βλέπαν οι γνωστοί μου και γελούσανε
Για κορόιδο δίχως άλλο με περνούσανε
Δεν είσαι εντάξει, δεν είσαι εντάξει

Θα μου πεις ότι κατέβει στο μυαλό σου
Πως δεν σου 'φερ' η μοδίστρα το μαντώ σου
Ότι είχες με το σπίτι σου μπερδέματα
Δεν τα τρώμε εμείς οι μάγκες τέτοια ψέματα
Δεν είσαι εντάξει, δεν είσαι εντάξει

Μη μου κάνεις, βρε κορίτσι μου, την πάπια
Και δεν είμαι απ' αυτούς που τρώνε χάπια
Συγκεντρώσου αν θες κι εμείς να μη γκρινιάζουμε
Να βρεθεί καμιά γωνιά να την αράζουμε
Δεν είσαι εντάξει, δεν είσαι εντάξει

Μ' εσένα που 'χω μπλέξει δεν ξέρω τι θα γίνω
Πολλά φαρμάκια πίνω

𝄆 Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού
Έχεις το νου σου αλλού 𝄇

Χίλιες θυσίες κάνω και δεν τις λογαριάζεις
Σαν ξένο με κοιτάζεις

𝄆 Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού
Έχεις το νου σου αλλού 𝄇

Αν θες να χωριστούμε, για πες μου το κυρά μου
Να σφίξω την καρδιά μου

𝄆 Δεν είσαι μπεσαλού, δεν είσαι μπεσαλού
Έχεις το νου σου αλλού 𝄇

Δεν είσαι πια γυναίκα μου, είσαι για μένα ξένη
Κι απ' τη ζωή που ζήσαμε τίποτα πια δεν μένει

Κι αν με ρωτούν οι φίλοι μου καμιά φορά για σένα
Τα μυστικά μας δεν θα πω ποτέ μου σε κανένα

Ζήσε μ' αυτούς που μπλέχτηκες, που λες πως σ' αγαπάνε
Δεν είσαι πια γυναίκα μου και ό,τι θέλεις κάνε

Μελωδία

Δεν είσαι πια γυναίκα μου και ό,τι θέλεις κάνε

Τι θέλεις τώρα και ρωτάς γιατί ξεχνώ κι αρνιέμαι
𝄆 Τα χάδια μας τα πρωτινά πως δεν τα συλλογιέμαι 𝄇

Σε αγαπούσα μια φορά και σού 'λεγα με πόνο
𝄆 Μικρούλα μου με άλλονε όταν σε βλέπω λιώνω 𝄇

Μα εσύ 'θελες να τριγυρνάς μ' αυτόν να διασκεδάζεις
𝄆 Και μένα στην καρδούλα μου πολλούς καημούς να βάζεις 𝄇

Τι θέλεις τώρα και ρωτάς με μάτια δακρυσμένα
𝄆 Δεν σε λυπάμαι, δεν πονώ, δεν είσαι εσύ για μένα 𝄇

∆εν έτυχε σκληρή να αγαπήσεις
Να νιώσεις λίγους χτύπους στην καρδιά
Δεν έτυχε συµπόνια να ζητήσεις
Και κάποιος να σε διώχνει µ' απονιά

Θαµπώθηκες κι εσύ σαν τόσες άλλες
Αρχόντισσες µεγάλες και τρανές
Που σκόρπισαν στο διάβα τους λαχτάρες
Μα στο φινάλε µείναν ορφανές

Γι' αυτό κι εσύ τρελή γαλανοµάτα
Με τις αγάπες τώρα τις πολλές
Στοχάσου πως δεν θα' χεις πάντα νιάτα
Και νιώσε τις µποέµικες καρδιές

Μόλις φανεί το σούρουπο, δεν κάνω άλλη δουλειά
Παίρνω την γκομενίτσα μου κι ευθύς στα καπηλειά

𝄆 Δεν ζούμε εμείς οι μάγκες, στη γη ούτε λεπτό
Χωρίς γυναίκα, χωρίς πιοτό 𝄇

Το σπίτι με στενοχωρεί, σαν να 'ναι φυλακή
Εμένα μες στο αίμα μου φωτιά κυκλοφορεί

𝄆 Δεν ζω χωρίς τραγούδι, μπουζούκια και βιολιά
Και νύχτα δίχως την αγκαλιά 𝄇

Νωρίς το γλυκοχάραμα, ξενύχτης να γυρνώ
Αυτή η ζωή μου άρεσε και έτσι την περνώ

𝄆 Δεν ζούμε εμείς οι μάγκες, στη γη ούτε λεπτό
Χωρίς γυναίκα, χωρίς πιοτό 𝄇

Να χωριστούμε, μου ζητάς, κι αφού το θες θα γίνει
Το βλέπω η αγάπη μας, αρχίζει πια να σβήνει

Μια και θες να χωριστούμε, δεν θα ξαναϊδωθούμε

Σαν φίλοι θα χωρίσουμε, στο λέω πικραμένα
Όπου γουστάρεις πήγαινε, κι έχει ο Θεός για μένα

Μια και θες να χωριστούμε, δεν θα ξαναϊδωθούμε

Το ξέρω πως θα ξαναρθείς, πως θα μετανοήσεις
Μα τότε πια με μένανε, δεν θα μπορείς να ζήσεις

Μια και θες να χωριστούμε, δεν θα ξαναϊδωθούμε

Δεν θά 'ρθω πια στην Κοκκινιά μαυροματού ξανθιά μου
Γιατί εχθές τ' αδέρφια σου 𝄆 αχ, μου κάψαν την καρδιά μου 𝄇

Δεν θέλουν να σε παντρευτώ, μαζί σου για να ζήσω
Μου είπαν και στο σπίτι σας 𝄆 να μη ξαναπατήσω 𝄇

Στεφάνι θα σου βάλουνε στην κεφαλή κορώνα
Με κάποιο πλούσιο πολύ 𝄆 από τη Δραπετσώνα 𝄇

Μην πεις το ναι, μη μ' αρνηθείς, μονάχο μη μ' αφήσεις
Τα πλούτη που σου τάζουνε 𝄆 να τα περιφρονήσεις 𝄇

Δεν θέλουνε τ' αδέρφια σου να σου μιλώ μικρή μου
𝄆 Σ' όλον τον κόσμο τό 'χουν πει, πως θα γενούν εχθροί μου 𝄇

Δεν ξέρουνε το τι θα πει, αγάπη δεν γνωρίζουν
𝄆 Τ' αδέρφια σου, μικρούλα μου, γι' αυτό με φοβερίζουν 𝄇

Αφού εσύ με αγαπάς κι εγώ 'χω αποφασίσει
𝄆 Να μην πικραίνεσαι, κανείς δεν θα μας εμποδίσει 𝄇

Ο που αγαπά δεν σκέπτεται, ούτε και λογαριάζει
𝄆 Θα κάνει αυτό όπου ποθεί, κι αν πάθει δεν τον νοιάζει 𝄇

- Δεν θέλω μάγκα να περνάς από τη γειτονιά μου
Γιατί σε βλέπει η μάνα μου και καίει την καρδιά μου
- Αν δεν σε δω, βρε κούκλα μου, γλυκιά παρηγοριά μου
Δεν μου περνάει ο πόνος μου, που έχω στην καρδιά μου

- Τι να σου κάνω μάγκα μου, που βλέπει και γκρινιάζει
Δεν θέλω να τον αγαπάς, μου λέει και φωνάζει
- Μην την ακούς, τα ξέχασε τα νιάτα τα δικά της
Κάθε βραδάκι που 'δινε τα ολόγλυκα φιλιά της

- Όλα τα ξέρω μάγκα μου, μα τι μπορώ να κάνω
Αφού δεν θέλει να σε ιδώ, τον πόνο μου να γιάνω
- Αχ, ένα βράδυ, έγνοια σου, θα μπω στην κάμαρά σου
Και θα σε πάρω κούκλα μου κρυφά από τη μαμά σου

𝄆 Και τότε που θα σμίξουμε, δεν θα πονεί η καρδιά μας
Και μια χαρά θ' αλλάξουμε τα μαγικά φιλιά μας 𝄇

𝄆 Δεν θέλω να γκρινιάζεις πια δεν θέλω να ζηλεύεις
Παραπονιάρικο κουκλί κι όλο να με παιδεύεις 𝄇

𝄆 Όταν γκρινιάζεις με πονάς μαραίνεις τη ζωή μου
Και κάνεις για να χαίρονται και να γελούν οι εχθροί μου 𝄇

𝄆 Θέλω πολύ να μ' αγαπάς θέλω να μ' αγκαλιάζεις
Να παίρνω τα φιλάκια σου κι όχι να μου γκρινιάζεις 𝄇

Έχω καημό μες στην καρδιά και πως θα τον εγιάνω
𝄆 Κι αν δεν τον γιάνω ο φτωχός, ίσως μ' αυτόν πεθάνω 𝄇

Γελάστηκα και μπλέχτηκα μαζί σου καρδιοκλέφτρα
𝄆 Με γέλασαν τα μάτια σου, πανούργα και πλανεύτρα 𝄇

Δεν θέλω να σε ξέρω πια, άπονη και γκρινιάρα
𝄆 Μιαν άλλη τώρα αγαπώ, αφού ήσουνα ζηλιάρα 𝄇

𝄆 Δεν σου είπα πως δεν θέλω πια να με κοιτάς 𝄇
𝄆 Με τη δόλια τη ματιά σου γιατί με γελάς 𝄇

𝄆 Θέλεις να με κοροϊδεύεις, να με τυραννάς 𝄇
𝄆 Να μου λες πως με λατρεύεις, δίχως να πονάς 𝄇

𝄆 Πια βαρέθηκα ν' ακούω ότι θα το πεις 𝄇
𝄆 Της μανούλας μου πως θέλεις να με παντρευτείς 𝄇

𝄆 Δυο χρονάκια με γελούσες, πια δεν θα μπορείς 𝄇
𝄆 Κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Κοίταξε καμία άλλη τώρα για να βρεις 𝄇

𝄆 Δεν θέλω πια να μου μιλάς, πρέπει να με ξεχάσεις 𝄇
𝄆 Πρέπει να φύγεις από με, για πάντα να με χάσεις 𝄇

𝄆 Δεν θα μπορέσω πια ποτέ για να σε αγαπήσω 𝄇
𝄆 Κι όσο να κλαις και να θρηνείς, δεν θα σε συγχωρήσω 𝄇

𝄆 Τα κλάματα που έκανες κάθε στιγμή για μένα 𝄇
𝄆 Ήτανε όλα της στιγμής στο ψέμα βουτηγμένα 𝄇

𝄆 Να φύγεις, δεν τη θέλω πια την άπιστη καρδιά σου 𝄇
𝄆 Κι όπου κι αν θέλεις πούλησε τα ψεύτικα φιλιά σου 𝄇

Πόσα φαρμάκια έχω πιει ώσπου να σ' αποχτήσω
𝄆 Κι όμως μικρή μου δεν μπορώ, μαζί σου πια να ζήσω 𝄇

Δεν είν' ζωή να σ' αγαπώ κι εσύ να με πληγώνεις
𝄆 Και το φτωχό μου το κορμί σαν το κερί να λιώνει 𝄇

Δεν θέλω πια τα χάδια σου, ούτε την ομορφιά σου
𝄆 Κι όπου κι αν θέλεις χάρισε τα ψεύτικα φιλιά σου 𝄇

Δεν θέλω πια να σ' αγαπώ, δεν θέλω να σε ξέρω
𝄆 Κι έτσι θα πάψω να πονώ, και δεν θα υποφέρω 𝄇

Δεν θέλω πλούτη και λεφτά, μονάχα σε κυρά μου
𝄆 Να σε κοιμίζω με φιλιά, μες στη θερμή αγκαλιά μου 𝄇

Να σ' έχω στο κονάκι μου, λουλούδι στην αυλή μου
𝄆 Στολίδι νά 'σαι μοναχό, στο δόλιο το τσαρδί μου 𝄇

Να παίζω το μπουζούκι μου, για σε να τραγουδάω
𝄆 Και τη μποέμικη ζωή, κοντά σου να περνάω 𝄇

Δεν το περίμενα ποτέ, να φύγεις, να μ' αφήσεις
𝄆 Να πάρεις τις βαλίτσες σου, να πας αλλού να ζήσεις 𝄇

Κι αν μετανιώσεις μην φοβηθείς, κοντά μου να γυρίσεις

Δεν σε μισώ κι αν μου' φυγες και βάλ' το στο μυαλό σου
𝄆 Αχάριστα κι αν φέρθηκες, δεν θέλω το κακό σου 𝄇

Κι αν μετανιώσεις μην φοβηθείς, κοντά μου να γυρίσεις

Στο μονοπάτι που τραβάς, αν θα' βγεις γελασμένη
𝄆 Θυμήσου μια φτωχή καρδιά, που πάντα σε προσμένει 𝄇

Κι αν μετανιώσεις μην φοβηθείς, κοντά μου να γυρίσεις

Πες μου τόσα βράδια, που γυρίζεις και γλεντάς
Και για μένα δεν σε νοιάζει, ούτε πια ρωτάς
𝄆 Σ' άλλον τα χάδια σου σκορπάς
Δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς 𝄇

Ξέχασες αχάριστη, τους όρκους, τα φιλιά
Γκρέμισες για πάντα, τη μικρή μας τη φωλιά
𝄆 Και τώρα πια δεν με πονάς
Δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς 𝄇

Όσα βράδια τριγυρίζω, ψάχνω να σε βρω
Θέλω για να σε τρακάρω, κι όμως δεν μπορώ
𝄆 Με άφησες και μ' άλλον πας
Δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς, δεν μ' αγαπάς 𝄇

Κάθε βραδάκι ο φτωχός, στους δρόμους τριγυρίζω
𝄆 Και στο σπιτάκι σου μπροστά 𝄇 (×3) στέκομαι και δακρύζω

Θυμούμαι στο παράθυρο, το πως με καρτερούσες
𝄆 Νύχτες πολλές αμέτρητες 𝄇 (×3) και μου γλυκομιλούσες

Τώρα μ' αρνιέσαι, άσπλαχνη, πια ξέγνοιαστη κοιμάσαι
𝄆 Κι αν υποφέρω και πονώ 𝄇 (×3) κι αν κλαίγω δεν λυπάσαι

Τι σε μέλει εσένα κι αν γυρνώ
Το κορμί μου ακόμα κι αν πουλώ
𝄆 Πέντε χρόνια εσύ με τυραννάς
Δεν με στεφανώνεις με γελάς 𝄇

Μια γυναίκα πες πως πέρασε
Χάδια και φιλιά σε κέρασε
𝄆 Κάποια μέρα θα με θυμηθείς
Όταν στη ζωή θα κουραστείς 𝄇

Κάποιος άλλος αν με παντρευτεί
Η καρδούλα σου θα ματωθεί
𝄆 Τότε πλέον μόνος θα γυρνάς
Στο μεθύσι εμένα θα ζητάς 𝄇

Μη μου λες πως θα με πάρεις, γιατί πια δεν με τουμπάρεις
𝄆 Σε κατάλαβα ρε μάγκα πως μου κάνεις ματσαράγκα 𝄇

Εγώ άντρα δεν αντέχω μόνο μούτρα να τον έχω
𝄆 Το πρωί είναι στη Ντίνα και το βράδυ στην Κατίνα 𝄇

Μια φορά μ' έχεις τουμπάρει, βρε τσαχπίνη κι αλανιάρη
𝄆 Μού 'φαγες τα δαχτυλίδια και κοιμάμαι στα σανίδια 𝄇

Εγώ άντρα δεν θα πάρω, παίρνω όποιον εγουστάρω
𝄆 Έτσι τη ζωή την πήρα, θέλω νά 'μαι ζωντοχήρα 𝄇

Έπαψα πια να σ' αγαπώ, και πια δεν μου γουστάρεις
𝄆 Και καθαρά θα σου το πω, άλλον να βρεις να πάρεις 𝄇

Δεν θέλω να σε ξαναδώ, ψεύτρα γαλανομάτα
𝄆 Άντε να φύγεις από 'δώ, μου μάρανες τα νιάτα 𝄇

Να ζεις μαζί μου δεν μπορείς, και τον καιρό σου χάνεις
𝄆 Τι με κοιτάς και απορείς, για μένα πια δεν κάνεις 𝄇

Μου 'κανες μαύρη σαν κατράμι τη καρδιά
Από τα τότε που σε διάλεξα για ταίρι
𝄆 Κι όταν σου φόρεσα τη βέρα μια βραδιά
Δεν μου κοβότανε καλύτερα το χέρι 𝄇

Τώρα σαν σκύλος το μετάνιωσα πικρά
Γιατί μου τό 'καψες κακούργα το τζιγέρι
𝄆 Κι όταν σ' αγκάλιασα την πρώτη τη φορά
Δεν μου κοβότανε καλύτερα το χέρι 𝄇

Μαύρη, σαν κόλαση, μου κάνεις τη ζωή
Κι όλο δυσάρεστα μου φτάνουν τα χαμπέρια
𝄆 Αχ, να μπορούσα να σε πνίξω ένα πρωί
Κι ας μου κοβόντουσαν μαζί τα δυο μου χέρια 𝄇

𝄆 Δεν μου μιλάς, δεν με κοιτάς και όλο μου θυμώνεις
Και σαν πριγκίπισσα σωστή πάντα μου καμαρώνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Πες μου αν η καρδούλα σου έπαψε να με θέλει
Και στο δικό μου τον καημό αν τώρα δεν τη μέλει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα θα στο πω μικράκι μου, να τό 'χεις στο μυαλό σου
Πως άλλη τέτοια μια καρδιά δεν θα βρεις στο πλευρό σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα και πάλι όπως πριν, έλα να σου μιλήσω
Και ότι μού 'κανες κακιά θε να τα λησμονήσω 𝄇 (Σ)

Τι θέλεις μάνα και ρωτάς, καθημερνώς τι κάνω
𝄆 Έχω πληγή στο στήθος μου, κοντεύω να πεθάνω 𝄇

Δεν μ' ωφελεί ο κόσμος πια, για μένα τι αξίζει
Αφού η μαύρη μου καρδιά, δεν έχει να ελπίζει

Πες το και της αγάπης μου, πως χάνομαι και σβήνω
Γιατί μου τό 'παν οι γιατροί, καλά πως δεν θα γίνω

Γιατί κι αυτή μ' αρνήθηκε, δεν ήρθε να ρωτήσει
Πως είμαι και πως βρίσκομαι, να με παρηγορήσει

Μια κούκλα στον Περαία, ναζιάρα και ωραία
𝄆 Τσαχπίνα μαυρομάτα, μου πήρε την καρδιά 𝄇

Το λέει με καμάρι, κανένα δεν θα πάρει
𝄆 Μαγκίτισσα θα ζήσει, με γλέντια στη ζωή 𝄇

Δυο χρόνια με παιδεύεις, δεν ξεύρω τι γυρεύεις
𝄆 Γουστάρεις να με βλέπεις, για σένα να πονώ 𝄇

Χαδιάρα μου, κυρά μου, έλα στην αγκαλιά μου
𝄆 Έλα και ασ' τη ρότα, το νάζι το πολύ 𝄇

Δεν τραβιέται πια ο χωρισμός είν' ο πιο αγιάτρευτος καημός
𝄆 Έφυγες και χάθηκα σαν ανθός μαράθηκα
Κι έμεινα στον κόσμο μοναχός 𝄇

Σε ζητά η κάθε μας γωνιά τα μπουζούκια και η διπλοπενιά
𝄆 Σε ζητάν τα γλέντια μας τα παλιά τα ντέρτια μας
Κάθε μας συνήθεια παλιά 𝄇

Βρε δεν πάει κάτω το κρασί αν δεν είσαι πλάι μου εσύ
𝄆 Γύρνα να τα φτιάξουμε όλοι τους να σκάσουνε
Όταν θα μας ξαναδούν μαζί 𝄇

Εγώ δεν πρόκειται ποτέ να παντρευτώ
Μην επιμένεις για να βάλουμε στεφάνι
Μην περιμένεις, στό 'χω πει και θα στο πω
Έναν αλήτη ευτυχισμένη να σε κάνει

Έχω κατάρα, φαίνεται, να ζω σαν τον αλήτη
Σαν τους τσιγγάνους που δεν ζουν ποτέ μέσα σε σπίτι

Εγώ δεν πρόκειται για να συμμορφωθώ
Σαν νυχτοπούλι μου αρέσει να γυρίζω
Δεν μου αξίζει να σου πω πως σ' αγαπώ
Γι' αυτό γι' αγάπες και θυσίες δεν αξίζω

Έχω κατάρα στη ζωή, για να μην έχω ταίρι
Σαν τους τσιγγάνους που δεν ζουν ποτέ στα ίδια μέρη

Εγώ δεν πρόκειται για να σε παντρευτώ
Εσύ δεν πρέπει έναν μάγκα για να πάρεις
Όλος ο κόσμος το 'χει πει ποιος ειμ' εγώ
Είμαι αλήτης και μπερμπάντης κι αλανιάρης

Έχω κατάρα στη ζωή για να μη δω χαΐρι
Σαν τους τσιγγάνους να γυρνώ, τσαντίρι σε τσαντίρι

Ένα σφάλμα έχω κάνει στη ζωή μου
Που επίστεψα τη ψεύτρα σου καρδιά
𝄆 Και ενόμισα πως θά 'σουνα δική μου
Μες στη ψεύτικη ζωή παντοτινά 𝄇

Δεν επρόσεξα τη μάσκα που φορούσες
Και επίστεψα αλήθεια πως μου λες
𝄆 Δεν κατάλαβα κι εσύ πως με γελούσες
Και πως ήσουν μια γυναίκα απ' τις πολλές 𝄇

Ένα σφάλμα έχω κάνει ορισμένως
Που σε πέρασα γυναίκα με καρδιά
𝄆 Και εβγήκα, δεν τ' αρνιέμαι, γελασμένος
Και την έπαθα για πρώτη μου φορά 𝄇

Μελωδία

Και εβγήκα, δεν τ' αρνιέμαι, γελασμένος
Και την έπαθα για πρώτη μου φορά

Τα δυο σου μάτια να χαρείς ή σήκω να μ' αφήσεις
𝄆 Κι αν σ' αγαπώ, άλλη φορά μη με ξαναρωτήσεις 𝄇

Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ, πως θέλεις πες μου να στο πω
𝄆 Να το πιστέψεις στα σωστά πως σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά 𝄇

Δεν είμαι όπως ήξερες, αλλάξαν τα μυαλά μου
𝄆 Δεν ξαναβάζω πια για σε βάσανα στην καρδιά μου 𝄇

Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ, πως θέλεις πες μου να στο πω
𝄆 Να το πιστέψεις στα σωστά πως σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά 𝄇

Όταν για σένα σού 'λεγα πως χάνω τη ζωή μου
𝄆 Τα μάτια εσύ χαμήλωνες και γέλαγες μαζί μου 𝄇

Δεν σ' αγαπώ, δεν σ' αγαπώ, πως θέλεις πες μου να στο πω
𝄆 Να το πιστέψεις στα σωστά πως σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά 𝄇

Δεν σ' αγαπώ σε μίσησα δεν θέλω να σε ξέρω
𝄆 Γιατί για σένα υπόφερα κι ακόμα υποφέρω 𝄇

Θα 'ρθεί καιρός να θυμηθείς τα λόγια τα δικά μου
𝄆 Αλλά θα είναι σ' άλληνε δοσμένη η καρδιά μου 𝄇

Τώρα πάρ' το απόφαση για να με λησμονήσεις
𝄆 Κοίταξε άλλονε να βρεις μαζί του για να ζήσεις 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Κοίταξε άλλονε να βρεις μαζί του για να ζήσεις 𝄇

Βρε δεν σ' αλλάζω κούκλα μου, ο κόσμος ας χαλάσει
Και σ' όλα τα κουτσομπολιά, εγώ δεν δίνω βάση
Βρε δεν σ' αλλάζω κούκλα μου, ο κόσμος ας χαλάσει

Σου τό 'πα η αγάπη μου είναι για σε μεγάλη
Και γράφω στα παπούτσια μου αυτά που λεν οι άλλοι
Σου τό 'πα η αγάπη μου είναι για σε μεγάλη

Βρε δεν σ' αλλάζω κούκλα μου, στο πείσμα όλου του κόσμου
Και αν εγώ σε αγαπώ, λογαριασμός δικός μου
Βρε δεν σ' αλλάζω κούκλα μου, στο πείσμα όλου του κόσμου

Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, πλέον πως να σου το πω
𝄆 Πάρ' το απόφαση, κυρά μου, στο εξής δεν σ' αγαπώ 𝄇

Σκλάβο σου δυο χρόνια μ' έχεις και μου τά 'κανες πολλά
𝄆 Δεν βαστώ πια, δεν αντέχω, φύγε δεν σε θέλω πια 𝄇

Δεν με μέλει πια για σένα, σ' έχω βγάλει απ' την καρδιά
𝄆 Στό 'πα και στο ξαναλέω, πίστεψέ το στα σωστά 𝄇

Βγάλε με από τον νου σου, ξέχασε με στα σωστά
𝄆 Κάνε ό,τι καταλαβαίνεις κι από με τραβήξου πια 𝄇

Κάθε μέρα θα γλεντάω, στις ταβέρνες να μεθώ
Θα τα πίνω να ξεσκάω, τον σεβντά σου να ξεχνώ

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μου κάνεις, δεν με νοιάζει κι αν πονείς 𝄇
𝄆 Και σαν δεν μπορείς να ζήσεις, τράβα για να σκοτωθείς 𝄇

Μέρα νύχτα μεθυσμένη, θά 'μαι στο γινάτι σου
Θά 'χω γκόμενους πέντ' έξι, για να μπω στο μάτι σου

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μου κάνεις, δεν με νοιάζει κι αν πονείς 𝄇
𝄆 Και σαν δεν μπορείς να ζήσεις, τράβα για να σκοτωθείς 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Βρε γκρινιάρα πρέπει πια να χωριστούμε
Δεν σ' αντέχω, στό 'χω πει κι άλλη φορά
𝄆 Μού 'χεις φάει τη ζωή μου
Δεν σε θέλω πια μικρή μου, σου το λέω καθαρά 𝄇

Κάθε μέρα με τη γκρίνια με πληγώνεις
Δίχως λόγο κάθε τόσο μου κολλάς
𝄆 Δεν σε θέλω βρε γκρινιάρα
Και για σε δεν δίνω δυάρα, και με όποιον θες να πας 𝄇

Ασ' τα κλάματα και γνώμη δεν αλλάζω
Θα χωρίσουμε, πως θέλεις να στο πω
𝄆 Βρε γκρινιάρα θα σ' αφήσω
Κι από σένα θα γλιστρήσω και θ' αλλάξω πια σκοπό 𝄇

Ξέγραψε με απ' τα χαρτιά σου γιατί δεν τη θέλω πια
Τη δική σου την αγάπη ούτε και την ομορφιά

Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, μού 'χεις κάψει την καρδιά
Είσαι ψεύτρα, καρδιοκλέφτρα και γεμάτη πονηριά

Πόσα χρόνια με παιδεύεις και όλο λες πως μ' αγαπάς
Και την άλλη μέρα όλα όσα είπες τα ξεχνάς

Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, μού 'χεις κάψει την καρδιά
Είσαι ψεύτρα, καρδιοκλέφτρα και γεμάτη πονηριά

Τώρα αγαπώ μιαν άλλη, δίχως πλούτη και προικιά
Μα δεν είναι σαν κι εσένα, ψεύτρα δόλια και κακιά

Δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, μού 'χεις κάψει την καρδιά
Είσαι ψεύτρα, καρδιοκλέφτρα και γεμάτη πονηριά

𝄆 Δεν σε θέλω βρε συ μόρτη, δεν σε θέλω πια 𝄇
𝄆 Και τα ψεύτικα σου λόγια δεν πιστεύω πια 𝄇

Αχ, αμάν, μου πληγώνεις την καρδιά
Αχ, αμάν, δεν σε θέλω πια

𝄆 Συ μου λες πως είσαι εντάξει και με αγαπάς 𝄇
𝄆 Με τ' αστεία τον καιρό σου θέλεις να περνάς 𝄇

Αχ, αμάν, τι απελπισιά
Αχ, αμάν, δεν σε θέλω πια

𝄆 Μόρτη, φύγε από μένα, κοίταξε κι αλλού 𝄇
𝄆 Για να εύρεις μια αλανιάρα, νά 'ναι μπελαλού 𝄇

Αχ, αμάν, τι απελπισιά
Αχ, αμάν, δεν σε θέλω πια

Σε είδα χθες το βράδυ με άλλον αγκαλιά
𝄆 Κρυμμένοι στο σκοτάδι και του 'δινες φιλιά 𝄇
Δεν πας ν' αυτοκτονήσεις, στον διάβολο να πας
𝄆 Εσύ κι εμορφιά σου κι εκείνος π' αγαπάς 𝄇

Εγώ θε να γλεντάω για το γινάτι σου
𝄆 Και μ' άλλην θα περνάω, να μπω στο μάτι σου 𝄇
Εσύ να πας να πέσεις, ταχιά να σκοτωθείς
𝄆 Από γκρεμό μεγάλο σαν θα με θυμηθείς 𝄇

Δεν στό 'πα μια και δυο, θες να στο ξαναπώ
𝄆 Εσένα δεν σε θέλω, γιατί άλλην αγαπώ 𝄇
Στη θάλασσα να πέσεις στα πιο βαθιά νερά
𝄆 Εσύ κι ο γιαβουκλούς σου, φραγκονοικοκυρά 𝄇

𝄆 Ήθελα να σ' ανταμώσω, να σου πω το μυστικό
Κάποια φίνα και ωραία, μάθε το, πως αγαπώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Κάποιο βάσανο κρυμμένο μου 'χει κάψει την καρδιά
Δεν μπορώ να σ' αντικρίσω, φύγε, δεν σε θέλω πια 𝄇 (Σ)

𝄆 Πως μου φεύγουν τα μεράκια, με τη νέα π' αγαπώ
Βάσανα, πίκρες, φαρμάκια, όλα φως μου τα ξεχνώ 𝄇 (Σ)

Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα, μα σε ρωτώ ποια θα 'σαι
Το παρελθόν επέρασε και δεν το λογαριάζω
Το μέλλον μας κοιτάζω

Κράτα τιμόνι στα μυαλά και θα περάσουμε καλά

Μπορεί να παραπάτησες και τώρα να φοβάσαι
μα ήσουν νέα κι άβγαλτη κι είχες παλέψει μόνη
Αυτό σε δικαιώνει

Κράτα τιμόνι στα μυαλά και θα περάσουμε καλά

Δεν σε ρωτώ ποια ήσουνα, μα σε ρωτώ ποια θα 'σαι
Δείξε λοιπόν διαγωγή και αν σωστά βαδίζεις
Μαζί μου πια θα ζήσεις

Κράτα τιμόνι στα μυαλά και θα περάσουμε καλά

Μη μου το λες μανούλα μου και μη με βιάζεις
Καημούς γι' αυτόν μες στην καρδιά πια μη μου βάζεις
𝄆 Δεν τον εθέλω να το θυμάσαι
Θα κλαίγω μάνα μου και τότε θα λυπάσαι 𝄇

Όπου βρεθώ κι όπου σταθώ, θα μου το πούνε
Που' ναι ζηλιάρης και μου τον κατηγορούνε
𝄆 Δεν τον εθέλω γιατί το ξέρω
Θα πάθω μάνα μου πολλά, θα υποφέρω 𝄇

Γλυκιά μανούλα μου γιατί με βασανίζεις
Σ' αυτόν που μ' αγαπά δεν το αποφασίζεις
𝄆 Γιατί δεν θέλεις να με παντρέψεις
Και τον καημό που έχω πια να μου γιατρέψεις 𝄇

Δεν τό 'πα το παράπονο, που κρύβω στην καρδιά μου
Όλοι το ξέρω πως ζητούν, να κλέψουν τη χαρά μου
Δεν τό 'πα το παράπονο, που κρύβω στην καρδιά μου

Δεν τό 'πα το παράπονο, το κρύβω ώσπου να σβήσω
Ίσως στον άλλονε ντουνιά θε να σε συναντήσω
Δεν τό 'πα το παράπονο, το κρύβω ώσπου να σβήσω

Το ξέρεις κούκλα μου γλυκιά, τι τράβηξα για σένα
Δυο χρόνια μες στην ξενιτιά, για ν' αγαπήσω εσένα
Το ξέρεις κούκλα μου γλυκιά, τι τράβηξα για σένα

Σταλιά δεν μένει τώρα πια από τον έρωτά μας
Και χιόνια θά 'ρθουν στα μαλλιά και κρύο στις καρδιές μας
Σταλιά δεν μένει τώρα πια από τον έρωτά μας

Είναι ωραίο ν' αγαπάς, αλλά να μη ζηλεύεις
𝄆 Κι εμένα με παιδεύεις 𝄇

𝄆 Μα 'συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις
Και παραφέρεσαι
Δεν υποφέρεσαι 𝄇

Έχω γνωρίσει στη ζωή, γυναίκες να ζηλεύουν
𝄆 Τους άντρες να παιδεύουν 𝄇

𝄆 Μα 'συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις
Και παραφέρεσαι
Δεν υποφέρεσαι 𝄇

Αν θες να μη χωρίσουμε, πάψε να με ζηλεύεις
𝄆 Κι όλο να με παιδεύεις 𝄇

𝄆 Μα 'συ το παρακάνεις και πας να με τρελάνεις
Και παραφέρεσαι
Δεν υποφέρεσαι 𝄇

Δερβισάκι που δεν παύεις, τη νταμίρα να φουμάρεις
Πάλι θε να μαστουριάσεις, και σε μένα να ξεσπάσεις

Αμάν δερβισάκι, πάλι σπάεις νταλγκαδάκι
Αμάν δερβισάκι, μη φουμάρεις το μαυράκι
𝄆 Έτσι θέλω να φουμάρω, αυτή την άτιμη νταμίρα
Γιατί μου τα πήραν ούλα, στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα 𝄇

Δερβισάκι όσο παίζεις, την πασιέντζα και μπαρμπούτι
Και φουμάρεις τη νταμίρα, δεν θα δεις ποτέ σου μοίρα

Αμάν δερβισάκι, πάλι σπάεις νταλγκαδάκι
Αμάν δερβισάκι, μη φουμάρεις το μαυράκι
𝄆 Έτσι θέλω να φουμάρω, αυτή την άτιμη νταμίρα
Γιατί μου τα πήραν ούλα, στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα 𝄇

Χήρα, θα τ' αποφασίσω, κι όλα θα τα παρατήσω
Και τα ζάρια δεν θα πιάσω, βρε και τον λουλά θα σπάσω

Αμάν δερβισάκι, πάλι σπάεις νταλγκαδάκι
Αμάν δερβισάκι, μη φουμάρεις το μαυράκι
𝄆 Έτσι θέλω να φουμάρω, αυτή την άτιμη νταμίρα
Γιατί μου τα πήραν ούλα, στο μπαρμπούτι, ζωντοχήρα 𝄇

- Για την απονιά σου Άννα ντερβισάκι θα γινώ
Το μαυράκι θα φουμάρω, τον καημό μου να ξεχνώ
- Βρε μπερμπάντη και τσαχπίνη ζούλα μου την κοπανάς
Σαν τρακάρεις καμιάν άλλη, ίδια της την αμολάς

- Όρκο στο λουλά σου κάνω, άλληνε δεν αγαπώ
Άννα μου καλέ μου στο είπα, θέλεις να στο ξαναειπώ
- Βρε μπερμπάντη με τουμπάρεις και δική σου θα γινώ
Με τους όρκους που μου κάνεις αρχινώ να σε πονώ

- Κούκλα μου θα σε φωνάζω ταίρι μου σαν θα γενείς
Θα πονώ θ' αναστενάζω, Άννα μου όταν πονείς
- Με κατάφερες ντερβίση, να με κάνεις ταίρι σου
Τον λουλά να σου φουντώνω, να περνάς το ντέρτι σου

Δημητρούλα μου, θέλω απόψε να μεθύσω
Και με σένανε μερακλού μου να γλεντήσω
Έλα πάμε στη Ραφήνα, αλανιάρα μου
Που 'χει ψάρια και ρετσίνα, παιχνιδιάρα μου

Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα
Τα ναζάκια σου άσ' τα, με τη γάμπα σου σπάσ' τα
Κι όλα εγώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα

Δημητρούλα μου, τράβα ένα κρασάκι ακόμα
Βάλ' το, κούκλα μου, το ποτήρι σου στο στόμα
Ρούφα ακόμα μια ρετσίνα να μεθύσουμε
Και το βράδυ, βρε τσαχπίνα, θα γλεντήσουμε

Θα σου φέρω λατέρνα, κάνε κέφι και κέρνα
Τα ναζάκια σου άσ' τα, με τη γάμπα σου σπάσ' τα
Κι όλα εγώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα

Ταβερνιάρη μου, φέρε μας και κοκκινέλι
Κι η αγάπη μου τον καρσιλαμά χορεύει
Κούνησε μου το λιγάκι το κορμάκι σου
Χτύπα μου το τίκι-τίκι-τακ το τακουνάκι σου

Δημητρούλα μου γεια σου, πάρ' τα όλα δικά σου
Τα ναζάκια σου άσ' τα, με τη γάμπα σου σπάσ' τα
Κι όλα εγώ τα σπασμένα τα πληρώνω για σένα

Αυτοσχεδιασμός

Πες μου διαβόλο διαβολοκόριτσο τι μου 'χειςκαμωμένα
Πες μου πλανεύτρα, κλέφτρα της καρδιάς, κι είμ' ο φτωχός, τρελός για σένα

Μικράκι μου, πουλάκι μου
Μου 'βαλες φωτιά στο κορμάκι μου
Δεν αντέχω πια, πιτσουνάκι μου

Έχεις και κάτι, κάτι μαγικό, κάτι που με πειράζει
Και κάνεις την καρδούλα μου σαν ψάρι να σπαράζει

Μικράκι μου, πουλάκι μου
Μου 'βαλες φωτιά στο κορμάκι μου
Δεν αντέχω πια, πιτσουνάκι μου

Δέξου την αρραβώνα μου, δέξου να ησυχάσω
Θα σ' έχω σαν πριγκίπισσα όταν σε απολαύσω

Μικράκι μου, πουλάκι μου
Μου 'βαλες φωτιά στο κορμάκι μου
Δεν αντέχω πια, πιτσουνάκι μου

Βρε Διαμάντω μου χαδιάρα και γλυκιά μου παιχνιδιάρα
𝄆 Έλα άνοιξε την πόρτα, νά 'ρθω μέσα σαν και πρώτα 𝄇

Άντε τράβα στη δουλειά σου, να μην εύρεις τον μπελά σου
𝄆 Και αν είσαι παλικάρι, τράβα, κάνε μου την χάρη 𝄇

Άσ' τα κόλπα σου Διαμάντω, θέλω σπίτι σου για να μπω
𝄆 Λαχταρώ την εμορφιά σου και τα ολόγλυκα φιλιά σου 𝄇

Τράβα, φύγε από μένα, γιατί στά 'χω μαζεμένα
𝄆 Τράβα μ' άλληνε να ζήσεις, ήσυχη να με αφήσεις 𝄇

Διπρόσωπη μου έλεγες πως μ' αγαπάς στ' αλήθεια
𝄆 Τα λόγια και οι όρκοι σου ήτανε παραμύθια 𝄇

Διπρόσωπη και άστατη, που μοιάζεις σαν τον φάντη
𝄆 Αξίζεις όσο το γυαλί κι ας φαίνεσαι διαμάντι 𝄇

Με είχες και περίμενα νά 'ρθεις και με γελούσες
𝄆 Και μ' άλλονε διπρόσωπη τις ώρες σου περνούσες 𝄇

Τα νιάτα όμως, πρόσεχε, σαν τα πουλιά διαβαίνουν
𝄆 Οι ψεύτρες κι οι διπρόσωπες στο ράφι πάντα μένουν 𝄇

Δροσάτη Πελοπόννησος, όμορφη Καλαμάτα
Έχεις κοπέλες νόστιμες κι όλες με μαύρα μάτια
Έχουν σγουρά, μαύρα μαλλιά, μάγουλα βελουδένια
Και δυο χειλάκια κόκκινα, θαρρείς και στάζουν αίμα

Γι' αυτό κι εγώ σκλαβώθηκα μέσα στην Καλαμάτα
Για μια μικρούλα παχουλή, ξανθή και μαυρομάτα
Όταν με πρωτογνώρισε και μού 'δωσε το χέρι
Τα δυο της χείλη μού 'πανε πως θα με κάνει ταίρι

Επίστεψα στα λόγια της, τά 'βαλα στην καρδιά μου
Και τα φιλιά της τά 'κρυψα βαθιά στα σωθικά μου
Μα όλα ήταν ψεύτικα, τα λόγια, τα φιλιά της
Μού 'δωσε πίσω την καρδιά και πήρε τη δικιά της

Άνω κάτω χθες τα κάνανε, στου Σιδέρη τον παλιό τεκέ
Πρωί πρωί με τη δροσούλα, πάνω στη γλυκιά μαστούρα
Στήσανε καυγά δυο μάγκες, για να κάνουν ματσαράγκες

Τεκετζή μου βάστα να σου πω, σου μιλάει ο μάγκας με καημό
Το χασίσι κι αν φουμάρω, εγώ κανέναν δεν πειράζω
Είμαι μάγκας και αλάνης, μπήκα στον τεκέ χαρμάνης

Μπήκα μόνος μέσα στον τεκέ, να φουμάρω έναν αργιλέ
Να φουμάρω, να μπαφιάσω και τις πίκρες να ξεχάσω
Μες στην τόση μου σκοτούρα, βρίσκω γλέντι στη μαστούρα

𝄆 Παστρικά δεν μου ξηγιέσαι, και δυο φάτσες μου κρατάς
Κι ενώ μ' άλλονε τραβιέσαι, λες εμένα αγαπάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Νταβατζή θέλεις εμένα και τα πλούτη αλλού να βρεις
Δυο καρπούζια σ' ένα χέρι, να κρατήσεις δεν μπορείς 𝄇 (Σ)

𝄆 Μη θαρρείς πως είμαι χάπι, κάτι έχω μυριστεί
Τη δουλειά που πας να φτιάξεις, σαν κορόιδο θα πιαστείς 𝄇 (Σ)

Μες στου Ψυρρή, βρε μανούλα μου, μου κάψαν την καρδούλα μου
Δυο μάγκες με τσακώσανε, μες στο στενό με χώσανε, μανούλα μου
Μες στο στενό με χώσανε

Απάνω μου, βρε, μου πέσανε, μάνα μου με βαρέσανε
Και τη ζωή παντοτινά, αυτοί μου αφαιρέσανε, μπαμπέσικα
Αυτοί μου αφαιρέσανε

Με ρίξανε, βρε, μες στο στενό, φωνάζω ο καημένος
Μάνα μου έλα να με ιδείς, που είμαι πληγωμένος, μανούλα μου
Που είμαι πληγωμένος

Με βάρεσαν, βρε, μες στην καρδιά, ξέρω πως δεν θα γιάνω
Μανούλα μου, ήταν γραφτό στους δρόμους να πεθάνω, αμάν αμάν
Στους δρόμους να πεθάνω

Δυο μαύρα μάτια γνώρισα, τα είχα συμπαθήσει
𝄆 Και μέσα στη καρδούλα μου, τα είχα ζωγραφίσει 𝄇

Και μέρα νύχτα εγώ γι' αυτά, ο δόλιος ξενυχτούσα
𝄆 Μες στις ταβέρνες έμπαινα κι αδιάκοπα μεθούσα 𝄇

Κι εγώ για να ξεχάσω αυτά, πήγα σε μέρη άλλα
𝄆 Δυο άλλα μάτια γνώρισα, πιο μαύρα, πιο μεγάλα 𝄇

𝄆 Δυο μαύρα μάτια κλέφτικα μου κλέψαν την καρδιά μου
Και τώρα μ' απαρνήθηκαν θα χάσω τα μυαλά μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Ο έρωτας είναι γλυκός μα ξέρει και σκλαβώνει
Κι αν δεν ταιριάζουν δυο καρδιές, πικρά σε φαρμακώνει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μέρα και νύχτα περπατώ στους δρόμους και γυρίζω
Μα πως επαρασύρθηκα ούτε κι εγώ γνωρίζω 𝄇 (Σ)

𝄆 Ζητώ να βρω το γιατρικό, να σβήσω τη φωτιά μου
Και να χαθεί η ζωγραφιά που έχω στην καρδιά μου 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

Και να χαθεί η ζωγραφιά που έχω στην καρδιά μου
Ζητώ να βρω το γιατρικό, να σβήσω τη φωτιά μου

𝄆 Δυο μεράκια στην καρδιά μου έχω από καιρό
Και αδίκως τυραννιέμαι, βάλσαμο να βρω 𝄇

𝄆 Μόνο δυο γλυκά φιλιά σου, πίστεψε το αυτό
Φτάνουνε, σκληρή κοπέλα, για να γιατρευτώ 𝄇

𝄆 Μα εσύ είσαι μια τσιγκούνα και βαστάς κλειστά
Τα βελούδινα χειλάκια τα ζωγραφιστά 𝄇

Είναι φίνα και μ' αρέσει η μποέμικη ζωή
Σαν μεθώ και κάνω κέφι, τότε σβήνουν οι καημοί

Τόσες πίκρες και σκοτούρες, τόσοι αναστεναγμοί
Καρδιοχτύπια και τρεμούλες, όλα φεύγουν στη στιγμή

Στην καρδούλα μου μεράκια, είχα και στα σωθικά
Και με τρώγαν τα σαράκια, ώσπου φύγανε κι αυτά

Είναι φίνα και μ' αρέσει η μποέμικη ζωή
Σαν μεθώ και κάνω κέφι, τότε σβήνουν οι καημοί

Μου κλέψαν την αγάπη μου και την παρηγοριά μου
𝄆 Δυο Πειραιώτες μια βραδιά, μέσα απ' την αγκαλιά μου 𝄇

Τρέχω γυρίζω με καημό, όποιον να ιδώ ρωτάω
𝄆 Αν ξέρουνε που βρίσκεται η κόρη π' αγαπάω 𝄇

Μου είπανε μια μάγισσα να πάω να ρωτήσω
𝄆 Κι αυτή θα ξέρει να μου πει που θα τη συναντήσω 𝄇

Όσα χαρτιά κι αν μού 'ριξε, δεν μπόρεσε η καημένη
𝄆 Να μου το πει που βρίσκεται η αγάπη μου κρυμμένη 𝄇

Το τελευταίο βράδυ μου, απόψε το περνάω
κι όσοι με πίκραναν πολύ, τώρα που φεύγω απ' τη ζωή
Όλους τους συγχωρνάω

Όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα μια πνοή
Σαν λουλούδι, κάποιο χέρι, θα μας κόψει μιαν αυγή

Εκεί που πάω δεν περνά, το δάκρυ και ο πόνος
Τα βάσανα και οι καημοί, εδώ θα μείνουν στη ζωή
Κι εγώ θα φύγω μόνος

Όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα μια πνοή
Σαν λουλούδι, κάποιο χέρι, θα μας κόψει μιαν αυγή

Δυο πόρτες έχει η ζωή, άνοιξα μια και μπήκα
Σεργιάνισα ένα πρωινό, κι ώσπου να 'ρθεί το δειλινό
Από την άλλη βγήκα

Όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα μια πνοή
Σαν λουλούδι, κάποιο χέρι, θα μας κόψει μιαν αυγή

Ταβερνιάρη, φέρε κι έχω γούστο για να πιω κρασί
Μια οκά απ' τον γλυκό τον μούστο που ρουφάς κι εσύ
Θέλω ρετσίνα, φέρε κλαρίνα, φέρε σαντούρια και βιολιά
Έχω μπελάδες, πάλι νταλκάδες, πάλι θα πιάσω τα παλιά

Αγαπώ μιαν Αρμενίτσα που τη λένε Βαρτανούς
𝄆 Και ψοφώ για τη Μαρίτσα κι έτσι έχω δυο καημούς 𝄇

Δυο καρασεβντάδες πάλι έχω και τρελάθηκα
Ν' αγαπώ δυο κούκλες δεν αντέχω, μάνα μ' χάθηκα
Θέλω ρετσίνα, φέρε κλαρίνα, φέρε σαντούρια και βιολιά
Έχω μπελάδες, πάλι νταλκάδες, πάλι θα πιάσω τα παλιά

Αγαπώ μιαν Αρμενίτσα που τη λένε Βαρτανούς
𝄆 Και ψοφώ για τη Μαρίτσα κι έτσι έχω δυο καημούς 𝄇

Ταβερνιάρη έλα, κάνε κρίση να μου πεις κι εσύ
Πες μου δυο φωτιές μπορεί να σβήσει το καλό κρασί
Θέλω ρετσίνα, φέρε κλαρίνα, φέρε σαντούρια και βιολιά
Έχω μπελάδες, πάλι νταλκάδες, πάλι θα πιάσω τα παλιά

Αγαπώ μιαν Αρμενίτσα που τη λένε Βαρτανούς
𝄆 Και ψοφώ για τη Μαρίτσα κι έτσι έχω δυο καημούς 𝄇

Δίχως αιτία άρχισες παράπονα και κάνεις
𝄆 Την πονεμένη μου καρδιά δεν θέλεις να τη γιάνεις 𝄇

Με άλλη ξελογιάστηκες, με άλλη θες να ζήσεις
𝄆 Και λίγη αν μ' άφησες ζωή κι αυτή θα μου τη σβήσεις 𝄇

Δυο χρόνια με κολάκευες κι όλο με ξεγελούσες
𝄆 Πως θα με πάρεις μού 'λεγες και με γλυκοφιλούσες 𝄇

𝄆 Δυο χρόνια τώρα σ' αγαπώ κι είμαι πιστός σε σένα
Μα εσύ πια άλλον αγαπάς, θέλεις να 'χεις κι εμένα 𝄇 (Σ)

𝄆 Κοιμούμαι, το πρωί ξυπνώ και δεν θυμάμαι άλλη
Με πιάνει πόνος στην καρδιά και στο κεφάλι ζάλη 𝄇 (Σ)

𝄆 Το λέω μες στη γειτονιά ότι σε αγαπάω
Με τ' όνομα σου πάντοτε κοιμούμαι και ξυπνάω 𝄇 (Σ)

𝄆 Αφού ήτανε της τύχης μου, εσένα ν' αγαπήσω
Θα κάνω πια υπομονή, για να σε αποκτήσω 𝄇; (Σ)

𝄆 Δώδεκα η ώρα θά 'ρθω, βρε Μαριώ
Στο παράθυρο σου κάτι να σου πω 𝄇

𝄆 Αν σε καταλάβει, Μαριώ, η μάνα σου
Πες της πως πονούνε τα φυλλοκάρδια σου 𝄇

𝄆 Πες της για να πάει, να φέρει το γιατρό
Ώσπου να τον φέρει, έχουμε καιρό 𝄇

𝄆 Η βάρκα μας προσμένει, στην ακρογιαλιά
Να φύγουμε, Μαριώ μου, μακριά στην ξενιτιά 𝄇

Μελωδία

Στο παράθυρο σου, κάτι να σου πω
Δώδεκα η ώρα θά 'ρθω, βρε Μαριώ

Δώδεκα πάρα τέταρτο, χωρίσαμε ένα βράδυ
𝄆 Και ήρθε και μ' αγκάλιασε ο πόνος στο σκοτάδι 𝄇

Πήρα το δρόμο μόνος μου, που έπαιρνα μαζί σου
𝄆 Και δάκρυα μου έφερνε στα μάτια η θύμηση σου 𝄇

Δώδεκα πάρα τέταρτο σαν δείχνει το ρολόι
𝄆 Σαν το σαράκι ο καημός, τα σωθικά μου τρώει 𝄇

Βαρέθηκα να σ' αγαπώ, σκληρή μου καρδιοκλέφτρα
𝄆 Γιατί είσαι άπιστη καρδιά, πανούργα και πλανεύτρα 𝄇

Θα 'ρθεί καιρός που θα πονείς και θα μ' αναζητήσεις
𝄆 Σαν τον Μητσάκη δεν θα βρεις, τον κόσμο κι αν γυρίσεις 𝄇

Δώσ' μου την πίσω την καρδιά, που σου 'χα χαρισμένη
𝄆 Γιατί γι' αγάπη αληθινή, δεν είσ' εσύ πλασμένη 𝄇

Γι' αυτό τη δόλια του καρδιά κανείς να μη χαρίζει
𝄆 Σε τέτοιο τρελοκόριτσο, αγάπη δεν γνωρίζει 𝄇

Μου χρωστάς ένα φιλί να μου το δώσεις
Δώσ' μου το, μικρό, πριν ξεχαστεί
𝄆 Μην αποφεύγεις, θα στο πάρω με το ζόρι
Γιατί δεν χάνω βερεσέ, σου τό 'χω πει 𝄇

𝄆 Δώσ' μου το, δώσ' μου το, γιατί είσαι θυμωμένη
Δώσ' μου το, δώσ' μου το, η κακία μένει 𝄇

Στα χρέη σου να είσαι πάντα εντάξει
Μην τ' αρνιέσαι αφού μου το χρωστάς
𝄆 Άσε τα κόλπα, δεν με νοιάζει κι αν θυμώσεις
Και μη ζητάς ένα φιλάκι να μου φας 𝄇

𝄆 Δώσ' μου το, δώσ' μου το, γιατί είσαι θυμωμένη
Δώσ' μου το, δώσ' μου το, η κακία μένει 𝄇

𝄆 Πόσες ατέλειωτες βραδιές, στο σπίτι σου από κάτω
Καθόμαστε καπνίζοντας τσιγάρο μυρωδάτο 𝄇 (Σ)

𝄆 Πόσες φορές μου τό 'σβηνες με τα τρελά φιλιά σου
Και ζαλισμένος γύρευα ν' ανάψω απ' τη φωτιά σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Και τώρα αυτά τα ξέχασες, το ξέρω, δεν πειράζει
Και για τσιγάρο και φωτιά, καθόλου δεν σε νοιάζει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα εγώ σε συλλογίζομαι και μού 'ρχεται να κλάψω
Και όσο ζω θα σου ζητώ, δώσ' μου φωτιά ν' ανάψω 𝄇 (Σ)

Πως μ' αρέσει το πιοτό, μ' αρέσει και το πίνω να ξεχνώ
Με σαμπάνιες και μαρκό, τον κάθε πόνο σβήνω, σβήνω και ξεχνώ

Εβίβα ρεμπέτες, εβίβα παιδιά, μες στη ρεμπέτικη τούτη βραδιά
Παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά, λίγα χρόνια και καλά

Στης ταβέρνας τη γωνιά, αράζω κάθε βράδυ μοναχός
Με μπουζουκομπαγλαμά, ξεχνάω κάθε ντέρτι, ντέρτι ο φτωχός

Εβίβα ρεμπέτες, εβίβα παιδιά, μες στη ρεμπέτικη τούτη βραδιά
Παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά, λίγα χρόνια και καλά

Δεν το κρύβω ούτε στιγμή, μ' αρέσει και το πίνω σαν μπεκρής
Δεν μου καίγεται καρφί, κι αν δεν ρουφήξω χείλια, χείλια μιας μικρής

Εβίβα ρεμπέτες, εβίβα παιδιά, μες στη ρεμπέτικη τούτη βραδιά
Παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά, λίγα χρόνια και καλά

Ματιάσαν την αγάπη μας, εχθροί και φίλοι αράδα
Και το ρομάντζο κράτησε μονάχα μια βδομάδα

Δευτέρα τα μιλήσαμε, Τρίτη τα κρυφοψήσαμε
Τετάρτη φιληθήκαμε, Πέμπτη στεφανωθήκαμε
Παρασκευή μ' απάτησες, Σαββάτο μ' απαράτησες
Και Κυριακή αργία και σ' άλλα με υγεία

Τους όρκους δεν λογάριασες, μα φάνηκες μπαμπέσα
Κι όλα σμπαράλια τά 'κανες σε έξι μέρες μέσα

Δευτέρα τα μιλήσαμε, Τρίτη τα κρυφοψήσαμε
Τετάρτη φιληθήκαμε, Πέμπτη στεφανωθήκαμε
Παρασκευή μ' απάτησες, Σαββάτο μ' απαράτησες
Και Κυριακή αργία και σ' άλλα με υγεία

Εισαγωγή & μελωδία

Δευτέρα τα μιλήσαμε, Τρίτη τα κρυφοψήσαμε
Τετάρτη φιληθήκαμε, Πέμπτη στεφανωθήκαμε
Παρασκευή μ' απάτησες, Σαββάτο μ' απαράτησες
Και Κυριακή αργία και σ' άλλα με υγεία

Αχ, έγινα αλανιάρης, αχ, κακούργος και γκρινιάρης
𝄆 Και μεθάω κάθε μέρα, κούκλα μου, εγώ για σένα 𝄇

Αχ, μού 'πες να φύγω, να χαθώ, αχ, δεν θέλω να σε ξαναδώ
𝄆 Εγώ λεύτερη θα μείνω κι έτσι φίνα την περνώ 𝄇

Αχ, επήγα ο καημένος, αχ, στα ξένα δικασμένος
𝄆 Μέρα και νύχτα βρίσκομαι, αχ, με μάτια δακρυσμένος 𝄇

Αχ, τα νιάτα μου μου έφθειρες, αχ, δεν έχω πια ελπίδα
𝄆 Δεν βλέπω τη μανούλα μου, αχ, εσύ είσαι η αιτία 𝄇

Εγώ για σε βρε πονηρή θα πάω να σουρώσω
𝄆 Μες στο δικό σου μαχαλά με όλους θα μαλώσω 𝄇

Εφτά η ώρα μού 'χες πει για να σε περιμένω
𝄆 Ψεύτρα γιατί με γέλασες, δεν σε καταλαβαίνω 𝄇

Μέσα στη συνοικία σου με όλους θα μαλώσω
𝄆 Κι από το σόι που 'μπλεξα, γρήγορα να γλιτώσω 𝄇

Με έμπλεξες 'συ κι η μάνα σου γιατ' είχα παραδάκια
𝄆 Σκύλα πώς με κατάστρεψες, με πότισες φαρμάκια 𝄇

Γιατί μικρό μου μελαγχολείς, γιατί να τά 'χεις χαμένα
𝄆 Εσύ μονάχα να μ' αγαπάς κι εγώ είμαι για σένα 𝄇

Μπορεί να είσαι λίγο φτωχή, μα είσαι διαμάντι για μένα
𝄆 Εσύ χατίρι μη μου χαλάς κι εγώ είμαι για σένα 𝄇

Μαζί μου νά 'σαι προσεκτική και μη φοβάσαι κανένα
𝄆 Πάντα κυρία να περπατάς κι εγώ είμαι για σένα 𝄇

Εγώ είμαι η Λέλα απ' την Καστέλλα
Και μόλις είμαι τώρα είκοσι χρονών
Είμαι μανίτσα, γλυκιά κουκλίτσα
Και ξετρελαίνω τον ντουνιά όπου περνώ
Έτσι μου λένε πολλοί και κλαίνε
Μα εγώ, αλανιάρη μου, για σένανε πονώ

Συ μου πήρες την καρδιά μου
Και δεν το κρύβω, αγόρι μου γλυκό
Αχ, τι θα γίνω, θα πεθάνω, συμφορά μου
Που δεν μπορώ ούτε μιαν ώρα αν δεν σε δω
Η τσαχπινιά σου, μ' έχει ξετρελάνει
Θέλω μαζί σου, για πάντα πια να 'ρθώ
Στην αγκαλιά σου, βρε μαγκίτη μου κι αλάνη
Στην αγκαλιά σου τη γλυκιά να κοιμηθώ

Εγώ είμαι η Λέλα απ' την Καστέλλα
Χωρίς να θέλω, τώρα μπλέχτηκα κι εγώ
Αχ, τι θα γίνω, φαρμάκια πίνω
Και δεν αντέχω στον σεβντά σου τον τρελό
Μη με παιδεύεις, αφού το ξέρεις
Βρε αλανιάρη μου, για σένανε πονώ

Συ μου πήρες την καρδιά μου
Και δεν το κρύβω, αγόρι μου γλυκό
Αχ, τι θα γίνω, θα πεθάνω, συμφορά μου
Που δεν μπορώ ούτε μιαν ώρα αν δεν σε δω
Η τσαχπινιά σου, μ' έχει ξετρελάνει
Θέλω μαζί σου, για πάντα πια να 'ρθώ
Στην αγκαλιά σου, βρε μαγκίτη μου κι αλάνη
Στην αγκαλιά σου τη γλυκιά να κοιμηθώ

Έλα βρε μπολσεβίκα μου, κέρνα μας, κέρνα μας
Φωνάζουν τα μαγκάκια, έλα να κερνάς, να καλοπερνάς
Με τ' άσπρα σου χεράκια, έλα να κερνάς, να καλοπερνάς

Ααα-
Εγώ είμαι η μπολσεβίκα, με τ' αλάνια θα γλεντώ
𝄆 Ρετσίνα θα ρουφάω, γλυκά θα τραγουδάω
Μεγαλεία δεν ψηφάω και τους μάγκες θ' αγαπώ 𝄇

Έλα βρε μπολσεβίκα μου, κέρνα μας, κέρνα μας
Τραγούδα και λιγάκι και σαν τραγουδάς θα καλοπερνάς
Ν' ανάψει το μεράκι και σαν τραγουδάς θα καλοπερνάς

Ααα-
Εγώ είμαι η μπολσεβίκα, με τ' αλάνια θα γλεντώ
𝄆 Ρετσίνα θα ρουφάω, γλυκά θα τραγουδάω
Μεγαλεία δεν ψηφάω και τους μάγκες θ' αγαπώ 𝄇

Πες μου αν με βαρέθηκες, κι αν σού 'χω γίνει βάρος
Θέλω λοιπόν να μου το πεις, χωρίς καθόλου να ντραπείς
Με όλο σου το θάρρος

Κι αν δεν με θέλεις, νά 'μαι κοντά σου
Εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου

Αν θες με άλλον να μπλεχτείς, και μένα να μ' αφήσεις
Δεν θα στο παραπονεθώ, δικαίωμά σου είν' αυτό
Με όποιον θες να ζήσεις

Κι αν δεν με θέλεις, νά 'μαι κοντά σου
Εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου

Μπορεί να στεναχωρηθώ, που σ' έχω συνηθίσει
Μα σου το λέω καθαρά, πως είναι όλα τυχερά
Μέσα σ' αυτή τη ζήση

Κι αν δεν με θέλεις, νά 'μαι κοντά σου
Εγώ θα φύγω, θα φύγω μακριά σου

Στην Ελλάδα δεν μπορώ μια γυναίκα για να βρω
Έχει όμορφες πολλές μα είναι μάνα μου είναι φτωχές
Εγώ θέλω πριγκηπέσσα από το Μαρόκο μέσα
Νά 'χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά

Πέρσι πέρασε από 'δώ κι έψαχνε να βρει γαμπρό
Χωρίς να το ξέρω εγώ μάνα μου να σε χαρώ
Μ' είδε κάτω στον Περαία στου Τσελέπη με παρέα
Και από τότε μ' αγαπά και μου στέλνει και λεφτά

Θα με κάνει βασιλιά πέρα εκεί στην αραπιά
Κι όλα της θα τά 'χω εγώ μάνα μου να σε χαρώ
Δεκαοχτώ βαγόνια λίρες κοκαΐνες και νταμίρες
Κάθε είδους αργιλέ με διαμάντι όλο ντουμπλέ

Θα μου πάρει μπαγλαμά φίλντισι και μάλαμα
Κι ό,τι άλλο θέλω εγώ μάνα μου να σε χαρώ
Πεντακόσιοι δερβισάδες θα μας φτιάνουν τους λουλάδες
Να φουμάρουμε γλυκά στον χρυσό μας τον οντά

Μελωδία

Εγώ θέλω πριγκηπέσσα από το Μαρόκο μέσα
Νά 'χει λίρα με ουρά, να γυναίκα μια φορά

𝄆 Εγώ μάγκας φαινόμουνα να γίνω από μικράκι
Κατάλαβα τα έξυπνα κι εμάθα μπουζουκάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Αντί σχολείο μου, πάγαινα μες στου Καραϊσκάκη
Επίνα διάφορα ποτά, να μάθω μπουζουκάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Οι συγγενείς μου λέγανε να το απαρατήσω
Αυτό το παλιομπούζουκο για θα τους ξεφτιλίσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Εγώ όμως δεν το άφηνα να λείψει από κοντά μου
Αυτό το παλιομπούζουκο που το 'χα συντροφιά μου 𝄇 (Σ)

Εγώ ρεμπέτης ήμουνα, από μικρό παιδάκι
Ποτέ δεν είχα στη καρδιά, λαχτάρες και μεράκι
Εγώ ρεμπέτης ήμουνα, από μικρό παιδάκι

Και με τα κοριτσόπουλα, σαν το πουλί πετούσα
Με μπουζουκάκι και κρασί, μαζί τους εγλεντούσα
Και με τα κοριτσόπουλα, σαν το πουλί πετούσα

Μα τι να πω της τύχης μου, που μ' έστειλε να μπλέξω
Στης Δραπετσώνας τα στενά, ζωή να κινδυνέψω
Μα τι να πω της τύχης μου, που μ' έστειλε να μπλέξω

Χωρίς να θέλω αγάπησα, κι έχω βαθιά τον πόνο
Για μια Δραπετσωνίτισσα, σαν το κεράκι λιώνω
Χωρίς να θέλω αγάπησα, κι έχω βαθιά τον πόνο

𝄆 Τώρα που βρήκες άλλονε και την περνάς πιο φίνα
Εμένα μ' απαράτησες σκληρόκαρδη τσαχπίνα 𝄇 (Σ)

𝄆 Κρίμα κι εγώ που νόμιζα πως ήσουνα μαγκιόρα
Λίγα λεφτά σε θάμπωσαν και κάτι ψευτοδώρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Σαν τη δική μου την καρδιά δεν θά 'βρεις να σε θέλει
Και τώρα την κατάντησες αληθινό κουρέλι 𝄇 (Σ)

𝄆 Για το καλό σου πρόσεξε, παμπόνηρη μαργιόλα
Γιατί στον ψεύτικο ντουνιά, εδώ πληρώνονται όλα 𝄇 (Σ)

Πριν μου φερθείς διπρόσωπα κι έτσι σκληρά μαριόλα
𝄆 Δεν σκέφτηκες πως στη ζωή, εδώ πληρώνονται όλα 𝄇

Όσο κι αν είσαι όμορφη και σ' όλους φέρνεις ζάλη
𝄆 Ξεχνάς πως φεύγουν με καιρό, οι ομορφιές και κάλλη 𝄇

Και ποιος το ξέρει κάποτε, αν μετά ανησυχήσεις
𝄆 Γριούλα κάτασπρη θα 'ρθείς, στην πόρτα να χτυπήσεις 𝄇

Όσο και αν με πλήγωσες, την πόρτα θα σ' ανοίξω
𝄆 Και σαν να είμαστε παιδιά, κοντά μου θα σε σφίξω 𝄇

Φέρε μας κάπελα κρασί, με δυο ποτήρια και μισή
𝄆 Είμ' απόψε στα μεράκια και γουστάρω να τα πιω 𝄇

Είν' το κορίτσι μου εδώ, που είχα μέρες να το δω
𝄆 Διάταξε ένα ζεϊμπεκάκι να χορέψουμε κι οι δυο 𝄇

Χόρεψε βλάμισσα τρελά, το πορτοφόλι νά 'ν' καλά
𝄆 Στην ταβέρνα σ' έχω φέρει για να σπάσουμε νταλγκά 𝄇

Έφυγες και κάθε μέρα, κλαίω και σ' αναζητώ
𝄆 Με τρων τα έρημα σοκάκια, νομίζοντας πως θα σε βρω 𝄇

Είμαι μια δυστυχισμένη, μ' έχει πνίξει η μοναξιά
𝄆 Προαισθανόμουν πως θα σε χάσω, απ' τη δική μου αγκαλιά 𝄇

Έφυγες γλυκιά μου αγάπη, που να βρω παρηγοριά
𝄆 Που να σταθώ να ξαποστάσω, την κουρασμένη μου καρδιά 𝄇

Δεν με νοιάζει εμένα ο κόσμος τι θα πει
Ό,τι κάνω στα κρυφά κι αν μαθευτεί
Κι αν φουμάρω κάθε βράδυ τσιγαρλίκι
Μη θαρρείτε πως το κάνω από ασικλίκι

Εγώ πάντα έτσι τη θέλω τη ζωή
Να γλεντώ όλη τη νύχτα ως το πρωί
Με καλό κρασάκι θέλω να μεθύσω
Κι όποιος με γουστάρει, να τονε φιλήσω

𝄆 Αχ, δεν δίνω δυάρα
Είμαι μια τσαχπίνα παιχνιδιάρα
Αχ, θέλω να ζήσω
Τα χρυσά μου νιάτα να γλεντήσω 𝄇

Πως μ' αρέσει ως το πρωί να ξενυχτώ
Και σε μια θερμ' αγκαλιά να ξεχαστώ
Να μεθύσω με ολόγλυκα φιλάκια
Που θα παίρνω από δυο κόκκινα χειλάκια

Πως μ' αρέσ' ο άντρας με γερό κορμί
Όλο νιάτα που να κρύβουν μέσα ορμή
Να φιλά γλυκά, σφιχτά να αγκαλιάζει
Τον βουτάω κι όποιος νά 'ναι δεν με νοιάζει

𝄆 Αχ, δεν δίνω δυάρα
Είμαι μια τσαχπίνα παιχνιδιάρα
Αχ, θέλω να ζήσω
Τα χρυσά μου νιάτα να γλεντήσω 𝄇

𝄆 Το κρασί μ' αρέσει κι όχι τα λεφτά
Θέλω να γλεντάω με την καθεμιά 𝄇
𝄆 Θα μεθώ, θα γλεντώ, όπου κι αν βρεθώ
Τα λεφτά τα πολλά τα περιφρονώ 𝄇

𝄆 Γιατί τούτος ο ντουνιάς είναι ψεύτης, είναι και φονιάς
Κι όσοι κρύβουν τα λεφτά δεν είν' σαν και μας 𝄇

𝄆 Μπελαλής δεν είμαι, ούτε και μπεκρής
Είμαι όμως μάγκας, είμαι μερακλής 𝄇
𝄆 Στον νταλγκά, στα βιολιά, τρώγω τα λεφτά
Και κανείς δεν θα πει, να- στραβοπατά 𝄇

𝄆 Γιατί τούτος ο ντουνιάς είναι ψεύτης, είναι και φονιάς
Κι όσοι κρύβουν τα λεφτά δεν είν' σαν και μας 𝄇

Το κρασί μ' αρέσει κι όχι τα λεφτά
Θέλω να γλεντάω με την καθεμιά
Θα μεθώ, θα γλεντώ, όπου κι αν βρεθώ
Τα λεφτά τα πολλά, τα περιφρονώ

Γιατί τούτος ο ντουνιάς είναι ψεύτης, είναι και φονιάς
Κι όσοι κρύβουν τα λεφτά δεν είν' σαν και μας

Είμαι παιδάκι έξυπνο, στον κόσμο ξακουσμένο
Με χαρακτήρα σταθερό κι από όλους ζηλεμένο

Πάντα αγαπώ τον φίλο μου, όπως τον εαυτό μου
Κάνω καλό σ' εκείνονε που θέλει το κακό μου

Έχω μια πλούσια καρδιά, γεμάτη με χρυσάφι
Και καθαρή συνείδηση, που αισθάνεται τα λάθη

Άνθρωπο δεν παρεξηγώ, ούτε και τον πειράζω
Μονάχα τον εσέβομαι και τον ελογαριάζω

Πάλι τραγούδι θα σου πω απ' την καρδιά βγαλμένο
𝄆 Για σένανε χρονάκια δυο, ναζιάρα μου, μ' έχεις φαρμακωμένο 𝄇

Είμαι παιδάκι μάλαμα παιδί από τα φίνα
𝄆 Το λέει όλος ο ντουνιάς, ναζιάρα μου, Περαίας και Αθήνα 𝄇

Μα εσύ τρελή δεν μ' αγαπάς με διώχνεις και με βρίζεις
𝄆 Και τα ολόγλυκα φιλία, ναζιάρα μου, σ' άλλονε τα χαρίζεις 𝄇

Και μένα μάνα μ' έκανε σαν όλους τον καημένο
𝄆 Πως βρέθηκα μην το θαρρείς, βρε μάνα μου στον δρόμο
στους δρόμους πεταμένος 𝄇

Αφού μου λες πως μ' αγαπάς τι άλλο σ' εμποδίζει
𝄆 Γιατί είμαι εργάτης κούκλα μου η γνώμη σου γυρίζει 𝄇

Πως είσαι κόρη πλούσια και καλομαθημένη
𝄆 Θαρρείς μ' εμένα όταν ζεις δεν θά 'σαι ευτυχισμένη 𝄇

Είμαι τεχνίτης ξακουστός λεφτά μικρή μου βγάζω
𝄆 Στιγμή δεν κάθομαι ποτές και το Θεό δοξάζω 𝄇

Εκατόν δέκα στα γιαπιά καθημερινώς τα παίρνω
𝄆 Κι ό,τι ζητά η καρδούλα σου κουκλί μου θα σου παίρνω 𝄇

Σαν βράχος στην ακρογιαλιά, δέρνουμ' αγάπη μου παλιά
𝄆 Είμαι στον καημό σου θύμα, και με δέρνει κάθε κύμα 𝄇

Με δέρνουν μπόρες του βοριά, κι έχω πληγή μες στην καρδιά
𝄆 Και χειμώνα, καλοκαίρι, μ' έκαψες γλυκό μου ταίρι 𝄇

Βαθιά στο πέλαγος θωρώ, μα γιατρειά δεν καρτερώ
𝄆 Τώρα που 'φυγες στα ξένα, όλα γκρέμισαν για μένα 𝄇

Τι θες και με φορτώνεσαι δέκα φορές την ώρα
𝄆 Με γέλασες σε γέλασα είμαστε πάτσι τώρα 𝄇

Αφού εσύ μ' αρνήθηκες τι έπρεπε να κάνω
𝄆 Μήπως για σένα νόμισες θα κάτσω να πεθάνω 𝄇

Πέρασ' εκείνος ο καιρός που έπαιζες με μένα
𝄆 Σαράκι μέσα στην καρδιά δεν βάζω πια για σένα 𝄇

Εγώ υπέφερα πολύ για να σε λησμονήσω
𝄆 Κι εσύ μου κάθεσαι και λες να σε ξαναγαπήσω 𝄇

Μην το πιστέψεις πια ποτέ να με ξαναγελάσεις
𝄆 Κι όπως κι εγώ σε ξέχασα κι εσύ να με ξεχάσεις 𝄇

Κάθισε βλάμη, για να τα πιούμε, απόψε θέλω να 'ξηγηθούμε
𝄆 Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει 𝄇

Παιδιά στην πιάτσα είχαμε σμίξει, βαθιά φιλία είχαμε δείξει
𝄆 Μπήκε στη μέση να μας πληγώσει, να μας γελάσει, να μας προδώσει 𝄇

Ήτανε σφάλμα χωρίς αιτία, να διαλύσει τόση φιλία
𝄆 Είμαστε φίλοι και δεν αξίζει, μία γυναίκα να μας χωρίζει 𝄇

Τώρα που ήρθες είναι αργά
Να ξανασμίξουμε ποτέ μην περιμένεις
𝄆 Της καρδιάς μου το σαλόνι, άλλος πια το καμαρώνει
Και κρατάει τα κλειδιά, ω-ω-ω, είναι αργά, πολύ αργά 𝄇

Ήρθε η ώρα για να πονάς
Όπως κι εγώ για σένα κάποτε πονούσα
𝄆 Στης αγάπης μου το τζάκι, ήρθε άλλος με μεράκι
Κι έχει ανάψει τη φωτιά, ω-ω-ω, είναι αργά, πολύ αργά 𝄇

Τώρα που ήρθες είναι αργά
Λησμόνησε με, ξέγραψε με πια για πάντα
𝄆 Στης καρδιάς μου το μπαλκόνι, ήρθε άλλο χελιδόνι
Κι έχει χτίσει τη φωλιά, ω-ω-ω, είναι αργά, πολύ αργά 𝄇

𝄆 Είναι δυο χρονάκια που σ' αγάπησα
Και μες στην καρδιά μου σε ζωγράφισα 𝄇
𝄆 Μα στα δυο χρονάκια τούτα μέσα
Σκάρτη βγήκες άπιστη μπαμπέσα 𝄇

𝄆 Δεν ξενύχταγα ούτε μαστούρωνα
Με κρασί ποτέ μου δεν εσούρωνα 𝄇
𝄆 Ήμουνα παιδί από τα φίνα
Κι όλοι μ' αγαπούσαν στην Αθήνα 𝄇

𝄆 Πίστευα κι εγώ σαν τ' άλλα θύματα
Όρκους, ψεύτρα, και νεκροφιλήματα 𝄇
𝄆 Τώρα που σε πήρα πια χαμπάρι
Δεν με ξανατρώς ρε στο καντάρι 𝄇

Είναι δυο χρόνια π' αγαπώ μια έμορφη τσιγγάνα
𝄆 Και μού 'χουν σφάξει την καρδιά τα μάτια της τα πλάνα 𝄇

Έχει ματάκια λαμπερά, όλο φωτιά και λάβρα
𝄆 Και η καρδιά μου σφάζεται για δύο μάτια μαύρα 𝄇

Γι' αυτό κι εγώ σαν την ιδώ μπροστά μου να περνάει
𝄆 Φωνάζω, αχ, για σένανε η γης θε να με φάει 𝄇

Γι' αυτήνε δίνω τη ζωή, δίνω και τη ψυχή μου
𝄆 Μα είναι άκαρδη, σκληρή, ναζιάρα, το πουλί μου 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Μα είναι άκαρδη, σκληρή, ναζιάρα, το πουλί μου 𝄇

Είναι η δεύτερη φορά, που μπαμπεσιά μου κάνεις
𝄆 Την τρίτη, μάθε το καλά, κορόιδο δεν με πιάνεις 𝄇

Ενόμιζες πως είχα εγώ τα μάτια μου κλεισμένα
𝄆 Από πολύ όμως καιρό, σου τα 'χω μαζεμένα 𝄇

Τώρα σε προειδοποιώ, στο λέω να το ξέρεις
𝄆 Δεν θα μπορέσεις, μάθε το, ξανά να μου τη φέρεις 𝄇

𝄆 Για σκέψου το καλύτερα προτού τ' αποφασίσεις
Γιατί δεν τίμιο, μικρή μου, να μ' αφήσεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Είναι κακούργα η μάνα σου, δεν είναι καθώς πρέπει
Μετάνιωσε γιατί ψιλή δεν μού 'μεινε στην τσέπη 𝄇 (Σ)

𝄆 Σαν τον φυσούσα τον παρά κι ερχόμουνα τα βράδια
Κι οι δυο σας με δεχόσαστε με γέλια και με χάδια 𝄇 (Σ)

𝄆 Τώρα σωθήκαν τα λεφτά και το' χει μετανιώσει
Μα τα σπασμένα η μάνα σου όλα θα τα πληρώσει 𝄇 (Σ)

Είσαι γυναίκα πονηρά που αγαπάς
Κι έμενα θέλεις για να μ' έχεις πάντα θύμα
𝄆 Μη με τον πόνο μου σ' αρέσει να γελάς
Είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα 𝄇

Εκμεταλλεύεσαι που τόσο σ' αγαπώ
Και δεν μπορώ χωρίς εσέ να κάνω βήμα
𝄆 Πάντα για κέφι σου με κάνεις να πονώ
Είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα 𝄇

Γι' αυτό φοβάμαι τα όνειρά μου τα φτωχά
Μην τα γκρεμίσει κάνας άλλος με το χρήμα
𝄆 Και θα μου μείνουν τα ξενύχτια μοναχά
Είναι κρίμα, είναι κρίμα, είναι κρίμα 𝄇

Είναι μια στο Περιστέρι, μια κουκλίτσα δίχως ταίρι
Και γυρεύει για να πάρει, άντρα μόρτη κι αλανιάρη
Η κουκλίτσα μου πως με κοιτάζει, με πληγώνει, με ταράζει
Κι άρχισα, τον μπελαλή να κάνω, να την πάρω κι ας πεθάνω

𝄆 Κι έτσι αλανιάρα μες στο Περιστέρι, άλλον δεν θα κάνεις ταίρι 𝄇

Μ' όλον τον ντουνιά καυγάδες, θά 'μαι πρώτος στους μπελάδες
Για να ιδείς πως είμ' αλάνης, την απόφαση να κάνεις
Τότε πια τρελή, κούκλα, τσαχπίνα, θα σε πάρω στην Αθήνα
Έλα μες στην τσαχπινιά να ζήσεις, στον Θεό να μ' αγαπήσεις

𝄆 Κι έτσι αλανιάρα μες στο Περιστέρι, άλλον δεν θα κάνεις ταίρι 𝄇

Επανάληψη 1ης στροφής

𝄆 Κι έτσι αλανιάρα μες στο Περιστέρι, άλλον δεν θα κάνεις ταίρι 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Είναι τα νιάτα μία φορά, κοίταξε να τα ζήσεις
Σαν φύγουν δεν ξανάρχονται, όσο κι αν τα ζητήσεις

Γλέντα και γέλα, ρίχ' το στην τρέλα
Είν' ένα όνειρο μονάχα η ζωή
Αν θα το χάσεις και το ξεχάσεις
Εσύ θα βγεις μετανιωμένη ένα πρωί

Δεν ξαναζούμε δυο φορές, κι αν δεν θα τα γλεντήσεις
Κάποτε το κεφάλι σου γι' αυτό θα το χτυπήσεις

Γλέντα και γέλα, ρίχ' το στην τρέλα
Γιατί τα νιάτα σαν τα λούλουδα ανθούν
Να μην τα χάσεις και μη ξεχάσεις
Στη χειμωνιά των γηρατειών θα μαραθούν

Κοίτα στον ψεύτικο ντουνιά, τα κέφια σου να κάνεις
Φεύγουν τα χρόνια σαν πουλιά, που δεν τα ξαναπιάνεις

Γλέντα και γέλα, ρίχ' το στην τρέλα
Γιατί τα όμορφα τα χρόνια δεν κρατούν
Απ' ώρα σε ώρα έρχεται η μπόρα
Ο πρώτος άνεμος τα παίρνει και πετούν

Είν' ευτυχής ο άνθρωπος που αγάπη δεν γνωρίζει
𝄆 Και για κοπέλες έμορφες τον νου του δεν σκοτίζει 𝄇

Δεν έχει χίλιους δυο καημούς δεν τον εδέρνει ο πόνος
𝄆 Κι αν είναι πλούσιος ή φτωχός αυτό το ξέρει μόνος 𝄇

Κι όμως εγώ αγάπησα κι έχω φωτιά μεγάλη
𝄆 Καημούς που δεν περίμενα μού 'ρθανε στο κεφάλι 𝄇

Είπα να σβήσω τα παλιά, να κλείσω τα δευτέρια
𝄆 Και σαν δυο φίλοι καρδιακοί, να δώσουμε τα χέρια 𝄇

Πάνω στη κρύα σου καρδιά, χωρίς καιρό να χάσω
𝄆 Έριξα πάλι μια ζαριά και έφερα δύο κι άσο 𝄇

Όπου φυσάει ο βοριάς, σε παίρνει και σε πάει
𝄆 Είσαι γυναίκα μιας βραδιάς ψεύτικα π' αγαπάει 𝄇

Δεν στό 'πα μια και δυο και τρεις, φύγε να με ξεφορτωθείς
Να μην περάσεις από εδώ, γιατί θα γίνει φονικό

Αμάν, αμάν, Ερηνάκι, μ' έχεις βάλεις σε μεράκι

Εγώ ολοένα θα περνώ, κι ας πάει να γίνει φονικό
Ούτε τ' αδέρφια σου ψηφώ, γιατί πουλί μου σ' αγαπώ

Αμάν, αμάν, Ερηνάκι, όλο σκέρτσο και ναζάκι

Θά 'ρθω μια μέρα να σε δω, κι ας πάγω από σκοτωμό
Και θα σε κλέψω μια βραδιά, γιατί μου πήρες την καρδιά

𝄆 Αμάν αμάν Ερηνάκι, μ' έχεις βάλεις σε μεράκι 𝄇

Είσαι αριστοκράτισσα κι ωραία
Με πολλά καράβια στον Πειραία
Τι 'θελες με εμένα 'συ να μπλέξεις
Δεν βρήκες άλλον της σειράς σου να διαλέξεις

Θέλεις πάντα νά 'μαι στο πλευρό σου
Μες στην κούρσα και στο κότερο σου
Μ' άλλη σαν μιλήσω με ζηλεύεις
Χωρίς αιτία με τη ζήλια με παιδεύεις

Κι όμως με καιρό θα με πετάξεις
Και το ξέρω γνώμη πως θ' αλλάξεις
Έτσι τά 'χεις σ' όλους καμωμένα
Ένα καπρίτσιο μόνο είμ' εγώ για σένα

Είσ' αφράτη σαν φραντζόλα, σαν το χάσικο ψωμί
Κι όποιος σε κοιτάζει εσένα, τον εζώνουν οι καημοί

𝄆 Αχ, βρε κοπελίτσα μου, όπου πάω σε γυρεύω
Άσπρη φραντζολίτσα μου, μέρα νύχτα σε ζητώ 𝄇 (Σ)

Σαν θυμούμαι, βρε μικρό μου, τη γλυκιά σου ευωδιά
Θέλω πάλι στο πλευρό μου να σε νιώσω μια βραδιά

𝄆 Αχ, βρε κοπελίτσα μου, όπου πάω σε γυρεύω
Άσπρη φραντζολίτσα μου, μέρα νύχτα σε ζητώ 𝄇 (Σ)

Άσπρη, κάτασπρη κοπέλα, τον καημό σου δεν βαστώ
Μες στο σπίτι ξαναέλα, έλα και δεν νταγιαντώ

𝄆 Αχ, βρε κοπελίτσα μου, όπου πάω σε γυρεύω
Άσπρη φραντζολίτσα μου, μέρα νύχτα σε ζητώ 𝄇 (Σ)

Μελωδία

Αχ, βρε κοπελίτσα μου, όπου πάω σε γυρεύω
Άσπρη φραντζολίτσα μου, μέρα νύχτα σε ζητώ

Παντρεύτηκα, δεν άκουσα, σε πήρα με λαχτάρα
𝄆 Δεν ήξερα που 'σαι γλωσσού, τόσο πολύ γκρινιάρα 𝄇

Γελάστηκα στα λόγια σου, στα όμορφα σου κάλλη
𝄆 Τι να τα κάνω όλ' αυτά που 'σαι γλωσσού μεγάλη 𝄇

Το βράδυ όταν έρχομαι, γκρινιάρα δεν μ' αφήνεις
𝄆 Κάθε λιγάκι και στιγμή έναν καυγά μου στήνεις 𝄇

Δεν υποφέρω, δεν βαστώ, πρέπει ν' αποφασίσω
𝄆 Για να βρω τρόπο και τζαρέ, γκρινιάρα να σ' αφήσω 𝄇

Μ' έχεις τόσο στραπατσάρει, όμως πείσμα δεν κρατώ
Είσαι τούτο, είσαι κείνο, είσαι γόησσα
Είσαι της καρδιάς μου σπλάχνο κι η αρχόντισσα
Είσαι τούτο, είσαι κείνο, είσαι γόησσα

Πονηρά με ρεγουλάρεις κι απ' τη μύτη με τραβάς
Κοκαλάκι νυχτερίδας έχεις γόησσα
Είσαι της καρδιάς μου ο πόνος κι η αρχόντισσα
Κοκαλάκι νυχτερίδας έχεις γόησσα

Ό,τι εσύ και να μου κάνεις, θα σε παρακολουθώ
Με τι μ' έχεις μαγεμένο, πες μου γόησσα
Είσαι της καρδιάς μου ταίρι κι η αρχόντισσα
Με τι μ' έχεις μαγεμένο, πες μου γόησσα

Μελωδία

Κοκαλάκι νυχτερίδας έχεις γόησσα
Είσαι της καρδιάς μου ο πόνος κι η αρχόντισσα

Είσαι γυναίκα του μπελά και σε μπελά με βάζεις
𝄆 Χαμένοι παν' οι κόποι μου ρε τι είν' αυτά
Μυαλό πια δεν αλλάζεις 𝄇

Άδικα χάνω τον καιρό, για να σε συμβουλεύω
𝄆 Για μια γυναίκα του μπελά ρε τι είν' αυτά
Το νου μου τι παιδεύω 𝄇

Πάντα μιλάς μηχανικά, χαρά στην πονηριά σου
𝄆 Άλλα μου λεν τα χείλη σου ρε τι είν' αυτά
Και άλλα η καρδιά σου 𝄇

Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου, το μεράκι το κρυφό
𝄆 Αν σε χάσω θα πεθάνω, απ' τον κόσμο θα χαθώ 𝄇

Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου, της καρδιάς μου η χαρά
𝄆 Αν μ' αφήσεις, πίστεψέ με, θα με πνίξει η συμφορά 𝄇

Είσαι εσύ ο άνθρωπός μου, η καρδιά που αγαπώ
𝄆 Το καντήλι της ζωής μου, που αν σβήσει θα σβηστώ 𝄇

Είσαι η γυναίκα που γουστάρω, έλα πια δική μου να σε κάνω
Σε γουστάρω και γι' αυτό θα στο πω πια δεν βαστώ
Είσαι η γυναίκα που γουστάρω
Θα στο πω πια δεν βαστώ, σε γουστάρω και γι' αυτό
Έλα πια δική μου να σε κάνω

Έχεις κάτι που με ξελογιάζει, άλληνε δεν βρίσκω να σου μοιάζει
Όμορφή μου γόησσα, τώρα που σε γνώρισα
Άλληνε δεν βρίσκω να σου μοιάζει
Τώρα που σε γνώρισα όμορφή μου γόησσα
Έχεις κάτι που με ξελογιάζει

Σύ μονάχα πια με κουμαντάρεις, βρήκες το κουμπί και με τουμπάρεις
Όμορφη μποέμισσα, πλάνα Αθηναίισσα
Βρήκες το κουμπί και με τουμπάρεις
Πλάνα Αθηναίισσα, όμορφη μποέμισσα
Σύ μονάχα πια με κουμαντάρεις

Είσαι μικρό μελαχρινό, τσαχπίνικο, τα δυο σου μαύρα μάτια
Όποιον θα δούνε μόρτικα, μελαχρινό, τον κάνουνε κομμάτια

Είσαι παραπονιάρικο, μελαχρινό, κανένα δεν κοιτάζεις
Κι όλοι με σένα τά 'χουνε, μελαχρινό, γιατί δεν τους πειράζεις

Τα τρυφερά χειλάκια σου, μελαχρινό, και τ' άσπρο σου χεράκι
Όλα αυτά μικρούλα μου, μελαχρινό, λιώνουν κι έχω μεράκι

Περνάς και δεν με χαιρετάς, μελαχρινό, γιατί δεν με γνωρίζεις
Και ντρέπομαι να σου το ειπώ, μελαχρινό, γιατί έμαθα πως βρίζεις

Ζούλα-ζουλά το πουλεύεις, ζούλα-ζουλά το πουλεύεις
Νέο νούμερο γυρεύεις, νέο νούμερο γυρεύεις

𝄆 Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις 𝄇 𝄆 κι ύστερα να με πετάξεις 𝄇

Είσαι ψεύτικια ζηλιάρα, άλφα μάρκα κατεργάρα
Το ρεκόρ το έχεις πάρει από κάθε αλανιάρα

𝄆 Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις 𝄇 𝄆 κι ύστερα να με πετάξεις 𝄇

Ζούλα-ζούλα μου το στρίβεις, σε ρωτώ κι εσύ με βρίζεις
Είσαι πόντος έξτρα-έξτρα, κι ύστερα ζητάς και ρέστα

𝄆 Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις 𝄇 𝄆 κι ύστερα να με πετάξεις 𝄇

Ζούλα-ζούλα εξηγιέσαι και μετά μου το αρνιέσαι
Τώρα πάρε πια τη βόλτα κι όποια θέλεις χτύπα πόρτα

𝄆 Το φαΐ σου για ν' αλλάξεις 𝄇 𝄆 κι ύστερα να με πετάξεις 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Είσαι ωραία, θαύμα, σαν νεράιδα
Κι έχεις κάλλη που δεν τα ξανάειδα
Σαν χρυσά, κρυστάλλινα παλάτια
Που με τη λάμψη τους θαμπώνουνε τα μάτια

Έχεις μάτια μαύρα που μαγεύουν
Έχεις χείλη φίνα που πλανεύουν
Θα 'δινα και τη ζωή μου ακόμα
Για να σε φίλαγα, νεράιδα μου στο στόμα

Είσαι νάζι, σκέρτσο και καμάρι
Πόσους στο λαιμό σου νά 'χεις πάρει
Νά 'ξερα τη δίψα τους δεν σβήνει
Αυτά τα χείλη σου που μοιάζουν σαν ρουμπίνι

𝄆 Ε, ρε, κι εγώ που διάλεξα εσένα τον μπερμπάντη 𝄇
𝄆 Και μου ξηγιέσαι πονηρά, σε κόζαρα, ρε φάντη 𝄇

𝄆 Στο σορολόπ μου τό 'ριξες, βρε ψευτοπονηράκια 𝄇
𝄆 Και σ' έχω κάνει τσακωτό με κάτι κοριτσάκια 𝄇

𝄆 Μου κάνεις το κορόιδο κι όλο μου λες τι τρέχει 𝄇
𝄆 Και να σε φτύσω αλλού κοιτάς, σου φαίνεται πως βρέχει 𝄇

𝄆 Και πως με εκατήντησες, κοπέλα σαν νταρντάνα 𝄇
𝄆 Και το μπαγιόκο μού 'φαγες, βρε ψευτοαρπαγάνα 𝄇

𝄆 Μα εγώ κρατάω πισινή και δεν θα σου περάσει 𝄇
𝄆 Και ξαφνικά θα το ιδείς, η μπόμπα που θα σκάσει 𝄇

Το καλύτερο παιδί του κόσμου είσαι εσύ
Κι ας σε λένε αλανιάρη και μπερμπάντη
𝄆 Κι αν δεν έχεις τρόπους, έχεις μια καρδιά χρυσή
Είσαι φίνος χαρακτήρας, σαν διαμάντι 𝄇

Όλοι οι φίλοι σε κατηγορούν, ζηλεύουνε
Κι ελαττώματα πολλά βρίσκουν σ' εσένα
𝄆 Που γυρίζουμε μαζί με κοροϊδεύουνε
Μα τα λόγια τους πηγαίνουν στα χαμένα 𝄇 (Σ)

Τους το λέω καθαρά, ό,τι κι αν κάνουνε
Δεν αλλάζει το μυαλό μου να σ' αφήσω
𝄆 Δεν μπορούν απ' την καρδιά μου να σε βγάλουνε
Γιατί μ' έκανες τρελά να σ' αγαπήσω. 𝄇 (Σ)

Διπλή εισαγωγή

𝄆 Μη με κοιτάς στα μάτια 𝄇 (×3) γιατί ζαλίζομαι

𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) γλυκιά μου περιστέρα
𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) να τα μιλήσουμε

𝄆 Γιατί με αρρωσταίνεις 𝄇 (×3) μικρή στ'ορκίζομαι

𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) γλυκιά μου περιστέρα
𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) να τα μιλήσουμε

𝄆 Τα δυο σου μαύρα μάτια 𝄇 (×3) που με κοιτάζουνε

𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) γλυκιά μου περιστέρα
𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) να τα μιλήσουμε

𝄆 Χαμήλωσε τα φως μου 𝄇 (×3) γιατί με σφάζουνε

𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) γλυκιά μου περιστέρα
𝄆 Έλα-έλα 𝄇 (×3) να τα μιλήσουμε

Τώρα, που 'χεις φύγει κι είσαι, φως μου, μακριά
Νιώθω, μες στη μοναξιά μου, πάντα την απελπισιά

𝄆 Έλα, έλα, έλα, πριν να μού 'ρθει τρέλα
Όμορφη κοπέλα, που σε λαχταρώ 𝄇

Είσαι ο σεβντάς μου, μόνη σκέψη και καημός
Της καρδιάς μου το μεράκι, της ψυχής μου ο παλμός

𝄆 Έλα, έλα πάλι, στη θερμή μου αγκάλη
Όμορφη κοπέλα, πριν για σε χαθώ 𝄇

Μελωδία

𝄆 Έλα, έλα, έλα, πριν να μού 'ρθει τρέλα
Όμορφη κοπέλα, που σε λαχταρώ 𝄇

Πες μου τι ζητάς κι εγώ ωστόσο
Ό,τι κι αν γουστάρεις θα στο δώσω
𝄆 Φτάνει να βαστήξεις χαρακτήρα
Όμορφη, μικρή μου ζωντοχήρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα, μαζί μου δεν θα χάσεις
Έλα, και θα καλοπεράσεις 𝄇 (Σ)

Πρόσεξε καλά μη με τυλίξεις
Πρόσεξε γιατί, αχ, θα με ρίξεις
𝄆 Για δική μου σου μιλάω πάρτη
Θε να σε ξεγράψω από το χάρτη 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα, μαζί μου δεν θα χάσεις
Έλα, και θα καλοπεράσεις 𝄇 (Σ)

Σβήσε από τον νου τα πάντα, τώρα που 'μαστε μαζί
𝄆 Τα περασμένα μην τα θυμάσαι, καινούργια πλέον τώρα ζωή 𝄇

Τι μας ωφελεί να κλαίμε, απ' το βράδυ ως το πρωί
𝄆 Έλα κοντά μου, στην αγκαλιά μου, καινούργια πλέον τώρα ζωή 𝄇

Το τραγούδι σαν και πρώτα, στις καρδιές μας αντηχεί
𝄆 Τούτη τη νύχτα, τη μαγεμένη, ας τη χαρούμε ως την αυγή 𝄇

𝄆 Λόγια σου βάλαν οι εχθροί, για να με παρατήσεις
Έννοια σου, αθεόφοβη, να δούμε πως θα ζήσεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα λοιπόν, δεν είν' αργά, πάλι ν' αγαπηθούμε
Και φίνα, ξένοιαστη ζωή, πάλι μαζί να ζούμε 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα λοιπόν, μη σκέφτεσαι, και νάζια μη μου κάνεις
Τόσο πολύ δεν σου 'φταιξα, να θες να με πεθάνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Το θέλω να το φτιάξουμε, πάλι το σπιτικό μας
Εχθροί μας το κατέστρεψαν, που θέλουν το κακό μας 𝄇 (Σ)

Έλα να γλεντήσουμε μια νύχτα
Τώρα έχει γλύκα η ζωή
𝄆 Κι άμα δεν σ' αρέσει η συντροφιά μου
Φεύγεις βρε τσαχπίνα το πρωί 𝄇

Στα πιο φίνα κέντρα θα σε πάω
Φτάνει να μου πεις το ναι κι εσύ
𝄆 Μια και σου αρέσουν τα ωραία
Φίνα θα περάσουμε μαζί 𝄇

Και το γλυκοχάραμα, τσαχπίνα
Που θα κελαηδούνε τα πουλιά
𝄆 Γύρε και κοιμήσου να ξεχάσεις
Μέσα στη δική μου αγκαλιά 𝄇

Έλα μικρό να φύγουμε να πάμε σ' άλλα μέρη
𝄆 Εκεί που είν' όλα όμορφα και πάντα καλοκαίρι 𝄇

Έλα να ταξιδέψουμε να πάμε στη Χαβάη
𝄆 Εκεί τους πόνους κούκλα μου κάθε καρδιά ξεχνάει 𝄇

Έλα να τα ξεχάσουμε και φίνα να περνούμε
𝄆 Τις πίκρες της αγάπης μας στα γλέντια να ξεχνούμε 𝄇

Να ζούμε δίχως πείσματα σαν δυο τρελά πουλάκια
𝄆 Μες στις χαρές να σβήνουνε και πίκρες και φαρμάκια 𝄇

Αλήτη με κατήντησε η απονιά σου
Και σαν ζητιάνος στέκω στα παράθυρά σου
Όλα τα δέχομαι, ρε βάσανο, για σένα
Αφού τα νιάτα μού 'συ τά 'χεις σκλαβωμένα

𝄆 Έλα, αχ, να κάνεις νάνι νάνι
Μες της καρδιάς μου το ντιβάνι 𝄇 (Σ)

Το νάζι σου με τσάκισε και πριν να ρέψω
Το πήρα πια απόφαση και θα σε κλέψω
Θα 'σαι σωστή βασίλισσα μες στο τσαρδί μου
Και για νανούρισμα θα έχεις το φιλί μου

𝄆 Έλα, αχ, να κάνεις νάνι νάνι
Μες στου αλήτη το ντιβάνι 𝄇 (Σ)

Και μένα μάνα μ' έκανε σαν τη δικιά σου
Άσε τις πόζες σου και άκου την καρδιά σου
Έλα να σμίξουμε τα δυο, σαν περιστέρια
Να μ' αγκαλιάζουνε σφιχτά τα δυο σου χέρια

𝄆 Έλα, αχ, να κάνεις νάνι νάνι
Μες στης αγάπης το ντιβάνι 𝄇

Μη μ' αρνηθείς κι αν έμαθες, πως είμ' απ' τον Περαία
𝄆 Κι αν στο Χατζηκυριάκειο κάνω τρελή παρέα 𝄇

Και μη ζητήσεις άλλονε, πλούσιο κι αριστοκράτη
𝄆 Και μένανε μη με ξεχνάς και μη με λες μπερμπάντη 𝄇

Μες στη μπερμπάντικη ζωή θα βρεις το ό,τι γυρέψεις
𝄆 Γι' αυτό μαζί μου μια βραδιά, έλα να μπερμπαντέψεις 𝄇

Θα βρεις ρετσίνα όμορφη, πέρα στου Καλαμπάκα
𝄆 και μια βαρκούλα με πανιά
τον Σταύρο το σκυλόψαρο που θα μας πάει τσάρκα 𝄇

Έλα να πάμε τσάρκα μια βραδιά
Η βάρκα μας προσμένει στην ακροθαλασσιά
Και ο βοριάς φυσάει, τι όμορφη βραδιά

Έγια μόλα, ε γιαλό
Γιαλό, γιαλό

Με τα κουπιά μας και μ' αγκαλιές
Στο Φάληρο θα πάμε πέρα στις Τζιτζιφιές
Ν' ακούσουμε μπουζούκια με όμορφες πενιές

Έγια μόλα, ε γιαλό
Γιαλό, γιαλό

Σία το φλόκο και τα πανιά
Για το Πασαλιμάνι, αγάπη μου γλυκιά
Για το Πασαλιμάνι και για τη γειτονιά

Έγια μόλα, ε γιαλό
Γιαλό, γιαλό

Έλα όπως είσαι, έλα όπως είσαι
Μη μου χαλάς τα γούστα μου και τη φωτιά μου σβήσε
Την κούρσα σού 'χω αγκαζέ, μ' όλα τα μεγαλεία
Θυμάρι θέλεις, κούκλα μου, ή μήπως παραλία
Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα όπως είσαι

Η νύχτα είναι δική μας, η νύχτα είναι δική μας
Και πρέπει να γλεντήσουμε με όλη την ψυχή μας
Στα κέφια πάνω, κούκλα μου, θα κάνουμε στραπάτσα
Για γούστο θα το κάψουμε, λεφτά υπάρχουν μάτσα
Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα όπως είσαι

Μες στην αγκαλιά σου, μες στην αγκαλιά σου
Με ζάλισαν τα χάδια σου, με κάψαν τα φιλιά σου
Όπου κι αν σε περπάτησα, φωνάξαν μπράβο μάγκα
Η κοπελάρα που γλεντάς πολλά αξίζει φράγκα
Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα όπως είσαι

Την κούρσα σού 'χω αγκαζέ, μ' όλα τα μεγαλεία
Θυμάρι θέλεις, κούκλα μου, ή μήπως παραλία
Έλα, μάνα μου, όπως είσαι, έλα όπως είσαι

Όπως κι αν είσαι, μάτια μου, θέλω νά 'ρθεις κοντά μου
𝄆 Ό,τι κι αν θέλεις φόρεσε, κι έλα στην αγκαλιά μου 𝄇

𝄆 Έλα, έλα, όπως είσαι, κι ό,τι θέλω μη μ' αρνείσαι
Τη φωτιά μου έλα σβήσε, κούκλα μου γλυκιά 𝄇

Φόρα το φουστανάκι σου, αυτό που με λιγώνει
𝄆 Το μαύρο το γοβάκι σου, αυτό που με σκλαβώνει 𝄇

𝄆 Έλα, έλα, όπως είσαι, κι ό,τι θέλω μη μ' αρνείσαι
Τη φωτιά μου έλα σβήσε, κούκλα μου γλυκιά 𝄇

Μ' αυτά τα γλυκά τα μαχμούρικα μάτια
Τσαχπίνα κακιά μ' έχεις κάνει κομμάτια

Πάψε τα πείσματα και τα κουνήματα
Κι αν θες να μάθεις πόσο μπορεί να σ' αγαπώ
Έλα στην κάμαρά μου, μη φοβηθείς κυρά μου
Κι ό,τι έχω στην καρδιά μου, εκεί θα σου το πω

Περνάς τακτικά και με άλλον γουστάρεις
Μη θέλεις, κακιά, την ψυχή μου να πάρεις

Πάψε τα πείσματα και τα κουνήματα
Κι αν θες να μάθεις πόσο μπορεί να σ' αγαπώ
Έλα στην κάμαρά μου, μη φοβηθείς κυρά μου
Κι ό,τι έχω στην καρδιά μου, εκεί θα σου το πω

Φαρμάκι πετάς, σαν με βλέπεις μπροστά σου
Γιατί με γελάς, δεν πονάει η καρδιά σου

Πάψε τα πείσματα και τα κουνήματα
Κι αν θες να μάθεις πόσο μπορεί να σ' αγαπώ
Έλα στην κάμαρά μου, μη φοβηθείς κυρά μου
Κι ό,τι έχω στην καρδιά μου, εκεί θα σου το πω

Τα ματάκια σου τα δυο δεν τα βλέπω κι αρρωστώ
Σαν τα βλέπω με τρελαίνουν και στον Άδη με πηγαίνουν

Αμάν, αμάν, όπλες, κούκλα μου, κουκλίτσα μου
Σύ μ' έχεις τρελάνει, Ελενίτσα μου

Με τα φρύδια τα σμιχτά, τα ματάκια τα σχιστά
Μού 'χεις κάψει την καρδιά μου και πονούν τα σωθικά μου

Αμάν, αμάν, όπλες, κούκλα μου, κουκλίτσα μου
Σύ μ' έχεις τρελάνει, Ελενίτσα μου

Έλα να σε παντρευτώ, Ελενάκι ζηλευτό
Άλλη μια φορά στο λέγω, μ' έκανες λωλό και κλαίγω

Αμάν, αμάν, όπλες, κούκλα μου, κουκλίτσα μου
Σύ μ' έχεις τρελάνει, Ελενίτσα μου

𝄆 Ελενάκι μου, για σένα πίνω και μεθώ
Με τραβούν τα δυο σου μάτια, όπου κι αν βρεθώ 𝄇 (Σ)
Ελενάκι μου, για σένα πίνω και μεθώ

𝄆 Πάψε πλέον τα ναζάκια, Ελενάκι μου
Έχω πιει πολλά φαρμάκια, ναι, κουκλάκι μου 𝄇 (Σ)
Πάψε πλέον τα ναζάκια, Ελενάκι μου

𝄆 Τώρα τό 'μαθαν οι φίλοι ότι σ' αγαπώ
Ελενάκι, μη μ' αφήσεις γιατί θα χαθώ 𝄇 (Σ)
Τώρα τό 'μαθαν οι φίλοι ότι σ' αγαπώ

𝄆 Σου μιλάω, Ελενάκι, με καλό σκοπό
Κι ό,τι μού 'χεις καμωμένα, σου τα συγχωρώ 𝄇 (Σ)
Σου μιλάω, Ελενάκι, με καλό σκοπό

𝄆 Ελενάκι, Ελενάκι, εσύ με πότισες φαρμάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Αμάν, αμάν, να πεθάνεις, με τα νάζια που μου κάνεις 𝄇

Δίπλα το 'βαλες Ελένη, το μαχαίρι και δεν βγαίνει
Το μαχαίρι στην καρδιά μου, δίπλα το 'βαλες, κυρά μου

𝄆 Αμάν, αμάν, Ελενάκι, εσύ με πότισες φαρμάκι 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

Το μαντήλι σου τινάζεις και θαρρώ πως με φωνάζεις
Αμάν, αμάν, το διπλώνεις και θαρρώ πως με μαλώνεις

𝄆 Αμάν, αμάν, Ελενάκι, εσύ με πότισες φαρμάκι 𝄇

Σε μπελά θε να με βάλεις, Ελενάκι, αν δεν με πάρεις
Θα μεθύσω, θα τα σπάσω, και τον κόσμο θα χαλάσω
Θα σε κάνω εγώ δική μου, για να σκάσουν οι εχθροί μου
Και θα ζούμε ευτυχισμένα, Ελενάκι, εγώ με σένα

Θα σου πάρω φουστανάκια, σκαρπινάκια και γοβάκια
Θα σε ντύσω στο μετάξι και θα σ' έχω πάντα εντάξει
Θα μεθούμε στην ταβέρνα, κούκλα μου εγώ με σένα
Κι έτσι θα περνούμε φίνα, Ελενάκι, στην Αθήνα

Θα σε μάθω ζεμπεκάκι, θα 'σαι μέγκλα και μεράκι
Και τους μάγκες θα πλανεύεις, Ελενάκι, όταν χορεύεις
Θα σου κάνω όλο βόλτα, θα περνώ ζωή και κότα
Και θα ζούμε στην Αθήνα, με βιολιά και με ρετσίνα

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Μέρα και νύχτα ξενυχτώ 𝄆 στις μπίρες και γλεντάω 𝄇
𝄆 Αχ, Ελενίτσα μου γλυκιά, αμάν αμάν, γιατί σε αγαπάω 𝄇
𝄆 Και τα βιολιά μου παίζουνε, τον πόνο μου ξεχνάω 𝄇
𝄆 Που μού 'βαλες στο στήθος μου, αμάν αμάν, Ελένη και πονάω 𝄇

Μέρα και νύχτα ξενυχτώ 𝄆 για να σε αποκτήσω 𝄇
𝄆 Αχ, Ελενίτσα μου γλυκιά, αμάν αμάν, μαζί σου για να ζήσω 𝄇
𝄆 Αχ, Ελενίτσα δεν μπορώ, δίχως εσέ να ζήσω 𝄇
𝄆 Έλα να γίνεις ταίρι μου, αμάν αμάν, τον πόνο μου να σβήσω 𝄇

Έφυγες και με άφησες, Ελένη, Ελενάκι
𝄆 Και στην καρδιά με πότισες το πιο πικρό φαρμάκι 𝄇

Κλαίω με μαύρα δάκρυα την τόση συντροφιά σου
𝄆 Έφυγες, με παράτησες, που να καεί η καρδιά σου 𝄇

Και τώρα μ' άλλονε γλεντάς, Ελένη, Ελενάκι
𝄆 Κι εγώ για σε καθημερνώς λιώνω απ' το μεράκι 𝄇

Ελένη, Ελενάρα μου, εσύ είσ' η μπαρμπουνάρα μου
Κι αν δεν σε αποκτήσω τι μ' ωφελεί να ζήσω

Με όλους παίζεις και γελάς και μένανε με παρατάς
Σκέψου και συλλογίσου, τα νιάτα μου λυπήσου

Τη μάνα σου τη μάγισσα, τη μάνα σου τη μάγισσα
Θα 'ρθώ να τη μεθύσω, θά 'ρθώ να τη μεθύσω

Να πέσει ν' αποκοιμηθεί, να πέσει ν' αποκοιμηθεί
Να σε γλυκοφιλήσω, να σε γλυκοφιλήσω

Για να σου πω τον πόνο μου, Ελένη ζηλεμένη μου
Που 'χω στα σωθικά μου και καίει την καρδιά μου

Εισαγωγή & αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Χθες το βράδυ ήρθες πάλι μες στη γειτονιά μου
Κι έμαθα πως έλεγες, βρε μάγκα, το όνομα μου
Μη ζητάς, βρ' αλάνη μου, τον άντρα μου ν' αφήσω
Και νά 'ρθω με σένανε μαζί σου για να ζήσω
Άφησε με, μάγκα μου, και τράβα στη δουλειά σου
Έχω άντρα ζόρικο και θα βρεις τον μπελά σου

Σου το λέω, μάγκα μου, αν θέλεις τη ζωή σου
Μη ζητάς για να γινώ, αλάνη μου, δική σου
Φτάνει πια βρε μάγκα μου και τό 'χεις παρακάνει
Από μένα τι ζητάς, για πες μου βρε αλάνη
Τι γυρνάς στη γειτονιά και λες για την Ελένη
Κι όλο λες πως αγαπάς μια μικροπαντρεμένη

Πάψε πια βρε μάγκα μου να κάνεις νταηλίκια
Και σ' εμένα δεν περνούν αυτά τα ζοριλίκια
Τι ζητάς που κάθε βράδυ πας και μαστουριάζεις
Και μ' εμένα έρχεσαι, βρ' αλάνη, και τα βάζεις
Τ' όνομα μου μην το λες στους φίλους τους μάγκες
Κι έρχεσαι στη γειτονιά και κάνεις ματσαράγκες

𝄆 Δεν είν' αυγή να σηκωθώ 𝄇
𝄆 Να μην αναστενάξω Ελενίτσα
κοπελίτσα μου 𝄇

𝄆 Έλα, έλα, έλα εδώ, βρε μελαχρινό
Θα σε κλέψω και θα φύγω, γιατί σ' αγαπώ 𝄇

𝄆 Να γείρω στο προσκέφαλο 𝄇
𝄆 Κι από νταλγκά θα κλάψω Ελενάκι
βρε κουκλάκι μου 𝄇

𝄆 Έλα, έλα, έλα εδώ, βρε μελαχρινό
Θα σε κλέψω και θα φύγω, γιατί σ' αγαπώ 𝄇

𝄆 Δεν ημπορώ τα μάτια μου 𝄇
𝄆 Ψηλά να τα σηκώσω Ελενάκι
βρε μαυράκι μου 𝄇

𝄆 Έλα, έλα, έλα εδώ, βρε μελαχρινό
Θα σε κλέψω και θα φύγω, γιατί σ' αγαπώ 𝄇

𝄆 Άντε σ' αποθάνω τι θα πούνε
Πέθανε κι ένας μπεκρής, ενάς μπέκρης 𝄇
𝄆 Άντε πέθανε κι ένας ντερβίσης
Σαν κι εμένα νυχτογυριστής, αμάν, αμάν 𝄇

𝄆 Άντε της τριανταφυλλιάς τα φύλλα
Θα τα κάνω φορεσιά, βρε φορεσιά 𝄇
𝄆 Άντε να τα βάλω να περάσω
Άντε, να σου κάψω την κάρδια, αμάν, αμάν 𝄇

𝄆 Άντε σαν πεθάνω στο καράβι
Ρίξετε με στον γιαλό, αμάν, γιαλό 𝄇
𝄆 Άντε να με φάν' τα μαύρα ψάρια
Άντε και το αρμυρό νερό, αμάν, αμάν 𝄇

Έμαθα πως παντρεύεσαι, ε, ρε, καημός
Την Κυριακή στα Λιόσια
Και παίρνεις άντρα πλούσιο, καλέ μικρό
Με λίρες και με γρόσια

Γι' αυτό απόψε, κούκλα μου, θέλω ν' ανταμωθούμε
Εγώ, εσύ κι η μάνα σου, η μάγισσα, για να λογαριαστούμε

Έμαθα πως παντρεύεσαι, ρε βάσανο
Και παίρνεις άλλον άντρα
Πο' 'χει δυο σπίτια δίπατα, καλέ μικρό
Και μια μεγάλη μάντρα

Μα αυτή η κακιά η μάνα σου, πολύ θα μετανιώσει
Και τη ζημιά που μού 'κανε, η μάγισσα, αυτή θα την πληρώσει

Έμαθα πως παντρεύεσαι, ε ρε, φωτιές
Μα ξέρεις τι θα κάνω
Θα σας σκοτώσω και τους δυο με μαχαιριές
Κι ύστερα ας πεθάνω

κι αυτή, η κακιά, η μάνα σου, πολύ θα μετανιώσει
Και τη ζημιά που μού 'κανε, η μάγισσα, αυτή θα την πληρώσει

Έρχεσαι να πάμε για τα πέριξ Μαριγώ
Μια κι απόψε είμαι στα μεράκια μου κι εγώ

Έμπα στ' αμάξι, να φέρει βόλτα ο τροχός
𝄆 Είμαστ' εντάξει τράβα σοφέρ ολοταχώς 𝄇

Πρόσωπα μοντέρνα θ' αντικρύσομε εκεί
Από την Αθήνα κι από την Πειραϊκή

Έμπα στ' αμάξι, να φέρει βόλτα ο τροχός
𝄆 Είμαστ' εντάξει τράβα σοφέρ ολοταχώς 𝄇

Τις μικρές τις ώρες, θα γλεντήσομε καλά
Με όφορφα τραγούδια και διάφορα πιοτά

Έμπα στ' αμάξι, να φέρει βόλτα ο τροχός
𝄆 Είμαστ' εντάξει τράβα σοφέρ ολοταχώς 𝄇

Μην ξεχνάς ποια ήσουν πρώτα, πριν να σε στεφανωθώ
𝄆 Ξέχασες που γύριζες στους δρόμους στα σοκάκια
Τώρα που σε πήρα εγώ μου κάνεις κορδελάκια 𝄇 (Σ)

Δεν σου πάει για να είσαι τόσο απαιτητική
𝄆 Πρέπει να συμμορφωθείς, σου τό 'χω πει, κυρά μου
Σύμφωνα με τον καιρό και με τα τάλιρα μου 𝄇 (Σ)

Σου το λέω νέτα σκέτα, ένα κι ένα κάνουν δυο
𝄆 Άμα εξακολουθείς να κάνεις κορδελάκια
Πρέπει να χωρίσουμε οι δυο μας τα τσανάκια 𝄇 (Σ)

𝄆 Ένα λαχείο ζήταγα σε μένανε να πέσει
Η τύχη μου όμως μού 'δωσε εσένα για πεσκέσι 𝄇 (Σ)

𝄆 Λαχείο ήτανε αυτό ή βάσανο και πόνος
Καλύτερα ν' απόμενα φτωχός και πάντα μόνος 𝄇 (Σ)

𝄆 Η γλώσσα σου κι η γκρίνια σου το ταίρι της δεν έχει
Ούτε και πέτρινη καρδιά μπορεί σ' αυτές ν' αντέχει 𝄇 (Σ)

𝄆 Καθημερνώς την προίκα σου τι πας και μου φωνάζεις
Σου κάνω τα χατίρια σου και πάλι μου γκρινιάζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Ένα πικρό παράπονο που έχω στην καρδιά μου 𝄇
𝄆 Ήρθα απόψε να στο πω, μονάκριβη κυρά μου 𝄇

𝄆 Πως έμπλεξα στα δίχτυα σου και τώρα υποφέρω 𝄇
𝄆 Εσύ γαλανομάτα μου τι μού 'κανες δεν ξέρω 𝄇

𝄆 Τα νάζια σου και οι ματιές, μονάκριβη κυρά μου 𝄇
𝄆 Μαγέψανε πολλές καρδιές, μα κλέψαν τη δικιά μου 𝄇

𝄆 Κι ένα βραδάκι που πέρασες από το Πασαλιμάνι 𝄇
𝄆 Ούτε ματιά δεν μού 'ριξες, μα δεν πειράζει πάλι 𝄇

Ένας αλήτης πέθανε στου πάρκου την πλατεία
Μα ούτε μάτια εδάκρυσαν, ούτε καρδιές εράγισαν
Άραγε, άραγε ποιος νά 'ναι αιτία
Αχ, γιατί τόση κακία

Για κάποιο παραστράτημα, για μια συκοφαντία
Οι φίλοι τον μισήσανε κι οι πόρτες όλες κλείσανε
Άραγε, άραγε ποιος νά 'ναι αιτία
Αχ, γιατί τόση κακία

Ένας αλήτης πέθανε, εχτές αργά το δείλι
Ο χάρος τον αγκάλιασε εκεί που τον αντάμωσε
Μες στου πά-, μες στου πάρκου την πλατεία
Αχ, γιατί τόση κακία

Γυναίκες να το ξέρετε, μια και καλή για πάντα
Πως από δέκα πέφτετε στο μερτικό του άντρα

Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες
Ένας άντρας δέκα γυναίκες

Οι άντρες λιγοστέψανε, γι' αυτό μην απορείτε
Κι αφού σας αχρηστέψανε, θα τρέξετε να βρείτε

Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες
Ένας άντρας δέκα γυναίκες

Παντού φουστάνι και κακό, μέσα στην πόλη απλώνει
Και κάπου κάπου μοναχό και κάνα παντελόνι

Ένας άντρας δέκα γυναίκες, εικοσάρες και μπεμπέκες
Ένας άντρας δέκα γυναίκες

Αυτό το βράδυ το σκοτεινό είμαι μονάχος και σε ζητώ
𝄆 Πού να γυρίζεις πού να γλεντάς, με ποιον τα πίνεις και με ξεχνάς 𝄇

Με πνίγει απόψε η ερημιά και παίρνω σβάρνα τα καπηλειά
𝄆 Τρέχω στους δρόμους εδώ και 'κει, κανείς δεν ξέρει που νά 'σαι εσύ 𝄇

Ένας διαβάτης είμαι κι εγώ, χωρίς να ξέρω για που τραβώ
𝄆 Χωρίς ελπίδα μες στη καρδιά, ψάχνω για να βρω παρηγοριά 𝄇

𝄆 Ένας είν' ο μάγκας μες στη γειτονιά μας 𝄇
Που φουμάρει ναργιλέ, μες στου Νώντα τον τεκέ

𝄆 Ώσαμε το μεσημέρι το λουλά βαστάει στο χέρι 𝄇
𝄆 Τη φουμάρει, μαστουριάζει και κανένα δεν πειράζει 𝄇

𝄆 Αγαπάει μια απ' την Πόλη, ενός χασικλή την κόρη 𝄇
Κι είναι σεβνταλαντισμένος, ο ντερβίσης ο καημένος

𝄆 Τη φουμάρει να μεθύσει, για να πάει να της εξηγήσει 𝄇
𝄆 Να της πει τον έρωτα του, που 'χει μέσα στην καρδιά του 𝄇

Με θάμπωσε η ομορφιά σου, που άλλη δεν συνάντησα
𝄆 Ενέχυρο κατάντησα, στην πλάνα αγκαλιά σου 𝄇

Μαστόρικα μ' έχεις τυλίξει, σατράπικα με κυβερνάς
𝄆 Ποτέ δεν λες πως μ' αγαπάς, κι ο πόνος μ' έχει πνίξει 𝄇

Θά 'ρθει καιρός να σε πληρώσω, ενέχυρο δεν θά 'μαι πια
𝄆 Κι απ' τη 'μοβόρα σου καρδιά, για πάντα να γλυτώσω 𝄇

Σ' αγάπησα και μ' έριξες, με τύλιξες, με γλέντησες
Και στο τέλος μου τ' αλλάζεις, και ρεζέρβα πια με βάζεις

Έννοια σου και θα μου το πληρώσεις
Θά 'ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις

Σ' άλλη κοντά την άραξες, με ρήμαξες, με τάραξες
Και δουλεύεις κομπολόι, το μαράζι που με τρώει

Έννοια σου και θα μου το πληρώσεις
Θά 'ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις

Δεν ξέρω πως θαμπώθηκες, σ' αγκίστρι αγκιστρώθηκες
Κι ό,τι έχτιζες για χρόνια, το σκορπάς χωρίς συμπόνια

Έννοια σου και θα μου το πληρώσεις
Θά 'ρθει ένας καιρός, που λόγο θα μου δώσεις

Σαν περνώ την ώρα που βραδιάζει
Από εκεί που βγαίναμε μαζί
Ο καημός τα στήθια κομματιάζει
Για μια αγάπη τώρα που δεν ζει

Ω-ω-ω-ω, εξωτική σειρήνα
Ω-ω-ω-ω, αγάπη μου παλιά

Τι καημός να ζεις με αναμνήσεις
Και να κλαις το βράδυ ως το πρωί
Και να μην μπορείς να λησμονήσεις
Μιαν αγάπη τώρα που δεν ζει

Ω-ω-ω-ω, εξωτική σειρήνα
Ω-ω-ω-ω, αγάπη μου παλιά

Απ' τα μάτια κάτι αργοσταλάζει
Τέτοιες ώρες είμαστε μαζί
Ο καημός τα στήθια κομματιάζει
Μιαν αγάπη τώρα που δεν ζει

Ω-ω-ω-ω, εξωτική σειρήνα
Ω-ω-ω-ω, αγάπη μου παλιά

Μελωδία & επωδός

Κάτω στα παλιατζίδικα, μπάφιασα με ντουμάνι
Κι εκεί που 'πίνα ναργιλέ, πλάκωσαν πολιτσμάνοι
Μπλοκάρανε το μαγαζί του Μπάτη στον Πειραία
Που μαστουρώνανε μαζί, αυτός και η παρέα

Τώρα στις μαύρες φυλακές που λες
Βλέπεις το Μπάτη και του σιγολές
Τι έχεις Μπάτη κι όλο κλαις
Κι ακούς παραπονιάρικη φωνή
Μες απ' τα σίδερα, απ' τη στενή
Τη φυλακή τη σκοτεινή

Με φιλντισένιο μπαγλαμά με κάμες και με ζάρια
Θα πω στους καρφωτήδες μου, σαν θα βγω, τι χαμπάρια
Γι' αυτό ο Μάρκος, βρε παιδιά, και σεις χωρίς αστεία
Να τρέξετε στον υπουργό να πάρω αμνηστία

Τώρα στις μαύρες φυλακές που λες
Βλέπεις το Μπάτη και του σιγολές
Τι έχεις Μπάτη κι όλο κλαις
Κι ακούς παραπονιάρικη φωνή
Μες απ' τα σίδερα, απ' τη στενή
Τη φυλακή τη σκοτεινή

Αχ ---
Εκατό δραχμές την ώρα παίρνω τζιβαέρι μου
𝄆 Πες της μάνας σου πως θέλω, βρ' αμάν αμάν αχ
Να σε κάνω ταίρι μου 𝄇

Αχ ---
Ειμ' εργάτης τιμημένος όπως όλη η εργατιά
𝄆 Και τεχνίτης προκομμένος, βρ' αμάν αμάν αχ
Λεοντάρι στη δουλειά 𝄇

Αχ ---
Θα σου χτίσω ένα σπίτι γύρω με σκαλώματα
𝄆 Ν' ανεβαίνεις να μου κάνεις, βρ' αμάν αμάν αχ
Σκέρτσα και καμώματα 𝄇

Αχ ---
Θα μου τηγανίζεις ψάρια και παντζάρια σκορδαλιά
𝄆 Θα γλεντούμε όλα τα βράδια, βρ' αμάν αμάν αχ
Με ρετσίνα και φιλιά 𝄇

Στην ταβέρνα το βράδυ ένας νιός
Τραγουδάει και κλαίει ο φτωχός
Στο ποτήρι του στάλα δεν αφήνει
Αχ, τι μεράκι να έχει κι όλο πίνει

Ο παλιόκοσμος όλος τον γελά
Τον πειράζουν, μα εκείνος δεν μίλα
Και θλιμμένος λέει στον ταβερνιάρη, αχ
Πιάσε ακόμα μισή απ' το γιοματάρι

Μα ένα βράδυ που θύμωσε ο νιός
Το ποτήρι του σπάζει σαν τρελός
Και φωνάζει, ε, ρε ντουνιά προδότη
Αχ, δεν λυπάσαι την όμορφη τη νιότη

Γιατί πίνω και κλαίγω και γελώ
Με νομίζουνε όλοι για τρελό
Μα κανείς δεν ρωτά το γιατί πίνω
Αχ, στη φτωχή μου καρδιά τι πίκρες δίνω

Στο χωριό μου παντρεύτηκα κι εγώ
Μα δεν πρόφτασα γυναίκα να χαρώ
Οι εχθροί μου με βάλανε στα λόγια
Αχ, και μια νύχτα τη σκότωσα τη δόλια

Τίποτε άλλο δεν έχω να σας πω
Αυτό είναι το μαύρο μυστικό
Και γυρεύω τα μάτια μου πριν κλείσω
Αχ, με κρασάκι τη φλόγα μου να σβήσω

Ερηνάκι για την εμορφιά σου, τριγυρίζω μες τη γειτονιά σου
𝄆 Τραγουδώ πονώ και κλαίγω, τον καημό μου και σου λέγω 𝄇

Ερηνάκι μου παρηγοριά μου, χάνομαι για σε πονεί η καρδιά μου
Δεν μ' ακούς δεν με λυπάσαι, ούτε και θεό φοβάσαι
Αχ, σκληρή καρδιά δεν με πονείς, τι σου κάνω και με τυραννείς

Έλα έλα Ερηνάκι, να μου γιάνεις την καρδιά
𝄆 Που στον κόσμο μόνο εσένα έχω για παρηγοριά 𝄇

Να μου δώσεις τα φιλιά σου, που πολύ τα λαχταρώ
𝄆 Και τα έμορφα σου κάλλη, Ερηνάκι να χαρώ 𝄇

𝄆 Που πηγαίνεις Ερηνάκι, τέτοιαν ώρα που γυρνάς
Κι από τους στενούς τους δρόμους, δεν φοβάσαι να περνάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Ποιος σε πλάνεψε μικρή μου, ποιόνε ήρθες για να βρεις
Και δεν μπόρεσες λιγάκι, το τι κάνεις να σκεφτείς 𝄇 (Σ)

𝄆 Αν αυτός σε αγαπούσε, Ερηνάκι ειλικρινά
Δεν θα ήθελε στους δρόμους, νύχτα για να σε γυρνά 𝄇 (Σ)

𝄆 Μόνο εγώ πονώ για σένα, υποφέρω, λαχταρώ
Ταίρι μου όταν σε κάνω, τότε πια θα σε χαρώ 𝄇 (Σ)

Γιατί στα μάτια με κοιτάς, και κάθε τόσο με ρωτάς
𝄆 Μη μου ζαλίζεις το μυαλό, εσένα μόνο αγαπώ 𝄇

Πως έχω άλληνε μου λες, για κάτσε τι είναι αυτά που λες
𝄆 Μη μου ζαλίζεις το μυαλό, εσένα μόνο αγαπώ 𝄇

Πάψε να κλαις και να πονάς, σε αγαπώ μην το ξεχνάς
𝄆 Μη μου ζαλίζεις το μυαλό, εσένα μόνο αγαπώ 𝄇

Απλώνει η νύχτα η σκοτεινή, τα πέπλα τα σταχτιά της
Και έρημη σε μια γωνιά 𝄆 κλαίει την καταντιά της 𝄇

Τη γνώρισα σε μια γωνιά, μέσα στην αμαρτία
Μα ξαφνικά μου έφυγε 𝄆 χωρίς καμιά αιτία 𝄇

Εσήμανε μεσάνυχτα, και στα σβηστά τα φώτα
Πάλι στο πεζοδρόμιο 𝄆 πουλιέται όπως πρώτα 𝄇

𝄆 Εσούρωσα κι απόψε κι ήρθα πάλι να σου πω
Εσύ κι αν δεν με θέλεις εγώ πάντα σ' αγαπώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Στην πόρτα σου απ' έξω σαν ζητιάνος σταματώ
Δυο λόγια περιμένω ο φτωχός να γιατρευτώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Μικρό μου μ' έχεις κάνει μέρα νύχτα να μεθώ
Και μες στη γειτονιά σου σαν αλήτης να περνώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Τα δόλια μου τα νιάτα, αχ λυπήσου βρε μικρό
Και μη ζητάς να μ' εύρουν μπρος στην πόρτα σου νεκρό 𝄇 (Σ)

Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω, γιατί με άφησες τον δυστυχή
Γιατί με κάνεις να πονώ να υποφέρω τόσο
Πρόσεξε γιατί μπορεί να παλαβώσω
Δεν αντέχω να σε βλέπω μ' άλλους να γυρνάς
Γιατί με κάνεις να πονώ να υποφέρω τόσο
Πρόσεξε γιατί μπορεί να παλαβώσω
Πάψε πλέον να με τυραννάς

Η μόνη μου λαχτάρα κι ευτυχία, και τ' όνειρο μου φως μου είσαι εσύ
Σε αγαπώ πως να στο πω μωρό μου πίσω έλα
Μη με παρατάς και κάνω καμιά τρέλα
Στό 'χω πει χωρίς εσέ να ζήσω δεν μπορώ
Σε αγαπώ πως να στο πω μωρό μου πίσω έλα
Μη με παρατάς και κάνω καμιά τρέλα
Γύρισε ξανά σε συγχωρώ

Εισαγωγή & αυτοσχεδιασμός & μελωδία & 2ο μέρος της 2ης στροφής

Παρηγοριά ζητούσα κάθε βράδυ
Γυρίζοντας μονάχος στο σκοτάδι
𝄆 Που μ' άφησες χωρίς καμιά συμπόνοια
Αγάπη, ψεύτρα, μού 'ταζες αιώνια 𝄇

Να μη νομίζεις όμως πως με νοιάζει
Ο νους μου πλέον, ψεύτρα, δεν σε βάζει
𝄆 Εσύ μια μέρα θε να μετανιώσεις
Κι απ' τον καημό σου, άπονη, θα λιώσεις 𝄇

Μα τότε θά 'ναι αργά, κακιά πλανεύτρα
Και την καρδιά μου θα δωρίσω, ψεύτρα
𝄆 Με άλλη θε να τραγουδώ τα βράδια
Κι εσύ θα μένεις μόνη δίχως χάδια 𝄇

Τι σου φταιξα μικρό και μού 'χεις φύγει
Και μ' άφησες για πάντα μοναχό
𝄆 Δεν δίνεις σημασία πια για μένα
Να με πεθάνεις τό 'βαλες σκοπό 𝄇

Μ' αρνήθηκες και πια δεν με θυμάσαι
Σε άλλονε τα χάδια σου σκορπάς
𝄆 Καθόλου δεν με σκέφτεσαι και μένα
Με ξέχασες και πια δεν μ' αγαπάς 𝄇

Μου μάρανες τη δόλια την καρδιά μου
Και σαν σκουπίδι τώρα με πετάς
𝄆 Εσύ θα μετανιώσεις κάποια μέρα
Θα τρέχεις σαν τρελή να με ζητάς 𝄇

Εσύ μ' αυτά τα πείσματα, κι εγώ μ' αυτή τη γνώση
𝄆 Να ιδούμε ποιος από τους δυο, θε να το μετανιώσει

Θυμάσαι όταν γύριζες στους δρόμους αλανιάρα
𝄆 Για σένανε δεν έδινε κανένας μια δεκάρα

Σε μένα τότε ερχόσουνα, κι αγάπη μου ζητούσες
𝄆 Και χίλιους όρκους έκανες, τρελά πως μ' αγαπούσες

Μ' αλίμονο σε σένανε, αν τύχει και ξεπέσεις
𝄆 Και 'ρθεις ακόμη μια φορά, στα χέρια μου να πέσεις

Τρία χρόνια σ' αγαπούσα και σε λάτρευα πιστά
𝄆 Κι όταν είπα να σε πάρω, με αρνήθηκες κακιά 𝄇

Το θυμάσαι που μου είπες πως δεν είσαι για παντρειά
𝄆 Πήρα πιο όμορφη από σένα, να σου κάψω την καρδιά 𝄇

Κοίταξε για να με βλέπεις, την ημέρα μια φορά
𝄆 Για να παίρνει ο νους αέρα κι η καρδιά παρηγοριά 𝄇

Εσύ 'σαι τρελοκόριτσο, ωσάν την Άννυ Όντρα
𝄆 Κι όποιος σου πει να μ' αγαπάς, αχ κούκλα μου
Όλο πηγαίνεις κόντρα 𝄇

Τα μάτια σου που λάμπουνε, σαν τ' ουρανού τ' αστέρια
𝄆 Όποιος τα δει τον σφάζουνε, μικρούλα μου
Σαν κοφτερά μαχαίρια 𝄇

Έτσι και μένα σφάξανε, μικρή μου πεισματάρα
𝄆 Και μπερδεμένος βρίσκομαι, αχ κούκλα μου
Με σένανε γκρινιάρα 𝄇

Έτσι είναι μάγκα η ζωή, και μη παραπονιέσαι
𝄆 Πάρ' τηνε στ' αστεία φίλε κι όχι σοβαρώς
Πάρε ό,τι σου φέρνει η μέρα κι έχει ο Θεός 𝄇

Το αύριο μη σ' απασχολεί, δεν ξέρεις τι συμβαίνει
𝄆 Γλέντα τις γυναίκες μάγκα, μην τις αγαπάς
Είν' αχάριστες σαν γάτες, μην καρδιοχτυπάς 𝄇

Για μια γυναίκα τώρα κλαις, λες κι άλλη δεν υπάρχει
𝄆 Μία φεύγει, δέκα θά βρεις, μέχρι το πρωί
Μη στενοχωριέσαι μάγκα, έτσι είν' η ζωή 𝄇

Δυο σπιτάκια βρε Μαρίκα, μου 'πανε πως παίρνεις προίκα
Το 'να είναι εις το Θησείο, τ' άλλο στο Μεταξουργείο
Μα ο μπάρμπας σου ο Γιάννης, πρώτα εσύ αν δεν πεθάνεις
Να μη μείνεις πια στο ράφι, θα σου δώσει ένα χωράφι

Αααχ, κι έτσι Μαρίκα δέχομαι, μαζί σου να πεθάνω
𝄆 Αλλιώς δεν παραδέχομαι, γυναίκα να σε κάνω 𝄇

Στα Σεπόλια λένε όλοι που 'χεις κάποιο περιβόλι
Νόστιμα που κάνει σύκα, σαν τα χείλη σου, Μαρίκα
Να 'χεις φως μου την υγειά σου, να σου δώσει κι η γιαγιά σου
Στο Παγκράτι ένα σπίτι, του παππού του μακαρίτη

Αααχ, κι έτσι Μαρίκα δέχομαι, μαζί σου να πεθάνω
𝄆 Αλλιώς δεν παραδέχομαι, γυναίκα να σε κάνω 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Έφυγες απ' τα χέρια μου, χωρίς καμιάν αιτία
Μα όσο κι αν με πλήγωσες, παλιοκόριτσο, δεν σου κρατώ κακία

Έφυγες, έφυγες και δεν σε ξανάβρα
Έφυγες, έφυγες και τά 'χω βάψει μαύρα

Είναι βαρύς ο πόνος μου για πάντα που σε χάνω
Μα όσο και να σ' αγαπώ, παλιοκόριτσο, υπομονή θα κάνω

Έφυγες, έφυγες και δεν σε ξανάβρα
Έφυγες, έφυγες και τά 'χω βάψει μαύρα

Έφυγες απ' τα χέρια μου, τους δρόμους να γυρίζεις
Εσύ με το κεφάλι σου, παλιοκόριτσο, όλα μου τα γκρεμίζεις

Έφυγες, έφυγες και δεν σε ξανάβρα
Έφυγες, έφυγες και τά 'χω βάψει μαύρα

Έφυγες κάποιο δειλινό, να πας σε τόπο μακρινό
𝄆 Και την αγάπη μας είχες προδώσει
Μα ξαναγύρισες θλιμμένη μια βράδια 𝄇

Μην κλαις και δεν υπάρχει πια καμία ελπίδα στην καρδιά
𝄆 Είναι πολύ αργά, μην επιμένεις
Δεν ζωντανεύεις την αγάπη την παλιά 𝄇

Να τα ξεχάσεις τα παλιά κι αλλού να χτίσεις τη φωλιά
𝄆 Όλα μες στη ζωή έχουνε τέλος
Κι ό,τι πεθάνει πια ποτέ δεν ξαναζεί 𝄇

Έφυγες χωρίς να με ρωτήσεις, έφυγες χωρίς να μου το πεις
𝄆 Μα όπου και να πας θα με ζητήσεις, σαν και την καρδιά μου δεν θα βρεις 𝄇

Που θα πας και δεν θα συλλογιέσαι τη ζωή που ζήσαμε μαζί
𝄆 Θα πονάς θα κλαις θα τυραννιέσαι, βράδυ, μεσημέρι και πρωί 𝄇

Έφυγες χωρίς να με ρωτήσεις, μα θα μετανιώσεις μια βραδιά
𝄆 Κι αν θελήσεις πίσω να γυρίσεις, θά 'χω κάποια άλλη στην καρδιά 𝄇

Εφώτισε η χαραυγή, βαρύς καημός με ζώνει
𝄆 Αφού μας βρήκε ο χωρισμός, για με δεν ξημερώνει 𝄇

Τριγύρω τώρα η μοναξιά, μαύρα φτερά θ' απλώνει
𝄆 Χωρίς εσένα στη ζωή, για με δεν ξημερώνει 𝄇

Τι κι αν εγλυκοχάραξε, ο μαρασμός με λιώνει
𝄆 Μια κι η αγάπη έσβησε, για με δεν ξημερώνει 𝄇

Έχασα τα μάτια π' αγαπούσα
Που γι' αυτά στον κόσμο μόνο ζούσα
𝄆 Βράδια αξημέρωτα, μού 'φερναν τον έρωτα
Μες την πληγωμένη μου καρδιά 𝄇

Έχασα τα μάτια τα ωραία
Χρόνια που μου κάνανε παρέα
𝄆 Μάτια που γελούσανε κι όταν με κοιτούσανε
Ξέχναγα τον κάθε μου καημό 𝄇

Τά 'χα συνηθίσει τόσα χρόνια
Κι όμως μ' άφησαν χωρίς συμπόνια
𝄆 Είμαι τώρα μόνος μου, δεν περνά ο πόνος μου
Ψάχνω σαν τρελός για να τα βρω 𝄇

Μην παραπονιέσαι πως δεν σε κοιτάζει
Κι ότι τώρα πλέον σε παραµελεί
𝄆 Ξέρεις πως στα χείλη ψάρι του 'χεις ψήσει
Έχει δίκιο το παιδί 𝄇

Του 'χεις καµωµένη τη ζωή µαρτύριο
Και καλή µια µέρα πια δεν έχει δει
𝄆 Άστατη κακούργα το 'χεις µαραζώσει
Έχει δίκιο το παιδί 𝄇

Πρέπει να σ' αφήσει, για να καταλάβεις
Όπως υποφέρει, να πονείς κι εσύ
𝄆 Ό,τι κι αν σου κάνει, πλέον σου αξίζει
Έχει δίκιο το παιδί 𝄇

Ταξίδεψα στη ξενιτιά, μανούλα μου
Είδα γλυκιές κοπέλες
Μα στην Ελλάδα, βρε παιδιά, αμάν, αμάν
Είν' πιο χαριτωμένες

Εδώ σου παίρνουν τα μυαλά, ε ρε ντουνιά
Μ' αυτά τους τα κολπάκια
Χωρίς να θες ο φουκαράς, ε ρε καημός
Σε βάζουν στα μεράκια

Αμάν, θα το 'χει το νερό, αχ ρε, μα το σταυρό
Όπου κι αν γύρισα, βρε, δεν συνήντησα
Αχ, τέτοιες εμορφιές, με φλογερές ματιές
Εδώ μες στην Ελλάδα σκλαβώνουν τις καρδιές

Κορίτσια είδα έμορφα, μανούλα μου
Στα ξένα φίνα βρήκα
Μα στην Ελλάδα σε τραβούν σαν ελεκτρίκ
Γιατ' έχουν άλλη γλύκα

Έχει εδώ μελαχρινές, αμάν, αμάν
Άσπρες, ξανθές, σταράτες
Που σου σκλαβώνουν τις καρδιές, αμάν γιατρέ
Αχ, βρε πανάθεμα τες

Αμάν, θα το 'χει το νερό, αχ ρε, μα το σταυρό
Όπου κι αν γύρισα, βρε, δεν συνήντησα
Αχ, τέτοιες εμορφιές, με φλογερές ματιές
Εδώ μες στην Ελλάδα σκλαβώνουν τις καρδιές

Αυτοσχεδιασμός

Έξι γκόμενες αφράτες, έμορφες και μαυρόματες
𝄆 Τσάρκα βγαίνουνε στην πιάτσα, σ' όλους κάνουνε στραπάτσα 𝄇

Ψάχνουν για κοροϊδάκι ή κανένα καψουράκι
𝄆 Και οι έξι του κολλάνε, το μασούρι να του φάνε 𝄇

Σαν του φάνε τα ψιλά του, θα τραβάει τα μαλλιά του
𝄆 Τον εκάνουνε και λιώνει κι ύστερα το μετανιώνει 𝄇

Έχεις δίκιο μάγκα, έτσι που μιλάς
Τι να κάνεις όμως, πρέπει να γελάς
𝄆 Να πονάς για μια γυναίκα, δεν είναι ντροπή
Έχεις δίκιο είπα, μάγκα σιωπή 𝄇

Όλοι στην καρδιά μας κάτι κρύβουμε
Και γι' αυτό μας βλέπεις και τα πίνουμε
𝄆 Όλοι μας για μια γυναίκα μείναμε ταπί
Έχεις δίκιο είπα, μάγκα σιωπή 𝄇

Οι καρδιές μας πάντα μπόρες θα περνούν
Άλλοι θα πονούνε κι άλλοι θα γελούν
𝄆 Ας αλλάξουμε κουβέντα, έτσι είν' η ζωή
Έχεις δίκιο είπα, μάγκα σιωπή 𝄇

Έχεις δίκιο, βρε κοπέλα μου, το ξέρω
Έχεις βάσανα περάσει στη ζωή
𝄆 Μα την τύχη σου εγώ θα σου τη φέρω
Και θ' αλλάξει η ζωή σου ένα πρωί 𝄇

Παραστράτησες κι εσύ στα περασμένα
Αυτά έχει η ζωή καμιά φορά
𝄆 Τώρα όμως είναι όλα ξεχασμένα
Κι άλλη πια δεν θα σου τύχει συμφορά 𝄇

Εγώ θά 'μαι πια παντοτινά μαζί σου
Συντροφιά σου στη ζωή που θα περνά
𝄆 Και θα έχεις ότι θέλει η ψυχή σου
Την καρδιά μου μοναχά μη μου χαλάς 𝄇

Εχθές το βράδυ πέρασα να σε καλησπερίσω
𝄆 Τα δυο γλυκά ματάκια σου λιγάκι ν' αντικρίσω 𝄇

Μα 'συ δεν καταδέχτηκες τα μάτια να γυρίσεις
𝄆 Για πείσμα την καρδούλα μου θες να μου τη ραΐσεις 𝄇

Σου το 'πα πια πως σ' αγαπώ, για σένανε πως λιώνω
𝄆 Μα συ με κάνεις τον φτωχό συχνά να μετανιώνω 𝄇

Τη μια μου λες πως μ' αγαπάς, την άλλη κοροϊδεύεις
𝄆 Κι έτσι δεν ξέρω πια ποτέ τι απ' τα δυο γυρεύεις 𝄇

Άσε την πόζα που κρατάς, πάψε το χρήμα να κοιτάς
𝄆 Να ξέρεις μες στα φτωχαδάκια, βρίσκεις αγάπες και μεράκια
Άσε την πόζα που κρατάς 𝄇

Έχουν καρδιά και οι φτωχοί και δώσε λίγη προσοχή
𝄆 Μεσ στα τριμμένα τα σακάκια, θα βρεις τα πιο καλά παιδάκια
Έχουν καρδιά και οι φτωχοί 𝄇

Κάποτε θά 'ρθει η στιγμή, να νιώσεις θέλοντας και μη
𝄆 Πως είμαι εγώ για σένα, φως μου, το χρυσάφι όλου του κόσμου
Κάποτε θα 'ρθει η στιγμή 𝄇

Τώρα που το μετάνοιωσες και μου ζητάς συγνώμη
𝄆 Τώρα κι εγώ για σένανε έχω αλλάξει γνώμη 𝄇

Να μη θαρρείς πως ξέχασα τι μου 'χεις καμωμένα
𝄆 Κάποια φορά που πόναγα και έκλαιγα για σένα 𝄇

Εγώ τρελά σ' αγάπαγα, με την καρδιά μου όλη
𝄆 Κι εσύ να μάθεις ρώταγες, αν έχω πορτοφόλι 𝄇

Κοντά σ' εμένα ερχόσουνα, με σκέρτσα και ναζάκια
𝄆 Γιατί θαρρούσες πως εγώ θα είχα παραδάκια 𝄇

Και όταν λίγα, έμαθες, πως ήταν τα λεφτά μου
𝄆 Δεν σε ξανάειδα πιά ποτέ, άλλη φορά μπροστά μου 𝄇

Παίξε μου φίλε το μπουζουκάκι
Όσο μπορέσεις πιο γλυκά
𝄆 Γιατί έχω απόψε τρελό μεράκι
Να μου γλυκάνεις την καρδιά 𝄇

Σ' αυτήν τη σφαίρα κι εγώ μια μέρα
Με μια γυναίκα μπλέχτηκα
𝄆 Μια μαυρομάτα μ' έχει πληγώσει
Στον κόσμο αυτόν που βρέθηκα 𝄇

Γι αυτό γυρνάω, τα κοπανάω
Τις νύχτες και τα δειλινά
𝄆 Με μια ελπίδα μες στην καρδιά μου
Πως θ' ανταμώσουμε ξανά 𝄇

Εγώ κι αν πίνω και μεθώ, έχω βαθιά τον πόνο
𝄆 Για σένανε μικρούλα μου, για σένανε και μόνο 𝄇

Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, για σε παραμιλάω
𝄆 Σκληρή που μ' απαρνήθηκες, εγώ σου το φυλάω 𝄇

Τώρα το απεφάσισα, πως θα σε λησμονήσω
𝄆 Και μες στη ζάλη του κρασιού, τον πόνο μου θα σβήσω 𝄇

𝄆 Έχω μεράκι, έχω νταλγκά, κανένας δεν τον νταγιαντά 𝄇
𝄆 Μ' έκανε πέρα η γκόμενα και ρέστος τώρ' απόμεινα 𝄇

𝄆 Μου είπε στρίβε απ' εδώ γιατί δεν θέλω να σε ιδώ 𝄇
𝄆 Γιατί είσαι μάγκας χασικλής και τζογαδόρος καβγατζής
μπελαλής 𝄇

𝄆 Μάγκας είμαι το δέχομαι, γιατί σε εσένα έρχομαι 𝄇
𝄆 Σαν το κορόιδο στά 'φερνα, ενώ 'πρεπε να στά 'παιρνα 𝄇

Έχω ζάλη στο κεφάλι, με το τι θα γίνω πάλι
𝄆 Με την γκρίνια σου μικρό μου
Θα μου φύγει το μυαλό μου 𝄇

Δεν μπορώ πια, δεν αντέχω, με το βάσανο που έχω
𝄆 Κάθε τόσο με ζαλίζεις
Με την γκρίνια που αρχίζεις 𝄇

Πια την γκρίνια σου να πάψεις, το βιολί αυτό ν' αλλάξεις
𝄆 Μη με βασανίζεις τόσο
Γιατί εσύ θα πέσεις όξω 𝄇

Χάρε μια χάρη σου ζητώ, πάρε με να ξεκουραστώ
𝄆 Μες στο ντουνιά δε γνώρισα άσπρη μέρα
Πια δεν βαστώ 𝄇

Έχω τα πάντα βαρεθεί, στον κόσμο αυτόν που 'χω βρεθεί
𝄆 Τι άλλο στη ζωή να περιμένω
Πια δεν βαστώ 𝄇

Χάρε μου σε παρακαλώ, αν θέλεις κάνε το καλό
𝄆 Ένα κορμί που λιώνει θ' αναπαύσεις
Πια δεν βαστώ 𝄇

Δεν λογαριάζω αν θα χαθώ, πάνω στης νιότης τον ανθό
𝄆 Πάρε με χάρε, για να ησυχάσω
Πια δεν βαστώ 𝄇

Τα ψι-ψι-ψι που λες και οι γλωσσοκοπάνες
Και όσα λεν τις γειτονιάς σου οι ζαργάνες
𝄆 Σ' έχουν γεμίσει με καπνούς πια το κεφάλι
Κι έτσι ξεχνάς τη πρώτη αγάπη για μιαν άλλη 𝄇

Μα δεν πεθαίνει η αγάπη μας η τόση
Κι αν θά 'ρθει η ώρα το μυαλό να ξεθολώσει
𝄆 Τότε θα νιώσεις το κακό που έχεις κάνει
Μα θα είν' αργά, γιατί ο καημός μου θα 'χει γιάνει 𝄇

Γιατί βασίστηκες στα άδικα του κόσμου
Και λησμονείς πως είσ' ο πόνος ο δικός μου
𝄆 Στης γειτονίας σου τις ζαργάνες δίνεις βάση
Κι έτσι ό,τι χτίσαμε κι οι δυο μας θα χαλάσει 𝄇

Μελωδία

𝄆 Στης γειτονίας σου τα ψι-ψι μη δίνεις βάση
Γιατί ό,τι χτίσαμε κι οι δυο μας, θα χαλάσει 𝄇

Είναι η κάθε μας αγάπη μια ζαριά
Κι αυτό το άτιμο το ζάρι που γυρίζει
𝄆 Άλλοτε φέρνει στην καρδιά μεγάλη πίκρα και βαριά
Κι άλλοτε πάλι μ' ευτυχία μας γεμίζει 𝄇

Κι εγώ στο ζάρι, τη φτωχή μου την καρδιά
Μαζί σου έπαιξα για νά βγω κερδισμένη
𝄆 Μα ήταν σκάρτη η ζαριά κι έτσι εβγήκα μια βραδιά
Απ' το παιχνίδι της αγάπης μου χαμένη 𝄇

Μού 'κανε, βέβαια, αυτό πολύ κακό
Μα του ζαριού δεν με τρομάζουν οι λαχτάρες
𝄆 Γιατί το βρίσκω φυσικό, στο ζάρι το ερωτικό
Άλλοι να φέρνουνε διπλές κι άλλοι εξάρες 𝄇

Για πες μου τι 'θελα με σένα να μπλεχτώ
Και νά 'μαι θύμα της τρελής της τσαχπινιάς σου
𝄆 Πριν καταλάβω πως στον έρωτα σου αυτό
Μ' ήθελες ζάρι για τα γούστα της καρδιάς σου 𝄇

Εσύ δεν παίρνεις τη ζωή στα σοβαρά
Για σένα όλα στην αγάπη είναι παιχνίδια
𝄆 Κι ότι είχες κάνει με τους άλλους μια φορά
Παλιό βιολί σου μου ξανάρχισες τα ίδια 𝄇

Όσο πολύ όμως τρελά κι αν σ' αγαπώ
Άκου δυο λόγια κι αν θες βάλ' τα στο μυαλό σου
𝄆 Αν τη τραβήξεις τη κορδέλα θα σου πω
Δεν είμαι ζάρι κι άντε τράβα στο καλό σου 𝄇

Η φοβερή η ζήλεια μου, τον νου σου τι παιδεύει
𝄆 Μονάχα όποιος αγαπά, μανίτσα μου, ζηλεύει 𝄇

Μη θες να είμαι αδιάφορος και άλλες να κοιτάζω
𝄆 Και ό,τι κάνεις κι ό,τι λες, να μην τα λογαριάζω 𝄇

Αν θέλεις το συμφέρον σου, ο νους σου μη μπερδεύει
𝄆 Μονάχα όποιος αγαπά, μανίτσα μου, ζηλεύει 𝄇

Αχ, κακούργα πόσο με πληγώνεις
Με τα σκέρτσα σου πώς με σκλαβώνεις
𝄆 Μ' έκανες και σαν τρελός γυρίζω
Την καρδιά μου πια δεν την ορίζω 𝄇

Αχ, κακούργα πάψε αυτή τη ζήλια
Φίλα με με τα γλυκά σου χείλια
𝄆 Αχ να ξέρεις πως με μαραζώνεις
Ζηλιάρα γιατί θες να με πληγώνεις 𝄇

Σαν σε πρωτογνώρισα κυρά μου
Μού 'καψες βαθιά τα σωθικά μου
Ζηλιάρα π' όλο θες να με θυμώνεις
Γιατί με το παραμικρό κακιώνεις
Αχ, να ξέρεις πως με μαραζώνεις
Ζηλιάρα γιατί θες να με πληγώνεις

Έλα ζηλιάρα μου, τη ζήλια σου παράτα
Περνούνε γρήγορα και φεύγουνε τα νιάτα
Άσ' τα καμώματα και τα μαλώματα
Και μην χάνεις άδικα καιρό

Απ' τα νάζια, με 'χεις αρρωστήσει
Μες στα μάτια, όταν σε κοιτώ
Σε αγαπώ πολύ, τσαχπίνα μου τρελή
Και χάνουμαι για ένα σου φιλί

Θέλω τη μαύρη σου ελιά να την φιλήσω
Τον έρωτα σου να χαρώ κι ας ξεψυχήσω
Γιατί με σκλάβωσες και με παλάβωσες
Και δεν ξέρω πως να γιατρευτώ

Μη με τυραννείς χωρίς αιτία
Μόνο την αγάπη σου ζητώ
Παράτα τις ψευτιές, τις άστατες ματιές
Και σβήσε τις καρδιάς μου τις φωτιές

Παράτα τις ψευτιές, τις άστατες ματιές
Και σβήσε τις καρδιάς μου τις φωτιές

Νύχτα και μέρα γυρίζω μες στους δρόμους
Ζητώ παντού ο καημένος να βρω παρηγοριά
Λαχτάρησα τα χάδια τα πρώτα μας τα βράδια
Θυμούμαι κάποιες νύχτες με πόνο στη καρδιά

Με άλλον πια σμίγεις, γιατί γιατί να φύγεις
Ρωτώ δυστυχισμένος γιατί να μ' αρνηθείς
Δεν πόνεσ' η καρδιά σου δεν δάκρυσε η ματιά σου
Γιατί να με ξεχάσεις και άλλον να ποθείς

Χάνουμαι, σβήνω, δεν ξέρω τι θα γίνω
Γυρνώ πια απελπισμένος στιγμή δεν σε ξεχνώ
Θυμόμουν τα φιλιά σου ζητώ την αγκαλιά σου
Με δέρνει ο καημός σου και κλαίω και θρηνώ

Με τα παραστρατήματα και τη ψηλή σου μύτη
𝄆 Εσύ βρε με κατάντησες και νταβατζή κι αλήτη 𝄇

Κι αν είμαι ζόρικος που λες εσύ τα φταις και μόνο
𝄆 Όταν σε βλέπω μ' άλλονε, ανάβω και φουντώνω 𝄇

Κι αν έχεις άλλον πιο νταή, μαγκίτη κι αλανιάρη
𝄆 Αν του κρατούν τα κότσια του, ας έρθει να σε πάρει 𝄇

𝄆 Ζουρλοπαινεμένης γέννα, έλα στην αγκάλη μου 𝄇
𝄆 Κι ό,τι σού 'χω καμωμένα, κάνε τα χαλάλι μου 𝄇

𝄆 Έλα τον σεβντά να σβήσεις, που 'χω εγώ για σένανε 𝄇
𝄆 Και για τα παλιά μας ντέρτια μην ακούς κανένανε 𝄇

𝄆 Ζουρλοπαινεμένης γέννα, ζούρλανες και μένανε 𝄇
𝄆 Τη μανούλα μου λυπήσου, γιατί μ' έχει ένανε 𝄇

𝄆 Συ μου πήρες την καρδιά, τον νου μου
Παιχνιδιάρα και καμωματού μου 𝄇
με δυο μάτια ζιμπουλένια και γλυκά, αμάν πια
Και στο μάγουλο σ' επάνω μιαν ελιά

𝄆 Ξέρεις να πληγώνεις τις καρδιές, ναζιάρα μου
Με γλυκιές ματιές και φλογερές, κουκλάρα μου
Πλήγωσες κι εμένα τον φτωχό, πω-πω-πω
Στον σεβντά σου δεν αντέχω, θα χαθώ 𝄇

𝄆 Με τα ζυμπουλένια σου τα μάτια
Την καρδιά μου έκανες κομμάτια 𝄇
Με τη μαύρη σου εκείνη την ελιά, αμάν πια
Με τα μόρτικα κομμένα σου μαλλιά

𝄆 Ξέρεις να πληγώνεις τις καρδιές, ναζιάρα μου
Με γλυκιές ματιές και φλογερές, κουκλάρα μου
Πλήγωσες κι εμένα τον φτωχό, πω-πω-πω
Στον σεβντά σου δεν αντέχω, θα χαθώ 𝄇

𝄆 Ζωή είν' αυτή Ζωίτσα μου να μη μπορώ να ξέρω 𝄇
𝄆 Αν μ' αγαπάς ή άδικα πονώ και υποφέρω 𝄇

𝄆 Καμιά φορά χαμογελάς και πότε μετανιώνεις 𝄇
𝄆 Τι έχεις στην καρδούλα σου δεν μου το φανερώνεις 𝄇

𝄆 Ζωίτσα μου αν μ' αγαπάς και θες να ησυχάσω 𝄇
𝄆 Στην πόρτα σου θα κατεβείς το βράδυ σαν περάσω 𝄇

𝄆 Κι όταν σε δω Ζωίτσα μου τότε θ' αποφασίσω 𝄇
𝄆 Κι απ' τη μανούλα σου ευθύς θα πάω να σε ζητήσω 𝄇

Χίλιες γυναίκες γνώρισα, μα άλλη καμιά δεν βρήκα
𝄆 Που νά 'χει το καμάρι σου, Ζωίτσα μου
Και τη δική σου γλύκα 𝄇

Πόσες γυναίκες γνώρισα, καμιά τους δεν σου μοιάζει
𝄆 Δεν έχουν το καμάρι σου, Ζωίτσα μου
Και το δικό σου νάζι 𝄇

Για σένανε κουκλάκι μου, παλάτια εγώ θα χτίσω
𝄆 Και μέσα στην καρδούλα μου, Ζωίτσα μου
Για πάντα θα σε κλείσω 𝄇

Μη μ' αφήσεις να με πάρει ο ποταμός
Είναι αγιάτρευτος καημός ο χωρισμός
Προκειμένου να σε χάσω, μέχρι έγκλημα θα φτάσω
Κι ο ντουνιάς θα με μισεί
𝄆 Κι οτιδήποτε κι αν κάνω, στην απελπισιά μου απάνω
Η αιτί-, η αιτία θά 'σαι εσύ 𝄇

Πόνεσε με έστω και για μια στιγμή
Πλημμυρίσαν την καρδιά μου οι καημοί
Κι αν τυχόν αποφασίσεις, για να φύγεις να μ' αφήσεις
Σε μια στράτα μακρινή
𝄆 Κάποιοι φίλοι θα σε βρούνε, και με πόνο θα σου πούνε
Πως με πή-, πως με πήγαν στο Δαφνί 𝄇

Θά 'ρθει η μέρα βρε γυναίκα πονηρή
Να πονέσει η καρδιά σου η σκληρή
Και το δάκρυ σου θα τρέξει, το μαντήλι σου να βρέξει
Όταν θα με θυμηθείς
𝄆 Όσο κι αν δεν μ' αγαπούσες, όσο κι αν δεν με πονούσες
Κρίμα το-, κρίμα το παιδί θα πεις 𝄇

Η άμαξα μες στη βροχή, τράβα αμαξά μου να χαρείς
Το κορίτσι που 'ναι μέσα, όμορφο σαν πριγκηπέσσα, μη μου βραχεί
Το κορίτσι που 'ναι μέσα, όμορφο σαν πριγκηπέσσα
Μην τυχόν και μου βραχεί

Τράβα αμαξά μου να χαρείς, όσο πιο γρήγορα μπορείς
Η βροχή όλο δυναμώνει, το κορίτσι μου κρυώνει, μη μου βραχεί
Η βροχή όλο δυναμώνει, το κορίτσι μου κρυώνει
Μην τυχόν και μου βραχεί

Έβγα στην άσφαλτο αμαξά, και στρίψε πάλι αριστερά
Να μας φέρεις στο τσαρδί μας, στη φωλίτσα τη δική μας, τράβα αμαξά
Να μας φέρεις στο τσαρδί μας, στη φωλίτσα τη δική μας
Τράβηξε βρε αμαξά

Στην ταβέρνα πάλι απόψε, σε έχω ιδεί, βρε Σμυρνιά
𝄆 Που μεθούσες με δυο μάγκες, κι έσπαγες μαζί νταλγκά 𝄇
Έτσι μου 'βαλες κι εμένα, να μεράκι στην καρδιά
𝄆 Κι από τότε, ρε Σμυρνιά μου, έβαλα καρασεβντά 𝄇

Έλα πια, Σμυρνιά, μικρή μου, και μ' εμένα μια βραδιά
𝄆 Να χαρούμε αυτά τα νιάτα και τον ψεύτικο ντουνιά 𝄇
Γιατί πια χωρίς εσένα, δεν τη θέλω τη ζωή
𝄆 Έλα, βρε γλεντζού, Σμυρνιά μου, να πεθάνομε μαζί 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

Η Ελένη η ζωντοχήρα, ντέρτι έχει η κακομοίρα
Έναν γέρο άντρα έχει κι η καημένη δεν αντέχει
Κάθε μέρα αναστενάζει, απ' το στόμα φλόγες βγάζει
Νέα είμαι, δεν ταιριάζει, γέρος να με αγκαλιάζει

Το ξεπόρτισε και λέγει, τι να κάνω κι όλο κλαίγει
Ο μπακάλης τη λυπάται, κάθε βράδυ τη θυμάται
Κι ο μανάβης σαν περνάγει, στέκει την παρηγοράει
Έτσι το 'θελε η μοίρα, Λένη νά 'σαι ζωντοχήρα

Σαν τ' ακούει το μπαρμπεράκι, να και τρέχει με μεράκι
Έλα 'δω βρε Ελενάκι, να σου σβήσω το φαρμάκι
Το 'μαθε το χασαπάκι, την εστέλνει έν' αρνάκι
Ψήσε το με το σπανάκι, γιατί θά 'ρθω το βραδάκι

Η θάλασσα με την καρδιά σου μοιάζει
Εκεί που 'χει γαλήνη, φουρτουνιάζει
𝄆 Μα τι κι αν σε φοβήθηκα, στο τέλος σε θυμήθηκα
Τι κι αν ξέρω πως θα γελαστώ 𝄇

Εκείνον που στ' αγκίστρι σου θα πιάσεις
Στο τέλος ασφαλώς θα τον γελάσεις
𝄆 Γι' αυτό κι εγώ ζαλίζουμαι, όταν σε συλλογίζουμαι
Μα να σου ξεφύγω, δεν μπορώ 𝄇

Αφού το θες κουκλί μου, ας πεθάνω
Μπροστά σου δεν μπορώ κι αλλιώς να κάνω
𝄆 Το σπίτι μου τ' αρνήθηκα και νηστικός κοιμήθηκα
Γιατί σαν μαγνήτης με τραβάς 𝄇

Και το φιλί σου ακόμα μου τ' αρνιέσαι
Και αν πονώ, εσύ δεν τυραννιέσαι
𝄆 Το ξέρω πως γελάστηκα, μ' αφού στ' αγκίστρι πιάστηκα
Τι να γίνω πια, θα τρελαθώ 𝄇

Ήθελα να 'μουνα πασάς, ο κόσμος να με τρέμει
Να 'χα στην εξουσία μου το πιο όμορφο χαρέμι

𝄆 Με γυναίκες τις πιο φίνες
Με τουρκάλες κι αραπίνες 𝄇 (Σ)

Τον αργιλέ μου να 'πινα, μες στον χρυσό οντά μου
Η πιο μικρή χανούμισσα ν' ανάβει τη φωτιά μου

𝄆 Η χανούμ, θέλει, δεν θέλει
Θα χορεύει τσιφτετέλι 𝄇 (Σ)

Ε, ρε, πασάς που θα 'μουνα, με τα τρελά καπρίτσια
Και για σωματοφυλακή τριγύρω μου κορίτσια

𝄆 Τον καφέ μου μες στον δίσκο
Α λα τούρκα να τον βρίσκω 𝄇 (Σ)

Τον δρόμο τον κακό που πήρες θα στον κόψω
Και την καρδιά σου τη σκληρή
𝄆 Θα την κάνω ν' αλλάξει το χρώμα
Κι από μαύρη να γίνει χρυσή 𝄇

Πείσμα το έβαλα δική μου να σε κάνω
Κι όποια θυσία χρειαστεί
𝄆 Θα την κάνω ν' αλλάξω την καρδιά σου
Κι από μαύρη να γίνει χρυσή 𝄇

Όσο σκληρά κι αν μου φερθείς πρέπει να ξέρεις
Θα μ' αγαπήσεις δεν μπορεί
𝄆 Θα κερδίσω για πάντα την καρδιά σου
Κι από μαύρη θα γίνει χρυσή 𝄇

Ήρθ' η Κάρμεν στην Αθήνα, η Ιμπέριο Αρτζεντίνα
𝄆 Την κληρονομιά να πάρει, του Αντώνη του βαρκάρη 𝄇

Απ' το τρένο μόλις φτάνει, τρέχει στο Πασαλιμάνι
𝄆 Τη βαρκούλα ν' αντικρίσει, τα κουπιά της να φιλήσει 𝄇

Κει που γύριζε η καημένη, βλέπει κατατρομαγμένη
𝄆 Μες στη βάρκα τον Αντώνη, τα πανιά του να απλώνει 𝄇

Αντωνάκη μου, βαρκάρη, ταυρομάχε, παλικάρι
𝄆 Ζεις ακόμη ή γελιέμαι, σε θωρώ και αναρωτιέμαι 𝄇

Κάρμεν, Κάρμεν, μη φωνάζεις, μη με βλέπεις και τρομάζεις
𝄆 Να πεθάνω ήταν κρίμα κι έκανα το ψευτοθύμα 𝄇

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι, αγόρι
Ξεμυάλισε της μάγισσας την κόρη
Κι αφού τη γλέντησε, αγκάλιασε μια άλλη
Κι η μάνα της κατάρα του 'δωσε μεγάλη

Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς
Καταραμένος νά 'σαι όσο ζεις

Παντού η κατάρα αυτή τον κυνηγάει
Και στη ζωή του όποια αγαπάει
Τη βρίσκει μ' άλλον, και τον καίει η λαχτάρα
Της μάγισσας έχει αληθεύσει η κατάρα

Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς
Καταραμένος νά 'σαι όσο ζεις

Η ζήλια πια τα μάτια του θολώνει
Την άπιστη αγάπη του σκοτώνει
Και μες στη φυλακή κλεισμένος συλλογιέται
Της μάγισσας πως η κατάρα εκδικιέται

Ποτέ αγάπη εσύ να μη χαρείς
Καταραμένος νά 'σαι όσο ζεις

Κάποια τσιγγάνα σ' έχει καταραστεί
Και η κατάρα μια μέρα πιαστεί
𝄆 Για μιαν αγάπη που 'χεις προδώσει
Σκληρέ και άστατε και άκαρδε εραστή 𝄇

Έχει η τσιγγάνα στη θλίψη βυθιστεί
Για τόσους όρκους που έχουν ξεχαστεί
𝄆 Τόσες ελπίδες που 'χεις γκρεμίσει
Σκληρέ και άστατε και άκαρδε εραστή 𝄇

Μέσα στη νύχτα σ' έχει καταραστεί
Κάτω από τ' άστρα κι ό,τι είπε θα πιαστεί
𝄆 Μια τέτοια αγάπη έχεις προδώσει
Σκληρέ και άστατε και άκαρδε εραστή 𝄇

Ε, ρε, κατάρα που είν' αυτή (*) και βάσανο μεγάλο
Που δεν μπορώ στην τσέπη μου (*) φράγκο ποτέ να βάλω

Μόλις αρχίσει σούρουπο (*) τρέχω να 'κονομήσω
Της γκόμενάς μου τα ψιλά (*) πάω να τ' ακουμπήσω

Και αφού φτάσω στου Ψυρρή (*) σ' ένα μικρό σπιτάκι
Κόβω τους μάγκες γρήγορα (*) μ' ένα μικρό κολπάκι

Βρ' εκεί τα παίζω τακτικά (*) ζαριές και ποκεράκι
Τα παίρνω στο φυλλάρισμα (*) μ' ένα σκαστό φουλάκι

Ετούτα είναι ρε παιδιά (*) και ένα παραπάνω
Μέχρι που φτάνω δανεικό (*) ωσότου να ρεφάρω

(*): "αμάν, αμάν"

Η καινούργια μου φιλενάδα, θα σου κάψει την καρδιά
𝄆 Είναι γυναίκα που με νιώθει, και μ' αγάπησε τρελά 𝄇

Σ' έχω διώξει και ξανάβρα, τη χαρά μου στη ζωή
𝄆 Δεν το ξεχνάω που παραλίγο, να με κλείσεις φυλακή 𝄇

Σαν τη νέα μου φιλενάδα, 'συ να είσαι δεν μπορείς
𝄆 Και μια για πάντα πίστεψέ το, στην καρδιά μου δεν χωρείς 𝄇

Ηλιοβασίλεμα σωστό την ώρα που νυχτώνει
Τραβώ σκυφτός στον δρόμο μου καημός με μαραζώνει

Γκρίζα γινήκαν τα μαλλιά λύγισε το κορμί μου
Και το μαράζι ρίζωσε βαθιά μες τη ψυχή μου

Πόνοι με δέρνουνε πολλοί, καημοί με βασανίζουν
Και κάθε μέρα που περνά τα νιάτα μου τσακίζουν

Μάγισσα τσιγγάνα απ' τη Βαγδάτη
Μάγια να μου πεις για την αγάπη
Ξημερώνω στης Αθήνας τα δρομάκια σαν τρελός
Και με βλέπουν πάντα οι περαστικοί
Ο αλήτης, λένε, νάτος ο φτωχός

Κάνε, μάγισσα, ν' αποφασίσει
Τον φτωχό αλήτη ν' αγαπήσει
Εγώ δεν φταίω κι αν γεννήθηκα φτωχός μες στο ντουνιά
Κι αν θα την παντρέψουν με έναν πλούσιο
Του αλήτη θα ματώσει η καρδιά

Με τη μακριά σου φούστα, μου χαλάς όλα τα γούστα
𝄆 Γιατί κρύβεις, βρε τσαχπίνα, τη γαμπίτσα σου τη φίνα 𝄇

Το μακρύ φουστάνι, Θεέ μου, δεν το χώνεψα ποτέ μου
𝄆 Αχ, η μόδα τι μας κάνει, όλους πια θα μας τρελάνει 𝄇

Ξαναβάλε μάνι-μάνι, το κοντό σου το φουστάνι
𝄆 Κι έλα να τα ξαναπούμε, τη ζωή μας να χαρούμε 𝄇

Με τη μακριά σου φούστα, μου χαλάς όλα τα γούστα
𝄆 Γιατί κρύβεις, βρε τσαχπίνα, τη γαμπίτσα σου τη φίνα 𝄇

Η μάνα που σε γέννησε χίλια χρόνια να ζήσει
𝄆 Και με κοπέλες σαν και σε τον κόσμο να στολίσει 𝄇

Νά 'χουν κι αυτές τις χάρες σου, τα μάτια τα δικά σου
𝄆 Τα δυο σμιχτά τα φρύδια σου, την όμορφη ελιά σου 𝄇

Νά 'χουν κι αυτές τα νάζια σου, νά 'χουν την ομορφιά σου
𝄆 Τα κερασένια χείλη σου και τη σκληρή καρδιά σου 𝄇

Τι σου λέγει η μάνα σου για μένα
Κι όλο μου μιλάς με μάτια δακρυσμένα
Θέλει μ' άλλονε να κουβεντιάζεις
Και εμένα πια να με ξεχάσεις
Και εμένα θέλει πια να με ξεχάσεις

Έννοια σου και δεν θα μου γλιτώσει
Όλα τα σπασμένα αυτή θα τα πληρώσει
Θα την κάνω εγώ ν' ανεστενάζει
Να πονεί, να κλαίει, να φωνάζει
Να πονεί, να κλαίει και ν' ανεστενάζει

Ό,τι θέλει αυτή δεν θα μου κάνει
Αν δεν μετανιώσει πες της θα πεθάνει
Δεν θα της περάσει, μη φοβάσαι
Πάντα μες στην αγκαλιά μου θά 'σαι
Πάντα μες στην αγκαλιά μου 'συ θε' νά 'σαι

Η Μαρίκα η δασκάλα που 'χει σπίτια δυο μεγάλα
Το πρωί στις έξι βγαίνει και στην αγορά πηγαίνει
Το καλάθι της κρατάει και με όρεξη κοιτάει
Να βρει τρυφερό μοσχάρι ή κανένα φρέσκο ψάρι

Ένας νιος, λεβέντης πρώτης, ο ψαράς ο Παναγιώτης
Τη δασκάλα τη γνωρίζει και την εκαλημερίζει
Έχω δυο λαβράκια φίνα που 'ρθαν τώρα απ' τη Ραφήνα
Πάρε τό 'να να το βράσεις, μια ψαρόσουπα να φτιάξεις

Το λαβράκι δεν μου κάνει θέλω ψάρι για τηγάνι
Κι αν δεν εύρω παλαμίδα, παίρνω γόπα ή μαρίδα
Κι αν δεν εύρω τέτοια ψάρια, παίρνω μιαν οκά παντζάρια
Βάζω και λιγάκι λάδι και μασάω και το βράδυ

Έτσι κάθε μέρα βγαίνει κι όμως τίποτα δεν παίρνει
Η τσιγκούνα η δασκάλα που 'χει σπίτια δυο μεγάλα
Κάθε τρυφερό της αρέσει, μα φοβάται να ξοδέψει
Κι έτσι απ' την τσιγκουνιά της μένει άδεια η κοιλιά της

Πάρε βόλτα κι έλα απόψε στις οκτώμισι μ' εννιά
Και στου Μάριου θα μ' εύρεις καθισμένο στη γωνιά

Ωχ κοπελίτσα μου, καλέ Μαρίτσα μου
Να σε κάνω πριγκηπέσσα στο δικό μου τον οντά
Με χανούμια να χορεύεις κοπελίτσα μου γλυκιά
Και θ' ακούσεις του Τσιτσάνη την πλανεύτρα τη πενιά

Θα 'σαι πρώτη στο χαρέμι μέσα στις χανούμισσες
Θα 'σαι πρώτη στο χαρέμι μέσα στις χανούμισσες

Ωχ κοπελίτσα μου, καλέ Μαρίτσα μου
Σκλάβες θα σε προσκυνάνε απ' την κάθε μια φυλή
Κι αραπάδες θά 'χεις χίλιους για σωματοφυλακή
Και θα έχεις τον Τσιτσάνη συντροφιά σου τακτική

Μελωδία

Ωχ κοπελίτσα μου, καλέ Μαρίτσα μου
Να σε κάνω πριγκηπέσσα στο δικό μου τον οντά
Με χανούμια να χορεύεις κοπελίτσα μου γλυκιά

Κάποια μικρή καμωματού απ' το Πασαλιμάνι
𝄆 Με μπέρδεψε και τριγυρνώ τα βράδια σαν αλάνι 𝄇

Έχει δυο μάτια όμορφα δυο κόκκινα χειλάκια
𝄆 Σαν με φιλά μου σβήνουνε και πίκρες και μεράκια 𝄇

Δώσ' μου φιλιά καμωματού γιατί μ' αυτά μεθάω
𝄆 Στ' ορκίζομαι θα σ' αγαπώ όσο μακριά κι αν πάω 𝄇

Είμαι μια μόρτισσα τσαχπίνα απ' την Κοκκινιά
Που ξετρελαίνω την Αθήνα και τον Πειραιά
Κι όποιος με μένα θα τα μπλέξει, αχ, ξετρελαίνεται
Με τις ματιές μου τον τουμπάρω εγώ και μουρλαίνεται

Αχ, έτσι την περνάω φίνα, μέσα στην Αθήνα
Γλέντι τρελό μεθύσι με τους μάγκες στα γερά
Και όλοι με ζηλεύουν μες στη Κοκκινιά

Γιατί 'μαι φίνο εγώ κορίτσι με τα ούλα μου
Και μου φωνάζουν, σαν με βλέπουν, αχ μανούλα μου
Σπάζω κεφάκι κάθε βράδυ, αχ, μ' όλη τη μαγκιά
Κι έτσι γουστάρω και γλεντάω εγώ τον ψευτοντουνιά

Αχ, έτσι την περνάω φίνα, μέσα στην Αθήνα
Γλέντι τρελό μεθύσι με τους μάγκες στα γερά
Και όλοι με ζηλεύουν μες στη Κοκκινιά

Η πεθερά μου, βρε παιδιά, θα με μουρλάνει
Έχει μια γλώσσα όπου κόβει σαν δρεπάνι
Να την εδιώξω σκέφτομαι, μην αγριέψει
Δεν τό 'χει τίποτα για να με ξεμπερδέψει

Πως να τη βγάλω, ρε γυναίκα, από το σπίτι
Γιατί μου έχει παραμπεί πολύ στη μύτη
Δεν υποφέρεται, κοντεύω να τα χάσω
Που να την έκοβε το τραμ, να ησυχάσω

Αχ, βρε γυναίκα, κάθε μέρα με ζαλίζει
Μ' αυτή τη γλώσσα την καρδούλα μου ραΐζει
Σαν αρχίσει να μου κοπανίζει για την προίκα
Αχ, όλο τρέχει από το στόμα της μια γλύκα

Πως να τη βγάλω, ρε γυναίκα, από το σπίτι
Γιατί μου έχει παραμπεί πολύ στη μύτη
Δεν υποφέρεται, κοντεύω να τα χάσω
Που να την έκοβε το τραμ, να ησυχάσω

Δεν έχει, βρε παιδιά, αχ, πιο βαρύ φορτίο
Από την πεθερά χειρότερο λαχείο
Γιατί αν σας δώσει προίκα, πάρτε το χαμπάρι
Θε να σας βρίζει σαν κι εμέ το φουκαριάρη

Πως να τη βγάλω, ρε γυναίκα, από το σπίτι
Γιατί μου έχει παραμπεί πολύ στη μύτη
Δεν υποφέρεται, κοντεύω να τα χάσω
Που να την έκοβε το τραμ, να ησυχάσω

Αν ωφελεί με τι σκοπό
Για να με ταπεινώσεις
Χτύπα την πόρτα του φτωχού
Και δεν θα μετανιώσεις

Ξέρω πως με περιφρονάς
Κρυφογελάς για μένα
Όμως η πόρτα του φτωχού
Είν' ανοιχτή για σένα

Έχουν καρδιά και οι φτωχοί
Και ξέρουν ν' αγαπούνε
Χτύπα την πόρτα του φτωχού
Κι όλα θα ξεχαστούνε

Μπαινοβγαίνω μες στο σπίτι και με δέρνει ο καημός
𝄆 Πρώτη νύχτα που 'χεις φύγει, κι έχω μείνει μοναχός 𝄇

Βλέπω το προσκέφαλο σου, νά 'ναι άδειο κι ορφανό
𝄆 Πως θα ξημερώσω απόψε, συλλογιέμαι και πονώ 𝄇

Πήρες όλα σου τα ρούχα, σαν τον κλέφτη βιαστική
𝄆 Δεν το πίστευα ποτέ μου, πως θα φτάσεις ως εκεί 𝄇

Ήρθαμε να γλεντήσουμε, Χατζηχρήστο, να φύγει το μαράζι
Κι αν φύγουνε πολλά λεφτά, χαλάλι, δεν πειράζει

Το παλικάρι στη γωνιά, Χατζηχρήστο, μια ζεΐμπεκιά γουστάρει
Απ' το γλυκό μπουζούκι σου, φίλε παραπονιάρη

Ρίξε γιαβάσικες πενιές, Χατζηχρήστο, σ' ένα γλυκό ντουζένι
Για να σ' ακούσει μια ψυχή που σε καταλαβαίνει

Ήρθε η αγάπη κι η ελπίδα στην καρδιά
Τα όνειρα αληθεύουν τώρα πια
𝄆 Αν και συννέφιασε, η μπόρα πέρασε
Τώρα που σμίγουμε κι οι δυο μας συντροφιά 𝄇

Μέσα στα σκοτάδια ένα φως πια δεν ζητώ
Στους δρόμους σαν τρελός δεν περπατώ
𝄆 Αφού πια σμίξαμε, το δάκρυ πνίξαμε
Απ' την αγάπη σου τι άλλο να ζητώ 𝄇

Τώρα πια οι πίκρες κι οι καημοί ας ξεχαστούν
Τα πάντα, όσο τα όνειρα βαστούν
𝄆 Γι' αυτό ας ζήσουμε, γι' αυτό ας γλεντήσουμε
Όπως γλεντούν αυτοί που ξέρουν ν' αγαπούν 𝄇

Όλα σβήνουν τώρα πια στο ντουνιά
Και χωρίζουν δυο καρδιές, μ' απονιά

Ήταν κισμέτ, μα τι να πω, σ' αγαπώ
Ήταν γραφτό, μα τι μ' αυτό, σε πονώ

Έτσ' είναι πάντα στη ζωή, όλα περνούν
Μα οι καρδιές που αγαπούνε, δεν ξεχνούν
Φεύγουνε τα νιάτα, φως μου, και διαβαίνουνε
Μα τα ντέρτια που ριζώνουν, δεν πεθαίνουνε

Μελωδία & επαναληψη τελευταίας στροφής

Απόψε είναι πια για μας, η νύχτα η τελευταία
Απόψε μείνε ως το πρωί και κάνε μου παρέα

Απόψε φίλα με, να με χορτάσεις
Αύριο φεύγω και θα με χάσεις

Θα πάρω πια τα μάτια μου, κι όπου με βγάλει η άκρη
Θα φύγω και θα με ζητάς, θα κλαις με μαύρο δάκρυ

Απόψε φίλα με κι αγκάλιασε με
Αύριο φεύγω, λησμόνησέ με

Του χωρισμού μας αύριο, η μέρα ξημερώνει
Κι η άτυχη αγάπη μας, απόψε τελειώνει

Απόψε φίλα με, να με χορτάσεις
Αύριο φεύγω και θα με χάσεις

Ένα βράδυ στην Αθήνα τά 'μπλεξα με μια τσαχπίνα
𝄆 Σε μια μπύρα στο Κουκάκι, που 'χα πάγει ένα βραδάκι 𝄇

Της ρωτώ που θες να πάμε, ψάρια φρέσκα για να φάμε
𝄆 Θες να πάμε στη Ραφήνα, θα περάσουμε πιο φίνα 𝄇

Να ξεσκάσουμε λιγάκι, με ρετσίνα και ψαράκι
𝄆 Κι ύστερα με τη βαρκούλα, θε να κάνουμε βολτούλα 𝄇

Γιατί μέσα στο Κουκάκι θα μας δούνε, Κατινάκι
𝄆 Γι' αυτό πάμε στη Ραφήνα μη μας δούνε, ρε τσαχπίνα 𝄇

Η ώρα πέρασε, μην περιμένεις
Γιατί μου τά 'χεις κάνει πια πολλά
𝄆 Βρε θα χωρίσουμε, νερό δεν μπαίνει
Φύγε από μένα, μη με βάλεις σε μπελά 𝄇

Ασ' τα μηνύματα, τα γραμματάκια
Ας πάρει τέλος τούτο το βιολί
𝄆 Μη μου γυρεύεις πια ραντεβουδάκια
Κι αν θα ανταμώσουμε σε τι με ωφελεί 𝄇

Η ώρα πέρασε, τι περιμένεις
Μην κόβεις βόλτες τώρα στη γωνία
𝄆 Βρε παρ' το απόφαση και κόβε λάσπη
Προτού μας πάρει στο μεζέ η γειτονιά 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Άκου το σφύριγμα που σου σφυράνε
Και δώσε βάση τώρα πια τι θα σου ειπώ
Στρίβε από εμένανε, μην περιμένεις
Γιατί με άλλη εγώ τώρα πια θα παντρευτώ

𝄆 Πέντε χρόνια δικασμένος μέσα στο Γεντί Κουλέ 𝄇
𝄆 Από το πολύ σικλέτι τό 'ριξα στον αργιλέ 𝄇

Φύσα, ρούφα, τράβα τονε, πάτα τονε κι άναφ' τονε
Φύλα τσίλιες για τους βλάχους, 'κείνους τους δεσμοφυλάκους

𝄆 Κι άλλα πέντε ξεχασμένος από σένανε καλέ 𝄇
𝄆 Για παρηγοριά οι μάγκες μου πατούσαν αργιλέ 𝄇

Φύσα, ρούφα, τράβα τονε, πάτα τονε κι άναφ' τονε
Φύλα τσίλιες για τους βλάχους, 'κείνους τους δεσμοφυλάκους

𝄆 Τώρα που 'χω ξεμπουκάρει μέσα απ' το Γεντί κουλέ 𝄇
𝄆 Γέμωσε τον αργιλέ μας να φουμάρουμε καλέ 𝄇

Φύσα, ρούφα, τράβα τονε, πάτα τονε κι άναφ' τονε
Φύλα τσίλιες απ' τ' αλάνι κι έρχονται δυο πολισμάνοι

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Βαριέστησα να καρτερώ, να ξενυχτώ τα βράδια
𝄆 Τα μάτια μου βουρκώνουνε, για σένα στα σκοτάδια 𝄇

Δυο χρόνια σε περίμενα, μα τώρα πια στο λέγω
𝄆 Δεν άξιζε να κάθουμαι, για σένανε να κλαίγω 𝄇

Θα βρω μιαν άλλη με καρδιά, να ξέρει ν' αγαπάει
𝄆 Και μες στις στενοχώριες μου, να με παρηγοράει 𝄇

Μην κοιτάς που 'μαι μπατίρης
Μην κοιτάς που 'μαι φτωχός
𝄆 Κάποια μέρα, κάποια μέρα
Θα γυρίσει κι ο τροχός 𝄇

Μ' απαρνήθηκαν οι φίλοι
Έχω μείνει μοναχός
𝄆 Κάποια μέρα, κάποια μέρα
Θα γυρίσει κι ο τροχός 𝄇

Τι να γίνει μια κι ο κόσμος
Έτσι είναι δυστυχώς
𝄆 Κάποια μέρα θα γυρίσει
Κι ο μπαμπέσης ο τροχός 𝄇

Θα γυρίσεις, πάλι θα γυρίσεις
Τα δικά μου χάδια θα ζητήσεις
Μου το είπε κάποια μάγισσα μεγάλη
Πως καρδιά δεν θα βρεις άλλη
Σαν κι εμέ τρελά να σ' αγαπά

Θα γυρίσεις πάλι ντροπιασμένη
Για το σφάλμα σου μετανιωμένη
Θα γυρίσεις στη ρεμπέτικη φωλιά μου
Να χορτάσεις τα φιλιά μου
Θα ξανάρθεις, όπου και να πας

Θα γυρίσεις, θά 'ρθεις πάλι πίσω
Κι όλα κι όλα θα στα συγχωρήσω
Όσα βάσανα με κάνεις να περάσω
Στη στιγμή θα τα ξεχάσω
Τα γλυκά σου χείλη σαν φιλώ

Μελωδία

Θα γυρίσεις στη ρεμπέτικη φωλιά μου
Να χορτάσεις τα φιλιά μου
Θα ξανάρθεις, όπου και να πας

Θα γυρίσεις κάποιο δείλι, μα δεν θά 'μαστε πια φίλοι
𝄆 Όπως υπόφερα εγώ κι εσύ θα υποφέρεις
Κι όταν με γυρεύεις, που είμαι δεν θα ξέρεις 𝄇

Θα γυρίζεις τα βραδάκια, μες στ' αμαρτωλά σοκάκια
𝄆 Και πάντα μόνη κι έρημη στους δρόμους θα νυχτώνεις
Και θα μαραζώνεις, που δεν θα μ' ανταμώνεις 𝄇

Ό,τι είχες θα το χάσεις, δεν θα ξέρεις που ν' αράξεις
𝄆 Σαν βάρκα στον ωκεανό που δεν έχει τιμόνι
Το παλιό μεράκι σου διπλά θα σε πληγώνει 𝄇

Θα κάνω ντου βρε πονηρή, στα στέκια που αράζεις
𝄆 Κι αν σε τρακάρω πουθενά, μ' αυτόν τον άνθρωπο ξανά
Να ξέρεις δεν τη βγάζεις 𝄇

𝄆 Καθάρισε τη θέση σου, μ' αυτή σου την κατάσταση
Πριν κάνω επανάσταση 𝄇

Τον τελευταίο τον καιρό, μου τά 'χεις κάνει ρόιδο
𝄆 Δυο-τρεις μου την καρφώσανε, πως πάλι σε τσακώσανε
Με κείνο το κορόιδο 𝄇

𝄆 Καθάρισε τη θέση σου, μ' αυτή σου την κατάσταση
Πριν κάνω επανάσταση 𝄇

Θα κάνω ντου για να σε βρω, Αθήνα και Περαία
𝄆 Κι αν θα σε κάνω τσακωτή, να ξέρεις η βραδιά σου αυτή
Θα είναι η τελευταία 𝄇

𝄆 Καθάρισε τη θέση σου, μ' αυτή σου την κατάσταση
Πριν κάνω επανάσταση 𝄇

Από βραδύς ξεκίνησα μ' έναν καλό μου φίλο
𝄆 Για το Χατζηκυριάκειο και για τον Άγιο Νείλο 𝄇

Έχει ρετσίνα δροσερή και όμορφα κορίτσια
𝄆 Μόνο που σε παιδεύουνε με νάζια και καπρίτσια 𝄇

Έχει και μια μελαχρινή που είναι όλο νάζι
𝄆 Πρώτα με κέρναγε φιλιά και τώρα δεν τη νοιάζει 𝄇

Και κάθε βράδυ καρτερώ στον δρόμο να περάσει
𝄆 Κι αν δεν την κλέψω μια βραδιά ο κόσμος να χαλάσει 𝄇

Θάλασσα λεβεντοπνίχτρα, θάλασσα φαρμακερή
𝄆 Όπου κάνεις το νησί μας, πάντα μαύρα να φορεί

Δεν εχόρτασες ακόμα, θάλασσα τόσον καιρό
Από τα κορμιά που τρώει, τ' αρμυρό σου το νερό
Θάλασσα, τ' αρμυρό σου το νερό

Τ' αγριεμένο τούτο κύμα, η θωριά σου η θολή
𝄆 Κάνει δύστυχες μανάδες, τα καΐκια σαν φιλεί

Διώχνεις από το νησί μας, ευτυχία και χαρά
Και σκορπάς σε κάθε σπίτι πόνους, λύπη, συμφορά
Θάλασσα, πόνους, λύπη, συμφορά

Στη θάλασσα γεννήθηκα, σ' αυτή θε να πεθάνω
Τέτοια ζωή εμένανε μ' αρέσει για να κάνω
Στη θάλασσα γεννήθηκα, σ' αυτή θε να πεθάνω

Τη βάρκα έχω θρόνο μου και τα κουπιά παλάτια
Τον πόνο δεν τον γνώρισα, ποτέ για μαύρα μάτια
Τη βάρκα έχω θρόνο μου και τα κουπιά παλάτια

Ψαρεύω βράδυ και πρωί και πιάνω φίνα στρείδια
Και τα χαρίζω σ' όποιαν έχει δυο μαύρα φρύδια
Ψαρεύω βράδυ και πρωί και πιάνω φίνα στρείδια

Όταν στα δίχτυα μου κρατώ μπαρμπούνια με μουστάκι
Τα παίρνει η κόρη του ψαρά, μ' ένα γλυκό φιλάκι
Όταν στα δίχτυα μου κρατώ μπαρμπούνια με μουστάκι

Θα μπλέξω μ' άλλη και θα κλαις, αφού μου κάνεις μπαμπεσιές
𝄆 Σου τό 'πα μια, σου τό 'πα δυο, μαζί δεν κάνουμε χωριό 𝄇

Δεν δίνω δυάρα τσακιστή, αφού δεν ήσουνα πιστή
𝄆 Κι αν δείχνεις πως δεν μ' αγαπάς, στο τέλος θα με κυνηγάς 𝄇

Αν δεν αλλάξεις τακτική, ψεύτρα και άστατη γυνή
𝄆 Χωρίς κουβέντες πια πολλές, θα μπλέξω μ' άλλη και θα κλαις 𝄇

Μελωδία

Χωρίς κουβέντες πια πολλές, θα μπλέξω μ' άλλη και θα κλαις

Έτσι μ' αρέσει να γλεντώ, τον νου να μην παιδεύω
𝄆 Να παίζω μ' όλες να γελώ και να τις κοροϊδεύω 𝄇

Ο κόσμος όλος κι αν καεί πεντάρα να μη δίνω
𝄆 Καινούργια αγάπη να ζητώ και την παλιά να σβήνω 𝄇

Σαν θα περνώ τις γειτονιές να κάνουν όλες φιέστα
𝄆 Να λεν το λόγο δεν κρατώ και να γυρεύουν ρέστα 𝄇

Θα πάω με κουρσάρικα, καράβια να κουρσέψω
Και κάποια νύχτα βροχερή, θα πέσω σαν την αστραπή
Και μέσα από τον πύργο σου, μάγισσα θα σε κλέψω

Θα 'ναι βαριά η συννεφιά και πριν να βγουν τ' αστέρια
Όποιο εμπόδιο θα βρω, θα το παλέψω σαν θεριό
Να σε κρατήσω αιχμάλωτη μες στα δικά μου χέρια

Θα πάω με κουρσάρικα, πολεμιστής να γίνω
Να βγω σε πέλαγος βαθύ, κουρσάρισσα κι εσύ μαζί
Να σε κρατήσω πλάι μου και τη ζωή μου δίνω

Μελωδία

Όποιο εμπόδιο θα βρω, θα το παλέψω σαν θεριό
Να σε κρατήσω αιχμάλωτη μες στα δικά μου χέρια

Θα πεθάνω σ' ένα γλέντι με το ντέρτι στην καρδιά
𝄆 Που δεν χάρηκα στον κόσμο τη δικιά σου ομορφιά 𝄇

Θα πεθαίνω και θα λένε ότι φταίει το κρασί
𝄆 Μα κανένας δεν θα ξέρει που με σκότωσες εσύ 𝄇

Θα το μάθεις και θα τρέξεις μ' όλη σου την απονιά
𝄆 Μα θα μ' εύρεις ξαπλωμένο στου σπιτιού σου τη γωνιά 𝄇

𝄆 Μ' αυτές σου τις τρελές ματιές 𝄇
Κωστάκη μου γκρινιάρη, τσαχπίνη κι αλανιάρη
Όταν γυρνάς και με κοιτάς, πολύ με τυραννάς

𝄆 Μα δεν το νιώθεις πως σ' αγαπώ 𝄇
Κωστάκη μου για σένα, πως τα 'χω πια χαμένα
Γιατί να λιώνω, να πονώ, θα πα' να τρελαθώ

𝄆 Θα προτιμήσω θάνατο 𝄇
Κωστάκη δεν σ' αφήνω, το αίμα μου το χύνω
Μαζί σου εγώ θα παντρευτώ, θα νοικοκυρευτώ

Μελωδία

Κωστάκη δεν σ' αφήνω, το αίμα μου το χύνω
Μαζί σου εγώ θα παντρευτώ, θα νοικοκυρευτώ

Ωχ, μ' αυτόν το δρόμο που τραβάς
Θα 'ρθεί μια μέρα να πονάς
𝄆 Άμυαλο, τρελό σπουργίτι
Μ' όποιον νά 'ναι μη γλεντάς 𝄇

Ωχ, τα νιάτα φεύγουνε, περνούν
Κι αυτοί που τώρα σε γλεντούν
𝄆 Άμυαλο, τρελό σπουργίτι
Ξεύρε το, θα βαρεθούν 𝄇

Ωχ, σού 'χω ζεστάνει τη φωλιά
Σε περιμένω για φιλιά
𝄆 Γύρνα άμυαλο σπουργίτι
Στη φωλίτσα την παλιά 𝄇

𝄆 Θά 'ρθω μια γλυκιά βραδιά, μια χιονισμένη νύχτα 𝄇
𝄆 Στο παραθύρι σου κοντά, με χίλια καρδιοχτύπια 𝄇

𝄆 Θα παίζω και θα τραγουδώ, ώσπου να σε ξυπνήσω 𝄇
𝄆 Να φύγει ο πόνος της καρδιάς, τη φλόγα μου να σβήσω 𝄇

𝄆 Εγώ για την αγάπη σου και για την ομορφιά σου 𝄇
𝄆 Θε να βαφτίσω ένα παιδί, να βγάλω τ' όνομά σου 𝄇

𝄆 Θά 'ρθω μια γλυκιά βραδιά, μια χιονισμένη νύχτα 𝄇
Μες στο σκοτάδι το βαθύ, στου ύπνου σου τη γλύκα
Όπου διαβάτης δεν γυρνά στο παραθύρι δίπλα

Χαράματα η ώρα τρεις θά 'ρθω να σε ξυπνήσω
𝄆 Κρυφά από τη μάνα σου να σε χαρώ να βγεις να σου μιλήσω 𝄇

Δεν θα μας δει άλλος κανείς μόνο το φεγγαράκι
𝄆 Έβγα στο παραθύρι σου να σε χαρώ και δώσ' μου ένα φιλάκι 𝄇

Τη μυστική αγάπη μας κρυφά να την κρατήσεις
𝄆 Χίλια που να σου κάνουνε να σε χαρώ να μην τη μαρτυρήσεις 𝄇

Μες στα σκοτεινά σου τα δρομάκια
Μόνος μου γυρνώ κάθε βραδιά
Για δυο γλυκά, τσαχπίνικα ματάκια
Μέρα νύχτα κλαίω μυστικά

Ό,τι θες εσύ δεν θα το κάνεις
Φτάνει, πάψε πια την απονιά
Θά 'ρθω να ρωτήσω τη μαμά σου
Γυναίκα μου να γίνεις μια βραδιά

Θέλω από σε να μ' αγαπήσεις
Να με μεθύσεις χάδια και φιλιά
Στα σινεμά μαζί μου να γυρίζεις
Να με λατρεύεις πάντοτε πιστά

Θα σε διώξω αν μου κάνεις απιστία
Σου το λέω τελειώσανε τ' αστεία
𝄆 Θα σε διώξω μη με κάνεις να ζηλεύω
Και ας είσαι το κορίτσι που λατρεύω 𝄇

Μη θαρρείς ότι μαζί μου πια θα παίξεις
Αφού σέρτικα σου πω με δυο λέξεις
𝄆 Κάτσε φρόνιμα στο λέω για καλό σου
Μη γυρεύεις να με πάρεις στο λαιμό σου 𝄇

Θα σου κάνω έξωση απ' την καρδιά μου
Αν προδώσεις την αγάπη τη δικιά μου
𝄆 Θα σε διώξω και ας είσαι το όνειρο μου
Και θα γίνεις παλιοκόριτσο του δρόμου 𝄇

Βρε μικρό μου Ελενάκι θα σε κλέψω, δεν βαστώ
Να σε βλέπω σαν πουλάκι μες στο σπίτι το κλειστό

Αααχ, είν' άκαρδη η μαμά σου, βρε Λενιώ, κάθε φορά
𝄆 Να με διώξει από κοντά σου, πολεμάει στα κρυφά 𝄇

Πάρε απόφαση, μικρό μου, για να βρούμε γιατρειά
Θα σε κλέψω, βρε Λενιώ μου, και θα πάμε μακριά

Αααχ, η δικιά σου τότε μάνα θε να μείνει στ' άδικα
𝄆 Για να μάθει, βρε Λενιώ μου, να μη διώχνει στα κρυφά 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

𝄆 Το ξέρω πως δεν μ' αγαπάς 𝄇
Και πως δεν με γουστάρεις, Ελενίτσα μου
Θέλεις πλούσιο να πάρεις, βρε κουκλίτσα μου

Άιντε κι αν σ' αρέσουν πλούτη και ζητάς φλουριά
Θα σε κλέψω, θα σε πάρω, μα την Παναγιά

𝄆 Παπούτσια θέλεις να φοράς 𝄇
Σαν πολυκατοικία, Ελενίτσα μου
Να σε λένε γκραν κυρία, βρε κουκλίτσα μου

Άιντε κι αν σ' αρέσουν πλούτη και ζητάς φλουριά
Θα σε κλέψω, θα σε πάρω, μα την Παναγιά

𝄆 Στο φτωχικό σπιτάκι μου 𝄇
Έλα να κατοικήσεις, Ελενίτσα μου
Και τον πλούσιο ν' αφήσεις, βρε κουκλίτσα μου

Άιντε κι αν σ' αρέσουν πλούτη και ζητάς φλουριά
Θα σε κλέψω, θα σε πάρω, μα την Παναγιά

Ως πότε δεν θα μ' αγαπάς και δεν θα με κοιτάζεις
𝄆 Και γι' άλλονε μικρούλα μου θα κλαις θ' αναστενάζεις 𝄇

Αχ ο καημός μου με πονεί φαρμάκια με ποτίζει
𝄆 Μα ο έρωτας σαν βιάζεται ποτέ του δεν κερδίζει 𝄇

Στη μοίρα μου την άτυχη μ' επιμονή θ' αντέξει
𝄆 Με επίμονη κι υπομονή στο τέλος θα σε μπλέξει 𝄇

Όσο κι αν είσαι αδιάφορη μια μέρα θα θελήσεις
𝄆 Τον άλλον να το αρνηθείς και μένα να θελήσεις 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Τον άλλον να το αρνηθείς και μένα να θελήσεις 𝄇

Τον τελευταίο τον καιρό σε χάνω
Και όλο σκάρτη τακτικά σε πιάνω
𝄆 Μου κάνεις χίλιες κουτσουκέλες και θ' αρχίσω
Για όσα κάνεις να σε τιμωρήσω 𝄇

Η τιμωρία μου θα σε τσακίσει
Και τότε ποιος θα σε παρηγορήσει
𝄆 Αυτά τα λόγια μου στον νου σου να τα έχεις
Και τα καλά παιδιά να τα προσέχεις 𝄇

Όσο πολύ κι αν σ' αγαπώ, να ξέρεις
Κορώνα-γράμματα δεν θα με φέρεις
𝄆 Είμαι παιδί που μου αρέσουν τα ωραία
Κι αν φρονιμέψεις θά 'μαστε παρέα 𝄇

Αφού μου λες πως είσαι φίλος μου καλός
Και επιμένεις να σου πω το μυστικό μου
𝄆 Για μια γυναίκα έχω γίνει σαν τρελός
Και δεν υπάρχει γιατρικό για τον καημό μου 𝄇

Όσα μου ζήταγε της έδινα λεφτά
Και για χατίρι της μπορούσα να πεθάνω
𝄆 Κι όταν την έντυσα μες στα μεταξωτά
Μια μέρα φεύγει ξαφνικά και την εχάνω 𝄇

Πρώτη φορά μου έπαθα τέτοια ζημιά
Από γυναίκα που της είχα εμπιστοσύνη
𝄆 Μες στη ζωή δεν μου την έσκασε καμιά
Κι αφού την έπαθα, ρε φίλε, τι να γίνει 𝄇

Θα σου φύγω με καιρό
Και δικό σου δεν θα είμαι πια παιχνίδι
𝄆 Στό 'χω πει από καιρό να σ' αντέξω δεν μπορώ
Μες στα χέρια σου να γίνομαι σκουπίδι 𝄇

Κι αν μου κάνεις τον βαρύ
Θά 'ρθει η μέρα που πια δεν θα μου γουστάρεις
𝄆 Τώρα κάνεις το βαρύ μα θα ψάχνεις με κερί
Μες στα κέντρα και στα μπαρ να με τρακάρεις 𝄇

Θα τ' αλλάξω το βιολί
Θα ρεφάρω κι όπως πριν θά 'μαι στην πένα
𝄆 Θα τ' αλλάξω το βιολί και θα ντρέπομαι πολύ
Να πονώ για μια γυναίκα σαν κι εσένα 𝄇

𝄆 Θα σπάσει το μπουζούκι μου, η μόνη συντροφιά μου
Απ' το μεράκι το πολύ που νιώθω στη καρδιά μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Θυμήσου πως σε κοίμιζα τα βράδια στο ντιβάνι
Με το φτωχό μπουζούκι μου σου 'λεγα νάνι-νάνι 𝄇 (Σ)

𝄆 Βαρέθηκε να ξενυχτά κι αυτό κοντά σε μένα
Δίχως ελπίδα να χτυπά μερόνυχτα για σένα 𝄇 (Σ)

𝄆 Καντάδες όμορφες, γλυκές, τώρα ποιος θα σου κάνει
Ποιος θα σου λέει, μικρούλα μου, γλυκά το νάνι-νάνι 𝄇 (Σ)

Θα φύγω
Θα με χάσεις ξαφνικά από κοντά σου
Θα φύγω
𝄆 Με το χέρι στην καρδιά, στο κατώφλι μια βραδιά
Θα σ' αφήσω του σπιτιού σου τα κλειδιά και θα φύγω 𝄇

Μια νύχτα
Θα σε κάνω η καρδιά σου να πονέσει
Μια νύχτα
𝄆 Μοναχή δεν θα μπορείς, ησυχία για να βρεις
Κι απ' τη ζήλια σου θα με κατηγορείς, κάθε νύχτα 𝄇

Για πάντα
Θα χαθώ απ' τη ζωή σου να το ξέρεις
Για πάντα
𝄆 Θα με σκέφτεσαι, θα κλαις, κρίμα το παιδί θα λες
Αφού ξέρεις πως εσύ για όλα φταις, μια για πάντα 𝄇

Θα φύγω μάνα, δεν μπορώ, θα φύγω να ξεχάσω
Φεύγω στα ξένα μακριά προ τη ζωή μου χάσω
Της τύχης μου ήτανε γραφτό, μια ψεύτρα ν' αγαπήσω
Και μόλις την επαντρευτώ, το σπίτι μου να αφήσω

Αχ, πάψε πια μανούλα μου τα δάκρυα να χύνεις
Γραφτό σου ήτανε κι εσέ μονάχη σου να μείνεις
Στα ξένα σαν θα περπατώ, εσένα θα θυμάμαι
Όταν ξυπνώ κάθε πρωί, τα βράδια σαν κοιμάμαι

Κι αν η καρδιά μου γιατρευτεί και την ξεχάσω κείνη
Ο γιος σου πάλι θε να 'ρθει, κοντά σου για να μείνει
Αν πάλι, μάνα μου γλυκιά, στα ξένα θα πεθάνω
Της μοίρας πες πως είν' γραφτό, παιδί μου που σε χάνω

Κάθε βράδυ τριγυρίζω
Μα ποτέ δεν σ' αντικρίζω
𝄆 Να σου πω γλυκιά παρηγοριά μου
Πως πονά για σένα η καρδιά μου 𝄇

Σαν ψαράκι είμαι μπλεγμένος
Μες στα δίχτυα σου ο καημένος
𝄆 Σπαρταρώ ελπίδα σου γυρεύω
Σώσε με για σένα κινδυνεύω 𝄇

Αν δεν βγεις να μου μιλήσεις
Και να με παρηγορήσεις
𝄆 Θα χαθώ μικρή μου δεν θα ζήσω
Μπρος στην πόρτα σου θα ξεψυχήσω 𝄇

Θα χάσεις το κορίτσι σου και θα το μετανιώσεις
𝄆 Μα θα 'ναι τότε, φίλε μου, αργά που θα το νιώσεις 𝄇

Τ' αφήνεις τώρα μόνο του, με φίλες να γυρνάει
𝄆 Και το κορίτσι ξένοιαστο, όσο μπορεί γλεντάει 𝄇

Βάλε μυαλό και πρόσεξε, πάντα κοντά του να 'σαι
𝄆 Θα σου το ξεμυαλίσουνε και να μου το θυμάσαι 𝄇

Σου το 'πα πως θα φύγω για καιρό
Κι ελπίζω πως εντάξει θα σε βρω
𝄆 Αν λάχει πονηρά και ξηγηθείς
Θα 'χουμε μεγάλη πλάκα, θα το δεις 𝄇

Μη μάθω πως τραβήχτηκες κρυφά
Να ξέρεις, θα με μπλέξεις σε καβγά
𝄆 Στον λόγο σου σπαθί αν δεν σταθείς
Θα 'χουμε μεγάλη πλάκα, θα το δεις 𝄇

Συγκεντρώσου στις δικές μου συμβουλές
Να λείπουν οι κουβέντες οι πολλές
𝄆 Αν λάχει πονηρά και ξηγηθείς
Θα 'χουμε μεγάλη πλάκα θα το δεις 𝄇

Πολύ μου κάνεις τη μοιραία και τη γόησσα
Και που σ' αγάπησα, πικρά το μετανόησα
𝄆 Είσαι μια κούκλα μοναχά για τη βιτρίνα
Και στην αγάπη μια μεγάλη θεατρίνα 𝄇

Ποτέ δεν βούρκωσαν για μένα τα δυο μάτια σου
Μονάχα ξέρεις να μου κάνεις τα γινάτια σου
𝄆 Εγώ σε στόλιζα με ρόδα και με κρίνα
Κι εσύ με γέλαγες γιατί ήσουν θεατρίνα 𝄇

Τέλειωσε φαίνεται και μένα πια η βάρδια μου
Χαράμι πήγανε τα τόσα χτυποκάρδια μου
𝄆 Άλλους θα βρεις να ξελογιάσεις στη βιτρίνα
Γιατί δεν είσαι παρά μόνο θεατρίνα 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Εγώ σε στόλιζα με ρόδα και με κρίνα
Κι εσύ με γέλαγες γιατί ήσουν θεατρίνα 𝄇

Θέλεις να σε πιάσω φίλο, κοίτα πως θα 'ξηγηθείς
𝄆 Ό,τι κάνω κι ό,τι λέω δεν θα μου μιλάς
Κάθε κέφι μου και γούστο δεν θα το χαλάς 𝄇; (Σ)

Πείσματα και κουτσουκέλες, στο δηλώνω δεν μασώ
𝄆 Πάντα σαν τρελός θα κάνεις για τα λούσα μου
Στη φωτιά θα πας να πέφτεις για τα γούστα μου 𝄇; (Σ)

Θα 'σαι φίνος καβαλιέρος, τζέντλεμαν και τρυφερός
𝄆 Άλληνε δεν θα κοιτάζεις και δεν θα μιλάς
Και τα φράγκα μοναχά για μένα θα χαλάς 𝄇; (Σ)

𝄆 Το γράμμα σου το έλαβα, ήρθα να σ' ανταμώσω
Τη βέρα σου, μικράκι μου, που θες για να σου δώσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Μου λες πως τώρα μ' άλλονε θέλουν να σε παντρέψουν
Κι απ' τη φτωχή μου αγκαλιά ζητούν για να σε κλέψουν 𝄇 (Σ)

𝄆 Μη σε θαμπώνουν τα λεφτά, σου τό 'πα να το ξέρεις
Σαν τη δική μου την καρδιά άλληνε δεν θα εύρεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Η μοίρα αν με γέννησε φτωχό στον κόσμο τούτο
Θέλει η καρδιά μου ν' αγαπά με το δικό της πλούτο 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία & φινάλε

Θέλω απόψε να γλεντήσω, στην ταβέρνα να μεθύσω
𝄆 Και να βάλω τ' οργανάκι, να μου φύγει το μεράκι 𝄇
Γιατί ήθελε η μοίρα ν' αγαπήσω ζωντοχήρα
𝄆 Και γι' αυτήνε πάντα κλαίγω και τον πόνο μου δεν λέγω 𝄇

Τώρα δεν μπορώ ν' αντέξω, θέλω να την εμαζέψω
𝄆 Να μου πει πως μ' αγαπάει, μόνο να μη με γελάει 𝄇
Να γι' αυτό θέλω να πίνω και τη φλόγα μου να σβήνω
𝄆 Όταν λέγω ταβερνιάρη φέρε ένα κατοστάρι 𝄇

Θέλω απόψε να γλεντήσω τα ωραία μου λεφτά
𝄆 Όσα πιάνω τα χαλάω και δεν νοιάζομαι γι' αυτά
Θέλω απόψε να γλεντήσω τα ωραία μου λεφτά 𝄇

Αγκαλιά, πιοτό και χάδι και το κέφι στην καρδιά
𝄆 Να τι διώχνει τη σκοτούρα κι ομορφαίνει τη βραδιά
Αγκαλιά, πιοτό και χάδια και το κέφι στην καρδιά 𝄇

Τα λεφτά που αποκτούμε, δεν τα παίρνουμε μαζί
𝄆 Για το γλέντι είν' ο κόσμος και χαρά στον που τον ζει
Τα λεφτά που αποκτούμε δεν τα παίρνουμε μαζί 𝄇

Θέλω βαριά να κοιμηθώ, τα μάτια μου να κλείσω
𝄆 Για πάντα να ξεκουραστώ, να μην ξαναξυπνήσω 𝄇

Απ' τη ζωή βαρέθηκα, όλα τά 'χω μισήσει
𝄆 Και η φτωχή μου η καρδιά, για πάντα έχει κλείσει 𝄇

Αν κοιμηθώ μη με ξυπνάς, γλυκά νανούρισε με
𝄆 Και τελευταία πια φορά, σκύψε και φίλησε με 𝄇

Θέλω να ξέρω, κούκλα μου, το τι σε βασανίζει
𝄆 Μην είναι η μάνα σου κακιά και σε περιορίζει 𝄇

Μαζί με μένα σαν θα 'ρθείς, να μη σκεφτείς κανένα
𝄆 Κι ό,τι κι αν κρύβεις στην καρδιά, να μου το λες εμένα 𝄇

Εγώ σου λέω, κούκλα μου, τη μάνα σου ν' αφήσεις
𝄆 Κι έλα μ' εμέ κουκλίτσα μου, χρυσή ζωή να ζήσεις 𝄇

Θέλω να πάψεις να γελάς, θέλω να κλαις
Όπως εγώ και τ' άλλα θύματά σου
𝄆 Δεν θέλω άλλον να φιλάς και να του λες
Τα πονηρά μεγάλα ψέματα σου 𝄇

Θέλω τα βράδια όταν πας να κοιμηθείς
Τα πράσινα σου μάτια να μην κλείνεις
𝄆 Και όπου τύχει να σταθείς κι όπου βρεθείς
Κομμάτια απ την καρδιά σου να αφήνεις 𝄇

Θέλω να πάψεις να γελάς, θέλω να κλαις
Και ντροπιασμένη στο εξής να ζήσεις
𝄆 Και κάποια νύχτα ερωτική σου απ τις πολλές
Από τον κόσμο θέλω πια να σβήσεις 𝄇

Σε γλέντια, σε τρελούς χορούς, μαζί μου όταν θά 'σαι
𝄆 Μικρή μου, να μη ντρέπεσαι, ούτε και να φοβάσαι 𝄇

Θέλω να πίνεις, να μεθάς, να σπάζεις ποτηράκια
𝄆 Κάθε λιγάκι και στιγμή να με κερνάς φιλάκια 𝄇

Να μου χορεύεις, κούκλα μου, αυτό το τσιφτετέλι
𝄆 Κι ο κόσμος όλος τι θα πει για μας να μη σε μέλει 𝄇

Εσύ θα γίνεις ταίρι μου, γλυκιά παρηγοριά μου
𝄆 Και θα μου σβήνεις τον καημό που έχω στην καρδιά μου 𝄇

Μαραίνεται η καρδούλα μου από πικρό μαράζι
𝄆 Για κάποια Ξαβεριώτισσα που όλο καημούς μου βάζει 𝄇

Και νυχτοξημερώνομαι πάντα στη γειτονιά της
𝄆 Να μ' ανταμώσει δεν μπορεί φοβάται τη μαμά της 𝄇

Έλα και σού 'χω κούκλα μου βοτάνι να σου δώσω
𝄆 Να την κοιμήσεις μια βραδιά νά 'ρθεις να σ' ανταμώσω 𝄇

Πόσες φορές θα σου το πω με μια γλυκιά κιθάρα
𝄆 Πως έχω αγάπη στην καρδιά για σε κρυφή λαχτάρα 𝄇

Θα τα πιω, θα γίνω φέσι και θε νά 'ρθω να σε βρω
Να σου πω δυο κουβεντούλες όπου θέλω από καιρό
Να μου πεις αν είναι αλήθεια, γιατί έμαθα μικρή
Πως η μάνα σου με λέει αλανιάρη και μπεκρή

Δεν μου λες απ' τη μαμά σου σαν τι έχει φανταστεί
Πως θα πάρεις τραπεζίτη ή κανέναν εφοπλιστή
Τώρα βρε ο κάθε άντρας θα στο πει ορθά κοφτά
Πες μου προίκα πόσα δίνεις, θέλω σπίτι και λεφτά

Μόνο εγώ δεν σου ζητάω, σ' αγαπώ ο φουκαράς
Πες μου έχεις τίποτα άλλο απ' τα ρούχα που φοράς
Κλείσ' το στόμα της μαμάς σου, μη με κάνεις να πνιγώ
Βρε θα μείνεις εις το ράφι, άκου που σου λέω εγώ

Θέλω στα μπουζούκια απόψε να με πας
Για δικό μου κέφι τα φράγκα να σκορπάς
𝄆 Κι όταν χορέψω παλαμάκια να χτυπάς
Αν μ' αγαπάς, αν μ' αγαπάς 𝄇

Είμαι, σαν και σένα, μποέμισσα κι εγώ
Κι ό,τι να μου κάνεις μπουζούκια νοσταλγώ
𝄆 Γιατί είσαι μάγκας σε παντρεύτηκα κι εγώ
Στ' ομολογώ, στ' ομολογώ 𝄇

Κι όταν θα γυρνούμε στο σπίτι την αυγή
Να με αγκαλιάσεις μ' αγάπη και στοργή
𝄆 Μες στα φιλιά σου ο καημός μου να πνίγει
Και όπου βγει, και όπου βγει 𝄇

𝄆 Σπίτι σας θα 'ρθώ ένα βράδυ, μες στους Ποδαράδες να σε βρω
Και τη μάνα σου θα πιάσω, να της πω πως σ' αγαπώ 𝄇
𝄆 Να της πω πως χάθηκα, αχ κούκλα μου γλυκιά
δεν αντέχω πια στο σεβντά σου βάλθηκα 𝄇

𝄆 Κι αν η μάνα σου η πανούκλα θέλει να μου κάνει τον βαρύ 𝄇
𝄆 Πες της όμορφη μου κούκλα, τον μπελά της πως θα βρει 𝄇

𝄆 Θε να 'ρθώ στους Ποδαράδες, να σε κλέψω φως μου μια βραδιά
Για της μάνας σου το πείσμα, να της κάψω την καρδιά 𝄇
𝄆 Και θα γίνω άντρας σου, αχ κούκλα μου γλυκιά
δεν αντέχω πια κι ας πεθάνει η μάνα σου 𝄇

𝄆 Τότε δίχως φασαρίες θα μου δώσει όλα τα λεφτά 𝄇
𝄆 Όλες τις ομολογίες κι άλλα τόσα μετρητά 𝄇

Δουλεύω χρόνια θερμαστής σε θάλασσες στα ξένα
𝄆 Μα δεν φοβάμαι τους γιαλούς όσο φοβάμαι εσένα 𝄇

Συνήθισα τις τρικυμιές μου θέριεψαν το σώμα
𝄆 Μα της αγάπης τον καημό δεν συνηθίζω ακόμα 𝄇

Έχω για γλέντι τις φωτιές σαν είμαι στο καράβι
𝄆 Μα δεν αντέχω στη φωτιά που την καρδιά μου ανάβει 𝄇

Μηχανικός στη μηχανή και ναύτης στο τιμόνι
Κι ο θερμαστής στο στόκολο μ' έξι φωτιές μαλώνει

Αγάντα, θερμαστάκι μου και ρίχνε τις φτυαριές σου
Μέσα στο καζανάκι σου, να φτιάξουν οι φωτιές σου

Κάργα ρασκέτα, ωχ, και λοστό, το Μπέη να περάσω
Και μες του Κάρντιφ τα νερά, εκεί να πάω ν' αράξω

Μα η φωτιά είναι φωτιά, μα η φωτιά είναι λαύρα
Κι η θάλασσα μου τά 'κανε, τα σωθικά μου μαύρα

Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φτωχομάνα
Εσύ που βγάζεις τα καλύτερα παιδιά
Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φτωχομάνα
Όπου κι αν πάω σ' έχω πάντα στην καρδιά

𝄆 Θεσσαλονίκη μου ποτέ δεν σ' απαρνιέμαι
Είσαι η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι 𝄇 (Σ)

Θεσσαλονίκη με τα τόσα σου μεράκια
Βγάζεις τα πιο όμορφα κορίτσια στον ντουνιά
Βράδια μποέμικα, τραγούδια στα σοκάκια
Ξενύχτια, γλέντια, μες στην κάθε γειτονιά

𝄆 Θεσσαλονίκη μου ποτέ δεν σ' απαρνιέμαι
Είσαι η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι 𝄇 (Σ)

Θεσσαλονίκη μου, κι αν είμαι μακριά σου
Πάντα θυμάμαι τ' όνομα σου το γλυκό
Αχ, πως νοστάλγησα να ξαναρθώ κοντά σου
Κι ας ξεψυχήσω μπρος στον πύργο τον λευκό

𝄆 Θεσσαλονίκη μου ποτέ δεν σ' απαρνιέμαι
Είσαι η πατρίδα μου, το λέω και καυχιέμαι 𝄇 (Σ)

Απόκτησα ένα πόνο μεγάλο στην καρδιά
𝄆 Γιατί τα έχω μπλέξει με μια Σαλονικιά 𝄇

Τον πόνο μου σας λέγω, πολύ την αγαπώ
𝄆 Μέρα και νύχτα πίνω, για αυτήνε ξενυχτώ 𝄇

Είναι ξανθιά μικρούλα, με μάτια καστανά
𝄆 Μόλις θα μ' αντικρίσουν, μου καίνε την καρδιά 𝄇

Να μη μπορώ ν' αντέξω αυτόνε τον καημό
𝄆 Μ' εσένα που 'χω μπλέξει, κοντεύω να χαθώ 𝄇

Αποφάσισα μικρό μου, να σου πω το μυστικό μου
𝄆 Ίσως και μετανοήσεις κι έρθεις πια να μου μιλήσεις 𝄇

Υποφέρω στο σεβντά σου, μα δεν με πονεί η καρδιά σου
𝄆 Κι όλο κόλπα νάζια κάνεις, φτάνει πια θα με πεθάνεις 𝄇

Δεν με θες γιατί είμαι πότης, ο ντερβίσης, ο ιππότης
𝄆 Θες βλαμάκι να σε δέρνει κι απ' την τσάντα να στα παίρνει 𝄇

Ξεύρω πως θα μετανιώσεις και θα 'ρθείς να μ' ανταμώσεις
𝄆 Μα όσο και αν υποφέρω, ξεύρε το πως θα στη φέρω 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & μελωδία

Βάλθηκες εσύ να με παιδέψεις, πάνω στο ταψί να με χορέψεις
Μολαταύτα, κατεργάρα, σ' έμαθα δεν δίνω δυάρα
Κι ό,τι λες το ρίχνω έναν παρά
Μ' είχες κάποτε γελάσει και στον ύπνο μ' είχες πιάσει
Δεν με μπλέκεις δεύτερη φορά

Είσαι μια τσαχπίνα, κατεργάρα, άλλη δεν μου κάνεις πια λαχτάρα
Φεύγω και με άλλες πάω, σε κολπάκια δεν τσιμπάω
Τά 'μαθα εγώ τα πονηρά
Ξέρω τα δολώματα σου, τα κρυφά καμώματα σου
Δεν με μπλέκεις δεύτερη φορά

Εισαγωγή & μελωδία

Μολαταύτα, κατεργάρα, σ' έμαθα δεν δίνω δυάρα
Κι ό,τι λες το ρίχνω έναν παρά
Μ' είχες κάποτε γελάσει και στον ύπνο μ' είχες πιάσει
Δεν με μπλέκεις δεύτερη φορά

𝄆 Μες στης Καβάλας τα στενά δρομάκια που γυρνούσα
Κάποια μικρούλα γνώρισα κι όλο γι' αυτή μιλούσα 𝄇 (Σ)

𝄆 Είχε ματάκια ζηλευτά και κόκκινα χειλάκια
Είχε στο μάγουλο ελιά και δυο σμιχτά φρυδάκια 𝄇 (Σ)

𝄆 Είχε κορμάκι ζηλευτό κι όποιος την εκοιτούσε
Τον πλήγωνε μες στην καρδιά κι αυτή χαμογελούσε 𝄇 (Σ)

𝄆 Όταν την είδα τά 'χασα από την εμορφιά της
Μου είχε κλέψει την καρδιά, την έκανε δικιά της 𝄇 (Σ)

Καημό μες στην καρδούλα μου απέκτησα και πόνο
𝄆 Απ' τον καιρό που έμπλεξα με σένανε και λιώνω 𝄇

Κάθε βραδάκι με γελάς γιατί Θεό δεν έχεις
𝄆 Σε περιμένω άπονη κι εσύ με άλλον τρέχεις 𝄇

Αλήθεια δεν μου λες ποτέ αν μ' αγαπάς δεν ξέρω
𝄆 Σε βλέπω μ' άλλον και μιλάς και μέσα μου υποφέρω 𝄇

Αφού για μένα δεν πονάς και άλλονε λατρεύεις
𝄆 Δεν θέλω να με ξαναδείς και να με κοροϊδεύεις 𝄇

Κάθε βράδυ πάντα λυπημένη
Κάθε βράδυ βαθιά συλλογισμένη
𝄆 Πες μου τι σου είπανε για μένα
Και τα μάτια σου είναι πάντα βουρκωμένα 𝄇

Κάτι κρύβεις μέσα στην καρδιά σου
Το διαβάζω, το βλέπω στη ματιά σου
𝄆 Μήπως με βαρέθηκες να φύγω
Μη με κάνεις να πεθαίνω λίγο λίγο 𝄇

Μη δακρύζεις, πάψε πλέον φτάνει
Ξέρεις πόσα για σένα έχω κάνει
𝄆 Ξέρεις πως υπάρχει αντιζηλία
Μην ακούς ποτέ την ψεύτρα κοινωνία 𝄇

𝄆 Της θάλασσας βαστώ κακιά, αμάν, αμάν, του παποριού αμάχη 𝄇
Που πήρε την αγάπη μου, αμάν, αμάν, και την εχαίρονται άλλοι

𝄆 Και γιατί δεν μας το λες 𝄇 (×3) τον πόνο που 'χεις κι όλο κλαις
𝄆 Και γιατί δεν μ' άνοιξες 𝄇 (×3) παρά το τζάμι σφάλισες

Εισαγωγή & μελωδία

Πανάθεμα την τη στιγμή, κορίτσι μου, πανάθεμα την ώρα
Όπου σε πρωτογνώρισα, μικρούλα μου, σε τούτη δα τη χώρα

𝄆 Και γιατί δεν μας το λες 𝄇 (×3) τον πόνο που 'χεις κι όλο κλαις

Τι κάθεσαι και κλαις για μια γυναίκα
Αφού καρδιά δεν έχει ν' αγαπά
𝄆 Είναι ντροπή να κάνεσαι, κορόιδο για να πιάνεσαι
Τους μάγκες μωρέ φίλε να ντροπιάζεις 𝄇

Δεν σκέφτεσαι τα νιάτα σου λιγάκι
Και πας να πέσεις μέσα στο γκρεμό
𝄆 Παράτα τα ξενύχτια σου, θα 'ρθούν άλλες στα δίχτυα σου
Καινούργια αγάπη νά βρεις, να ξεχάσεις 𝄇

Γιατί της δίνεις τόσο σημασία
Κι απάνω της το πήρε και γελά
𝄆 Τα νιάτα σου χαράμισες, μα είναι κι άλλες βλάμισσες
Φτωχές, που ξέρουν όμως ν' αγαπάνε 𝄇

𝄆 Όταν σε πρωτοαντίκρισα, γλυκιά μελαχρινή μου 𝄇
𝄆 Κάποια ελπίδα ένιωθα, βαθιά μες την ψυχή μου 𝄇

𝄆 Για να σε κάνω ταίρι μου, να δώσεις τη χαρά μου 𝄇
𝄆 Να πάψουνε οι στεναγμοί που είχα στην καρδία μου 𝄇

𝄆 Τώρα που αξιώθηκα και σ' έκανα δική μου 𝄇
𝄆 Καινούργια νιώθω τη ζωή με σένανε μικρή μου 𝄇

Γκελ, γκελ, καϊξή, γιαβάς, γιαβάς
Μες στης πόλης τ' ακρογιάλι, μες στη σιγαλιά
Μες στου χαρεμιού τη λίμνη, γκελ, γκελ, καΐξή

Να κλέψω τη γκιουζέλ χανούμ
Σκλάβα μέσα στο κελί της κλαίει και θρηνεί
Και ζητά τη λευτεριά της, γκελ, γκελ, καϊξή

Τη ζωή που θες να κάνεις, δεν μπορώ να τη δεχτώ
𝄆 Αλλά δεν θα τη χαρίσεις, την αγάπη σου
Για καθάρισε για μένα και για πάρτη σου 𝄇

Δεν μπορώ να πάω πάσο στις πολλές παρεκτροπές
𝄆 Κι αν τα ίδια συνεχίσεις, στο γινάτι μου
Καθαρίζω και για σένα και για πάρτη μου 𝄇

Μοναχά για μένα θέλω, τα δυο μάτια π' αγαπώ
𝄆 Κι αν μπαμπέσικα δουλεύεις, την αγάπη σου
Για καθάρισε για μένα και για πάρτη σου 𝄇

Κακιά γειτόνισσα γιατί με βασανίζεις
Και κάθε λίγο την καρδιά μου τη χαλάς
𝄆 Όταν με βλέπεις και περνώ στη γειτονιά σου
Το παραθύρι σου με νεύρα το σφαλάς 𝄇

Τις φιλενάδες σου ακούς το τι σου λένε
Σε ξεμυαλίσανε, σου πήραν το μυαλό
𝄆 Αυτές ζηλεύουνε και το κακό σου θένε
Κι εγώ αγάπη μου γλυκιά σε καρτερώ 𝄇

Πες μου γειτόνισσα γιατί 'σαι θυμωμένη
Αφού για σένα έχω εγώ καλό σκοπό
𝄆 Μου κάνεις πείσματα, το ξέρω τι συμβαίνει
Γιατί κατάλαβες τρελά πως σ' αγαπώ 𝄇

Στη γειτονιά μου μια Σμυρνιά, με έχει βάλει σε μεράκι
Με μάτια δυο μαχμούρικα, με λιώνει σαν το κεράκι
Της λέω Σμύρνιο-, βρε Σμυρνιοπούλα μου
Μικρή, κακιά γειτόνισσά μου
Σε βλέπω πάντα μ' ένα μάγκα να μιλάς
Και καίγεται η καρδιά μου

Δεν θα βρεις άλλον σαν κι εμέ και μάγκα για να ξέρεις
Σμυρνιά μου, την αγάπη σου με πόθο να την λατρέψει
Έλα μ' εμένα, με εμένα για να βρεις
Μικρή Σμυρνιά μου, ό,τι θέλεις
Βρε, γλέντι, χάδια κάθε βράδυ και φιλιά
Και άλλονε μη γυρεύεις

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Θέλεις να μπλεχτείς καλά και σώνει
Μα θα το φυσάς να μην κρυώνει
𝄆 Είναι φίλε μου, που λες, οι κακοτοπιές πολλές
Η αγάπη είναι ρόδο με αγκάθι
Το γνωρίζει μοναχά όποιος την πάθει 𝄇

Λες και σε τραβάει, την τριγυρίζεις
Με τα ψι-ψι-ψι σου τη ζαλίζεις
𝄆 Είναι φίλε μου, που λες, οι κακοτοπιές πολλές
Στην αγάπη όπως στο χαρτί ποντάρεις
Μα δεν πιάνεις πάντοτε ό,τι γουστάρεις 𝄇

Τρέχεις όπου πάει νύχτα-μέρα
Βλέπω πως σου πήρε τον αέρα
𝄆 Είναι φίλε μου, που λες, οι κακοτοπιές πολλές
Η αγάπη είναι ρόδο με αγκάθι
Το γνωρίζει μοναχά όποιος την πάθει 𝄇

Μες στην Αθήνα τριγυρνάς κακούργα και κουνιέσαι
𝄆 Και από μένανε κρυφά με άλλονε ξηγιέσαι 𝄇

Εχθές το βράδυ ήσουνα στο Φάληρο μαζί του
𝄆 Και μες στη μπίρα φώναζες πως θα γενείς δική του 𝄇

Σε μέθυσε και έσπαζες καθρέφτες ποτηράκια
𝄆 Στην αγκαλιά του έγερνες και του 'δινες φιλάκια 𝄇

Και μένανε με ξέχασες, κακούργα θα μ' αφήσεις
𝄆 Τώρα που με κατάστρεψες μ' αυτόν θέλεις να ζήσεις 𝄇

Δεν θα γλυτώσεις άπονη, το ξέρεις πως με λένε
𝄆 Θα κάμω τα ματάκια σου, βρε άπονη, να κλαίνε 𝄇

Δεν θα σ' αφήσω να χαρείς, μ' αυτόνε δεν θα ζήσεις
𝄆 Από τον κόσμο θα χαθεί σαν του ξαναμιλήσεις 𝄇

Αγάπησα κι εγώ ο φτωχός μιαν απ' τη γειτονιά μου
Πω, πω, πω, πω, τρελάθηκα, μου πήρε την καρδιά μου
Μου 'καψε την καρδούλα μου και μ' άναψε φωτιά
Αχ, μικροπαντρεμένη μου, μπαρμπουνάρα μου γλυκιά

Σαν ήλιος μες στην γειτονιά εσύ 'σαι και φωτίζεις
Ο άνδρας σου σαν έρχεται πες μου γιατί δακρύζεις
Λοιπόν έλα να φύγουμε και δεν είναι ντροπή
Και μη σε μέλει η γειτονιά και ο κόσμος τι θα πει

Γειτόνισσα μου, γειτόνισσα, αμάν
Βρε κακούργα δολοφόνισσα
Μαζί μου να 'ρθεις μια βραδιά να τα μιλήσουμε
Και μια ζωή καλύτερη οι δύο να ζήσουμε
Όλοι σε λένε έμορφη, γι' αυτό το έχεις καμάρι
Και ξέρω πως δεν αγαπάς τον άντρα που έχεις πάρει

Γειτόνισσα μου, γειτόνισσα, αμάν
Βρε κακούργα δολοφόνισσα
Μαζί μου να 'ρθεις μια βραδιά να τα μιλήσουμε
Και μια ζωή καλύτερη οι δύο να ζήσουμε
Η γειτονιά εθαύμασε με την υπομονή μου
Κάνε το μπογαλάκι σου, να φύγουμε γιαβρί μου

𝄆 Καλά μου τά 'πανε, Μαριώ
Πως τά 'χεις μπλέξει μ' άλλους δυο
Δεν μού 'ταξες να μ' αγαπάς
Γιατί, Μαριώ μου, μ' άλλους πας 𝄇 (Σ)

𝄆 Μαριώ, με τα ξανθά μαλλιά
Και με τη μαύρη την ελιά
Μαριώ μου, με παλάβωσες
Μ' αυτούς τους δυο που τά 'μπλεξες 𝄇 (Σ)

𝄆 Πες μου τι σού 'λειψε, Μαριώ
Και τά 'μπλεξες με άλλους δυο
Μαριώ μου, κούκλα μου χρυσή
Για μένα ο κόσμος είσαι εσύ 𝄇 (Σ)

𝄆 Κανε με ταίρι σου, Μαριώ
Παράτησε τους άλλους δυο
Κι αν δεν με θέλεις ταίρι σου
Πάρε με ψυχοπαίδι σου 𝄇 (Σ)

Στην Καλαμπάκα μια βραδιά, θα πάω να μεθύσω
𝄆 Γιατί με κάποια τρελή ξανθιά έχω σεβντά, θέλω να της μιλήσω 𝄇

Στους βράχους τα Μετέωρα, τα δροσερά βραδάκια
𝄆 Το ραντεβού θα δίνουμε τρελή ξανθιά, θ' αλλάζουμε φιλάκια 𝄇

Πολλά τραγούδια θα σου πω, γιατί πολύ μ' αρέσεις
𝄆 Καλαμπακιώτισσα, τρελή μικρή ξανθιά, θέλω να με προσέξεις 𝄇

Πες μου καλά το σκέφτηκες και θες να χωριστούμε
𝄆 Για τιποτένια πράγματα, να μη ξαναϊδωθούμε 𝄇

Αντί να γίνεις βάλσαμο στον πόνο που με δέρνει
𝄆 Φαρμάκι εσύ με πότισες, που τη ζωή μου παίρνει 𝄇

Κι όμως θα 'ρθεί κάποια στιγμή, με δάκρυα στα μάτια
𝄆 Που θα θυμάσαι μια καρδιά, πως έκανες κομμάτια 𝄇

Καλή καρδιά, καλό κρασί και όμορφη παρέα
𝄆 Δυο-τρία τσίφτικα παιδιά, να πάμε στον Περαία 𝄇

Να πάρω άμαξα ανοιχτή, την τσάρκα μου να κάνω
𝄆 Να κάνει στράκα ο αμαξάς στη γκόμενα σαν φτάνω 𝄇

Πως νοσταλγώ να θυμηθώ λιγάκι τα παλιά μου
𝄆 Να τα χαλάσω έξυπνα πάλι τα τάλιρα μου 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Να τα χαλάσω έξυπνα πάλι τα τάλιρα μου 𝄇

Δεν βρίσκω λόγια να σου πω, τσαχπίνικο κουκλί μου
Σου λέγω μόνο σ' αγαπώ, εσύ 'σαι η ζωή μου

Καλλιθιώτισσα με χάρη, στο λαιμό σου μ' έχεις πάρει
Καλλιθιώτισσα τσακίστρα και μεγάλη ξεμυαλίστρα

Ντυμένη στα μεταξωτά και με ψιλή καλτσίτσα
Γίνεσαι ακόμη πιο γλυκιά απ' όλα τα κορίτσια

Καλλιθιώτισσα με χάρη, στο λαιμό σου μ' έχεις πάρει
Καλλιθιώτισσα τσακίστρα και μεγάλη ξεμυαλίστρα

Θα κατεβώ την Κυριακή για σε στην Καλλιθέα
Και στη θερμή σου αγκαλιά θα την περάσω ωραία

Καλλιθιώτισσα με χάρη, στο λαιμό σου μ' έχεις πάρει
Καλλιθιώτισσα τσαχπίνα, πάντα μου ξηγιέσαι φίνα

Μελωδία

Καλλιθιώτισσα με χάρη, στο λαιμό σου μ' έχεις πάρει
Καλλιθιώτισσα τσαχπίνα, πάντα μου ξηγιέσαι φίνα

𝄆 Απ' τον καημό σου δεν κοιμούμαι, Καλλιοπάκι μου 𝄇
𝄆 Ως ποτέ πια για σε θα λαχταρώ
Καλλιοπάκι να σε χαρώ 𝄇

𝄆 Έχεις μαύρα μάτια και κατσαρά μαλλιά 𝄇
𝄆 Στο δεξί το μάγουλο σου μαύρη μιαν ελιά
Κουκλίτσα μου γλυκιά 𝄇

𝄆 Στο παραθύρι, Καλλιοπάκι, έβγα να σε ιδώ 𝄇
𝄆 Να φιλήσω την ελιά σου, τον άσπρο σου λαιμό
Καλλιοπάκι σε λαχταρώ 𝄇

Πάλι μεθυσμένος είμ' εγώ για σένα σήμερα
Αχ, Καλλιοπάκι μου
Όλα πάλι θα τα σπάσω κι ας μου βάλουν σίδερα
Ναι, κουκλάκι μου

Α-α-α-α-α, αμάν, αμάν
Καλλιοπάκι, δυο μου μάτια, Καλλιοπάκι μου γλυκό
Κι αν μου κάνουνε κομμάτια, όχι, δεν θα σ'αρνηθώ

Πάλι μεθυσμένος είμ' εγώ για το χατήρι σου
Αχ, Καλλιοπάκι μου
Μ' έπιασε ο αστυνόμος, μπρος στο παραθύρι σου
Ναι, κουκλάκι μου

Α-α-α-α-α, αμάν, αμάν
Καλλιοπάκι, δυο μου μάτια, Καλλιοπάκι μου γλυκό
Κι αν μου κάνουνε κομμάτια, όχι, δεν θα σ'αρνηθώ

Και στα σίδερα αν μ' έχουν, όπου κι αν με βάλουνε
Αχ, Καλλιοπάκι μου
Τέτοια αγάπη απ' την καρδιά μου, δεν θα μου τη βγάλουνε
Ναι, κουκλάκι μου

Α-α-α-α-α, αμάν, αμάν
Καλλιοπάκι, δυο μου μάτια, Καλλιοπάκι μου γλυκό
Κι αν μου κάνουνε κομμάτια, όχι, δεν θα σ'αρνηθώ

Απ' το δικό σου το μεράκι, θα γίνω εγώ καλογεράκι
Γένια και μαλλιά θ' αφήσω, μήπως και σε λησμονήσω
Με κομπολογάκι και με ράσο, όλη τη ζωή μου θα περάσω
Στο δικό σου το μεράκι, θα γινώ καλογεράκι
Θα γινώ καλογεράκι, να κρατώ κομπολογάκι

Κι άμα με δεις και σου αρέσω, όταν τα ράσα θα φορέσω
Δεν θα ξανααμαρτήσω, την αγάπη θα νικήσω
Δεν θα έχεις τότε πια χατίρι, γιατί θά 'μαι μες στο μοναστήρι
Στο δικό σου το μεράκι, θα γινώ καλογεράκι
Θα γινώ καλογεράκι, να κρατώ κομπολογάκι

Μελωδία

Στο δικό σου το μεράκι, θα γινώ καλογεράκι
Θα γινώ καλογεράκι, να κρατώ κομπολογάκι

Καλογεράκι θα γενώ, στη μοναξιά θα ζήσω
𝄆 Εκεί θα εύρω μια γωνιά, να πάω να κατοικήσω 𝄇

Στα ράσα το κορμάκι μου, μανούλα, θα το ντύσω
𝄆 Τον πόνο π' έχω στην καρδιά, για να τον λησμονήσω 𝄇

Καλογεράκι θα γενώ, ν' αλλάξω τη ζωή μου
𝄆 Για μια σκληρή που πλήγωσε το δύστυχο κορμί μου 𝄇

Κι αν δεν μπορέσω, μάνα μου, να γιάνω την πληγή μου
𝄆 Εκεί τουλάχιστ' ο φτωχός θα σώσω την ψυχή μου 𝄇

Καλογεράκι θα γινώ, να σώσω την ψυχή μου
𝄆 Γιατί με σένα πού 'μπλεξα, είσαι η καταστροφή μου 𝄇

Με το κομπολογάκι μου, τις ώρες θα περνάω
𝄆 Θα πάψω να σε σκέφτομαι και πια δεν θα πονάω 𝄇

Δεν θέλω νά 'ρθεις να με δεις, ούτε να μ' ανταμώσεις
𝄆 καλογεράκι θα γινώ κι εσύ θα μετανιώσεις 𝄇

𝄆 Βαρέθηκα τον κόσμο πια, καλογριά θα γίνω 𝄇
𝄆 Κι απάνω σε ψηλό βουνό --
μανούλα μου μονάχη μου θα μείνω 𝄇

𝄆 Στα μαύρα το κορμάκι, για πάντα θα το ντύσω 𝄇
𝄆 Τη φλόγα π' έχω στην καρδιά ψεύτη ντουνιά
ε, ρε ντουνιά ίσως και την εσβήσω 𝄇

𝄆 Καλογριά θε να γινώ, να μπω σε μοναστήρι 𝄇
𝄆 Και θα αρνηθώ για πάντα πια ψεύτη ντουνιά
καχπέ ντουνιά πόρτα και παραθύρι 𝄇

𝄆 Θα πα' να βρω ηγούμενη, να μοιάζει σαν και μένα 𝄇
𝄆 Να κλαίγω εγώ για κείνηνε κι εκείνη για τα 'μένα 𝄇

Όταν σε συλλογίζομαι, καλόκαρδη μου Ντίνα
Τότε για σε λιποθυμώ, αφράτη μου τσαχπίνα
Όταν σε συλλογίζομαι, καλόκαρδη μου Ντίνα

Έλα και κανε έλεος, βρε Ντίνα μου να ζήσεις
Σε πίκρες και σε βάσανα να μη με παρατήσεις
Έλα και κανε έλεος, βρε Ντίνα μου να ζήσεις

Δώσε μου την καρδούλα σου και πάρε τη δική μου
Κι όλοι θα μας θαυμάζουνε, μικρή και παχουλή μου
Δώσε μου την καρδούλα σου και πάρε τη δική μου

Ντέρτι, σεβντά μου άναψες καμωματού και λιώνω
Και πίνω τα φαρμάκια σου και δεν το φανερώνω
Και νυχτοξημερώνουμαι με ντέρτια στην καρδιά μου
𝄆 Και μια πληγή αγιάτρευτη έχω στα σωθικά μου 𝄇

Αμάν, γιάλα, κούζουμ, γιάλα
Καμωματού μου, μερακλού, όπα
Αμάν, γιάλα, κούζουμ, γιάλα
Σύ μου σήκωσες τον νου

Θα σ' έχω στην αγκάλη μου, κρυφά θα σε λατρεύω
Χαρά, ελπίδα κι έρωτα μόνο θα σου γυρεύω
Και τα τρελά τα πείσματα, τα σκέρτσα κι ο σεβντάς σου
𝄆 Θα μου χαρίζουν τη ζωή μόν' τα φιλήματα σου 𝄇

Αμανές & επωδός & αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Χαλιά και στρώματα μεταξοϋφασμένα
Θέλω να στρώσω, κανακάρισσα, για σένα
𝄆 Κι αφού η μοίρα τώρα σ' έφερε κοντά μου
Να σ' έχω αρχόντισσα στο νου και στην καρδιά μου 𝄇

Δεν θέλω τίποτε στον κόσμο να σου λείψει
Ούτε τα μάτια σου να συννεφιάσει η θλίψη
Για τη γυναίκα που τη θέλω πριγκηπέσσα
Σχίζω τη γης για μια στιγμή και μπαίνω μέσα

Είναι η πρώτη μου φορά που 'χα αγαπήσει
Σ' έχει η καρδιά σε τόσες άλλες ξεχωρίσει
Γλυκιά λαχτάρα της ψυχής κι αρχόντισσα μου
Είσαι και θά 'σαι πάντα κανακάρισσα μου

𝄆 Καναρίνι μου γλυκό, 'συ μου πήρες το μυαλό
Το πρωί
Την αυγή που με ξυπνάς, όταν γλυκοκελαηδάς 𝄇

𝄆 Έλα κοντά μου, στην κάμαρα μου
Αχ, ένα βράδυ στην αγκαλιά μου 𝄇

𝄆 Βρε ζηλιάρικο πουλί, 'σύ θα με πεθάνεις
Με τη γλυκιά σου τη λαλιά, σκλάβα θε να με πάρεις 𝄇

𝄆 Έλα κοντά μου, στην κάμαρα μου
Αχ, ένα βράδυ στην αγκαλιά μου 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

Τι έχεις φίλε πες μου το, τι κρύβεις στην καρδιά σου
𝄆 Και με παράπονο πικρό γυρνάς στη γειτονιά σου 𝄇

Δυο μάτια μαύρα κι άπονα με κάνουνε και λιώνω
Με κάνουνε και λιώνω
Κι όμως γιατρός δεν βρίσκεται για τον δικό μου πόνο

𝄆 Για την αγάπη βότανο υπάρχει ένα μόνο
Το ρετσινάτο το κρασί γιατρεύει κάθε πόνο 𝄇 (Σ)

Κάνε κουράγιο καρδιά μου
Μην τυχόν και μ' αρρωστήσεις
𝄆 Έχεις πολλά υποφέρει
Φοβάμαι να μη τσακίσεις 𝄇

Έπεσες θύμα το ξέρω
Σου είχα πει να προσέχεις
𝄆 Με καρδιοκλέφτρες γυναίκες
Άλλη φορά να μη μπλέκεις 𝄇

Κρύψε τον πόνο σου τώρα
Κι να μην παραπονιέσαι
𝄆 Τα ίδια θα υποφέρεις
Αν δεν μ' ακούς και τραβιέσαι 𝄇

Μην απελπίζεσαι και δεν θ' αργήσει
Κοντά σου νά 'ρθει μια χαραυγή
𝄆 Καινούργια αγάπη να σου ζητήσει
Κάνε λιγάκι υπομονή 𝄇

Δίωξε τα σύννεφα απ' την καρδιά σου
Και μες στο κλάμα μην ξαγρυπνάς
𝄆 Τι κι αν δεν βρίσκεται στην αγκαλιά σου
Θα 'ρθεί μια μέρα μην το ξεχνάς 𝄇

Γλυκοχαράματα θα σε ξυπνήσει
Κι ο έρωτας σας θ' αναστηθεί
𝄆 Καινούργια αγάπη θα ξαναζήσεις
Κάνε λιγάκι υπομονή 𝄇

Σ' αγάπησα γι' αυτό και περιμένω
Και κάνω όσο παίρνει υπομονή
𝄆 Σαν άνθρωπος κι εσύ, θα 'ρθεί μια ώρα
Να νιώσεις μια καρδιά που σε πονεί 𝄇

Μπορεί αγάπες άλλες να γνωρίσεις
Μπορεί και να γλεντήσεις, να χαρείς
𝄆 Μα η ζωή η ίδια θα σου δείξει
Πως τέτοια αγάπη δεν θα ξαναβρείς 𝄇

Θα δεις πως όσα χρόνια κι αν περάσουν
Για σένα μια καρδούλα θα πονεί
𝄆 Σ' αγάπησα, γι' αυτό και περιμένω
Και κάνω όσο παίρνει υπομονή 𝄇

Η νύχτα είναι παγερή και λίγο ψιχαλίζει
𝄆 Κι απ' την απέναντι γωνιά το καπηλειό φωτίζει 𝄇

Κι ένας απένταρος μπεκρής έξω απ' το ταβερνάκι
𝄆 Συλλογισμένος κάθεται στο χαμηλό πορτάκι 𝄇

Θέλει να μπει κι αυτός εκεί, ν' αρχίσει και να πίνει
𝄆 Μα είναι φτωχό το καπηλειό και βερεσέ δεν δίνει 𝄇

Κάποια μάνα αναστενάζει, μέρα νύχτα ανησυχεί
𝄆 Το παιδί της περιμένει, που είχε χρόνια να το δει 𝄇

Μέσα στην απελπισιά της κάποιος την πληροφορεί
𝄆 Ότι ζει το παλικάρι κι οπωσδήποτε θα 'ρθεί 𝄇

Με υπομονή προσμένει, με λαχτάρα στην καρδιά
𝄆 Ο λεβέντης να γυρίσει απ' τη μαύρη ξενιτιά 𝄇

Περίμενε, μη βιάζεσαι και θα ξαναγυρίσει
Και σαν κι εσένα δεν θα βρει γυναίκα ν' αγαπήσει

Και αν σ' έχει παρατήσει, κάποια μέρα θα γυρίσει

Θα νοσταλγήσει τα παλιά, τα αξέχαστα τα βράδια
Θα θυμηθεί τα μάτια σου και τα γλυκά σου χάδια

Και αν σ' έχει παρατήσει, κάποια μέρα θα γυρίσει

Θα μετανιώσει και θα 'ρθεί, στο πρώτο του λημέρι
Δεν θά βρει σαν κι εσένανε, στο λέω, τέτοιο ταίρι

Και αν σ' έχει παρατήσει, κάποια μέρα θα γυρίσει

Θά 'ρθω πάλι απόψε να γλεντήσω
Στα Υδραίικα να ξενυχτήσω
𝄆 Πειραιωτοπούλα, σκερτσοτσαχπινούλα
Για να ιδείς πως σ' αγαπώ 𝄇

Θά 'χω όμορφη μαζί παρέα
Διαλεχτά παιδιά απ' τον Περαία
𝄆 Να σου τραγουδήσουν και να σε ξυπνήσουν
Απ' τον ύπνο το γλυκό 𝄇

Το παράθυρο θέλω ν' ανοίξεις
Τη χαρά σου όμως να την κρύψεις
𝄆 Μη σε ιδεί η μαμά σου, θά 'βρεις το μπελά σου
Και με κάνεις και πονώ 𝄇

Κάποτε ζήλεψα κι εγώ, δυο πλάνα μαύρα μάτια
𝄆 Αρχοντοπούλας όμορφης, που μοιάζαν σαν διαμάντια 𝄇

Μια μέρα που μεθούσαμε, σε μια ρομάντζα φίνα
Μες στην καρδιά μου φαίνονταν σαν Μπέικερ Ζοζεφίνα
Καθόμουν και τη θαύμαζα, σαν να 'ταν Ζοζεφίνα

Δεν άργησε και φάνηκε η άπιστη καρδιά της
𝄆 Σαν σκλάβο μ' είχε ισόβια, μέσα στην αγκαλιά της 𝄇

Αισθάνομαι το λάθος μου, που πήγα ν' αγαπήσω
𝄆 Γυναίκα άπιστη, τρελή, γιατί να σε γνωρίσω 𝄇

𝄆 Κάποτε ήμουνα κι εγώ παιδάκι από τα φίνα 𝄇
𝄆 Και η καρδιά μου επόνεσε για μια γλυκιά τσαχπίνα 𝄇

𝄆 Όταν την έπαιρνα μαζί ο κόσμος με κοιτούσε 𝄇
𝄆 Μ' αυτή μου την αμόλησε και μ' άλλονε γυρνούσε 𝄇

𝄆 Κι από το ντέρτι το πολύ θολώνει το μυαλό μου 𝄇
𝄆 Και η ψυχή μου η δύστυχη σπαράζει απ' τον καημό μου 𝄇

𝄆 Και από τότε πια κι εγώ καμιά πια δεν γουστάρω 𝄇
𝄆 Την τσίκα μου πάντα τραβώ τον αργιλέ φουμάρω 𝄇

Άιντε, δεν σου τό 'πα μωρή σκύλα, πάψε να με τυραννάς
Άιντε και από τον μαχαλά μου πάψε να βολοπερνάς

Ώχου, σε μπελά θα μπω για σένα, καπριτσιόζα μερακλού
Άιντε, γιατί δεν αντέχω νά 'χεις χαρτοπαίχτη γιαβουκλού

Άιντε, τα καπρίτσια και τα νάζια σ' άλλονε να τα πουλάς
Άιντε, ματσαράγκες μη μου κάνεις, γιατί πια δεν με γελάς

Μάθε, μωρή σκύλα καπριτσιόζα πως εάν δεν μου συμμορφωθείς
Άιντε κι απ' τον βλάμη σου αν δεν στρίψεις, από μένα θα χαθείς

Καπριτσιόζα, σκέψου καλά τι πας να κάνεις
Πριν φύγεις σκέψου το καλά
𝄆 Μπορεί να είμαι λίγο αλάνης
Μ' αξίζω τάλιρα πολλά 𝄇

Καπριτσιόζα, σκέψου καλά προτού με χάσεις
Ζήσε σου στο πλάι μου φτωχά
𝄆 Με άλλον άντρα δεν θα μονιάσεις
Εγώ σε νιώθω μοναχά 𝄇

Καπριτσιόζα, όπου κι αν πας κι όπου γυρίσεις
Όσο και να μη μ' αγαπάς
𝄆 Τη συντροφιά μου θα νοσταλγήσεις
Και σαν τρελή θα με ζητάς 𝄇

Στης τρικυμιάς τη μαύρη παραζάλη
Καράβι βουλιαγμένο στ' ακρογιάλι
𝄆 Στου έρωτα ριγμένος στη φωτιά
Ερείπιο έχω γίνει τώρα πια 𝄇

Δεν θέλω από κοντά μου να σ' αφήσω
Πως μόνος τη ζωή να ξαναρχίσω
𝄆 Μου έσπασ' η αγάπη τα φτερά
Σ' αγάπησα κι ας είσαι συμφορά 𝄇

Κοιτώ παντού, τριγύρω μου σκοτάδι
Ειν' ή ψυχή μου μαύρη σαν τον Άδη
𝄆 Στου έρωτα ριγμένος στη φωτιά
Ερείπιο έχω γίνει τώρα πια 𝄇

𝄆 Βάσανα πίκρες φαρμάκια καραβοτσακίσματα, ω!
Σαν το βράχο που τον δέρνουν της θάλασσας τα κύματα 𝄇 (Σ)

Τι φταίω και με παιδεύεις, αχ τι γυρεύεις κι άλλον λατρεύεις
Δεν μ' αγαπάς αχ πες μου το γιατ' είμαι μόρτης φουκαράς
Θα σβήσω, πια δεν θα ζήσω, δεν θ' αγαπήσω, θα λησμονήσω
Στα καραβοτσακίσματα μου μη γελάς

𝄆 Μες στο σπίτι μου για σένα όλοι με μαλώνουνε, ω!
Λένε ζόρικες κουβέντες που με φαρμακώνουνε 𝄇 (Σ)

Τι φταίω και με παιδεύεις, αχ τι γυρεύεις κι άλλον λατρεύεις
Δεν μ' αγαπάς αχ πες μου το γιατ' είμαι μόρτης φουκαράς
Θα σβήσω, πια δεν θα ζήσω, δεν θ' αγαπήσω, θα λησμονήσω
Στα καραβοτσακίσματα μου μη γελάς

Καρδιά μου πάψε να πονάς και να παραπονιέσαι
Ριχ' τον καημό σου στο κρασί και μην τη συλλογιέσαι
Καρδιά μου πάψε να πονάς και να παραπονιέσαι

Καρδιά, στην άπιστη καρδιά, ποτέ μη δίνεις βάση
Γιατί θε νά 'ρθει μια βραδιά, που θα σε ξεγελάσει
Καρδιά, στην άπιστη καρδιά, ποτέ μη δίνεις βάση

Καρδιά μου, δεν θα βρείς καμιά καρδιά που να σου μοιάζει
Γι' αυτό μη βάζεις μέσα σου ποτέ σου το μαράζι
Καρδιά μου, δεν θα βρείς καμιά καρδιά που να σου μοιάζει

Καρδιά ορφανή γιατί να κλαις
Στου χωρισμού την απονιά
𝄆 Κι αν είναι η πίκρα σου βαριά, μα βαριά
Θα βρεις αλλού παρηγοριά 𝄇

Γιατί πονάς, αφού μπορείς
Να ζήσεις πιο όμορφες στιγμές
𝄆 Αγάπες βρίσκεις όσες θες, όσες θες
Μη μαραζώνεις πια, μην κλαις 𝄇

Καρδιά ορφανή τι κι αν πονάς
Στη μοναξιά που τώρα ζεις
𝄆 Με τον καιρό θα γιατρευτείς, θα γιατρευτείς
Και τη χαρά θα ξαναβρείς 𝄇

Ποια λύπη σε βαραίνει, βαριά κι αφόρητη
𝄆 Καρδιά παραπονιάρα, απαρηγόρητη 𝄇

Σ' αυτόν τον ψεύτη κόσμο, τον τόσο άπονο
𝄆 Καρδιά γιατί να λιώνεις, με το παράπονο 𝄇

Ποιος σ' έχει αδικήσει και σε ξεγέλασε
𝄆 Μίλησε καρδιά μου και χαμογέλασε 𝄇

𝄆 Μ' άναψες καημούς μες στην καρδιά
Και βάσανα και πίκρες κι αναστεναγμούς
Έχασα το λογικό μου κι άλλο δεν μου μένει
Από θλίψεις και οδυρμούς 𝄇

𝄆 Δώσ' μου ελπίδα, φως μου
Με μία λέξη σου γλυκιά για να σωθώ
Να σβήσουν οι καημοί που 'χω
Για σένα στην καρδούλα μου
Φως μου, για σένα μη χαθώ 𝄇
Αχ, δώσ' μου τα φιλιά που μού 'κλεψες σκληρά
Αχ, όταν έγερνες στην αγκαλιά μου μια φορά

Αυτοσχεδιασμός σε χασάπικο

Μες στη γειτονιά μου, καίει την καρδιά μου
𝄆 Μια μικρή, πολύ πλανεύτρα, όμορφη και καρδιοκλέφτρα
Πω, πω, πω, αχ, μ' έχει σαν τρελό 𝄇

Όταν με κοιτάει, πονηρά γελάει
𝄆 Με μαγεύει η ματιά της, και η τόση τσαχπινιά της
Πω, πω, πω, με κάνει και πονώ 𝄇

Θα παραμονέψω και θα της το κλέψω
𝄆 Της τσαχπίνας το φιλάκι, από το γλυκό χειλάκι
Πω, πω, πω, αχ, πως το λαχταρώ 𝄇

Σαν την αντικρίζω, κλαίω και δακρύζω
𝄆 Και της λέω, καρδιοκλέφτρα, είσαι πονηρή πλανεύτρα
Πω, πω, πω, για σένα θα χαθώ 𝄇

𝄆 Μια μαυρομάτα καστανή, τσαχπίνα και κουρνάζα 𝄇
𝄆 Μού 'κλεψε την καρδούλα μου με τα τρελά της νάζια 𝄇

Αχ, ψεύτρα και της καρδιάς μου κλέφτρα
Αχ, ψεύτρα, τσαχπίνα και πλανεύτρα
𝄆 Με τις τσαχπίνικες ματιές σου μ' έκανες να τρελαθώ
Και δεν σε νοιάζει πως για σένα κινδυνεύω να χαθώ 𝄇
Ωωω, για σένα λαχταρώ
Ωωω, και κλαίγω και θρηνώ

𝄆 Με πλάνεψαν τα λόγια της, το αγγελικό κορμί της 𝄇
𝄆 Μα είναι κακούργα άσπλαχνη και άπονη η ψυχή της 𝄇

Αχ, ψεύτρα, άσπλαχνη καρδιοκλέφτρα
Αχ, ψεύτρα κακούργα και μαγεύτρα
𝄆 Που μ' έκανες τώρα να ζω χωρίς καρδιά κυρά μου
Και πάντοτε να λαχταρώ την κλέφτρα της καρδιάς μου 𝄇
Ααα, βλέπεις πόσο πονώ
Ααα, και κλαίγω και θρηνώ

Τράβα, τράβα, τράβα, καροτσιέρη τράβα
𝄆 Και στο Καλαμάκι, κόψε για ουζάκι
Ε, ρε ντουνιά 𝄇

Τράβα, τράβα, τράβα, στη Γλυφάδα τράβα
𝄆 Για καλό κρασάκι και για μπαρμπουνάκι
Ε, ρε ντουνιά 𝄇

Γύρνα πίσω, τράβα, στην Αθήνα τράβα
𝄆 Κι άκου μπουζουκάκι, απ' το Σμυρνιωτάκι
Ε, ρε ντουνιά 𝄇

Γιατί μικρούλα καστανή πάντα με πεισματώνεις
Μες στη φωτιά με τυραννείς και το κορμί μου λιώνεις
Γιατί μικρούλα καστανή πάντα με πεισματώνεις

Άσε μικρή τα πείσματα άσε και τα ναζάκια
Έλα και δώσ' μου δυο φιλιά να σβήσουν τα φαρμάκια
Άσε μικρή τα πείσματα άσε και τα ναζάκια

Θα 'ρθεί καιρός να θυμηθείς τα λόγια τα δικά μου
Μα θά 'ν' αργά και θα το δεις γλυκιά παρηγοριά μου
Θα 'ρθεί καιρός να θυμηθείς τα λόγια τα δικά μου

Εσύ 'σουν η αγάπη μου που με παρηγορούσες
Τον πόνο μου ξαλάφρωνα γιατί με αγαπούσες
Εσύ 'σουν η αγάπη μου που με παρηγορούσες

Μες στη φυλακή, στ' Ανάπλι, μ' έριξαν κατάδικο
𝄆 Αμάν δικαστή βοήθεια, κι αυτό είναι άδικο 𝄇
Βρ' αμάν, αμάν, άδικο

Δεν μπορούσα να βαστάξω και να έχω αντεραστή
𝄆 Τον εσκότωσα και τώρα είμαι μες στη φυλακή 𝄇
Βρ' αμάν, αμάν, φυλακή

Άπονη, κακούργα ψεύτρα τώρα ζήσε μοναχή
𝄆 Ο ένας βρίσκεται στο χώμα κι εγώ μες στη φυλακή 𝄇
Βρ' αμάν, αμάν, φυλακή

Τι συμφορά σε βρήκε τώρα
Τι συμφορά, τι συμφορά
𝄆 Η καταιγίδα που φοβόμουν σ' έχει πάρει
Και σ' έχει πάει μακριά απ' τη χαρά 𝄇

Σου τό 'χα πει και μου γελούσες
Σου τό 'χα πει, σου τό 'χα πει
𝄆 Ότι η εύκολη ζωή θα σε βουλιάξει
Κι ότι θα ζήσεις βουτηγμένη στη ντροπή 𝄇

Τώρα μην κλαις για τον χαμό σου
Τώρα μην κλαις, τώρα μην κλαις
𝄆 Να υποστείς με ψυχραιμία το γραφτό σου
Το μυστικό σου σε κανένανε μη λες 𝄇

Κατερίνα, Κατερίνα, τη ζωή τη ζούμε μια φορά
Γλέντησε τρελά τον παλιοντουνιά
Τώρα που 'χεις νιάτα κι ομορφιά, ω-ω
Γλέντησε τρελά τον παλιοντουνιά
Κατερίνα Θεσσαλονικιά

Κατερίνα, Κατερίνα, θα σε ντύσω στα μεταξωτά
Ρούχα και χαλιά απ' την αραπιά
Θα σου φέρω κούκλα μου γλυκιά, ω-ω
Ρούχα και χαλιά απ' την αραπιά
Κατερίνα Θεσσαλονικιά

Κατερίνα, Κατερίνα, μη μας κάνεις τώρα τη βαριά
Με την τσαχπινιά μου τά 'φαγες κακιά
Κατερίνα Θεσσαλονικιά, ω-ω
Με την τσαχπινιά μου τά 'φαγες κακιά
Κατερίνα Θεσσαλονικιά

Μελωδία

Γλέντησε τρελά τον παλιοντουνιά
Τώρα που 'χεις νιάτα κι ομορφιά, ω-ω
Γλέντησε τρελά τον παλιοντουνιά
Κατερίνα Θεσσαλονικιά

Κατηγορώ τη μοχθηρή, κακούργα κοινωνία
Που ρίχνει πάντα τον φτωχό, στη μαύρη δυστυχία

𝄆 Για την κατάσταση αυτή και την αιτία
Κατηγορώ, κατηγορώ την κοινωνία 𝄇

Κατηγορώ τον άνθρωπο με τη σκληρή καρδιά του
Τη συμφορά του αλλουνού, την έχει για χαρά του

𝄆 Για την κατάσταση αυτή και την αιτία
Κατηγορώ, κατηγορώ την κοινωνία 𝄇

Κατηγορώ την προστυχιά και την πλεονεξία
Το προσωπείο της ψευτιάς, τη μαύρη προδοσία

𝄆 Για την κατάσταση αυτή και την αιτία
Κατηγορώ, κατηγορώ την κοινωνία 𝄇

Χείλια ρουμπινιά, μάτια σαν τη ζωγραφιά
Έχεις Κατινιώ, που με κάνουνε τρελλό
Μάθε το αυτό, πως στ' αλήθεια σ' αγαπώ
Όσο ζω θα σε λατρεύω και θα σε λαχταρώ

Έλα μια στιγμή, η καρδιά μου να σου πει
Κάτι μυστικό, που με κάνει να πονώ
Βράδυ και πρωί, σαν κλαψιάρικο πουλί
Στα δρομάκια τραγουδάω, για σένα Κατινιώ

Έλα, μην αργείς, τα ματάκια μου να δεις
Πόσο σε ζητούν, πόσο κλαινε και πονούν
Άσ' την απονιά, είναι κρίμα άσ' την πια
Μην παιδεύεις μια καρδούλα, που για σένανε χτυπά

Έχω εγώ σκοπό, για να σε στεφανωθώ
Θέλω για προικιά, τη χρυσή σου την καρδιά
Κάθε μια βραδυά, στην τρελή μας τη φωλιά
Θα περνάμε τη ζωή μας, μ' αγάπη και χαρά

Δεν ξεύρω τι σου είπανε πάλι και με μαλώνεις
Ζηλιάρα Κατινούλα μου και όλο με πεισματώνεις

Έλα, πάψε, μη θυμώνεις, έλα, πάψε, μην κακιώνεις
Έλα κι άσε τα ναζάκια, δώσ' μου δυο γλυκά-γλυκά φιλάκια

Κατίνα, Κατινάκι μου, δεν θέλω να μου σκάζεις
Έλα στην αγκαλίτσα μου κι άδικα μη φωνάζεις

Έλα, πάψε, μη θυμώνεις, έλα, πάψε, μην κακιώνεις
Έλα κι άσε τα ναζάκια, δώσ' μου δυο γλυκά-γλυκά φιλάκια

Κουτσομπολιά να μην ακούς, ό,τι και να σου λένε
Και μην τα βάζεις άδικα, τα μάτια σου να κλαίνε

Έλα, πάψε, μη θυμώνεις, έλα, πάψε, μην κακιώνεις
Έλα κι άσε τα ναζάκια, δώσ' μου δυο γλυκά-γλυκά φιλάκια

𝄆 Κατινάκι μου, για σένα με σκοτώσανε άμαν, άμαν 𝄇
𝄆 Μέσα στον τεκέ του Φώτη με ξαπλώσανε, αχ- αχ μανούλα μ', αχ 𝄇

𝄆 Με βαρέσανε, καλέ μου, ρε, με μπαμπεσιά άμαν, άμαν 𝄇
𝄆 Αχ, τρεις μαχαιριές μου δώσαν μέσα στην καρδιά, αχ- αχ μανούλα μ', αχ 𝄇

𝄆 Κι έτσι χάθηκα για σένα, Κατινάκι μου άμαν, άμαν 𝄇
𝄆 Απ' τον νταβατζή που είχες, βρε μανάκι μου, αχ- αχ μανούλα μ', αχ 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

Τι τα θέλεις τα παλάτια τα σουλτάνικα
Αραπίνα με τα μάτια τα τσιγγάνικα

Έχτισα για σένα θρόνο στην καρδούλα μου
Έλα και μη θες να λιώνω, Κατινούλα μου

Έλα στον φτωχόν οντά μου, αραπούλα μου
Μάγισσα, τσιγγάνισα μου, Κατινούλα μου

Μάγισσα, τσιγγάνισα μου, Κατινούλα μου
Έλα στον φτωχόν οντά μου, αραπούλα μου

Κάτσε ν' ακούσεις μια πενιά πιες κι ένα ποτηράκι
𝄆 Κι αν θες ζεϊμπέκικο γλυκό περίμενε λιγάκι 𝄇

Πάρε σειρά γιατί μπορεί ίσως να μην προκάνεις
𝄆 Μη μας συμβεί το σοβαρό και τη σειρά σου χάνεις 𝄇

Κι αν δεν σ' αρέσουν όλα αυτά που σού 'χα πει πρωτίστως
𝄆 Το ζεϊμπεκάκι είν' έτοιμο έχει το λόγο ο Χρήστος 𝄇

Κάτσε να πιούμε ένα κρασί, όλοι μαζί παρέα
𝄆 Και με το τελευταίο τραμ φεύγεις για τον Περαία 𝄇

Κι αν είσαι ρέστος τι μ' αυτό, για κάτσε να γουστάρεις
𝄆 Δεν πρόκειται στο ρεφενέ εσύ για να τσοντάρεις 𝄇

Κι αν τύχουμε στον Πειραιά κι εμείς κάνα βραδάκι
𝄆 Αν θέλεις μας κερνάς κι εσύ κανένα ποτηράκι 𝄇

𝄆 Δεν σου πάει να γυρεύεις κάθε μέρα παντρειά
Κάτσε φρόνιμα γκρινιάρα, θα σου κόψω τα μαλλιά 𝄇

𝄆 Βρήκες άνθρωπο εντάξει και δεν ξέρεις ν' αγαπάς
Μάγκικα να μού 'ξηγιέσαι και σπαθί να μου μιλάς 𝄇

𝄆 Κόψε τώρα τους νταλγκάδες κι άφησε τα πονηρά
Συμμορφώσου με την πιάτσα, μη με βάλεις σε μπελά 𝄇

Κάτω απ'τα γεφύρια, σαν βραδιάζει
Πέφτει ένας αλήτης και πλαγιάζει
𝄆 Από τη ζωή κυνηγημένος
Μέσα στα κουρέλια του χωμένος 𝄇

Ζούσε μες σε πλούτη και παλάτια
Μα τον ξεγελάσανε δυο μάτια
𝄆 Πήρε τον κατήφορο μοιραία
Κι έχει την κατάντια του παρέα 𝄇

Κάτω απ'τα γεφύρια σαν κοιμάται
Μιαν αγάπη πάντοτε θυμάται
𝄆 Το γλυκό και ψεύτικο φιλί της
Κι όλο σιγοκλαίει, κλαίει ο αλήτης 𝄇

Το βράδυ σαν πυκνώσει, την πιο καλή ωρίτσα
Παίρνουνε τον κατήφορο τα όμορφα κορίτσια

Ε, ρε τι γυναικομάνι, γύρω-γύρω στο λιμάνι
Ε, ρε τι γυναικομάνι, κάτω στο Πασαλιμάνι

Βαράνε τα κορίτσια την ίδια πάντα βιόλα
Και βρίσκουνε τ' αγόρια τους και πίνουνε απ' όλα

Κι ύστερα ποτήρια σπάνε και στη Φρεαττύδα πάνε
Βάρκα 'δώ, έλα βαρκάρη, πάμε τσάρκα με φεγγάρι

Κι εκεί που ξημερώνει, η μια κρατά τιμόνι
Η άλλη νανουρίζεται, τραβά κουπί και λιώνει

𝄆 Έγια μόλα, έγια λέσα, στο Πασαλιμάνι μέσα 𝄇

Μελωδία

𝄆 Ε, ρε τι γυναικομάνι, κάτω στο Πασαλιμάνι 𝄇

Συχνά τα βράδια μοναχή με παρατάς
Και μ' άλλες γκόμενες τα πίνεις και γλεντάς
𝄆 Και στο τσαρδάκι σου, και στο τσαρδάκι σου
Έρχεσαι μόνο για να πιεις το καφεδάκι σου 𝄇

Κλαίω, χτυπάω το κεφάλι το ξερό
Μα στο φινάλε η κουτή σε συγχωρώ
𝄆 Και στο τσαρδάκι, σου και στο τσαρδάκι σου
Σε περιμένω για να πιεις το καφεδάκι σου 𝄇

Απ' τη λαχτάρα μου θα βγάλω τη χρυσή
Κάλιο να λείπει η αγάπη σου κι εσύ
𝄆 Και στο τσαρδάκι, σου και στο τσαρδάκι σου
Μη σώσεις νά 'ρθεις για να πιεις το καφεδάκι σου 𝄇

Για πρόσεξε με βλάμισσα κοίτα με και στη μούρη
𝄆 Κοίτα να δεις αν φαίνομαι αν μοιάζω για καψούρη 𝄇

Μην κάνεις κόλπα ψεύτικα και λες πως με λατρεύεις
𝄆 Γιατί σε σακουλεύτηκα πως θες να μου τα παίρνεις 𝄇

Τράβα να βρεις καν' άλλονε νά 'ναι ρεφαρισμένος
𝄆 Και μη κολλάς σε μένανε είμαι μπατιρημένος 𝄇

𝄆 Μες στης Κοκκινιάς τους δρόμους μια μικρή κεντήστρα
Με ολόσγουρα μαλλάκια και λοξή χωρίστρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Απ' τα χείλη της κερνάει φίνο κοκκινέλι
Και στα λόγια έχει γλύκα πιο πολλή απ' το μέλι 𝄇 (Σ)

𝄆 Με ξεμυάλισες και τρέχω πάντοτε τα βράδια
Αχ, για σένανε κεντήστρα μέσα στα σκοτάδια 𝄇 (Σ)

𝄆 Ταίρι μου όταν δεν γίνεις, όμορφη κεντήστρα
Ένα βράδυ θα σ' αρπάξω, κούκλα ξεμυαλίστρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Μες στο βαθύ σκοτάδι, απόψε θε νά 'ρθω
Για να σου πω μικρό μου, για σε πως θα χαθώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Τ' αράπικα σου μάτια κι η μαύρη σου ελιά
Βαθιά μου την πληγώσαν τη δόλια μου καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Φτωχό παιδί κι αν είμαι, έχω τρανή καρδιά
Καρδιά γεμάτη πλούτη κι ολόθερμη αγκαλιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Μην το θαρρείς πως βρίσκεις στα πλούτη τη χαρά
Πεντάρα δεν αξίζουν σαν λείπει η καρδιά 𝄇 (Σ)

Στ' αλήθεια σου το λέω δεν με νοιάζει
Αν έφυγες και πήγες μακριά
𝄆 Κι αν έμπλεξες με άλλον δεν πειράζει
Θέλω μονάχα να περνάς καλά 𝄇

Στον άλλονε τα κόλπα σου δεν κάνεις
Αυτά που μού 'κανες τόσο καιρό
𝄆 Στα συγχωρούσα κι έλεγα δεν πειράζει
Και σ' αγαπούσα, κι ακόμα σ' αγαπώ 𝄇

Κι αν βαρεθείς και θέλεις να γυρίσεις
Μη φοβηθείς, κι αν έφταιξες εσύ
𝄆 Έλα και πάλι, άραξε κοντά μου
Και θα περνάμε μποέμικη ζωή 𝄇

Κι αν μεθάω τα βραδάκια, είναι απ' τα πολλά μεράκια
𝄆 Που μου πότισες κυρά μου, το φαρμάκι μες στη καρδιά μου 𝄇 (Σ)

Θέλω πια να ησυχάσεις και τη γνώμη σου να την αλλάξεις
𝄆 Γιατί εγώ πια δεν αντέχω, τέτοια βάσανα που έχω 𝄇 (Σ)

Κι αν τη γνώμη μου την κάνεις, από μένανε δεν χάνεις
𝄆 Κι έτσι φίνα
Τον καιρό μας θα περνούμε μαγικά και οι δυο θα ζούμε 𝄇 (Σ)

Απόψε το µπουζούκι σου θα στο µαλαµατώσω
𝄆 Ρίξε την πιο γλυκιά πενιά
Κι αν πάθεις και καµιά ζηµιά, Τσιτσάνη µου
Εγώ θα την πληρώσω 𝄇

Απ' της γυναίκας τον νταλγκά, να φύγω, να γλυτώσω
𝄆 Παίξε να βρω παρηγοριά
Κι αν κάνω και καµιά ζηµιά, Τσιτσάνη µου
Εγώ θα την πληρώσω 𝄇

Απόψε µε τον πόνο µου, καρδούλες θα µατώσω
𝄆 Για τη σκληρή της την καρδιά
Αν κάνω και καµιά ζηµιά, Τσιτσάνη µου
Εγώ θα την πληρώσω 𝄇

Κι αν χωρίσαμε δεν φταίω, με παράπονο στο λέω
𝄆 Θα γυρίσεις κάποια μέρα, όταν θα σκεφτείς καλά 𝄇

Στην καρδιά μου σ' έχω πάντα και ποτέ μου δεν ξεχνάω
𝄆 Τα ολόγλυκα φιλιά σου και τη μαύρη σου ελιά 𝄇

Ας αφήσουμε το πείσμα που μας πότισε φαρμάκια
𝄆 Κι ας γυρίσουμε σαν πρώτα στην παλιά μας τη φωλιά 𝄇

Αρχίζω από τώρα να σε καταλαβαίνω
Και λίγο, λίγο, λίγο, στο νόημα σου μπαίνω
Κι αφού σε βλέπω τι καπνό φουμάρεις
Τι άλλο από σε θα περιμένω

Δεν έχω βρει γυναίκα που νά 'χει λίγη μπέσα
Γυναίκες είστε όλες κι απ' όξω κι από μέσα
Κι αν θες να μάθεις όλη την αλήθεια
Απ' όλες είσαι εσύ η πιο μπαμπέσα

Γι' αυτό δεν δίνω βάση στα λόγια τα δικά σου
Γιατί θα σου περάσει μια μέρα ο νταλγκάς σου
Και τότε πια σε μένα θά 'χει μείνει
Στο τέλος μοναχά η μπαμπεσιά σου

Θέλεις να σε παντρευτώ, θα µου κάνεις το και το:

Στις εφτά θα µε ξυπνάς µε τα φιλιά σου
Θα µε σφίγγεις στη θερµή την αγκαλιά σου
Κι αφού κάνεις τα καθήκοντά σου τ' άλλα
Θα µου φέρνεις στο κρεβάτι µου το γάλα
Κι ύστερα, κι ύστερα θα κάθεσαι

Στις οχτώ το σπιτικό θα ξεσκονίζεις
Με την τσάντα θα πηγαίνεις να ψωνίζεις
Τις κουβέρτες θα τινάζεις στη λιακάδα
Και θ' ανάβεις το καζάνι για µπουγάδα
Κι ύστερα, κι ύστερα θα κάθεσαι

Στις εννιά θα σεργιανίζεις µες στα πάρκα
Για να κάνει το σκυλάκι µου µια τσάρκα
Κι αν µε βλέπεις µ' άλλον άντρα ζευγαράκι
Τότε αρχίζει να µε πιάνει το µεράκι
Κι ύστερα, κι ύστερα θα κάθεσαι

Μελωδία

Κι αν µε βλέπεις µ' άλλον άντρα ζευγαράκι
Τότε αρχίζει να µε πιάνει το µεράκι
Κι ύστερα, κι ύστερα θα κάθεσαι

Κλαμένη ήρθες μια βραδιά
Μες στης ταβέρνας τη γωνιά
𝄆 Μα είναι αργά πολύ να ζωντανέψεις
Τον έρωτα που σκότωσες 𝄇

Δεν σε προσέχω σ' ό,τι λες
Δεν με πειράζει, τι κι αν κλαις
𝄆 Μήπως εγώ για σε δεν έχω κλάψει
Κι εσύ γελούσες πονηρή 𝄇

Μην περιμένεις τώρα πια
Να ξαναζήσουν τα παλιά
𝄆 Όλα τελειώσανε πια μεταξύ μας
Και δεν υπάρχει τίποτα 𝄇

Άσε με, κυρ πόλισμαν, λίγο αν αγαπάς
Έλα πια, σταμάτησε, και άλλο μη χτυπάς
Θα στα πω τα πράγματα πως έχουν καθαρά, αμάν, αμάν
Πως την τσάντα μάγκωσα, που είχε τον παρά

Η κυρά ανοίγοντας την πόρτα του ταξί
Κράταγε τη τσάντα της στο χέρι το δεξί
Τρέχω, τη διπλάρωσα, και πριν καλά να μπει, αμάν, αμάν
Μ' ένα κόλπο όμορφο την κάνω βουτηχτή

Στα ποδάρια τό 'βαλα σαν νά 'μουν μηχανή
Ο σωφέρ με μπάνισε και βάζει μια φωνή
Η ασφάλεια πλάκωσε παντού και με ζητά, αμάν, αμάν
Στη γωνιά με πέτυχε κι αμέσως με βουτά

Μα εγώ, κυρ πόλισμαν, το ξέρεις σ' αγαπώ
Βάλε βάση κι άκουσε δυο λόγια να σου πω
Βγάλε μου τα σίδερα, με σφίγγουν και πονώ, αμάν, αμάν
Και μια χήνα βούτηξε με τρόπο στο στενό

Άσε με, κυρ πόλισμαν, λίγο αν αγαπάς
Έλα πια, σταμάτησε, και άλλο μη χτυπάς
Θα στα πω τα πράματα πως έχουν καθαρά, αμάν, αμάν
Πως την τσάντα μάγκωσα, που είχε τον παρά

Πότε με τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω
Το λυγερό σου το κορμί, κάθουμαι και θαυμάζω
𝄆 Που μέρα-νύχτα δεν βγαίνεις απ' τον νου μου
Αχ, μαυρομάτα μου, τσαχπίνα, κλωστηρού μου 𝄇

Κόκκινα σαν βάλεις αδελφούλα
Πως ήθελα να σ' έβρισκα μέρος που νά 'χει ζούλα
𝄆 Μπλε όταν φορέσεις, πως μ' αρέσεις
Και τη καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει 𝄇

Πότε με τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω
Το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω
𝄆 Που μέρα νύχτα δεν βγαίνεις απ' τον νου μου
Αχ, μαυρομάτα μου, τσαχπίνα, κλωστηρού μου 𝄇

Κόκκινα σαν βάλεις αδελφούλα
Ήθελα να σ' έβρισκα μέρος που νά 'χει ζούλα
𝄆 Μπλε όταν φορέσεις πως μ' αρέσεις
Και τη καρδιά μου, κλωστηρού μου, έχεις δέσει 𝄇

Εισάγωγή & μελωδία

𝄆 Περνάς και δεν με χαιρετάς, τα κόλπα σου τα κάνεις
Δεν κάνεις το κορόιδο γιατί θα με τρελάνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Δεν παύεις τα ναζάκια σου κι άφησε τα γινάτια
Που υπόφερα τόσους καημούς για τα γλυκά σου μάτια 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αφού δεν σακουλεύεσαι τι θες νά 'σαι μαζί μου
Κι αφού δεν τσουβαλιάζεσαι άλλον να βρεις μικρή μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Χύμα στα λέγω, κολπατζού, δεν το καταλαβαίνεις
Οι μάπες σου είν' έτοιμες και να τις περιμένεις 𝄇 (Σ)

Ξεκινούν από το Κολωνάκι, για να κατεβούν στις Τζιτζιφιές
𝄆 Λίγο για ν' ακούσουν μπουζουκάκι, με τις πιο γλυκύτερες πενιές 𝄇

Βλέπεις κούρσες της πολυτελείας κι όμορφες κυρίες ξακουστές
𝄆 Κύριοι της αριστοκρατίας, νόστιμες κοπέλες ζηλευτές 𝄇

Όλοι νοσταλγούνε τ' ακρογιάλι και τη μαγική μας την πενιά
𝄆 Το μποέμικο μας το τραγούδι ομορφαίνει όλον τον ντουνιά 𝄇

Μελωδία

𝄆 Το μποέμικο μας το τραγούδι ομορφαίνει όλον τον ντουνιά 𝄇

Φτωχό κομπολογάκι μου, σε είχα το μεράκι μου
Σύ μου πέρναγες την ώρα, πες μου τι θα γίνω τώρα

Σε αγαπούσα αληθινά, δεν σ' είχα δώσει πουθενά
Όμορφο κομπολογάκι, μού 'μεινες βαρύ μεράκι

Κι αν έχασα τη γκόμενα, πάψανε τα δεδόμενα
Τώρα έχασα και σένα, γράψε αλίμονο σε μένα

Σε άλλα χέρια κι αν βρεθείς, πάλι εμέ να θυμηθείς
Που να βρω να σ' αγοράσω, για να μη σε ξαναχάσω

Κομπολογάκι αγόρασα, τις ώρες να περνάω
𝄆 Να παίζω με τις χάντρες του, το ντέρτι να ξεχνάω 𝄇

Κομπολογάκι αγόρασα, για να σε λησμονήσω
𝄆 Και μέσα απ' την καρδούλα μου, για πάντα να σε σβήσω 𝄇

Ζητούσα στο μπουζούκι μου, να βρω τη λησμονιά μου
𝄆 Μα το τραγούδι μού 'φερνε τον πόνο στην καρδιά μου 𝄇

Μου τό 'παν και αγόρασα ένα κομπολογάκι
𝄆 Σαν παίζω με τις χάντρες του, να σβήνει το μεράκι 𝄇

Κοντραμπατζήδες έξι επτά, αχ, μέσα σε ένα καΐκι
Λαθραία εφορτώσανε, αχ 𝄆 απ' τη Θεσσαλονίκη 𝄇

Ήτανε όλοι ανάμεικτοι, αχ, Μυτιληνιοί και Χιώτες
Από τη Σάμο ένας δυο, αχ, 𝄆 και κάτι Αϊβαλιώτες 𝄇

Σαν νυχτερίδες της αυγής, αχ, όλοι μαζί τραβούσαν
Κάτω στα Δωδεκάνησα, αχ, 𝄆 κι ό,τι είχαν τα πουλούσαν 𝄇

Η λαθρεμπόρικη ζωή, αχ, έχει πολλά μεράκια
Μα σαν θα μπεις στη φυλακή, αχ, 𝄆 σου γίνονται φαρμάκια 𝄇

𝄆 Γιατί σε μένα η ζωή δυστυχισμένη νά 'ναι
Αφού και άλλοι πιο φτωχοί τόσο καλά περνάνε 𝄇 (Σ)

𝄆 Πότε χαρά δεν γνώρισα, ούτε και θα γνωρίσω
Ώρα για μένα δεν περνά με δίχως να δακρύσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Ό,τι και αν δοκίμασα, καμιά χαρά δεν βρήκα
Η μοίρα με περιφρονεί και 'χω τη φτώχεια προίκα 𝄇 (Σ)

Κάνε μόρτισσα νισάφι και ν'αλλάξεις τακτική
Σαν πολλές μανούβρες κάνεις στο τιμόνι σου
𝄆 Μην τραβάς και θα το σπάσεις το κορδόνι σου 𝄇

Πότε ένας, πότε άλλος, πες μου η άκρη που θα βγεί
Πιάσε τώρα, όπως πρέπει, το τιμόνι σου
𝄆 Έτσι που τραβάς, θα σπάσεις το κορδόνι σου 𝄇

Κοίταξε να πάρεις έναν, μην τραβιέσαι με πολλούς
Μην τ' αφήσεις απ' τα χέρια το τιμόνι σου
𝄆 Όπως το τραβάς, θα σπάσεις το κορδόνι σου 𝄇

Μάγισσα όταν σε φιλώ, γιατί δεν λέγω φτάνει
𝄆 Τι βάζεις στα χειλάκια σου, τι μ' έχει ξετρελάνει 𝄇

Μίλα μου κόρη κόρη μάγισσα, τι βάζεις στο φιλί σου
𝄆 Και με κατάντησες μπεκρή κι αλκοολικό μαζί σου 𝄇

Σαν τι πιοτό με πότισες, τι μαγικό βοτάνι
𝄆 Μίλα μου κόρη μάγισσα, τι άλλο μού 'χεις κάνει 𝄇

Ήρθα κι απόψε να σου πω, ένα πικρό παράπονο
𝄆 Που 'χω για σένα στην καρδιά, τρελό κορίτσι άπονο 𝄇

Μ' είδες προχθές όπως και χθες, μα δεν εκαταδέχτηκες
𝄆 Μια καλημέρα να μου πεις, όπως μου υποσχέθηκες 𝄇

Όλους σ' αρέσει να τους σκας, με τ' άσπλαχνα τα μάτια σου
𝄆 Να τους πικραίνεις σαν περνάς, με τα τρελά γινάτια σου 𝄇

Για τη σκληρή σου την καρδιά, όλοι έχουνε παράπονο
𝄆 Γι' αυτό και σ' ονομάσανε, τρελό κορίτσι άπονο 𝄇

Τα 'πιες και μας εσούρωσες, κι ήρθες για να μας βρίσεις
𝄆 Και δεν κοιτάς τη τύφλα σου, κορόιδο, παρά μας φοβερίζεις 𝄇

Πόσες κλωτσιές έχεις να φας, που πάντα νταηλίζεις
𝄆 Και στα καλά καθούμενα, κορόιδο, όλο τον κόσμο βρίζεις 𝄇

Χωρίς να κάνεις τίποτις, το λέει η ψυχή σου
𝄆 Που κάθε μέρα βρίσκεται, κορόιδο, σπασμένη η κεφαλή σου 𝄇

Κορόιδο άδικα γυρνάς κι από το σπίτι μου περνάς
𝄆 Εγώ είμαι βρε μια μερακλού, αμάν, αμάν
Και θέλω μάγκα γιαβουκλού 𝄇

Θέλω να μαστουρώνεται, για μένα να τσακώνεται
𝄆 Έξυπνος σαν την αλεπού, αμάν, αμάν
Και να με δέρνει που και που 𝄇

Τον θέλω να 'ναι μερακλής και ζόρικος και μπελαλής
𝄆 Και να 'ξηγιέται ρε σπαθί, αμάν, αμάν
Όπου σταθεί κι όπου βρεθεί 𝄇

Να 'ναι ξεφτέρι στο χορό και νά 'χει γκόμενες σωρό
𝄆 Καρύδι κάθε καρυδιάς, αμάν, αμάν
Κι εμένα να 'χει της καρδιάς 𝄇

Κουβαρντόπαιδο κι αν είσαι, δίχτυα αλλού πάνε και ρίξε
𝄆 Με τα μένα μην τα βάζεις, και γλυκά ματάκια μη μου κάνεις 𝄇

Τα καλά σου τά 'χω μάθει, ξελογιάζεις όποια λάχει
𝄆 Στο είπα πάνε στη δουλειά σου, εγώ δεν γίνουμαι δικιά σου 𝄇

Θέλω εγώ παιδί ξεφτέρι, νά 'χει και λεφτά στο χέρι
𝄆 Για μανάβη ή χασάπη, δεν αρνιέμαι την αγάπη 𝄇

Θέλω να μου κάνει λούσα, νά 'χει και δική του κούρσα
𝄆 Σαν σουρώνει το βραδάκι, να με πάει στο Καλαμάκι 𝄇

Τον Χάρο τον αντάμωσαν πέντ' έξι χασικλήδες
Να τον ρωτήσουν πώς περνούν στον Άδη οι μερακλήδες
Πες μας, βρε χάρε, να χαρείς το μαύρο σου σκοτάδι
Έχουν χασίσι, έχουν λουλά, οι βλάμηδες στον Άδη
Πες μας αν έχουν μπαγλαμά, μπουζούκια και γλεντάνε
Έχουν τεκέδες, έχουν τσαρδί, που παν' και την τραβάνε

Πες μας αν έχουν γκόμενες, μανίτσες και γουστάρουν
Τον ναργιλέ να κάνουνε, ντουζένι να φουμάρουν
Πες μας, βρε χάρε, να χαρείς, τι κάνουνε τ' αλάνια
Βρίσκουν νταμίρα, έχουν λουλά για κάθουνται χαρμάνια
Πάρε δυο δράμια Προυσαλιό και πέντε μυρωδάτο
Και δώσε να φουμάρουνε τ' αδέλφια μας 'κει κάτω

Κι όσοι μαχαιρώθηκανε και πήγανε στον Άδη
Για πες μας, γιατρευτήκανε ή λιώσαν στο σκοτάδι
Κι όσοι από καρασεβντά τρελάθηκαν και πάνε
Πες μας, τους πέρασε ο νταλγκάς ή ακόμα αγαπάνε
Πες μας τι κάνουν οι φτωχοί πρεζάκηδες κι εκείνοι
Πάρε να δώσεις και σ' αυτούς λιγάκι κοκαΐνη

Φίλα με στο στόμα δεν βαστώ δώσ' μου ένα φιλάκι πεταχτό
𝄆 Σε αγάπησα μικράκι μου πολύ κουκλάκι μου
Χάθηκα στο λάγνο σου φιλί
φως μου δεν μου άφησες πνοή 𝄇

𝄆 Τι κακό, τι απονιά, που 'χεις για μένα φως μου μέσα στην καρδιά 𝄇
𝄆 Στο σεβντά σου μ' έριξες για να πονώ, κουκλάκι μου
Ντέρτι μού 'βαλες παντοτινό 𝄇

Αχ, αυτή η θολή σου η ματιά μ' άναψε μικράκι μου φωτιά
𝄆 Μου φαρμάκωσε τη δόλια μου ζωή κουκλάκι μου
Φως μου δεν μου άφησες πνοή 𝄇

𝄆 Τι κακό, τι απονιά, που 'χεις για μένα φως μου μέσα στην καρδιά 𝄇
𝄆 Στο σεβντά σου μ' έριξες για να πονώ, κουκλάκι μου
Ντέρτι μού 'βαλες παντοτινό 𝄇

𝄆 Κλαίγω μυστικά κουκλάκι μου, μην το μάθει ο ντουνιάς 𝄇
𝄆 Ότι για σένα λιώνω και πονώ, μικράκι μου
Όμορφο κουκλί της Κοκκινιάς 𝄇

Μ' άναψαν φωτιά μες στην καρδιά τα κάλλη σου
Πάρε με μικρό μου μέσα στην αγκάλη σου
Και μες στα φιλιά να σβήσει ο πόθος της καρδιάς
Όμορφο κουκλί της Κοκκινιάς

𝄆 Μ' άνοιξες πληγή κουκλάκι μου, μες στα φύλλα της καρδιάς 𝄇
𝄆 Και η ζωή μου σβήνει πια για σε, μικράκι μου
Όμορφο κουκλί της Κοκκινιάς 𝄇

Μ' άναψαν φωτιά μες στην καρδιά τα κάλλη σου
Πάρε με μικρό μου μέσα στην αγκάλη σου
Και μες στα φιλιά να σβήσει ο πόθος της καρδιάς
Όμορφο κουκλί της Κοκκινιάς

Χθες σε είδα μεθυσμένη, μ' έναν νταβατζή μπλεγμένη
Και γλεντούσες στην ταβέρνα, μόρτισσα κρυφά από μένα

Μου την έσκασες στη ζούλα, αχ, που θα μου πας βρε Κούλα
Όπου σ' εύρω βρε μοβόρα, θα σου ξηγηθώ στη φόρα

Ρε αν δεν σε ξεφτιλίσω, στην Αθήνα δεν θα ζήσω
Θα σε κάνω να θυμάσαι και εντάξει πάντα νά 'σαι

Για να εκτιμάς τους μάγκες, να μην κάνεις ματσαράγκες
Κούλα έλα στα λογικά σου, να μην εύρεις τον μπελά σου

Μάγκα μη με φοβερίζεις, πάψε τώρα να με βρίζεις
Και αν έστριψα από σένα, στά 'χα όλα μαζεμένα

Ολοένα με παρατούσες, μες στις γκόμενες γλεντούσες
Άντε στρίψε ρε στη ζούλα γιατί εμέ με λένε Κούλα

Απόψε θα' ρθω πάλι μες στη γειτονιά σου
Κούλα ν' αντικρίσω τη γλυκιά ματιά σου
𝄆 Που μ' έχει σκλάβο και με βασανίζει
Και τη φτωχή καρδούλα μου ραΐζει 𝄇

Φραγκοσυριανή, Γαλησιανή κυρά μου
Χρόνια τώρα μού' χεις κλέψει την καρδιά μου
𝄆 Στο λέω πίστεψε με, σε λατρεύω
Αχ, δώσ' μου την αγάπη που γυρεύω 𝄇

Όταν κατεβαίνεις, φως μου, μες στη Χώρα
Με μαγεύεις, με τρελλαίνεις μαυροφόρα
𝄆 Και σαν τρελός στους δρόμους περπατάω
Για την αγάπη σου παραμιλάω 𝄇

Κάντε τόπο να περάσω, πριν τα κάνω όλα γυαλί
Εγώ κανέναν πια δεν λογαριάζω, έχω πιάσει την καλή
Όξω φτώχεια, μιλάει ο παράς
Ας είν' καλά, ας είν' καλά ο κουμπαράς

Μια φορά ήμουνα κορόιδο και δεν είδα προκοπή
Μου τα τρώγαν όλα οι απ' έξω και μ' αφήνανε ταπί
Και γυρνούσα ρέστος, φουκαράς Μασημένος κουμπαράς

Απ' την αναπαραδιά μου άραζα σε μια γωνιά
Και δεν είχα για να πα' ν' ακούσω του Καρδάρα μια πενιά
Τώρα όμως χτυπάει ο κουμπαράς
Είμαι φίνος και παλικαράς

Πρέπει έναν τρόπο για να βρούμε στην αγάπη
Και να τη στήνουμε καλά τη μηχανή
𝄆 Η μια τον θέλει τον έρωτα σατράπη
Κι η άλλη τον θέλει ιππότη κι ευγενή 𝄇

Άλλη τον ζόρικο σου κάνει και σε βρίζει
Κι άλλη τον νου τον έχει πάντα στον παρά
𝄆 Άλλη μπαμπέσικα στον δρόμο της βαδίζει
Κι άλλη τον έρωτα τον παίρνει σοβαρά 𝄇

Πρέπει να στρώσεις ένα σχέδιο μεγάλο
Να βρεις με τρόπο το λεγόμενο κουμπί
𝄆 Γιατί αν τύχει και σου βρει αυτή τον κάλο
Θα στον πατήσει δυνατά όσο μπορεί 𝄇

Βρέχει κι αστράφτει και βροντά, και κάποιος με μαράζι
𝄆 Κλαίει στη στενή του τη γωνιά και βαριαναστενάζει 𝄇

Θλιμένος γύρω του κοιτά κι οι τοίχοι τον βαραίνουν
𝄆 Σαΐτες ρίχνει η μοναξιά και στην καρδιά του μπαίνουν 𝄇

Μπροστά στη λάμπα τη θαμπή, κουράγιο πια καρδιά μου
𝄆 Σε ποιον να βρω τώρα να πω, την τόση απελπισιά μου 𝄇

Βρε μάγκα το μαχαίρι σου για να το κουσουμάρεις
𝄆 Πρέπει να έχεις την ψυχή, φιγουρατζή
Καρδιά για να το βγάλεις 𝄇

Σε μένα δεν περνάν αυτά και κρύψε το σπαθί σου
𝄆 Γιατί μαστούρης θα γινώ, φιγουρατζή
Και θά 'ρθω στο τσαρδί σου 𝄇

Αλλού να πας φιγουρατζή να κάνεις τη φιγούρα
𝄆 Γιατί και εγώ φουμάρισα, φιγουρατζή
Και 'χω τρελή μαστούρα 𝄇

Στό 'πα να κάτσεις φρόνιμα, γιατί θα σε τσακίσω
𝄆 Θα 'ρθώ με το κουμπούρι μου, φιγουρατζή
Και θα σε ξεφτιλίσω 𝄇

Αχ, βρε κουτσομπόλα, που τα ξέρεις όλα
Δεν αφήνεις γειτονιά, βρε ζηλότυπη γενιά
Κι όλο πας να αμολήσεις, τη μελάνη σαν σουπιά

Δεν μας παρατάς, από μας, βρε, τι ζητάς
Άσ' τον κόσμο, κουτσομπόλα, που όλο θες να συζητάς

Α, ρε κουτσομπόλα, να σε φάει η φόλα
Τι σε νοιάζει για τον Γιάννη, πως τ' αρέσουν τα ξινά
Τι σε νοιάζει για τον Μήτσο, όπου πάει στα στενά

Δεν μας παρατάς, κουτσομπόλα τι ζητάς
Άλλη πια δουλειά δεν κάνεις, κι όλο μας την αμολάς

Αχ, βρε κουτσομπόλα, θέλεις καρμανιόλα
Τι σε νοιάζει για τον Γιώργο, όπου πάει ταχτικά
Κι όλο τρέχεις για να μάθεις, κουτσομπόλα, μυστικά

Δεν μας παρατάς, από μας, βρε, τι ζητάς
Άσ' τον κόσμο, κουτσομπόλα, που όλο θες να συζητάς

Αχ, βρε κουτσομπόλα, που τα ξέρεις όλα
Τι σε νοιάζει για τον κόσμο, ό,τι κάνει και ρωτάς
Πες μας τι καταλαβαίνεις, που όλο θες να συζητάς

Δεν μας παρατάς, κουτσομπόλα τι ζητάς
Άλλη πια δουλειά δεν κάνεις, κι όλο μας την αμολάς

Το κρασί δεν με μεθάει όσο και να πιω
Κρασοπίνω κι είμαι εντάξει, όπου κι αν βρεθώ
Το πρωί σαν κολατσίσω, πίνω μιαν οκά
Κι άλλη μια το μεσημέρι θέλω τακτικά
Τέσσερις μισές το βράδυ πρέπει για να πιω
Νά 'ρθω να σου πω γκρινιάρα πόσο σ' αγαπώ

𝄆 Δεν είν' πολύ, όχι, δεν είν' πολύ
Κάνω κέφι και πετάω σαν το πουλί 𝄇

Τα κορόιδα που δεν ξέρουν να γλεντήσουνε
Θένε με τις λουκουμάδες να μεθύσουνε
Και στο δρόμο σαν με δούνε, με πειράζουνε
Κράσο ο ένας, κράσο ο άλλος, μου φωνάζουνε
Μα εγώ θα πίνω κράσο, κούκλα μου χρυσή
Δεν φοβούμαι για να σκάσω από το κρασί

𝄆 Δεν είν' πολύ, όχι, δεν είν' πολύ
Κάνω κέφι και πετάω σαν το πουλί 𝄇

Κρασί, γυναίκα και χαρτί, τρία κακά μεγάλα
Με φέραν στ' αδιέξοδο, με στέλνουν στην κρεμάλα
Κρασί, γυναίκα και χαρτί, τρία κακά μεγάλα

Με το κρασί ζαλίζομαι, με το χαρτί τα χάνω
Με τη γυναίκα χτίκιασα και πέφτω να πεθάνω
Με το κρασί ζαλίζομαι, με το χαρτί τα χάνω

Κρασί, γυναίκα και χαρτί με κάνανε μαντάρα
Γιατί χωρίς αυτά η ζωή δεν κάνει μια πεντάρα
Κρασί, γυναίκα και χαρτί με κάνανε μαντάρα

Κρασί, γυναίκα και χαρτί στα χέρια σου μην πιάνεις
Γιατί, αργά ή γρήγορα, στη ψάθα θα πεθάνεις
Κρασί, γυναίκα και χαρτί στα χέρια σου μην πιάνεις

Οι φόροι και τα κόμματα 'φέραν αυτή την κρίση
𝄆 Που κάνανε τον άνθρωπο να μη μπορεί να ζήσει 𝄇

Κι όλο τη φτώχεια πολεμά, για να την ανικήσει
𝄆 Να βγάλει το ψωμάκι του, το σπίτι του να ζήσει 𝄇

Αλλά κι αυτό αδύνατο, για να τό 'κονομήσει
𝄆 Και κάθε μέρα βλαστημά την έρημη την κρίση 𝄇

Όλος ο κόσμος τά 'χασε, κι όλοι παραμιλούνε
𝄆 Και κάθε μέρα βλαστημούν την κρίση που περνούνε 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Τι έχεις και μαραίνεσαι κι όλο και μαραζώνεις
𝄆 Για μένανε σε τυραννούν και δεν το φανερώνεις 𝄇

Για πες μου τι τους έκανα, για πες μου το τι έχω
𝄆 Μικρούλα μου τ' αδέρφια σου, κι όλο με κατατρέχουν 𝄇

Αυτό το ναι δεν θα το πουν και δεν τ' αποφασίζουν
𝄆 Για να μας τυραννούν τα δυο και να μας βασανίζουν 𝄇

Μια μέρα θά 'ρθω σπίτι σας μαζί με τον κουμπάρο
𝄆 Κι αν δεν τα συμφωνήσουμε, κρυφά θε να σε πάρω 𝄇

𝄆 Δεν θέλω πλέον γιατρικά γιατρούς να με κοιτούνε 𝄇
𝄆 Μ' αυτά δεν γίνομαι καλά ούτε και μ' ωφελούνε 𝄇

𝄆 Κρυφό τον έχω τον καημό μες στη καρδιά και λιώνω 𝄇
𝄆 Για σένα πόνο απόχτησα και σου τον φανερώνω 𝄇

𝄆 Να με παιδεύεις ήθελες και να με φαρμακώνεις 𝄇
𝄆 Και τώρα λες πως με πονάς κι αν κλαις πια δεν με σώνεις 𝄇

𝄆 Θα κλείσουνε τα μάτια μου και η ζωή θα σβήσει 𝄇
𝄆 Και σένα άλλος ήσυχη ποτέ να μη σ' αφήσει 𝄇

Με μπαμπεσιά με πιάσανε, αμάν, αμάν, κι άδικα με δικάσανε
Γιατί έκανα παρέα λαθρεμπόρους στον Περαία

Ο εισαγγελέας μ' έκαψε, αμάν, αμάν, και στα τεφτέρια μ' έγραψε
Και βγήκε ο λογαριασμός φυλάκιση κι εκτοπισμός

Πάρ' τονε λέει και ντουγρού, αμάν, αμάν, πέντε χρονάκια στου Συγγρού
Και άλλα τρία στην Ανάφη, το λαθρέμπορα να μάθει

Ένορκοι μου τη σκάσατε, αμάν, αμάν, αλλά τον κόπο χάσατε
Γιατί είμαστε μαγκιόροι όλοι εμείς οι λαθρεμπόροι

Κάτω στα Λεμονάδικα γίνηκε φασαρία
Δυο λαχανάδες πιάσανε, και κάναν την κυρία

Τα σίδερα τους φόρεσαν και στη στενή τους πάνε
Κι αν δεν βρεθούν τα λάχανα, το ξύλο που θα φάνε

Κυρ αστυνόμε, μη βαράς γιατί κι εσύ το ξέρεις
Πως η δουλειά μας είν' αυτή, και ρέφα μη γυρεύεις

Εμείς τρώμε τα λάχανα τσιμπούμε τις παντόφλες
Για να μας βλέπουν ταχτικά της φυλακής οι πόρτες

Δεν μας φοβίζει ο θάνατος μόν' μας τρομάζει η πείνα
Γι' αυτό τσιμπούμε λάχανο και την περνούμε φίνα

Μού 'πεσες λαχείο μαυρομάτα και μου στραπατσάρισες τα νιάτα
𝄆 Μού 'φαγες τα γρόσια και τις λίρες, μια καρδιά την είχα και την πήρες 𝄇

Μ' έκανες να μείνω δίχως φράγκο και να κάνω νάνι σ' έναν πάγκο
𝄆 Άκαρδη με πήρες στο λαιμό σου κι έγινα το θύμα το δικό σου 𝄇

Μ' άφησες με την ψυχή στο στόμα, κι όμως σ' αγαπώ εγώ ακόμα
𝄆 Κι η φωτιά που μ' άναψες δεν σβήνει, μού 'πεσες λαχείο, τι να γίνει 𝄇

Δεν θέλω πλούτη να μου δώσεις και παλάτια
Δεν θέλω λούσα, όπως άλλες που γυρνάς
𝄆 Λυπήσου μόνο της καρδιάς μου τα κομμάτια
Και πες μου λίγο τη φτωχή πως μ' αγαπάς 𝄇

𝄆 Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω
Ως την άλλη μου ζωή να σε λατρεύω 𝄇

Αυτά τα λίγα ψίχουλα κι αν θα μου τάξεις
Σου τα πληρώνω μ' οποιαδήποτε τιμή
𝄆 Και θα τα πάρω κι αν ακόμα τα πετάξεις
Όπως πετάνε σ' έναν σκύλο το ψωμί 𝄇

𝄆 Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω
Ως την άλλη μου ζωή να σε λατρεύω 𝄇

Δεν με μέλει εμένα αν είσ' εσύ αλάνι, απ' τον Κοπανά
Και τον ντούρο βρε μάγκα μη μου κάνεις και δεν σου περνά
Γιατί είμαι εγώ η αλανιάρα, η Λιλή, η πρώτη σκανταλιάρα
Που δεν δίνω γρόσι για τους μάγκες και δεν τρώγω τρίχες ματσαράγκες

Βρε αλάνη να φύγεις από μένα, κοίταξε κι αλλού
Μην πλερώσεις βρε μόρτη τα σπασμένα, κι είμαι μπελαλού
Και δεν φοβούμαι τα μαχαίρια, τα νταήδικα σου τα μπεγλέρια
Και νταμίρα όσο κι αν φουμάρεις, βρε αλάνη δεν θα με τουμπάρεις

Τι σε μέλει αν είμαι απ' τον Περαία, ή απ' την Κοκκινιά
Κι αν μεθάω και κάνω εγώ παρέα, μ' όλον τον ντουνιά
Εγώ είμαι εκείνη η αλανιάρα, η Λιλή η πρώτη σκανταλιάρα
Που δεν δίνω γρόσι για τους μάγκες, και δεν τρώγω τρίχες ματσαράγκες

𝄆 Λιώνω μυστικά, στο λέω σοβαρά
Πως η ματιά σου μου πληγώνει την καρδιά
Έμορφο κουκλί, σ' αγάπησα πολύ
Θέλω να γίνεις η στερνή μου η συντροφιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Ρίξε μια ματιά, άσπλαχνη καρδιά
Μη θες λοιπόν για σένα φως μου να πονώ
Κι αν είσαι μακριά μια παρηγοριά
Στείλε αγάπη μου να πάψω να θρηνώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Χρόνια σ' αγαπώ, με φλόγα και καημό
Μα εσύ ποτέ σου δεν μου ρίχνεις μια ματιά
Κι έτσι ο φτωχός μένω μοναχός
Δίχως να νιώσω τη θερμή σου αγκαλιά 𝄇 (Σ)

Λόγια ανταλλάξαμε βαριά, την τελευταία τη βραδιά
Και ρίζωσε το μίσος στην ψυχή μας
𝄆 Γι' αυτό το σκέφτηκα πολύ, εις το εξής δεν ωφελεί
Να συνεχίσουμε με τέτοια τη ζωή μας 𝄇

Θα 'ταν καλύτερα, θαρρώ, να βασιστούμε στον καιρό
Που όλα τα σβήνει απαλά κι αγάλι αγάλι
𝄆 Κι αν ξεχαστούν καμιά φορά, τα λόγια εκείνα τα βαριά
Ίσως αγάπη μου να σμίξουμε και πάλι 𝄇

Μα τώρα και προς το παρόν, ανήκει πια στο παρελθόν
Ο έρωτας μας που μας είχε βασανίσει
𝄆 Γιατί τα λόγια τα βαριά, μας την πληγώσαν την καρδιά
Και κινδυνεύει η αγάπη μας να σβήσει 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Γι' αυτό το σκέφτηκα πολύ, εις το εξής δεν ωφελεί
Να συνεχίσουμε με τέτοια τη ζωή μας 𝄇

Όταν καπνίζει ο λουλάς, εσύ δεν πρέπει να μιλάς
𝄆 Κοίταξε τριγύρω οι μάγκες, κάνουν όλοι, κάνουν τουμπεκί 𝄇

Άκου που παίζει ο μπαγλαμάς και πάτα αργιλέ για μας
𝄆 Σαν θα γίνουμε μαστούρια, θά 'μαστε πολύ προσεκτικοί 𝄇

Κανένα μάτι μη μας δει και μας μπλοκάρουν δηλαδή
𝄆 Να μη μας βρούνε καμιάν αιτία και μας πάνε όλους φυλακή 𝄇

Πάντα η κυρά Μαγδάλω, με το στόμα το μεγάλο
Έχει γλώσσα πήχες έξι και αλί σου αν σε μπλέξει
Στις αυλόπορτες γυρίζει, κάθε τόσο και αρχίζει
Όλο να κουτσομπολεύει και να πάψει δεν γυρεύει

Η Μαρίτσα με ποιον τα 'χει κι αν η Βάσω έχει συνάχι
Ο Βασίλης ο κουμπάρος της Μηλιώς πήγε φαντάρος
Να το κρύψει κάνει αγώνα πως εγέννησε η Παγώνα
Και το κάθε νταραβέρι, η Μαγδάλω θα το ξέρει

Είναι πάντα προκομμένη, στις γειτόνισσες πηγαίνει
Και τους λέγει τα μαντάτα για τα έρημα τα νιάτα
Κι έτσι η κυρά Μαγδάλω, με το στόμα το μεγάλο
Μες στους δρόμους πάντα τρέχει και για όλα πέρα βρέχει

Τι μού 'κανες ρε μάγισσα κι όπου βρεθώ να λέγω
Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου και σαν παιδί να κλαίγω

Πες μου τι μάγια είναι αυτά που μ' έχουνε ζαλίσει
Ούτε κι αυτήν τη μάνα μου θέλω να μου μιλήσει

Αμάν, αμάν, βρε μάγισσα μου, πως μού 'χεις κάψει την καρδιά μου

Ολόν τον κόσμο αρνήθηκα, δεν βλέπω πια μπροστά μου
Μονό τα δυο ματάκια σου που κάψαν την καρδιά μου

Ως πότε πια αυτή η ζωή, αχ, φτάνει μάγισσα μου
Για σένα πάντοτε πονώ βαθιά μες στη καρδιά μου

Αμάν, αμάν, βρε μάγισσα μου, πονεί για σένα η καρδιά μου

Αχ, πάψε πια τα μάγια σου, βρε σπάσε το φλιτζάνι
Και πες μου μάγισσα το ναι ο πόνος μου να γιάνει

Ελά να ζήσουμε μαζί τσαχπίνα μάγισσα μου
Να βρεις χαδάκια μαγικά μέσα στην αγκαλιά μου

Αμάν, αμάν, βρε μάγισσα μου, αχ έλα πια στην αγκαλιά μου

Στην ερημιά, στην εξοχή, ζούσε τσιγγάνα μοναχή
Μοίρες κοίταζε στ' αστέρια, στο φλιτζάνι και στα χέρια

Σε όλους τη μοίρα τους κοιτά, μα τη δική της παρατά
Δεν γουστάρει να το ξέρει, τι της γράφει να υποφέρει

Και ένας διαβάτης μια βραδιά, σκλάβα της παίρνει την καρδιά
Κι αφού γλέντησε τη μοίρα, την αφήνει, την κακομοίρα

Μού 'δωσες την καρδούλα σου νά 'χω για περιβόλι
Μου χάρισες τη νιότη σου, αχ, να είναι δική μου όλη
Περιβολάρη μ' έκανες εσύ στα κάλλη τα δικά σου
Και με το δάκρυ ο άμοιρος, αμάν, βρε μάγισσα κακιά
Και με το δάκρυ πότιζα εγώ την ομορφιά σου
𝄆 Γιατί λοιπόν αχάριστη μου πήρες πια τη χάρη
Και στα δροσάτα κάλλη σου άλλαξες περιβολάρη 𝄇

Τώρα με τα γινάτια σου μού 'καψες την καρδιά μου
Και κάρβουνο την έκανες, αχ, μέσα στα σωθικά μου
Σχίσε λοιπόν το στήθος μου εσύ και πάρε τα κομμάτια
Παρ' την καρδιά μου άπονη, αμάν, βρε μάγισσα κακιά
Πάρ' τη να βάφεις, πάρτηνε, τα δυο σου πλάνα μάτια
Και όσο αίμα χύνεται απ' της καρδιάς τα φύλλα
𝄆 Πάρ' το να βάφεις, μάγισσα, τα ψεύτικα σου χείλια 𝄇

Μάγισσα που γνώρισες πολλά
Κοίταξε στ' αστέρια εκεί ψηλά
𝄆 Και με κόλπο σου σατανικό
Βρες μου της καρδιάς το μυστικό 𝄇

Ποια του πήρε, πες μου, το μυαλό
Ποια τον έχει κάνει σαν τρελό
𝄆 Πες και κάνε ξόρκια φοβερά
Να την εύρει μαύρη συμφορά 𝄇

Αν του κάναν μάγια, να λυθούν
Και τα μαγικά να ξορκιστούν
𝄆 Μάγισσα που γνώρισες πολλά
Φέρτονε στο πλάι μου ξανά 𝄇

Θα πάω εκεί στην αραπιά γιατί μ' έχουν μιλήσει
𝄆 Για μια μεγάλη μάγισσα τα μάγια να μου λύσει 𝄇

Και θα της πω τα βάσανα αυτά που 'χω τραβήξει
𝄆 Και τα σημάδια της τρελής σε μια φωτιά να ρίξει 𝄇

Ν' ανάψουνε και να καούν πώς έκαψαν και μένα
𝄆 Τα μάγια να την πιάσουνε να σέρνεται στα ξένα 𝄇

Μάγισσες φέρτε βότανα, τον πόνο μου να γιάνω
𝄆 Την έπαθα κι αγάπησα, μα δεν το ξανακάνω 𝄇

Μάγισσες το κορίτσι μου τώρα δεν μ' αγαπάει
𝄆 Με γέλασε, με πρόδωσε, με ξέχασε και πάει 𝄇

Μάγισσες όπως μ' έλιωσε, θέλω κι αυτή να λιώσει
𝄆 Και το κακό που μού 'κανε να τ' ακριβοπληρώσει 𝄇

Έξω ο βοριάς σφυρίζει κι είμαι μοναχός
Με σβηστό το μαγκαλάκι μένω ο φτωχός

𝄆 Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
Όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι 𝄇

Της αγάπης μας τη στάχτη, ψάχνω, προσπαθώ
Μήπως κι εύρω καμιά σπίθα για να ζεσταθώ

𝄆 Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
Όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι 𝄇

Είναι κρύο αυτό το βράδυ, πέφτει κι η βροχή
Και νεκρό χωρίς μαγκάλι θα μ' εύρουν την αυγή

𝄆 Γύρισε κι άναψε το μαγκαλάκι
Όπως μου τ' άναβες κάθε βραδάκι 𝄇

Βρε μερακλή και μάγκα, τι θέλεις και περνάς
Από τη γειτονιά μου για να με τυραννάς

Ώπα, μάγκα δεν σε θέλω πια, να μην περάσεις πάλι από τη γειτονιά

Το ξέρω πως βρε μάγκα για άλλην πονείς
Μ' εμέ τι θες να παίζεις και να με τυραννείς

Ώπα, μάγκα δεν σε θέλω πια, να μην περάσεις πάλι από τη γειτονιά

Βρε μάγκα αφού το ξέρω, τι θέλω και πονώ
Πρέπει να αποφασίσω και άλλον ν' αγαπώ

Ώπα, μάγκα δεν σε θέλω πια, να μην περάσεις πάλι από τη γειτονιά

Μάγκας βγήκε για σεργιάνι, για να βρει κανάν τεκέ
Είχε ο δόλιος να φουμάρει μέρες αργιλέ
Μάγκας βγήκε για σεργιάνι, για κανάν τεκέ

Μόνος κάθεται και λέει, καμιά τζούρα που θα βρει
Να γεμίσει το κεφάλι, να μαστουρωθεί
Μόνος κάθεται και λέει, τζούρα που θα βρει

Δεν τα θέλει τα παλάτια, όλα τα περιφρονεί
Μια μελαχρινή τον φτάνει φίνος να γενεί
Κι άλλη μια ξανθούλα θέλει να την παντρευτεί

Εισαγωγή & μελωδία

Είχε ο δόλιος να φουμάρει μέρες αργιλέ
Μάγκας βγήκε για σεργιάνι, για κανάν τεκέ

Μάγκες μου συμμορφωθείτε, πάψτε τα σερέτικα
Και καθίστε να σκεφτείτε τη ζωή τη ψεύτικια
Ψεύτικος είναι ο κόσμος, πρέπει να το ξέρετε
Σαν λουλούδι που ανθίζει κι ύστερα μαραίνεται

Μην ξεχνάτε ότι η νιότη δεν ξαναγοράζεται
Πως κατρακυλούν τα χρόνια δεν τα λογαριάζετε
Γλέντα μάγκα τη ζωή σου, να χαρείς τα νιάτα σου
Πρόσεχε τον κάθε ένα σαν τα δυο μάτια σου

Σαν μεθάς να μη τα σπάνεις, να μη μπαίνεις σε μπελά
Νά 'σ' εντάξει με τον κόσμο για να την περνάς καλά
Μη φορτώνεσαι στον άλλο, άσ' τα ζοριλίκια σου
Για να μη σε σιχαθούνε με τα μπελαλίκια σου

Που να βρούμε, που να βρούμε, βρε αργιλέ για να την πιούμε
Που 'ρθανε οι πολιτσμάνοι και μ' αφήσανε χαρμάνη
Το καλάμι μας τσακίσαν, τον τεκέ μας τον εκλείσαν

Που να τα 'βρω, που να τά 'βρω, αργιλέ, καλάμι, μαύρο
Που έχει δώδεκα το δράμι κι ένα φράγκο το καλάμι
Σάλτα μάγκα, σκάρωσε τον, βάλε τσίκα κι άναψε τον

Να φουμάρουνε οι μάγκες, βρε που σκαρώνουν ματσαράγκες
Όλοι να μαστουρωθούμε και τον πόνο μας να πούμε
Να λιμάρουμε τα ζάρια, να τους πάρουμε ζαράρια

Βρε μάγκικο σκερτσόζικο και πεταχτό
Με σένανε δεν ξέρω πια τι θα γινώ
𝄆 Απ' τον καιρό στα χέρια σου που μπλέχτηκα
Να ξενυχτώ μες στο σοκάκι σου βαρέθηκα 𝄇

Εγώ για σένα κλαίγω βράδυ και πρωί
Κι εσύ με πίκρες μου ποτίζεις τη ζωή
𝄆 Με τα τρελά σου πείσματα μ' αρρώστησες
Και χίλια δυο φαρμάκια μάγκικο με πότισες 𝄇

Τα σκέρτσα σου τα όμορφα με κάψανε
Και μια φωτιά μες στην καρδιά μ' ανάψανε
𝄆 Χωρίς εσένα πια να ζήσω δεν μπορώ
Έλα βρε μάγκικο με μένα που σε αγαπώ 𝄇

Μάγκικο μου, νόστιμο μου, σκερτσοπεταχτό
Με τα ναζάκια σου μ' έχεις τρελό
𝄆 Σαν σε βλέπω από μπροστά μου να περνάς μικρό
Μου ξετρελαίνεις, φως μου, το μυαλό 𝄇

Έλα δώσ' μου τα φιλιά σου, κλίνε πια μ' εμέ
Μη θέλεις, φως μου, να χαθώ για σε
𝄆 Έλα μάγκικο σκερτσόζο, δώσ' μου μια ματιά
Για να μου γιάνεις, φως μου, την καρδιά 𝄇

Επανάληψη 1ης στροφής

𝄆 Μάγκικο τα δυο σου μάτια μ' άναψαν φωτιά
Μ' έχουν την καρδιά κομμάτια, δεν αντέχω πια 𝄇

Έλα μάγκικο, σκερτσόζο, μικρό και πεταχτό
Που μου πήρες την καρδιά μου, και εσύ μ' έκανες τρελό

𝄆 Μου είπες πως θα με λατρεύεις και θα μ' αγαπάς
Μα εσύ με κοροϊδεύεις κι όλο με γελάς 𝄇

Έλα μάγκικο, σκερτσόζο, μικρό και πεταχτό
Που μου πήρες την καρδιά μου, και εσύ μ' έκανες τρελό

𝄆 Μέσα στην καρδιά με σφάζεις, όταν με κοιτάς
Κάνεις πως αναστενάζεις και όλο με γελάς 𝄇

Έλα μάγκικο, σκερτσόζο, μικρό και πεταχτό
Που μου πήρες την καρδιά μου, και εσύ μ' έκανες τρελό

Αφού μαγκιόρα θέλησες, από μικρή να γίνεις
𝄆 Έλα μαζί μου μια βραδιά, κρασί παλιό να πίνεις 𝄇

Θα δεις το γλυκοχάραμα τι όνειρα σου φέρνει
𝄆 Βάσανα, πίκρες και καημοί, μαγκιόρα μου, στα παίρνει 𝄇

Θ' ακούσεις πάντα τις βραδιές, ολόγλυκες κιθάρες
𝄆 Φιλιά και χάδια κι αγκαλιές, μπουζούκια, μπαγλαμάδες 𝄇

Φιλιά και χάδια κι αγκαλιές, μπουζούκια, μπαγλαμάδες

Με έκαψες ρε μάγκισσα, μου πήρες την καρδιά μου
Με μια μονάχα σου ματιά μου καις τα σωθικά μου
Με τα γλυκά ματάκια σου μάγκισσα με μαγεύεις
𝄆 Μου πήρες σκλάβα την καρδιά και όλο με παιδεύεις 𝄇

Έλα κι ασ' τα πείσματα, μάγκισσα, που μου κάνεις
Κι έλα να ζήσουμε τα δυο μη θες να με πεθάνεις
Έλα και δώσ' μου ένα φιλί, μη μου τ' αρνείσαι φως μου
𝄆 Και μη μου κάνεις πείσματα οπ' όταν αν είσαι μπρος μου 𝄇

Από κοντά σου σαν περνώ κρυφά κοιτάζεις πίσω
Και μπαίνεις μες το σπίτι σου για να μη σ' αντικρίσω
Αμ, έγνοια σου ρε μάγκισσα και δεν θα μου γλιτώσεις
𝄆 Γιατί είμαι διαβολόπαιδο και θα μου το πληρώσεις 𝄇

Βασανιστήρια μου έκανες πολλά
Και η αγάπη που σου είχα πήγε στράφι
𝄆 Μα είναι και Θεός που βλέπει από ψηλά
Και ένα ένα στο τεφτέρι του τα γράφει 𝄇

Κι αν τσαλαπάτημα είμαι καθενός
Και μες στον βούρκο που με πέταξες κυλιέμαι
𝄆 Μα είναι και Θεός που βλέπει από ψηλά
Και με τη σκέψη αυτή παρηγοριέμαι 𝄇

Κι αν είμαι βάρκα στη ζωή χωρίς κουπιά
Και την καρδιά μου η απονιά σου την πληρώνει
𝄆 Μα είναι και Θεός που βλέπει από ψηλά
Κι από τη κρίση του κανένας δεν γλιτώνει 𝄇

Δεν θέλω τα ματάκια σου για μένανε να κλαίνε
𝄆 Να με αφήσεις ήσυχο κι εγώ ας τυραννιέμαι 𝄇

Τους φίλους μου πας και τους λες, τι θες και τους κουράζεις
𝄆 Αφού σου το είπα καθαρά, μαζί μου δεν ταιριάζεις 𝄇

Κοίταξε άλλονε να βρεις και την καρδιά να δώσεις
𝄆 Αφού για μένα έσβησες, το μέλλον σου να σώσεις 𝄇

Ο κόσμος με κατηγορεί, δεν ξέρω τι θα γίνω
𝄆 Μαζί σου εγώ που τα 'μπλεξα, κανέναν δεν γνωρίζω 𝄇

Οι πόνοι κι οι αναστεναγμοί, δουλεύουν το κορμί μου
𝄆 Και η καρδιά μου, η δύστυχη, σπαράζει απ' την οργή μου 𝄇

Αχ, πως με καταντήσανε τα πονηρά σου μάτια
Αλήτης έτσι ν' αγρυπνώ, μες στα στενά σοκάκια
Και μες στις μπίρες ξενυχτώ, κι αδειάζω ποτηράκια

Θαρρείς και μάγια μού 'κανες και σ' έχω αγαπήσει
Κι αν θα σε χάσω η καρδιά στη μέση θα βαΐσει

Μαζί σου ξεμυαλίστηκα στα δίχτυα σου τυλίχτηκα
Το σπίτι μου αρνήθηκα γιατί σε αγαπώ

Όλοι μου λεν τι σού 'χω βρει και σ' έχω στην καρδιά μου
Θα βλέπανε αν είχανε τα μάτια τα δικά μου

Μαζί σου ξεμυαλίστηκα στα δίχτυα σου τυλίχτηκα
Το σπίτι μου αρνήθηκα γιατί σε αγαπώ

Δεν έχω μάτια τώρα πια καμιά για να κοιτάξω
Τον κόσμο κι αν μου δώσουνε ποτέ δεν θα σ' αλλάξω

Μαζί σου ξεμυαλίστηκα στα δίχτυα σου τυλίχτηκα
Το σπίτι μου αρνήθηκα γιατί σε αγαπώ

Εσύ που μου 'κανες σμπαράλια τη ζωή
Και την καρδιά μου μια για πάντα μου 'χεις πάρει
Που με παιδεύεις απ' το βράδυ ως το πρωί
Μακάρι να μην ήσουνα, μακάρι
Εσύ που μου 'κανες σμπαράλια τη ζωή
Μακάρι να μην έσωνες, μακάρι

Εσύ που μπήκες στη ζωή μου πονηρά
Που με περίμενες δεν τό 'παιρνα χαμπάρι
Με αίμα πλήρωσα την τύχη σου καλά
Μακάρι να μην ήσουνα, μακάρι
Εσύ που μπήκες στη ζωή μου πονηρά
Μακάρι να μην έσωνες, μακάρι

Εσύ που μ' έκανες να τρέχω εδώ κι εκεί
Σαν τον τρελό και να σου κάνω κάθε χάρη
Και που για σένανε θα μπω και φυλακή
Μακάρι να μην ήσουνα, μακάρι
Εσύ που μ' έκανες να τρέχω εδώ κι εκεί
Μακάρι να μην έσωνες, μακάρι

𝄆 Κοιτάς τους φίλους μου και λες πως πια μ' έχεις μισήσει
Και να σου στείλω μου ζητάς ό,τι μού 'χεις χαρίσει 𝄇 (Σ)

𝄆 Τα όσα εσύ μου χάρισες είναι δυο γραμματάκια
Μαλλάκια απ' τις πλεξούδες σου κι αμέτρητα φιλάκια 𝄇 (Σ)

𝄆 Αφού λοιπόν μου τα ζητάς, έλα να σ' ανταμώσω
Κι έχεις το λόγο μου, κουκλί, όλα να σου τα δώσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Αναρωτιέμαι μοναχά, πως σ' ένα βράδυ μόνο
Θα σου γυρίσω τα φιλιά που πήρα σ' έναν χρόνο 𝄇 (Σ)

Μάνα μου γιατί να με γεννήσεις
Βάσανα να νιώσω και στερήσεις
𝄆 Στη ψευτιά αυτού του κόσμου, να 'μαι πάντα μοναχός μου
Μες στους πέντε δρόμους να γυρνώ 𝄇

Ήτανε ανάγκη να με βγάλεις
Σε φουρτούνες τόσες να με βάλεις
𝄆 Σε καημούς και σε μεράκια και να πίνω όλο φαρμάκια
Στη βασανισμένη μου ζωή 𝄇

Τί 'θελες και μ' έφερες εδώ πέρα
Να μη δω ποτές μιαν άσπρη μέρα
𝄆 Να γυρίζω σαν αλήτης, άφραγκος κι ερημοσπίτης
Κουρελιάρης πάντα και φτωχός 𝄇

Μάνα μου, με σκοτώσανε, δυο μαχαιριές μού δώσανε
𝄆 Αυτοί που με ζηλεύουνε και το κακό μου θέλουνε 𝄇

Κλάψε με, μάνα, κλάψε με, τώρα που θα πεθάνω
𝄆 Και νά 'ρχεσαι την Κυριακή στον τάφο μου από πάνω 𝄇

Θέλω να 'ρχόσαστε κι οι δυο, εσύ κι ο αδερφός σου
𝄆 Να κλαίτε απαρηγόρητα τον τζάμπα σκοτωμό μου 𝄇

Τα δυο μικρά τ' αδέρφια μου, όταν θα μεγαλώσουν
𝄆 Να παν να βρούνε το φονιά και να τον εσκοτώσουν 𝄇

Μην κλαις, μη χύνεις δάκρυα, μη σπάζεις και χτυπιέσαι
𝄆 Μανούλα μου δεν φταίω εγώ και μη με καταριέσαι 𝄇

Η αδελφή μου ήθελε για να με ξεφτιλίσει
𝄆 Γι' αυτό γλυκιά μανούλα μου δεν έπρεπε να ζήσει 𝄇

Ήταν κακούργα κι άτιμη, ψεύτρα και μας γελούσε
Και μες στο σπίτι έφερνε κάποιονα και μιλούσε

Όταν την είδα μάνα μου μαράθηκα σαν φύλλο
Αγκαλιασμένη ήτανε μ' έναν δικό μου φίλο

Τη βάρεσα μες στην καρδιά, κακιά ήταν η ώρα
Και τώρα κλαίω μάνα μου κι εγώ σε ξένη χώρα

Μελωδία δεύτερου στίχου

Μ' άναψες καημό μεγάλο, που 'φυγες με κάποιον άλλο
Σ' είχα για κρυφό καμάρι κι έστριψες μ' έναν βαρκάρη

Σ' έντυσα μες στο μετάξι, μα δεν στάθηκες εντάξει
Και στη γειτονιά μας μέσα, ρεζιλεύτηκες, μπαμπέσα

Ο καημός που μού 'χεις δώσει, την καρδιά μ' έχει πληγώσει
Μα κι εγώ ωστόσο, θα σου το πληρώσω
Ήσυχη δεν θα σ' αφήσω, τη ντροπή μου πριν να σβήσω

Έπαψα να σ' αγαπάω και στην Κοκκινιά που πάω
Μου προξένεψαν τρεις χήρες, που 'ναι φορτωμένες λίρες

Μα εγώ φτωχιά θα πάρω, σαν ντερβίσης που φουμάρω
Μια γυναίκα δίχως προίκα, φτάνει να γουστάρει τσίκα

Ο καημός που μού 'χεις δώσει, την καρδιά μ' έχει πληγώσει
Μα κι εγώ ωστόσο, θα σου το πληρώσω
Ήσυχη δεν θα σ' αφήσω, τη ντροπή μου πριν να σβήσω

Μανώλη, πάλι άρχισες το ούζο να το πίνεις
𝄆 Και μεθυσμένος έρχεσαι, ήσυχη δε μ' αφήνεις 𝄇

Τα σπάζεις όλα, ό,τι βρεις, Μανώλη και φωνάζεις
𝄆 Μαζεύεται η γειτονιά κι ακόμα μ' αραδιάζεις 𝄇

Τι θέλεις και τσακώνεσαι, πες μου τι ξεφωνίζεις
𝄆 Και την καρδούλα μου, μπεκρή, πάντα μου τη ραΐζεις 𝄇

Μανώλη, κάθισε καλά, γιατί θα μετανιώσεις
𝄆 Θα βρεις την πόρτα σφαλιχτή κι ύστερα θα το νιώσεις 𝄇

Δεν τό 'λπιζα Μανώλη, κορόιδο να πιαστείς
Και τον λουλά να σπάσεις, στη φυλακή να μπεις
Αν είσαι φίνος μάγκας, πού 'ν' τα μπεγλέρια σου
Αν είσαι και σερέτης, πού 'ν' τα μαχαίρια σου

Εγώ 'μαι φίνος μάγκας και φίνος χασικλής
Κι όταν θα τη φουμάρω, να ξεμολογηθείς
Έλα, βρε Μανωλάκη, να τα λιμάρουμε
Να στρώσουμε κουβέρτα, να τους τα πάρουμε

Για σένα, βρε Μανώλη, τα ρούχα μου πουλώ
Και παίρνω μπαγλαμάδες και παίζω και γλεντώ
Έλα, βρε Μανωλάκη, να παίξεις μπαγλαμά
Να σπάσουμε κεφάκι στον ψεύτικο ντουνιά

Η καημένη η Μαργαρίτα, να ξεφύγει δεν μπορεί
Πως επάτησε στην πίτα μοναχή της απορεί
Την επάντρεψ' η μαμά της με τον πρώην εμπορά της
Και της έχει στ' όνομα της προίκα απείραχτη, γερή

Έχει μια καλή παράγκα, μα δεν θέλει να το πει
Εκατόν πενήντα φράγκα έδωσε για τη σκεπή
Έχει όλα τα προικιά της, π' απορεί όποιος τα δει
Ένα τρύπιο μαξιλάρι και μια κούνια για παιδί

Στον περίπατο τη βγάζει, να ζηλεύει η γειτονιά
Και τα λούσα που της βάζει, δεν τα βάζει άλλη καμιά
Τη βοήθησε η τύχη κι είναι σ' όλα τυχερή
Πέντε φράγκα έχει η πήχη, το φουστάνι που φορεί

Κι έτσι τώρα η Μαργαρίτα έχει όλα τα καλά
Πάτησε γερά στην πίτα κι έχει και λεφτά πολλά
Μ' ένα δίφραγκο γυρίζει, πότε εδώ και πότε εκεί
Με πενήντα δράμια ρύζι την περνάει την Κυριακή

Σαν φουμάρω αργιλεδάκι, μου περνάει το μεράκι
𝄆 Μ' αργιλέ και μπαγλαμάδες 𝄇 (×3) μου περνάνε οι σεβντάδες

Αργιλέ μου σαν φουντώνεις, την καρδούλα μου ματώνεις
𝄆 Αργιλέ μου σαν ανάβεις 𝄇 (×3) μέσα στην καρδιά με σφάζεις

Σαν θα πιάσω να φουμάρω, μόνο μπαγλαμά γουστάρω
𝄆 Να μου παίζει ζεϊμπεκάκι 𝄇 (×3) μπαγλαμάς και μπουζουκάκι

Να μου σβήσεις τη φωτιά μου, που 'χω μέσα στην καρδιά μου
𝄆 Που 'χω μέσα στην καρδιά μου 𝄇 (×3) κι έλιωσα καλέ κυρά μου

Μ' αρέσουν οι γυναίκες, μαζί τους να γλεντώ
Τα γούστα τους να κάνω και χρήμα να σκορπώ

𝄆 Με δίχως τις γυναίκες χαμένη η ζωή
Χωρίς αυτές στον κόσμο δεν ζούμε ούτε στιγμή 𝄇 (Σ)

Κι αν ψέματα μου λένε, εγώ τις αγαπώ
Και κάθε τους χατίρι ποτέ μου δεν χαλώ

𝄆 Με δίχως τις γυναίκες χαμένη η ζωή
Χωρίς αυτές στον κόσμο δεν ζούμε ούτε στιγμή 𝄇 (Σ)

Μ' αρέσουν οι γυναίκες, ξανθές, μελαχρινές
Που κρύβουν στα φιλιά τους τις πιο γλυκές χαρές

𝄆 Με δίχως τις γυναίκες χαμένη η ζωή
Χωρίς αυτές στον κόσμο δεν ζούμε ούτε στιγμή 𝄇 (Σ)

Μ' αρέσουν τα ωραία, κι όπου τά 'βρω τα γλεντώ
Ξεχνώ με τα γλεντάκια τον παλιόκοσμο αυτό
Ταβέρνα και τραγούδι με μια φίνα στη γωνιά
Τα πάντα λησμονιούνται με γλυκιά διπλοπενιά
Με γλέντι ως το πρωί είν' όμορφη η ζωή

Γιατί να συλλογιέμαι για τη μάταια ζωή
Αφού ξεχνιούνται όλα μ' ένα γλέντι ως το πρωί
Κρασάκι και τραγούδι, μια βραδιά στο καπηλειό
Και σβήνεις στο ποτήρι, κάθε ντέρτι σου παλιό
Με γλέντι ως το πρωί είν' όμορφη η ζωή

Μελωδία

Κρασάκι και τραγούδι, μια βραδιά στο καπηλειό
Και σβήνεις στο ποτήρι, κάθε ντέρτι σου παλιό
Με γλέντι ως το πρωί είν' όμορφη η ζωή

Τώρα που πήρα το πρώτο το λαχείο
Τις τετρακόσιες χιλιάδες μια χαρά
𝄆 Τώρα θα δείτε πως γλεντούνε μεγαλείο
Και πως μασάνε τις χήνες μια φορά 𝄇

𝄆 Είμαι το Μαριανθάκι
Που δεν αγάπησα ποτέ μου τα λεφτά
Ε, ρε, να δεις μεράκι
Τώρα ρε αδερφάκι
Κουβαρνταλίκι με τους μάγκες στα γερά 𝄇

Θα αγοράσω φωνόγραφο και πλάκες
Με τα τραγούδια του Τούντα θα γλεντώ
𝄆 Τα ξημερώματα θα παίρνω όλους τους μάγκες
Και στη Γλυφάδα θα κάνουμε λουτρό 𝄇

𝄆 Είμαι το Μαριανθάκι
Που δεν αγάπησα ποτέ μου τα λεφτά
Ε, ρε, να δεις μεράκι
Τώρα ρε αδερφάκι
Κουβαρνταλίκι με τους μάγκες στα γερά 𝄇

Έτσι γλεντάνε τα όμορφα κορίτσια
Και δεν με νοιάζει ο κόσμος τι θα πει
𝄆 Εγώ ψοφάω για γλέντια, για καπρίτσια
Και θα πεθάνω στη μόρτικια ζωή 𝄇

𝄆 Είμαι το Μαριανθάκι
Που δεν αγάπησα ποτέ μου τα λεφτά
Ε, ρε, να δεις μεράκι
Τώρα ρε αδερφάκι
Κουβαρνταλίκι με τους μάγκες στα γερά 𝄇

Τι ματάκια ζηλεμένα έχεις Μαρικάκι μου
Σαν τα βλέπω με τρελαίνουν, λιώνω μπαρμπουνάκι μου
Αμάν, αμάν, Μαρικάκι, μού 'χεις βάλει νταλγκαδάκι
𝄆 Κάνεις κέφι δεν σε μέλει ο ντουνιάς το τι θα γίνει 𝄇

Για τα σένα Μαρικάκι όλο πίνω και μεθώ
Κάθε βράδυ ξενυχτάω γιατί φως μου σ' αγαπώ
Αμάν, αμάν Μαρικάκι, τά 'μπλεξες μ' ένα μορτάκι
𝄆 Που σου κάνει ματσαράγκες, να μας ζήσουνε οι μάγκες 𝄇

Άσε με να τα φιλήσω, τα ματάκια σου τα δυο
Μαρικάκι δεν αντέχω τον σεβντά σου τον τρελό
Αμάν, αμάν Μαρικάκι, μη με βάζεις σε μεράκι
𝄆 Κάνε πια το θέλημα μου κι έλα μες στην αγκαλιά μου 𝄇

𝄆 Τι σε μέλει Μαρικάκι, τι ρωτάς γιατί είμαι εδώ 𝄇
𝄆 Κι όλο μου παραπονιέσαι πως δεν ήρθα να σε ιδώ 𝄇

𝄆 Αφού ξέρω στο Χαλάνδρι μ' ένα μάγκα που γλεντάς 𝄇
𝄆 Και εμένανε με θέλεις, τα λεφτά μου για να φας 𝄇

𝄆 Αγαπάς αυτόν τον μάγκα, που 'ναι έμορφος νταής 𝄇
𝄆 Και εμένανε γουστάρεις, γιατί είμαι παραλής 𝄇

𝄆 Φτάνει πια βρε Μαρικάκι, δύο χρόνια με γελάς 𝄇
𝄆 Μου έχεις φάει τα λεφτά μου για να λες πως μ' αγαπάς 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

Ήσουνα δώδεκα χρονών και πήγαινες σχολείο
Με σοβαρότητα πολλή, αχ, και κάποιο μεγαλείο
Το φουστανάκι το σεμνό, με μάγευε μικρή μου
Ήθελα να μεγάλωνες, αχ, να σ' έκανα δική μου

𝄆 Μαρινάκι, Μαρινάκι, πήρες δρόμο στα γερά
Είσαι τώρα σαν κουκλάκι, Μαρινούλα μου γλυκιά 𝄇

Γρήγορα μού 'γινες τρανή κι άλλαξες τα μυαλά σου
Και μου παρατσαχπίνεψες, αχ, κούκλα με τα σωστά σου
Μου ξεκαλτσώθηκες, καλέ, κι έβαλες τσοκαράκια
Κρέμασες και στ' αυτάκια σου, αχ, δυο τριανταφυλλάκια

𝄆 Μαρινάκι, Μαρινάκι, πήρες δρόμο στα γερά
Είσαι τώρα σαν κουκλάκι, Μαρινούλα μου γλυκιά 𝄇

𝄆 Σ' ένα γλέντι μια βραδιά, τά 'μπλεξα με μια Σμυρνιά 𝄇
Αμάν, αμάν, αχ, αχ, ήταν όλο τσαχπινιά
Αμάν, αμάν, αχ, αχ, η καμωματού η Σμυρνιά

𝄆 Ξακουστή στην Κοκκινιά, η Μαρίτσα καλέ η Σμυρνιά 𝄇
Αμάν, αμάν, αχ, αχ, μ' όλους παίζει και γελά
Αμάν, αμάν, αχ, αχ, και ποτέ δεν αγαπά

𝄆 Βρε Μαρίτσα μερακλού, κάνε εμένα γιαβουκλού 𝄇
Αμάν, αμάν, αχ, αχ, να περνούμε εγώ κι εσύ
Αμάν, αμάν, αχ, αχ, έμορφη ζωή χρυσή

𝄆 Ξέρω τι καημός μεγάλος είναι βρε Μαρίτσα μου 𝄇
𝄆 Ν' αγαπάς, να μη σε θέλει ο άλλος, αχ κουκλίτσα
μανίτσα μου 𝄇

𝄆 Στό 'πα και στο ξαναλέω, μην πικραίνεσαι 𝄇
𝄆 Τέτοια όμορφη κοπέλα φως μου, μη μαραίνεσαι 𝄇
𝄆 Έλα βρε Μαρίτσα δώσ' μου εμένα, τα χαδάκια σου
Να σε κάνω να ξεχάσεις, όλα τα μεράκια σου 𝄇

𝄆 Έλα κλίνε πια με μένα να σωθείς Μαρίτσα μου 𝄇
𝄆 Να σε κάνω εγώ βασίλισσα μου, αχ κουκλίτσα μου 𝄇

𝄆 Στό 'πα και στο ξαναλέω, μην πικραίνεσαι 𝄇
𝄆 Τέτοια όμορφη κοπέλα φως μου, μη μαραίνεσαι 𝄇
𝄆 Έλα βρε Μαρίτσα δώσ' μου εμένα, τα χαδάκια σου
Να σε κάνω να ξεχάσεις, όλα τα μεράκια σου 𝄇

Μέσα στον κόσμο που γυρνώ, με δέρνει ένα μεράκι
𝄆 Ένα κουκλί μελαχρινό, με πότισε φαρμάκι 𝄇

Μαριώ μου σου τ' ορκίζομαι, το αίμα μου θα χύσω
𝄆 Θα κάνω πέτρα την καρδιά, ωσότου σ' αποχτήσω 𝄇

Κι έτσι θα μάθεις στο εξής, μαζί μου να γυρίζεις
𝄆 Καμάρι θά 'σαι του ντουνιά, ποτέ δεν θα δακρύζεις 𝄇

Το ξέρω πως επόνεσε και σένα η ψυχή σου
𝄆 Μαριώ θα σμίξουμε τα δυο, θα γιάνουν οι καημοί σου 𝄇

- Τα ματάκια σου κυρά μου, έχουν κάψει την καρδιά μου
Ό,τι έχω θα πουλήσω, Ρόζα μου να σ' αποκτήσω

- Σύρε, φύγε βρε 'συ μάγκα, έμαθα πως είσαι μάρκα
Μάρκα φίνα από τις πρώτες, κι απ' αυτές που κλείνουν πόρτες

- Τον ντουνιά μη τον πιστεύεις κι από με ό,τι γυρεύεις
Στα μετάξια θα σε δούνε και τα μάτια τους θα βγούνε

- Σύρε, φύγε βρε 'σύ μάγκα και δεν πιάνεις ματσαράγκα
Είσαι μάρκα φίνα πρώτη κι απ' τον καφενέ του Φώτη

- Θα σου βάλω βραχιολάκια και ολόχρυσα γοβάκια
Σαν χορεύεις να γυαλίζουν και τους μάγκες να ζαλίζουν

- Σύρε, φύγε βρε 'σύ μάγκα, βρε έμαθα πως είσαι μάρκα
Μάρκα μ' έκαψες στην τρίχα και γι' αυτό κόψε τον βήχα

Παραλλαγή μελωδίας

Με μια βαρκούλα ψαριανή, μια νύχτα με σορόκο
𝄆 Θε νά 'ρθω αραπίνα μου ν' αράξω στο Μαρόκο 𝄇

Εσένα μες στη βάρκα μου, θα πάρω για παρέα
𝄆 Και θα τραβήξουμε τα δυο γραμμή για τον Περαία 𝄇

Για σένα στην Αθήνα μας, πιο πάνω στο Παγκράτι
𝄆 Με δώδεκα πατώματα θα χτίσω ένα παλάτι 𝄇

Θέλεις να με βρεις, έλα στο λιμάνι
𝄆 Μάρω μου γλυκιά
Μαρίτσα μου γλυκιά στο Πασαλιμάνι 𝄇

Θα σε καρτερώ, μες στη βάρκα πάλι
𝄆 Μάρω μου γλυκιά
Μαρίτσα μου γλυκιά μπρος στο ακρογιάλι 𝄇

Κι άμα δεν με βρεις, πάρε βάρκα κι έλα
𝄆 Μάρω μου γλυκιά
Μαρίτσα μου γλυκιά θά 'μαι στην Καστέλλα 𝄇

Κι άμα δεν με βρεις, πάρε μια βαρκούλα
𝄆 Μάρω μου γλυκιά
Μαρίτσα μου γλυκιά θα μ' εύρεις πια στη Βούλα 𝄇

Μελωδία & φινάλε

Τι κι αν τρελά αγαπιόμαστε, φαινόμαστε σαν ξένοι
Γιατί είμαστε, αλίμονο, κι οι δυο μας παντρεμένοι

𝄆 Μας ζηλεύουνε, μας ζηλεύουνε
Και όλοι μας κουτσομπολεύουνε 𝄇

Αυτοί που μας εχθρεύονται, μιλάνε με κακία
Πως τάχα είναι σκάνδαλο, αυτό στην κοινωνία

𝄆 Μας ζηλεύουνε, μας ζηλεύουνε
Και όλοι μας κουτσομπολεύουνε 𝄇

Μα η θερμή αγάπη μας, είναι για μας λιμάνι
Γιατί κι οι δυο ατυχήσαμε στο πρώτο μας στεφάνι

𝄆 Μας ζηλεύουνε, μας ζηλεύουνε
Και όλοι μας κουτσομπολεύουνε 𝄇

Μας κυνηγούν τον ναργιλέ γιατί τον πίνουν οι μάγκες
Και ζούλα τον φουμάρουνε όλοι οι αριστοκράτες

Χαρέμια έχουνε σωστά και γκόμενες σπαθάτες
Με πιάνα και γραμμόφωνα μαστούριασαν αγάδες

Κι εσύ, μαγκίτη, μπάνιζε τις τσίλιες πριν ερθούνε
Γιατί θα μας τον σπάσουνε, τζάμπα θα τραβηχτούμε

Βρε μάγκα τό 'χει η μοίρα σου, πάντα για να τραβιέσαι
Για τέτοια μικροπράματα στην τούφα να πετιέσαι

Όσο και να το κρύβουμε, είδηση τό 'χουν πάρει
Και τό 'χει ο κόσμος τούμπανο, κι εμείς κρυφό καμάρι
Όσο και να το κρύβουμε, είδηση τό 'χουν πάρει

Κρυφά ερχόμουν να σε βρω, κρυφά να σ' απαντήσω
Τοίχο σε τοίχο πέρναγα, νά 'ρθω να σου μιλήσω
Κρυφά ερχόμουν να σε βρω, κρυφά να σ' απαντήσω

Κι όσο κρυφά κι αν τό 'χαμε, μας πήρανε χαμπάρι
Κι ο κόσμος τό 'χει τούμπανο, κι εμείς κρυφό καμάρι
Κι όσο κρυφά κι αν τό 'χαμε, μας πήρανε χαμπάρι

Δεν τό 'ξερε η μάνα μας, ούτε τα γονικά μας
Οι τοίχοι είχανε αυτιά, το έμαθ' η γειτονιά μας
Δεν τό 'ξερε η μάνα μας, ούτε τα γονικά μας

Στα δίχτυα σου εγώ μπερδεύτηκα, ρε συ Κατίνα, πάπια, χήνα
Για σένα επαιδεύτηκα 𝄆 κει που περνούσα φίνα 𝄇

Καμωματού, ναζού, μαστόρισσα, αντροχωρίστρα, ξεμυαλίστρα
Με έκανες και χώρισα 𝄆 και μ' έδιωξες κακίστρα 𝄇

Μικρή μου εσύ, σκληρή μπερμπάντισσα, θα γίνω θύμα κι είναι κρίμα
Για σένα εγώ παράτησα 𝄆 και δόξα, ρε, και χρήμα 𝄇

Δυο μαχαιριές μπηχτές μου δώσανε, σ' εμέ την πλάτη του μπερμπάντη
Εμένα με λαβώσανε 𝄆 και συ βαστάς γινάτι 𝄇

Δεν ξέχασα το χρώμα των ματιών σου
Τη γλύκα νιώθω ακόμα των χειλιών σου
𝄆 Μας χώρισαν οι θάλασσες και ωκεανοί
Μα η καρδιά μου όμως πάντα σε πονεί 𝄇

Ταξίδεψα για χρόνια σ' άλλους τόπους
Μπερδεύτηκα με χίλιους δυο ανθρώπους
𝄆 Γυναίκες με φιλήσανε, τις φίλησα κι εγώ
Και μ' όλα ταύτα πάντα εσένα νοσταλγώ 𝄇

Δεν ξέχασα την γλύκα των χειλιών σου
Και ζω με το μεθύσι των φιλιών σου
𝄆 Μας χώρισαν οι θάλασσες και οι ωκεανοί
Μα η καρδιά μου όμως πάντα σε πονεί 𝄇

Μάτια γλυκά και γαλανά, εκοίταξα ένα βράδυ
𝄆 Κι αυτά μου ρίξανε ματιές, που μοιάζανε σαν χάδι 𝄇

Και τώρα λιώνω και πονώ, κι αν δεν τα δω τα χάνω
𝄆 Παραμιλάω, τραγουδώ, χωρίς αυτά δεν κάνω 𝄇

Να τα φιλήσω πόθησα, μέσα από τη καρδιά μου
𝄆 Γιατί μ' ανάψανε φωτιές, σβήσαν κάθε χαρά μου 𝄇

Μάτια γλυκά, μαχμούρικα, έχεις και καμαρώνεις
𝄆 Και στον σεβντά σου μ' έριξες, κακούργα και με λιώνεις 𝄇

Κι αδιάκοπα με τυραννεί, μαχμούρικο, η άπονη καρδιά σου
Και μ' έχεις κάνει σαν τρελό, αχ, μαχμούρικο, με τα καμώματα σου
Τι μάτια έμορφα είν' αυτά, ματάκια ζηλεμένα
Που κάψαν κόσμο και ντουνιά, με κάψανε και μένα

Μάγια σαν να μου φαίνεται που μού 'χεις καμωμένα
𝄆 Κι έχω τέτοιον καρασεβντά, μαχμούρικο για σένα 𝄇

Μα 'συ μου κάνεις τον βαρύ, μαχμούρικο, κακούργα και με σφάζεις
Και κάθε μέρα να περνά, μαχμούρικο, καινούργιο 'ναι μαράζι
Τι μάτια έμορφα ειν' αυτά, αμάν, αμάν, ματάκια ζηλεμένα
Που κάψαν κόσμο και ντουνιά και κάψανε και μένα

Σύ μ' έκανες να περπατώ και να παραμιλάω
𝄆 Να αναστενάζω να πονώ ποτέ να μη γελάω 𝄇

Όταν με δεις κρυφά κρυφά μου λες θα μ' ανταμώσεις
𝄆 Μες στα στενάκια του Ψυρρή φιλάκια να μου δώσεις 𝄇

Όλη τη νύχτα αγρυπνώ σε καρτερώ ο καημένος
𝄆 Δεν με πονάς δεν έρχεσαι και φεύγω δακρυσμένος 𝄇

Πως δεν σε μέλει άπονη για μένανε το ξέρω
𝄆 Μα τι να κάνω σ' αγαπώ κι όλα τα υποφέρω 𝄇

𝄆 Ματσάκια πεντοχίλιαρα θες για να την περάσεις
Κι όταν καλά-καλά σκεφτείς, βρε τα μυαλά θα χάσεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Στην αγορά όταν θα πας, βάστα πουγκί μεγάλο
Κι αν είσαι ο δόλιος φουκαράς, τράβα από δρόμο άλλο 𝄇 (Σ)

𝄆 Το πρόβλημα δεν λύνεται, κι η γκρίνια πάντα αρχίζει
Σαν η γυναίκα ανθίζεται πως το πουγκί στραγγίζει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μόνο κανένας μπάρμπας σου μπορεί να σ' αβαντάρει
Τα τσεκ απ' την Αμερική σε βγάζουν παλικάρι 𝄇 (Σ)

𝄆 Είπες πως σου έκανα απόψε ματσαράγκα 𝄇
Κατάλαβες τη μηχανή που σού 'στησα βρε μάγκα
Τη μηχανή που σού 'στησα στου Αλευρά τη μάντρα

𝄆 Τρελές κοπέλες πεταχτές με χίλια δυο μεράκια 𝄇
𝄆 Μαζί σου θέλαν να βρεθούν να σπάσουνε κεφάκια 𝄇

𝄆 Πολλές φορές σου είπα εγώ δεν πρέπει να καυχιέσαι 𝄇
𝄆 Αφού κορόιδο πιάνεσαι τι θέλεις και τραβιέσαι 𝄇

𝄆 Έτσι 'ναι τώρα φίλε μου και μην παραξηγιέσαι 𝄇
𝄆 Και δεν σου πέφτει λόγος πια να μας παραπονιέσαι 𝄇

Βρε μαυραγορίτισσα, είσαι πολύ μαγκίτισσα
Κι όποιον θέλεις τον τραβάς κοντά σου
𝄆 Όλους μας, μας ξεγελάς κι όπου θέλεις τον πουλάς
Μαύρη αγορά τον έρωτα σου 𝄇

Έτσι θέλησα κι εγώ στην αγκαλιά σου να βρεθώ
Να σε πάρω μια νυχτιά κοντά μου
𝄆 Μα εσύ με ξάφρισες, φράγκο δεν μου άφησες
Άδικα πάνε τα τάλιρα μου 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

𝄆 Μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια, κατσαρά μαύρα μαλλιά
Άσπρο πρόσωπο σαν κρίνος και στο μάγουλο ελιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Τέτοια ομορφιά ποτές μου, αχ τσαχπίνα μου γλυκιά
Δεν την έχω απαντήσει εις ετούτο τον ντουνιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Μαυρομάτα μου για σένα εκατάντησα τρελός
Θα πεθάνω, δεν αντέχω, έχω γίνει φθισικός 𝄇 (Σ)

𝄆 Πόνους έχω εγώ κρυμμένους, μες στα φύλλα της καρδιάς
Με τα μάγκικα σου μάτια όταν φως μου με κοιτάς 𝄇 (Σ)

Στο σοκάκι σου απόψε, με κομμάτια την καρδιά
𝄆 Ξημερώθηκα και πάλι, μαυρομάτα μου κακιά 𝄇

Όλη νύχτα καρτερούσα, στη βεράντα σου να βγεις
𝄆 Όπως έβγαινες και πρώτα, δυο λογάκια να μου πεις 𝄇

Μα εσύ στην κάμαρα σου ήσυχα κοιμόσουνα
𝄆 Κι αν για σένα ξενυχτούσα, δεν το συλλογιόσουνα 𝄇

Τι την έκανες, για πες μου, την παλιά σου την καρδιά
𝄆 Κι είσαι τώρα, μαυρομάτα, όλο πείσμα κι απονιά 𝄇

Για θυμήσου, μαυρομάτα, τον παλιόνε τον καιρό
𝄆 Μια ζωή γεμάτη γλέντια, που περνούσαμε τα δυο 𝄇

Μαυρομάτα, μαυρομάτα, τώρα γλέντησε τα νιάτα
𝄆 Έλα για να νιώσεις πως είν' η ζωή
Κι άμα δεν σ' αρέσει, φεύγεις το πρωί 𝄇 (Σ)

Δεν θα το μετανοήσεις, τη ζωή σου αν γλεντήσεις
𝄆 Σαν γεράσεις κι έχεις κάτασπρα μαλλιά
Δεν θ' αξίζεις τότε ούτε για φιλιά 𝄇 (Σ)

Σαν τη βάρκα στο λιμάνι, που για βόλτες πια δεν κάνει
𝄆 Δίχως τον βαρκάρη, δίχως το πανί
Πρόσεξε σαν βάρκα μη μείνεις ορφανή 𝄇 (Σ)

Μελωδία

𝄆 Δίχως τον βαρκάρη, δίχως το πανί
Πρόσεξε σαν βάρκα μη μείνεις ορφανή 𝄇 (Σ)

Στη πίκρα μου απάνω, δυο ποτήρια παραπάνω
Θα τα πιω γεμάτα, να μεθύσω μαυρομάτα
𝄆 Περαία και Μοσχάτο, θα τα κάνω άνω κάτω
Να σε βρω μικρό μου, δυο λόγια να σου πω 𝄇

Κι αν αντιμιλήσεις και δεν θα μ' ακολουθήσεις
Θα σου κάνω πλάκα απ' τις λίγες, μαυρομάτα
𝄆 Γιατί μέσ' στην Αθήνα είμ' απ' τα παιδιά τα φίνα
Μα και ζόρικο πολύ όταν χρειαστεί 𝄇

Στον πόνο μου απάνω, δυο ποτήρια παραπάνω
Θα τα πιω γεμάτα, να μεθύσω μαυρομάτα
𝄆 Περαία και Μοσχάτο, θα τα κάνω άνω κάτω
Να σε βρω μικρό μου, δυο λόγια να σου πω 𝄇

Βγάλ' τα τα μαύρα που φορείς, σκύλα γιατί με καύεις
𝄆 Βγάλ' τα και βάλε κόκκινα άπονη, γιατί θα με πεθάνεις 𝄇
Μ' αυτά τα μαύρα που φορείς, σε βλέπω και δακρύζω
𝄆 Μ' απ' την κακούργα γνώμη σου, άπονη, δεν έχω να ελπίζω 𝄇

Μ' αυτά τα μαύρα που φορείς, σκύλα με θανατώνεις
𝄆 Βλέπεις πως χάνομαι για σε, άπονη, μα εσύ δεν μετανιώνεις 𝄇
Αχ, μαυροφόρα μου γλυκιά, πονώ και δεν αντέχω
𝄆 Μ' έκαψες και με φλόγισες άπονη και γιατρειά δεν έχω 𝄇

Μαυροφόρα, μαυρομάτα μου
Σαν σε βλέπω κλαιν τα μάτια μου

Έλα, έλα, μαυροφόρα μου
Έλα, έλα, μες στην χώρα μου

Τι σου φταίω και με τυραννάς
Μαυροφόρα και δεν μου μιλάς

Έλα, έλα, μαυροφόρα μου
Έλα, έλα, μες στην χώρα μου

Όρκο κάνω πως θα σ' αγαπώ
Στον σταυρό που έχεις στον λαιμό

Έλα, έλα, μαυροφόρα μου
Έλα, έλα, μες στην χώρα μου

𝄆 Χίλιες θυσίες έκανα για να σ' ευχαριστήσω
Τα νιάτα μου απεφάσισα για να σε αποκτήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Τους φίλους μου αρνήθηκα, το σπίτι, τους γονείς μου
Πια και δεν θέλουν να με δουν όλοι οι συγγενείς μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Μ' αφήνεις δίχως να σκεφτείς, τι τράβηξα για σένα
Ξέχασες τόσο γρήγορα όλα τα περασμένα 𝄇 (Σ)

Αφού το ήξερες πως θα με βαρεθείς
Έκανες άσχημα για να με ξεμυαλίσεις
𝄆 Αν ήθελες τόσο σκληρά να μ' αρνηθείς
Γιατί ν' ανάψεις τη φωτιά και να μ' αφήσεις 𝄇

Πες μου που θα βρω τώρα πια παρηγοριά
Χωρίς εσένα πες μου πως θα ζήσω αλήθεια
𝄆 Ήρθες και μού 'μπηξες βαθιά τη μαχαιριά
Και πας να πεις κι αλλού τα ίδια παραμύθια 𝄇

Θα 'ρθεί η σειρά σου κι ο κατήφορος αυτός
Θα σε τσακίσει δίχως να το καταλάβεις
𝄆 Αλήτης έγινα για σένανε σωστός
Μάχαιρα έδωσες και μάχαιρα θα λάβεις 𝄇

Ω-ω-ω, ο μαχαραγιάς

Ο μαχαραγιάς βγαίνει σιργιάνι, με νταούλια και βιολιά
Θα σκορπίσει για να κάνει κέφι, λίρες και φλουριά

𝄆 Λάμπει στα διαμάντια, αστράφτει στα μπριλάντια, ο μαχαραγιάς 𝄇
Ω-ω-ω, ο μαχαραγιάς

Το λαχταριστό, γυμνό χαρέμι, μπρος του σαν περνά
Αναστέναξε και σιγοτρέμει και τον προσκυνά

𝄆 Κι όλος ασικλίκι, κουνάει το σαρίκι, ο μαχαραγιάς 𝄇
Ω-ω-ω, ο μαχαραγιάς

Μελωδία

Λάμπει στα διαμάντια, αστράφτει στα μπριλάντια, ο μαχαραγιάς
Ω-ω-ω, ο μαχαραγιάς

𝄆 Γλυκά μιλάς, γλυκά γελάς και όσο πας γλυκαίνεις 𝄇
𝄆 Κι όταν μου κάνεις πονηριές, εκεί μου τα πικραίνεις 𝄇

𝄆 Κι από το αχειλάκι σου που τρέχει όλο γλύκα 𝄇
𝄆 Δεν ξεύρω πως με μπέρδεψες, με βρήκες ή σε βρήκα 𝄇

𝄆 Γελάς και τα ματάκια σου όλο τα μισοκλείνεις 𝄇
𝄆 Αν υποφέρω και πονώ, εσύ ψιλή δεν δίνεις 𝄇

𝄆 Πολλές κοπέλες γνώρισα, μα σαν κι εσέ δεν βρήκα 𝄇
𝄆 Αν ήτανε και πιο όμορφες, εσύ περνάς στη γλύκα 𝄇

𝄆 Γλυκά είναι τα λόγια σου κι ακόμα κι ο θυμός σου 𝄇
𝄆 Και να με βρίζεις δέχομαι, φτάνει να είμαι δικός σου 𝄇

Μεγάλωσες και πια δεν με προσέχεις
Μεγάλωσες κι ανάγκη πια δεν μ' έχεις
𝄆 Τώρα απ' το άλλο πεζοδρόμιο περνάς
Ούτε να κοιτάξεις δεν γυρνάς
Μίλα μου και ας μη μ' αγαπάς 𝄇

Θυμήσου που ερχόσουνα κοντά μου
Και σ' έβαζα μικρή στα γόνατά μου
𝄆 Κι ένα βράδυ στο κατώφλι το γειτονικό
Που 'χαμε καθίσει και οι δυο
Μού 'δωσες φιλί ερωτικό 𝄇

Μεγάλωσες κι αυτά τά 'χεις ξεχάσει
Και μ' άλλον τώρα σ' έχουν αρραβωνιάσει
𝄆 Μα εγώ σε βλέπω και θυμάμαι τις βραδιές
Και τις αναμνήσεις τις παλιές
Και θαρρώ πως ήτανε εχθές 𝄇

Ποιος δεν έβαλε νταλγκάδες, στο κεφάλι του φωτιά
𝄆 Και δεν γέμισε φαρμάκια τη φτωχή του την καρδιά 𝄇

Ποιος δεν πέρασε σκοτούρες και μαρτύρια στη ζωή
𝄆 Ποιος δεν γνώρισε γυναίκα και δεν μπήκε φυλακή 𝄇

Με γυναίκες μην τραβιέσαι πάντα μόνος να γυρνάς
𝄆 Και μποέμικα να πίνεις τη ζωή σου να γλεντάς 𝄇

𝄆 Με δυο φιλιά σου ψεύτικα, με γέλασες μια νύχτα
Και την καρδιά μου έκλεψες, μικρή μου ξεμυαλίστρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Μου άναψες πολλές φωτιές, και ζάλη στο κεφάλι
Και μ' έκανες και ξέχασα, κάθε αγάπη άλλη 𝄇 (Σ)

𝄆 Με σένανε που έμπλεξα, τον νου μου δεν ορίζω
Μου σκλάβωσες τα νιάτα μου, και σαν τρελός γυρίζω 𝄇 (Σ)

𝄆 Το πήρα πια απόφαση, για να σε λησμονήσω
Μα έλα πια που δεν μπορώ, χωρίς εσέ να ζήσω 𝄇 (Σ)

Μη με ρωτάς μανούλα μου, πως είμαι και τι κάνω
Μαραίνουμαι σαν το δεντρί και τη ζωή μου χάνω

Δεν ήθελες να παντρευτώ μ' αυτόνε π' αγαπούσα
Γιατ' ήταν μάνα μου φτωχός δεν θα καλοπερνούσα

Με έδωσες σε πλούσιο για νά 'μαι ευτυχισμένη
Ο πόνος που' χα μάνα μου, μες στην καρδιά μου μένει

Με μάρανε μανούλα μου, χάνουμαι δεν θα ζήσω
Και με πικρό παράπονο τα μάτια μου θα κλείσω

Πήρα δεκαοκτώ χιλιάδες απ' τον μπακαρά
Να γλεντήσω με ζουρνάδες θέλω και βιολιά
Με ζουρνάδες, με νταούλια και καλό κρασί, βρ' αμάν
Κι όμορφες κοπέλες θέλω, να ζωή χρυσή

Α--μάν
Κι όμορφες κοπέλες θέλω να γλεντώ μαζί
Μια Αθηναία, μια Σμυρνιά και μια Συριανή, βρ' αμάν
Θέλω κι απ' την Πόλη νά 'χω μια Ταταυλιανή

Τις ταβέρνες όλες βόλτα θα τις πάρω και θα βγω
Και θ αρχίσω σαν και πρώτα πάλι να μεθώ
Με ζουρνάδες, με νταούλια και καλό κρασί, βρ' αμάν
Κι όμορφες κοπέλες θέλω, να ζωή χρυσή

Α--μάν
Κι όμορφες κοπέλες θέλω να γλεντώ μαζί
Μια Αθηναία, μια Σμυρνιά και μια Συριανή, βρ' αμάν
Θέλω κι απ' την Πόλη νά 'χω μια Ταταυλιανή

Θα κατέβω στου Τσελέπη, μες στον Πειραιά
Και θ' ανάψω φίνο γλέντι μέσα στη μαγκιά
Με ζουρνάδες, με νταούλια και καλό κρασί, βρ' αμάν
Κι όμορφες κοπέλες θέλω, να ζωή χρυσή

Α--μάν
Κι όμορφες κοπέλες θέλω να γλεντώ μαζί
Μια Αθηναία, μια Σμυρνιά και μια Συριανή, βρ' αμάν
Θέλω κι απ' την Πόλη νά 'χω μια Ταταυλιανή

Παιχνιδιάρα μου, τρελαίνομαι, ζαλίζομαι
Με τα νάζια σου, ξανθιά, πως ξεμυαλίζομαι
𝄆 Σαν τραβώ για τη δουλειά μου, κάνουν τράκα τα μυαλά μου
Μάγια μού 'κανες και λαχταρώ
Δεν με βλέπεις κλονισμένο, στην αγάπη σου ριγμένο
Δεν με λογαριάζεις θα χαθώ 𝄇

Μελωδικό μέρος πριν την επανάληψη

Μαγνητίζομαι στα όμορφα τα κάλλη σου
Ό,τι θέλεις θα το κάνω για τη χάρη σου
𝄆 Με θαμπώνουν οι ματιές σου, με ραΐζουν οι ψευτιές σου
Δεν μπορώ τον τρόπο σου να βρω
Δεν μπορώ να καταλάβω πως πολύ σε αγαπάω
Μ' έχεις καταντήσει πια τρελό 𝄇

Μελωδικό μέρος πριν την επανάληψη

Μέρα νύχτα μεθυσμένος και με πόνο στην καρδιά
Ξενυχτάω ο καημένος γιατ' έχω καρασεβντά

Αμάν, αμάν, αχ, θα τρελαθώ
Για μια χήρα σκύλα που την αγαπώ
Αμάν, αμάν, αχ, θα τρελαθώ
Για τα σένα, χήρα μου, φυλακή θα μπω

Σαν τη βλέπω να μου κάνει πείσματα με άλλονε
Η κακούργα θα με βάλει σε μπελά μεγάλονε

Αμάν, αμάν, αχ, θα τρελαθώ
Για μια χήρα σκύλα που την αγαπώ
Αμάν, αμάν, αχ, θα τρελαθώ
Για τα σένα, χήρα μου, φυλακή θα μπω

Σαν μεθώ τη συλλογούμαι και με πόνο τραγουδώ
Κι όλοι με κατηγορούνε για τη χήρα π' αγαπώ

Αμάν, αμάν, αχ, θα τρελαθώ
Για μια χήρα σκύλα που την αγαπώ
Αμάν, αμάν, αχ, θα τρελαθώ
Για τα σένα, χήρα μου, φυλακή θα μπω

𝄆 Μ' έκανες και χώρισα και εσύ 'σουν η αιτία
Και τώρα μένω μες τους πέντε δρόμους
Πολύ με αγανάκτησες σε τέτοια απελπισία
Δεν θέλω για να βλέπω πια ανθρώπους 𝄇

Μόνος μου μέσα στα βουνά
Θέλω να πάω να κατοικήσω
Νά 'χω τα αγρίμια συντροφιά
Βρε άτιμη μονάχος μου να ζήσω

𝄆 Βαριέστησα με σένανε την ώρα που έχω μπλέξει
Αρνήθηκα τη μάνα μου για σένα
Βαριέστησα αυτή τη στιγμή, για μένα ποιος θα τρέξει
Να μάθει το τι μού 'χεις κανωμένα 𝄇

Ορφάνεψα από μικρός
Τι βρέθηκες μπροστά μου
Δεν ήξερα πως έτρεφα
Κακούργα φίδι μες στην αγκαλιά μου

𝄆 Με κάποια στα Πετράλωνα 𝄇 (×3) μέρα και νύχτα μάλωνα
𝄆 Φράγκο δεν είχε τσακιστό 𝄇 (×3) ήθελε να την παντρευτώ

𝄆 Δεν ήτανε τόσο γριά 𝄇 (×3) θά 'ταν καμιά πενηνταριά
𝄆 Για λίγο να με ξέκανε 𝄇 (×3) που τη μπεμπέκα έκανε

𝄆 Σαν νά 'τανε ψηλή μαντάμ 𝄇 (×3) ποτέ δεν έμπαινε σε τραμ
𝄆 Όπως τον Γιάννη Πρόδρομο 𝄇 (×3) πήγαινε ποδαρόδρομο

𝄆 Παπούτσια μερακλήδικα 𝄇 (×3) από τα παλιατζίδικα
𝄆 Πήγαινε και κανόνιζε 𝄇 (×3) δυο ζευγαράκια ψώνιζε

Δεν μπορώ να καταλάβω πως με δίπλωσες εσύ

𝄆 Ήμουν από τα παιδάκια τα σατράπικα
Μα με κάρφωσαν τα μάτια σου τ' αράπικα 𝄇 (Σ)

Δεν λογάριαζα γυναίκες, είχα πέτρινη καρδιά

𝄆 Ήμουν από τα παιδάκια τα σατράπικα
Μα με κάρφωσαν τα μάτια σου τ' αράπικα 𝄇 (Σ)

Μ' όλο το σατραπιλίκι, τι τα θες, έχω μπλεχτεί

𝄆 Ήμουν από τα παιδάκια τα σατράπικα
Μα με κάρφωσαν τα μάτια σου τ' αράπικα 𝄇 (Σ)

Με πονηριά τις ξόβεργες μου στήνεις
Κι ανάσα πια να πάρω δεν μ' αφήνεις
Μ' έκαψες, μ' έκαψες, στη φωτιά με ξεροψήνεις
Μπλέχτηκα, μπλέχτηκα, τι 'ταν και μπερδεύτηκα
Πιάστηκα, χάθηκα, μάτια μου αλανιάρικα

Με τα φιλιά στο δόκανο με ρίχνεις
Μα την αγάπη σου δεν μ' αποδείχνεις
Καίγομαι, σκέφτομαι, αν δικιά μου θες να γίνεις
Μπλέχτηκα, μπλέχτηκα, τι 'ταν και μπερδεύτηκα
Πιάστηκα, χάθηκα, μάτια μου αλανιάρικα

Αν θα χαθώ στον νου σου δεν το βάνεις
Έχεις βαλθεί εσύ να με ξεκάνεις
Μ' έκαψες, μ' έκαψες κι όπως πας θα με πεθάνεις
Μπλέχτηκα, μπλέχτηκα, τι 'ταν και μπερδεύτηκα
Πιάστηκα, χάθηκα, μάτια μου αλανιάρικα

Μελωδία

Μ' έκαψες, μ' έκαψες, στη φωτιά με ξεροψήνεις
Μπλέχτηκα, μπλέχτηκα, τι 'ταν και μπερδεύτηκα
Πιάστηκα, χάθηκα, μάτια μου αλανιάρικα

Μ' έκαψες τσαχπίνα μου ωραία
Μ' έκαψες τσαχπίνα μου τρελή
Μ' έκαψες και λιώνω ολοένα
Με τ' ολόγλυκο σου το φιλί

Με τα ολόξανθα μαλλιά σου, φως μου
Τσαχπίνα, μού 'χεις κάψει την καρδιά
Μ έκαψες κι ένα φιλάκι δώσ' μου
Θέλω από σε παρηγοριά

Εσένα αγαπώ τρελή ξανθιά μου
Έλα στη δική μου αγκαλιά
Έλα να μου γιάνεις την καρδιά μου
Με τα ολόγλυκα σου τα φιλιά

Σ' έχω μες στον νου μου όλη μέρα
Τσαχπίνα μου το ξέρεις πως πονώ
Έλα για να πάρει ο νους μου αγέρα
Με το γλυκό φιλί σου το στερνό

Μ' έκαψες σκύλα, μ' έκαψες με τα καμώματα σου
Που να καεί και να ψηθεί κι εσένα η καρδιά σου

Τη μια με γέλιο μού 'ρχεσαι κι όλο με καμαρώνεις
Την άλλη με το τίποτα μαζί μου πεισματώνεις

Στα κέφια σου σαν βρίσκεσαι χίλια φιλιά μου στάζεις
Κι όταν το κέφι σου περνά κάθεσαι και γκρινιάζεις

Και όλα αυτά μου φαίνονται σ' εμένανε τα κάνεις
Όχι γιατί με αγαπάς, αλλά να με ξεκάνεις

Μα κι αν τη ψήνεις ζωντανή στα στήθια την καρδιά μου
Εγώ το απεφάσισα και θα γενείς δικιά μου

𝄆 Μια µελαχρινή κοπέλα 𝄇 (×3) όλο νιάτα κι όλο τρέλα
𝄆 Μ' έκανε να τη ζηλεύω κι έρωτα να της γυρεύω 𝄇 (Σ)

𝄆 ∆εν περνούνε δέκα µέρες 𝄇 (×3) και φοράµε και τις βέρες
𝄆 Εγώ την αρραβωνιάζω κι όλο τη γλυκοκοιτάζω 𝄇 (Σ)

𝄆 Ξηµερώνει και βραδιάζει 𝄇 (×3) και την παντρειά κοιτάζει
𝄆 Άλλο πια δεν συλλογιέται κι όλο µου παραπονιέται 𝄇 (Σ)

𝄆 Με µαλώνει, µε γκρινιάζει 𝄇 (×3) σε κακό µπελά µε βάζει
𝄆 Δεν ταιριάζοµε της λέγω, να χωρίσοµε και φεύγω 𝄇 (Σ)

Κάποιος παλιός σου εραστής, πονάει και υποφέρει
𝄆 Γιατί έμαθε πως σ' αγαπώ, μελαχρινούλα μου
Και θα σε κάνω ταίρι, καλέ μικρούλα μου 𝄇

Απ' τον καημό του άρχισε, καθημερινώς να πίνει
𝄆 Και μένανε όταν με δει, μελαχρινούλα μου
Πολλούς καημούς μου δίνει, μες στην καρδούλα μου 𝄇

Δεν θέλει για να σ' αγαπώ, μήτε να σ' ανταμώσω
𝄆 Κι αν σ' αγαπώ να σ' αρνηθώ, μελαχρινούλα μου
Γιατί θα μετανιώσω, καλέ μικρούλα μου 𝄇

Μα εγώ τη γνώμη μου κρατώ, ούτε και την αλλάζω
𝄆 Για σένα πάντα θα πονώ, μελαχρινούλα μου
Πικρά θ' ανεστενάζω, καλέ μικρούλα μου 𝄇

Με σπανιόλικες χαβάγιες, με σαράντα ατσιγγγάνες
Τι ζωή μποέμικη περνώ
με λικέρ και με σαμπάνια, να μου φύγουν τα φαρμάκια
Αφού ξέρεις, χρόνια σ' αγαπώ

Αχ, αχ, Καλλιοπάκι μου γλυκό
Αχ, αχ, δεν με λογαριάζεις, θα χαθώ

Μες στις μπίρες ξενυχτάω και τον πόνο μου ξεχνάω
Για τα πείσματά σου τα τρελά
Προσπαθώ να λησμονήσω, στο κρασάκι να μεθύσω
Να ξεχάσω, φως μου, τα παλιά

Αχ, αχ, Καλιοπάκι μου γλυκό
Αχ, αχ, για τα σένα φως μου θα χαθώ

Για θυμήσου τα βραδάκια, στης Αθήνας τα σοκάκια
Τη ζωή μας πως περνούσαμε
Ήταν όλα μαγεμένα, στην αγάπη μας σβησμένα
Πάντα ξέγνοιαστοι γυρνούσαμε

Αχ, αχ, Καλιοπάκι μου γλυκό
Αχ, αχ, μ' έχεις κάνει, φως μου, σαν τρελό

Εισαγωγή & μελωδία

Αχ, αχ, Καλιοπάκι μου γλυκό
Αχ, αχ, μ' έχεις κάνει, φως μου, σαν τρελό

𝄆 Με μια μονάχα σου ματιά, μες στην καρδιά με σφάζεις
Για σκέψου πιο καλύτερα, μη θες να με πειράζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Για σκέψου πιο καλύτερα, και μη με θανατώνεις
Με μια μονάχα σου ματιά, μη θες να με πληγώνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Εγώ μικρό μου σ' αγαπώ, και θα σε κάνω ταίρι
Έλα να φύγουμε τα δυο να πάμε σ' άλλα μέρη 𝄇 (Σ)

𝄆 Όταν σε χάσ' η μάνα σου, κι εμένα η δική μου
Θα σ' έχω μόνη συντροφιά, σε όλη τη ζωή μου 𝄇 (Σ)

Με μια τσαχπίνα μπλέχτηκα μες τη Θεσσαλονίκη
𝄆 Που ήταν σαν τη ζωγραφιά και την ελέγαν Νίκη 𝄇

Γλέντι τρελό εκάναμε μαζί κάθε βραδάκι
𝄆 Χατζημπαξέ πηγαίναμε και στο Καραμπουρνάκι 𝄇

Ζωή χρυσή περνούσαμε, τις νύχτες με φεγγάρι
𝄆 Στης Σαλονίκης τις δροσιές, μέσα στο Μπεχτσινάρι 𝄇

Στης Αρετσούς τις εμορφιές, μες στη Θεσσαλονίκη
𝄆 Αλλάζαμε γλυκά φιλιά, τα βράδια με τη Νίκη 𝄇

Μονάχος μου τις νύχτες ξενυχτάω, για σένα πίνω και παραμιλώ
𝄆 Την τύχη μου ρωτάω τι να κάνω, που μπέρδεψα με σένα και πονώ 𝄇

Ζαλίζω το μυαλό μου και τα χάνω, τα δυο σου μαύρα μάτια σαν κοιτώ
𝄆 Που βρίσκουμαι δεν ξέρω, τι να κάνω, μπερδεύουμαι, δεν ξέρω τι να πω 𝄇

Τα δυο γλυκά σου ολόμαυρα ματάκια, με μπέρδεψαν στα δίχτυα τους γερά
𝄆 Και δεν μπορώ χωρίς αυτά να ζήσω, μου κόβουν της ζωής μου τα φτερά 𝄇

Ό,τι κι αν πω δεν σε ξεχνώ και μπρος στην πόρτα σου περνώ
𝄆 Και λέω λόγια μαγικά με το μπουζούκι μου γλυκά 𝄇

Λέω με δάκρυα και καημό κι έναν πικρό αναστεναγμό
𝄆 Πως πάντα λιώνω και πονώ για σε μικρό μελαχρινό 𝄇

Έχουν σωπάσει τα πουλιά και στης νυχτιάς τη σιγαλιά
𝄆 Σου φέρνει ο άνεμος γλυκά τα λόγια μου τα μαγικά 𝄇

𝄆 Έμορφη παιχνιδιάρα μου, με ξέχασες τσαχπίνα 𝄇
𝄆 Και μ' άλλους τρέχεις και γλεντάς, μελαχρινή σειρήνα 𝄇

𝄆 Τα βράδια τρέχεις και γλεντάς, και σ' όλους το καυχιέσαι 𝄇
𝄆 Κι εμένανε καμωματού, διόλου δεν συλλογιέσαι 𝄇

𝄆 Όμως κακιά θα κουραστεί η άπονη ψυχή σου 𝄇
𝄆 Τη χάρη του και τη δροσιά θα χάσει το κορμί σου 𝄇

𝄆 Μετανιωμένη θα βρεθείς, ξανά μες στη φωλιά μου 𝄇
𝄆 Εκεί θα βρεις παρηγοριά, απ' τα γλυκά φιλιά μου 𝄇

Με πήρε το ξημέρωμα στους δρόμους
Να σκέφτομαι και να παραμιλώ
𝄆 Καρδούλα μου πώς άντεξες τους πόνους
Που μ' έχουν καταντήσει πια τρελό 𝄇

Μια λέξη απ' το στόμα μου δεν βγαίνει
Γιατί έφυγε και τούτη η βραδιά
𝄆 Λες και την καταδίκη μου να φέρει
Η μέρα που 'ρχεται μες στην καρδιά 𝄇

Με πήρε το ξημέρωμα στους δρόμους
Ανθρώπινο κουρέλι τριγυρνώ
𝄆 Καρδούλα πώς άντεξες τους πόνους
Με τις φουρτούνες τούτες που περνώ 𝄇

𝄆 Σ' αγάπησα κι εγώ ο φτωχός, δίχως να το θελήσω
Και την καρδιά μου χάρισα, χωρίς να σε γνωρίσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Με πλάνεψαν τα μάτια της, τα δόλια, κι η εμορφιά της
Και νόμιζα πως θά 'κανε το ίδιο κι η καρδιά της 𝄇 (Σ)

𝄆 Ηύρα καρδιά και ήλπιζα, αλλά όμως βγήκε ψεύτρα
Δεν ήταν όπως νόμιζα, ήταν σκληρή σαν πέτρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Με πλάνεψες μποέμισσα με την τρελή ματιά σου
Με τα πολλά τα χάδια σου και τη γλυκιά μιλιά σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Γιατί μικρό μου να σε ιδώ γιατί να σ' αντικρίσω
Εσύ δεν ξέρεις ν' αγαπάς κοντεύω πια να σβήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Όταν σου λέω σ' αγαπώ γελάς και κοροϊδεύεις
Σ' αρέσει να με τυραννάς σκληρά να με παιδεύεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Μποέμισσα, μποέμισσα σκέψου πως θα γεράσεις
Και γρήγορα τα νιάτα σου σαν όλες θα τα χάσεις 𝄇 (Σ)

Με πολεμάς μπαμπέσικα, τρικλοποδιές μου βάζεις
Να με τουμπάρεις δεν μπορείς, και άδικα κοπιάζεις

Στην πιάτσα που μεγάλωσα, αυτά δεν τα μασάμε
Άσε λοιπόν τις μηχανές, γιατί δεν σου περνάνε

Γιατί θα ζήσω πια κι εγώ, τα ίδια θα σου κάνω
Και στο κεφάλι σου πολλούς μπελάδες θα σου βάλω

Αν δεν καθίσεις φρόνιμα, λαχτάρες που θα πάθεις
Και το τρελό κεφάλι σου, στον τοίχο θα το σπάσεις

Κούνα το, φως μου, κουνά το, το ωραίο σου κορμάκι
𝄆 Και βάστα το με τον χορό, να σπάσω νταλγκαδάκι 𝄇
Θέλω καλά να το κουνάς, να κάνεις και κολπάκια
𝄆 Είναι χορός, αμάν, γιαβρούμ, που μπαίνω στα μεράκια 𝄇

Κούνα το, το κορμάκι σου, μ' όλη τη δύναμη σου
𝄆 Και ό,τι ζητήσεις, μάτια μου, θα τό 'χει η ψυχή σου 𝄇
Θα σου τα γράψω, κούκλα μου, όλα στο όνομα σου
𝄆 Πάρ' τα χαλάλι, μάτια μου, για τα τσακίσματα
κουνήματα σου 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Όποιος γεννιέται μερακλής δεν ξέρει τι να κάνει
𝄆 Πίνει και γίνεται μπεκρής, ψεύτη ντουνιά
Τον πόνο του να γιάνει 𝄇

Οι μερακλήδες αγαπούν κι έχουν λεφτά στο χέρι
𝄆 Και δεν τους νοιάζει να γλεντούν, αχ βρε ντουνιά
Χειμώνα καλοκαίρι 𝄇

Χωρίς μεράκι ο ντουνιάς δεν γίνεται να ζήσει
𝄆 Πρέπει τη νιότη να χαρεί αχ βρε ντουνιά
Τα μάτια του πριν κλείσει 𝄇

Μεσάνυχτα βαθιά σκοτεινιασμένα
Στα έρημα σοκάκια τριγυρνώ
𝄆 Εκεί που πρωτοφίλησα εσένα
Με στήθια πληγωμένα ξαγρυπνώ 𝄇

Στου δρόμου τα σκουπίδια σαν κουρέλι
Με πέταξες χωρίς να το σκεφτείς
𝄆 Με πρόδωσες και τώρα δεν σε μέλει
Καινούργιο θύμα ψάχνεις για να βρεις 𝄇

Δεν ξέρουμε η τύχη πως τα φέρνει
Μπορεί κι εσύ μια μέρα να βρεθείς
𝄆 Κουρέλι μες στο ίδιο το σοκάκι
Συγνώμη στο κουρέλι για να πεις 𝄇

Μέσα σε χίλια βάσανα, και σε πολλές σκοτούρες
Περνώ τη μαύρη μου ζωή, μ' αυτές σου τις φιγούρες

Χρόνια είχα τραβήγματα, μπελάδες, ρεζιλίκια
Τώρα κοντά με βρήκανε και κάτι νταηλίκια

Πως μπέρδεψα στα χέρια σου, ούτε και εγώ δεν ξέρω
Φαίνεται πως με μάγεψες και τώρα υποφέρω

Μέσα στη μαύρη χειμωνιά, τώρα που κάνει κρύο
Με τη φουφού μου στη γωνιά περνάω μεγαλείο
𝄆 Έχω κάστανα στη πένα, κάστανα ξεροψημένα 𝄇

Είναι σαν ζάχαρη γλυκά, τα κάστανα που ψήνω
Μ' ένα φραγκάκι μοναχά, τέσσερα αμέσως δίνω
𝄆 Στα κορίτσια, βρε τη χάνω, δίνω κι ένα παραπάνω 𝄇

Πήγαινε μια στο σινεμά και στάθηκε μπροστά μου
Τα κάστανα σου είν' ωμά, μου είπε, καστανά μου
𝄆 Φούρνος μ' έκανε να γίνω και μαζί της πια τα ψήνω 𝄇

𝄆 Αλανιάρα και τσαχπίνα μου την κοπανάς 𝄇
𝄆 Και στη ζούλα ολοένα πας και τριγυρνάς 𝄇

𝄆 Μέσα στο Πασαλιμάνι στην ακρογιαλιά 𝄇
𝄆 Αλανιάρα που τα δίνεις τα γλυκά φιλιά 𝄇

𝄆 Τώρα πια δεν θα μπορέσεις για να ξαναπάς 𝄇
𝄆 Μέσα στο Πασαλιμάνι που το λαχταράς 𝄇

𝄆 Θα σε κλείσω αλανιάρα σε κρυφή φωλιά 𝄇
𝄆 Μόνο εγώ να σου τα παίρνω τα γλυκά φιλιά 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Μου είπες νά 'ρθω να σε βρω, μια νύχτα με σκοτάδι
𝄆 Για να μου δώσεις φίλημα, για να μου δώσεις χάρη 𝄇

Μέσα στο Τουρκολίμανο, γυρνώ και αναστενάζω
𝄆 Και όποιονε δώ, τον σταματώ, που κάθεσ' εξετάζω 𝄇

Κανείς δεν είν' αγάπη μου, στο σπίτι σου να ξέρει
𝄆 Αν μάθαινα απ' τις φίλες, θα σού 'στηνα καρτέρι 𝄇

Αν δεν το φέρει η τύχη μου, να σε συναπαντήσω
𝄆 Για τα γλυκά ματάκια σου, σαν το κερί θα σβήσω 𝄇

𝄆 Με σένα ξελογιάστηκα 𝄇 (×3) σαν το κορόιδο πιάστηκα
𝄆 Με θόλωσε η γλύκα σου και γλίτωσαν την προίκα σου 𝄇(Σ)

𝄆 Πάν' οι ελπίδες άδικα 𝄇 (×3) και τα εκατό χιλιάρικα
𝄆 Κι αφού πριν μου τα τάξανε, τώρα τα λόγια αλλάξανε 𝄇(Σ)

𝄆 Τώρα τα λόγια αλλάξανε 𝄇 (×3) άδικα μου τη σκάσανε
Στα γρήγορα παντρεύτηκα, κι ό,τι κι αν μού 'παν δέχτηκα
Μου φάγανε την προίκα σου, κι έμεινα με τη γλύκα σου

Ό,τι μου είπες τό 'κανα κι ό,τι ζητάς σου φέρνω
𝄆 Από απάχης που 'μουνα με έκανες μοντέρνο 𝄇

Με σκλάβωσε η αγάπη σου γι' αυτό πολλά γυρεύεις
𝄆 Και τη μποέμικη ζωή μου την απαγορεύεις 𝄇

Μη μ' εμποδίζεις να γλεντώ και να διασκεδάζω
𝄆 Και ό,τι άλλο κι αν μου πεις όλα τα θυσιάζω 𝄇

Τους φίλους μου αρνήθηκα για σένανε μικρή μου
𝄆 Που η γνώμη σου ό,τι έκανα έγινε πια δική μου 𝄇

𝄆 Κάθε πρωί στην αγορά μικρή μου τριγυρίζεις 𝄇
𝄆 Και μόνο απ' τα ψαράδικα πηγαίνεις και ψωνίζεις 𝄇

𝄆 Σε βλέπω και μαραίνομαι, γλυκό μελαχρινό μου 𝄇
𝄆 Γιατί δεν ρίχνεις μια ματιά, μες στο χασάπικο μου 𝄇

𝄆 Μην αγαπήσεις τον ψαρά, ούτε και το μανάβη 𝄇
𝄆 Είναι κι οι δυο τους βάσανο όπου στιγμή δεν παύει 𝄇

𝄆 Εγώ στο λέω καθαρά, μη πας εκεί και πέσεις 𝄇
𝄆 Γιατί σαν πέσεις στον γκρεμό, εμένα θα πονέσεις 𝄇

Μες στην Καλλίπολη μια κούκλα και ζηλιάρα
Τα δυο ματάκια της πάντα πετούν φωτιές
𝄆 Δεν ξέρω πως με πλάνεψε η κακιά γκρινιάρα
Με τα παιχνίδια και τις τόσες μαριολιές 𝄇

Κάνει χτενίσματα με γούστο και με χάρη
Κι από τις Παριζιάνες ξέρει πιο πολλά
𝄆 Με πλάνεψες μ' αυτό σου το όμορφο καμάρι
Καλλιπολίτισσα, ναζιάρα μου γλυκιά 𝄇

Πάψε τη ζήλια σου, μικρή, κακιά πλανεύτρα
Και μη σ' αρέσει πάντα να με τυραννάς
𝄆 Το ξέρεις η αγάπη μου δεν είναι ψεύτρα
Κι όλο με ζήλια δείχνεις πόσο μ' αγαπάς 𝄇

Μες στην Παλιά την Κοκκινιά και στην Άγια Σωτήρα
𝄆 Μού 'χει σκλαβώσει την καρδιά, μια νοστιμούλα χήρα 𝄇

Την είδα την Πρωτομαγιά, μες στ' άνθη στολισμένη
𝄆 Κι όλη η δροσιά της Άνοιξης σ' αυτήν ήταν δοσμένη 𝄇

Ετούτη την καλοκαιριά, αν δεν την αποκτήσω
𝄆 Μες στην Παλιά την Κοκκινιά, δεν θα ξαναπατήσω 𝄇

Μες στην πολλή σκοτούρα μου γιατί να σε γνωρίσω
𝄆 Κλαίω και λέω μυστικά για σένανε, γιατί να σ' αγαπήσω 𝄇

Γιατί να κάθεσαι να λες πως πια δεν με γνωρίζεις
𝄆 Αφού η καρδιά μου επόνεσε για σένανε γιατί με βασανίζεις 𝄇

Θέλω να ξέρω πού γυρνάς με ποιον εκουβεντιάζεις
𝄆 Τα μάτια σου τ' αράπικα πόσους γελούν όταν γλυκοκοιτάζεις 𝄇

Μες στη χασάπικη αγορά ένα χασαπάκι
Με την ελίτσα και τα φρύδια τα σμιχτά
𝄆 Όταν με βλέπει και περνάω από μπροστά του
Τη μαχαιρίτσα του στο κούτσουρο κτυπά 𝄇

Τα μάγουλα του κοκκινίζουν και με σφάζουν
Η ομορφιά του μ' έχει κάνει σαν τρελή
𝄆 Με γοητεύει, με μαγεύει, με παιδεύει
Τον εσυμπάθησα μανούλα μου πολύ 𝄇

Έχει ένα μπόι λεβεντιά, σαν τη λαμπάδα
Να ξέρεις μάνα μου τρελά τον αγαπώ
𝄆 Και όπως πάω, αν δεν τον πάρω, θα χτικιάσω
Γι' αυτόνε μάνα μου στη μαύρη γη θα μπω 𝄇

Μες στον οντά, μες στον οντά
Μες στον οντά ενός πασά
𝄆 Μες στον οντά ενούς πασά ω-ω-ω-ω-ω
Ζει η νεράιδα η Σαχραζάτ 𝄇 (Σ)

Δεν τραγουδά, δεν τραγουδά
Δεν τραγουδάει, δεν γλεντά
𝄆 Δεν τραγουδάει, δεν γλεντά ω-ω-ω-ω-ω
Γιατί έχει πόνο στη καρδιά 𝄇 (Σ)

Είναι βαριά, είναι βαριά
Είναι βαριά η φυλακή
𝄆 Είναι βαριά η φυλακή ω-ω-ω-ω-ω
Μες στο χαρέμι όπου ζει 𝄇 (Σ)

Δεν αγαπά, δεν αγαπά
Δεν αγαπάει τα φλουριά
𝄆 Δεν αγαπάει τα φλουριά ω-ω-ω-ω-ω
Παρά το νιο που λαχταρά 𝄇 (Σ)

Μες στον τεκέ της Μαριγώς, αμάν, αμάν, μ' έπιασε ένας μυστικός
Βρε κι απάνω στο μεράκι, βάζει χέρι στο μαυράκι

Τον λουλά μας τον εσπάει και τη τσίκα μας αρπάζει
Τότε τράβηξα μαχαίρι και τον βάρεσα στο χέρι

Έγινε μεγάλη αντάρα και όλα στον τεκέ μαντάρα
Του 'κανα μια ματσαράγκα και του τό 'στριψα του μάγκα

𝄆 Μες στου Βάβουλα τη γούβα
Έχω ψήσει μια μικρούλα 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι ανταμώνουμε τα βράδια
Στις δροσιές και στα σκοτάδια 𝄇 (Σ)

𝄆 Και μου λέει πως μ' αγαπάει
Κι όλο παντρειά ζητάει 𝄇 (Σ)

Μες του Συγγρού τη φυλακή, έλα και φέρε μου ρακί
Να πιω ρε 'σύ καμιά γουλιά, μαζί με τ' άλλα τα παιδιά
Να σπάσω κέφι μια σταλιά, να θυμηθώ ρε τα παλιά
Σαν με κρατούσες αγκαλιά και μού 'σκαγες τρελά φιλιά

Και τώρα μες στη φυλακή, για το χατίρι σου μικρή
Στα σίδερα με ζώσανε και μέσα με στριμώξανε
Δεν κάνεις όμως ρε καλά, μ' άλλον που παίζεις και γελάς
Γιατί θα βγω καμιά βολά και θα σου βγει κακός μπελάς

Θα τον τσακώσω τον λεμέ και σένανε σουρουκλεμέ
Θε να σας πιάσω τσακωτούς, θε να σας πάνε σηκωτούς
Θα κάνω νέο έγκλημα κι ύστερα στο πλημμέλημα
Οι μπάτσοι θα με πιάσουνε κι ευθύς θα με δικάσουνε

Θα πάγω πάλι να τα πιω 𝄆 να σπάσω νταλγκαδάκι 𝄇
𝄆 Στου Φώτη μες στο καπηλειό, να φύγει το μεράκι 𝄇

Που μού 'βαλε μες στην καρδιά, μια χήρα μαυρομάτα
𝄆 Και κάθε μέρα βρίσκουμαι με πίκρες και φαρμάκια 𝄇

Είναι πολύ καμωματού, 𝄆 ναζιάρα και τσαχπίνα 𝄇
𝄆 Γι' αυτό κι εγώ θα πάω να πιω του Φώτη τη ρετσίνα 𝄇

Θα πάρω κι ένα μπαγλαμά, για να μου κάνει κέφι
𝄆 Να τραγουδώ και να ξεχνώ τη χήρα και το ντέρτι 𝄇

Με τις μυρωδιές σου, με τις μαριολιές σου
𝄆 Μ' έκανες και λιώνω, κι έχω για σένα πόνο 𝄇

Με τις τσαχπινιές σου, με τις γλυκές ματιές σου
𝄆 Μ' έχεις ξετρελάνει, ζηλιάρα πάψε φτάνει 𝄇

Τα δυο σου μαύρα μάτια, λάμπουνε σαν διαμάντια
𝄆 Και με παιδεύουν τόσο, αχ πότε θα γλιτώσω 𝄇

Πες μου γλυκά λογάκια, και δυο γλυκά φιλάκια
𝄆 Να γιάνεις την καρδιά μου, μονάκριβη κυρά μου 𝄇

𝄆 Μη βιάζεσαι μικρή μου, θα σ' αρραβωνιαστώ 𝄇
𝄆 Και μη φοβάσαι πάλι για να ξελογιαστώ 𝄇

𝄆 Δεν ξέρεις η καρδιά μου για σένα πως πονεί 𝄇
𝄆 Η φτώχεια δεν μ' αφήνει, πάντα με τυραννεί 𝄇

𝄆 Με το παλιό σακάκι, δυο χρόνια που φορώ 𝄇
𝄆 Γαμπρός ν' αποφασίσω, να γίνω δεν μπορώ 𝄇

𝄆 Δεν θέλω να γελούνε, να κοροϊδεύουνε 𝄇
𝄆 Μικρή μου όταν σε πάρω να μας ζηλεύουνε 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Με τυλίξανε δυο φίνες, πάνε τώρα πέντε μήνες
𝄆 Στον Περαία στην Καστέλλα, έχω τώρα σύρε κι έλα 𝄇 (Σ)

Μες τη μέση μ' έχουν βάλει, με τ' αφράτα τους τα κάλλη
𝄆 Η καρδιά μου τά 'χει μπλέξει, ποια απ' τις δυο τους να διαλέξει 𝄇 (Σ)

Και τις δύο τις γουστάρω, και δεν ξέρω ποια να πάρω
𝄆 Τά 'χασα δεν είναι ψέμα, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα 𝄇 (Σ)

Έτσι που με κατάντησες, τι θά 'χω να φοβάμαι
Ακόμα πιο χειρότερα, δεν θα μπορούσα νά 'μαι
𝄆 Μ' έχεις κάνει πια κουρέλι
Και καθόλου δεν σε μέλει 𝄇 (Σ)

Οι φίλοι με παράτησαν, και με περιφρονούνε
Κι η μάνα με τ' αδέρφια μου, δεν θέλουν να με δούνε
𝄆 Μού 'χεις την καρδιά μου κλέψει
Κι' απ' το ντέρτι σου έχω ρέψει 𝄇 (Σ)

Τι ήθελα και σε γνώρισα, κι είσ' η καταστροφή μου
Σ' αγάπησα και τσάκισα, για πάντα τη ζωή μου
𝄆 Μ' έχει η πίκρα σου τσακίσει
Και κουρέλι καταντήσει 𝄇 (Σ)

Σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει
Η κάθε σκέψη μου κοντά σου τριγυρίζει
Δεν ησυχάζω και στον ύπνο που κοιμάμαι
Εσένα πάντα αρχοντοπούλα μου θυμάμαι

Μες στης ταβέρνας τη γωνιά για σένα πίνω
Για την αγάπη σου ποτάμια δάκρυα χύνω
Λυπήσου με μικρή και μη μ' αφήνεις μόνο
Αφού το ξέρεις πως για σένα μαραζώνω

Αχ, παιχνιδιάρα πάψε τώρα τα γινάτια
Και μη μου κάνεις την καρδούλα μου κομμάτια
Με μια ματιά σου σαν μου ρίχνεις, αχ πως λιώνω
Μαζί σου ξέρεις πως ξεχνάω κάθε πόνο

Γιατί μικρούλα μου τη γνώμη σου αλλάζεις
Κι όταν περνώ δεν μου μιλάς, δεν με κοιτάζεις
𝄆 Για πες μου τι σου έκανα και με αρνιέσαι
Και τώρα δεν πονάς και δεν με συλλογιέσαι 𝄇

Αν ξελογιάστηκες και θέλεις να μ' αφήσεις
Η πρώτη αγάπη δεν ξεχνιέται, μην τολμήσεις
𝄆 Θ' αναστενάζεις, θα πονάς, όπου κι αν θά 'σαι
Και τα δικά μου χάδια πάντα θα θυμάσαι 𝄇

Μην τ' αρνηθείς, μη θες κι εγώ να τυραννιούμαι
Να ξενυχτώ μικρή μου να παραπονιούμαι
𝄆 Μην κρύβεσαι και έβγα στα παράθυρα σου
Και πες πως μ' αγαπά σαν πρώτα η καρδιά σου 𝄇

𝄆 Αφού μ' ακούς που τραγουδώ, γιατί γλυκοκοιμάσαι
Τα ξέχασες πια τα παλιά, τα χάδια δεν θυμάσαι 𝄇 (Σ)

𝄆 Αρνιέσαι όπου μού 'λεγες, με μάτια δακρυσμένα
Πως υποφέρεις δεν μπορείς, να ζεις χωρίς εμένα 𝄇 (Σ)

𝄆 Για πες μου τι σου έκανα, τη γνώμη σου κι αλλάζεις
Και δεν ξυπνάς δεν με ακούς, στο νου σου δεν με βάζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Μη μ' αρνηθείς μικρούλα μου, γλυκιά παρηγοριά μου
Μη θέλεις σ' άλλονε να πας να κάψεις την καρδιά μου 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

Μη θέλεις σ' άλλονε να πας να κάψεις την καρδιά μου
Μη μ' αρνηθείς μικρούλα μου, γλυκιά παρηγοριά μου

Μη με μαλώνεις, να χαρείς, ό,τι ποθεί η καρδιά σου
𝄆 Κι αν κάνω σαν τρελός για σε, τα φταίει η ομορφιά σου 𝄇

𝄆 Σαν σε κοιτάζω πως μπορώ να μη σε λαχταρήσω
Και τα γλυκά χειλάκια σου να μη γλυκοφιλήσω 𝄇

𝄆 Δεν φταίω εγώ που σε αγαπώ, φταίνε τα δυο σου μάτια
Που όταν με γλύκα με κοιτούν, μου τάζουνε παλάτια 𝄇

Μη με πληγώνεις και πονώ, μικρούλα μου
Άσε με πια να γιάνω
𝄆 Καθημερνώς αισθάνουμαι μικρούλα μου
Πως τη ζωή μου χάνω 𝄇

Πολλά για σένα τράβηξα, μικρούλα μου
Πίκρες, καημούς και πάθη
𝄆 Και τον καημό που μ' άναψες μικρούλα μου
Κανείς να μην τον πάθει 𝄇

Που να 'ναι μαύρη η στιγμή, μικρούλα μου
Που μπλέχτηκα μαζί σου
𝄆 Πίκρες, φαρμάκια και καημοί μικρούλα μου
Να ζώσουν το κορμί σου 𝄇

Μη με ρωτάς πια για ποιο λόγο τα τραβώ
Και στου πιοτού την τρέλα τό 'χω ρίξει
𝄆 Μια κι έχω χάσει ό,τι στον κόσμο αγαπώ
Έχει η καρδιά μου βάσανα να πνίξει 𝄇

Πνίγω στο πρώτο το ποτήρι τον λυγμό
Και στη μισή, το δάκρυ απ' την καρδιά μου
𝄆 Όταν στα χείλη μου θα νιώσω στεναγμό
Σειρά τα πίνω, να η παρηγοριά μου 𝄇

Μη με ρωτάς για ποιαν αιτία τα τραβώ
Έλα και κάθισε κι εσύ κοντά μου
𝄆 Κι όπως θα πίνεις, άκουσε τι θα σου πω
Τι πόνο έχω μέσα στην καρδιά μου 𝄇

Όταν με βλέπεις και μεθώ, και κάθε βράδυ ξενυχτώ
𝄆 Μη μου γκρινιάζεις κούκλα μου και μου χαλάς τα γούστα μου 𝄇

Μ' αυτά η γκρίνια σου μικρή, μ' έκανε ακόμα πιο μπεκρή
𝄆 Κι αν θες να μάθεις κούκλα μου, 'συ μου χαλάς τα γούστα μου 𝄇

Άκου λοιπόν τι θα σου πω, κι αν θέλεις καν' το φυλαχτό
𝄆 Σαν θες να μ' έχεις κούκλα μου, μη μου χαλάς τα γούστα μου 𝄇

𝄆 Ο κόσμος όλος ψεύτισε, κοιτάει πως να περάσει
Με ψέματα και μπαμπεσιές, ζητάει να σε γελάσει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μπροστά σου χίλια θα σου ειπεί, μα μήτε μιαν αλήθεια
Γιατί καρδιά δεν έχει πια ο άνθρωπος στα στήθια 𝄇 (Σ)

𝄆 Μη μου θυμώνεις άνθρωπε γιατί σε κατακρίνω
Για σένανε καθημερινώς τα δάκρυα μου χύνω 𝄇 (Σ)

Τό 'ξερα μια μέρα πως θα 'ρθείς
Και τις τρέλες σου θα βαρεθείς
𝄆 Μη μου ξαναφύγεις πια, μάγκα μου
Μείνε μες την αγκαλιά μου 𝄇

Ήταν άδικος ο χωρισμός
Και ανυπολόγιστα σκληρός
𝄆 Μη μου ξαναφύγεις πια, μάγκα μου
Μείνε μες την αγκαλιά μου 𝄇

Βρέθηκα στη στράτα της ζωής
Δίχως μάνα δίχως συγγενείς
𝄆 Μη μου ξαναφύγεις πια, μάγκα μου
Μείνε μες την αγκαλιά μου 𝄇

𝄆 Μη μου λες πως δεν με θέλεις και δεν μ' αγαπάς 𝄇
𝄆 Θα την πάθεις για να ξεύρεις όπου κι αν θα πας 𝄇

𝄆 Θα πονείς και θα δακρύζεις όταν μ' αρνηθείς 𝄇
𝄆 Και βαριά θ' ανεστενάζεις όπου κι αν βρεθείς 𝄇

𝄆 Και μη θέλεις για να δώσεις σ' άλλονε φιλί 𝄇
𝄆 Και τα χάδια μου ξεχάσεις άμυαλη τρελή 𝄇

𝄆 Έλα σαν και πρώτα δώσ' μου το χεράκι σου 𝄇
𝄆 Και γλυκά να το φιλήσω το χειλάκι σου 𝄇

Μη μου λες γιατί ξεχνάω κι απ' το σπίτι δεν περνάω
𝄆 Δεν σε θέλω πια να ξέρεις άλλη αγαπώ
Άλλη θέλει η καρδιά μου, γι' άλληνε πονώ 𝄇

Όταν σού 'λεγα με πόνο, χάνουμαι για σένα λιώνω
𝄆 Έριχνες τα μάτια σου μικρή μου χαμηλά
Κοίταζες να πάρεις κάποιου άλλου τα φιλιά 𝄇

Ήσουνα ξελογιασμένη και με άλλονε μπλεγμένη
𝄆 Τώρα κλαις, δεν σε λυπάμαι, ούτε σε πονώ
Την καρδιά μου θα την κάνω πέτρα σαν βουνό 𝄇

Δεν με μέλει κι αν θα πάθεις, να πονέσεις για να μάθεις
𝄆 Κι όταν άλλον αγαπήσεις, να μην τον γελάς
Θα σ' αφήσει και εκείνος, πάλι να πονάς 𝄇

Μη μου μιλάς για χωρισμό και θα το μετανιώσεις
Σαν θά 'ρθει η ώρα, τον καημό της μοναξιάς θα νιώσεις
Μη μου μιλάς για χωρισμό και θα το μετανιώσεις

Μεγάλο λόγο μη μου πεις και θα τον πάρεις πίσω
Γιατί με δάκρυα θα ζητάς και πάλι να γυρίσω
Μεγάλο λόγο μη μου πεις και θα τον πάρεις πίσω

Η αγάπη μοιάζει σαν γυαλί, πρόσεξε μη ραΐσει
Πληγή ανοίγει στην καρδιά και δύσκολα θα κλείσει
Η αγάπη μοιάζει σαν γυαλί, πρόσεξε μη ραΐσει

Εισαγωγή & μελωδία

Πληγή ανοίγει στην καρδιά και δύσκολα θα κλείσει
Η αγάπη μοιάζει σαν γυαλί, πρόσεξε μη ραΐσει

Άσχημα αποτελέσματα, θα 'χεις όταν θα μπλέξεις
𝄆 Με παντρεμένη, φίλε μου, κι αυτό να το προσέξεις 𝄇

Θα γίνεις κάποτε πιαστός κι ο κόσμος θα σε κρίνει
𝄆 Σαν άντρας όμως πρόσεξε, γιατί έχεις την ευθύνη 𝄇

Μη θες τη δυστυχία σου, στο λέω για καλό σου
𝄆 Με παντρεμένη μη μπλεχτείς, θα 'ναι κακό δικό σου 𝄇

Μην είσαι ψεύτρα δίγνωμη, μη μου μιλάς με μάσκα
𝄆 Γιατί έχω κι εγώ καρδιά, τι κι αν φορώ τραγιάσκα 𝄇

Μη σε θαμπώνουν τα λεφτά, μη σε γελούνε φως μου
𝄆 Μες στο καλύβι μου θα βρεις, τις εμορφιές του κόσμου 𝄇

Κι αν είμαι μάτια μου φτωχός, έχω καρδιά με μπέσα
𝄆 Μαζί με μένα σαν θα 'ρθείς, θα ζεις σαν πριγκηπέσσα 𝄇

Για άκουσε και μένανε, μη θέλεις τα δικά σου
Μη με παιδεύεις άδικα, πάψε τα πείσματα σου
Νομίζεις πως θα βρίσκομαι παντοτινά κοντά σου
Και σκλάβος σου πως θα γενώ, με τα καμώματα σου

Είπα στη μάγισσα να δεις τι σκέφτομαι για σένα
Να σμίξουμε κι οι δυο μαζί, να φύγουμε στα ξένα
Μην κάνεις ό,τι σού 'ρχεται και θες να με μπερδέψεις
Να ξεύρεις την καρδούλα μου, σκληρά πως την παιδεύεις

Το τίποτα δεν θα σκεφτώ, θα σβήσω τ' όνομά σου
Και μια για πάντα θα στο πω, να πας με τη μαμά σου
Πολύ κακιά μου έγινες, δεν το καταλαβαίνεις
Πως δεν μπορείς, για μάθε το, για να με κοροϊδεύεις

𝄆 Μην ορκίζεσαι βρε ψεύτρα, και μην έρχεσαι και κλαις 𝄇
𝄆 Α-α-α-α, τέτοιους όρκους και σε άλλον
Σ' άκουσα προχτές να λες 𝄇

𝄆 Και τα μάτια σου ακόμα, σαν μου ρίξουν μια ματιά 𝄇
𝄆 Α-α-α-α, φαίνουνται από το χρώμα
Πως γεμάτα είναι ψευτιά 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

Τα χρόνια όπως γίνανε, πρέπει κανείς να ζήσει
Μονάχος μόνο, μοναχός, σε όλη του τη ζήση
Γιατί όπως κατήντησε το γυναικείο φύλο
Μολίς θα την επαντρευτείς, ευθύς θα πιάσει φίλο

Μην παντρευτείτε λεύτεροι, καλά να το σκεφτείτε
Γιατί θα μπείτε στο κλουβί, εύκολα δεν θα βγείτε
Αγόρια μην παντρεύεστε, κορόιδα μην πιαστείτε
Γιατί ό,τι γουστάρετε, μπορείτε να το βρείτε

Η λεύτερη ζωή, παιδιά, μοιάζει σαν τα πουλάκια
Όπου πετούν και κελαηδούν, στα πιο ψηλά κλαδάκια
Γι' αυτό ποτέ μη βάλετε στεφάνι στη γυναίκα
Γιατί 'ναι όλες πονηρές, κι έχουνε μάτια δέκα

𝄆 Μην πειράζεις το κορίτσι, μην το τυραννάς
Είναι πια λογοδοσμένο, και μην του μιλάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Για τα δόντια σου δεν κάνει, τι συχνοπερνάς
Τα παπούτσια σου θα λιώσεις, τότε δεν μασάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Είναι φίνος ο δικός της, και τον αγαπά
Μα κι αυτός για κείνη σβήνει, και καρδιοχτυπά 𝄇 (Σ)

𝄆 Κοίταξε ν' αλλάξεις δρόμο, τι συχνοπερνάς
Μην πειράζεις το κορίτσι, μην το τυραννάς 𝄇 (Σ)

Μην περιμένεις άδικα και τον καιρό σου χάνεις
Έχει πετάξει το πουλί και είναι δύσκολο πολύ
Μία καρδιά που κρύωσε, να την ξαναζεστάνεις
Μην περιμένεις άδικα και τον καιρό σου χάνεις

Ότι θα ξανασμίξουμε, αυτό μην το ελπίζεις
Τά 'χω ξεχάσει τα παλιά και ξέρε το πως μια φωλιά
Την εγκρεμίζεις εύκολα, μα δύσκολα τη χτίζεις
Ότι θα ξανασμίξουμε, αυτό μην το ελπίζεις

Πολλές ψευτιές μου είχαν πει, αυτά τα δυο σου χείλη
Δεν σ' αγαπώ, στ' ομολογώ και για να μην πολυλογώ
Τώρα από 'δώ και στο εξής θα είμαστε σαν φίλοι
Πολλές ψευτιές μου είχαν πει, αυτά τα δυο σου χείλη

𝄆 Μου τό 'παν σε παντρέψαν, εχτές το δειλινό
Και φεύγεις για τα ξένα, σε τόπο μακρινό 𝄇

𝄆 Πώς βάστηξ' η καρδιά σου, για πες μου το εσύ
Και ξέχασες τους όρκους κι ολόκληρη ζωή 𝄇

𝄆 Ένα μονάχα θέλω, να 'ρθείς και να μου πεις
Τι σού 'κανα μικρό μου, σκληρά να μ' αρνηθείς 𝄇

𝄆 Μήπως δεν σ' αγαπούσα με όλη την καρδιά
Και ζήτησες αγάπη σε άλλη αγκαλιά 𝄇

𝄆 Μαυρομάτα μου, δεν θέλω με καημό να μου το λες
Πο' 'μαθες πολλά για μένα, και γι' αυτό πονάς και κλαις 𝄇

𝄆 Άδικα μην υποφέρεις, μαυρομάτα θα στο ειπώ
Μας ζηλεύουν και δεν θέλουν, όμορφη, να σ' αγαπώ 𝄇

𝄆 Μην ακούς το τι σου λένε, μαυρομάτα και πονάς
Και με μάτια δακρυσμένα έρχεσαι να μου μιλάς 𝄇

𝄆 Σ' αγαπώ και σε λατρεύω, μαυρομάτα σε πονώ
Μη σε μέλει, εσύ θα γίνεις ταίρι μου παντοτινό 𝄇

𝄆 Μη σε νοιάζει που θα φύγω, κι όλα στη ζωή περνούν
Τις πληγές ο χρόνος κλείνει κι οι καρδούλες μας ξεχνούν 𝄇 (Σ)

𝄆 Φεύγω, έτσι είναι πάντα, οι αγάπες δεν κρατούν
Είναι όνειρα που σβήνουν, χελιδόνια που πετούν 𝄇 (Σ)

𝄆 Μη σε νοιάζει που θα φύγω, και θα παρηγορηθείς
Κι αν στην αγκαλιά σου πλήττω, με μιαν άλλη θα βρεθείς 𝄇 (Σ)

Ένα φουστάνι πιο μακρύ, μικρούλα μου να ράψεις
𝄆 Γιατί μ' αυτές τις γάμπες σου κι άλλες καρδιές θα κάψεις 𝄇

Και το καπέλο σου στραβά πολύ να μη το βάζεις
𝄆 Και χαμηλά, σαν περπατάς, μικρή μου να κοιτάζεις 𝄇

Τα μάτια που με σφάζουνε, άλλοι να μην τα δούνε
𝄆 Και τρέχουνε κατόπι σου, φιλιά να σου ζητούνε 𝄇

Και νά 'σαι πάντα κούκλα μου πολύ σεμνά ντυμένη
𝄆 Μη σε πλανέψουν τα λεφτά και πεις το ναι καημένη 𝄇

𝄆 Μεγάλο πόνο μου 'βαλες και μέρα, νύχτα, λιώνω
Μηχανικά με μπέρδεψες, κλαίω και μαραζώνω 𝄇 (Σ)

𝄆 Τα τόσα σου χαρίσματα, τραγούδια τα 'χω κάνει
Και νόμιζα πως γρήγορα θα βάζαμε στεφάνι 𝄇 (Σ)

𝄆 Καθημερνώς μου το 'λεγες πιστά πως μ' αγαπούσες
Τα βράδια και τις Κυριακές με άλλονε γλεντούσες 𝄇 (Σ)

Μια βαρκούλα θα ναυλώσω, Συριανή να σ' ανταμώσω
𝄆 Στην ακρογιαλιά θ' αράξω και θά 'ρθω να σε φωνάξω 𝄇

Να σε πάρω στη βαρκούλα, όμορφη Συριανοπούλα
𝄆 Να σου πω τον πόνο π' έχω, γιατί φως μου δεν αντέχω 𝄇

Δεν μπορώ χωρίς εσένα, νά 'σαι μακριά από μένα
𝄆 Θέλω νά 'σαι πια μαζί μου, γιατί είσ' εσύ η ζωή μου 𝄇

Αν είχα τύχη κούκλα μου και σ' έκανα δική μου
𝄆 Μια βίλα εγώ θα σού 'χτιζα, να ζούσες πια μαζί μου 𝄇

Σαλόνια θα σ' αράδιαζα και σάλες βελουδένιες
𝄆 Για να ξεχνάς τα ντέρτια σου και της ζωής τις έγνοιες 𝄇

Θα σού 'χα κι ένα ράδιο μέσα στο σαλονάκι
Για να σου διώχνει απ' την καρδιά κάθε παλιό μεράκι
Θα σού 'χα κι ένα ράδιο μέσα στο σαλονάκι

Κι όταν μια μέρα θα γενείς μητέρα με παιδάκι
Τότε κι εσύ χωρίς να θες, θα μ' αγαπάς λιγάκι
Κι όταν μια μέρα θα γενείς μητέρα με παιδάκι

Μια γαλανομάτα μια τρελή τσαχπίνα
Μ' έχει ξετρελάνει στην Αθήνα
Αυτή θα με πεθάνει, αυτή θα με τρελάνει
Αφότου την εγνώρισα κοντεύω να χαθώ

Κάποια μαυρομάτα έμορφη κι ωραία
Μ' έχει παλαβώσει στον Περαία
Για αυτήν ανεστενάζω, μεθάω και φωνάζω
Γιατί όταν τη γνώρισα, γι' αυτή θα τρελαθώ

Μια τσακιρομάτα μια μικρή κι αφράτη
Μ' έχει μαραζώσει στο Παγκράτι
Μανές μου να τη σώσω, μάνα δεν θα γλιτώσω
Καλλιά να μην τη γνώριζα, θα πα' να σκοτωθώ

Μια γυναίκα και μένα στη ζωή, μ' έχει κάνει δυστυχή
Επειδή την αγαπούσα, κι όλα της τα συγχωρούσα
𝄆 Με κατήντησε ζητιάνο και στην ψάθα να πεθάνω 𝄇

Όσα χρόνια ταίρι μου την είχα, της φερόμουνα στην τρίχα
Κι όμως έφτασε μια ώρα, η γυναίκα η μαγκιόρα
𝄆 Φεύγει και με κάνει πέρα, μ' έναν φίλο μου μια μέρα 𝄇

Κι από τότε μόνος ο καημένος και καραβοτσακισμένος
Στη ζωή μου τυραννιέμαι, μια γυναίκα καταριέμαι
𝄆 Να πονέσει σαν και μένα, και να σέρνεται στα ξένα 𝄇

Κεραυνοί κι αστροπελέκια με χτυπήσανε
Κι όλα μέσα στην καρδιά μου τα γκρεμίσανε

Σαν πεθάνω κανείς μην κλάψει
Μια γυναίκα μ' έχει κάψει

Έχω πιει πολλά φαρμάκια στο ποτήρι της
Και τον χάρο θ' αγκαλιάσω για χατήρι της

Σαν πεθάνω κανείς μην κλάψει
Μια γυναίκα μ' έχει κάψει

Μοναχό και ντροπιασμένο, μ' απαράτησε
Και στη λάσπη την καρδιά μου τσαλαπάτησε

Σαν πεθάνω κανείς μην κλάψει
Μια γυναίκα μ' έχει κάψει

Τέτοια νιάτα, τέτοια κάλλη θα τα φάει η μαύρη γη
𝄆 Να γιατί θα τη γλεντήσω τη ζωή μου κι όπου βγει 𝄇

Μια κι η ζωή θα σβήσει και θα λιώσει το κορμί
𝄆 Στις ταβέρνες τό 'χω ρίξει κι έτσι σβήνουν οι καημοί 𝄇

Απ' τον κόσμο αυτόν τον ψεύτη είμαστε περαστικοί
𝄆 Πριν τον νιώσουμε, τον ζούμε και περνούμε βιαστικοί 𝄇

Όλα αψήφιστα τα παίρνω και μποέμικα γλεντώ
𝄆 Όταν έχω τα ξοδεύω και ρεζέρβα δεν κρατώ 𝄇

Μια και μ' έπιασες κορόιδο, μη μου κάνεις κόνξες πια
𝄆 Τά 'θελα και τά 'παθα και σ' αγάπησα, ω, ω
Πιάστηκα στα δίχτυα σου, πλανεύτρα μάγισσα 𝄇

Δώσε βάση στην αγάπη και κανένα μην ακούς
𝄆 Ξέρεις όλα πια για σένα πως τ' αρνήθηκα, ω, ω
Και στα λόγια της καρδιάς σου πως βασίστηκα 𝄇

Πρόσεξε γιατί ο κόσμος σαν την ρόδα πως γυρνά
𝄆 Θα με χάσεις όσο κι αν για σε τσιμπήθηκα, ω, ω
Νέτα, σκέτα μην ξεχνάς πως σου ξηγήθηκα 𝄇

𝄆 Για σένανε μια Κυριακή 𝄇
𝄆 Κυριακή, βρέθηκα στη φυλακή 𝄇

Δεν μπόρεσα, δεν κράτησα, για σένανε εγκλημάτησα
Για σένα εγκλημάτησα, με ντρόπιασες κι αμάρτησα

Τι έκανα δεν σκέφτηκα, για χάρη σου μπερδεύτηκα
𝄆 Μπλέχτηκα, τίποτα δεν σκέφτηκα 𝄇

Δεν μπόρεσα, δεν κράτησα, για σένανε εγκλημάτησα
Για σένα εγκλημάτησα, με ντρόπιασες κι αμάρτησα

Τι κέρδισες βρε άπιστη, μ' απάτησες αχάριστη
𝄆 Άπιστη, βρε γυναίκα αχάριστη 𝄇

Δεν μπόρεσα, δεν κράτησα, για σένανε εγκλημάτησα
Για σένα εγκλημάτησα, με ντρόπιασες κι αμάρτησα

Μια μικρή στο Περιστέρι μες στου Λαναρά δουλεύει
𝄆 Όλη μέρα μασουρίζει και το βράδυ μου γυρίζει 𝄇

Βάζει πούντρα και κραγιόνι κι έρχεται και μ' ανταμώνει
𝄆 Στην ταβέρνα ξεκινάμε και τη σούρα
το γλέντι αρχινάμε 𝄇

Σαν σουρώσει η μικρούλα, μου φωνάζει αχ μανούλα
𝄆 Το μυαλό μου μασουρίζει και σαν αργαλειός γυρίζει 𝄇

Τότε φεύγουμε για σπίτι και στο δρόμο σαν μαγνήτη
𝄆 Με τραβάει στην αγκαλιά της και μου δίνει τα φιλιά της 𝄇

Το πρωί βαλαντωμένη, σαν την κλώσα τη βρεγμένη
𝄆 Μες στου Λαναρά πηγαίνει και τον αργαλειό της 'φαίνει 𝄇

Μια μπαμπεσιά γυρέψανε προχθές να μου σκαρώσουν
𝄆 Και τη βουβή για χάρη σου να μου την εκαρφώσουν 𝄇

Μα μόλις εμετρήθηκα και μπήκα μες στα ούλα
𝄆 Κι αντάμικα 'ξηγήθηκα για σένανε, βρε Κούλα 𝄇

Και έχε το υπόψη σου, μανούρι και κανέλα
𝄆 Να μου ξηγιέσαι τίμια, μην κάνω καμιά τρέλα 𝄇

Και γίνουνε χαλάσματα, εκεί στη γειτονιά σου
𝄆 Και κλάφτε τότε άδικα, εσύ και η μαμά σου 𝄇

𝄆 Μια νύχτα κάτω στο Πασαλιμάνι μια νόστιμη Σμυρνιά
Μικρούλα που σε ντέρτι μού 'χει βάλει και πόνο στην καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Μου λέει τρέξε στη βαρκούλα κι έλα σε θέλω συντροφιά
Να πάμε μια τσαρκούλα στην Καστέλλα, στην όμορφη βραδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Η βάρκα θα πηγαίνει αγάλι αγάλι στα κύματα γλυκά
Σε πλάνο θα μας φέρει ακρογιάλι σε μέρη μαγικά 𝄇 (Σ)

𝄆 Μια όμορφη μελαχρινή, ναζιάρα και σκερτσόζα 𝄇
𝄆 Τόσο πολύ με τυραννεί και μου κρατάει πόζα 𝄇

𝄆 Θα τη ζυγώσω μια βραδιά και θα την ερωτήσω 𝄇
𝄆 Πως γίνεσαι τόσο κακιά, για σένα θ' αρρωστήσω 𝄇

𝄆 Τα κατσαρά σου τα μαλλιά, τα μάτια σου τα μαύρα 𝄇
𝄆 Μες στη δική μου αγκαλιά θα σβήσουν κάθε λαύρα 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Μες στη δική μου αγκαλιά θα σβήσουν κάθε λαύρα
Τα κατσαρά σου τα μαλλιά, τα μάτια σου τα μαύρα

𝄆 Θα μεθύσω πάλι απόψε, βρε παιδιά
Τα 'μπλεξα με μια Σμυρνιά στην Κοκκινιά 𝄇
Θα μεθύσω, θα γλεντήσω ως το πρωί, αχ, γλυκιά μου

𝄆 Πείσματα με κάνει, αμάν, θα με τρελάνει
Μες στη γειτονιά της, θα βρει τον μπελά της 𝄇

𝄆 Έλα εδώ γλυκιά Σμυρνιά μου, μερακλού
Να σε κάνω εγώ δικιά μου γιαβουκλού 𝄇
Να δεις τα γούστα που θα βρεις μ' εμένανε, αχ, Σμυρνιά μου

𝄆 Πείσματα με κάνει, αμάν, θα με τρελάνει
Μες στη γειτονιά της, θα βρει τον μπελά της 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

𝄆 Τη μικρή ζωή που ζούμε, γλέντησε τη να χαρούμε 𝄇

𝄆 Έξω φτώχεια τράγκα-τράγκα, κόσμε ξόδευε τα φράγκα 𝄇 (Σ)

𝄆 Μια φορά βρε κόσμε ζούμε, ένας-ένας θα διαβούμε 𝄇

𝄆 Έξω φτώχεια τράγκα-τράγκα, κόσμε ξόδευε τα φράγκα 𝄇 (Σ)

𝄆 Γλέντησε την, τη ζωή σου, θα πεθάνεις, συλλογίσου 𝄇

𝄆 Έξω φτώχεια τράγκα-τράγκα, κόσμε ξόδευε τα φράγκα 𝄇 (Σ)

𝄆 Ποιος τα πήρε βρε μαζί του, άλλο άπο το κορμί του 𝄇

𝄆 Έξω φτώχεια τράγκα-τράγκα, κόσμε ξόδευε τα φράγκα 𝄇 (Σ)

Μια χήρα από την Κοκκινιά που βάφει τ' άσπρα της μαλλιά
Άντρα γυρεύει για να βρει, να είν' από τη φυλακή

Για σένα κι όχι γι' άλλονε έχω σεβντά μεγάλονε
Μάγκα μου κι αλανιάρη μου, τι θα γινεί το χάλι μου

Χήρα για κάθισε καλά, θα σου τσακίσω τα πλευρά
Οι μπάτσοι θα με πιάσουνε κι ευθύς θα με δικάσουνε

Εγώ για σένα τα τραβώ, τα ντέρτια σου και τον καημό
Μάγκα μου με βαλάντωσες και την καρδιά μου ράισες

Μικρή-μικρή σ' αγάπησα, σε πόνεσα ο καημένος
𝄆 Και νόμιζα πως θα γινώ μαζί σου ευτυχισμένος 𝄇 (Σ)

Μα τώρα που μεγάλωσες, μου κάνεις κορδελάκια
𝄆 Μου δείχνεσαι σκληρόκαρδη και με κερνάς φαρμάκια 𝄇 (Σ)

Στους δρόμους που θα τριγυρνάς, αγάπες θα γυρεύεις
𝄆 Σαν τη δική μου την καρδιά, δεν θά βρεις να το ξέρεις 𝄇 (Σ)

Αν ήξερα πως ήσουνα τόσο πολύ γκρινιάρα
𝄆 Μαζί σου δεν θα 'ρχόμουνα, μικρή μου πεισματάρα 𝄇

Θ' άφηνα την καρδούλα μου, χωρίς καημό και πόνο
𝄆 Και θά 'χα συντροφιά πιστή το κατοστάρι μόνο 𝄇

Μες στην ταβέρνα μοναχός, πάντα θα ξενυχτούσα
𝄆 Κι από το βράδυ ως το πρωί, με κέφι θα γλεντούσα 𝄇

Μα τώρα που μπερδεύτηκα, στα χέρια τα δικά σου
𝄆 Δεν θα μπορέσω ούτε στιγμή, να φύγω από κοντά σου 𝄇

Εγείραν τα κλωνάρια μου, ωχ μικρό, μελαχρινό
𝄆 Στη γη και μαραθήκαν 𝄇

Κι όσα πουλιά καθόντανε, ωχ μικρό, σγουρό, γλυκό
𝄆 Όλα μ' απαρνηθήκαν 𝄇

Ξεράθηκαν και τα κλαριά, ωχ μικρό μελαχρινό
Που 'χτιζα τη φωλιά μου 𝄇

Σωθήκαν και τα γιατρικά, ωχ μικρό, σγουρό, γλυκό
𝄆 Που υγιαίναν την καρδιά μου 𝄇

Μικροπαντρεμενάκι μου, έσβησα απ' το μεράκι μου
𝄆 Κι έλιωσα απ' το μαράζι σου κι απ' το τρελό το νάζι σου 𝄇 (Σ)

Μου φέρθηκες μπαμπέσικα κι απελπισμένος βρέθηκα
𝄆 Τον όρκο σου τον πάτησες κι ό,τι είπες δεν το κράτησες 𝄇 (Σ)

Βγαίνεις κρυφά απ' τον άντρα σου, τις νύχτες απ' τη μάντρα σου
𝄆 Μ' άλλον γλεντάς τα κάλλη σου και με ξεχνάς στη ζάλη σου 𝄇 (Σ)

Μελωδία

𝄆 Τον όρκο σου τον πάτησες κι ό,τι είπες δεν το κράτησες 𝄇 (Σ)

Μικρός αρρεβωνιάστηκα, κορόιδο που πιάστηκα
𝄆 Και πήρα μια μπεμπέκα, μαγκιόρα, για γυναίκα 𝄇

Στον γάμο, μάγκα, νά 'σουνα, να δεις καλαμπαλίκι
𝄆 Σαν νά 'μουνα υπόδικος και περιμένω δίκη 𝄇

Και βγήκε η απόφαση πως είμαι παντρεμένος
𝄆 Να κουβαλώ καθημερνώς, σαν γάιδαρος στρωμένος 𝄇

Επήρα τη γυναίκα μου, παίρνω το μπουγιουρντί μου
𝄆 Τα σέα μου, τα μέα μου, και βουρ για το τσαρδί μου 𝄇

Την άλλη μέρα ξύπνησα, τότε να δεις μεράκια
𝄆 Αφού δεν είχαμε ψιλή, αυτή ήθελε χαδάκια 𝄇

Να φύγω και να κουνηθώ, δεν μ' άφηνε απ' το σπίτι
𝄆 Κι έναν χαλκά από σίδερο μου κόλλησε στη μύτη 𝄇

Θα 'ρθώ με τις κιθάρες μου και με τα μαντολίνα
𝄆 Για να σου πω μικρούλα μου, χίλια τραγούδια φίνα 𝄇

Να είσαι στο παράθυρο για να σε καμαρώσω
𝄆 Το γράμμα πού 'γραψα για σε, κρυφά να σου το δώσω 𝄇

Το τι σου γράφω μάτια μου είναι μεγάλη αλήθεια
𝄆 Είναι καημός που κρύβω γω, δυο χρόνια μες στα στήθια 𝄇

Για να το νιώσω αν δεχτείς, τα λόγια αν πιστέψεις
𝄆 Της γλάστρας τον βασιλικό, με τρόπο να χαϊδέψεις 𝄇

𝄆 Στον Πειραιά που κατοικώ από μικρό παιδάκι 𝄇
𝄆 Μια κούκλα με σγουρά μαλλιά με πότισε φαρμάκι 𝄇

𝄆 Κάθε βραδάκι διάβαινα από τη γειτονιά της 𝄇
𝄆 Και μ' έκανε να τρελαθώ με τα καμώματά της 𝄇

𝄆 Ξανθιά μου Πειραιώτισσα, μάζεψε τα μυαλά σου 𝄇
𝄆 Γιατί θα γίνει φονικό και θά 'βρεις τον μπελά σου 𝄇

Μελωδία

Γιατί θα γίνει φονικό και θά 'βρεις τον μπελά σου
Γιατί θα γίνει φονικό, μάζεψε τα μυαλά σου

Πατρινή, πεντάμορφη κοπέλα 𝄆 θέλω να μου πεις 𝄇
Σε μπελά 'βαλες πολλούς κι εμένα 𝄆 τι είν' αυτό το «μις»𝄆

Αχ, αχ, Μις Ελλάς, τι είναι τούτα που τραβάς
Σε ζηλεύουν όλα τα κορίτσια, θέλουν Μις Ελλάς
Αχ, αχ, Μις Ελλάς, τι είναι τούτα που τραβάς
Σε ζηλεύει τώρα κι η δική μου, είναι να γελάς

Είμαι δα κι εγώ αρραβωνιασμένος 𝄆 σε μια γειτονιἀ 𝄇
Κι ήθελα να παντρευτώ ο καημένος 𝄆 με μια πουρναριά 𝄇

Αχ, αχ, Μις Ελλάς, τώρα 'σύ μου τα χαλνάς
Δεν παντρεύουμαι, μου λέγει ακόμα, πω πω πω πω, μπελάς
Αχ, Αχ, Μις Ελλάς, τώρα 'σύ μου τα χαλνάς
Θέλω νά 'μπω στο «Ντελίς» μου λέγει, νά 'βγω μις Ελλάς

𝄆 Τι μου παραπονιέσαι, τι θέλεις να μου πεις 𝄇
𝄆 Γιατί με είδες με μια άλλη, θε να σκοτωθείς 𝄇

𝄆 Βρε, τώρα είναι μόδα σε όλο τον ντουνιά 𝄇
𝄆 Πολλές γυναίκες νά 'χει ο άντρας κι όχι μόνο μια 𝄇

𝄆 Γι' αυτό κι εγώ έχω μπλέξει μέσα στην Κοκκινιά 𝄇
𝄆 Με μια καμωματού, τσαχπίνα, έμορφη Σμυρνιά 𝄇

𝄆 Να κάνεις την κορόιδα και πια να μη ρωτάς 𝄇
𝄆 Αν θες με μένα για να ζήσεις να καλοπερνάς 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

Μοίρα με καταδίκασες, σαν τον βαρυποινίτη
Και μ' έριξες να σέρνουμαι, στον βίο του αλήτη

𝄆 Τι ζωή τι ζωή είν αυτή που κάνω
Μες στον δρόμο θα πεθάνω 𝄇

Μαραίνονται τα νιάτα μου, με στεναγμό και πόνο
Ζωή πως με τυράννησες, εγώ το ξέρω μόνο

Τι ζωή τι ζωή είν αυτή που κάνω
Μες στον δρόμο θα πεθάνω

Και τα λιθάρια που πατώ κι εκείνα με γνωρίζουν
Αλήτη με φωνάζουνε και την καρδιά μου σχίζουν

Τι ζωή τι ζωή είν αυτή που κάνω
Μες στον δρόμο θα πεθάνω

Εγώ σου έδωσα την κάθε μια πνοή μου
Κι εσύ φαρμάκι με κερνάς σιγά-σιγά
𝄆 Εγώ πεθαίνω κι εσύ παίζεις τη ζωή μου
Μονά-ζυγά, μονά-ζυγά, μονά-ζυγά 𝄇

Με κοροϊδεύεις και με όλα σου τα δίκια
Που η θέλησή μου είναι καλάμι και λυγά
𝄆 Τα αισθήματά μου τά 'χεις παίξει σαν φιστίκια
Μονά-ζυγά, μονά-ζυγά, μονά-ζυγά 𝄇

Δεν φταις εσύ, μα εγώ που έχω κάνει λάθη
Και υποχώρησα στον πρώτο σου καυγά
𝄆 Κι όταν θα χάσεις της καρδιάς μου το καλάθι
Δεν θα μπορείς να παίξεις πια μονά-ζυγά 𝄇

𝄆 Μέσα σ' ωραία ρεματιά 𝄇
𝄆 Μέσα σ' ωραία ρεματιά που τρέχει το νεράκι
Θέλω να είμαι μοναχός, να σε ξεχνώ λιγάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Μονάχος μες στη μοναξιά 𝄇
𝄆 Μονάχος μες στη μοναξιά ν' ακούω τα πουλάκια
Και να μου βγάζουν της καρδιάς τόσα πικρά φαρμάκια 𝄇 (Σ)

𝄆 Ψεύτικε κόσμε τι απονιά 𝄇
𝄆 Ψεύτικε κόσμε, τι απονιά, πώς μ' έχεις καταντήσει
Και μοναχός μου να περνώ βασανισμένη ζήση 𝄇 (Σ)

Εγώ είμαι η χήρα, η αλανιάρα, η ναζού, η παιχνιδιάρα
Που μ' αγαπούν και με φωνάζουνε μπιζού, κούκλα, χαδιάρα

Είμαι η χήρα η μοντέρνα, που μεθώ μες στην ταβέρνα
Και γυρνώ παντού τα βράδια και γλεντώ με τη χαβάγια
Μα καμιά φορά τη μόδα τη ξεχνώ κι αλλάζω ρόδα
Κατεβάζω τ' οργανάκι, ε, ρε, πω, πω, πω, μεράκι

Στην αγορά τα ψαραδάκια σαν περνώ, πως με πειράζουν
Έχω μπαρμπούνι του Φαλήρου ζωντανό, όλοι φωνάζουν

Κι ένας μάγκας μαναβάκος, μου φωνάζει ο μορτάκος
Πάρε χήρα μου αγγουράκι και μεζέ στο καραφάκι
Κι ο χασάπης από πέρα, ντράγκα, ντρούγκα τη μαχαίρα
Έχω αφράτες μπριζολίτσες, για τις όμορφες χηρίτσες

Εισαγωγή & μελωδία

Είμαι η χήρα η μοντέρνα, που μεθώ μες στην ταβέρνα
Και γλεντώ με τ' οργανάκι, ε, ρε, πω, πω, πω, μεράκι
Το πρωί μες στον Περαία, πίνω ούζο με παρέα
Και το βράδυ στην Αθήνα, κολυμπώ μες στη ρετσίνα

𝄆 Μόρτη θέλω κι ας πεθάνω 𝄇
𝄆 Μόρτη θέλω κι ας πεθάνω, να φουμάρει και το μαύρο 𝄇

Να μου παίρνει σαντουράκι για να σπάμε νταλκαδάκι

Εγώ το μόρτη θα αγαπώ, γιατί μ' αυτόνανε γλεντώ
Μ' αυτόν κάνω τα κέφια μου και φεύγουνε τα ντέρτια μου

𝄆 Πω, πω, πω, τι θα γινώ 𝄇
𝄆 Πω, πω, πω, τι θα γινώ με το μόρτη που αγαπώ 𝄇

Βρε μορτάκι, αν δεν σε πάρω, ξεύρε το πως θα πεθάνω

Εγώ το μόρτη θα αγαπώ, γιατί μ' αυτόνανε γλεντώ
Μ' αυτόν κάνω τα κέφια μου και φεύγουνε τα ντέρτια μου

Σε γουστάρω μα διστάζω να στο ειπώ
Μην τυχόν και παραξηγηθώ
𝄆 Έλα μόρτισσα να νιώσεις και δεν θα το μετανιώσεις
Όλη την ωραία ρεμπέτικη ζωή 𝄇

Κι αν σ' αρέσει κάτσε πάντα συντροφιά
Να σε κάνω βόλτα στο ντουνιά
𝄆 Έλα μόρτισσα μη χάνεις σκέψου το πως θα πεθάνεις
Έλα για να νιώσεις την όμορφη ζωή 𝄇

Κι όταν όλα πλέον θα τα βαρεθείς
Και ζητήσεις να με παντρευτείς
𝄆 Το χατίρι σου θα κάνω φως μου με το παραπάνω
Μια κι εσύ μου στάθηκες εντάξει στη ζωή 𝄇

Μόρτισσα τα μάτια σου τα μαύρα τα γλυκά
Στο σεβντά τους μ' έριξαν και λιώνω μυστικά

𝄆 Φύγε μόρτισσα Σμυρνιά τραβά σ' άλλη γειτονιά
Με τα μάτια σου να κάψεις κι αλλουνού καρδιά 𝄇

Τέτοια μάτια μόρτικα ν' ανάβουνε φωτιά
Να κοιτούν μπαμπέσικα δεν βρήκα πουθενά

𝄆 Φύγε μόρτισσα Σμυρνιά τραβά σ' άλλη γειτονιά
Με τα μάτια σου να κάψεις κι αλλουνού καρδιά 𝄇

Δεν φοβάμαι τίποτα σε τούτο το ντουνιά
Μοναχά τα μάτια σου βρε μόρτισσα Σμυρνιά

𝄆 Φύγε μόρτισσα Σμυρνιά τραβά σ' άλλη γειτονιά
Με τα μάτια σου να κάψεις κι αλλουνού καρδιά 𝄇

𝄆 Αχ μόρτισσα εσύ, ψηλομυτού, φτάνει, πάψε να κοιτάς αλλού 𝄇
𝄆 Ξέρεις, κούκλα μου, για μένα είσαι εσύ το φως
Έλα του πουλιού το γάλα πάντοτε να τρως 𝄇

Αχ, μικρή διαβόλισσα, στον σεβντά σου κόλλησα
Ο αφράτος σου λαιμός είναι αγιάτρευτος καημός

𝄆 Πως θα γινείς καλογριά μου λες, μόρτισσα, να με γελάς μη θες 𝄇
𝄆 Κι αν το κάνεις, μάθε το, για το χατίρι σου
Θά 'ρθω να σε κλέψω από το μοναστήρι σου 𝄇

Αχ, μικρή διαβόλισσα, στον σεβντά σου κόλλησα
Ο αφράτος σου λαιμός είναι αγιάτρευτος καημός

Εισαγωγή & οργανικό μέρος & φινάλε

Όλοι κατηγορήσανε, μέσα στη γειτονιά σου
𝄆 Την τόση σου την απονιά, και τη σκληρή καρδιά σου 𝄇

Και μού 'παν να μη σ' αγαπώ, κι άλλη να βρω να ζήσω
𝄆 Γιατί εσύ δεν τ' άξιζες, τόσο να σ' αγαπήσω 𝄇

Μα ο κόσμος ό,τι θέλει ας πει, εγώ θα σ' αγαπάω
𝄆 Στης γης την άκρη αν τό 'λεγες, κι αν τό 'θελες θα πάω 𝄇

Μου προξενεύουν δυο, μου λεν να παντρευτώ
Μου προξενεύουν δυο, έναν γέρο κι έναν νιο
Μονάχη μου θα ζήσω, δεν θέλω παντρειά
Τα νιάτα θα γλεντήσω στον ψεύτικο ντουνιά

Δεν θέλω άντρα εγώ, σκοτούρες στο μυαλό
Δεν θέλω άντρα εγώ, ούτε γέρο ούτε νιο
Ο γέρος θα γυρεύει νανάκια απ' τις οχτώ
Κι ο νιος θε να ζηλεύει την πόρτα σαν κοιτώ

Δεν θέλω άντρα εγώ, μακριά τέτοιο κακό
Δεν θέλω άντρα εγώ, ούτε γέρο ούτε νιο
Μποέμικα θα ζήσω, ελεύθερο πουλί
Τα νιάτα δεν θα κλείσω σαν άλλες στο κλουβί

Δεν θέλω άντρα εγώ, ας πάει στο καλό
Δεν θέλω άντρα εγώ, ούτε γέρο ούτε νιο
Γυναίκες μου σας δίνω μια συμβουλή σωστή
Μακριά κι απ' τον πιο φίνο, καμιά μη γελαστεί

Θέλω να 'μαι μουρμουράκι, για να σπάω νταλκαδάκι
𝄆 Σαν γεμίζω τον λουλά μου, μαστουρώνω τα μυαλά μου 𝄇

Κι ύστερα σαν μαστουρώσω, τον καυγά θέλω να στρώσω
𝄆 Κι αν με πιάσει το πολιτσαμανάκι, είμαι πάλι μουρμουράκι 𝄇

Στον τεκέ όταν πηγαίνω, τα ντερβίσια περιμένω
𝄆 Κι απο κάτω απ' το σακάκι, έχω το μπαγλαμαδάκι 𝄇

Σαν μας πιάνει το μεράκι, παίρνει βόλτα το μαυράκι
𝄆 Και μου λένε μουρμουράκι, βάρα το μπαγλαμαδάκι 𝄇

𝄆 Το μεροδούλι θα το πιω κι απόψε στην υγεία σου
Και δεν πειράζει ας μην πονά η άσπλαχνη καρδιά σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Μου τό 'παν πως μ' αρνήθηκες γιατί δεν έχω πλούτη
Και πήρες γέρο πλούσιο μέσ' από το Δουργούτι 𝄇 (Σ)

𝄆 Και τώρα που παντρεύτηκες δεν θες να μ' αντικρίσεις
Κι όταν σου λεν' για μένανε λες πως δεν με γνωρίζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα έχε το υπόψη σου αν δεν θα ευτυχήσεις
Εγώ πάντα θα λαχταρώ σε μένα να γυρίσεις 𝄇 (Σ)

Από πιτσιρίκα με λέγανε μπαμπέσα
Κι έτυχε σε σένα να δώσω τόση μπέσα
𝄆 Μού 'φαγες όλα τα δαχτυλίδια
Και κοιμάμαι τώρα στα σανίδια 𝄇

Ό,τι και αν είχα προτού να σε γνωρίσω
Όλα στά 'χω δώσει για να σ' ευχαριστήσω
𝄆 Κι ύστερα από τόσα δαχτυλίδια
Μ' έχεις και κοιμάμαι στα σανίδια 𝄇

Μπράβο σου τσαχπίνη που μ' έχεις καταφέρει
Και σαν αντέχω ακόμα ένας θεός το ξέρει
𝄆 Δεν με νοιάζει για τα δαχτυλίδια
Μόνο που κοιμάμαι στα σανίδια 𝄇

𝄆 Στους απάνω μαχαλάδες 𝄇 (×3) πιάσανε δυο ντερβισάδες
Είχανε κι αργιλεδάκι και φουμάρανε μαυράκι
Παίζαν το μπαγλαμαδάκι για να σπάσουνε κεφάκι

𝄆 Γύρω γύρω μπαγλαμάδες 𝄇 (×3) και στη μέση ντερβισάδες
Και φουμάρουν χασισάκι για να σπάσουνε μεράκι
Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια και χορεύουν ντερβισάκια

𝄆 Ο λουλάς και το καλάμι 𝄇 (×3) μ' έφεραν σ' αυτό το χάλι
Ο λουλάς και το νεφέσι μ' έφεραν σ' αυτήν τη θέση
Ο λουλάς και το χασίσι μ' έφεραν σ' αυτήν την κρίση

𝄆 Παίζει το μπαγλαμαδάκι 𝄇
𝄆 Παίζει το μπαγλαμαδάκι και χορεύω ζειμπεκάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Φέρτε μου το λουλαδάκι 𝄇
𝄆 Φέρτε μου το λουλαδάκι, για να πιω αργελεδάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Μια και βρέθηκα μαζί σας 𝄇
𝄆 Μια και βρέθηκα μαζί σας, θα φουμάρω στο τσαρδί σας 𝄇 (Σ)

Σ' αγάπαγα και έλεγα πως είχες λίγη μπέσα
Μα εσύ μου την κοπάναγες γιατί ήσουνα μπαμπέσα

Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι η καρδιά σου
Μπαμπέσικα με κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου

Καθημερνώς μπαμπέσικα μ' εμέ συνελογιόσουνα
Και μ' είχες και περίμενα και μ' άλλον εξηγιόσουνα

Φτάνει πλέον τις μπαμπεσιές και βάλε λίγη μπέσα
Για να σ' αλλάξω τ' όνομα να μη σε λεν μπαμπέσα

Μη μου το λες μπαμπέσικα πες το με την καρδιά σου
Ξηγήσου μια φορά σπαθί μπαμπέσα στον νταλγκά σου

𝄆 Μπαμπέσικα τα μάτια σου μπαμπέσα κι η καρδιά σου 𝄇
𝄆 Μπαμπέσικα με κοίμιζες μέσα στην αγκαλιά σου 𝄇

𝄆 Μπαμπέσικα με τράβηξες μ' αυτήν την τσαχπινιά σου
Κι ωραία με κατάφερες να μπω στην αγκαλιά σου 𝄇 (Σ)

Επανάληψη διστίχου ως επωδός

𝄆 Το πέτυχες το κόλπο σου και μ' άναψες μαράζι
Και τώρα που με τύλιξες για μένα δεν σε νοιάζει 𝄇 (Σ)

Επανάληψη διστίχου ως επωδός

𝄆 Αφού στα δίχτυα μ' έμπλεξες και μ' έκανες να λιώνω
Πια δεν σου καίγεται καρφί για το δικό μου πόνο 𝄇 (Σ)

Επανάληψη διστίχου ως επωδός

Πάμε τσάρκα πέρα στο Μπαξέ Τσιφλίκι
Κούκλα μου γλυκιά απ' τη Θεσσαλονίκη
𝄆 Στου Νικάκη τη βαρκούλα γλυκιά μου Μαριγούλα
Θα σου παίξω φίνο μπαγλαμά 𝄇

Πάμε τσάρκα πέρα στο Καραμπουρνάκι
Να τα πιούμε μια βραδιά στο Καλαμάκι
𝄆 Κι από κει στο Μπεχτσινάρι σε φίνο ακρογιάλι
Θα σου παίξω φίνο μπαγλαμά 𝄇

Πάμε τσάρκα στην Ακρόπολη στη Βάρνα
Κι από κει στα κούτσουρα στου Δαλαμάγκα
𝄆 Μαριγώ θα σε τρελάνει ν' ακούσεις τον Τσιτσάνη
Να σου παίξει φίνο μπαγλαμά 𝄇

Σαλπάρει η βαρκούλα απαλά
Και με πάει μακριά, μες στη μπαρμπαριά
Ποθώ γλυκές νεράιδες να δω
Κι από κορμί ξωτικό, μαγικό χορό

Να χαϊδέψω μαύρα μαλλιά, να φιλήσω χείλη μελιά
Κι από μια μαριόλα γλυκιά ν' ακούσω μια βραδιά
Ένα τραγούδι τ' Αλγέρι, τραγούδι του καμηλιέρη
Σ' ένα γλυκό αφρικάνικο σκοπό

𝄆 Μελωδία & και επωδός 𝄇

Δεν έχω αγάπη μου λεφτά, αμάν, αμάν
Το ίδιο μπαλαμούτι
Οι μάγκες μου τα φάγανε, αμάν, αμάν
Τώρα μες στο μπαρμπούτι

Όσα κι αν είχα, τά 'χασα, αμάν, αμάν
Τους φίλους μου και σένα
Και σαν τρελός το έριξα, αμάν, αμάν
Τώρα μες στην ταβέρνα

Δεν έχω αγάπη μου λεφτά, αμάν, αμάν
Να πιω για να μεθύσω
Και να τα κάνω θάλασσα, αμάν, αμάν
Το ντέρτι μου να σβήσω

Άτιμο ζάρι που κυλάς, αμάν, αμάν
Κι όπου κι αν θες πηγαίνεις
Πες μου τι σού 'κανα κι εγώ, αμάν, αμάν
Και όλο μου τα παίρνεις

Χθες το βράδυ στο μπαρμπούτι
𝄆 Άιντε μου τη σκάσαν μπαλαμούτι 𝄇

Όλο μπαρμπουτζήδες φίνοι
𝄆 Άιντε στ' Αργυρού το μπιτιρίνι 𝄇

Παίζαμε γεμάτο ζάρι
𝄆 Άιντε και δεν έπαιρνα χαμπάρι 𝄇

Και μ' αφήσανε στον άσο
𝄆 Άιντε κι είμαι αδέρφι μου να σκάσω 𝄇

Χάνω μ' άσοι τις διακόσιες
𝄆 Άιντε και με ντόρτια άλλες τρακόσιες 𝄇

Το ζακέτο βάζω σάνο
𝄆 Άιντε φέρνω δυάρες και το χάνω 𝄇

Κάνω βόλτα και φουμάρω
𝄆 Άιντε ξαναπαίζω και ρεφάρω 𝄇

Τώρα αδέρφι ντερβισάκι
𝄆 Άιντε μπαγλαμά και χασισάκι 𝄇

Μπατίρη με κατάντησες, στους δρόμους να γυρίζω
𝄆 Κι απ' όξω από την πόρτα σου, μόρτικα να σφυρίζω 𝄇

Παλάτια έχασα πολλά, για τα γλυκά σου μάτια
𝄆 Με πλάνεψαν το φουκαρά και μ' έκαναν κομμάτια 𝄇

Μέσα στην τόση συμφορά οι φίλοι με γελούνε
𝄆 Μπατίρη με φωνάζουνε και με κατηγορούνε 𝄇

Ρέμπελος πάντα γυρνάω και μονάχος την περνάω
𝄆 Τι τραβώ κανείς δεν ξέρει, σαν πουλί με δίχως ταίρι 𝄇

Μόνος στρώνω και κοιμάμαι, μόνος κλαίω και λυπάμαι
𝄆 Και αν τύχει ν' αρρωστήσω, ποια πορτούλα να χτυπήσω 𝄇

Σαν μπεκιάρης όποιος ζήσει, τον καημό μου θα γνωρίσει
𝄆 Που δεν έχω άλλο φίλο, μια γατούλα κι έναν σκύλο 𝄇

Μπεκρή και μόρτη μ' έκαμαν αυτά τα πείσματα σου
Και μεθυσμένος να γυρνώ πάντα στη γειτονιά σου
Μα εσύ ούτε γυρνάς να ιδείς πως έχω κατηντήσει
𝄆 Για να σου πω τον πόνο μου, η φλόγα μου να σβήσει 𝄇

Να σ' απολαύσω δεν μπορώ, δεν ξεύρω τι να κάμω
Λυπήσου με μικρούλα μου, μη θέλεις να πεθάνω
Άλλαξε πια τη γνώμη σου και τη σκληρή καρδιά σου
𝄆 Και άφησέ με να ριχτώ μέσα στην αγκαλιά σου 𝄇

Ένα βράδυ στο χορό μου λέει σ' αγαπώ
Μια τσαχπίνα μερακλού, πλανεύτρα και ναζού
Και με ψεύτικα φιλιά, αχ, μου πήρε τα μυαλά
Μα τώρα με κοιτά, πόζα μου κρατά
Αχ, και με παρατά, μ' άλλονε γλεντά

Μπέκρος δεν είμ' εγώ, βρε κι αν πίνω και μεθώ
Πίνω να ζαλιστώ, αχ, το ντέρτι μου να ξεχνώ
Πο' 'χω βρε στην καρδιά, για μια άτιμη γενιά
Κι αν δεν την παντρευτώ, θε να σκοτωθώ

Σκύλα μη με τυραννάς, στον πόνο μη γελάς
Κι εγώ είμαι μερακλής, νταής και μπελαλής
Μα η ψεύτρα σου η καρδιά, θα με κάνει βρε φονιά
Μπαμπέσικο μικρό, σκέψου πως πονώ
Και σβήσε τη φωτιά, πο' 'χω στην καρδιά

Μπέκρος δεν είμ' εγώ, βρε κι αν πίνω και μεθώ
Πίνω να ζαλιστώ, αχ, το ντέρτι μου να ξεχνώ
Πο' 'χω βρε στην καρδιά, για μια άτιμη γενιά
Κι αν δεν την παντρευτώ, θε να σκοτωθώ

Μελωδία

Μπέκρος δεν είμ' εγώ, βρε κι αν πίνω και μεθώ
Πίνω να ζαλιστώ, αχ, το ντέρτι μου να ξεχνώ
Πο' 'χω βρε στην καρδιά, για μια άτιμη γενιά
Κι αν δεν την παντρευτώ, θε να σκοτωθώ

𝄆 Θα μεθώ και θα τα σπάω 𝄇
𝄆 Μπελαλής πια θα γινώ 𝄇
𝄆 Γιατί λες πως δεν με θέλεις 𝄇 (×3)
𝄆 Αφού ξεύρεις πως πονώ 𝄇

Αμάν, γιάλα, αμάν, όπλες
Αθηναία μου για σένα θα χαθώ
Αμάν, γιάλα, αμάν όπλες
Αθηναία μου για σε θα τρελαθώ

𝄆 Στις ταβέρνες για τα σένα 𝄇
𝄆 Μέρα, νύχτα τριγυρνώ 𝄇
𝄆 Αθηναία μου τσαχπίνα 𝄇 (×3)
𝄆 Για τα σένα θα χαθώ 𝄇

Αμάν, γιάλα, αμάν όπλες
Αθηναία μου για σε θα τρελαθώ
Αμάν, γιάλα, αμάν, όπλες
Αθηναία μου για σένα θα χαθώ

Αυτοσχεδιασμός & μελωδία επωδού

Τούτ' οι μπάτσοι που 'ρθαν τώρα, τι γυρεύουν τέτοια ώρα
Μπλόκο ήρθαν να μας κάνουν και τον μάπα να μας πάρουν
Θα μας πάρουν το καλάμι και θα μείνουμε χαρμάνι
Κι ύστερα, ρε, που θα τα βρω, αργιλέ, καλάμι, μαύρο

Ίσα ρε σεις, μπιλαντέρια, τον λουλά πιάστε στα χέρια
Πρέπει να μη φοβηθούμε, άγρια να 'ξηγηθούμε

Πιάσε Γιάννη τον λουλά μας, πιάσε και τον μπαγλαμά μας
Να μη μας τα πιάσουνε και θα μας δικάσουνε
Τον μάπα εμείς δεν δίνουμε, το αίμα μας το χύνουμε
Τραβάτε τα μαχαίρια σας, τον αργιλέ στα χέρια σας

Ίσα ρε σεις, μπιλαντέρια, τον λουλά πιάστε στα χέρια
Πρέπει να μη φοβηθούμε, άγρια να 'ξηγηθούμε

Μελωδία επωδού

Μπήκε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τά 'χει χάσει
Και παλτουδιά καινούργια τρέχει ν' αγοράσει
𝄆 Μα το δικό μου κι αν επάλιωσε παλτό
Φράγκο δεν δίνω κι ούτε νοιάζομαι γι αυτό 𝄇

Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει από το κρύο
Θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο
𝄆 Κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό
Θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό 𝄇

Κι αν δεν ανάβουμε, κουκλίτσα μου, μαγκάλι
Θα 'μαι ζεστός μες στη δική σου την αγκάλη
𝄆 Το πιο θερμό καλοριφέρ είν' τα φιλιά
Σαν θα κοιμόμαστε, κουκλίτσα μου, αγκαλιά 𝄇

Κι έτσι δεν θά 'χουμε ανάγκη από φώτα
Θα την περνάμε μια χαρά, ζωή και κότα
𝄆 Και θα κοιμόμαστε κι οι δυο απ' τις εννιά
Να μη μας πιάνει ξεροβόρι παγωνιά 𝄇

𝄆 Απόψε θά 'ρθω αμάν γιάλα, μπίντα γιάλα
Απόψε μπαρμπουνάρα μου
βρε κουκλάρα μου 𝄇
Απόψε θά 'ρθω πια κι εγώ, στη Δραπετσώνα να σε βρω
Γιατ' από 'κείνη αμάν γιάλα, μπίντα γιάλα
𝄆 Γιατ' από 'κείνη τη βραδιά 𝄇
Μού 'χεις κολλήσει στην καρδιά

𝄆 Μαζί μου θά 'χω αμάν γιάλα, μπίντα γιάλα
Μαζί μου μπαρμπουνάρα μου
βρε κουκλάρα μου 𝄇
Μαζί μου θά 'χω παστουρμά, ούζο κρασί και μπαγλαμά

Να μου χορέψεις αμάν γιάλα, μπίντα γιάλα
𝄆 Να μου χορέψεις κούκλα μου 𝄇
Και πάρε μου τα ούλα μου

𝄆 Κι αν έχεις άλλον αμάν γιάλα, μπίντα γιάλα
Κι αν έχεις μπαρμπουνάρα μου
βρε κουκλάρα μου 𝄇
Κι αν έχεις άλλον σεβνταλή, κανένα μόρτη μπελαλή
Πες του να στρίβει αμάν γιάλα, μπίντα γιάλα
𝄆 Πες του να στρίβει κούκλα μου 𝄇
Και πάρε μου τα ούλα μου

Σαν βγαίνει ο Χότζας στο τζαμί, αργά σαν σουρουπώνει
𝄆 Όταν θα πει το μπιρ αλλάχ, μπιρ αλλάχ
Το στήθος μου ματώνει 𝄇

Τέτοια στιγμή σε γνώρισα, στα μακρινά τα ξένα
𝄆 Κι όταν ακούω μπιρ αλλάχ, μπιρ αλλάχ
Ο νους μου πάει σε σένα 𝄇

Στα βάθη της Ανατολής, στη μαύρη ερημιά μου
𝄆 Όταν ακούω μπιρ αλλάχ, μπιρ αλλάχ
Ραΐζεται η καρδιά μου 𝄇

Τώρα το απεφάσισα, μποέμης για να γίνω
𝄆 Και για τον κόσμο στο εξής δεκάρα να μη δίνω 𝄇

Σ' αυτόν τον ψεύτικο ντουνιά, μποέμικα θα ζήσω
𝄆 Τη λεβεντιά, τα νιάτα μου να τα ευχαριστήσω 𝄇

Στον κόσμο πια μποέμικα τώρα διασκεδάζω
𝄆 Και πόνο μέσα στην καρδιά ο δόλιος πια δεν βάζω 𝄇

Ζήτω η μποέμικη ζωή, δεν θα σε λησμονήσω
𝄆 Και στη στερνή μου τη στιγμή θα σε αναζητήσω 𝄇

Είμαι μια μποέμ μαγκιόρα, που τα λέγω όλα φόρα
Και μεθώ και οριγιάζω και λεφτά δε λογαριάζω
Όπου μπαίνω τράκες κάνω, αχ, κι όποιον μπλέξω τον ξεκάνω

Αχ, γλέντι και μεθύσι, ούζο και χασίσι
Έτσι θέλω στη ζωή μου, να περνώ μποέμικα

Μέρα-νύχτα στις ταβέρνες, το πρωί μες στους τεκέδες
Την τραβώ και μαστουριάζω, το κεφάλι μου μπαφιάζω
Έτσι πρέπει να γλεντάμε, στη ζωή να την περνάμε

Αχ, γλέντι και μεθύσι, ούζο και χασίσι
Έτσι θέλω στη ζωή μου, να περνώ μποέμικα

Αμανές & αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Μποέμισσα, ξανθιά γαλανομάτα
Γόησσα, αφράτη ζηλευτή
Μ' άναψες καημούς πολύ μεγάλους
Είναι μαρτύριο για μένα η ζωή

Ένας μαγνήτης είναι η ματιά σου
Ζαλίζει, ξεμυαλίζει, σαν κοιτάς
Μα εμένα χρόνια τώρα βασανίζεις
Με κοροϊδεύεις κι όλο λες πως μ' αγαπάς

Μες στη καρδιά χρυσό παλάτι σου έχω
Σκλάβο μ' έκανες, τι θα γίνω
Μποέμισσα, στο λέγω δεν αντέχω
Τα γαλανά σου μάτια πάντα λαχταρώ

Μέσα στην Αμερική, η νέα μπόμπα έχει βγει
𝄆 Πέφτει μια στη Γιαπωνία και χαλάει η κοινωνία
χάλασε όλη η κοινωνία 𝄇

Ρίχνουν δεύτερη παιδιά, τρόμαξ' όλη η Γιαπωνιά
𝄆 Αν θα ρίχνανε και τρίτη, όρθιο δεν θά 'ταν σπίτι 𝄇

Μέσ' από τη Μαντζουρία, τους σπαράζουν τα θηρία
𝄆 Και ο Τρούμαν απ' την άλλη και τους σπάσαν το κεφάλι 𝄇

Οι γιαπωνέζοι παίρνουν δρόμο, με πολύ μεγάλο τρόμο
𝄆 Και τον Βούδα προσκυνούνε, απ' τη μπόμπα να σωθούνε 𝄇

Ο Χιροχίτο ανεστενάζει, Χίτλερ, Μουσολίνι, κράζει
𝄆 Πάει η νίκη, πάει η δόξα, σίγουρα θα μού 'ρθει λόξα 𝄇

Αχ, βρε Χίτλερ μπογιατζή μου, Ντούτσε μου φιγουρατζή μου
𝄆 Ο Άξονας μας είναι δράμα, γύρισε κορώνα γράμμα 𝄇

Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα απλώνει, σκοτάδι βαθύ
Κορίτσι ξένο, σαν ίσκιος πλανιέται, μονάχο στη γη
Χωρίς ντροπή, αναζητεί
Τον ήλιο που έχει χαθεί, στα σκοτάδια να βρεί

Μπορεί να το 'χουν πλανέψει ακρογιαλιές, δειλινά
Και σκλαβωμένη για πάντα κρατούνε τη δόλια καρδιά
Μπορεί ακόμα, μπορεί, να έχει πια τρελαθεί
Και τότε ποιος θα ρωτήσει να μάθει ποτέ το γιατί

Μελωδία

Μπορεί ακόμα, μπορεί, να έχει πια τρελαθεί
Και τότε ποιος θα ρωτήσει να μάθει ποτέ το γιατί

Μελωδία

Χωρίς ντροπή, αναζητεί
Τον ήλιο που έχει χαθεί, στα σκοτάδια να βρεί

Μπορεί να το 'χουν πλανέψει ακρογιαλιές, δειλινά
Και σκλαβωμένη για πάντα κρατούνε τη δόλια καρδιά

Φέρε μου, Πέτρο, αργιλέ, παίξε και μπουζουκάκι
𝄆 Για να μου φύγει ο πόνος μου, βρ' αμάν, αμάν, και τ' άτιμο μεράκι

Μου το 'σκασε η γκόμενα κι ήρθα να νταλγκαδιάσω
𝄆 Φέρε μου βόλτα τον λουλά, βρ' αμάν, αμάν, λιγάκι να ξεχάσω

Τρεις μέρες ψάχνω να τη βρω, όπου την αντικρίσω
𝄆 Να ξέρεις βρε Πετράκη μου, βρ' αμάν, αμάν, πως θα την ξεφτιλίσω

Θα της ανοίξω μια πληγή,πάντα να με θυμάται
𝄆 Να μάθει για να σέβεται, βρ' αμάν, αμάν, τους μάγκες να φοβάται

𝄆 Μπουζούκι μου διπλόχορδο, μπουζούκι μου καημένο
Μονάχα εσύ παρηγορείς κάθε φαρμακωμένο 𝄇 (Σ)

𝄆 Το ντέρτι που 'χω στην καρδιά το ξέρεις και λυπάσαι
Πριν να με κάψεις άπιστη, ποιος ήμουν το θυμάσαι 𝄇 (Σ)

𝄆 Τώρα με αποστρέφονται, με λένε αλανιάρη
Τι θέλω τέτοια μια ζωή, ο Χάρος ας με πάρει 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αν είμαι αλάνης φουκαράς, δεν φταίω σας το λέω
Για δυο ματάκια ψεύτικα μέρα και νύχτα κλαίω 𝄇 (Σ)

𝄆 Μπουζούκι σύντροφε πιστέ, εσύ μονάχα μένεις
Αυτήν την ψεύτικη ζωή να μου την εγλυκαίνεις 𝄇 (Σ)

Θέλω να γίνω μπουφετζής σε τούρκικους τεκέδες
Να 'ρχονται οι χανούμισσες, να πίνουν αργιλέδες

Και όταν μπαίνω στον τεκέ, βλέπω τρία μεράκια
Τρεις κοπέλες έμορφες να πίνουν τσιμπουκάκια

Η μια βαστάει τον αργιλέ κι η άλλη τον πατάει
Κι η τρίτη, η μικρότερη, γυρεύει να φουμάρει

Η μια παίζει τον μπαγλαμά κι η άλλη το μπουζούκι
Και η τρίτη, η μικρότερη, τρελή στο μαστουρλούκι

Θέλω να γίνω ο μπουφετζής, σε τούρκικους μπουφέδες
Να 'ρχονται οι χανούμισσες, με δίχως φερετζέδες

Πήγα κι εγώ κάποια βραδιά και μπήκα στα μεράκια
Γνώρισα τρεις χανούμισσες, τρία σωστά κουκλάκια

Η μια μου ρίχνει μια ματιά, η άλλη μου γελάει
Η τρίτη, η μικρότερη, γλυκά μου τραγουδάει

Όλες τα τσιγαράκια τους τραβάνε με μεράκι
και μπουφετζή φωνάζουνε, φέρε μας καφεδάκι

Τα κόλπα σου τα πέτυχες και μ' έχεις μπλέξει τώρα
Γι' αυτό σε παραδέχομαι στον έρωτα μαγκιόρα

𝄆 Μπράβο για τη μαστοριά σου
Και τη τόση τσαχπινιά σου 𝄇 (Σ)

Τον έξυπνο κι αν έκανα δεν βγήκα κερδισμένος
Σ' αγάπησα και βρίσκομαι στο ντέρτι σου μπλεγμένος

𝄆 Μπράβο για τη μαστοριά σου
Και τη τόση τσαχπινιά σου 𝄇 (Σ)

Μ' εσένα παραδέχομαι πως δεν τα βγάζω πέρα
Με κόλπα που με τύλιξες μου πήρες τον αέρα

𝄆 Μπράβο για τη μαστοριά σου
Και τη τόση τσαχπινιά σου 𝄇 (Σ)

Μπράβο, σε παραδέχομαι, μαστόρισσα σε όλα
𝄆 Γιατί ποντάρεις έξυπνα, μαστόρισσα
Και κάνεις καραμπόλα 𝄇

Σαν άσος αναδείχθηκες κι απ' όλες ξεχωρίζεις
𝄆 Μπορείς και βρίσκεις το κουμπί, μαστόρισσα
Και τις καρδιές ορίζεις 𝄇

Και εγώ σε αναγνώρισα και θύμα σου θα γίνω
𝄆 Χαλάλι σου μαγκιόρισσα, μαστόρισσα
Και τη ζωή μου δίνω 𝄇

𝄆 Με χαμόγελο, με κέφι, πως με καταφέρνεις και γελάς
Μπράβο σου πώς με δουλεύεις κι όλο φίνα την περνάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Μες στις γειτονιές γυρίζεις, σαν τα τρελοκόριτσα
Δεν μ' αρέσουν τέτοια κάλλη, λόγια κουτσομπόλικα 𝄇 (Σ)

𝄆 Μού 'ρχεσαι ξελογιασμένη, απ' τις φλιτζανούδες που γυρνάς
Πάντα παρολί με φέρνεις, μπράβο σου πως την περνάς 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

Πάντα παρολί με φέρνεις, μπράβο σου πως την περνάς
Μού 'ρχεσαι ξελογιασμένη, απ' τις φλιτζανούδες που γυρνάς

Ο δρόμος πάλι μ' έφερε, απόψε να περάσω
Μπρος στο κλειστό σπιτάκι μας, για τη χαμένη αγάπη μας
Ως το πρωί να κλάψω

Μπρος στα κλειστά παράθυρα, μπροστά στα σκαλοπάτια
Κι απόψε ξημερώθηκα, με δακρυσμένα μάτια

Του χωρισμού οι κλειδαριές, βαριά τό 'χουν κλειδώσει
Αγάπη μου χωρίσαμε, το σπίτι μας το κλείσαμε
Και τό 'χω μετανιώσει

Μπρος στα κλειστά παράθυρα, μπροστά στα σκαλοπάτια
Κι απόψε ξημερώθηκα, με δακρυσμένα μάτια

Μπρος στον Άγιο Σπυρίδωνα, κοντά στο δημαρχείο
Μια νοστιμούλα γνώρισα, που μού 'ρθε σαν λαχείο 𝄇

Περνούσε με τη φίλη της, κι οι δυο ήταν όλο νάζι
𝄆 Δυο-τρεις φορές με κοίταξε και μ' άναψε μαράζι 𝄇

Με τρόπο τη σταμάτησα, της είπα αν της γουστάρω
𝄆 Κι αν το 'θελε η καρδούλα της, μαζί μου να την πάρω 𝄇

Κι εκείνη αμέσως δέχτηκε, να κάνουμε παρέα
𝄆 Και βόλτες κάναμε μαζί, Αθήνα και Περαία 𝄇

Περνούσ' από τη πόρτα σου, Μαρίτσα μου, συχνά και σε κοιτούσα
𝄆 Και στην καρδιά μου ένιωθα, κρυφά πως σ'αγαπούσα 𝄇

Όταν τα δυο ματάκια σου, Μαρίτσα μου, σε μένα τα γυρνούσες
𝄆 Κάθε ματιά σου μου 'λεγε κι εσύ πως μ'αγαπούσες 𝄇

Και τώρα αποφασίσαμε, Μαρίτσα μου, σαν βγει το φεγγαράκι
𝄆 Στην αμμουδιά, κουκλίτσα μου, να πάμε ένα βραδάκι 𝄇

Κι εκεί μπροστά στη θάλασσα, Μαρίτσα μου, τα δυο θα ορκιστούμε
𝄆 Πως πάντα θ' αγαπιόμαστε και δεν θα χωριστούμε 𝄇

- Σε θέλω απόψε στις εννιά να 'ρθείς το βράδυ
Μην το ξεχάσεις, κάτι θέλω να σου πω
Τα πιο γλυκά μου τα φιλιά μες στο σκοτάδι
Θα σου τα δώσω για να δεις πως σ' αγαπώ
- Κι άλλη φορά μου τό 'πες, όμως δεν το κάνεις
Μονάχα με το στοματάκι σου το λες
Κάνε το, φως μου, γιατί πια θα με πεθάνεις
Και το γλυκό σου αγοράκι θε να κλαις

Δώσ' μου απ' τα χειλάκια σου, τα πιο γλυκά φιλάκια σου
Τώρα που κανένας δεν μας βλέπει
Ξέρεις όμως κάτι τι, έλα να σου πω στ' αυτί
Πάντα μυστικό να τό 'χεις πρέπει

- Έλα, σου λέγω, στις εννιά, θα μετανιώσεις
Δεν το πιστεύεις, το λοιπόν, πως σ' αγαπώ
Γλυκά φιλάκια θα μου πάρεις, θα μου δώσεις
Και κάτι άλλο θέλω ακόμα να σου πω
- Δεν σου κοστίζουν τα φιλιά που θα μου δώσεις
Γιατί έχεις στόμα καμωμένο για φιλιά
Δώσ' τα, μη θέλεις πιο πολύ να με πληγώσεις
Και να μ' ανάψεις κι άλλη φλόγα στην καρδιά

Δώσ' μου απ' τα χειλάκια σου, τα πιο γλυκά φιλάκια σου
Τώρα που κανένας δεν μας βλέπει
Ξέρεις όμως κάτι τι, έλα να σου πω στ' αυτί
Πάντα μυστικό να τό 'χεις πρέπει

Μελωδία & επωδός

Να γιατί γυρνώ μες στην Αθήνα, να γιατί πάντα τα κοπανώ
Γιατί έχω εγώ μεράκι, έχω μέσα μου σαράκι
Για μιαν όμορφη κοπέλα π' αγαπώ, αμάν, αμάν
Γι' αυτήν εγώ θα τρελαθώ

Να γιατί περνώ απ' τη γειτονιά σου, να γιατί σε παίρνω απ' το κοντό
Γιατί μ' έκανες μικράκι κι έχω το διπλό φαρμάκι
Για μια νύχτα που σε γνώρισα κι εγώ, αμάν, αμάν
Ζαλίστηκα πια δεν βαστώ

Να γιατί γυρίζω με τ' αμάξι, να γιατί σιγά σιγά περνώ
Για ένα σου γλυκό φιλάκι, για να φύγει το φαρμάκι
Γιατί εσένα κοπελιά μου αγαπώ, αμάν, αμάν
Στο ξαναλέγω, σ' αγαπώ

Μες στη σάπια κοινωνία, ζω με πόνο κι αγωνία
Η αδικία κυβερνά κι όλο φαρμάκια με κερνά
Απ' τα μικρά μου χρόνια, με δέρνει η καταφρόνια

𝄆 Σ' αυτήν τη ψεύτικη κι άχαρη ζωή
Να ζει κανείς ή να μη ζεί 𝄇

Με κυκλώνουν(ε) κοπάδια, στεναγμοί και χτυποκάρδια
Χωρίς αγάπη κι ορφανός, και στη ζωή μου ναυαγός
Ως πότε θα φωλιάζει, στα στήθια το μαράζι

𝄆 Σ' αυτήν τη ψεύτικη κι άχαρη ζωή
Να ζει κανείς ή να μη ζεί 𝄇

Σκληρή που είν' η ξενιτιά, σαν ζει κανείς στη μοναξιά
𝄆 Μακριά από τη μανούλα του ω-ω-ω
Καημό που 'χει η καρδούλα του 𝄇

Σαν βάρκα με χωρίς πανιά, δίχως τιμόνι και κουπιά
𝄆 Που την εδέρνουν οι καιροί ω-ω-ω
Και για να αράξει δεν μπορεί 𝄇

Πανάθεμα σε μοναξιά κι εσύ πλανεύτρα ξενιτιά
𝄆 Πόσες καρδιές μαράθηκαν ω-ω-ω
Στην αγκαλιά σου χάθηκαν 𝄇

𝄆 Ναζιάρα μ' έχεις μπλέξει μ' αυτή την πονηριά
Κι έξυπνα μού 'χεις κλέψει μικρή μου την καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Τυλίχτηκα σαν ψάρι στο δίχτυ σου κουκλί
Και μού 'χεις πια για πάντα σκλαβώσει τη ζωή 𝄇 (Σ)

𝄆 Ναζιάρα μου τσαχπίνα κουκλίτσα μου χρυσή
Η μόνη μου λαχτάρα κι ο κόσμος είσαι συ 𝄇 (Σ)

Μελωδία

Η μόνη μου λαχτάρα κι ο κόσμος είσαι συ
Ναζιάρα μου τσαχπίνα κουκλίτσα μου χρυσή

Σύ μου πήρες την καρδιά, το νου
Όμορφη γλυκιά καμωματού
𝄆 Με δυο ματάκια ζιμπουλένια και γλυκά, ναζιάρα μου
Μ' άναψες στο στήθος μου φωτιά 𝄇

𝄆 Δεν με λυπάσαι, πάψε πια
Μου φαρμακώνεις τη φτωχή μου καρδιά
Κι αφού στο λέγω πως για σε θα τρελαθώ, ναζιάρα μου
Δεν σε μέλει ακόμα κι αν χαθώ 𝄇

Δεν μπορώ μικρό μου, δεν μπορώ
Τ' όμορφο σου στόμα λαχταρώ
𝄆 Για να μου δώσεις θέλω μόνο ένα φιλί, ναζιάρα μου
Χάνομαι, σ' αγάπησα πολύ 𝄇

𝄆 Δεν με λυπάσαι, δεν πονείς
Πως μ' αγαπάς δεν θέλεις πια να μου πεις
Μού 'χεις ποτίσει με φαρμάκι τη ζωή, ναζιάρα μου
Φως μου δεν μου άφησες πνοή 𝄇

Μελωδία

Μού 'χεις ποτίσει με φαρμάκι τη ζωή, ναζιάρα μου
Φως μου δεν μου άφησες πνοή

Στη γειτονιά σου μάγισσα σε λένε
Για σένανε πολλά παιδάκια κλαίνε
𝄆 Ν' αλλάξεις το βιολί, βρε μάγισσα τρελή
Να πάψουνε τα στόματα να λένε 𝄇

Τα μαύρα σου τα μάτια μαγνητίζουν
Την καθεμιά καρδιά αιχμαλωτίζουν
𝄆 Ν' αλλάξεις το βιολί, ρε μαγίσσα τρελή
Να πάψουν οι καρδούλες να ραΐζουν 𝄇

Τεχνίτρα στην αγάπη και στο χάδι
με μάγεψες κι εμένα κάποιο βράδυ
𝄆 Ν' αλλάξεις το βιολί, ρε μάγισσα τρελή
Να μη γυρίζεις μόνη στο σκοτάδι 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Ν' αλλάξεις το βιολί, ρε μάγισσα τρελή
Να μη γυρίζεις μόνη στο σκοτάδι 𝄇

𝄆 Όποιος αγαπάει τώρα, πρέπει νά 'χει υπομονή 𝄇
𝄆 Όταν τον κεντούν τ' αγκάθια, να μη λέει πως πονεί 𝄇

𝄆 Κι όποιος ένιωσε τον πόνο, σ' άλλονε να μην το πει 𝄇
𝄆 Δεύτερος αν θα το μάθει, και στον τρίτο θα το πει 𝄇

𝄆 Κρύβε πάντα τον καημό σου, μέσα στην καρδούλα σου 𝄇
𝄆 Και μη λες το μυστικό σου, ούτε στη μανούλα σου 𝄇

Ποτέ σου μην ακούς τι λεν οι φίλοι
Γιατί μιλούνε μόνο με τα χείλη
Κι αν λένε πως πιστά σε αγαπούνε
Αν σου 'χουν κάνει κάτι στο χτυπούνε

𝄆 Να μην πιστεύεις φίλους, για σένα πως πονούν
Λεφτά όταν δεν έχεις, σε ξεχνούν 𝄇

Ποτέ να μην το βάλεις στο μυαλό σου
Πως θέλουνε οι φίλοι το καλό σου
Δεν θέλουνε με πλούτη να σε ιδούνε
Φτωχό σε βλέπουν, σε κατηγορούνε

𝄆 Κι αν τύχει να γυρέψεις σε φίλο μια δραχμή
Εχθρό του θα σε κάνει στη στιγμή 𝄇

Οι φίλοι δανεικά σαν σου ζητάνε
Να ξέρεις ότι πίσω δεν γυρνάνε
Κι αν τύχει μες στο δρόμο να σε βρούνε
Τα μάτια χαμηλώνουν μη σε ιδούνε

𝄆 Γι' αυτό να μην πιστεύεις σε ό,τι κι αν σου πουν
οι φίλοι με καρδιά δεν αγαπούν 𝄇

Να μη σε δουν τα μάτια μου, να μη σ' ακούν τα αυτιά μου
Έξωση τώρα σού 'κάνε, για πάντα η καρδιά μου

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μου κάνεις
Δεν με νοιάζει κι αν πεθάνεις 𝄇

Εσύ αιτία γίνηκες και άσπρισαν τα μαλλιά μου
Για να σε μάθω γράμματα, ήρθε και η σειρά μου

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μου κάνεις
Δεν με νοιάζει κι αν πεθάνεις 𝄇

Να μη χτυπάς την πόρτα μου, να στην ανοίξω πάλι
Τη θέση που 'χες μια φορά, τώρα την πήρε άλλη

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μου κάνεις
Δεν με νοιάζει κι αν πεθάνεις 𝄇

Μελωδία

𝄆 Δεν σε θέλω, δεν μου κάνεις
Δεν με νοιάζει κι αν πεθάνεις 𝄇

Δεν είσαι 'συ για μένα γιατί έχω κουραστεί
Να φύγεις και θ' αλλάξω πια ζωή
Μποέμισσα κι αν είμαι, το ξέρεις πως μπορώ
Μια μέρα πάλι να συμμορφωθώ

Να πας να βρεις γυναίκες με πλούτη μα ρημάδια στη ζωή
Να πας κι εσύ, ξανά να μη σε δω φιγουρατζή

Καιρός να σταματήσω το δρόμο που τραβώ
Θα φύγω και δεν ξέρω που θα βγω
Μποέμισσα κι αν είμαι την έχω βαρεθεί
Τη ρέμπελη και άστατη ζωή

Να πας να βρεις γυναίκες με πλούτη μα ρημάδια στη ζωή
Να πας κι εσύ, ξανά να μη σε δω φιγουρατζή

Εισαγωγή & μελωδία & επωδός

Θά 'ρθω απόψε αργά τη νύχτα, πάλι να σε τραγουδήσω
𝄆 Με μπουζούκι, με κιθάρα, να σου παίξω με λαχτάρα
Για να σου θυμίσω τα παλιά 𝄇

Το μικρό μου μπουζουκάκι, πάλι θα σε νανουρίσει
𝄆 Η πενιά θα σε μεθύσει, και τα μάτια σου θα κλείσει
Ο γλυκός ο ύπνος απαλά 𝄇

Ν' αποκοιμηθείς μωρό μου, κι όταν φύγω μες στη νύχτα
𝄆 Φτάνει η σκέψη μου κοντά σου, πάντα μες στα όνειρα σου
Και θα σου χαϊδεύει τα μαλλιά 𝄇

Προχθές ανταμωθήκαμε με μια φιλεναδούλα
𝄆 Και σε μια βάρκα μπήκαμε τα δυο μαζί να πάμε για τη Βούλα 𝄇

Και μας φώναζε το κύμα, το φιλί δεν είναι κρίμα

Μα μόλις ξεκινήσαμε φρεσκάρισε ο μπάτης
𝄆 Και η μαργιόλα θάλασσα, αχ τι καημός, άρχισε τα δικά της 𝄇

Αχ, βρε θάλασσα μαργιόλα εσύ μας τα κάνεις όλα

Με φουσκωμένο το πανί οι δυο μας στο τιμόνι
𝄆 Ε, ρε μανούλα μου γλυκιά τι να σου πω δεν το ξεχνώ ακόμη 𝄇

Και μας φώναζε το κύμα το φιλί δεν είναι κρίμα

Μαύρη η ώρα που σ' αντάμωσα
Τζάμπα την καρδιά χαράμισα
𝄆 Κι είν' η πίκρα μου μεγάλη
Μα θα το βρεις από άλλη 𝄇

Χρόνια αφού με γλέντησες καλά
Τώρα με πετάς έναν παρά
𝄆 Μ' έφερες σ' αυτό το χάλι
Μα θα το βρεις από άλλη 𝄇

Για χατίρι σου μπατίρισα
Μια κουβέντα δεν σου γύρισα
𝄆 Ε, ρε φίλε μου, χαλάλι
Και να το βρεις από άλλη 𝄇

Ένα καράβι απ' τον Περαία
Έχει σαλπάρει για μακριά
𝄆 Μα κάποιος ναύτης που είναι μέσα
Τον νου του πάντα τον έχει στη στεριά 𝄇

Ο καπετάνιος είν' στο τιμόνι
Κι άλλοι δουλεύουν στη μηχανή
𝄆 Κι ο ναύτης μόνος, μπροστά στην πλώρη
Αναστενάζει για μια μελαχρινή 𝄇

Μα ο λοστρόμος πάει και του λέει
Τι συλλογιέσαι κι ανησυχείς
𝄆 Πως έχεις δίκιο καταλαβαίνω
Φουρτούνες τέτοιες περάσαμε και 'μεις 𝄇

Καπεταναίοι και τόσοι άλλοι
Λοστρόμοι, ναύτες, μηχανικοί
𝄆 Καθένας έχει και τον καημό του
Έτσι είμαστ' όλοι εμείς οι ναυτικοί 𝄇

𝄆 Μπαίνουμε μες στην ταβέρνα, Βαγγελίτσα μου
Λέγω ταβερνιάρη κέρνα, βρε κουκλίτσα μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Κέρνα δυο ποτήρια ακόμα, Βαγγελίτσα μου
Κέρνα κι ας γινούμε λιώμα, βρε κουκλίτσα μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Μπρος κι εβίβα κι ας το πιούμε, Βαγγελίτσα μου
Τη ζωή μας να χαρούμε, βρε κουκλίτσα μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Με χαρές και χίλια χάδια, Βαγγελίτσα μου
Θα τα πίνουμε τα βράδια, βρε κουκλίτσα μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Νιώθω για σε μελαχρινό, βαθιά μες στην καρδιά μου
Τους πόνους και τους στεναγμούς που τρων τα σωθικά μου 𝄇

Ούτε μια ώρα δεν περνά, να μην σε συλλογούμαι
Τη ζωγραφιά σου μες στον νου, την έχω και κοιμούμαι
Δίχως εσέ ανάπαυση, και να κρυφτώ δεν βρίσκω
Για σένα νιώθω τους καημούς, για σένα αποθνήσκω

𝄆 Έχω μες στη ζωή καημούς και βάσανα για σένα
Πάψε και πλέον μη χτυπάς σε στήθη πονεμένα 𝄇

Έλα μελαχρινό πουλί, μέσα στην αγκαλιά μου
Όλα να σβήσουνε μαζί, μες στα θερμά φιλιά μου
Κάθε πρωί με τη δροσιά, που θα λαλούν τ' αηδόνια
Όλα με χάδια και φιλιά, θε να περνούν τα χρόνια

Έμαθα πως παίζεις ζάρια, πως είσαι χασικλής
Είσαι μάγκας, τσικ λεβέντης, νυχτοπερπατητής

Έλα μαγκάκι μου μικρό που 'χω δυο λόγια να σου ειπώ

Τούρνε και τούρνε, τούρνε και νε
Πες το βρε μάγκα μου το ναι

Μού 'παν είσαι μοσχομάγκας, είσαι και μπελαλής
Εξηγείσαι στους τεκέδες, είσαι και νταβατζής

Έλα βρε μάγκα πες το το ναι και ό,τι θέλεις από εμέ

Τούρνε και τούρνε, τούρνε και νε
Πες το βρε μάγκα μου το ναι

Έμαθα πως παίζεις ζάρια, είσαι και χασικλού
Εξηγείσαι στα παιχνίδια, γιατί είσαι γιαβουκλού
Χασίκλα είσαι και δερβίσης, τραβάς την κουμπουριά
Και σ' όλα τα παιχνίδια μέσα φωνάζεις τη μαγκιά

Τούρνε και τούρνε, τούρνε και νε
Πες το βρε μάγκα μου το ναι

Βρε μάγκα πια δεν παύεις πάντα να μου λες
Πως δεν πονείς για άλλη μόνο για μένα κλαις
Κορόιδο δεν με πιάνεις πια δεν με γελάς
Το ξεύρω πια, βρε μάγκα άλλη π' αγαπάς

Τράβα μάγκα σεβνταλή, αλανιάρη χασικλή
Τράβα μάγκα σεβνταλή, αλανιάρη μπελαλή

Βρε μάγκα αυτή σου πρέπει νά 'χεις γιαβουκλού
Που είναι αλανιάρα, τσαχπίνα χασικλού
Κοίταξε πια μ' αυτήνα να καλοπερνάς
Γιατί από εμέ να ξέρεις δεν μασάς

Τράβα μάγκα σεβνταλή, αλανιάρη, μπελαλή
Τράβα μάγκα σεβνταλή, αλανιάρη και μπεκρή

Σε πήρα πια χαμπάρι, μάγκα σεβνταλή
Γι' αυτό κι εγώ έχω μπλέξει με κάποιο μπελαλή
Στο λέγω να το ξέρεις, πια να μην περνάς
Από τη γειτονιά γιατί γροθιές θα φας

Τράβα μάγκα, δεν σε θέλω πια, να μην περάσεις απ' τη γειτονιά
Τράβα μάγκα σεβνταλή, αλανιάρη, μπελαλή

𝄆 Τον ξέρετε, μωρέ παιδιά, τον Νίκο τον τρελάκια
Παιδί τζιμάνι, μάγκες μου, μα κάνει καυγαδάκια 𝄇 (Σ)

𝄆 Το κούφιο και η δίκοπη είναι η συντροφιά του
Γι' αυτό δεν πάει, μάγκες μου, ποτέ κανείς κοντά του 𝄇 (Σ)

𝄆 Οι γκόμινες τον ξέρουνε κι όλοι οι νταβατζήδες
Για γούστο του τσακώνεται με όλους τους νταήδες 𝄇 (Σ)

𝄆 Την κάπα του την κρέμασε εδώ και λίγα χρόνια
Γι' αυτό και τον εβγάλανε τρελάκια τα κορόιδα 𝄇 (Σ)

Με τη φτώχεια, με την κρίση, έφυγες βρε Νίνα μου
Βρήκες άλλον ν' αγαπήσεις, όμορφη τσαχπίνα μου
Μ' άφησες φτωχό, μονάχο, Νίνα
Δυο καημούς μαζί για νά 'χω, Νίνα

Ααα- Νίνα, αχ, Νίνα
Ααα- Νίνα

Τραγουδώ ο φτωχός και κλαίγω, μέρα νύχτα, Νίνα μου
Με παράπονο σου λέγω, μ' έκαψες, τσαχπίνα μου
Δώσ' μου την καρδιά μου πίσω, Νίνα
Κι ο φτωχός εγώ θα ζήσω, Νίνα

Ααα- Νίνα, αχ, Νίνα
Ααα- Νίνα

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Το ούζο θα το κόψω, τσιγάρο και κρασί
Και κουμπαρά θα φέρω στο σπίτι μας, χρυσή
Για μια μικρή οι ψύλλοι, που σού 'χουν μπει στ' αυτιά
𝄆 Θα την επαρατήσω, μαζί και τα χαρτιά 𝄇

Νωρίς νωρίς στο σπίτι, θα έρχομαι κυρά
Να βρούνε τα παιδιά μου και πάλι τη χαρά
Να πεις και της μαμάς σου, να λέει στη γειτονιά
𝄆 Πως έστρωσε ο γαμπρός της, κι έρχεται στις εννιά 𝄇

Μα όταν χαρμανιάσω, γυναίκα μου χρυσή
Τον κουμπαρά θα σπάσω, να πάω για κρασί
Κι αφού τα φάω όλα, στα γλέντια τα λεφτά
𝄆 Καινούργιονε θα φέρω στο σπίτι κουμπαρά 𝄇

Μες στου πολέμου τη φωτιά, πληγώθηκα μικρή μου
𝄆 Και ήρθα νοσοκόμα μου να γιάνεις την πληγή μου 𝄇

Από το Χάρο γλίτωσα, για την κακή μου μοίρα
𝄆 Και έπεσα στα χέρια σου κι άλλη λαχτάρα πήρα 𝄇

Κι αντίς να γιάνεις την πληγή, με τα γλυκά σου κάλλη
𝄆 Μες στην καρδιά μου άνοιξες κι άλλη πληγή μεγάλη 𝄇

𝄆 Έλα μάτια μου και φως μου, μη μου κάνεις τσαχπινιές
Για θυμήσου τα φιλάκια στις παλιές μας γειτονιές 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα 'σαι πάντα φιλημένη, αχ, μικρή καμωματού
Και με την καρδιά θλιμμένη, νόστιμη μαυροματού 𝄇 (Σ)

𝄆 Με γελάς και με παιδεύεις, αχ, τσαχπίνα μου γλυκιά
Φτάνει που σε καμαρώνω και μου φεύγει η απελπισιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα φως μου, σαν σου λέγω, μη με κάνεις και πονώ
Και μη γίνεσ' η αιτία μέρα νύχτα να θρηνώ 𝄇 (Σ)

Όταν πέφτει το σκοτάδι, κι όταν είναι συννεφιά
𝄆 Έρχεται η νοσταλγία, να μου κάψει την καρδιά 𝄇

Νιώθω δίπλα μου πως είσαι, και μεθάμε με φιλιά
𝄆 Μα σαν δω πως είμαι μόνος, ένα δάκρυ μου κυλά 𝄇

Έτσι μ' όνειρα παρμένος, με θλιμμένη την καρδιά
𝄆 Νοσταλγώ τα δυο σου μάτια, που δεν θα ξανάβρω πια 𝄇

Κάνω την τσάρκα μου περνώ για σε μικρό μελαχρινό
Από τη γειτονιά σου
𝄆 Για τα γλυκά τα μάτια σου και για την εμορφιά σου 𝄇

Νόστιμο μικρό τρελό μου μάγκικο μελαχρινό μου

Γιατί δεν βγαίνεις να σε δω που ξέρεις πόσο σ' αγαπώ
Κρυφά από τη μαμά σου
𝄆 Μελαχρινό με τρέλανες με τη γλυκιά μάτια σου 𝄇

Μάγκικο τρελό μικρό μου κορμί μελαχρινό μου

Ένα γλυκό φιλάκι σού 'βγαλα απ' το στοματάκι σου
Μη θες να με παιδεύεις
𝄆 Εσύ για μένα είσαι γιατρός εσύ θα με γιατρέψεις 𝄇

Νόστιμο μικρό τρελό μου μάγκικο μελαχρινό μου

Απόψε τα μεσάνυχτα, θα 'ρθώ να σε ξυπνήσω
𝄆 Νταίζυ, κοπέλα μου γλυκιά, για να σου τραγουδήσω 𝄇

Το λέω με παράπονο, με γέμισες φαρμάκια
𝄆 Νταίζυ, για σένα εγώ γυρνώ, τις νύχτες στα σοκάκια 𝄇

Πρέπει να πάψεις πια να λες τα ψεύτικα σου λόγια
𝄆 Νταίζυ, κοπέλα μου γλυκιά, τα 'χεις σαν κομπολόγια 𝄇

Στ' αυτιά μου εψυθύριζες, πιστά πως μ' αγαπούσες
𝄆 Και σε μια ώρα, Νταίζυ μου, πανούργα με ξεχνούσες 𝄇

𝄆 Τρεις μάγκες του τη σκάσανε μπαμπέσικα του Γιάννη 𝄇
𝄆 Τον μπαγλαμά του πήρανε, απ' το Πασαλιμάνι 𝄇

𝄆 Μες στη σπηλιά τον πήγανε, οι μάγκες να γλεντήσουν 𝄇
𝄆 Νταρί-νταντρά βαρούσανε, τον Γιάννη να κουρντίσουν 𝄇

𝄆 Εμείς κι αν σου τον πήραμε, ώχου καλέ Γιαννάκη 𝄇
𝄆 Πάλι θα σ' ανταμώσουμε, με το μπαγλαμαδάκι 𝄇

𝄆 Τότες οι μάγκες φύγανε, για το Πασαλιμάνι 𝄇
𝄆 Τον μπαγλαμά του δώσανε, με γέλια, ρε, στο Γιάννη 𝄇

Είμ' αλανιάρα μερακλού, φουμάρω το χασίσι
𝄆 Γι' αυτό μου βγάλαν τ' όνομα, πως αγαπώ ντερβίση 𝄇

Εγώ ντερβίση θ' αγαπώ, ώστε που να πεθάνω
𝄆 Κι αν τον εχάσω κι άλλονε ντερβίση θε να πάρω 𝄇

Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, ντερβίσενα με λένε
𝄆 Μα και για τον κουτόκοσμο τα μάτια μου δεν κλαίνε 𝄇

Μ' αρέσουν οι ντερβίσηδες, γιατί είναι μερακλήδες
𝄆 Είναι πολύ γιαβάσηδες και λίγο μπελαλήδες 𝄇

Σαν μπω στο καπηλειό, για κάνα δυο κρασιά
Αρχίζει το κουτσομπολιό και η κακογλωσσιά

Ντουνιά ανακριτή, γιατί ρωτάς γιατί
Τι κάνω στη ζωή αυτή
Τι νοιάζεσαι ρωτώ, αν πέθανα ή αν ζω
Σ' αυτό τον κόσμο τον πεζό

Αφού δεν ενοχλώ και ξέρω τι μιλώ
Πες μου γιατί να μην τα πιω, πες μου για λόγο ποιο

Ντουνιά ανακριτή, γιατί ρωτάς γιατί
Τι κάνω στη ζωή αυτή
Τι νοιάζεσαι ρωτώ, αν πέθανα ή αν ζω
Σ' αυτό τον κόσμο τον πεζό

Ημιτελής εισαγωγή

Ντουνιά ανακριτή, γιατί ρωτάς γιατί
Τι κάνω στη ζωή αυτή

Δεν την πρόσεχα τα βράδια που γυρνούσε
Στο φτωχικό μου το σπιτάκι την τρελή
𝄆 Ήταν γυναίκα μου η πανούργα και πουλούσε
Το κορμί της σ' άλλον η μπαμπέσα η πονηρή 𝄇

Δεν μπορούσα να βαστάξω σαν την είδα
Αγκαλιασμένη μ' έναν άλλο στη γωνιά
𝄆 Μες στην ταβέρνα μπαίνω σαν τη νυχτερίδα
Και μες στην τρέλα μου την πλήγωσα βαριά 𝄇

Ντροπιασμένος στη ζωή για μια μπεμπέκα
Που μού 'χε τάξει αγάπη αιώνια και χαρά
𝄆 Γραφτό μου ήταν να την κάνω εγώ γυναίκα
Να με τυραννά και να με σέρνει στα δεσμά 𝄇

Μελωδία

𝄆 Μες στην ταβέρνα μπαίνω σαν τη νυχτερίδα
Και μες στην τρέλα μου την πλήγωσα βαριά 𝄇

Μ' αρέσει νά 'σαι μάγκισσα, με τσαχπινιά και νάζι
𝄆 Κι όλος ο κόσμος τι θα πει, Μαρίτσα μου, ποτέ να μη σε νοιάζει 𝄇

Ντυμένη σαν αρχόντισσα, μαζί μου να γυρίζεις
𝄆 Να πίνεις σαν παλιός μπεκρής, κουκλάκι μου, με σκέρτσο να καπνίζεις 𝄇

Να βάζεις τη φουστίτσα σου, με γούστο και μεράκι
𝄆 Και στο ποδάρι να φοράς, τσαχπίνα μου, το πιο καλό γοβάκι 𝄇

Νά 'σαι τσαχπίνα κι έξυπνη, τον κόσμο να πειράζεις
𝄆 Και στη καρδούλα σου καημό, Μαρίτσα μου, ποτέ σου να μη βάζεις 𝄇

Νύχτες ξενυχτώ χωρίς ελπίδα
Έρημος στους δρόμους τριγυρνώ
𝄆 Μπρος στου παραθύρου σου τη γρίλια
Τις θλιμμένες ώρες μου περνώ 𝄇

Πόσο νοσταλγώ να σ' ανταμώσω
Να ξανάβρω την παλιά χαρά
𝄆 Τα φιλιά μου πάλι να σου δώσω
Να μου φύγει η μαύρη συμφορά 𝄇

Μα εκεί που βρίσκεσαι στα ξένα
Ποιος να ξέρει τώρα που γυρνάς
𝄆 Άραγε με σκέφτεσαι και μένα
Ή για κάποιον άλλονε πονάς 𝄇

Νύχτες ολόκληρες περνώ, με συντροφιά τη σκέψη
𝄆 Μα πως να παρηγορηθώ και τι να με γιατρέψει 𝄇

Αφού εσύ δεν μ' ένιωσες, που 'χαμε χρόνια ζήσει
𝄆 Κι αν ζω τη ψεύτικη ζωή, σε τι θα μ' ωφελήσει 𝄇

Η θλίψις και η συμφορά απλώνει και στους δυο μας
𝄆 Και οι εχθροί μας χαίρουνται, τώρα το χωρισμό μας 𝄇

Νύχτες στην ξακουσμένη τη Σταμπούλ
Βράδια που μια στιγμή δεν τα ξεχνώ, όσο κι αν ζήσω
Πάντα, γλυκιά Σταμπούλ σε νοσταλγώ
Μέσα από τον νου στ' ομολογώ, δεν θα σε σβήσω

Πως να ξεχάσω τέτοια μεράκια, τα γραφικά σου παλιά σοκάκια
Κάθε δική σου γειτονιά δεν έχει ταίρι στο ντουνιά
Τα ζηλεμένα τα χανουμάκια, που κατοικούνε μες στα κονάκια
Γλυκιά Σταμπούλ αληθινά στο λέω, είσαι στολίδι του ντουνιά

Μελωδία & επωδός & φινάλε

Λίγη αγάπη σου ζητώ μικρό μου, έλα μην αργείς
𝄆 Δώσ' μου πια μιαν ελπίδα, μαζί μου πως θα 'ρθείς 𝄇

Για σένα νυχτοπούλι έχω γίνει, κι όλο ξαγρυπνώ
𝄆 Μα εσύ πάντα μ' αφήνεις, μονάχο να πονώ 𝄇

Είναι κρίμα να χαθώ για σένα, μια και σ' αγαπώ
𝄆 Μια κι έχω εγώ για σένα, τον πιο καλό σκοπό 𝄇

Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι, το σκοτάδι είναι βαθύ
𝄆 Κι όμως ένα παλικάρι δεν μπορεί να κοιμηθεί 𝄇

Άραγε τι περιμένει, όλη νύχτα ως το πρωί
𝄆 Στο στενό το παραθύρι, που φωτίζει με κερί 𝄇

Πόρτα κλείνει, πόρτα ανοίγει, με βαρύ αναστεναγμό
𝄆 Ας μπορούσα να μαντέψω της καρδιάς του τον καημό 𝄇

Ξανθιά κουκλίτσα μου γλυκιά, μικρή μου παχνιδιάρα
Εσύ θα γιάνεις την πληγή, που μ' άναψες ζηλιάρα

Εσένα μόνο φως μου αγαπώ, θέλω να σ' αποκτήσω
Για να σε κάνω ταίρι μου, παντοτινά να ζήσω

Μη με αφήσεις να χαθώ, ξανθιά μου παιχνιδιάρα
Κουκλίτσα μου σε αγαπώ, μη μου είσαι πια ζηλιάρα

Εσένα μόνο φως μου αγαπώ, θέλω να σ' αποκτήσω
Για να σε κάνω ταίρι μου, παντοτινά να ζήσω

𝄆 Όταν θα κάνω πέρασμα, από τη γειτονιά σου 𝄇
𝄆 Μου ρίχνεις άπονες ματιές, που να καεί η καρδιά σου 𝄇

𝄆 Γιατί ξανθιά μικρούλα μου, όταν σε ιδώ θυμούμαι 𝄇
𝄆 Τα κάλλη σου τα έμορφα, κι όλο σε συλλογούμαι
παραπονούμαι 𝄇

𝄆 Πες μου αν είσαι ικανή, που 'σαι μες στη καρδιά μου 𝄇
𝄆 Να λιώνω εγώ για σένανε, πως να βρω τη
που να βρεθ' η γιατρειά μου 𝄇

𝄆 Δεν παύω να σε αγαπώ, κι ό,τι μπορείς να κάνεις 𝄇
𝄆 Ξανθιά πρέπει να μ' αγαπάς, κι όχι να με τρελάνεις
πεθάνεις 𝄇

𝄆 Τις άλλες έμπλεξα κι εγώ κάποια ξανθιά μικρούλα 𝄇
𝄆 Που έχει μάτια έξυπνα, είναι και μοδιστρούλα 𝄇

𝄆 Είναι τώρα λίγος καιρός όπου την αγαπάω 𝄇
𝄆 Και μού 'ρχεται, μα το Θεό, στη μάνα της να πάω 𝄇

𝄆 Και να της πω τα μυστικά που έχει η καρδιά μου 𝄇
𝄆 Ότι η κόρη σου καλέ θα γίνει πια δικιά μου 𝄇

Πεντάμορφη εσύ, γλυκιά νεράιδα, ξανθιά μου γόησσα
Που σαν της Αφροδίτης έχεις σώμα
Και άλλα κάλλη, πιο πολλά ακόμα
Και μάτια πού 'χουν τ' ουρανού το χρώμα
Κουκλίτσα μου γλυκιά

Μπροστά στα τόσα κάλλη σου τα χάνω, ξανθιά μου γόησσα
Εσύ είσαι το μεράκι κι ο καημός μου
Για την καρδιά μου η πιο όμορφη του κόσμου
Μες στη ζωή για πάντα σύντροφος μου
Κουκλίτσα μου γλυκιά

Πεντάμορφη εσύ, γλυκιά νεράιδα, ξανθιά μου γόησσα
Εσύ γνωρίζεις μόνο το βοτάνι
Που σκλάβο της αγάπης μ' έχει κάνει
Ας ήτανε να βάζαμε στεφάνι
Κουκλίτσα, σ' αγαπώ

𝄆 Σμυρνιωτοπούλα έμορφη, ξανθιά γαλανομάτα
Την πονεμένη μου καρδιά, την έκανες κομμάτια 𝄇 (Σ)

𝄆 Πεθαίνω για τα μάτια της και τα ξανθά μαλλιά της
Μ' έμπλεξαν και με τύλιξαν τρελά στον έρωτα της 𝄇 (Σ)

𝄆 Για σε Σμυρνιωτοπούλα μου, στενάζω κι υποφέρω
Κι η πίκρα που δοκίμασα, σε τι θα βγει δεν ξέρω 𝄇 (Σ)

Μια ξανθιά τρελή γαλανομάτα, που 'ναι όλο εμορφιά και νιάτα
𝄆 Κάθε βράδυ κάθεται μπροστά μου, κι έλιωσε τα φύλλα της καρδιάς μου 𝄇

Κάθε βράδυ πάντα μ' ανταμώνει, με τα νάζια της πως με πληγώνει
𝄆 Δεν μπορώ μικρή μου παιχνιδιάρα, κρύβω μέσα μου για σε λαχτάρα 𝄇

Μ' έχεις μπερδεμένο, δεν σε νοιάζει, πως πονώ κι έχω για σε μαράζι
𝄆 Άφησε ξανθιά την απονιά σου, θέλω να μεθώ με τα φιλιά σου 𝄇

Σαν περνώ στους δρόμους με θαυμάζουν
Ξελογιάστρα όλοι με φωνάζουν
𝄆 Ε, ρε, μάνα μου, κυρά μου, μού 'χεις πάρει την καρδιά μου 𝄇

𝄆 Μα εγώ δεν δίνω πενταράκι, θα το στρίψω γρήγορα αδερφάκι 𝄇
𝄆 Εγώ κι αν παίζω και γελώ, έναν μόνο αγαπώ 𝄇

Νέοι, γέροι κι όμορφα παιδάκια
Σαν με δουν τους πιάνουν τα μεράκια
𝄆 Ξελογιάζονται μαζί μου, για να πάρουν το φιλί μου 𝄇

𝄆 Μα εγώ δεν δίνω πενταράκι, θα το στρίψω γρήγορα αδερφάκι 𝄇
𝄆 Εγώ κι αν παίζω και γελώ, έναν μόνο αγαπώ 𝄇

Ξελογιάστρα είναι τ' όνομα σου, ζαλίζει, ραΐζει
Τη δόλια μου καρδιά
Τό 'ξερα πως δεν θα μ' αγαπούσες
Γι' αυτό σου τό 'πα από την πρώτη τη βραδιά
Τα χάδια τα φιλιά που μου σκορπούσες, για μένα ήταν ψευτιά

Δεν σου το ζητώ να μ' αγαπήσεις, να φύγεις να μ' αφήσεις
Για χάρη στο ζητώ
Θυμάμαι που μου είπες κάποιο βράδυ
Μου είπες όποιος αγαπά αληθινά
Το κρύβει στης καρδιάς το φυλλοκάρδι, πονά μα δεν μιλά

Δεν σου το ζητώ να μ' αγαπήσεις, να φύγεις να μ' αφήσεις
Για χάρη στο ζητώ

Βαρέθηκα τον αργιλέ, σιχάθηκα τη μαύρη
𝄆 Θ' αφήσω το κορμάκι μου αλλού νταλγκάδες νά βρει 𝄇

Τις όμορφες θα κυνηγώ, κρασί και σαντουράκι
Κι όχι το παλιομπούζουκο και το μπαγλαμαδάκι 𝄆 𝄇

Φύγε από με κουτόχορτο, χάσου κι εσύ τσιμπούκι
𝄆 Ν' ανοίξω τα ματάκια μου από το μαστουρλούκι 𝄇

Γιατί όσο σε φουμάριζα κι επαίζα και το ζάρι
𝄆 Μπροστά με λέγαν έξυπνο και πίσω παλαβιάρη 𝄇

Με δυο αγάπες έμπλεξα και πως θε να ξεμπλέξω
𝄆 Μ' έχουν μουρλό και παλαβό, και δεν μπορώ ν' αντέξω 𝄇

Και με τις δυο έχω σεβντά, μ' έχουν ξεμυαλισμένο
𝄆 Η μια με έχει σαν τρελό κι η άλλη σκλαβωμένο 𝄇

Όταν μαλώσω με τη μια, τραβώ να βρω την άλλη
𝄆 Κι έτσι ξεχνώ της αλληνής τη φλόγα και τη ζάλη 𝄇

Μα σαν μαλώνω με τις δυο, και με τις δυο κακιώνω
𝄆 Μέσα στη μέθη του γλεντιού, ξεχνώ καημό και πόνο 𝄇

𝄆 Ξενιτεμένος κι έρημος, στη ξενιτιά γυρίζω 𝄇
𝄆 Τις πίκρες και τα βάσανα μπροστά μου αντικρίζω 𝄇

𝄆 Πόσες φορές, βρε μάνα μου, θυμήθηκα εσένα 𝄇
𝄆 Απ' τα πολλά τα βάσανα, που τράβηξα στα ξένα 𝄇

𝄆 Για να ξεχάσω μάνα μου, πίνω το εκατοστάρι 𝄇
𝄆 Το δευτερώνω ύστερα και το τριτώνω πάλι 𝄇

𝄆 Είναι καημός μανούλα μου, είναι μεγάλος πόνος 𝄇
𝄆 Εγώ μέσα στη ξενιτιά να τριγυρνάω μόνος 𝄇

Κάθε βράδυ ξενυχτώ ως το πρωί, αμάν, αμάν
Μες στα μπαρ και στις ταβέρνες
Και τα πίνω κάθε βράδυ, γίνουμαι στουπί

Κι όταν πια γλυκοχαράζει η αυγή, αμάν, αμάν
Μπαίνω μέσα στο αμάξι
Τράβα ίσα σωφεράκι να με πας στη Χαραυγή
Πάλι απ' την αρχή, βάστα καφετζή, φέρε μας κρασί

Αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

Φέρτε μου για να χορέψω τα βιολιά, αμάν, αμάν
Παίξτε μου το ζεϊμπεκάκι
Για να σπάσω νταλκαδάκι, αχ, στον ψεύτικο ντουνιά

Κάθε βράδυ είναι τούτη η ζωή, αμάν, αμάν
Να μεθώ μέσα στις μπίρες
Όλο με τις ζωντοχήρες να γλεντώ ως το πρωί
Κι έτσι μια χαρά, ξενυχτώ γερά, γίνουμαι στουπί

Αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

Ξενύχτης μπρος στην πόρτα σου σούρα στουπί και φέσι
Δεν πάω για το σπίτι μου προτού η μέρα φέξει

Ω, ω, έβγα να σε ιδώ, ω, ω, για σένα ξενυχτώ

Έβγα στο παραθύρι σου για να σε ιδώ λιγάκι
Λυπήσου με και δεν μπορώ θα σβήσω απ' το μεράκι

Ω, ω, έβγα να σε ιδώ, ω, ω, για σένα ξενυχτώ

Απόψε τα μεσάνυχτα θά 'μαι πάλι κοντά σου
Χωρίς να πάρει μυρωδιά ο γέρος κι η γριά σου

Ω, ω, έβγα να σε ιδώ, ω, ω, για σένα ξενυχτώ

𝄆 Ξενύχτης πάλι έμεινα στην πόρτα σου μικρό μου
Και με τραγούδια σού 'λεγα τον πόνο τον καημό μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Για πάρε την καρδούλα μου και κάνε την κομμάτια
Σ' αυτή μονάχα θε να βρεις τα δυο γλυκά σου μάτια 𝄇 (Σ)

𝄆 Ορκίζομαι στα νιάτα μου αλήθεια ακούς σου λέω
Αν δεν σε κάνω ταίρι μου για πάντοτε θα κλαίω 𝄇 (Σ)

𝄆 Αν θέλεις άντρα πλούσιο να μου το πεις μικρό μου
Να χάσω την ελπίδα μου να σβήσω τον καημό μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα μ' εμένα το φτωχό τα πλούτη μην κοιτάζεις
Δίχως αγάπη αν παντρευτείς βαριά θ' αναστενάζεις 𝄇 (Σ)

Πάμε απόψε για σεργιάνι για ξεφάντωμα τρελό
𝄆 Να πιούμε και, να πιούμε και να μπερμπαντέψουμε
Και προς το χάραμα να επιστρέψουμε 𝄇

Μέσα στη γλυκιά ρομάντζα φεύγω για ακροθαλασσιά
𝄆 Καθώς ο μπάτης θα χαϊδεύει τα μαλάκια σου
Τα χείλια μου θα σμίγουν στα χειλάκια σου 𝄇

Πάνω στο γλυκό μεθύσι τραγουδάκια να μου λες
𝄆 Τέτοια ζωή ζηλεύω κι όχι άλλη μάνα μου
Και μες στην τρέλα μου σκορπώ τα φράγκα μου 𝄇

Ξημέρωσε, ξημέρωσε, ξημέρωσε και πάλι
Κι εγώ ξενύχτης περπατώ, με άδειο το κεφάλι

Αχ, ψεύτικε ντουνιά
Ας μην ξημέρωνε ποτέ κι ετούτο εδώ το βράδυ
Γιατί μου φέρνει όνειρα της νύχτας το σκοτάδι

Ξεμέθυσα, ξεμέθυσα και μού 'φυγε η ζάλη
Ας ήταν στο μεθύσι μου να ξαναπέσω πάλι

Αχ, ψεύτικε ντουνιά
Ας μην ξημέρωνε ποτέ κι ετούτο εδώ το βράδυ
Γιατί μου φέρνει όνειρα της νύχτας το σκοτάδι

Ξημέρωσε, ξημέρωσε, δεν έχω τι να πράξω
Τραβώ για το κονάκι μου, στα ίσα για ν' αράξω

Αχ, ψεύτικε ντουνιά
Ας μην ξημέρωνε ποτέ κι ετούτο εδώ το βράδυ
Γιατί μου φέρνει όνειρα της νύχτας το σκοτάδι

Πως θα ζήσω δίχως 'σένα, δεν μπορώ να το σκεφτώ
𝄆 Αν μου λείψεις και μια ώρα, θα πεθάνω, θα χαθώ 𝄇

Τι φρικτό το έγκλημα μου, μετανιώνω και πονώ
𝄆 Μη μου φεύγεις, που πλανιέσαι, ξύπνα αγόρι μου χρυσό 𝄇

Ξύπνα αγόρι μου και πάλι, χάιδεψε μου τα μαλλιά
𝄆 Σφίξε με, όπως και πρώτα, στη ζεστή σου αγκαλιά 𝄇

Μπρος στην πόρτα πού 'χει κλείσει, κανταδίτσα σού 'χω στήσει
Να σου πω μανάκι μου, κοιμήσου, αχ και νά 'μουνα κι εγώ μαζί σου
Αχ, και νά 'μουνα κι εγώ μαζί σου, νάνι-νάνι, μάνα μου κοιμήσου

Νά 'μουν μες στην αγκαλιά σου, να χαϊδεύω τα μαλλιά σου
Να χορταίνω γλύκα απ' το φιλί σου και να λέω μάνα μου κοιμήσου
να χορταίνω μέλι απ' το φιλί σου, νάνι-νάνι, μάνα μου κοιμήσου

Στο κρεβάτι που κοιμάσαι, με ξεχνάς, δεν με θυμάσαι
Ξύπνα και μετά ξανακοιμήσου, πάρε με κι με μικρό μαζί σου
Πάρε με κι με μικρό μαζί σου, ξύπνα και γλυκά ξανακοιμήσου

Μελωδία

Ξύπνα και μετά ξανακοιμήσου, πάρε με κι με μικρό μαζί σου
Πάρε με κι με μικρό μαζί σου, ξύπνα και γλυκά ξανακοιμήσου

Ένας γέρος μερακλής, ντερμπεντέρης και μπεκρής
Κυνηγούσε στα Πατήσια όλα τα μικρά κορίτσια

Τα μαλλιά του είχε βάψει να περνάει για γαμπρός
Στο σκουπόξυλο τον πιάσαν και τον βάλανε εμπρός
Ξύσου γέρο, άιντε ξύσου, με το χέρι το δεξί σου
Ξύσου γέρο κουνενέ, που ρουφάς τον αργιλέ

Τον τσακώσαν τα μορτάκια να μιλεί στα κοριτσάκια
Και τον πήραν ρεφενέ, γεια σου γέρο κουνενέ

Τα μαλλιά του είχε βάψει να περνάει για γαμπρός
Στο σκουπόξυλο τον πιάσαν και τον βάλανε εμπρός
Ξύσου γέρο, άιντε ξύσου, με το χέρι το δεξί σου
Ξύσου γέρο, κουνενέ, ξεκουτιάρη και τρελέ

Η μπογιά σου δεν περνάει, φύγε γέρο ξεκουτιάρη
Άδειασε μας τη γωνιά, θα μας βάλεις σε μπελά

Τα μαλλιά του είχε βάψει να περνάει για γαμπρός
Στο σκουπόξυλο τον πιάσαν και τον βάλανε εμπρός
Ξύσου γέρο, άιντε ξύσου, με το χέρι το δεξί σου
Θα σε δέσουν στο παχνί, θα σε κλείσουν στο Δαφνί

Μη με πειράζεις σαν περνώ, αμάν αμάν
Από τη γειτονιά σου
𝄆 Αχ γιατί από εμένανε αμάν, αμάν
Θε να βρεις τον μπελά σου 𝄇

Μη θες μ' εμέ να μπερδευτείς, αμάν αμάν
Αυτό μην το γυρεύεις
𝄆 Αχ γιατί είμαι ο μάγκας του Ψυρρή αμάν, αμάν
Στο λέγω για να ξέρεις 𝄇

Μόνον εμένα δεν μπορείς, αμάν αμάν
Για να με κοροϊδέψεις
𝄆 Αχ γιατί είμαι μάγκας και νταής αμάν, αμάν
Στο λέγω πως θα μπλέξεις 𝄇

Μ' εμένανε σαν ξηγηθείς, αμάν αμάν
Άλλου δεν θα μιλήσεις
𝄆 Αχ πρέπει καλά να το σκεφτείς αμάν, αμάν
Κι έτσι ν' αποφασίσεις 𝄇

Βρήκα τη γυναίκα που γουστάρω
Είναι η πιο όμορφη και τη θαυμάζω
𝄆 Άλλη πια δεν θα ξαναγαπήσω
Ήσυχος μ' αυτήν εγώ θα ζήσω 𝄇

Βρήκα κάποια φίνα μαυρομάτα
Κι όχι πονηρή γαλανομάτα
𝄆 Μου τα κάνει όλα στο εντάξει
Τσάρκες πάμε τα βράδια με τ' αμάξι 𝄇

Βρήκα κάποια φίνα και ωραία
Που 'χει πέντε σπίτια στον Περαία
𝄆 Άλλα πέντε στο Μεταξουργείο
Κι άλλα τόσα πάνω στο Θησείο 𝄇

Καθημερινώς στην πόρτα σου, θα σου χτυπώ ν' ανοίξεις
Είμαι ζητιάνος και γι' αυτό μη με παραξηγήσεις

Και μη μου δώσεις, πρόσεξε, ό,τι κι αν σου γυρεύω
Κλείσε την πόρτα σου καλά κι εγώ ας ζητιανεύω

Κι ένα πρωί στην πόρτα σου, θα μ' εύρει ο σκουπιδιάρης
Δεν θα σου ζητιανεύω πια, στο κάρο θα με βάλεις

Το ξέρω αφιλότιμη, θα χύσεις μαύρο δάκρυ
𝄆 Να είσαι πάντα σ' εύχομαι, ζητιάνα στην αγάπη 𝄇

𝄆 Για κάθε πόνο και καημό ευρέθηκε βοτάνι 𝄇
𝄆 Μα ο καημός του χωρισμού δεν ημπορεί να γιάνει 𝄇

𝄆 Οι πίκρες και τα βάσανα με τον καιρό ξεχνιώνται 𝄇
𝄆 Τα μάτια όμως π' αγαπάς ποτέ δεν λησμονιώνται 𝄇

𝄆 Για να ξεχάσεις κι αν θα πας σε ξένη μέσα χώρα 𝄇
𝄆 Θα τη θυμάσαι και θα κλαις του χωρισμού την ώρα 𝄇

𝄆 Μείνε καρδιά μου άρρωστη, με συντροφιά το κλάμα 𝄇
𝄆 Ν' αγαπηθείς, να χωριστείς, πες πως το έχεις τάμα 𝄇

Σούρας είμαι και χαρμάνης, είμ' ο Γιάννης του Ψυρρή
Δέκα χρόνια δικασμένος στου Συγγρού τη φυλακή
Κι εγώ είμαι ο Βαγγέλης και μ' αυτό τι θες να πεις
Μες στη Σύρας το Βροντάδο, σκότωσα έναν, δυο, τρεις

Βλάμης είσαι ρε Βαγγέλη και γι' αυτά μη συζητάς
Ούτε καν σε λογαριάζω και αν είσ' εσύ φονιάς
Και μ' αυτά τι θες ρε Γιάννη, μήπως θες να 'ξηγηθείς
Αν τολμήσεις και απλώσεις, στη στιγμή, ρε, θε να χαθείς

Και τραβάνε τα μαχαίρια και χτυπιούνται στα γερά
Και ο Γιάννης ξεμπερδεύει το Βαγγέλη τον φονιά
Κι έτσι ο Γιάννης ησυχάζει από τούτον τον μπελά
Ξανατρώει δέκα χρόνια στη Στρατώνα, ρε, την παλιά

Εισαγωγή & μελωδία

Μια χήρα από την Κοκκινιά, μια χήρα παιχνιδιάρα
Εμάλωσε με μια Σμυρνιά, τσαχπίνα και ναζιάρα

Τον φίλο της της πείραξε κι έχασε τα μυαλά της
Κι από τη χήρα η Σμυρνιά εβρήκε τον μπελά της

Σμυρνιά τον καψουρεύτηκες τον όμορφο μου φίλο
Μα αν σε δω και του μιλάς θα σου πατήσω ξύλο

Κι έτσι μαλώσανε οι δυο, οι όμορφες οι χήρες
Όχι σου πήρα τον μικρό, όχι εσύ τον πήρες

Μα έπειτα αγαπήσανε και τον ομορφονιό τους
Όπως εσυμφωνήσανε, τον είχανε κι οι δυο τους

Είναι η Αθήνα μας γεμάτη από χάρες
Μα όμως έχει και ο Περαίας ομορφιές
𝄆 Έχει το όμορφο Πασαλιμάνι
Και τόσες άλλες όμορφες ακρογιαλιές 𝄇

Έχει το ωραίο, ξακουσμένο Παλατάκι
Και την Καλλίπολη που είναι ζωγραφιά
𝄆 Και της Πειραϊκής το λιμανάκι
Τη μυρωδάτη κι όμορφη ακρογιαλιά 𝄇

Βρίσκεις κορίτσια όλο γλύκα κι όλο χάρη
Είν' ο Περαίας του εργάτη η φωλιά
𝄆 Το Τουρκολίμανο έχει καμάρι
Και την Καστέλλα με την ξακουστή σπηλιά 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Το Τουρκολίμανο έχει καμάρι
Και την Καστέλλα με την ξακουστή σπηλιά 𝄇

Παραπονούμαι στον ντουνιά και το παράπονο μου
𝄆 Κανείς δεν το αισθάνεται και σβήνω απ' τον καημό μου 𝄇

Για με δεν βρίσκεται γιατρός, φάρμακα και βοτάνι
𝄆 Μ' αρνήθηκες και ο πόνος μου δεν πρόκειται να γιάνει 𝄇

Είναι μεγάλος ο καημός του χωρισμού μας τώρα
𝄆 Με τράβηξε ο ποταμός, με πήρε πια η μπόρα 𝄇

Κανείς δεν με παρηγορεί, ελπίδα να μου δώσει
𝄆 Παρά κοιτάζει πιο πολύ, βαθιά να με πληγώσει 𝄇

Της αγάπης μας η βάρκα και αν έκανε νερά
Δεν βουλιάζει, μη φοβάσαι, θα μας βγάλει στην ξηρά

Έτσι είν' η αγάπη, μη σου κακοφαίνεται
Ο καλός ο καπετάνιος 𝄆 στη φουρτούνα φαίνεται 𝄇

Η αγάπη έχει φουρτούνες, που σε κάνουν και πονάς
Αγκαζάρισε να βγούμε στο λιμάνι της χαράς

Έτσι είν' η αγάπη, μη σου κακοφαίνεται
Ο καλός ο καπετάνιος 𝄆 στη φουρτούνα φαίνεται 𝄇

Τη μπουνάτσα θα τη βρούμε, κάνε λίγη υπομονή
Της αγάπης μας η βάρκα, την ελπίδα έχει πανί

Έτσι είν' η αγάπη, μη σου κακοφαίνεται
Ο καλός ο καπετάνιος 𝄆 στη φουρτούνα φαίνεται 𝄇

Ποθώ, ωχ, να σε φιλώ στόμα με στόμα
Το κάθε μου φιλί να λες ακόμα

𝄆 Και στην τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καίει
Θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου οκέυ! 𝄇

Ποθώ, ωχ, σφιχτά-σφιχτά να μ' αγκαλιάζεις
Στα μάτια μου γλυκά να με κοιτάζεις

𝄆 Και στην τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καίει
Θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου οκέυ! 𝄇

Ποθώ, ωχ, να σε φιλώ κι εσύ να σβήνεις
Τη γλύκα απ' τα χείλη μου να πίνεις

𝄆 Και στην τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καίει
Θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου οκέυ! 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

Και στην τρέλα μας απάνω, που ο πόθος θα μας καίει
Θα μου λες και θα σου λέω, αγαπούλα μου οκέυ!

𝄆 Μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις
Γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Ο κόσμος απ' τη ζήλια του ζητάει να μας χωρίσει
Να κάψει θέλει δυο καρδιές που έχουν αγαπήσει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ' όλους μια μέρα
Θα 'ρθώ μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα 𝄇 (Σ)

𝄆 Ο κόσμος πλούτη λαχταρά κι εγώ ποθώ εσένα
Και κάθε βράδυ ξενυχτώ με μάτια δακρυσμένα 𝄇 (Σ)

𝄆 Το πλούτος για τα μένανε είναι τα δυο σου μάτια
Και η θερμή σου αγκαλιά βασιλικά παλάτια 𝄇 (Σ)

𝄆 Εγώ για σένα μίσησα πλούτη και δόξες φως μου
Αρνήθηκα το σπίτι μου και τ' αγαθά του κόσμου 𝄇 (Σ)

𝄆 Τι να τα κάνω τα λεφτά μπρος στη δική σου αγάπη
Μπρος στη δική σου ομορφιά όλα ας γίνουν στάχτη 𝄇 (Σ)

Όσα βγάζω μου τα παίρνεις βρε τσαχπίνα
Και τραβάς γραμμή να παίξεις στα καζίνα
Που σε χάνω που σε βρίσκω στη ρουλέτα
Και για γούστο βάζεις πόστα και τα ρέστα

Όλα για σένα κούκλα μου, να μου τα φας πλανεύτρα
Τι αξίζουν τα παλάτια και τα κάστρα
𝄆 Μπρος στα μάτια σου τσιγγάνα ξελογιάστρα 𝄇

Κοσμικιά μου θες να γίνεις και μοντέρνα
Πάντα πρώτη να σε βλέπω στην ταβέρνα
Σαν αρχόντισσα ντυμένη ρε τσιγγάνα
Ξελογιάζεις με τα μάτια σου τα πλάνα

Όλα για σένα κούκλα μου, να μου τα φας πλανεύτρα
Τι αξίζουν τα παλάτια και τα κάστρα
𝄆 Μπρος στα μάτια σου τσιγγάνα ξελογιάστρα 𝄇

𝄆 Άιντε, μέρα νύχτα θα μεθώ και στις μπίρες θα γλεντώ 𝄇
Με κορίτσια και βιολιά τη ζωή μου θα χαρώ
Με κορίτσια και βιολιά, πω πω πω, δεν νταγιαντώ

𝄆 Ώπα, ώπλες, φέρτε μπίρες να μεθύσουμε ---*
Ντρίγκα, ντρίγκα, τα ποτήρια να τσουγκρίσουμε 𝄇

𝄆 Άιντε, όλα εδώ θα μείνουνε, μες στον ψεύτικο ντουνιά 𝄇
Τα λεφτά μην τα λυπάστε, φάτε, πιείτε, βρε παιδιά
Έτσι γούστα και μεράκια θά 'χουμε κάθε βραδιά

𝄆 Ώπα, ώπλες, φέρτε μπίρες να μεθύσουμε ---*
Ντρίγκα, ντρίγκα, τα ποτήρια να τσουγκρίσουμε 𝄇

𝄆 Άιντε, ας μας παίξουν τα βιολιά, να χορέψουμε παιδιά 𝄇
Έτσι πάντα να γλεντούμε, όλοι με καλή καρδιά
Έτσι πάντα θα γλεντούμε, πω πω πω, κάθε βραδιά

𝄆 Ώπα, ώπλες, φέρτε μπίρες να μεθύσουμε ---*
Ντρίγκα, ντρίγκα, τα ποτήρια να τσουγκρίσουμε 𝄇

* Επιφωνήματα: "ώπα", "σπάσ' τα", "αχ", "αμάν".

Είμαι παιδάκι με ψυχή και ζηλεμένο
Παιδάκι όμορφο τσαχπίνικο τρελό
Όλοι με λατρεύουνε σαν παίζω
Μ' αγαπούνε όλες στο λεπτό

Μα όλες ραντεβού μου δίνουν σαν με βλέπουν
Για δυο λογάκια μυστικά που θα μου πουν
Μάλιστα μου λένε σ' ό,τι λέγω
Δέχονται για να με παντρευτούν

Να 'ξέραν πόσο η καρδιά μου μέσα κλαίει
Με βασανίζουν με πληγώνουν οι καημοί
Τίποτα δεν θέλω πια κοντά μου
Όλα πλέον τα έχω βαρεθεί

Έχει η Αθήνα έμορφες, ο Πειραιάς γεμάτες
𝄆 Και η καημένη η Κοκκινιά ξανθές και μαυρομάτες 𝄇

Και τα Ταμπούρια έχουνε Πολίτισσες με χάρη
𝄆 Η Δραπετσώνα έχει Σμυρνιές που λάμπουν σαν φεγγάρι 𝄇

Ο Βύρωνας έχει γλυκές κοπέλες σαν το μέλι
𝄆 Και το Παγκράτι πλάσματα, γλιστράνε σαν το χέλι 𝄇

Οι Ποδαράδες έχουνε χηρίτσες όλο γλύκα
𝄆 Στον Υμηττό παντρεύεσαι χωρίς πεντάρα προίκα 𝄇

Αν θέλεις προίκα, μάγκα μου, τράβα στον Ποδονίφτη
𝄆 Θα βρεις αριστοκράτισσα με χρήματα και σπίτι 𝄇

Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά εμένα μ' αγαπούνε
Μόλις θα μ' αντικρίσουνε, θυσία θα γινούνε

Όσοι δεν με γνωρίζουνε, τώρα θα με γνωρίσουν
Εγώ κάνω την τσάρκα μου κι ας με καλαμπουρίζουν

Κι εγώ φτωχός γεννήθηκα, στον κόσμο έχω γυρίσει
Μέσα απ' τα φύλλα της καρδιάς εγώ 'χω μαρτυρήσει

Όλοι οι κουτσαβάκηδες που ζούνε στο κουρμπέτι
Κι αυτοί μες την καρδούλα τους έχουν μεγάλο ντέρτι

Ψεύτρα μού 'πες ότι θά 'ρθεις να μιλήσουμε
𝄆 Χθες το βράδυ στην ταβέρνα να μεθύσουμε 𝄇
Ξέρω δεν τ' αποφασίζεις κι όλο με γελάς
𝄆 Κι όταν θέλεις σκαρπινάκια τότε μου μιλάς 𝄇

Ό,τι θέλεις να σου πάρω για τα κάλλη σου
𝄆 Όταν έρθω ένα βράδυ στην αγκάλη σου 𝄇
Ψεύτρα να γλυκοχαϊδεύω την ελίτσα σου
𝄆 Και να γέρνω με λαχτάρα στην ποδίτσα σου 𝄇

Να σου παίρνω τα φιλιά σου τ' αλανιάρικα
𝄆 Απ' τα μάτια σου που είναι σκανταλιάρικα 𝄇
Τότε όλα θα στα δώσω βρε μανούλα μου
𝄆 Και αυτά που έχω κρυμμένα στη σακούλα μου 𝄇

Ένας μάγκας στο Βοτανικό, πι και φι ξηγιέται στο λεπτό
Στα παιχνίδια και στα καμπαρέ και στου Περδικάκη στον τεκέ

Τη φουμάρει, μαστουριάζει, με τη γκόμενά του στον τεκέ
Κι η Αγγέλω του πατά φωτιές στον αργιλέ

Είναι μάγκας είναι μερακλής, στον Βοτανικό ο πιο νταής
Τονε τρέμουν όλες οι μαγκιές μα δεν του καίγεται καρφί που λες

Τη φουμάρει, μαστουριάζει και μπαφιάζει πάντα βερεσέ
Γιατί πήρε σύνταξη από το Μεντρεσέ

Μπορεί να ζεις στο Κολωνάκι, μα λαχταράς το μπουζουκάκι
𝄆 Είσαι το φρούτο του καιρού, ο μάγκας του γλυκού νερού 𝄇

Τις κοσμικές δεν τις γουστάρεις και ντερμπεντέρισσα θα πάρεις
𝄆 Νά 'ναι μαγκιόρα κι αλεπού και να σε δέρνει που και που 𝄇

Απ' το σουίνγκ και το φοξάκι, το γύρισες στο ζεϊμπεκάκι
𝄆 Και κάνεις στάχτη τον ντουνιά, για μια μαγκίτικη πενιά 𝄇

𝄆 Μάγκας είμ' απ' το Ψυρρή, που με τρέμουνε πολλοί 𝄇
Κι όποιος μου κάμει τον τσαγκό, την ισόβια τραβώ
𝄆 Είμ' ένας μάγκας ξακουστός, κι από τον κόσμο ζηλευτός 𝄇

𝄆 Στο παιχνίδι σαν θα μπω, δεν μπορώ να σας το πω 𝄇
Όλοι στρίβουν σαν με δουν, για να μη ρεζιλευτούν
𝄆 Με ξέρουν πως δεν τους ψηφώ, γι' αυτό μου κάνουν το κουτό 𝄇

𝄆 Μ' έστελν' η μανούλα μου, σχολειό μου να πηγαίνω
Κι εγώ τραβούσα στο βουνό, με μάγκες να φουμέρνω 𝄇 (Σ)

𝄆 Με μάλωνε ο δάσκαλος, τα γράμματα να μάθω
Κι εγώ από τη μαστούρα μου, δεν έβλεπα να γράφω 𝄇 (Σ)

𝄆 Μη με βαράς κυρ δάσκαλε και μη μου κάνεις κόλπα
Και δεν μαθαίνω γράμματα, πόσες φορές σου τό 'πα 𝄇 (Σ)

𝄆 Ετσάκωνε το χάρακα κι όλο με κοπανούσε
Με μαύριζ' από τις ξυλιές κι ύστερα μ' αμολούσε 𝄇 (Σ)

𝄆 Μ' έστελν' η μανούλα μου, σχολειό μου να πηγαίνω
Κι εγώ τραβούσα στο βουνό, με μάγκες να φουμέρνω 𝄇 (Σ)

Όλες τις τέχνες που 'κανα ακουστέ που τις λέω
Τις γράφω και σαν θυμηθώ μού 'ρχεται για να κλαίω
Όλες τις τέχνες που 'κανες, μα μια δεν έχεις κάνει
Εμένα που μ' αγάπησες, δεν μου βαλες στεφάνι

Μες το κλωστήριο μ' είχανε κι έκανα πακετάκια
Νήμα και κούτσες φέρνανε σε μένα κοριτσάκια
Νήμα και κούκλες φέρνανε σ' εσέ τα κοριτσάκια
Εμένα δεν λογάριαζες που έπινα φαρμάκια

Δεν μ' άρεσε αυτ' η δουλειά, ζηλεύω κάποια άλλη
Και ψυχογιός εγίνηκα σ' έναν χοντρό μπακάλη
Και ψυχογιός εγένηκες σ' έναν χοντρό μπακάλη
Γιατί είχε κόρη έμορφη κι η προίκα της μεγάλη

Τρεις μέρες έκατσα εκεί κι ήθελα για να στρίψω
Εφημερίδες να πουλώ, στους δρόμους να γυρίζω
Εφημερίδες κι αν πουλάς, στους δρόμους κι αν γυρίζεις
Την έχεις τη μπακάλαινα κι εμένα φοβερίζεις

Το βράδυ το κασέλι μου το τσάκωνα στα χέρια
Μονό που δεν κουβάλησα τ' αϊ Γιωργιού ξεφτέρια
Λούστρος και αν εγένηκες, αλήτης κι αλανιάρης
Πρέπει να το συλλογιστείς, εμέ δεν με τουμπάρεις

𝄆 Όσοι γινούν πρωθυπουργοί, όλοι τους θα πεθάνουν
Τους κυνηγάει ο λαός απ' τα καλά που κάνουν 𝄇 (Σ)

𝄆 Βάζω υποψηφιότητα, πρωθυπουργός να γίνω
Να κάθουμαι τεμπέλικα, να τρώω και να πίνω 𝄇 (Σ)

𝄆 Και ν' ανεβαίνω στη βουλή, εγώ να τους διατάζω
Να τους πατώ τον αργιλέ και να τους μαστουριάζω 𝄇 (Σ)

Μια ζωή την έχουμε, κι αν δεν τη γλεντήσουμε
𝄆 Τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντήσουμε 𝄇

Μες στον ψεύτικο ντουνιά, παίξτε μου διπλοπενιά
Παίξτε μου διπλοπενιά 𝄆 και ο μήνας έχει εννιά 𝄇

Όσο ζει ο άνθρωπος, κοίτα, παρατήρησε
𝄆 Μέχρι τα σαράντα του, κι ύστερα μπατίρισε 𝄇

Μες στον ψεύτικο ντουνιά, παίξτε μου διπλοπενιά
Παίξτε μου διπλοπενιά 𝄆 και ο μήνας έχει εννιά 𝄇

Στου διαβόλου τά 'γραψα όλα το κατάστιχο
𝄆 Και γλεντώ τα νιάτα μου, πριν με πιάσει λάστιχο 𝄇

Μες στον ψεύτικο ντουνιά, παίξτε μου διπλοπενιά
Παίξτε μου διπλοπενιά 𝄆 και ο μήνας έχει εννιά 𝄇

Τη ζωή σου γλέντησε, πριν να 'ρθούν γεράματα
𝄆 Και σου λένε άδικα, μάθε γέρο γράμματα 𝄇

Μες στον ψεύτικο ντουνιά, παίξτε μου διπλοπενιά
Παίξτε μου διπλοπενιά 𝄆 και ο μήνας έχει εννιά 𝄇

Μελωδία & επωδός

Χαραλάμπη, πού 'ναι εκείνα, πού 'ν' τα χρόνια τα παλιά
𝄆 Που δεν ήθελες μες στην Αθήνα να σου πουν για παντρειά 𝄇
Τώρα μέσα σ' ένα χρόνο πήρες δύο και μία, τρεις
Τις αμόληκες στον δρόμο, πάλι για να ξαναπαντρευτείς

𝄆 Μη μας κάνεις τον βαρβάτο, Χαραλάμπη σεβνταλή, πω, πω
Δεν μπορείς να βρεις τον πάτο, βρε Λάμπη μερακλή
και θα πας για το Δαφνί 𝄇

Πήρες, Λάμπη, μια Αθηναία, τώρα θες και μια Σμυρνιά
𝄆 Σου γουστάρει και μια απ' τον Πειραία, θες και μια Μυτιληνιά 𝄇
Βρήκες μπόλικες γυναίκες, κι άλλες θέλεις για να βρεις
Πιο φτηνές κι από τις ρέγγες, κι όλες θέλεις να τις παντρευτείς

𝄆 Μη μας κάνεις τον βαρβάτο, Χαραλάμπη σεβνταλή, πω, πω
Δεν μπορείς να βρεις τον πάτο, βρε Λάμπη μερακλή
και θα πας για το Δαφνί 𝄇

Ω-ω-ω-ω-ω, όμορφη Θεσσαλονίκη
Ω-ω-ω-ω-ω, τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Είσαι το καμάρι της καρδιάς μου
Θεσσαλονίκη όμορφη, γλυκιά
Κι αν ζω στην ξελογιάστρα την Αθήνα
Για σένα τραγουδώ κάθε βραδιά

Ω-ω-ω-ω-ω, όμορφη Θεσσαλονίκη
Ω-ω-ω-ω-ω, τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια
Έζησα τις πιο γλυκές στιγμές
Καντάδες χίλιες νύχτες έχω κάνει
Για όλες τις μποέμικες καρδιές

Ω-ω-ω-ω-ω, όμορφη Θεσσαλονίκη
Ω-ω-ω-ω-ω, τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Πάντα με κρατάς στην αγκαλιά σου
Πάντα σε θυμάμαι και πονώ
Κι αν είμαι τώρα λίγο μακριά σου
Με τον καιρό κοντά σου θα βρεθώ

Ω-ω-ω-ω-ω, όμορφη Θεσσαλονίκη
Ω-ω-ω-ω-ω, τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ

Πάρ' το χαμπάρι σ' αγαπώ, διστάζω φως μου να στο πω
Κοίτα με στα μάτια λίγο, να σε πάρω και να φύγω

Αχ, πολύ σε αγαπώ
Αχ, και ντρέπομαι να σου το πω

Σου έχω έτοιμη φωλιά, μες τη δική μου αγκαλιά
Και θα σ' έχω πάντα μέσα, όμορφη μου πριγκηπέσσα

Αχ, πολύ σε αγαπώ
Αχ, για σένανε θα τρελαθώ

Θα γίνεις μια νοικοκυρά, θα ζούμε πάντα με χαρά
Πες το ναι να 'ρθώ κοντά σου κι ας το μάθει κι η μαμά σου

𝄆 Αχ, πολύ σε αγαπώ
Αχ, κι αν δεν σε πάρω, θα χαθώ 𝄇

𝄆 Όμορφη Πειραιώτισσα 𝄇 (×3) και Πασαλιμανιώτισσα
𝄆 Με θάμπωσαν τα κάλλη σου και τ' όμορφο κεφάλι σου 𝄇

𝄆 Στα μάτια μου στ' ορκίζομαι 𝄇 (×3) στα δύο πως χωρίζομαι
𝄆 Στα κοφτερά λεπίδια σου, στα μάτια και στα φρύδια σου 𝄇

𝄆 Όμορφη Πειραιώτισσα 𝄇 (×3) και της καρδιάς μου αρχόντισσα
Λυπήσου με, πια δεν μπορώ, θα πάρω στράτες να σε βρω
Θα πάρω στράτες να σε βρω, να δεις το πόσο σ αγαπώ

𝄆 Όμορφη Σαλονικιά μου, έψαχνα για να σε βρω 𝄇
𝄆 Κι ήρθα στη Θεσσαλονίκη και παντού σ' ακολουθώ 𝄇

𝄆 Εγώ τό 'πα στη μαμά σου, όμορφη Σαλονικιά 𝄇
𝄆 Άξαφνα πως θα σε χάσει απ' το σπίτι μια βραδιά 𝄇

𝄆 Όμως μού 'πε πως θα βάλει να σε παρακολουθούν 𝄇
𝄆 Όλους τους καλούς σας φίλους, στα κρυφά να σε φρουρούν 𝄇

𝄆 Όσο και να σε φρουρούνε, κούκλα μου, μικρή ξανθιά 𝄇
𝄆 Ήρθε η ώρα να σε κλέψω, όμορφη Σαλονικιά 𝄇

Εύμορφη Σμυρνιά μου πάψε να με παιδεύεις
Πες μου τι γυρεύεις, πες μου τι ζητάς
Μόνο εσένα αγαπώ, πάψε να ζηλεύεις
Πάψε φως μου να με τυραννάς

Νά 'ξερες το πείσμα σου πόσο με ζαλίζει
Πόσο μου ραγίζει τη φτωχή καρδιά
Πάψε πια τα πείσματα μη με φοβερίζεις
Με τα μαύρα μάτια σου αυτά

Για σένα ξενυχτάω και τον καημό ξεχνάω
Σαν σε χάσω λίγο, κούκλα μου γλυκιά
Πίνω ως το πρωί κρασί, πίνω και μεθάω
Μα δεν σε ξεχνώ ποτέ Σμυρνιά

Δυο τρεις μπεκρήδες βρήκανε τον χάρο σ' έναν δρόμο
Και τον ρωτούσαν πως περνούν στον άλλονε τον κόσμο
Για πες μας χάρε, να χαρείς το μαύρο σου σκοτάδι
Έχουν ταβέρνες και κρασί, οι βλάμηδες στον Άδη
Για πες μας χάρε, να χαρείς το μαύρο σου σκοτάδι

Για πες μας έχουν όμορφες κοπέλες και με νάζι
Η κάθε τους γλυκιά ματιά μες στην καρδιά να σφάζει
Έχουν ταβέρνες και βιολιά, μπουζούκια να γλεντάνε
Και με τραγούδια και χορό τα βράδια να περνάνε
Έχουν ταβέρνες και βιολιά, μπουζούκια να γλεντάνε

Μια χάρη θέλουμε από σε, μη μας παρεξηγήσεις
Και θά 'χουμε υποχρέωση εις ό,τι μας ζητήσεις
Πάρε βαρέλια τέσσερα, κρασάκι ρετσινάτο
Και δώσε να γλεντήσουνε τ' αδέρφια μας 'κει κάτω
Πάρε βαρέλια τέσσερα, κρασάκι ρετσινάτο

Πρωί-πρωί γυρίσανε τα τρεχαντήρια όλα
Μα ο Νικόλας ο ψαράς δεν φάνηκε ακόμα, στη στεριά

Μπρος στ' ακρογιάλι στέκεται, μια μάνα μαυροφόρα
Είναι αυτή που ανησυχεί η μάνα του Νικόλα, του ψαρά

Διστάζει ποιος να της το πει, να την πληροφορήσει
Πως ο Νικόλας πνίγηκε και πια δεν θα γυρίσει, στη στεριά

Πέρασαν μήνες, πέρασαν, κι η μάνα του Νικόλα
Με την ελπίδα στην καρδιά τον περιμένει ακόμα, στη στεριά

Έφυγες κάποιο βραδάκι και με πότισες φαρμάκι
Αν γυρίσεις όμως πίσω, όλα θα στα συγχωρήσω

𝄆 Η καρδιά μου αλλιώς να κάνει δεν μπορεί
Γιατί όποιος αγαπάει, συγχωρεί 𝄇

Μου 'κανες ζημιά μεγάλη κι όμως δεν τα φτιάχνω μ' άλλη
Να χαθεί και θα σ' αφήσω, όλα θα στα συγχωρήσω

𝄆 Η καρδιά μου αλλιώς να κάνει δεν μπορεί
Γιατί όποιος αγαπάει, συγχωρεί 𝄇

Γύρνα πίσω στο τσαρδί μας, να βρω την παλιά ζωή μας
Κι εγώ μόλις σ' αντικρίσω, όλα θα στα συγχωρήσω

𝄆 Η καρδιά μου αλλιώς να κάνει δεν μπορεί
Γιατί όποιος αγαπάει, συγχωρεί 𝄇

Όποιος θα πει κακό για σένα
Θα 'χει να κάνει και με μένα
𝄆 Δεν σ' αλλάζω, σου τό 'χω πει ξανά
Να μου χαρίζουν και όλο το ντουνιά 𝄇

Μ' όλο το σόι μου μαλώνω
Για νά 'ρχομαι να σ' ανταμώνω
𝄆 Ασ' τον κόσμο κι ας σε κατηγορεί
Για να σου μοιάσει κανένας δεν μπορεί 𝄇

Τίποτα πια δεν λογαριάζω
Άλλον μπροστά σου εγώ δεν βάζω
𝄆 Κι αφού έχεις εσύ καρδιά χρυσή
Και σ' αγαπάω, αγάπα με κι εσύ 𝄇

𝄆 Απ' τον καιρό που άρχισα την πρέζα να φουμάρω
ο κόσμος μ' απαρνήθηκε δεν ξέρω τι να κάνω 𝄇 (Σ)

𝄆 Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, ο κόσμος με πειράζει
Και η ψυχή μου δεν κρατά, πρεζά να με φωνάζει 𝄇 (Σ)

𝄆 Απ' τη μυτιά που τράβαγα, άρχισα και βελόνι
Και το κορμί μου άρχισε σιγά σιγά να λιώνει 𝄇 (Σ)

𝄆 Τίποτα δεν μ' απόμεινε στον κόσμο για να κάνω
Αφού η πρέζα μ' έκανε στους δρόμους ν' αποθάνω 𝄇 (Σ)

Όπου και να φύγεις, όπου και να πας
Θα ξαναγυρίσεις, μια και μ' αγαπάς
𝄆 Μια και η αγάπη ρίζωσε βαθιά
Αν την ξεριζώσεις, θα βγει κι η καρδιά 𝄇 (Σ)

Μη μου λες πως θα βρεις και θα ξεχαστείς
Θα με λαχταρήσεις και θα με ποθείς
𝄆 Έτσι είναι πάντα, παίζεις με φωτιά
Δεν χωρούν παιχνίδια, φως μου, στην καρδιά 𝄇 (Σ)

Όπου και να φύγεις, όπου κι αν βρεθείς
Όταν με προδώσεις, όταν μ' αρνηθείς
𝄆 Θα το μετανιώσεις, θα με θυμηθείς
Θα με νοσταλγήσεις και θα ξαναρθείς 𝄇 (Σ)

Εσύ είσαι ο πρώτος άντρας που' χω αγαπήσει
Και για άλλον η καρδιά μου έχει κλείσει

Αγκάλιασε με και φίλησε με
Δική σου θά 'μαι παντοτινά
Αλήθεια λένε, μάτια που κλαίνε
Για σένα, νύχτες και δειλινά

Το πόσο σε λατρεύω, πρέπει να το νιώσεις
Κι αν εγώ σε αρνηθώ, να με σκοτώσεις

Αγκάλιασε με και φίλησε με
Δική σου θά 'μαι παντοτινά
Αλήθεια λένε, μάτια που κλαίνε
Για σένα, νύχτες και δειλινά

Για μένα η ζωή μου τώρα έχει αρχίσει
Είσ' ο πρώτος άντρας που' χω αγαπήσει

Αγκάλιασε με και φίλησε με
Δική σου θά 'μαι παντοτινά
Αλήθεια λένε, μάτια που κλαίνε
Για σένα, νύχτες και δειλινά

Μελωδία

Αγκάλιασε με και φίλησε με
Δική σου θά 'μαι παντοτινά
Αλήθεια λένε, μάτια που κλαίνε
Για σένα, νύχτες και δειλινά

Ένα τόσο οργανάκι είναι το μπαγλαμαδάκι
𝄆 Σύρμα πάνω, σύρμα κάτω, και τα δυο σ' έναν σκοπό 𝄇

Μπαίνει κάτω από το σακάκι, κι όταν παίζει τραγουδάκι
Όμορφο ντουζένι έχει, φίλε μου τι να σου πω
Σύρμα πάνω, σύρμα κάτω, και τα δυο σ' ένα σκοπό

Να τ' ακούσεις σαν χαράζει, σε μεράκι πόσους βάζει
Με το νύχι όταν παίζει τον δικό του τον σκοπό
Όμορφο ντουζένι έχει, φίλε μου τι να σου πω

Όσο βαριά είν' τα σίδερα είν' η καρδιά μου σήμερα
Η μέρα από το πρωί είναι συννεφιασμένη
Γιατί έφυγες και μ' άφησες με την καρδιά καμένη

Όσο βαριά είν' τα σίδερα είν' η καρδιά μου σήμερα

Όταν σε συλλογίζομαι πίνω μα δεν ζαλίζομαι
Όσα άστρα έχει ο ουρανός και λάμπουν ένα-ένα
Τόσες φορές τα μάτια μου δακρύζουνε για σένα

Όσο βαριά είν' τα σίδερα είν' η καρδιά μου σήμερα

Σ' αγάπησα, σε πόνεσα κι όμως χαρά δεν γνώρισα
Κι αυτά όλα τα βάσανα που πέρασα κοντά σου
Μια μέρα θα γινούν φωτιά, να κάψουν την καρδιά σου

Όσο βαριά είν' τα σίδερα είν' η καρδιά μου σήμερα

Όσοι έχουνε πολλά λεφτά, νά 'ξέρα τι τα κάνουν
𝄆 Άραγε σαν πεθάνουνε, βρε, αμάν, αμάν
Μαζί τους θα τα πάρουν 𝄇

Εγώ ψιλή στη τσέπη μου ποτές δεν αποτάζω
𝄆 Κι όλα τα ντέρτια μου περνούν, βρε, αμάν, αμάν
Μόνο σαν μαστουριάζω 𝄇

Αφού στον άλλονε ντουνιά λεφτά δεν θα περνάνε
𝄆 Τά 'χουν και τα θυμιάζουνε, βρε, αμάν, αμάν
Δεν ξέρουν (δεν τά 'χουν) να τα φάνε 𝄇

Όσο κι αν πονώ για σε και κλαίγω
Δεν θα σου μιλήσω πια στο λέγω
𝄆 Γιατί έμαθα την Κυριακή το βράδυ
Που γυρνούσες μ' άλλην μέσα στο σκοτάδι 𝄇

Απ' το χέρι τη σφιχτοκρατούσες
Τ' αχειλάκι της γλυκά φιλούσες
𝄆 Και της έλεγες πως θα την κάνεις ταίρι
Γιατί λάμπει στην καρδιά σου σαν αστέρι 𝄇

Αφού την πονάς και τη λατρεύεις
Να την παντρευτείς μην την παιδεύεις
𝄆 Να την αγαπάς πολύ να την προσέχεις
Και με μένα πια φιλία να μην έχεις 𝄇

Ραντεβού σαν περιμένω και μ' αργήσεις βαριεστώ
𝄆 Κι όταν δω τα δυο σου μάτια όλα φως μου τα ξεχνώ 𝄇

Πείσματα να μη μου κάνεις άπονη κακία μικρή
𝄆 Γιατί μ' αυτά σου τα ναζάκια με κατάντησες μπεκρή 𝄇

Μέρα νύχτα στις ταβέρνες ξενυχτάω και μεθώ
𝄆 Για τα δυο σου τα ματάκια μόρτισσα θα τρελαθώ 𝄇

Όταν ήρθα χθες στη γειτονιά σου, έφερα κιθάρες και βιολιά
𝄆 Είχες κλείσει τα παράθυρά σου κι έγερνες σε ξένη αγκαλιά 𝄇

Όποιον αγαπάς να τον αφήσεις, νά 'ρθεις στα δικά μου τα φιλιά
𝄆 Έμορφη χρυσή ζωή θα ζήσεις στη δική μου μέσα τη φωλιά 𝄇

Θα 'σαι με τα όλα σου κυρία, σου τα λέω αλήθεια, ορθά κοφτά
𝄆 Θα 'χεις όσα θέλεις μεγαλεία κι όσα θες αγάπη μου λεφτά 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Θα 'χεις όσα θέλεις μεγαλεία κι όσα θες αγάπη μου λεφτά 𝄇

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
Εγώ θα είμαι πολύ μακριά
Και θα πιστέψεις πως δεν χωράνε
Δύο αγάπες σε μια καρδιά

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
Τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα

Πάντα με μάσκα εσύ μιλούσες
Κι ήθελες να 'χεις δυο αγκαλιές
Μα που το βρήκες αυτό γραμμένο
Εσύ να παίζεις με δυο καρδιές

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
Τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα

Κι εδώ τελειώνει μια ιστορία
Μ' αυτό το κλάμα το θλιβερό
Δεν μετανιώνω που σ' αγαπούσα
Όμως λυπάμαι που σ' αγαπώ

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
Τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα

𝄆 Όταν πίνεις στην ταβέρνα κάθεσαι και δεν μιλάς
Κάπου κάπου αναστενάζεις απ' τα φύλλα της καρδιάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα 'θελα να σε ρωτήσω και να πληροφορηθώ
Πιο μεράκι σ' έχει κάνει τόσο μελαγχολικό 𝄇 (Σ)

𝄆 Μήπως έχεις αγαπήσει και προδόθηκες κι εσύ
Έλα κάθισε κοντά μας να γλεντήσουμε μαζί 𝄇 (Σ)

Όταν σε βλέπω μες στους δρόμους να γυρίζεις
Να ξέρεις την καρδούλα μου πως τη ραΐζεις
𝄆 Γιατί είσαι όμορφη πολύ σαν το κουκλάκι
Φοβούμαι μη σου πάρει άλλος το φιλάκι 𝄇

Στην αγορά ποτέ μονάχη μην πατήσεις
Στους χασαπάδες και ψαράδες μη μιλήσεις
𝄆 Τα μαναβάκια να προσέχεις μη σε δούνε
Τα όμορφα κορίτσια αυτοί τα κυνηγούνε 𝄇

Να μη βρεθεί κανένας και σε ξελογιάσει
Το παχουλό σου το χεράκι και στο πιάσει
𝄆 Δεν θέλω άλλος από με να σου μιλήσει
Και τα χειλάκια σου μικρή μου να φιλήσει 𝄇

𝄆 Μια Κυριακή σε γνώρισα, καθόσουν σ' έναν πάγκο 𝄇
𝄆 Και στοίχημα στην τσέπη σου δεν είχες ένα φράγκο 𝄇

𝄆 Θυμάσαι 'κείνον τον καιρό, φιλιά και καρδιοχτύπια 𝄇
𝄆 Μαζί με την αγάπη σου πόσα φαρμάκια ήπια 𝄇

𝄆 Γι' αυτό σε βλέπω και έρχεσαι απ' τη γωνιά του δρόμου 𝄇
𝄆 Και σκίζεται η καρδούλα μου και χάνω το μυαλό μου 𝄇

Όταν τα βράδια μες στα κέντρα σε πηγαίνω
Και όλοι τριγύρω σε κοιτάζουνε στα μάτια
𝄆 Να μην τολμήσεις να προσέξεις μην τυχόν παρεκτραπείς
Γιατί να ξέρεις πως θα παραξηγηθείς 𝄇

Δεν θα την πάθω όπως την έχουν πάθει όλοι
Γιατί οι γυναίκες όλες είσαστε διαβόλοι
𝄆 Που μας τα κάνετε όλα ρόιδο στην πεζή μας τη ζωή
Δεν θα με γράψεις για κορόιδο την αυγή 𝄇

Μη σου περάσει από το νου πως σε ζηλεύω
Και πως μπορείς εσύ να μ' έχεις για ρεζέρβα
𝄆 Απλώς σου κάνω θεωρία μην τυχόν παρεκτραπείς
Γιατί να ξέρεις πως θα παρεξηγηθείς 𝄇

Μελωδία

Να μην τολμήσεις να προσέξεις μην τυχόν παρεκτραπείς
Γιατί να ξέρεις πως θα παραξηγηθείς

Όταν το πίνω το κρασί περνάει ο καημός μου
Όλα τα πλούτη και καλά τα βλέπω τότε εμπρός μου
Θαρρώ πως είναι ο ντουνιάς δικός μου και φωνάζω
Βρε τι ζωή χρυσή είν' αυτή π' όλο ποτήρια αδειάζω

Όταν περάσει η μέθη μου, τα ίδια Παντελή μου
Αρχίζουνε τα βάσανα και όλοι οι καημοί μου
Θυμάμαι όσους χρεωστώ, μανάβη και μπακάλη
Κι ο μήνας που έγινε εννιά τότε με πιάνει ζάλη

Δεν είναι πια ζωή αυτή, τα ίδια Παντελή μου
Κρασάκι πρέπει για να πιω να σβήσουν οι καημοί μου
Κρασάκι, βρε κρασάκι μου, σε πίνω και μεθάω
Κι όλα τα ντέρτια και καημοί με σένα τα ξεχνάω

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Ό,τι ζητήσεις θα το βρεις στα χέρια τα δικά μου
𝄆 Φτάνει να γιάνεις την πληγή, αμάν, αμάν, που 'χω στα σωθικά μου 𝄇

Ό,τι μου πεις δεν θ' αρνηθώ το κέφι σου να κάνω
𝄆 Ακόμα και να σκοτωθώ, αμάν, αμάν, για σένα να πεθάνω 𝄇

Αρνιέμαι φίλους συγγενείς για τα γλυκά σου μάτια
𝄆 Κι αν πει κακό για σε κανείς, αμάν, αμάν, τον κάνω δυο κομμάτια 𝄇

Πάντοτε θα σε αγαπώ με σένα πια θα ζήσω
𝄆 Και στη γλυκιά σου αγκαλιά, τσαχπίνα μου, θέλω να ξεψυχήσω 𝄇

Ό,τι θέλουν οι γυναίκες βρε παιδιά μας κάνουνε
𝄆 Μας παιδεύουνε, μας ψήνουν και θα μας τρελάνουνε
Ό,τι θέλουν οι γυναίκες θα μας κάνουνε 𝄇

Όταν τά 'χουμε μας μπλέκουν και μας καλοπιάνουνε
𝄆 Κι όταν μας αφήσουν ρέστους, τον βαρύ μας κάνουνε
Ό,τι θέλουν οι γυναίκες θα μας κάνουνε 𝄇

Για χατίρι τους μπελάδες στη ζωή μας βάζουμε
𝄆 Κι όμως δίχως τις γυναίκες μια στιγμή δεν κάνουμε
Ό,τι θέλουν οι γυναίκες θα μας κάνουνε 𝄇

Τρελέ τσιγγάνε, για που τραβάς
Μέσα στη νύχτα, μόνος που πας
𝄆 Ο χωρισμός σου, είναι καημός
Μες στην καρδιά μου, παντοτινός 𝄇

Τι φεύγεις μόνος, και βιαστικός
Σαν νά 'σουν ξένος, περαστικός
𝄆 Σκλάβα σου μ' έχεις, παντοτινά
Πάρε κι εμένα, στα μακρινά 𝄇

Τρελέ τσιγγάνε, τι με κοιτάς
Έρημη, μόνη, με παρατάς
𝄆 Πάμε τσιγγάνε, πριν την αυγή
Θα 'ρθώ μαζί σου, και όπου βγει 𝄇

Πάλι εχτές τα δυο σου μάτια τα καημένα κλάψανε
Και για μένα την καρδιά σου φως μου σου την κάψανε
Σε μαλώνει η μαμά σου η κακιά, όπου βρεθείς
Κι ο τσιγκούνης ο μπαμπάς σου, θέλει να με αρνηθείς

Γιατί μού 'παν θα μου δώσουν σπίτι στο Λυκαβηττό
Και χιλιάρικα πενήντα όταν θα σε παντρευτώ
Τώρα φαίνεται τη γνώμη που 'χαν την αλλάξανε
Θέλουνε να μου τα φάνε, όσα κι αν μου τάξανε

Μα κι εγώ θ' αποφασίσω με σκοτάδι μια βραδιά
Νά 'ρθω φως μου να σε κλέψω, να τους κάψω την καρδιά
Τότε όμορφη μικρή μου θα το μετανιώσουνε
Κι όσα έχουνε κρυμμένα, όλα θα τα δώσουνε

Βόηθα Χριστέ και Παναγιά, λαχείο σαν θα πάρω
Να πέσει ο πρώτος αριθμός, τη βόλτα μου να κάνω

Θα πάω μες στην Αφρική, τα μέρη να γνωρίσω
Παίζοντας το μπουζούκι μου, τους μαύρους να ελκύσω

Μέσα στη ζούγκλα τον Ταρζάν, θα πάω να συναντήσω
Να παίξω φίνο μπαγλαμά, κι ίσως τον συγκινήσω

𝄆 Μια βραδιά στο Μόντε Κάρλο πήγα να παρευρεθώ
Μες στους άσους της ρολίνας να τους συναγωνιστώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Βλέπω χίλιες Παριζιάνες κοπελίτσες πεταχτές
Όλες όμορφες γεμάτες ζηλεμένες πλουμιστές 𝄇 (Σ)

𝄆 Ζηλεμένο Μόντε Κάρλο που μαγεύεις το ντουνιά
Ξακουστό είναι τ' όνομά σου με την τόση ομορφιά 𝄇 (Σ)

Ούζο, ούζο, ούζο, ούζο ούζο, μπάρμπα-Ούζο
Με φωνάζουν όλοι, σαν με βλέπουν οι διαβόλοι

Βρε κωθώνια τι γελάτε, γιατί πίνω δεν ρωτάτε

Ούζο, ούζο, ούζο, ούζο φέρτε, καραφάκια
Αχ, για να σκεπάσω πόνους, πίκρες και φαρμάκια

Μες στο ούζο να τα πνίξω, όλα να τα λησμονήσω

Ούζο, ούζο ούζο, όσο ούζο κι αν θα ρουφήξω
Δεν μπορώ, αχ, δεν μπορώ για να τα πνίξω

Έμαθαν και κολυμπάνε και στη κορυφή πετάνε

Ούζο, ούζο, ούζο, ούζο μπάρμπα-Ούζο, ούζο
Με φωνάζουν όλοι σαν με βλέπουν οι διαβόλοι

Βρε κωθώνια τι γελάτε, γιατί πίνω δεν ρωτάτε

Σαν το πουλί γελάστηκα και στην παγίδα πιάστηκα
Και κάθε βράδυ με τραβάς στη γειτονιά σου να γελάς

Μα εγώ δεν θ' αντέξω, πρέπει να σε κλέψω
𝄆 Δεν με νοιάζει για προικιά και μη γίνεσαι κακιά
Όπως είσαι θα σε πάρω, μάνα μου γλυκιά 𝄇

Έμαθα πως στην Κοκκινιά σου κάνουν κι άλλοι προξενιά
Γι' αυτό μου κάνεις πείσματα και χίλια δυο τσακίσματα

Μα εγώ δεν θ' αντέξω, πρέπει να σε κλέψω
𝄆 Δεν με νοιάζει για προικιά και μη γίνεσαι κακιά
Όπως είσαι θα σε πάρω, μάνα μου γλυκιά 𝄇

Όλο μου λες πως δεν μπορείς να βγεις στην πόρτα να μου πεις
Δυο λόγια για παρηγοριά να μου γιατρέψεις την καρδιά

Γι' αυτό δεν θ' αντέξω, πρέπει να σε κλέψω
Δεν με νοιάζει για προικιά και μη γίνεσαι κακιά
Όπως είσαι θα σε πάρω, μάνα μου γλυκιά

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Έμορφη Παγκρατιώτισσα, για σε πονεί η καρδιά μου
Για σε πονεί το στήθος μου, μικρούλα μου
Κι έχω πληγή βαθιά στα σωθικά μου

Μ' αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ' αράπικα
Αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα
Λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα
Μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω
Άσε να γείρω στην θερμή αγκάλη σου
Μ' ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω

Πότε ναζιάρα έμορφη, τη γνώμη σου θ' αλλάξεις
Γιατί της μαύρης μου καρδιάς το αγαπώ
Αχ, Παγκρατιώτισσα μου, θα σε κάψει

Μ' αυτά τα μάτια τα γλυκά, τ' αράπικα
Αχ, Παγκρατιώτισσα μου, ετρελάθηκα
Λυπήσου με, έμορφη μου Παγκρατιώτισσα
Μη θέλεις, φως μου, να πεθάνω
Άσε να γείρω στην θερμή αγκάλη σου
Μ' ένα γλυκό φιλάκι σου να γιάνω

Έχω μες στην καρδιά μου κάτι
Και θα στο πω, πια δεν μπορώ
𝄆 Γλυκιά τσαχπίνα απ' το Παγκράτι
Πως σ' αγαπώ τόσο καιρό 𝄇

Λιώνω με τα καμώματα σου
Μου έχεις πάρει το μυαλό
𝄆 Τρελό με κάνει η ομορφιά σου
Πίστεψε, αλήθεια σου μιλώ 𝄇

Αχ, Παγκρατιώτισσα, για σένα
Έχω χτισμένη μια φωλιά
𝄆 Χρυσή και μαργαριταρένια
Και με σκαλώματα πολλά 𝄇

Παίξε μπουζούκι μου πιστό, σαν άλλοτε και τώρα
𝄆 Να μου γλυκάνεις την ψυχή, ωωω, στην υστερνή μου ώρα 𝄇

Ας μοιραστούμε και οι δυο, της μοίρας το φαρμάκι
𝄆 Κλάψε κι εσύ όπως κι εγώ, ωωω, για κείνης το μεράκι 𝄇

Παίξε Χρήστο το μπουζούκι, ρίξε μια γλυκιά πενιά
𝄆 Σαν γεμίσω το κεφάλι γύρνα το στη ζεϊμπεκιά 𝄇

Να χορέψω μες στη ζάλη, όμορφα και ταπεινά
𝄆 Η καρδιά μου είναι μαύρη απ' τα τόσα βάσανα 𝄇

Παίξε Χρήστο άλλο ένα, μαύρες σκέψεις μου περνούν
𝄆 Κάποια μέρα μες στη στράτα ξαπλωμένο θα με βρουν 𝄇

Πόσο βασανίστηκα κοντά σου
Πόσο πλήρωσα την απονιά σου
Κακούργα, εσύ μου τό 'κλεισες το σπίτι
Και τώρα χαίρεσαι που μ' έκανες αλήτη

Παίξτε μπουζούκια, παίξτε βιολιά
Μια πονεμένη ψυχή το ζητά
Παίξτε απόψε να σπάσει, παιδιά
Του αλήτη η καρδιά

Τη ζωή μου έπαιξα με σένα
Τη ζημιά σου πλήρωσα με αίμα
Ό,τι είχα σε μια νύχτα το 'χω χάσει
Γιατί στη μαύρη σου ψυχή έδωσα βάση

Παίξτε μπουζούκια, παίξτε βιολιά
Μια πονεμένη ψυχή το ζητά
Παίξτε απόψε να σπάσει, παιδιά
Του αλήτη η καρδιά

Δυο καρδιές αφήνεις μες το κλάμα
Πόνεσε κι η δόλια μου η μάνα
Που με μεγάλωσε με πίκρες, με νυχτέρια
Για να με πνίξουνε τα δυο σου μαύρα χέρια

Παίξτε μπουζούκια, παίξτε βιολιά
Μια πονεμένη ψυχή το ζητά
Παίξτε απόψε να σπάσει, παιδιά
Του αλήτη η καρδιά

Αχ, μ' αρνήθηκες, δεν λυπήθηκες
Τόσα χρόνια που σε αγαπούσα
Με μαράζωσες και με σκλάβωσες
Μες τους δρόμους τώρα πονεμένος τριγυρνώ

Ωωω, θα στο πω, δεν μπορώ, ξαναγύρισε
Στην αγκάλη μου, παιχνιδιάρικο κουκλί
Στη φωλίτσα μας, δώσ' μου το φιλί

Κούκλα γόησσα, σαν σε γνώρισα
Ήσουνα ένα κορίτσι φίνο
Ξεμυαλίστηκες και μ' αρνήθηκες
Και στου Μάριου το καπηλειό τα πίνω

Ωωω, θα στο πω, σ' αγαπώ, παιχνιδιάρα μου
Μη με τυραννάς, την αγάπη μην ξεχνάς
Μ' ορκιζόσουνα πως θα μ' αγαπάς

Πριν τα γηρατειά έρθουν τα σκληρά
Και τη γνώμη σου, μικρό, ν' αλλάξεις
Έλα να χαρείς, τώρα που μπορείς
Φεύγουνε τα νιάτα, φως μου, και διαβαίνουν

Ωωω, θα στο πω, δεν μπορώ, ξαναγύρισε
Στην αγκάλη μου, παιχνιδιάρικο κουκλί
Στη φωλίτσα μας, δώσ' μου το φιλί

Σύρμα πάνω σύρμα κάτω, παίζω εγώ τον μπαγλαμά
Και η βλάμισσα χορεύει όμορφο καρσιλαμά

Παλαμάκια, παλαμάκια, να χτυπούν τα τακουνάκια
Να χτυπούν τα τακουνάκια, στο τσιμέντο, στα πλακάκια

Με τρελαίνεις, με πεθαίνεις, με τον όμορφο χορό
Σπάσ' τα όλα, σπάσ' τα όλα και θα τα πληρώσω εγώ

Παλαμάκια, παλαμάκια, να χτυπούν τα τακουνάκια
Να χτυπούν τα τακουνάκια, στο τσιμέντο, στα πλακάκια

Να σε χαίρεται που σ' έχει, κείνο τ' όμορφο παιδί
Και ο μπαγλαμάς που παίζω, δυο στη μέση ας κοπεί

Παλαμάκια, παλαμάκια, να χτυπούν τα τακουνάκια
Να χτυπούν τα τακουνάκια, στο τσιμέντο, στα πλακάκια

Εισαγωγή

Παλαμάκια, παλαμάκια, να χτυπούν τα τακουνάκια
Να χτυπούν τα τακουνάκια, στο τσιμέντο, στα πλακάκια

Πάλι κι απόψε θα τα πιω, στουπί για σε θα γίνω
𝄆 Από τον πόνο τον βαρύ, ίσως και ξαλαφρύνω 𝄇

Ό,τι κι αν είχα στην ζωή, όλα σου τα 'χω δώσει
𝄆 Καρδιά και σώμα και ψυχή, σου τά 'χω παραδώσει 𝄇

Τώρα κουρέλι πια σωστό, αφού με έχεις κάνει
𝄆 Στους πέντε δρόμους με πετάς κι άλλης κοιτάς φουστάνι 𝄇

𝄆 Παλιά μου αγάπη γύρισε, γιατί μ' έχεις ξεχάσει
Αφότου μ' απαρνήθηκες, το νου μου έχω χάσει 𝄇 (Σ)

𝄆 Με αλησμόνησες σκληρή, κακιά δεν μ' αγαπούσες
Γιατί άλλον αγάπαγες, κι εμένα με ξεχνούσες 𝄇 (Σ)

𝄆 Τώρα λοιπόν τι σκέφτεσαι, για πες μου τι θα κάνεις
Για να με σώσεις 'συ μπορείς, μα και να με πεθάνεις 𝄇 (Σ)

Γιατί θυμώνεις και μου λες, τώρα να χωριστούμε
𝄆 Αφού το ξέρω αύριο κοπέλα μου
μανίτσα μου πάλι θ' ανταμωθούμε 𝄇

Τι κρίμα να ταιριάζουμε και να λογομαχούμε
𝄆 Άλλαξε γνώμη γρήγορα κοπέλα μου
μανίτσα μου κι έλα για να τα πούμε 𝄇

Δεν ωφελούν τα πείσματα, αυτή είναι η αλήθεια
𝄆 Εμείς δεν συνηθίσαμε κοπέλα μου
μανίτσα μου μη λέμε παραμύθια 𝄇

Κι αν μας χωρίσανε, όλα δεν σβήσανε
Απ' την αγάπη μας την παλιά
𝄆 Γι' αυτό θα σμίξουμε, να ξαναχτίσουμε
Τη γκρεμισμένη μας φωλιά 𝄇

Σε σφάλμα πέσαμε κι οι δυο πονέσαμε
Στο χωρισμό μας που 'ταν σκληρός
𝄆 Μα σαν θα μπλέξουμε, δεν θα προσέξουμε
Κανέναν από εδώ κι εμπρός 𝄇

Δεν θα γκρινιάζουμε και θα φωλιάζουμε
Αγκαλιασμένοι κάθε βραδιά
𝄆 Για να μας βλέπουνε και να ζηλεύουνε
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά 𝄇

Μελωδία

Γι' αυτό θα σμίξουμε, να ξαναχτίσουμε
Τη γκρεμισμένη μας φωλιά

Πάλι θύμωσε η μαμά σου, γιατί έρχομαι κοντά σου
Και σε δέρνει και σε βρίζει, την καρδούλα σου ραΐζει

Αμάν, Ελενάκι, πες μου τι να κάνω
Από τον καημό σου, αχ, θα πεθάνω

Τι της έχω καμωμένα, κι όλο σε χτυπάει για μένα
Και με βλέπει σαν τον Χάρο, και φοβάται μη σε πάρω

Αμάν, Ελενάκι, πες μου τι να κάνω
Από τον καημό σου, αχ, θα πεθάνω

Θέλεις νά 'ρθω ένα βράδυ, μέσα στο βαθύ σκοτάδι
Να σε πάρω από κοντά της, μέσα από την αγκαλιά της

Αμάν, Ελενάκι, πες μου τι να κάνω
Από τον καημό σου, αχ, θα πεθάνω

Θα σε πάρω εγώ κυρά μου, μια βραδιά στην κάμαρα μου
Κι η μαμά θα ξεθυμώσει, κι όλα αυτά θα μας τα δώσει

Αμάν, Ελενάκι, πες μου τι να κάνω
Από τον καημό σου, αχ, θα πεθάνω

Πάλι σε βλέπω σκεφτικό, τι έχεις άνθρωπε μου
𝄆 Ποιο βάσανο σε τυραννά τυραννά
άνθρωπε και δεν μιλάς καλέ μου 𝄇

Απόψε θέλω να χαρείς, μη μου χαλάς τα κέφια
𝄆 Μήπως κι εμείς δεν έχουμε έχουμε
άνθρωπε ντέρτια 𝄇

Καθένας κρύβει στην καρδιά και το δικό του δράμα
𝄆 Κουράγιο θέλει η ζωή η ζωή
άνθρωπε τι βγαίνει με το κλάμα 𝄇

Πάλι μου κάνεις τον βαρύ, μου κάνεις κορδελάκια
𝄆 Κι εγώ για το χατίρι σου λιώνω απ' τα μεράκια 𝄇

Θέλω να ξεύρω το γιατί σε μένανε τις στήνεις
𝄆 Όλες αυτές τις μηχανές και σ' άλλονε τα δίνεις 𝄇

Άσε τα κορδελάκια σου, μου τά 'χεις κάνει ρόιδο
𝄆 Κι αν δεν γουστάρεις μερακλή, άιντε να βρεις κορόιδο 𝄇

Δεν θέλω να ξανάρθεις πια, κρυφά από τη μαμά σου
Για 'μένα το παλιόπαιδο να βγαίνει τ' όνομά σου

Σου πούλαγα αισθήματα, σε γέλαγα ένα χρόνο
Μα είδα την αγάπη σου και τώρα μετανιώνω

Θα φύγω το παλιόπαιδο, να μη σε αντικρίζω
Να σφίξεις φως μου την καρδιά, γιατί δεν σου αξίζω

Πάλι παραπονεμένη είσαι κούκλα μου, γιατί
𝄆 Πες μου το, τι σου συμβαίνει κι είσαι μελαγχολική 𝄇

Δεν μπορώ να καταλάβω, σε τι σου έφταιξα κουτή
𝄆 Σ' ένα πράμα ίσως φταίω, που σ' αγάπησα πολύ 𝄇

Στην αρχή με μια ελπίδα, μου 'χες κλέψει την καρδιά
𝄆 Άλλαξες στο τέλος μόνη, αφού μ' άναψες φωτιά 𝄇

Σε τούτο το παλιόσπιτο, σε τούτο το ρημάδι
Θάψαμε την αγάπη μας, ένα Σαββάτο βράδυ

𝄆 Στο παλιόσπιτο ετούτο, που χωρίσαμε
Τη βραδιά την τελευταία, που μιλήσαμε 𝄇

Μέσα στην έρημη αυλή, κάτω απ' τα παραθύρια
Οι μάγισσες κι οι γύφτισσες, να στήσουνε τσαντίρια

𝄆 Στο παλιόσπιτο ετούτο, που χωρίσαμε
και με δάκρυα ποτάμια, το ποτίσαμε 𝄇

Κι η νυχτερίδα μοναχή, να στήσει τη φωλιά της
Στην καμαρούλα τη μικρή, που 'παίρνα τα φιλιά της

𝄆 Στο παλιόσπιτο ετούτο, που χωρίσαμε
Τη βραδιά την τελευταία, που μιλήσαμε 𝄇

Πάλιωσε το σακάκι μου, θα σβήσω απ' το μεράκι μου
𝄆 Και καημό έχω μεγάλο, δεν μπορώ να πάρω άλλο 𝄇

Τόσα κοστούμια χάρισα, μα τώρα που ρεστάρισα
𝄆 Φίλος δεν με πλησιάζει, τα παλιόρουχα κοιτάζει 𝄇

Ντυμένο σε προσέχουνε κι όλοι κοντά σου τρέχουνε
𝄆 Σαν παλιώσουν πέρα ως πέρα, δεν σου λένε καλημέρα 𝄇

Χειμώνιασε κι ο μάγκας τουρτουρίζει
Χωρίς παλτό στο κρύο που γυρίζει
𝄆 Μάγκα πώς θα την περάσεις και πώς θα ξεχειμωνιάσεις
Όλο τον χειμώνα αυτό θα γυρνάς χωρίς παλτό 𝄇

Γιατί το παλτουδάκι που φορούσες
Το πούλησες για 'κείνη π' αγαπούσες
𝄆 Πες μου τι θα κάνεις φέτος, όλο το χειμώνα σκέτος
Δεν το σκέφτηκες αυτό, κι έμεινες χωρίς παλτό 𝄇

Κι αν φύγει κάποια μέρα και σ' αφήσει
Και την παλιά ζωή της ξαναρχίσει
𝄆 Μάγκα πρέπει να το ξέρεις, πως πολύ θα υποφέρεις
Θα 'χεις χάσει και τα δυο, και αυτήν και το παλτό 𝄇

Πάμε απόψε με βαρκούλα σε μια φίνα ακρογιαλιά
𝄆 Να χορτάσεις, ξελογιάστρα, τα γλυκά μου τα φιλιά 𝄇

Όλα μας μιλούν γι' αγάπη, στην τρελή αστροφεγγιά
𝄆 Και μας φέρνουν τη λαχτάρα και τα ντέρτια στην καρδιά 𝄇

Έλα απόψε και θ 'ακούσεις στο δικό μου μπαγλαμά
𝄆 Το παλιό μας το τραγούδι θα σου πω γλυκά ξανά 𝄇

Στην καρδιά θα σου μιλήσει η μαγεύτρα μου πενιά
𝄆 Και σαν πρώτα θα ξυπνήσει η τρελή σου η τσαχπινιά 𝄇

𝄆 Ξανά το παραμύθι σου το είπες από σπόντα 𝄇
𝄆 Παράτησε τα πονηρά, ρε μάγκα Παμεινώντα 𝄇

𝄆 Τι θέλεις το κορίτσι μου κι όλο το φέρνεις βόλτα 𝄇
𝄆 Σαν θα ξανάρθεις σπίτι μου, θα βρεις κλειστή την πόρτα 𝄇

𝄆 Άσε τα κόλπα πονηρέ και σε καταλαβαίνω 𝄇
𝄆 Προτού την κάνεις τη λαδιά στο νόημα σου μπαίνω 𝄇

Πάμε στο Φάληρο, έϊβαλα
Είναι αστροφεγγιά, έϊβαλα
𝄆 Με μια μικρή βαρκούλα, πάμε τα δυο στη Βούλα
Για ρομάντζα και φιλιά 𝄇

Αν θες να πάμε αλλού, έϊβαλα
Μικρό μου ραντεβού, έϊβαλα
𝄆 Πάμε για το Καβούρι, ίσως και πάει γούρι
Και βρεθούμε αγκαλιά 𝄇

Κι όταν χαράξει αυγή, έϊβαλα
Και πριν ο ήλιος βγει, έϊβαλα
𝄆 Με το μικρό βαρκάκι, γραμμή για το νησάκι
Κι ούτε γάτα ούτε ζημιά 𝄇

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μα πως θες να στο πω
Μ' ένα γέλιο, μ' ένα δάκρυ, μ' ένα βλέμμα
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μα πως θες να στο πω
Να πιστέψεις πως αυτό δεν είναι ψέμα

Πάμε στα μπουζούκια, σε μια γειτονιά
Να στο τραγουδήσω με διπλοπενιά
Μ' ένα ζεϊμπεκάκι τσίφτικο, κυρά μου
Να σου πω το ντέρτι, που 'χω στη καρδιά μου

Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μα με τι να στο πω
Με της άνοιξης πουλιά να στο μηνύσω
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μα πως θες να στο πω
Να πιστέψεις, να με νιώσεις, να σε πείσω

Πάμε στα μπουζούκια, σε μια γειτονιά
Να στο τραγουδήσω με διπλοπενιά
Μ' ένα ζεϊμπεκάκι τσίφτικο, κυρά μου
Να σου πω το ντέρτι, που 'χω στη καρδιά μου

Πήρε και βραδιάζει και αστροφεγγιάζει
𝄆 Όμορφη κοπέλα μες στην κούρσα έλα
Πάμε στα πέριξ συντροφιά 𝄇

Έλα δεν θα χάσεις, θα καλοπεράσεις
𝄆 Ζούλα τα γλεντάκια έχουνε μεράκια
Πάμε στα πέριξ συντροφιά 𝄇

Άκουσε και κάτι για γνωστό σου μάτι
𝄆 Δεν θα συναντήσεις εκεί που θα γλεντήσεις
Πάμε στα πέριξ συντροφιά 𝄇

Άφησε το νάζι και γλυκοβραδιάζει
𝄆 Φουλ για τα ωραία εγώ κι εσύ παρέα
Πάμε στα πέριξ συντροφιά 𝄇

Είσαι εσύ παιδί μου άλλο πράγμα
Και της εποχής μας νέο θαύμα
Μάτια που φλογίζουν, καίνε και ζαλίζουν
Χάνει το μυαλό όποιος σε δει
Καίνε και ζαλίζουν, μάτια που φλογίζουν
Παναγιά, Παναγιά μου ένα παιδί

Όπου κι αν βρεθείς, φωτιές θ' ανάψεις
Σαν ατομική πας να μας κάψεις
Σπίθες η ματιά σου, φλόγα η καρδιά σου
Χάνει το μυαλό όποιος σε δει
Φλόγα η καρδιά σου, σπίθες η ματιά σου
Παναγιά, Παναγιά μου ένα παιδί

Έσπασε ρεκόρ η ομορφιά σου
Θύματα έχει κάνει η τσαχπινιά σου
Πείσμα που πειράζει, γέλιο, σκέρτσο, νάζι
Χάνει το μυαλό όποιος σε δει
Γέλιο, σκέρτσο, νάζι, πείσμα που πειράζει
Παναγιά, Παναγιά μου ένα παιδί

Μελωδία

Γέλιο, σκέρτσο, νάζι, πείσμα που πειράζει
Παναγιά, Παναγιά μου ένα παιδί

Πρωτοφανές μας φάνηκε, γαμπρός μεσ' στην Ελλάδα
Ο πονηρός ο Παναής, και του ζητούνε αράδα

Που είναι ο Παναής, που είναι ο Παναής
Μην τον είδατε παιδιά τον Παναή

Για να τον επαντρέψουνε με όμορφες κοπέλες
Του δίνουνε πολλά προικιά, αμπέλια και μπαξέδες

Που είναι ο Παναής, που είναι ο Παναής
Μην τον είδατε παιδιά τον Παναή

Κορίτσια τον περίμεναν, ρωτούσαν τους διαβάτες
Μην είδατε τον Παναή, να 'ρχεται απο τις στράτες

Που είναι ο Παναής, που είναι ο Παναής
Μην τον είδατε παιδιά τον Παναή

Σ' ένα χωριό τον πιάσανε, πούλαγε κομπολόγια
Και γέλαγε τις κοπελιές, με τα γλυκά του λόγια

Που είναι ο Παναής, που είναι ο Παναής
Μην τον είδατε παιδιά τον Παναή

Απ' τον καιρό που τα 'μπλεξα με μια γειτόνισσα μου
𝄆 Με πλήγωσε και μου 'βαλε καημό μες στη καρδιά μου 𝄇

Μου έλεγε δεν θα αρνηθεί ποτέ τον έρωτά μου
𝄆 Και με τα σκέρτσα της αυτή, μου 'φαγε τα λεφτά μου 𝄇

Όσα κι αν είχα, τά 'γραψα, απάνω στ' όνομα της
𝄆 Και ένα πρωί με διώξανε, αυτή και η μαμά της 𝄇

Προχθές το βράδυ στο στενό σου είπα
Να μην πιστεύεις πως ακόμα σ' αγαπώ
Αγάπησα μια μοδιστρούλα ωραία και μ' αυτήν
Τα βράδια πάντα πίνω και μεθώ

Να φύγεις δεν σε θέλω πια κοντά μου
Ν' ακούσω πια δεν θέλω την ψεύτρα σου μιλιά
Μεράκια και σκοτούρες πια δεν βάζω στην καρδιά
Να τα ξεχάσεις πάνε τα παλιά

Και πάλι στο τονίζω δεν σε θέλω
Να φύγεις και να βρεις αλλού παρηγοριά
Κουράστηκα μαζί σου να τραβιέμαι να υποφέρω
Να φύγεις μάθε δεν σε θέλω πια

Τα λεν Παντρεμενάδικα γιατί έχει κοριτσάκια
𝄆 Που σαν περάσεις και τα δεις σε βάζουν σε μεράκια 𝄇

Στο Βύρωνα στη γέφυρα κι εκεί στον Άγιο Γιώργη
𝄆 Είναι το νυφοπάζαρο που το ζηλεύουν όλοι 𝄇

Το πώς κι εγώ μπερδεύτηκα στο νου μου δεν το βάζω
𝄆 Και παντρεμένος βρέθηκα χωρίς να καταλάβω 𝄇

Κάποια φτωχιά συμπάθησα, που γνώρισα στα ξένα
𝄆 Γυναίκα μου την έκαμα και ζω ευτυχισμένα 𝄇

Παντρεύτηκα γιατί ήθελα κι εγώ να ησυχάζω
𝄆 Τις τρέλες της νεότητος, όλες να τις ξεχάσω 𝄇

Πόσον καιρό ελεύθερος, σ' αυτόν τον κόσμο ζούσα
𝄆 Ποτέ μέσα στη τσέπη μου φράγκο δεν αποκτούσα 𝄇

Τώρα νοικοκυρεύτηκα, αφότου την επήρα
𝄆 Την αγαπώ και μ' αγαπά κι αυτή η κακομοίρα 𝄇

Σ' ένα βράχο φαγωμένο, από κύμα αγριωπό
𝄆 Ένα σούρουπο είχα κάτσει, λίγο να συλλογιστώ

Κάθε βήμα στην ζωή μου είναι πόνος και συμφορά
𝄆 Θέλω ο δόλιος να πετάξω, μα δεν έχω τα φτερά 𝄇

Έτσι μ' έχει καταντήσει, μιας γυναίκας η οργή
𝄆 Στρώμα να 'χω τα χορτάρια και προσκέφαλο τη γη 𝄇

Πολλές μου προξενεύουνε, για σένα επιμένω
𝄆 Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο 𝄇

Δεν βρίσκω με το γούστο μου, καμιά για να σου μοιάζει
𝄆 Είν' άλλο πράμα η έμορφια και το δικό σου νάζι 𝄇

Είναι μια νύφη απ' το Μερού, μια άλλη Παριζιάνα
𝄆 Η τρίτη Αλεξανδριανή και μια Αμερικάνα 𝄇

Με όλα τα χαρίσματα, σε σένα επιμένω
𝄆 Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο 𝄇

Οι φίλοι µου το είχαν πει, πως έχω πια παρεκτραπεί
𝄆 Κι εγώ δεν σακουλεύτηκα, σαν µάγκας να προσέξω
Πως είσαι παραδόπιστη και θα µε ρίξεις έξω 𝄇 (Σ)

Τώρα που µου σωθήκανε, τα χάδια σου κοπήκανε
𝄆 Την έσπασες στα γρήγορα, γι' άλλο κορόιδο τρέχεις
Γιατί το χρήµα αγαπάς και για Θεό το έχεις 𝄇 (Σ)

Πολύ αργά τ' ανθίστηκα, φέρθηκα κοροϊδίστικα
𝄆 Μα εγώ κι αν εµπατίρησα, οι φίλοι µ' αγαπούνε
Με ξέρουν για καλό παιδί κι όλοι εσέ µισούνε 𝄇 (Σ)

Τι παράξενη κοπέλα είσαι 'συ
Τι μεράκια έχεις και σε βασανίζουν
𝄆 Ώρα τώρα τό 'χεις ρίξει στο κρασί
Και τα μάτια σου τα βλέπω να δακρύζουν 𝄇

Τι μυστήριο κορίτσι είσαι 'συ
Μια σε βλέπω στα μεταξωτά ντυμένη
𝄆 Μια σε βλέπω να τα πίνεις σαν τρελή
Κι από ντύσιμο πολύ κακοφτιαγμένη 𝄇

Τι παράξενη κοπέλα είσαι 'συ
Δεν μ' αρέσει η ζωή αυτή που κάνεις
𝄆 Άσε πλέον τις ταβέρνες το κρασί
Σου το λέω πως στην ψάθα θα πεθάνεις 𝄇

Είσαι πολύ ζηλιάρα, μικρή σκερτσόζα, παραπονιάρα
𝄆 Όταν θα με δεις αρχίζεις που πηγαίνω να ρωτάς
Γκρινιάζεις και δεν σταματάς 𝄇

Πες μου γιατί θυμώνεις, τι σού 'χω κάνει και με μαλώνεις
𝄆 Βάσανα πολλά μου βάζεις στην καρδιά μου όταν λες
Άλληνε π' αγαπώ και κλαις 𝄇

Ζηλιάρα σ' αγαπάω, να ξέρεις γι' άλληνε δεν πονάω
𝄆 Πάντα μες την αγκαλιά μου θά 'σαι εσύ ζηλιάρα μου
Μικρή παραπονιάρα μου 𝄇

Πες μου παραπονιάρα μου, γιατί είσαι λυπημένη
Μήπως θαρρείς δεν σ' αγαπώ, ζηλιάρα μου
𝄆 Κι είσαι συλλογισμένη 𝄇

Παραπονιάρα μου, μην κλαις, χαδιάρα μου
Και μη μου συλλογιέσαι
Μόνο εσένα αγαπώ, ζηλιάρα μου
Και μην παραπονιέσαι

Εσένα εγώ λατρεύω κι εσένα θα χαϊδεύω
Παραπονιάρα μου
Συ είσαι η χαρά μου, συ κι η παρηγοριά μου
Μην κλαις ζηλιάρα μου

Δεν θέλω τα ματάκια σου, για μένα να δακρύζουν
Γιατί τη μαύρη μου καρδιά, ζηλιάρα μου
𝄆 Πιότερο βασανίζουν 𝄇

Παραπονιάρα μου, μην κλαις, χαδιάρα μου
Και μη μου συλλογιέσαι
Μόνο εσένα αγαπώ, ζηλιάρα μου
Και μην παραπονιέσαι

Εσένα εγώ λατρεύω κι εσένα θα χαϊδεύω
Παραπονιάρα μου
Συ είσαι η χαρά μου, συ κι η παρηγοριά μου
Μην κλαις ζηλιάρα μου

Ό,τι κι αν έχεις στην καρδιά να μου το λες μικρό μου
𝄆 Κι όχι να κάθεσαι να κλαις παραπονιάρικο μου 𝄇

Και αν σε πίκρανα εγώ με τον εγωισμό μου
𝄆 Συμπάθησε με και μην κλαις παραπονιάρικο μου 𝄇

Απόψε θά 'ρθω να στο πω πως σ' αγαπώ μικρό μου
𝄆 Και μην κρυφοστενάζεις πια παραπονιάρικο μου 𝄇

Παραπονιέμαι στο ντουνιά και το παράπονο μου
𝄆 Βουρκώνει μάτια που θωρούν τον άδικο χαμό μου 𝄇

Κατάφερες να σ' αγαπώ μα τώρα μού 'χεις φύγει
𝄆 Κι ένα πικρό παράπονο τα στήθη μου τα πνίγει 𝄇

Παραπονιέμαι στο ντουνιά ώσπου να ξεψυχήσω
𝄆 Κι ύστερα το παράπονο στο τάφο μου θα κλείσω 𝄇

Παραπονιέσαι και μου λες πως πια δεν σ' αγαπάω
𝄆 Αφού το ξέρεις πως για σε πάντα καρδιοχτυπάω 𝄇

Λατρεύω την αγάπη σου, με όλη την καρδιά μου
𝄆 Κι ώρα την ώρα καρτερώ, να γίνεις πια δικιά μου 𝄇

Να πάψει η ιδέα σου για να με βασανίζει
𝄆 Γιατί αν πονάς κι εγώ πονώ, κι ο πόνος με φοβίζει 𝄇

Παραπονιούνται οι μάγκες µας κι οι αριστοκράτες όλοι
Που δεν τους φέρνουνε να πιουν μαυράκι από την Πόλη
Έλα, βρε μάγκα µου, να πιεις από τον αργιλέ µας
Που έχουµε Πολίτικο μαυράκι στον τεκέ µας

Ν' ακούσεις τον Γιοβάν Τσαούς που παίζει το μπουζούκι
Και µε τις έμορφες πενιές θ' ανάβει το τσιμπούκι
Και χανουμάκια έμορφα θα µας τον επατάνε
Και τσίκα μαύρη έξυπνη και τσίλιες να φυλάνε

Γλυκές πενιές θα ακούγανε, να χάσουν το μυαλό τους
Πλούσιοι βιομήχανοι να κάµουν τον σταυρό τους
Και αυτοί θα διατάζανε κάντε και µας τσιμπούκι
Μάγκες να μαστουριάζουμε να ακούσομε μπουζούκι

Και όλα τα ανφάν γκατέ µες στον τεκέ θα κάτσουν
Μπουζούκι για να ακούσουνε και για να μαστουριάσουν
Γι' αυτό σε λίγο βρε παιδιά σε τούτη δω τη φύση
Όλος ο κόσμος κι αν χαθεί, θα βρίσκεται χασίσι

Αργά σε βρίσκω μόνη κάθε βράδυ
Να κρυφοκλαίς στου δρόμου τη γωνιά
Κορίτσι δεκαοχτώ χρονών ρημάδι
Δυστυχισμένο θύμα του ντουνιά

Γιατί να είσαι παραστρατημένη
Και να σε δέρνει η μοίρα σου σκληρά
Σαν το καράβι δίχως τιμονιέρη
Σαν το πουλάκι δίχως τα φτερά

Σαν θα σκεφτείς καλά το πως τραβιέσαι
Θα βγεις μετανιωμένη στη ζωή
Θα κλαις και κάθε μέρα θα χτυπιέσαι
Της νιότης σαν περάσει η ορμή

Παραστράτησα για σένα κι ο ντουνιάς γελάει με μένα
𝄆 Το μυαλό σου δεν αλλάζει, δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει 𝄇

Σαν αλήτης τριγυρνάω, πίνω για να σε ξεχνάω
𝄆 Κι αν με τρώει το μαράζι, δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει 𝄇

Μού 'λεγες σαν με φιλούσες, πως τρελά με αγαπούσες
𝄆 Τώρα ο νους σου δεν με βάζει, δεν σε νοιάζει, δεν σε νοιάζει 𝄇

Ψέματα λες καμωματού για με πως δεν σε νοιάζει
𝄆 Και πως για μένα στην καρδιά δεν βάζεις πια μαράζι 𝄇

Τι θέλεις και συχνοπερνάς από τη γειτονιά μου
𝄆 Κι όλο τους φίλους μου ρωτάς ποιαν έχω συντροφιά μου 𝄇

Παράτησε τα σκέρτσα σου και το πολύ το νάζι
𝄆 Και πάψε να συχνοπερνάς, για σε πια δεν με νοιάζει 𝄇

Κάθε βραδάκι, στο φτωχικό σπιτάκι
Πικρά λογάκια πάψε να μου λες
𝄆 Απαράτα τις γκρίνιες τις πολλές
Γιατί θα κάνω πέρα και θα κλαις 𝄇

Πολλές λαχτάρες μου κάνεις και τρομάρες
Να με τρελάνεις τό 'βαλες σκοπό
𝄆 Μ' αναγκάζεις παιδί μου να στο πω
Θα πάψω πια κι εγώ να σ' αγαπώ 𝄇

Σου κακοεφάνη που ζήτησα στεφάνι
Αφού μου παίζεις χρόνια τον παπά
𝄆 Η καρδιά μου σαν πάψει να χτυπά
Κορόιδο δεν θα βρεις να σ' αγαπά 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Απαράτα τις γκρίνιες τις πολλές
Γιατί θα κάνω πέρα και θα κλαις 𝄇

Πάρε καρότσα κι έλα, μικρό τη Κυριακή
Στα πεύκα της Πεντέλης, και θα με βρεις εκεί
Πάρε καρότσα κι έλα, μικρό τη Κυριακή

Εσύ είσαι η αιτία που βρίσκομαι εδώ
Πάρε καρότσα κι έλα, μικρό μου να σε δω
Εσύ είσαι η αιτία που βρίσκομαι εδώ

Ελπίδες πια δεν έχω, γι' αυτό και μην αργείς
Πάρε καρότσα κι έλα, μικρό μου να με δεις
Ελπίδες πια δεν έχω, γι' αυτό και μην αργείς

Πάρε καρότσα κι έλα, και μην αργοπορείς
Γιατί όταν θ' αργήσεις, δεν θα με ξαναβρείς
Πάρε καρότσα κι έλα, και μην αργοπορείς

Μελωδία

Πάρε καρότσα κι έλα, και μην αργοπορείς
Γιατί όταν θ' αργήσεις, δεν θα με ξαναβρείς

Για τα μάτια σου τα πλάνα όλα θα τ' απαρνηθώ
𝄆 Πάρε με, γλυκιά τσιγγάνα στο τσαντίρι σου να ζω 𝄇

Την τσιγγάνικη σου μοίρα πάντοτε θ' ακολουθώ
𝄆 Συντροφιά το καραβάνι, όρη, κάμπους να γυρνώ 𝄇

Σε αγάπησα, τσιγγάνα, σ' έχω μέσα στην καρδιά
𝄆 Κι αν εμένα δεν πιστεύεις, θα το δεις και στα χαρτιά 𝄇

Σου 'ξηγήθηκα εντάξει, απ' την πρώτη τη στιγμή
𝄆 Και ζητούσα από σένα μιαν εξήγηση
Να μην έχουμε στο τέλος παραξήγηση 𝄇

Δέχτηκες τον έρωτα μου, και τα συμφωνήσαμε
𝄆 Και έτσι πίστεψα στα όσα υποσχέθηκες
Μα στα λόγια που μου είπες παραφέρθηκες 𝄇

Έχεις μάθει στη ζωή σου, διπλωμάτισσα να ζεις
𝄆 Για το γούστο το δικό σου εγώ ρεστάρησα
Δώσε τώρα απολογία, κατεργάρισσα 𝄇

Τώρα πια που σιγοσβήνει
Η τρελή αγάπη μας εκείνη
𝄆 Κι εφιάλτης έγινες, όμορφο όνειρό μου
Πάρε πια τον δρόμο σου κι εγώ το δικό μου 𝄇

Τίποτε πια δεν μας δένει
Και γι' αυτό πριν γίνουμε δυο ξένοι
𝄆 Φίλα με στερνή φορά κι ύστερα μωρό μου
Πάρε εσύ τον δρόμο σου κι εγώ τον δικό μου 𝄇

Ας μην πούμε ούτε συγνώμη
Και μπροστά σ' αυτό το σταυροδρόμι
𝄆 Για καλό σου, βέβαια, και για το καλό μου
Πάρε πια το δρόμο σου κι εγώ το δικό μου 𝄇

𝄆 Δεν θέλω τα ματάκια σου να κρυφοκλαίνε
Να σβήνουν στον καημό
Να ξέρεις πόσο εγώ για σένα υποφέρω
Πολύ σε αγαπώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Τα δυο σου μαύρα, τα γλυκά σου, τα ματάκια
Τα 'χω παρηγοριά
Γιατρεύουν λύπες, πόνους, πίκρες και φαρμάκια
Μου καίνε την καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Δεν θέλω τα ματάκια σου να τα κουράζεις
Γιατί γι' αυτά πονώ
Έτσι που κάνεις, την καρδούλα μου πειράζεις
κοντεύω να χαθώ 𝄇 (Σ)

Παρτίδες αδερφάκι μου θ' ανοίξουμε
Και την παλιά φιλία μας θα σβήσουμε
𝄆 Βρε μάγκα το παράκανες
Θαρρώ πολλά μου τά 'κανες
Στη γκόμενα μου μην ξανακολλάς 𝄇

Τι θες τα σούρτα-φέρτα μπρος στο σπίτι της
Καλά και σώνει πας να μπεις στη μύτη της
𝄆 Ας το χωρέσει η κούτρα σου
Δεν είναι για τα μούτρα σου
Στη γκόμενα μου μην ξανακολλάς 𝄇

Το ξέρεις πως για πάρτη μου τρελαίνεται
Και μάγκες σαν κι εσένα τους σιχαίνεται
𝄆 Γι' αυτό λοιπόν σαχλόμαγκα
Σταμάτα τα καμώματα
Τη γκομενίτσα δεν θα μου τη φας 𝄇

Μια Πασαλιμανιώτισσα, με δυο ματάκια μαύρα
𝄆 Μ' άναψε στην καρδιά φωτιά, και μια μεγάλη λαύρα 𝄇

Κάθε βραδάκι σαν περνώ, από τη γειτονιά της
𝄆 Θέλω δυο λόγια να της πω, φοβάμαι την κυρά της 𝄇

Κι έτσι τις νύχτες ξενυχτώ, γυρίζω μες στον δρόμο
𝄆 Αχ, Πασαλιμανιώτισσα, πονώ και μαραζώνω 𝄇

Από το σπίτι σου κρυφά, θέλω να σ' ανταμώσω
𝄆 Τον πόνο που έχω στην καρδιά, να σου τον φανερώσω 𝄇

Βρε Πασαλιμανιώτισσα, τσαχπίνα, ζωντοχήρα
Πως μ' έριξε στα χέρια σου η άτιμη μου μοίρα
Μού 'χεις ανάψει μια φωτιά και ντέρτι στο κεφάλι
Και μια πληγή, που δεν μπορεί να γίνει πιο μεγάλη

Μέσα στα χασικλίδικα φουμάρω ολοένα
Γιατί έχω, ζωντοχήρα μου, καρασεβντά με σένα
Ζωντοχήρα μου εσύ με τρέλανες

Τον μπαγλαμά μου παίζοντας, τον πόνο μου σου λέγω
Βρε Πασαλιμανιώτισσα, σου τραγουδώ και κλαίγω
Άκου με τι παράπονο το ντέρτι μου φωνάζω
Αφού για σένα τραγουδώ και βαριαναστενάζω

Μέσα στα χασικλίδικα φουμάρω ολοένα
Γιατί έχω, ζωντοχήρα μου, καρασεβντά με σένα
Ζωντοχήρα μου εσύ με τρέλανες

Πέρασα ένα βράδυ, μέσα απ' το Παγκράτι
Και τρακάρω ένα πασά

Αχ, μανίτσα μου γλυκιά, πάμε συντροφιά
Να περάσει ωραία η βραδιά
Και καμιά πενιά, μες στη σιγαλιά
Θα περάσει φίνα η βραδιά

Πω, πω, πω, πασά μου, γιάνε την καρδιά μου
Και πληρώνω ό,τι θες

Αχ, μανίτσα μου γλυκιά, πάμε συντροφιά
Να περάσει ωραία η βραδιά
Και καμιά πενιά, μες στη σιγαλιά
Θα περάσει φίνα η βραδιά

Έλα πια πασά μου, μες στην αγκαλιά μου
Και τραγούδια θα σου ειπώ

Αχ, μανίτσα μου γλυκιά, πάμε συντροφιά
Να περάσει ωραία η βραδιά
Και καμιά πενιά, μες στη σιγαλιά
Θα περάσει φίνα η βραδιά

Θά 'βρουμε βαρέλι, φίνο κοκκινέλι
Και τραγούδια έμορφα

Αχ, μανίτσα μου γλυκιά, πάμε συντροφιά
Να περάσει ωραία η βραδιά
Και καμιά πενιά, μες στη σιγαλιά
Θα περάσει φίνα η βραδιά

Μες στους δρόμους τριγυρνάω, πασατέμπο 'γω πουλάω
𝄆 Και φωνάζω γελαστός, φίνος και καβουρδιστός 𝄇

Όλοι και όλες τον ζητάνε
Και τις ώρες τους περνάνε

Από κάθε παραθύρι κάποια, σαν περνώ, θα γείρει
𝄆 Να μου πει παρακαλώ, πασατέμπο απ' τον καλό 𝄇

Η δουλειά λεφτά μου φέρνει
Όποια παίρνει, ξαναπαίρνει

Σε μια πόρτα μια δουλίτσα, με την κεντητή ποδίτσα
𝄆 Με φωνάζει σιγαλά, να μου πει δειλά-δειλά 𝄇

Μιας δραχμής κι ας μην αργήσω
Και θα πά' να συγυρίσω

Τον πουλώ και στο σκοτάδι, μες στα θέατρα το βράδυ
𝄆 Παίζω μ' όλους και γελώ, με τ' αστεία μου πουλώ 𝄇

Πόντους ρίχνω και πειράζω
Και πασατεμπάς φωνάζω

Αυτά που λες εγώ τ' ακούω βερεσέ
Τα παραμύθια σου τ' ανθίστηκα πια τώρα
𝄆 Και το κατάλαβα πως ήμουνα για σε
Ο πασατέμπος σου για να περνά η ώρα 𝄇

Κάθε σου φίλημα το βρίσκω πια πικρό
Και τον καημό μου δεν μπορείς να τον γλυκάνεις
𝄆 Μαζί μου έρχεσαι μπαμπέσικο μικρό
Γιατί γυρεύεις κόνξες σ' άλλονε να κάνεις 𝄇

Φύγε λοιπόν αφού το θες αλλού να πας
Κι ασ' τις μουρμούρες και τις κλάψες και τις τρίχες
𝄆 Κι όταν θα σμίξεις με το μάγκα π' αγαπάς
Να μην του πεις ότι για πασατέμπο μ' είχες 𝄇

Όταν με βλέπεις και περνάω
Κλείνεις το παραθύρι σου
𝄆 Έμαθα ποια σου βάζει λόγια
Κάποια ζηλιάρα φίλη σου 𝄇

Άνοιξ' το πια και δεν αντέχω
Πάψε ν' ακούς τη φίλη σου
𝄆 Έλα και πες πως με λατρεύεις
Μικρό μου με τα χείλη σου 𝄇

𝄆 Πες μου καρδούλα μου τι έχεις και πονάς
Πάψε αγάπη μου να με τυραννάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Έχω για σένανε αγάπη μυστικιά
Έλα μικρούλα μου μη γίνεσαι κακιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Ταίρι μου αν δεν γίνεις κούκλα μου εσύ
Σκέψου πως θε να σβήσω αγάπη μου χρυσή 𝄇 (Σ)

𝄆 Θέλεις μικρούλα μου για σένα να πονώ
Σκέψου καλύτερα κακός πριν να γινώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Τι γινήκαν τα γλυκά σου τόσα χάδια και φιλιά 𝄇
𝄆 Και τα λόγια σου κι οι όρκοι, Πειραιώτισσα γλυκιά 𝄇

𝄆 Μη θαρρείς πως δεν το νιώθω, τώρα πια δεν με πλανάς 𝄇
𝄆 Δυόμισι χρονών αγάπη πες μου πώς τη λησμονάς 𝄇

𝄆 Κοίταξε να βάλεις γνώση, να γυρίσεις στα παλιά 𝄇
𝄆 Θα σε κλέψω να το ξέρεις, Πειραιώτισσα γλυκιά 𝄇

Απ' την ώρα στο λιμάνι που σε μπάνισα
𝄆 Την καρδούλα μου, κυρά μου, την αφάνισα 𝄇

Σαν και σένα άλλη γυναίκα δεν εγνώρισα
𝄆 Στην αγάπη πιο πλανεύτρα και πιο γόησσα 𝄇

Πειραιώτισσα το έχεις μες το αίμα σου
𝄆 Να τρελαίνονται οι άντρες μ' ένα βλέμμα σου 𝄇

Πειραιώτισσα σε λένε, είσαι όλο τσαχπινιά
𝄆 Με τα μαύρα σου τα μάτια μού 'χεις κάψει την καρδιά 𝄇

Μέσα στο Πασαλιμάνι τα βραδάκια τριγυρνώ
𝄆 Να σε βρω να σου μιλήσω δυο λογάκια να σου ειπώ 𝄇

Το τι έχω αποφασίσει θέλω σε φως μου να στο ειπώ
𝄆 Είναι δυο χρονάκια τώρα που τρελά σε αγαπώ
λαχταρώ 𝄇

Πεισματάρα, άσε τα νάζια σου
Μη με μαραζώνεις με τα γινάτια σου
𝄆 Πεισματάρα, μ' έριξες στα δίχτυα σου
Εγώ θα σε λατρεύω για το πείσμα σου 𝄇 (Σ)

Γιατί πεισμώνεις και γίνεσαι κακιά
Γιατί να με πληγώνεις, βαθιά μες στη καρδιά
𝄆 Λυπήσου με ναζιάρα, στο λέω σ' αγαπώ
Και νάζια μη μου κάνεις γιατί θα τρελαθώ 𝄇 (Σ)

Γιατί θυμώνεις, πεισματάρικο
Μου πήρες τη καρδιά μου, μικρό χαδιάρικο
𝄆 Μη κακιώνεις άσ' τα γινάτια σου
Κι έλα να σε φιλήσω στα μαύρα μάτια σου 𝄇 (Σ)

Ανάθεμα την ώρα φως μου που σ' αντίκρισα
Σε νόμιζα για αγγελούδι μα είσαι τίγρισσα
Μ' ορκίσθης πως θα με λατρεύεις και θα με πονείς
Μα τώρα όλο με κοροϊδεύεις και με τυραννείς

Το νου μου χάνω καίγομαι, σαν λούλουδο μαραίνομαι
Για σένα πεισματάρικο, μικρό και παιχνιδιάρικο
Κι αν δεν μου δώσεις δυο φιλιά, θε να με βάλεις σε μπελά

Μ' αυτά τα δυο γλυκά σου μάτια και τη μαύρη σου ελιά
Πανάθεμα σε, πεισματάρα, θα με βάλεις σε μπελά
Θα 'ρθώ τη νύχτα που κοιμάσαι στο κρεβάτι σου
Και δυο φιλάκια θα σου πάρω για γινάτι σου

Για κλέφτη κι αν με πιάσουνε, για σένα ας με δικάσουνε
Και πέντε μήνες φυλακή, για το δικό σου το φιλί
Αν δεν μου δώσεις δυο φιλιά, θε να με βάλεις σε μπελά

Σιγά-σιγά φίλε μου τ' αμάξι
𝄆 Έφτασ' η πεντάμορφη, τις καρδιές να κάψει 𝄇

Σε εξοχικό ήρθε να γλεντήσει
𝄆 Και σαν ρεμπέτισσα μια βραδιά να ζήσει 𝄇

Ρομαντικό στέκι αν ξέρεις πάμε
𝄆 Τέτοιες νύχτες όμορφες πρέπει να γλεντάμε 𝄇

Πέντε Έλληνες στον Άδη, αντάμωσαν ένα βράδυ
Και το γλέντι αρχινάνε κι όλα γύρω τους τα σπανέ

Με μπουζούκια μπαγλαμάδες, τρέλαναν τους σατανάδες
Κι από κέφι ζαλισμένοι, χόρευαν οι κολασμένοι

Στο ρωμαίικο τραγούδι κάηκε το πελεκούδι
Κι όλοι φώναζαν αράδα, να μας ζήσει η Ελλάδα

Πέντε μάγκες του Περαία πέρναγαν απ' τον τεκέ
Ένας είπε απ' την παρέα, πα' να πιούμε έν' αργιλέ
Μπήκαν μέσα, να φουμάρουν φώναξαν τον τεκετζή
Φτιάξε έν' αργιλέ αφράτο, με Περσίας τουμπεκί

Δύο τάλιρα τον δίνεις, τρία θα πληρώσουμε
Αν η γκλάβα θα γεμίσει, θα σε προτιμήσουμε
Φούμαραν και ήταν τζούρα, φώναξαν τον τεκετζή
Δεν κατάλαβαν μαστούρα, ήταν σκέτο τουμπεκί

Εσύ νόμιζες πως έχεις τίποτα κορτάκηδες
Ούτε πιτσιρίκια έχεις, μήτε και πρεζάκηδες
Πάμε κεί στο βουνελάκι, έχω ζούλα ναργιλέ
Πάμε μάγκες να τον πιούμε, να μην πάμε στον τεκέ

Εσύ νόμιζες πως έχεις τίποτα κορτάκηδες
Ούτε πιτσιρίκια έχεις, μήτε και πρεζάκηδες
Αν θα κλείσουν τους τεκέδες, Πειραιά, Κρεμμυδαρού
Τότες πια θα κουβαλάω, στην σπηλιά την κουρελού

Καθημερνώς με τυραννάς μα εσύ για άλλονε πονάς
𝄆 Ή εμένα ν' αγαπήσεις, ή να φύγεις να μ' αφήσεις 𝄇

Μα σαν και μένα δεν θα βρεις, άκου και μένα να χαρείς
𝄆 Έλα να τα ξαναπούμε μια και θες να χωριστούμε 𝄇

Θά 'ρθει στιγμή να θυμηθείς, μα όσα πλούτη κι αν θα βρεις
Τότε θά 'ναι πια για μένα, περασμένα ξεχασμένα
Περασμένα ξεχασμένα κι από την καρδιά σβησμένα

Μελωδία

Τότε θά 'ναι πια για μένα, περασμένα ξεχασμένα
Περασμένα ξεχασμένα κι από την καρδιά σβησμένα

Τι θες και μου θυμίζεις τα παλιά μας
Και σ' όσα φύγανε ξανά γυρνάς
𝄆 Πληγές ανοίγεις πάλι στην καρδιά μας
Με αναμνήσεις μην με τυραννάς 𝄇

Πες μου τι θες κι όλο με βασανίζεις
Για τον έρωτα πάλι μιλάς
𝄆 Σε άλλα χρόνια πίσω μη γυρίζεις
Πάψε πια μαζί μου να γελάς 𝄇

Τα περασμένα πάψε να σκαλίζεις
Και όσα πέρασα να ξεχαστούν
𝄆 Φεύγουν πια και πίσω δεν γυρίζουν
Για πάντα άσ' τα πλέον να σβηστούν 𝄇

Περιπλανώμενη ζωή, περιπλανώμενο κορμί
Απ' τις βαθιές μου τις πληγές, το αίμα αργοσταλάζει
Και τώρα που ζητώ στοργή, κανείς δεν με κοιτάζει
Περιπλανώμενη ζωή, περιπλανώμενο κορμί

Τον πόνο έχω αδελφό, μα τον κρατώ βαθιά κρυφό
Δεν έχω φίλους για να πω το ντέρτι που με καίει
Να ξαλαφρώσω την καρδιά που μέρα-νύχτα κλαίει
Περιπλανώμενη ζωή, περιπλανώμενο κορμί

Που είσαι μάνα να με δεις, να κλάψεις, να με λυπηθείς
Απόκληρος μες στη ζωή κι απ' όλους ξεχασμένος
Να περπατώ και να πονώ, είμαι καταραμένος
Περιπλανώμενη ζωή, περιπλανώμενο κορμί

𝄆 Περιπλανώμενος γυρνώ, απ' τό 'να μέρος στ' άλλο
Έχω μαράζι στην καρδιά, που 'ναι πολύ μεγάλο 𝄇 (Σ)

𝄆 Δεν βρίσκω ανθρώπους πουθενά, να θεν να μου μιλήσουν
Δεν έχω μάνα, συγγενείς, να με παρηγορήσουν 𝄇 (Σ)

𝄆 Έναν μονάχα σύντροφο, που είχα αποκτήσει
Και ήλπιζα ο δυστυχής, μαζί μου πως θα ζήσει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μια Κυριακή γουστάρισα να βγω να σιργιανίσω
Στο Περιστέρι κάθισα, να πιω και να γλεντήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Τσαχπίνες είδα όμορφες, που μοιάζαν σαν τις κούκλες
Που 'χαν χειλάκια κόκκινα και στα μαλλιά τους μπούκλες 𝄇 (Σ)

𝄆 Κορίτσια στον συνοικισμό, με σκέρτσο και με νάζι
Σου βάζουν πόνο και καημό κι αγιάτρευτο μαράζι 𝄇 (Σ)

𝄆 Γι' αυτό κι εγώ θα τριγυρνώ μεσά στο Περιστέρι
Και μια Περιστεριώτισσα θέλω θα κάνω ταίρι 𝄇 (Σ)

Πες μου Καλαματιανή μου, τι σου έκανα μικρή μου
Τι σου έκανα μικρή μου τώρα και με τυραννάς
Και τα γλέντια στην Αθήνα όπου κάναμε ξεχνάς

Δεν μου είπες μαυρομάτα, να σε βρω στην Καλαμάτα
Να σε βρω στην Καλαμάτα, της μαμάς σου να το πω
Ότι θέλω να σε πάρω και τρελά σε αγαπώ

Τώρα όλα μου τ' αρνιέσαι και πια δεν με συλλογιέσαι
Και πια δεν με συλλογιέσαι, μες στους δρόμους που γυρνώ
Κι απ' το σπίτι σου ακόμα κρύβεσαι όταν περνώ

Καλαματιανή λυπήσου, τα παλιά μας πια θυμήσου
Τα παλιά μας πια θυμήσου, μη μ' αφήσεις να χαθώ
Έβγα στο παράθυρο σου, για να παρηγορηθώ

Πες μου ποιος είν' ο πόνος σου, που κρυφαναστενάζεις
𝄆 Και με παράπονο πικρό τη θάλασσα κοιτάζεις 𝄇

Τι έχεις κι απ' τα μάτια σου το κλάμα δεν σου λείπει
𝄆 Και τα βαπόρια που 'ρχονται, κοιτάς με καρδιοχτύπι 𝄇

Μήπως αγάπησες κι εσύ, πουλί μου, σαν κι εμένα
𝄆 Και σ' άφησε η αγάπη σου και πάει μακριά στα ξένα 𝄇

Για της αγάπης τον καημό, αν τό 'ριξες στο κλάμα
𝄆 Τότε, πουλάκι μου χρυσό, έλα να κλαίμε αντάμα 𝄇

𝄆 Σαν ψάρι τρέμω ο φτωχός, όταν βρεθώ μπροστά σου
Θαμπώνουν και τα μάτια μου, από την ομορφιά σου 𝄇

𝄆 Να σου το πω πως σ' αγαπώ, η γλώσσα μου μπερδεύει
Τόσο πολύ η αγάπη σου με λιώνει, με παιδεύει 𝄇

𝄆 Σαν τον τρελό κατήντησα, τον κόσμο πια τον χάνω
Πες μου το ναι για να χαρώ, κι όπου πονώ να γιάνω 𝄇

Όλοι λέν' στη γειτονιά σου για να είσαι μαυρομάτα
𝄆 Δεν μπορεί παρά να είσαι μέσα από την Καλαμάτα 𝄇
Όλοι άκουσα να λένε τέτοια νόστιμη τσαχπίνα
𝄆 Δεν μπορεί παρά να είναι απ' την όμορφη Αθήνα 𝄇

Πες μου, φως μου, από πού 'σαι και ποια ήταν η μαμά σου
Κι όλοι έχουνε να κάνουν με την τόση ομορφιά σου

Για να έχεις μαύρα φρύδια και για να 'σαι και μπαμπέσα
𝄆 Όλοι λένε θα 'γέννηθεις στη Θεσσαλονίκη μέσα 𝄇
Τόση απονιά για να 'χεις, να γελάς, να μη λυπάσαι
𝄆 Οι γειτόνοι που σε ξέρουν λένε Πατρινιά πως θα 'σαι 𝄇

Πες μου, φως μου, από πού 'σαι και ποια ήταν η μαμά σου
Κι όλοι έχουνε να κάνουν με την τόση ομορφιά σου

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Μη μου λες το όχι πάντα κι άσ' τα πείσματα στη μπάντα
Κοίτα να τ' αποφασίσεις και τη φτώχεια πια ν' αφήσεις

𝄆 Πες το ναι και δεν θα χάσεις, φίνα θα καλοπεράσεις 𝄇 (Σ)

Θα πηγαίνεις στη Γλυφάδα δυο φορές την εβδομάδα
Κι άλλες τρεις μικρό κουκλάκι θα γλεντάς στο Καλαμάκι

𝄆 Πες το ναι και δεν θα χάσεις, φίνα θα καλοπεράσεις 𝄇 (Σ)

Θα 'σαι στα χρυσά ντυμένη όμορφή μου χαϊδεμένη
Τα χιλιάρικα για πάντα θά 'ναι φως μου μες στην τσάντα

𝄆 Πες το ναι και δεν θα χάσεις, φίνα θα καλοπεράσεις 𝄇 (Σ)

Δεν ξέρω βρε κουκλάκι μου γιατί έτσι με παιδεύεις
Τη θέλεις την αγάπη μου, ή με κοροϊδεύεις
𝄆 Πες το ναι κι ας είναι ψέμα, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα 𝄇 (Σ)

Μικρούλα εγώ σε γνώρισα μέσα στη γειτονιά μου
Κι απ' όλες σε ξεχώρισα και σ' είχα στην καρδιά μου
𝄆 Μού 'χες πει σαν μεγαλώσεις, την καρδιά σου θα μου δώσεις 𝄇 (Σ)

Μα τώρα που μεγάλωσες κι έγινες κοπελίτσα
Γιατί τη γνώμη άλλαξες, ωραία μου κουκλίτσα
𝄆 Πες το ναι κι ας είναι ψέμα, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα 𝄇 (Σ)

Μελωδία

𝄆 Πες το ναι κι ας είναι ψέμα, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα 𝄇 (Σ)

Σαν την πεταλούδα φτερουγίζεις
Γύρω γύρω στη φωτιά γυρίζεις
𝄆 Πρόσεξε μην κάψεις τα φτερά σου
Και θα κλαις κι εσύ τη συμφορά σου 𝄇

Άρχισε χειμώνας να μυρίζει
Κι ο βοριάς σε λίγο θα σφυρίζει
𝄆 Που θα βρεις κλωνάρια ανθισμένα
Με τα δυο σου τα φτερά καμένα 𝄇

Τότε η παγωμένη ανεμώνα
Θα σε ξαναδώσει στο χειμώνα
𝄆 Κι έτσι θα χαθείς μέσα στη μπόρα
Δεν μ' ακούς που σου το λέω τώρα 𝄇

𝄆 Το ξέρω πια μικρούλα μου, μη κρύβεσαι απο μένα 𝄇
𝄆 Με κάποιον σ' αρραβώνιασε, η μάνα σου, απ' τα ξένα 𝄇

𝄆 Γι' αυτό συχνά δεν έρχεσαι, εκεί που μ'ανταμώνεις 𝄇
𝄆 Και βρίσκεις πάντα κούκλα μου, προφάσεις να θυμώνεις 𝄇

𝄆 Μα θα το πάρω απόφαση, μικρό μου, κι αν σε χάσω 𝄇
𝄆 Γιατί σαν φύγεις μακριά εγώ θα σε ξεχάσω 𝄇

𝄆 Για μένα είναι δύσκολο, το ξέρω, να σ'αφήσω 𝄇
𝄆 Θα κάνω πέτρα την καρδιά, για να σε λησμονήσω 𝄇

Πέφτεις σε λάθη, τι έχεις πάθει
Και κάθε μέρα βρίζεις και γελάς
𝄆 Με πικραίνεις, σαν ξένο με κοιτάς
Και στο ρέμα με τραβάς 𝄇

Δεν είσ' εκείνη που 'χα γνωρίσει
Κι ήτανε σφάλμα να σε παντρευτώ
𝄆 Με προδίνεις και πρέπει να σε βρει
Τιμωρία σοβαρή 𝄇

Έχεις αλλάξει και μ' έχεις κάψει
Την προσβολή σου δεν θα τη δεχτώ
𝄆 Δεν σ' αντέχω, κυρά μου δεν βαστώ
Και το δρόμο μου τραβώ 𝄇

Πέφτουν της βροχής οι στάλες και εγώ κάθομαι στις σκάλες
Θα 'θελα να μπω σαν πρώτα 𝄆 μα κρατάς κλειστή την πόρτα 𝄇

Τι τη θέλεις και την κλείνεις, νά 'μπω μέσα δεν μ' αφήνεις
Είναι συννεφιά και μπόρα 𝄆 και τι θ' απογίνω τώρα 𝄇

Απορώ τι σού 'χω φταίξει, άνοιξε, άνοιξε, θα βρέξει
Πέφτουν της βροχής οι στάλες 𝄆 κι εγώ κάθομαι στις σκάλες 𝄇

Γιατί πονάς και βασανίζεσαι κουτή
Και προσπαθείς στον ίσιο δρόμο να με φέρεις
𝄆 Της αμαρτίας έχω πάρει το στρατί
Γι' αυτό για μένα άδικα μην υποφέρεις 𝄇

Κι αν μαύρη ώρα τό 'φερε να μ' αγαπάς
Με άλλον μπλέξε και θα δεις θα με ξεχάσεις
𝄆 Γιατί μαζί μου στο χαμό κι εσύ θα πας
Και στη ζωή σου μια φορά δεν θα γελάσεις 𝄇

Κοίτα να βρεις κάνα παιδί εργατικό
Να παντρευτείς και ευτυχισμένη πια να ζήσεις
𝄆 Εγώ επήρα πια τον δρόμο τον κακό
Και δεν αξίζει ένα ρεμάλι να αγαπήσεις 𝄇

𝄆 Μη με σταματάς στο δρόμο, μη μου λες ότι μπορείς 𝄇
𝄆 Να με ξανακαταφέρεις, πάλι εσύ να με χαρείς 𝄇

𝄆 Μ' έχασες για να το ξέρεις, τώρα πια δεν με γελάς 𝄇
𝄆 Νά 'μαι σκλάβα μες στο σπίτι, πάντα να με τυραννάς 𝄇

𝄆 Μεθυσμένος κάθε βράδυ νά 'ρχεσαι να με ρωτάς 𝄇
𝄆 Που πηγαίνω και γυρίζω κι ό,τι βρίσκεις να τα σπας 𝄇

𝄆 Λεύτερη θα είμαι πάντα, όπου θέλω να γυρνώ 𝄇
𝄆 Δίχως βάσανα και ντέρτια τη ζωή μου να περνώ 𝄇

Πες μου καρδιά τι έπαθες, και είσαι πικραμένη
𝄆 Ποια γυναίκα σ' έχει πάλι μαραζώσει
Και βαθιά σ' έχει πληγώσει 𝄇

Πόσες φορές σου το' χω πει, να μην ξαναγαπήσεις
𝄆 Η γυναίκα παραμύθια σου πουλάει
Και ποτέ δεν αγαπάει 𝄇

Κοίταξε τώρα στο κρασί, τον πόνο σου να σβήσεις
𝄆 Και στο μέλλον σου το λέω να προσέξεις
Με γυναίκα να μη μπλέξεις 𝄇

Τι σου 'κανα βρε μάτια μου, γιατί δεν μου μιλιέσαι
𝄆 Γιατί δεν με λογίζεσαι, τσαχπίνη μου, παρά με καταριέσαι 𝄇

Γιατί σκληρέ με μίσησες, δε θέλεις πια φιλία
𝄆 Κι εξήγηση δεν μου 'δωσες, σκληρόκαρδε, αφού 'σαι συ η αιτία 𝄇

Οσο σκληρά με μίσησες, τόσο βαθιά πονάω
𝄆 Γι' αυτό τσαχπίνη μου τρανέ, βρε μάτια μου, πίνω και ξενυχτάω 𝄇

Πικρός είναι ο πόνος μου, πικρά τα δάκρυα μου
𝄆 Που έχυσαν για σένανε, κουκλάκι μου, τα μάτια τα δικά μου 𝄇

Τον κόσμο θέλω να χαρώ κι ο πόνος δεν μ' αφήνει
𝄆 Γι' αυτό το ρίχνω στο πιοτό, η φλόγα μου να σβήνει 𝄇

Όσοι με βλέπουν που μεθώ, δεν ξέρουν γιατί πίνω
𝄆 Κι όλοι με λέγουνε μπεκρή, μα εγώ ψιλή δεν δίνω 𝄇

Γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί κι ό,τι μου μέλει ας γίνω
𝄆 Και έτσι μόνος στο πιοτό, τον πόνο μου θα σβήνω 𝄇

Πίστεψέ με παιχνιδιάρα πως για σε δεν δίνω δυάρα
𝄆 Το πολύ σου σκέρτσο, το πολύ σου νάζι
Άρχισε και με κουράζει 𝄇 (Σ)

Στην αρχή με είχες τυλίξει, έξυπνα μου τά 'χες ρίξει
𝄆 Και πολλά φαρμάκια, φαρμάκια ήπια
Χίλια μου κα-, μού 'κανες τερτίπια 𝄇 (Σ)

Τώρα πια δεν σου τ' αρνιέμαι, άρχισα να σε βαριέμαι
𝄆 Με κουράσαν τα φιλιά σου
Κι η μπαμπέσα η καρδιά σου 𝄇 (Σ)

Μελωδία

Το πολύ σου σκέρτσο, το πολύ σου νάζι
Άρχισε και με κουράζει

Μες στα Πλακιώτικα στενά, θα 'ρθώ να σιργιανίσω
𝄆 Πλακιωτοπούλα μου μικρή, να σε συναπαντήσω 𝄇

Κάποιον καημό μου να σου πω, που μυστικά με λιώνει
𝄆 Που μου σπαράζει την καρδιά και μου την εματώνει 𝄇

Τέτοιον καημό που θα σου πω, να μ' αρνηθείς δεν κάνει
𝄆 Μίλα της μάνας σου κι εσύ, να βάλουμε στεφάνι 𝄇

Κι αν μ' αρνηθείς, με πέθανες, ξανθιά γαλανομάτα
𝄆 Μπεκρής θα σέρνομαι, κι εσύ την απονιά σου κράτα 𝄇

Τα δίχτυα σου τα άπλωσες παντού να με μπερδέψεις
Και ρίχνεις δόλωμα πολύ, ίσως και με πλανέψεις

Μόνο με μένα δεν μπορείς για να με ξελογιάσεις
𝄆 Κοίταξε άλλονε να βρεις, να παίξεις, να γελάσεις 𝄇

Πλανεύτρα, άπονη καρδιά, τον κόσμο βασανίζεις
Εμένα λες πως αγαπάς κι αλλού φιλιά χαρίζεις

Μόνο με μένα δεν μπορείς για να με ξελογιάσεις
𝄆 Κοίταξε άλλονε να βρεις, να παίξεις, να γελάσεις 𝄇

Γι' αυτό κι εγώ δεν θέλω πια να με ξαναπειράζεις
Όταν περνώ μη μου μιλάς, αν κλαις ν' αναστενάζεις

Μόνο με μένα δεν μπορείς για να με ξελογιάσεις
𝄆 Κοίταξε άλλονε να βρεις, να παίξεις, να γελάσεις 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Κοίταξε άλλονε να βρεις, να παίξεις, να γελάσεις
𝄆 Μόνο με μένα δεν μπορείς για να με ξελογιάσεις 𝄇

𝄆 Το ξεύρω πως με αγαπάς, μα όχι σαν και μένα 𝄇
𝄆 Γιατί έχω μέσα στην καρδιά μαύρες πληγές για σένα 𝄇

Αχ, αχ, μάγια μ' έκανες, αχ, αχ, εσύ με τρέλανες

𝄆 Αχ, τις πληγές που μ' άνοιξες, έλα να τις μετρήσεις 𝄇
𝄆 Να δεις που δεν γιατρεύονται και μακριά να ζήσεις 𝄇

Αχ, αχ, με μαχαίρωσες, αχ, αχ, εσύ με πλήγωσες

𝄆 Το αίμα στάζει στην καρδιά κι έχει η καρδιά μου πόνο 𝄇
𝄆 Μα την πληγή που μ' άνοιξες πως θα τον βρω τον χρόνο 𝄇

Αχ, αχ, έβγα ταίρι μου, αχ, αχ, και πιάσ' το χέρι μου

Πλήγωσε με όσο θέλεις
Όσο σε βαστάει η καρδιά
𝄆 Δεν το περίμενα αυτό από εσένα
Να με δικάσεις τόσο σκληρά 𝄇

Όσο σε είχα αγαπήσει
Αν μ' αγάπαγες κι εσύ
𝄆 Ποτέ δεν θα 'θελες να με χωρίσεις
Να κλαίει η καρδιά μου και να πονεί 𝄇

Πλήγωσε με όσο θέλεις
Να πονώ, να χαίρεσαι
𝄆 Μα για τα σφάλματα αυτά που κάνεις
Θα 'ρθει μια μέρα να ντρέπεσαι 𝄇

Ποια καρδιά δεν θα ραΐσει, την αλήθεια όταν μάθει
Ποιος μπορεί να μη δακρύσει, για τα όσα έχω πάθει

Μες στα στήθια μου, τι κρύβω, όταν δείτε
Και 'σεις άπονες καρδιές θα ματωθείτε

Στις πληγές που έχουν κλείσει, στα παλιά σημάδια επάνω
Μια πληγή καινούργια ανοίγει, κάθε μέρα παραπάνω

Μες στα στήθια μου, τι κρύβω, όταν δείτε
Και 'σεις άπονες καρδιές θα ματωθείτε

Μια καρδιά που δεν θα κλάψει, για τον πόνο μου το ξέρω
Είν' εκείνηεκεί π' αγαπάω, που με κάνει να υποφέρω

Μες στα στήθια μου, τι κρύβω, όταν δείτε
Και 'σεις άπονες καρδιές θα ματωθείτε

Με βλέπεις και δεν μου μιλάς, ποιος είμαι δεν θυμάσαι
𝄆 Αν υποφέρω και πονώ κι αν κλαίω δεν λυπάσαι 𝄇

Κάθε βραδάκι μ' άλλονε γυρνάς και ξεφαντώνεις
𝄆 Και μένανε στα βάσανα με βάζεις και με λιώνεις 𝄇

Αρνιέσαι που μ' ορκίστηκες ταίρι σου πως θα γίνω
𝄆 Ήθελες μόνο να πονώ και δάκρυα να χύνω 𝄇

Κακούργα πως με πλήγωσες κι εσύ να μη γλιτώσεις
𝄆 Τον ίδιο πόνο στην καρδιά να πάθεις και να λιώσεις 𝄇

Τι θες εσύ μ' εμέ να μπλέξεις, δεν βρήκες άλλο να διαλέξεις
𝄆 Δεν ταιριάζω εγώ για σένα, μη μου λες πως μ' αγαπάς 𝄇

Εσύ 'σαι μια κυρία φίνα, με δυο βίλες στην Αθήνα
Τι γυρεύεις από μένα και ποιος είμαι μη ρωτάς
Δεν ταιριάζω εγώ για σένα, μη μου λες πως μ' αγαπάς

Δεν σου ταιριάζω εγώ το ξέρεις, λοιπόν γιατί να υποφέρεις
Δεν ταιριάζω εγώ για σένα, κοίταξε αλλού να πας
Τι γυρεύεις από μένα και ποιος είμαι μη ρωτάς

Έξω μπόρα και χαλάζι, με βροντές, με κεραυνούς
𝄆 Ποιος καημός τον βασανίζει, και του θόλωσε ο νους 𝄇

Προσπαθεί να λησμονήσει τα φαρμάκια στο κρασί
𝄆 Τον εκούρασαν τα πάντα και τον κόσμο τον μισεί 𝄇

Πίνει για να λησμονιέται, στη ζωή αυτή που ζει
𝄆 Και με το κρασί ρουφάει και τα δάκρυα μαζί 𝄇

Πολίτισσα μου έμορφη
Γλυκιά μελαχρινή μου, μονάκριβο πουλί μου
Είσαι για μένα θησαυρός
Για μένα είσαι η ζωή μου, μονάκριβο πουλί μου
Γλυκιά μελαχρινή μου, μονάκριβο πουλί μου

Με μια ματιά που μού 'ριξες
Σ' αγάπησα με πόνο και μέρα-νύχτα λιώνω
έλα και δώσ' μου ένα φιλί
Που σ' αγαπώ ένα χρόνο, και μέρα-νύχτα λιώνω
Σ' αγάπησα με πόνο, και μέρα-νύχτα λιώνω

Θα 'ρθώ να δω τη μάνα σου
Πολίτισσα γλυκιά μου, και θα γενείς δικιά μου
Και θα της πεις πως μ' αγαπάς
Να γιάνεις την καρδιά μου, και θα γενείς δικιά μου
Πολίτισσα γλυκιά μου, και θα γενείς δικιά μου

Σε είδα όταν χόρευες, Πολίτισσα μικρή μου
Και μού 'δωσες πολλούς καημούς και ντέρτια στο κορμί μου
Μου 'κάψες την καρδούλα μου με το χασαπικάκι
Που χόρευες μανούλα μου απάνω στο Κουκάκι

Μ' έκαμες και ξέχασα μια άλλη απ' το Παγκράτι
Που χόρευε ζεϊμπέκικο, Σμυρνιά ξανθιά και αφράτη
Σαν χόρευε, όλον τον ντουνιά εμάζευε η τσαχπίνα
Κι όλοι μαζί φωνάζανε, Σμυρνιά χορεύεις φίνα

Και μια άλλη μέσα απ' του Ψυρρή, μικρούλα Αθηναία
Εχόρευε το τσάμικο, πεντάμορφη και νέα
Ούτε κι αυτή δεν μπόρεσε να πάρει την καρδιά μου
Μόνον εσύ με έκαψες, Πολίτισσα γλυκειά μου

𝄆 Πολίτισσα μου έμορφη, Ταταυλιανή κυρά μου
Χανούμι μου μαχμούρικο, μου πήρες την καρδιά μου 𝄇

𝄆 Μαγεύεις όλες τις καρδιές με τη γλυκιά ματιά σου 𝄇
𝄆 Γι' αυτό τρελάθηκα κι εγώ από την εμορφιά σου 𝄇

𝄆 Βαρέθηκα να σ' αγαπώ, Πολίτισσα πλανεύτρα 𝄇
Γιατί σε αντιλήφθηκα, είσαι κακιά και ψεύτρα
Βαρέθηκα να σ' αγαπώ, Πολίτισσα πλανεύτρα

𝄆 Εγώ 'μαι που σου ψώνιζα ρολόι και βραχιόλι 𝄇
Μα συ στα μάτια μού 'ριξες κρυφά το βιτριόλι
Εγώ 'μαι που σου ψώνιζα ρολόι και βραχιόλι

𝄆 Με πλάνεψες και μ' άναψες μες στην καρδιά μου πόνο 𝄇
Και μ' έκανες, Πολίτισσα, σαν το κερί να λιώνω
Με πλάνεψες και μ' άναψες μες στην καρδιά μου πόνο

𝄆 Όταν με δεις, Πολίτισσα, τα σκέρτσα σου μου κάνεις 𝄇
Μου κάνεις ότι μ' αγαπάς, μα συ θα με πεθάνεις
Όταν με δεις, Πολίτισσα, τα σκέρτσα σου μου κάνεις

Σου τό 'χω πει χίλιες φορές
Πολλά ν' ακούς, λίγα να λες
𝄆 Κι όταν εγώ μιλώ και επιμένω
Εσύ να κάνεις τουμπεκί ψιλοκομμένο 𝄇

Μπορεί ένα βράδυ να τα πιω
Και νά 'ρθω σπίτι ώρα δυο
𝄆 Κι αν πω και κανα λόγο μεθυσμένο
Εσύ να κάνεις τουμπεκί ψιλοκομμένο 𝄇

Σταράτα πάντα εγώ μιλώ
Δυο κουβεντούλες θα σου πω
𝄆 Εσύ να κάνεις μόνο ό,τι γουστάρω
Και θά 'μαι άνανδρος εγώ αν δεν σε πάρω 𝄇

𝄆 Πολύ στο λούσο το 'ριξες, για να με πεισματώνεις
Και με πολλούς κρυφομιλάς, για να με φαρμακώνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Παπούτσια τιρολέζικα και φούστα πλισεδάτη
Και βόλτες τ' απογέυματα, μου κάνεις στο Παγκράτι 𝄇 (Σ)

𝄆 Άφησε πια τα πείσματα, παράτησε τα λούσα
Κι έλα να γίνεις ταίρι μου, μικρή ξανθομαλλούσα 𝄇 (Σ)

Δυο φίλοι μ' ανταμώσανε και μού 'πανε ένα βράδυ
𝄆 Πως έχει κοριτσόπουλα το Φάληρο κοπάδι 𝄇

Την Κυριακή ξεκίνησα κι άφησα την Αθήνα
𝄆 Και στο Παλιό κατέβηκα για να περάσω φίνα 𝄇

Αλλά το ιπποδρόμιο με τράβηξε και πάλι
𝄆 Νά 'σασταν δίπλα, βρε παιδιά, να βλέπατε τι χάλι 𝄇

Όλα ποντάρω τα ψιλά, κι ό,τι είχα και δεν είχα
𝄆 Και εκεί που πήγα για μαλλί γύρισα δίχως τρίχα 𝄇

Καθημερινώς για σένανε κλαίνε τα δυο μου μάτια
𝄆 Και η καρδιά μου που πονά και γίνεται κομμάτια 𝄇

Αναστενάζω δεν μ' ακούς φονιά δεν με λυπάσαι
𝄆 Τωρα γλεντάς με άλληνε τι μού 'πες δεν θυμάσαι 𝄇

Ούτε περνάς πια να με δεις πως είμαι να ρωτήσεις
𝄆 Αιτία μόνο μού 'δωσες για να με βασανίσεις 𝄇

Με μάρανες με πλήγωσες κι εσύ να μη γλιτώσεις
𝄆 Τον ίδιο πόνο στην καρδιά να πάθεις και να λιώσεις 𝄇

Αναστενάζω με καημό, κι ανώφελα λυπούμαι
𝄆 Τα λόγια της μανούλας μου οπ' όταν τα ενθυμούμαι 𝄇

Πολλές φορές μου έλεγε φίλους μην αποκτήσω
𝄆 Γιατί αν πάθω κάτι τι, τότε θα τους γνωρίσω 𝄇

Πονώ δεν με ρωτά κανείς, μέσα στη συμφορά μου
𝄆 Οι φίλοι μ' αγαπούσανε μονάχα στη χαρά μου 𝄇

Κανένας, όταν δυστυχείς, δεν θέλει να σε ξέρει
𝄆 Μονάχα η δόλια η μάνα σου, στον πόνο σου υποφέρει 𝄇

𝄆 Ας όψονται οι αίτιοι που χώρισα από σένα 𝄇
𝄆 Και τώρα μόνος βρίσκομαι εδώ μακριά στα ξένα 𝄇

𝄆 Απ' την Αθήνα έφυγα, στη Σαλονίκη ήρθα 𝄇
𝄆 Μα δεν μπορώ, Ποπίτσα μου, να κοιμηθώ τη νύχτα 𝄇

𝄆 Το ξεύρω πως δεν σ' ένοιαξε ο αποχωρισμός μου 𝄇
𝄆 Μ' αφού με άλλονε γλεντάς, διπλός είν' ο καημός μου 𝄇

𝄆 Αχ, έννοια σου σκληρόκαρδη και θα το μετανιώσεις 𝄇
𝄆 Αφού με πάρει ο θάνατος και το κορμί μου λιώσει 𝄇

Μελωδία

Αφού με πάρει ο θάνατος και το κορμί μου λιώσει
Αχ, έννοια σου σκληρόκαρδη και θα το μετανιώσεις

𝄆 Στον κόσμο το σημερινό, αυτό το ξέρουν όλοι
Η δύναμη στον άνθρωπο είναι το πορτοφόλι 𝄇 (Σ)

𝄆 Αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μες στην τσέπη
Σου λεν πως είσαι τζέντελμαν, πως είσαι καθώς πρέπει 𝄇 (Σ)

𝄆 Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
Μονάχα σαν θα μάθουνε πως έχεις πορτοφόλι 𝄇 (Σ)

𝄆 Το πορτοφόλι, τι τα θες, έχει μεγάλη χάρη
Σε κάθε δύσκολη στιγμή σε βγάζει παλικάρι 𝄇 (Σ)

Εταξίδευα Συρία, Πορτ Σαΐντ και Σκεντερία
Κι έμπλεξα με μια μικρούλα, καστανή φελαχοπούλα
Ζαχαρένιο χανουμάκι, σαν μικρό μελανουράκι
𝄆 Το φιλώ και πάλι θέλει, χανουμάκι μου, γιαλέλι 𝄇

Μια βραδιά που το φιλούσα και γλυκά του τραγουδούσα
Πέντε μαύροι θυμωμένοι και με ξύλα αρματωμένοι
Μου το πήραν με το ζόρι και με βάλαν στο βαπόρι
𝄆 Κι έφυγα απ' τη Σκεντερία, να μην έχω φασαρία 𝄇 (Σ)

Τώρα είμαι στην Αθήνα κι αγαπάω μια τσαχπίνα
Μια κουκλίτσα με βραβείο και περνάω μεγαλείο
Μα όσο κι αν καλοπερνάω, μέρα νύχτα δεν ξεχνάω
𝄆 Το μικρό μου χανουμάκι, το γλυκό μελανουράκι 𝄇 (Σ)

Εισαγωγή & μελωδία

Ζαχαρένιο χανουμάκι, σαν μικρό μελανουράκι
𝄆 Το φιλώ και πάλι θέλει, χανουμάκι μου, γιαλέλι 𝄇 (Σ)

Καθαρίσαμε μου λες και θες να φύγεις
Με βαρέθηκες και τώρα πια μ' αφήνεις
𝄆 Που θα πας, που θα τα βρεις αλλού στρωμένα
Και μου λες τα περασμένα ξεχασμένα 𝄇

Πως το σκέφτηκες καλά να χωριστούμε
Ο καθένας μας τον άνθρωπο να βρούμε
𝄆 Τι μυαλό κρατάς και τι σε περιμένει
Και μου λες κάλλια μακριά κι αγαπημένοι 𝄇

Αφορμή ζητάς χωρίς καμιάν αιτία
Να χωρίσουμε για να βρεις ησυχία
𝄆 Που θα πας βρε βάσανο να σταματήσεις
Και μου λες αν θα γυρίσω να με φτύσεις 𝄇

Μελωδία

𝄆 Που θα πας, που θα τα βρεις αλλού στρωμένα
Και μου λες τα περασμένα ξεχασμένα 𝄇

Που με βρήκες, που σε βρήκα, όμορφη μου πιτσιρίκα
𝄆 Που σε βρήκα βρε μαργιόλα και μου τά 'χεις φάει όλα 𝄇

Που με βρήκες, που σε βρήκα, νόμιζα πως είχες γλύκα
𝄆 Μα το πρώτο σου φιλάκι με επότισε φαρμάκι 𝄇

Που με βρήκες, που σε βρήκα, στην καρδιά σου μέσα μπήκα
𝄆 Κι έγινε καβγάς μεγάλος, γιατί ήταν μέσα άλλος 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Κι έγινε καβγάς μεγάλος, γιατί ήταν μέσα άλλος 𝄇

Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει
Νά 'χει μάτι που καρδιά να σφάζει
Νά 'χει το καμάρι σου κι όλη αυτή τη χάρη σου
Και τη βελουδένια την ελιά σου
Νά 'χει το καμάρι σου κι όλη αυτή τη χάρη σου
Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει

Θα σου δώσω πλούτη κι αν γυρέψεις
Μη με διώχνεις θα με καταστρέψεις
Πάρε με στα χέρια σου τ' άσπρα περιστέρια σου
Την καρδιά μου μ' άλλην δεν θ' αλλάξεις
Πάρε με στα χέρια σου τ' άσπρα περιστέρια σου
Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει

Πες πως μ' αγαπάς κι ας είναι ψέμα
Ρίξε μου κουκλί μου ένα βλέμμα
Μη μ' αφήνεις μόνο μου γιάτρεψε τον πόνο μου
Πλούτη και αν δεν έχω τι πειράζει
Μη μ' αφήνεις μόνο μου γιάτρεψε τον πόνο μου
Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει

Μια βδομάδα που δεν σ' είδα, μα το μάτι μου γαρίδα

Πού 'σουνα, πού 'σουνα και σ' είχα χάσει
Είχα απ' τον καημό μου σκάσει
Πού 'σουνα, πού 'σουνα και σ' είχα χάσει
Και τους δρόμους είχα πιάσει

Έψαξα να σε τρακάρω, μ' όποιον να 'σαι να σε πάρω

Πού 'σουνα, πού 'σουνα και σ' είχα χάσει
Είχα απ' τον καημό μου σκάσει
Πού 'σουνα, πού 'σουνα και σ' είχα χάσει
Και τους δρόμους είχα πιάσει

Τώρα μού 'ρθες σαν τα χιόνια, μπράβο μού 'δειξες συμπόνια

Πού 'σουνα, πού 'σουνα και σ' είχα χάσει
Είχα απ' τον καημό μου σκάσει
Πού 'σουνα, πού 'σουνα και σ' είχα χάσει
Και τους δρόμους είχα πιάσει

Είμαι πρεζάκιας, μάθε το, μα όπου και αν πάω
Όλοι φύγε με λέγουνε, νομίζουν θα τους φάγω
Με βλέπουν και σιχαίνονται, μα εγώ δυάρα δεν δίνω
Την πρέζα μόνο να τραβώ και ό,τι θέλει ας γίνω

Μες στο βαγόνι κάθομαι, για σπίτι δεν θυμούμαι
Κι ένα τσουβάλι βρώμικο, το στρώνω και κοιμούμαι
Τα ρούχα μου ελιώσανε, φάνηκε το κορμί μου
Η πρέζα με φαρμάκωσε, τελείωσε η ζωή μου

Χαρμάνης όταν κάθουμαι, πως σκέφτομαι την πείνα
Σαν μαστουρώσω, βρε παιδιά, δική μου ειν' η Αθήνα
Σαν αποθάνω, φίλε μου, έρχετ' αστυνομία
Με κάρο σκουπιδιάρικο και κάνει την κηδεία

Τι ζητάς κάθε βραδάκι κι έρχεσαι στο ταβερνάκι
Και κοιτάζεις, και κοιτάζεις και σε πειρασμούς μας βάζεις
Πρέπει να μας πεις

Την παρέα μας προσέχεις, δεν μας λες αυτό που έχεις
Τι γυρεύεις, τι γυρεύεις, κι άδικα μας πονηρεύεις
Πρέπει να μας πεις

Πες μας τώρα τι θα κάνεις, απ' την έγνοια να μας βγάλεις
Τι διστάζεις, τι διστάζεις, και γιατί δεν πλησιάζεις
Πρέπει να μας πεις

𝄆 Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια 𝄇
𝄆 Γιατί σαν σε κοιτάζουνε σε κάνουνε κομμάτια 𝄇

𝄆 Νά 'σαι κουρνάζος κι έξυπνος και όλο με ζοριλίκι 𝄇
𝄆 Για μαύρα μάτια ζόρικα νά 'χεις το νταηλίκι 𝄇

𝄆 Νά 'χεις καρδιά νά 'ναι βουνό, σπαθιά να τη χτυπούνε 𝄇
𝄆 Γιατ' είναι μάτια έξυπνα και την καρδιά τρυπούνε 𝄇

𝄆 Νά 'σαι στην τρίχα στο σεβντά να μη σε μαραζώσουν 𝄇
𝄆 Να μη σε νταλγκαδιάσουνε και το κορμί σου λιώσουν 𝄇

Αν μ' αξιώσει ο Θεός λεφτά και αποκτήσω
Θα χτίσω ένα μέγαρο, τους πλούσιους να ελκύσω

Θα 'ρχόντουσαν πελάτες μου κορίτσια νά 'χουν τρέλες
Κι ο Μπίλι Φριτς θα σκάρωνε αφράτους αργιλέδες

Η Γκρέτα Γκάρμπο, μάγκα μου, θ' ανάβει το τσιμπούκι
Κι ο Ζαν Κεπούρα στη γωνιά θα παίζει το μπουζούκι

Κι ο Τζίμι Λόντος για νταής θα κάθεται στις τσίλιες
Κι η Λίλιαν η Χάρβεϊ θα διώχνει τις μπασκίνες

Πρέπει να χτίσω ένα τζαμί για όλα τα δερβίσια
Και με κουμπέ πολιτικό, νά 'ρχονται τα κορίτσια

Πριν σε γνωρίσω κούκλα μου καημούς δεν είχα νιώσει
Και την καρδιά μου σε καμιά, ποτέ δεν είχα δώσει
𝄆 Μα με σένα καλέ που γνώρισα
Την καρδιά μου καημούς την πότισα 𝄇

Δεν έπρεπε τσαχπίνα μου να 'ρθώ να σε γνωρίσω
Και το κορμί μου βάσανα και πίκρες να γεμίσω
𝄆 Να γλεντήσω μαζί σου μια βραδιά
Και να βάλω σαράκι στην καρδιά 𝄇

Με τ' όνομά σου το γλυκό κοιμάμαι και ξυπνάω
Και μέρα-νύχτα στο κρασί τον πόνο μου περνάω
𝄆 Δεν ζητάω μικρό να μ' αγαπάς
Μόνο θέλω γλυκά να μου μιλάς 𝄇

Πριν το χάραμα μονάχος, εξεκίνησα
𝄆 Αχ, και στο πρώτο μας το στέκι την αυγούλα γύρισα 𝄇

Αν και άλλη μ' είχε μπλέξει, με καμώματα
𝄆 Αχ, σ' αγαπώ κι ήρθα κοντά σου πριν τα ξημερώματα 𝄇

Πριν ακόμα σβήσουν τ' άστρα, εξεπόρτισα
𝄆 Αχ, να ξανάβρω τα δυο χείλη που ποτέ δεν χόρτασα 𝄇

Πως θα περάσει η βραδιά και πως να ησυχάσω
𝄆 Που σκέφτομαι εσένανε μην τύχει και σε χάσω 𝄇

Πολλές γυναίκες γνώρισα, εσένα σε φοβάμαι
𝄆 Να μη σε ξεμυαλίσουνε, γι' αυτό και δεν κοιμάμαι 𝄇

Η αγωνία μου αυτή με τρώει και με δέρνει
𝄆 Να ξημερώσει ήθελα γιατί ύπνος δεν με παίρνει 𝄇

Όταν περνώ τα βράδια από τη γειτονιά σου
Το παραθύρι σου το βλέπω ανοιχτό
𝄆 Σφυρίζω για να βγεις, μα βγαίνει η μαμά σου
Μες στο σκοτάδι φεύγω και παραμιλώ 𝄇

Αν μ' αγαπούσες θά 'βγαινες κι εσύ λιγάκι
Έστω να μου μιλούσες μόνο μια φορά
𝄆 Κι αν μού 'δινες ένα μικρό ραντεβουδάκι
Την πιο μεγάλη θα μου χάριζες χαρά 𝄇

Αφού μου δείχνεις πως δεν θες να μ' αντικρίσεις
Από τη γειτονιά σου δεν ξαναπερνώ
𝄆 Κι όταν το πόνο στην καρδιά σου θ' αποκτήσεις
Τότε θα σέρνεσαι κι εγώ θε να γελώ 𝄇

Θα σε περιμένω απόψε να με βρεις στις Τζιτζιφιές
Για να δεις πως οι ρεμπέτες όμορφες περνούν βραδιές

Έλα μικρό μου, χαδιάρικο μου, έλα μικρό μου μια βραδιά
Θα σε περιμένω απόψε να με βρεις στις Τζιτζιφιές

Έλα απόψε να περάσεις μια ρεμπέτικη βραδιά
Έλα κι οι ρεμπέτες έχουν, μάνα μου, χρυσή καρδιά

Έλα μικρό μου, χαδιάρικο μου, έλα μικρό μου μια βραδιά
Θα σε περιμένω απόψε να με βρεις στις Τζιτζιφιές

Ύστερα με φεγγαράκι, με βαρκούλα στ' ανοιχτά
Αγαπούλα μου να παίρνω τα φιλιά σου τα πνιχτά

Έλα μικρό μου, χαδιάρικο μου, έλα μικρό μου μια βραδιά
Θα σε περιμένω απόψε να με βρεις στις Τζιτζιφιές

Ο ρεμπέτης στην ταβέρνα 𝄆 μέρα νύχτα τριγυρνά αμάν, αμάν 𝄇
Και γλεντά με τη λατέρνα, τον κερνάνε και κερνά
Και γλεντά με τη λατέρνα 𝄆 τον κερνάνε και κερνά αμάν, αμάν 𝄇

Ο ρεμπέτης είναι μάγκας 𝄆 και παιδί μερακλαντάν αμάν, αμάν 𝄇
Και απέχει παρασάγγας απ' τ' αγόρια ντιγκιντάν
Και απέχει παρασάγγας 𝄆 απ' τ' αγόρια ντιγκιντάν αμάν, αμάν 𝄇

Ο ρεμπέτης το φουμάρει 𝄆 το μαυράκι βερεσέ αμάν, αμάν 𝄇
Καθώς πέφτει το βραδάκι, πίσω απ' τον μεντρεσέ
Καθώς πέφτει το βραδάκι 𝄆 πίσω απ' τον μεντεσέ αμάν, αμάν 𝄇

Μέσα στο γλυκοχάραμα, που κελαηδούν τ' αηδόνια
Άνοιξε το παράθυρο, και δείξε μου συμπόνια
Είναι βαρύς ο πόνος μου, και βγαίνει απ' την καρδιά μου
Άκουσε το τραγούδι μου, και τη γλυκιά πενιά μου

Μέσα απ' τον ύπνο τον βαρύ, ήρθα να σε ξυπνήσω
Γλυκιές στιγμές που ζήσαμε, ξανά να σου θυμήσω
Μέσα στο γλυκοχάραμα, που κελαηδούν τ' αηδόνια
Δακρύζω όταν σκέφτουμαι, πως πέρασαν τα χρόνια

Μες στις ταβέρνες κάθε βράδυ ξενυχτάω
Μ' ενα κρασί ευθύς τον πόνο μου ξεχνώ
Το μόνο φάρμακο που βρήκα στη ζωή μου
Να θεραπεύει της καρδιάς μου τον καημό

Κι αν ποτέ θελήσω να δακρύσω
Με μια γλυκιά γουλιά κρασάκι διαλεχτό
Στο κρασί τα δάκρυα μου χύνω
Και της καρδιάς μου ευθύς τον πόνο σταματώ

Πίνω κρασί για να ζαλίζω το μυαλό μου
Και κάθε σκέψις μου αμέσως λησμονώ
Πίκρες και βάσανα τα διώχνω απ' τον νου μου
Ένα ποτήρι ρετσινάτο σαν θα πιώ

Φάρμακο για την απελπισία
Βρήκα μονάχα το κρασάκι το ξανθό
Όποιος πιεί δεν έχει πια κακία
Και για κανένανε δεν θέλει το κακό

Με τη μισή βαλμένη πάνω στο τραπέζι
Και την κιθάρα μου γυρμένη στο πλευρό
Και με μπεκρήδες και ξενύχτηδες γλεντζέδες
Μες τις ταβέρνες κάθε βράδυ ξενυχτώ

Η ρετσίνα είναι η παρέα
Και για τον πλούσιο και για τον δυστυχή
Την εσυνηθούν γιατί είν' ωραία
Γιατί γιατρεύει την αγιάτρευτη πληγή

Ρίξε τσιγγάνα τα χαρτιά και πες μου την αλήθεια
𝄆 Θα γιάνει τάχα ο καημός που έχω μες στα στήθια 𝄇

Πες μου ο πόνος της καρδιάς θα γιατρευτεί λιγάκι
𝄆 Ή θα χαθούν τα νιάτα μου απ' το πολύ φαρμάκι 𝄇

Πες μου τσιγγάνα και φλουριά εγώ θα σε γεμίσω
𝄆 Την κόρη που μ' αρνήθηκε θα την ξαναποκτήσω 𝄇

Μες τη δύσκολη ζωή μας, αν δε θέλεις να πονάς
Σαν το ξένοιαστο τζιτζίκι, τη ζωή σου να περνάς

Ρίχ' το στην τρελή, ρίχ' το στην τρελή
Σοβαρά μη παίρνεις, φίλε, τη ζωή
Γίν' ένα τζιτζίκι κι όπου θέλει ας βγει
Ρίχ' το στην τρελή και στην παλαβή

Σπάσε πλάκα κι ό,τι λάχει, μην το παίρνεις σοβαρά
Φτώχεια, πόνοι και γυναίκες, μη σου κόβουν τα φτερά

Ρίχ' το στην τρελή, ρίχ' το στην τρελή
Σοβαρά μη παίρνεις, φίλε, τη ζωή
Γίν' ένα τζιτζίκι κι όπου θέλει ας βγει
Ρίχ' το στην τρελή και στην παλαβή

Κι αν η τσέπη είναι τρύπια, δίχως φράγκο και ψιλή
Πάντα μ' έξυπνες κομπίνες, βόλεψέ τα στη ζωή

Ρίχ' το στην τρελή, ρίχ' το στην τρελή
Σοβαρά μη παίρνεις, φίλε, τη ζωή
Γίν' ένα τζιτζίκι κι όπου θέλει ας βγει
Ρίχ' το στην τρελή και στην παλαβή

Καημούς πολλούς, πίκρες και πόνους έχω βρει
Μέσα στη δόλια μου ζωή
Μοίρα δεν με πονάς γιατί παιδεύομαι
Τι σού 'φταιξα και καίγομαι, ωωω, ωχ και καίγομαι

Με χτύπησαν βροχές, ανέμοι, μπόρες
Για μιας γυναίκας απονιά
Φτώχεια κι ορφάνια μ' έκαναν να σέρνομαι
Στην ξενιτιά να δέρνομαι, ωωω, ωχ να δέρνομαι

Ρημάδι πια κατάντησε η ζωή μου
Λιώνει το έρημο κορμί
Χάρε λυπήσου με εσύ και πάρε με
Από τους πόνους βγάλε με, ωωω, ώρε βγάλε με

Σ' αγάπησα βρε μόρτισσα χωρίς νά 'χω κακία
Μετάνιωσα ο άμοιρος σαν νά 'κανα αμαρτία
Σε πάντρεψα και σ' έκανα του κόσμου γκραν κυρία
Κι εσύ μου την εσκάρωσες σαν νά 'κανα αμαρτία

𝄆 Αχ, τώρα το έχω νιώσει πως κανείς δεν θα με σώσει
Από τα δικά σου χέρια παρά μόνο τα μαχαίρια 𝄇

Ό,τι κι αν είχα στό 'δωσα, αγάπη και λατρεία
Μα εσύ με απαρνήθηκες σαν νά 'κανα αμαρτία
Μάνα κι αδέρφια αρνήθηκα κι εσύ 'σαι η αιτία
Που μόνος τώρ' απόμεινα σαν νά 'κανα αμαρτία

𝄆 Αχ, τώρα το έχω νιώσει πως κανείς δεν θα με σώσει
Από τα δικά σου χέρια παρά μόνο τα μαχαίρια 𝄇

Βάλθηκαν να μας χωρίσουν, την αγάπη μας να σβήσουν

𝄆 Σ' αγαπώ και μη σε νοιάζει
(Κι) ασ' τον κόσμο να φωνάζει 𝄇 (Σ)

Δεν σ' αφήνω μη φοβάσαι, πάντοτε κοντά μου θά 'σαι

𝄆 Σ' αγαπώ και μη σε νοιάζει
(Κι) ασ' τον κόσμο να φωνάζει 𝄇 (Σ)

Μια και σ' έχω συνηθίσει, ποιος μπορεί να μας χωρίσει

𝄆 Σ' αγαπώ και μη σε νοιάζει
(Κι) ασ' τον κόσμο να φωνάζει 𝄇 (Σ)

𝄆 Η τύχη του το έφερε να κλέψει ένα σακάκι 𝄇
𝄆 Το φόρεσε και πάγαινε για του Καραϊσκάκη 𝄇

𝄆 Κατά κακή του σύμπτωσις να και τ' αφεντικό του 𝄇
𝄆 Το τράβαγε του φώναζε (έλεγε) πως ήτανε δικό του 𝄇

𝄆 Τον μάγκα τον επιάσανε, τη μάπα του την πήραν 𝄇
𝄆 Στο ξύλο τον τρελάνανε, στη φυλακή τον πήγαν 𝄇

𝄆 Μην τον βαράτε βρε παιδιά για ένα παλιοσακάκι 𝄇
Το πάγαινε για πούλημα να πιει ένα τσιμπουκάκι
Το πάγαινε για πούλημα μες στου Καραϊσκάκη

Δεν τη φοβάμαι τη στενή, το ξύλο, την κουμπούρα, βρε
'Κείνη που φοβήθηκα είν' η Κομαντατούρα
Οτάν περνούν οι Γερμανοί, περνάνε μ' όλο πόζα, βρε
Πηδάω στ' αυτοκίνητο και τους τα κλέβω όλα

𝄆 Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω, βρε
Κι έτσι θα ξαναρεφάρω 𝄇

Μπενζίνες και πετρέλαια εμείς τα κυνηγάμε
Γιατί 'χουνε πολλά λεφτά και φίνα τη περνάμε

𝄆 Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω, ωχ (βρε)
Και την τσίκα θα φουμάρω 𝄇

Ζηλεύουνε, δεν θέλουνε ντυμένο να με δούνε, βρε
Μπατίρη θέλουν να με δουν για να 'φχαριστηθούνε

𝄆 Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω, βρε
Και την τσίκα θα φουμάρω 𝄇

Δεν μου συχνάζεις τώρα πια στα καπηλειά
Τον έρωτά μας τον πουλάς, μπαμπέσα, τσάμπα
𝄆 Ξέχασες πια του μπουζουκιού μου την πενιά
Και τρέχεις τώρα και χορεύεις όλο σάμπα (σάμπα) 𝄆

Σάμπα ξηγιέσαι Μαρικάκι μου τρελό
Η σάμπα τώρα πλέον σ' έχει ξελογιάσει
𝄆 Σου έχει πάρει την καρδιά και το μυαλό
Κι εγώ που πέθαινα για σένα, σ' έχω χάσει (σάμπα) 𝄇

Περιφρονείς το μπουζουκάκι μου, σκληρή
Τρελή μανία με τη σάμπα σ' έχει πιάσει
𝄆 Χορεύεις σάμπα από το βράδυ ως το πρωί
Μα δεν πειράζει, μόδα είναι θα περάσει (σάμπα) 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Χορεύεις σάμπα από το βράδυ ως το πρωί
Μα δεν πειράζει, μόδα είναι θα περάσει (σάμπα) 𝄇

Καινούργιο ξαφνικό μας ήρθε πάλι
Κοντεύει το μυαλό μας να χαθεί
Μες στην Αθήνα πια μικροί, μεγάλοι
Μ' αυτήν τη σάμπα έχουν τρελαθεί

Σάμπα τραγουδούν, όπου κι αν βρεθούν
Στα σαλόνια και στα καπηλειά σάμπα
Σάμπα σου ζητούν, λίγο να χαρούν
Στου τρελού χορού την αγκαλιά

Τα βράδια όλοι τρέχουν στα μπουζούκια
Ν' ακούσουνε τη σάμπα με πενιές
Κι αρχίζουν να γλεντάνε με τραγούδια
Όλοι μαζί με δυνατές φωνές

Σάμπα τραγουδούν, όπου κι αν βρεθούν
Στα σαλόνια και στα καπηλειά σάμπα
Σάμπα σου ζητούν, λίγο να χαρούν
Στου τρελού χορού την αγκαλιά

Μελωδία & επωδός & φινάλε

𝄆 Θέλω απόψε σαν Εγγλέζα, φως μου, να φερθείς
Στις οκτώμισι το βράδυ, ραντεβού να 'ρθεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Στο στενόμακρο δρομάκι, τ' ανηφορικό
Θα σε περιμένω νά 'ρθεις, κάτι να σου πω 𝄇 (Σ)

𝄆 Θέλω πια να σου μιλήσω, σκέτα, παστρικά
Όλα της καρδιάς μου, να σου πω τα μυστικά 𝄇 (Σ)

Σαν είσαι μάγκας και νταής και θέλεις να με πάρεις
Πρέπει κουμπούρι και σπαθί μάγκα να κουσουμάρεις

Εγώ είμαι μάγκας και νταής και θά 'ρθω να σε πάρω
Ξέρεις για σένα επάλεψα εφτά φορές τον χάρο

Μάγκα τσαχπίνη σ' αγαπώ ποτέ δεν μετανιώνω
Γιατί με σένα έχω νταλγκά και μέρα νύχτα λιώνω

Και τώρα σε κατάφερα σκληρά να μ' αγαπήσεις
Αφού είμαι μάγκας και νταής και ζόρικος δερβίσης

Θέλω να σε βρω το βράδυ, μια στιγμούλα στο σκοτάδι
𝄆 Να σου πω το μυστικό μου και τον πόνο τον δικό μου 𝄇 (Σ)

Σαν με δεις να σου σφυρίξω, πέτα το κλειδί ν' ανοίξω
𝄆 Νά βγεις και να σ' ανταμώσω, ένα γράμμα να σου δώσω 𝄇 (Σ)

Θε να δεις πως σε λατρεύω, τη ζωή μου κινδυνεύω
𝄆 Ντερμπεντέρισα κυρά μου, θα σε κάνω πια δικιά μου 𝄇 (Σ)

Μελωδία

Ντερμπεντέρισα κυρά μου, θα σε κάνω πια δικιά μου
Θε να δεις πως σε λατρεύω, τη ζωή μου κινδυνεύω

Δεν κράτησα, δεν κράτησα
Στη ζάλη παραπάτησα
𝄆 Σανίδι σάπιο πάτησα
Γι' αυτό και παραστράτησα 𝄇 (Σ)

Ζαλίστηκα, ζαλίστηκα
Μια νύκτα παρασύρθηκα
𝄆 Πως δεν το συλλογίστηκα
Και σε γκρεμό γκρεμίστηκα 𝄇 (Σ)

Θαμπώθηκα, θαμπώθηκα
Και μόνη παραδόθηκα
𝄆 Σε μιαν αγάπη δόθηκα
Αγάπησα, προδόθηκα 𝄇 (Σ)

𝄆 Στα Τρίκαλα, στα δυο στενά
Σκοτώθηκε ο Σαρκαφλιάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Τέτοιο ντερβίσικο παιδί
Το κλαίμε όλοι μας μαζί 𝄇 (Σ)

𝄆 Δεν τον ξεχνούμε, βρε παιδιά
Τον φίλο μας τον Σαρκαφλιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Αραμπάς περνά 𝄇 𝄆 κι η σατράπισσα 𝄇
Που αγάπησα είναι μέσα
𝄆 Αγκαλιάζεται 𝄇
Κι ούτε νοιάζεται η μπαμπέσα

𝄆 Αραμπάς περνά 𝄇 𝄆 με τη βλάμισσα 𝄇
Που χαράμισα τη ζωή μου
𝄆 Με ρεστάρισε 𝄇
Στραπατσάρισε το τσαρδί μου

𝄆 Αραμπάς περνά 𝄇 𝄆 ωχ μανούλα μου 𝄇
Κι η καρδούλα μου πώς χτυπάει
𝄆 Η σατράπισσα 𝄇
Που αγάπησα μ' άλλον πάει

Μελωδία

𝄆 Η σατράπισσα 𝄇
Που αγάπησα μ' άλλον πάει

Μου ορκιζόσουν κι έλεγες πιστά πως μ' αγαπούσες
Μα εσύ 'σουν ψεύτρα στην καρδιά, για μένα δεν πονούσες
Ποτές μου δεν φαντάστηκα ότι με απατούσες

Τώρα μ' αφήνεις μοναχό, στους δρόμους να γυρίζω
Σ' αυτόν τον κόσμο δυστυχής, μονάχος μου να ζήσω
Δίχως καμιά παρηγοριά, ώσπου να ξεψυχήσω

Έτσι μου ήτανε γραφτό, σαν όνειρο να σβήσει
Η μόνη μου αγάπη μου, χωρίς πια να γυρίσει
Και μόνο άσβεστες φωτιές να 'χω σ' αυτή τη ζήση

Το μάθαν ότι σβήνω απ' τον καημό σου
Κι ο κόσμος που με βλέπει απορεί
Εσύ με πήρες φως μου στο λαιμό σου
Γι' αυτό και σιγολιώνω σαν κερί
Το κρίμα είν' αγάπη μου δικό σου
Που λιώνω και που σβήνω σαν κερί

Για σένα έχω χάσει το μυαλό μου
Και πνίγομαι μες στα ρηχά νερά
Για σένανε, μικρό μελαχρινό μου
Βουτήχτηκα στη μαύρη συμφορά
Μα που θα πας, μικρό μελαχρινό μου
Θά 'ρθει και η δική σου η σειρά

Για σένα ότι είχα και δεν είχα
Τα χάλασα κορίτσι μου τρελό
Κι αν πάντα σου ξηγιόμουνα στην τρίχα
Ακόμη εσύ δεν έβαλες μυαλό
Κι αν πάντα σου ξηγιόμουνα στην τρίχα
Κουκούτσι εσύ δεν έβαλες μυαλό

Μελωδία

Κι αν πάντα σου ξηγιόμουνα στην τρίχα
Ακόμη εσύ δεν έβαλες μυαλό
Κι αν πάντα σου ξηγιόμουνα στην τρίχα
Κουκούτσι εσύ δεν έβαλες μυαλό

Άσε με στη βαθιά σκοτούρα
Και μην αρχίζεις τη μουρμούρα
𝄆 Κόφ' το γαζί μην το τραβούμε
Σβήσε το φως να κοιμηθούμε 𝄇

Μού 'χεις ζαλίσει το κεφάλι
Άσε τη γκρίνια τη μεγάλη
𝄆 Σαν ξημερώσει θα τα πούμε
Σβήσε το φως να κοιμηθούμε 𝄇

Έλα γλυκά και φίλησε με
Σβήσε το φως κι αγκάλιασε με
𝄆 Με γκρίνιες άκρη δεν θα βρούμε
Σβήσε το φως να κοιμηθούμε 𝄇

Σβήστε με απ' τον χάρτη
𝄆 Μια γυναίκα αγάπησα και μου βγήκε σκάρτη 𝄇
𝄆 Σβήστε με απ' τον χάρτη 𝄇

Είμαι για κρεμάλα
Για φιγούρα μ' ήθελε και για εκμετάλλα 𝄇
Είμαι για κρεμάλα 𝄇

Ωχ και τι θα γίνω
𝄆 Το κρασί μου ανάμεικτο με τα δάκρυα πίνω 𝄇
𝄆 Ωχ και τι θα γίνω 𝄇

Σβήστε με απ' τον χάρτη
𝄆 Μόνο πίκρες μείνανε στη δική μου πάρτη 𝄇
𝄆 Σβήστε με απ' τον χάρτη 𝄇

Όμορφες Σπανιόλες, Σεβιλλιάνες
Μάγισσες πλανεύτρες, ατσιγγάνες
𝄆 Μάτια σαν της νύχτας τα σκοτάδια, με γλυκά τραγούδια και με χάδια
Πέρασα κοντά σας τόσα βράδια που δεν τα ξεχνώ 𝄇

Όμορφες σειρήνες μου, κοκέτες
Με τρελούς χορούς και καστανιέτες
𝄆 Πάντα με τραβάτε στη Σεβίλλη, με τα κατακόκκινα σας χείλη
Όπως το χλωμό εκείνο δείλι που δεν λησμονώ 𝄇

𝄆 Πάντα με τραβάτε στη Σεβίλλη, με τα κατακόκκινα σας χείλη
Όπως το χλωμό εκείνο δείλι που δεν λησμονώ 𝄇

Ε, ρε ψεύτικε ντουνιά, άτιμε, κρυφέ φονιά
Μέρα-νύχτα θα μεθώ, ώσπου να σ' εκδικηθώ
Δεν τα θέλω τα λεφτά, έχω στον λουλά σεβντά
Και σαν θες έλα να ιδείς, πως γλεντάει ο χασικλής
Θα στα κάνω όλα αυτά, να με στείλεις πιο μπροστά
Στον απάνω τον ντουνιά, νά 'βρω άλλη συντροφιά

Άιντε, ώπα, άιντε, ώπα
Στον λεβέντικο χορό, τη ζωή μου θα περνώ
Ο νταλγκάς και το χασίσι κάνει έμορφο μεθύσι
Στον ζεϊμπέκικο χορό, τη ζωή μου θα γλεντώ

Επανάληψη όλων

Κατάλαβα τη γνώμη σου και τι καπνό φουμάρεις
Το δόλιο πορτοφόλι μου κοιτάς να μου το πάρεις

𝄆 Σε γελάσανε, μη χάνεις τον καιρό σου
Δεν σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου 𝄇

Δεν έμαθες τα δίχτυα σου που πρέπει να τ' απλώσεις
Νομίζεις τον καθένανε μπορείς να τον γαντζώσεις

𝄆 Σε γελάσανε, μη χάνεις τον καιρό σου
Δεν σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου 𝄇

Δεν τα λυπάμαι τα λεφτά ούτε και με πονούνε
Να ξέρεις ότι τα χαλνώ εκεί που μ' αγαπούνε

𝄆 Σε γελάσανε, μη χάνεις τον καιρό σου
Δεν σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου 𝄇

Μελωδία

𝄆 Σε γελάσανε, μη χάνεις τον καιρό σου
Δεν σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου 𝄇

Σε διώξαν απ' την Κοκκινιά, για τό 'χες παρακάνει
𝄆 Και στο Χατζηκυριάκειο, άμυαλη, άρχισες το σιργιάνι 𝄇

Στη Δραπετσώνα τα' φαγες, του Παύλου και του Γκίκα
𝄆 Και στα Ταμπούρια, του Μηνά, του φουκαρά, που τού 'μεινε η γλύκα 𝄇

Εδώ να κάτσεις φρόνιμα, τ' ακούς ξεμυαλισμένη
𝄆 Γιατί αν ήρθες για μαλλί, άμυαλη, θα φύγεις κουρεμένη 𝄇

𝄆 Σ' αγαπώ και το φωνάζω δώσε βάση τι θα πω
Τίποτα πια δεν γουστάρω μοναχά τα μάτια σου τα δυο 𝄇 (Σ)

𝄆 Μ' έκανες να σε ζηλεύω σαν σε χάνω μια στιγμή
Σε ζητώ και σε γυρεύω χαρά δεν ξέρω τι θα πει 𝄇 (Σ)

𝄆 Δεν μπορείς να καταλάβεις της καρδιάς μου τον καημό
Σ' αγαπώ και το φωνάζω σε ζηλεύω σε πονώ 𝄇 (Σ)

Σε θάμπωσαν τα λούσα και τα πλούτη
Πουλήθηκες κι εσύ για λίγο χρήμα
𝄆 Έπαψες πια να μ' αγαπάς, μα σου το λέω όπως πας
Να το ξέρεις πως εσύ θά 'σαι το θύμα 𝄇

Αυτός ο δρόμος τώρα που χεις πάρει
Γιομάτος είν' καημούς και καταφρόνια
𝄆 Στον βούρκο που θα κυλιστείς, θά 'ρθει στιγμή να κουραστείς
Και δεν θα βρεις πουθενά καμιά συμπόνια 𝄇

Θα ζεις χωρίς αγάπη και ελπίδα
Δεν θα γυρνά κανείς να σε κοιτάξει
𝄆 Θά 'ρθεις κλαμένη μια βραδιά να μου ζητάς παρηγοριά
Το πουλί θα έχει πια τότε πετάξει 𝄇

Μελωδία

Θά 'ρθεις κλαμένη μια βραδιά να μου ζητάς παρηγοριά
Το πουλί θα έχει πια τότε πετάξει

Σε θυμάμαι από μικρούλα, ζηλευτή μελαχρινούλα
𝄆 Που 'χες όμορφες μπουκλίτσες και μου φόραγες ποδίτσες 𝄇 (Σ)

Τώρα μού 'γινες κουκλί μου, όμορφη μελαχρινή μου
𝄆 Μια κοπέλα σαν νεράιδα, που στον κόσμο δεν ξανάειδα 𝄇 (Σ)

Μου ραγίζετ' η καρδούλα, όμορφη μελαχρινούλα
𝄆 Μήπως άλλος σου μιλήσει κι άλλος σε πρωτοφιλήσει 𝄇 (Σ)

Τα ματάκια σου τα μαύρα, μ' άναψαν φωτιά και λαύρα
𝄆 Και μου πήραν το μυαλό μου, όμορφο μελαχρινό μου 𝄇 (Σ)

Σε θυμήθηκα και πάλι, όμορφο μου αγγελούδι
𝄆 Και σου γράφω ένα τραγούδι, στην αποψινή βραδιά 𝄇

Σε θυμήθηκα και πάλι, τώρα που έχω μείνει μόνος
𝄆 Και της θύμησης ο πόνος μου ματώνει την καρδιά 𝄇

Σαν αστέρι που κυλάει, πέρασες γοργά μπροστά μου
𝄆 Και θα μείνεις στην καρδιά μου, όσο ζω, όσο ζω παντοτινά 𝄇

𝄆 Γιατί μικρούλα μου ξανθιά δεν ήρθες χτες το βράδυ
Και μ' έκανες να καρτερώ τρεις ώρες στο σκοτάδι 𝄇 (Σ)

𝄆 Είναι τα λόγια τα γλύκα που μού 'λεγες, μικρή μου
Και μ' άναψες τρανή φωτιά, σ' όλη την ύπαρξή μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Μήπως θαρρείς δεν σ' αγαπώ και δεν πονώ για σένα
Τη σκέψη μου και την καρδιά, εσύ τά 'χεις παρμένα 𝄇 (Σ)

Στην Αθήνα μια μικρούλα, όμορφη και νοστιμούλα
Με τα μάτια της τα μαύρα μ' άναψε φωτιά και λαύρα
Της μιλώ δεν μ' απαντάει, την αγάπη μου πετάει
Θέλει να με βασανίζει, την καρδιά να μου ραΐζει

Αχ, μικρούλα μου αφράτη και με ζάχαρη γεμάτη
Σαν σε βλέπω με τρελαίνεις και στον Άδη με πηγαίνεις
Μ' έκανες, κακιά, και λιώνω, με τα κόλπα σου τελειώνω
Και στον κόσμο θα το λέω που με τυραννείς και κλαίω

Αχ, μικρούλα μου σκερτσόζα και ναζιάρα καπριτσιόζα
Μ' έχεις βάλει σε μεράκι και με πότισες φαρμάκι
Μ' έκανες κι αναστενάζω και τον πόνο μου φωνάζω
Σ' αγαπώ και θα πεθάνω, ταίρι μου αν δεν σε κάνω

Έλα κούκλα μου, ξανθούλα, πια να σε χαρώ
Χάνομαι, πεθαίνω, λιώνω, φως μου δεν βαστώ
Έλα δώσ' μου μια γλυκιά ματιά σου
Να χαρείς την τόση εμορφιά σου
Τα κόκκινα σου χείλη, τα ολόξανθα μαλλιά
Μου κάνανε κομμάτια τη φτωχή μου την καρδιά
Με πέθανες, ξανθούλα, δεν λυπάσαι
Είσ' άσπλαχνη κι ούτε Θεό φοβάσαι

Πάψε τα ναζάκια σου και μη με τυραννείς
Ξανθούλα μου, λυπήσου με κι άρχισε να πονείς
Εμένα που μου πήρες την καρδιά μου
Και μ' άνοιξες πληγή στα σωθικά μου
Μπερδεύτηκα στα κάλλη σου, κουκλίτσα μου γλυκιά
Τα μάτια σου μ' ανάψανε στο στήθος μου φωτιά
Σκλαβώθηκα, στο λέω δεν αρνιέμαι
Τρελάθηκα για σένα, πίστεψέ με

Σ' ορκίζω στα ματάκια σου, ξανθούλα μου γλυκιά
Μη θέλεις να με τυραννείς και δεν αντέχω πια
Τρέμω απ' την αγάπη σου, κυρά μου
Σβήσε μου ξανθούλα, τη φωτιά μου
Άσε με να γείρω στη θερμή σου αγκαλιά
Να νιώσεις τη λαχτάρα μου, κουκλίτσα μου ξανθιά
Στα μάτια και οι δυο να κοιταχτούμε
Και μ' έρωτα γλυκά να φιληθούμε

Σ' ένα απόκρημνο ακρογιάλι, σταματώ για να σκεφτώ
𝄆 Δίλημμα είναι να ζήσω ή στα βράχια να ριχτώ 𝄇

Κάτω η θάλασσα μουγκρίζει, και τα κύματα βογκούν
𝄆 Μόνο οι σκέψεις μου για σένα, στη ζωή με συγκρατούν 𝄇

Σ' ένα απόκρημνο ακρογιάλι, που το δέρνει ο βοριάς
𝄆 Μ' έφερε η απελπισιά μου και ο πόνος της καρδιάς 𝄇

Σ' έναν τεκέ μπουκάρανε τρεις μάγκες, φιλαράκοι
Τον αργιλέ σκαρώσανε με προυσιανό μαυράκι

Φίνο τεκέ σκαρώσανε, που δούλευε ρολόι
Και πήγαινε και φούμερνε όλο το σκυλολόι

Κι η Γεωργία η τρανή, με κέφι και μεράκι
Σαμπαχαδάκι έλεγε με φίνο μπουζουκάκι

Αμανές & εισαγωγή

Κι αφού την πίναν έξυπνα, οι μάγκες, οι λεβέντες
Τον τεκετζή εδιάταξαν τις λουλαδιές ντουμπλέδες

𝄆 Χθες το βράδυ στο Θησείο σε ξανάειδα πάλι
Κι ένιωσα να φεύγει ο νους μου μέσα απ'το κεφάλι 𝄇 (Σ)

𝄆 Μια λαχτάρα μού 'ρθε πάλι, να σου 'πω κυρά μου
Πως δεν έσβησ' η αγάπη, που 'χα στην καρδιά μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα σαν σκέφτηκα πως μου 'χεις λιώσει τη ζωή μου
Έφυγα να μη σε βλέπω, άπονη μικρή μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Σε ξέχασα δεν σ' αγαπώ και πια δεν σε θυμούμαι
Τώρα για σένα δεν πονώ και δεν σε συλλογιούμαι 𝄇 (Σ)

𝄆 Όταν εγώ σε λάτρευα εσύ με απατούσες
Και της καρδιάς μου τον παλμό τον επεριφρονούσες 𝄇 (Σ)

𝄆 Ήρθε καιρός κι εσύ να κλαις συγνώμη να γυρεύεις
Μα σου το λέω καθαρά πια δεν με σαγηνεύεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Κάθε καημός μου ξέφτισε και βάλτο στο κεφάλι
Εσένα πια δεν σκέφτομαι γιατί αγαπώ μιαν άλλη 𝄇 (Σ)

Τι θέλεις τώρα και ρωτάς τα βράδια που γυρνάω
Σε ξέχασα δεν σε πονώ 𝄆 και άλλην αγαπάω 𝄇

Πολλές φορές σου έλεγα τι κάνεις να προσέχεις
Γιατί τα δυο ματάκια σου 𝄆 με δάκρυα θα βρέχεις 𝄇

Μα 'συ ήθελες να αγαπάς πολλούς και να κοιτάζεις
Και τώρα δεν με μέλει πια 𝄆 αν κλαις κι αναστενάζεις 𝄇

Δεν θέλω ούτε να σε ιδώ πολλά μου έχεις κάνει
Και η καρδιά μου αν πονά 𝄆 η άλλη θα τη γιάνει 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Και η καρδιά μου αν πονά 𝄆 η άλλη θα τη γιάνει 𝄇

Αφού μ' αρέσεις κούκλα μου σε παίρνω δίχως φράγκο
Δεν έχω ανάγκη τα λεφτά γιατί με λένε Βάγγο

Θα πάρω μόνο προίκα μου για σπίτια και παλάτια
Τη μαύρη την ελίτσα σου και τα γλυκά σου μάτια

Και τα χειλάκια σου τα δυο θα πάρω εγώ για προίκα
Π' όταν γελάνε έχουνε πάντα μεγάλη γλύκα

Στο λέω και στ' ορκίζομαι να μη με λένε Βάγγο
Για την τρελή σου τσαχπινιά σε παίρνω δίχως φράγκο

Μελωδία

Θα πάρω μόνο προίκα μου για σπίτια και παλάτια
Τη μαύρη την ελίτσα σου και τα γλυκά σου μάτια

Δεν είσαι όσο μου είπανε ωραία
Δεν έχεις κάλλη εξαιρετικά
Δεν είσαι τόσο νόστιμη και νέα
Δεν έχεις βάδισμα κομψό και τσαχπινιά

Δεν ξέρω τι σου βρίσκουνε και λένε
Πως σαν κι εσένα δεν είν' άλλη καμιά
Μπροστά σου γονατίζουνε και κλαίνε
Σαν να 'χεις πάνω σου του κόσμου την εμορφιά

Με χίλιες δυο λαχτάρες καρτερούνε
Δυο λόγια να τους πεις ερωτικά
Σε περιμένουνε, σε συζητούνε
Στην αγκαλιά να γείρεις, γλυκά, μεθυστικά

𝄆 Σε πήραν απ' τα χέρια μου, κοντεύει κι άλλος χρόνος
Και τη ζωή μου μαύρισε της μοναξιάς ο πόνος 𝄇 (Σ)

𝄆 Σε πήραν, σε ξελόγιασαν και τώρα ποιος να ξέρει
Που βρίσκεσαι και πως περνάς εκεί σε άλλα μέρη 𝄇 (Σ)

𝄆 Σε θάμπωσαν με τα λεφτά και πήραν τη χαρά μου
Μα μες στον κόσμο δεν θα βρεις σαν τη φτωχή καρδιά μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Με χρόνια πάλι, με καιρούς, κοντά μου θα γυρίσεις
Το σφάλμα σου θα αισθανθείς, συγγνώμη θα ζητήσεις 𝄇 (Σ)

Σε ποιον το ντέρτι μου να πω και της καρδιάς τον πόνο
Τον κρύβω μες στα στήθια μου και μόνος μου πια λιώνω
Σε ποιον το ντέρτι μου να πω και της καρδιάς τον πόνο

Αν μου ραγίζει την καρδιά, τους άλλους τι τους μέλει
Από άλλους η καρδούλα μου γλυκόλογα δεν θέλει
Αν μου ραγίζει την καρδιά, τους άλλους τι τους μέλει

Ποτέ στους άλλους μην το λες, το ντέρτι το κρυφό σου
Γιατί σαν λες τον πόνο σου δεν είναι πια δικός σου
Ποτέ στους άλλους μην το λες, το ντέρτι το κρυφό σου

Σ' αυτόν τον ψεύτικο ντουνιά, μη 'μπιστευτείς κανένα
Θα μάθουν το μεράκι σου και θα γελούν μ' εσένα
Σ' αυτόν τον ψεύτη τον ντουνιά μην 'μπιστευτείς κανένα

Σερέτης είμαι χασικλής κοτσάνι την περνάω
Και σαν μου λάχει νταβατζής στροφή την αμολάω

Μα σαν μου λάχει σταυρωτής, ευθύς την αμολάω
Την πάπια και την παλαβή κάνω και δεν μιλάω

Μαστούρης πάντα την περνώ και με σερετιλίκι
Τις γκόμενες τις εξηγώ με το τσιγαριλίκι

Μα σαν μου λάχει σταυρωτής, ευθύς την αμολάω
Την πάπια και την παλαβή κάνω και δεν μιλάω

Χαρμάνης ώρες δεν βαστώ, πάω για να φουμάρω
Μες στου ντερβίση τον τεκέ, που τον πατά η Μάρω

Μα σαν μου λάχει σταυρωτής, ευθύς την αμολάω
Την πάπια και την παλαβή κάνω και δεν μιλάω

Κι αν γυρίζουμε ξενύχτηδες τα βράδια
Κι αν ρομάντζες τραγουδάμε στα σκοτάδια
Κι αν τα νιάτα μας τα κάναμε ρημάδια
Και με πόνο τα ποτήρια μας ρουφάμ'
Σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ

Κι αν δεν πάμε στη δουλειά μας και στο σπίτι
Κι αν ο έρως μας τραβάει σαν το μαγνήτη
Κι αν γουστάρουμε τον βίο τον αλήτη
Και δεν έχουμε στο σήμερα να φάμ'
Σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ

Κι αν η μοίρα μας ταράζει στα χαστούκια
Κι αν στα μάγουλα το δάκρυ κάνει λούκια
Κι αν τα τρώμε μέχρι φράγκο στα μπουζούκια
Και στην ψάθα κακομοίρηδες ψοφάμ'
Σερσέ λα φαμ, σερσέ λα φαμ

𝄆 Σε τούτο το στενό 𝄇
Σε τούτο το στενό, σε τούτο το δρομάκι
𝄆 Ξεψύχησε ένας έρωτας 𝄇
Ξεψύχησε ένας έρωτας και χάθηκε μια αγάπη

Καταραμένο σούρουπο, καταραμένο δείλι
𝄆 Αλλού τον ένανε κι αλλού τον άλλονε μας έχεις στείλει 𝄇

𝄆 Με λόγια τρυφερά 𝄇
Με λόγια τρυφερά, με λόγια πικραμένα
𝄆 Κι εσύ με πλήγωσες πολύ 𝄇
Κι εσύ με πλήγωσες πολύ, αλλά κι εγώ εσένα

Καταραμένο σούρουπο, καταραμένο δείλι
𝄆 Αλλού τον ένανε κι αλλού τον άλλονε μας έχεις στείλει 𝄇

𝄆 Σε τούτο το στενό 𝄇
Σε τούτο το στενό, σε τούτο το δρομάκι
𝄆 Στερνή φορά με φίλησες 𝄇
Στερνή φορά με φίλησες και χόρτασα φαρμάκι

Σε φιλίες δεν πιστεύω, για να ξέρεις εδώ και μπρος
𝄆 Ενώ μού 'κανες το φίλο, είσαι ο πιο κακός εχθρός 𝄇

Στη μεγάλη μου τη φτώχεια, είδα τι 'σουνα κι εσύ
𝄆 Ήσουν άσπλαχνος και ψεύτης κι η καρδιά μου σε μισεί 𝄇

Τώρα πια που τά 'χω πιάσει, χίλιους βρίσκω σαν κι εσέ
𝄆 Κι άλλοι μου πουλούν αγάπες, μα τις παίρνω βερεσέ 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Κι άλλοι μου πουλούν αγάπες, μα τις παίρνω βερεσέ 𝄇

𝄆 Το καλοκαίρι τώρα, σε κάποια φίνα χώρα
Θα πάμε να γυρίσουμε μαζί
Μακριά σε ξένα μέρη κι ο κόσμος μη σε μέλει
Ποτέ να μη σου καίγεται καρφί 𝄇 (Σ)

𝄆 Μες στην Παραγουάη, σε φίνο ακρογιάλι
Θα στήσουμε τσαντίρι ζηλευτό
Θα πίνουμε σαμπάνια, πριν πάμε για τα μπάνια
Με μπουζουκάκι έξυπνο, τρελό

Μελωδία

Θα πίνουμε σαμπάνια, πριν πάμε για τα μπάνια
Με μπουζουκάκι έξυπνο, τρελό

Γρήγορο μέρος

Σε έχω πια βαρεθεί γιατί φταις, αχ, εσύ
Που το ρίχνω όλο στο κρασί
Με γελάς, με πονάς, σαν εχθρό με κοιτάς
Γεννήθηκες για να με τυραννάς

Έχεις μια καρδιά που είναι όλο ψευτιά
Άπονη κακιά, τι σκληρή είσαι πια
Τώρα στρίβε από μένα, φύγε από δω
Δύο χρόνια με γελούσες με το ψέμα μου μιλούσες
Φύγε ψεύτρα πια να μη σε ιδώ

Τι καρδία έχεις πια, δεν πονά, δεν γελά
Με το ψέμα όλο μου μιλά
Δεν βαστώ, θα στο πω, φύγε πια σε μισώ
Γιατί είσαι εσύ η αιτία που πονώ

Έχεις μια καρδιά που είναι όλο ψευτιά
Άπονη κακιά, τι σκληρή είσαι πια
Τώρα στρίβε από μένα, φύγε από δω
Δύο χρόνια με γελούσες με το ψέμα μου μιλούσες
Φύγε ψεύτρα πια να μη σε ιδώ

Μελωδία επωδού & διπλή εισαγωγή

Σ' έχω ξεχάσει, τώρα δεν με νοιάζει
Όσο κι αν έκλαψα για σε πικρά
𝄆 Τα όνειρα που είχαμε σβηστήκαν
Τα πήρε ο άνεμος, τα σκόρπισε μακριά 𝄇

Τώρα πονάς και δεν γελάς, το ξέρω
Και το μετάνιωσες πολύ σκληρά
𝄆 Κι όμως την αφορμή του χωρισμού μας
Εσύ την έδωσες, το λέω φανερά 𝄇

Ζητάς μαζί μου τώρα νά 'ρθεις πάλι
Γιατί από μένα έφυγες μακριά
𝄆 Τώρα κι εγώ σ' αφήνω μια για πάντα
Όπως ζητούσα, θα ζητάς παρηγοριά 𝄇

Κι αν στο κλάμα το ρίχνεις και ξεσπάς
Την καρδιά σου πάντα θα ρωτάς
𝄆 Πως για μένα στάθηκες σκληρή
Μ' έχεις φέρει ως την καταστροφή 𝄇

𝄆 Μην ξαναπερνάς, μην ξαναρωτάς
Σ' έχω κάνει πέρα και πια δεν με κρατάς 𝄇

Μη χτυπιέσαι, μην κάνεις σαν τρελή
Έφυγε και πάει το πουλί
𝄆 Δεν αλλάζω τώρα πια μυαλό
Κόψε, στρίβε και άιντε στο καλό 𝄇

𝄆 Μην ξαναπερνάς, μην ξαναρωτάς
Σ' έχω κάνει πέρα και πια δεν με κρατάς 𝄇

Μελωδία

𝄆 Μην ξαναπερνάς, μην ξαναρωτάς
Σ' έχω κάνει πέρα και πια δεν με κρατάς 𝄇

Ο έρωτας σου γιατί με κινδυνεύει
𝄆 Δεν μου το λέγει ως πότε θα παιδεύει 𝄇

Δεν μου το λέγει στο τέλος τι θα γίνω
𝄆 Παρά μου κάνει πουλί μου κι αρρωστήνω 𝄇

Έχεις δυο μάτια, μαύρα και μεγάλα
𝄆 Ζαχαροζυμωμένα με το γάλα 𝄇

Ο έρωτας σου γιατί με κινδυνεύει
𝄆 Δεν μου το λέγει ως πότε θα παιδεύει 𝄇

𝄆 Από μικρούλα τόση δα με τη κοντή ποδίτσα
Κατάλαβα πως ήσουνα σιγανοπαπαδίτσα 𝄇 (Σ)

𝄆 Με τις ψευτιές σου μ' έκανες τρελά να σ' αγαπήσω
Κι ο δόλιος τώρα δεν μπορώ, αχ, να σε λησμονήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αν είχες πρόσωπο άβαφο και τα μαλλιά κοτσίδες
Και σ' άλλους τόσους σαν κι εμέ τους έδινες ελπίδες 𝄇 (Σ)

𝄆 Μα τώρα που μεγάλωσες, αλί και τρισαλί μου
Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου 𝄇 (Σ)

Σιγανοψιχάλισμα, σιγανοψιχάλισμα
Δάκρυ, δάκρυ πέφτουνε της βροχής οι στάλες
Πού να είσαι χάθηκες, να με σκάσεις βάλθηκες
Έχω λίγες συμφορές, θα μου φέρεις κι άλλες
Με χτυπούν στο πρόσωπο σιγανοψιχάλες

Η βροχή δυνάμωσε, η βροχή δυνάμωσε
Για ποιον λόγο άργησες, δεν καταλαβαίνω
Μήπως ξελογιάστηκες, μ' άλλη αγάπη πιάστηκες
Έχω, σου τ' ομολογώ, το μυαλό χαμένο
Άρχισα ν' ανησυχώ και σε περιμένω

Είν' η ώρα εννιάμισι, είν' η ώρα εννιάμισι
Αν και πέφτει η βροχή, περιμένω ακόμα
Πού να λησμονήθηκες και δεν με λυπήθηκες
Η αγωνία μου 'φερε τη ψυχή στο στόμα
Είν' η ώρα εννιάμισι, μα περιμένω ακόμα

Σκάλα τη σκάλα θ' ανεβώ, την πόρτα να χτυπήσω
𝄆 Κι αν δεν μ' ανοίξεις για να μπω, εδώ θα ξενυχτήσω 𝄇

Ένα προσκέφαλο ζητώ και στρώμα να πλαγιάσω
𝄆 Άνοιξε νά 'ρθω πλάι σου, τις πίκρες να ξεχάσω 𝄇

Αργές ψιχάλες με χτυπούν, βρέχομαι και κρυώνω
𝄆 Άνοιξε πια, λυπήσου με, και μη μ' αφήνεις μόνο 𝄇

Αναστενάζω και πονώ, που 'φυγες από μένα
𝄆 Και μ' άφησες μονάχο μου, σκληρή καρδιά, και πήγες για τα ξένα 𝄇

Αφού ήσουνα σκληρόκαρδη, γιατί να μου μιλήσεις
𝄆 Και με τους φίλους που 'μουνα, σκληρή καρδιά, εσύ να με χωρίσεις 𝄇

Καλά καλά να το σκεφτείς, αυτό που μού 'χεις κάνει
𝄆 Που μ' άναψες τρανή πληγή, σκληρόκαρδη, και δεν μπορεί να γιάνει 𝄇

Σκοτείνιασε κι ερημώσαν της Αθήνας τα στενά
Σκοτείνιασε κι εγώ μόνος περπατώ στα σκοτεινά
Μα δεν μπορεί κανείς να ξέρει τον καημό μου
Κι όποιος με δει, έτσι θα πει, πως είμαι το παιδί του δρόμου

Δυστύχησα και με δέρνουν τώρα όλοι οι καιροί
Δυστύχησα και μου κάναν τη ζωή τόσο πικρή
Ως και αυτή η μοίρα μου με κατατρέχει
Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ ή θα χιονίζει ή θα βρέχει

Σκοτείνιασε, το κορμί μου θέλει να ξεκουραστεί
Σκοτείνιασε, θα πεθάνω κάποια νύχτα σαν κι αυτή
Κι όποιος βρεθεί για να με πάρει να με θάψει
Είμαι του δρόμου το παιδί κι αυτός μονάχα ας με κλάψει

Σε μπελά θε να με βάλεις, βρε καμωματού Σμυρνιά
Γιατί έμαθα πως άλλον αγαπάς στην Κοκκινιά
Για να ξεύρεις δεν θ' αντέξω, θα μεθύσω μια βραδιά
Θάλασσα θα σου τα κάνω 𝄆 βρε καμωματού Σμυρνιά 𝄇

Μη θαρρείς πως θα σ' αφήσω νά 'χεις άλλον γιαβουκλού
Αχ, τον κόσμο θα χαλάσω, βρε Σμυρνιά καμωματού
Ξεύρε, τό 'χω απεφασίσει, όταν δω να του μιλείς
Αυτό θά 'ναι η αιτία 𝄆 βρε Σμυρνιά που θα χαθείς 𝄇

𝄆 Σαν βγαίνεις στο μπαλκόνι σου, Σμυρνιά μου παιχνιδιάρα 𝄇
𝄆 Με κάνεις και ζαλίζομαι απ' την πολλή λαχτάρα 𝄇

𝄆 Σαν το σερμπέτι είσαι γλυκιά, άσπρη σαν το καϊμάκι 𝄇
𝄆 Από χαρέμι θά 'φυγες, μικρό μου διαβολάκι 𝄇

𝄆 Δεν με κοιτάζεις και πονώ, κι όλο παραπονιέμαι 𝄇
𝄆 Και για τα μάτια σου τα δυο, στους δρόμους τυραννιέμαι 𝄇

𝄆 Έλα, Σμυρνιά μου έμορφη, να γίνουμε ζευγάρι 𝄇
𝄆 Έλα, γιατί με τρέλανες, με τη γλυκιά σου χάρη 𝄇

𝄆 Θέλω από τα χείλη σου να πάρω ένα φιλί 𝄇
𝄆 Να θυμηθώ τη Σμύρνη μας και την Ανατολή 𝄇

Για σένα μαυροφόρα μου, όταν θα 'ρθείς στη χώρα μου
𝄆 Θε ν' αρνηθώ τη μάνα μου, για σένανε σουλτάνα μου 𝄇 (Σ)

Αχ, τα γλυκά ματάκια σου και τα σμιχτά φρυδάκια σου
𝄆 Σαν τά 'δα με πλανέψανε και την καρδιά μου κλέψανε 𝄇 (Σ)

Για τα πολλά χαδάκια σου και τα τρελά ναζάκια σου
𝄆 Απ' όλες σε ξεχώρισα, ευθύς μόλις σε γνώρισα 𝄇 (Σ)

𝄆 Όταν μπουκάρω στον τεκέ, τον αργιλέ τσακώνω
Και με τα φυλλοκάρδια μου, τραβώ, τον ξελιγώνω 𝄇 (Σ)

𝄆 Του τεκετζή 'ξηγήθηκα να τον ξαναπατήσει
Κατά κακή μου σύμπτωση σώθηκε το χασίσι 𝄇 (Σ)

𝄆 Και ξεμπουκάρω απ' τον τεκέ, μες την ταβέρνα πάω
Δυο ποτηριές εφέτινο, κάθομαι κοπανάω 𝄇 (Σ)

𝄆 Σούρας, τρελός σαν έγινα κι εφύγα απ' την ταβέρνα
Για το τσαρδί μου πάγαινα, είχα γινεί στην πένα 𝄇 (Σ)

Σούρουπο με συννεφιά κι άρχισε ψιλή βροχή
𝄆 Κι εγώ που ήρθα να σ' ανταμώσω
Βρήκα την πόρτα σου κλειστή 𝄇
Ναι, κλειστή

Σφύριξα, δεν μ' άκουσες που ήρθα όπως έρχουμαι
𝄆 Κλειστά τα τζάμια, κλειστή κι η πόρτα
Κι εγώ απ' έξω βρέχουμαι 𝄇
--- Βρέχουμαι

Έφυγα μες στη βροχή, γιατί παρεξηγήθηκα
𝄆 Κι απ' το θυμό μου όλη τη νύχτα
Για σένα δεν κοιμήθηκα 𝄇
Δεν κοιμήθηκα

Άδικα βασανίζεσαι, στα δίχτυα να με πιάσεις
Χαμένος πάει ο κόπος σου και δεν θα με γελάσεις
𝄆 Σου το λέω για να ξέρεις, πως δεν θα με καταφέρεις 𝄇 (Σ)

Άσε τα κορδελάκια σου και νάζια μη μου κάνεις
Τις μηχανές τις έμαθα και δε με ξαναπιάνεις
𝄆 Με τα τόσα που 'χω πάθει, τα κολπάκια σου έχω μάθει 𝄇 (Σ)

Όσον καιρό κι αν τα 'χαμε, κρυφά με ξεγελούσες
Αγάπη, φως μου, μου 'λεγες και μ' άλλους μ' απατούσες
𝄆 Γι' άλλην έβαλα μαράζι και για σένα δεν με νοιάζει 𝄇 (Σ)

Σωφέρ, σταμάτα μια στιγμή, να πάω να ροματζάρω
Αφού είναι ο κόσμος ψεύτικος, πρέπει για να γουστάρω
Αμάν, θα πίνω, ψιλή δεν δίνω

Όλοι που κρύβουν τα λεφτά, στον διάβολο δεμένοι
𝄆 Για τη δεκάρα τρέμουνε, αμάν, αμάν
Βρε, οι σπαγγοραμένοι 𝄇

Αφού τα νιάτα δεν γυρνούν, βρε θα μεθύσω πάλι
Και δεν θα κρύψω τα λεφτά, να μου τα φάνε άλλοι
Αμάν, θα πίνω, ψιλή δεν δίνω

Κοσμάκη, να ξοδεύετε και άλλοι για να ζήσουν
𝄆 Μη γίνεστε κορόιδα, αμάν, αμάν
Γαμπροί θα τα μασήσουν 𝄇

Σπανιόλα όμορφη, γλυκιά τσαχπίνα
Για σένανε γυρίζω στην Αθήνα
𝄆 Πόσους έκαναν καρδιές κομμάτια
Τα σπανιόλικα, γλυκά σου μάτια 𝄇

Ράισες κι εμένα την καρδιά μου
Μου 'καψες βαθιά τα σωθικά μου
𝄆 Σπανιόλα πια στο λέγω, δεν βαστάω
Κουράστηκα για σε να ξενυχτάω 𝄇

𝄆 Σπανιόλα, γύρε μες στην αγκαλιά μου
Κι έλα πάρε τα γλυκά φιλιά μου
Χωρίς εσένα δεν μπορώ να ζήσω
Άδικα για σε θα ξεψυχήσω 𝄇

Σπάσ' τα και μη συλλογιέσαι, ό,τι βλέπεις μη σταθείς
𝄆 Κάνε τα γούστα σου μικρή μου, για λεφτά μη φοβηθείς 𝄇

Αμάν, αμάν, σπάσ' τα και τα πληρώνω
Αχ, αμάν, αμάν, σπάσ' τα και δεν θυμώνω

Όσα θέλεις μες στη τσέπη έχω για να μου τα φας
𝄆 Σπάσ' τα και μη λογαριάζεις και θα γένει σαματάς 𝄇

Αμάν, αμάν, σπάσ' τα και τα πληρώνω
Αχ, αμάν, αμάν, σπάσ' τα και δεν θυμώνω

Κάν' τα θάλασσα μικρή μου, σπάσ' τα και μη λυπηθείς
𝄆 Φτάνει ό,τι μού 'χεις τάξει να μη μου το αρνηθείς 𝄇

𝄆 Αμάν, αμάν, σπάσ' τα με την καρδιά σου
Αχ, φτάνει να μου δώσεις τα φιλιά σου 𝄇

𝄆 Σπάσ' τα φως μου για τα μένα, κάν' τα όλα ρημαδιό 𝄇
𝄆 Κι εγώ τά 'χω, άμαν, πληρωμένα για τα μάτια σου τα δυο 𝄇

𝄆 Τα λεπτά μη σε σκοτίζουν, κάνε τα γυαλιά-καρφιά 𝄇
𝄆 Οι παράδες, άμαν, τι αξίζουν μπρος στην τόση σ' εμορφιά 𝄇

𝄆 Για τον κόσμο μη σε μέλει, τι θα πει στη γειτονιά 𝄇
𝄆 Χόρεψε ένα, άμαν, τσιφτετέλι, για το πείσμα του ντουνιά 𝄇

𝄆 Τίποτ' άλλο να μην κάνεις, γλέντα, φως μου, τη ζωή 𝄇
𝄆 Μια βραδιά έλα μαζί μου κι ας πεθάνω στη στιγμή 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Βγήκα από νωρίς στα πέριξ και στα κέντρα σταματώ
𝄆 Μοναχός για να ξεφύγω, τον παλιόκοσμο αυτό 𝄇

Στάθηκα πενιές ν' ακούσω, σ' ένα στέκι εξοχικό
𝄆 Μια ρεμπέτικη ρομάντζα και ζεϊμπέκικο γλυκό 𝄇

Ποιος δεν έπεσε στα πέριξ και τον πήρε το πρωί
𝄆 Και δεν ξέχασε τα πάντα στη μποέμικη ζωή 𝄇

Σταλαγματιά, σταλαγματιά, στάζουν τα δάκρυα μου
𝄆 Γιατί προδόθηκαν σκληρά, τα τόσα όνειρα μου 𝄇

Προδόθηκα, προδόθηκα, σε ό,τι είχα πιστέψει
𝄆 Τώρα τι άλλο στη ζωή μπορεί να με μαγέψει 𝄇

Σταλαγματιά, σταλαγματιά, στάζει η καρδιά μου αίμα
𝄆 Αχ, στη ζωή με πλάνεψε το μαγεμένο ψέμα 𝄇

𝄆 Μ' αυτή του μπάτη τη δροσιά και της νυχτιάς τ' αγέρι 𝄇
Να 'ρθείς να βγάλουμε πανιά να πάμε σ' άλλα μέρη
Μ' αυτή του μπάτη τη δροσιά και της νυχτιάς τ' αγέρι

𝄆 Κει που πόθησε η ψυχή σου στα νησιά του παραδείσου 𝄇 (Σ)

𝄆 Και τη ζωή σου θα περνάς κι ο πόνος σου θα γιάνει
Γιατί θα βρίσκεις λησμονιά στο μαγικό βοτάνι 𝄇 (Σ)

𝄆 Στης τρελής χαράς τα μέρη πά' να στήσουμε λημέρι 𝄇 (Σ)

𝄆 Ποτέ σου δεν θα θυμηθείς το ντέρτι που σε δέρνει
Γιατί η μαγεύτρα μου πενιά της πίκρες σου θα παίρνει 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα είμαι πάντα στο πλευρό σου να γλυκαίνω τον καημό σου 𝄇 (Σ)

Ό,τι μου είπες τό 'κανα, αρνήθηκα για σένα
𝄆 Τη μάνα και τ' αδέρφια μου, και ήρθα μες στα ξένα 𝄇

Θαρρούσα πως με αγαπάς, πως θέλεις να με σώσεις
𝄆 Μα εσύ στα ξένα μ' έφερες, για να με θανατώσεις 𝄇

Στην ερημιά με άφησες, ποια είμαι δεν θυμάσαι
Με άλλη ξελογιάστηκες, φονιά δεν με λυπάσαι
Κλαίγω πονώ δεν με ακούς, κακούργε δεν λυπάσαι

Στείλε με στη μανούλα μου, πριν να χαθώ να σβήσω
𝄆 Μες στη γλυκιά της αγκαλιά, τα μάτια μου να κλείσω 𝄇

𝄆 Δυο χρόνια με τραβούσανε τα πονηρά σου μάτια 𝄇
Που μ' έχανες που μ' έβρισκες, στους δρόμους στα σοκάκια
Δυο χρόνια με τραβούσανε τα πονηρά σου μάτια

𝄆 Τον πρώτο χρόνο μού 'λεγες πως θα μ' ακολουθήσεις 𝄇
Παλάτια για να χτίσουμε, χρυσή ζωή να ζήσεις
Τον πρώτο χρόνο μού 'λεγες πως θα μ' ακολουθήσεις

𝄆 Μα τώρα σε κατάλαβα, βρε πονηρή μικρούλα 𝄇
Αφού σχολάσαν τα λεφτά, που 'χα μες στη σακούλα
Μα τώρα σε κατάλαβα, βρε πονηρή μικρούλα

𝄆 Να ξέρεις, βρε μικρούλα μου, αν δεν σε αποκτήσω 𝄇
Στα ταβερνειά θα τριγυρνώ, για να σε λησμονήσω
Να ξέρεις, βρε μικρούλα μου, αν δεν σε αποκτήσω

Στερνό ηλιοβασίλεμα, του χωρισμού η ώρα
𝄆 Πως σε θυμάμαι και θρηνώ κι ας πάνε χρόνια τώρα 𝄇

Με δάκρυα με φίλησε κι εγώ γλυκά στο στόμα
𝄆 Μου είπε Καλήν αντάμωση μα περιμένω ακόμα 𝄇

Στερνό ηλιοβασίλεμα και πικραμένη δύση
𝄆 Τέτοια στιγμή μου άνοιξες πληγή που δε θα κλείσει 𝄇

Απόψε πάλι μέθυσα κι ήρθα στη γειτονιά σου
𝄆 Για να σου πω τραγουδιστά ψεύτρα την απονιά σου 𝄇

Γιατί χωρίς να μ' αγαπάς σ' αρέσει να με λιώνεις
𝄆 Και τη φτωχή καρδούλα μου βαθιά να την πληγώνεις 𝄇

Εγώ για το χατίρι σου στους δρόμους ξενυχτάω
𝄆 Κι εμπρός στο παραθύρι σου τις νύχτες τραγουδάω 𝄇

Με τη λαχτάρα στην καρδιά τον πόνο μου σου λέω
𝄆 Γιατί δεν πέρασε βραδιά για σένα να μην κλαίω 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Γιατί δεν πέρασε βραδιά για σένα να μην κλαίω

Στη Δραπετσώνα μια κούκλα μ' έχει κάψει
Μια κοριτσάρα τσαχπίνα λυγερή
Μες στην καρδιά μου γιαγκίνι έχει ανάψει
Κι αφού το ξέρει μου κάνει το βαρύ
Γλυκιά Δραπετσωνίτισσα, πολλές φορές ξενύχτησα
Γι' αυτό τ' αφράτο σου κορμί
Θα πίνω ούζο μπόλικο, θα κάνω και το ζόρικο
Για σε κουκλίτσα μου μικρή

Αα--
Αχ αφράτη μου κοκόνα, μέσα από τη Δραπετσώνα
Αα--
Με πεθαίνει αυτή η γλυκιά σου γλώσσα
Τα σκέρτσα σου τα τόσα με κάνουν να μεθώ
Στο σεβντά σου, καλέ μου στα φιλιά σου
Να πεθάνω κουκλίτσα μου ποθώ

Στη Δραπετσώνα θα 'ρθώ ένα βραδάκι
Και θα μεθύσω με ούζο στα καλά
Θα τραγουδήσω ν' ακούσεις τι μεράκι
Τι πόνο έχω για σένα στην καρδιά
Αμάν, βρε κοριτσάρα μου, μπαρμπούνι μπαρμπουνάρα μου
Κομμάτια μού 'χεις την καρδιά
Θα πίνω ούζο μπόλικο, θα κάνω και το ζόρικο
Για σε ναζιάρα μου γλυκιά

Αα--
Αχ αφράτη μου κοκόνα μέσα από τη Δραπετσώνα
Αα--
Με τραγούδι μανίτσα μου σου λέγω
Κουκλίτσα μου και κλαίγω, αχ δεν αντέχω πια
Στο σεβντά σου, αχ θέλω στα φιλιά σου
Να πεθάνω τσαχπίνα μου γλυκιά

Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω, να με σκεπάσει το νερό
𝄆 Τη δύστυχη ζωή που κάνω, να την αντέξω δεν μπορώ 𝄇

Θα ξεχαστώ από τους φίλους, θα με ξεχάσουν συγγενείς
𝄆 Και θα χαθώ σ' αυτά τα βάθη, που δεν τα πάτησε κανείς 𝄇

Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω, να με σκεπάσει το νερό
𝄆 Τα κύματα να μ' αγκαλιάσουν, το φως να μην το ξαναδώ 𝄇

Στην Αθήνα, βρε παιδιά, έχει έμορφες κοπέλες
Στην Αθήνα, βρε παιδιά, έχει έμορφες πολλές
𝄆 Ντόπιες κούκλες, μανούλα μου με μπούκλες
Γλυκές χωριατοπούλες, νεράιδες λυγερές 𝄇
𝄆 Και κάτι χανουμάκια, με όμορφα ματάκια
Σμυρνιές προσφυγοπούλες, που καύουν τις καρδιές 𝄇

Στην Αθήνα δεν μπορώ, δίχως έρωτα να ζήσω
Στην Αθήνα δεν μπορώ, δίχως έρωτα να ζω
𝄆 Αχ, τα βράδια, κοριτσόπουλα κοπάδια
Κουκλίτσες παντρεμένες και χήρες στον σωρό 𝄇
𝄆 Με κάνουν και στενάζω, μανούλα μου φωνάζω
Αναθεματισμένες, μου πήραν το μυαλό 𝄇

Μου 'παν βαθιά στην αραπιά, πως έχει μια βρυσούλα
Κι απ' το νερό της όποιος πιει
𝄆 Την αγάπη του ξεχνά, δεν θυμάται, δεν πονά 𝄇

Μου 'παν βαθιά στην Αφρική, μια μάγισσα γυρίζει
Τα βότανα της όποιος πιει
𝄆 Την αγάπη του ξεχνά που γιατρεύει την καρδία 𝄇

Ίσως εκεί σαν περπατώ, με μάγισσες και μάγους
Θα κάνω τράμπα την καρδία
𝄆 Με μια φλογερή καρδία, για να βρω την λησμονιά 𝄇

Απόψε ήρθα πάλι στην παλιά τη γειτονιά
Και κοίταζα τη γρίλια την κλειστή
𝄆 Τη γρίλια που μου έκλεισες με τόση απονιά
Απόψε στην παλιά ξανάρθα γειτονιά 𝄇

Απόψε ήρθα πάλι στο δρομάκι το στενό
Δεν τό 'βλεπε του φεγγαριού το φως
𝄆 Σαν την καρδιά μου μαύρο ήτανε και σκοτεινό
Απόψε το παλιό δρομάκι το στενό 𝄇

Απόψε το φεγγάρι που με είδε μοναχό
Μου κράτησε λιγάκι συντροφιά
𝄆 Κατάλαβε για χάρη σου το πόσο δυστυχώ
Απόψε που με είδε τόσο μοναχό 𝄇

𝄆 Στην Πλάκα που επήγαινα να πιω γλυκό κρασάκι 𝄇
𝄆 Με έμπλεξε στα δίχτυα του ένα μικρό κουκλάκι 𝄇

𝄆 Ποια είναι και που κάθεται ακόμα δεν το ξέρω 𝄇
𝄆 Και σαν περνά και με κοιτά ο δόλιος υποφέρω 𝄇

𝄆 Απόψε τ' απεφάσισα για να την ανταμώσω 𝄇
𝄆 Τον πόνο που 'χω στην καρδιά να της τον φανερώσω 𝄇

𝄆 Και να της πω πως έμπλεξε η φλόγα των ματιών της 𝄇
𝄆 Τα κατσαρά μπουκλάκια της κι η γλύκα των χειλιών της 𝄇

Μες στης Αθήνας τις ομορφιές, ξεχωρίζει μια που καίει καρδιές
Έχει μαύρα μάτια, μαύρα μαλλιά και στο μάγουλο της μικρή ελιά

Άμαν, άμαν, άμαν, πάω να τρελαθώ
Από τότε που την είδα μου 'βαλε καημό
Και γι' αυτήνε μέρα-νύχτα κλαίγω και θρηνώ
Κι όλο λιώνω από την αγάπη που έχω στην καρδιά
Και χωρίς αυτήν ποτέ δεν θα 'βρω γιατρειά

Μια μέρα που την ξαναείδα, της είπα, κυρά μου
Έλα μ' εμέ να γίνεις ταίρι, για να γιάνει η καρδιά μου

Και μου λέει τότε αυτή, δεν θέλω να μ' αγαπάς
Για άλλονε πονώ εγώ, πάψε να με λαχταράς
Και από τότε ο καημένος, γυρνάω πονεμένος
Και ώσπου να βγει η ψυχή μου, θε να ζω μαραζιαζμένος

Αμανές & αυτοσχεδιασμός & φινάλε

𝄆 Σε λάτρευα και νόμιζα κι εσύ πως μ' αγαπούσες
Μα εσύ ήσουνα επιπόλαια κι όλο με ξεγελούσες 𝄇 (Σ)

𝄆 Ραντεβουδάκι μού 'δινες για τις εφτά το βράδυ
Και εγώ ο φτωχός περίμενα στης νύχτας το σκοτάδι 𝄇 (Σ)

𝄆 Με κάποιον άλλον ήσουνα κι αξέγνοιαστη γελούσες
Και μένανε τον δυστυχή τελείως με ξεχνούσες 𝄇 (Σ)

𝄆 Πες μου το πως δεν μ' αγαπάς και όχι να με παιδεύεις
Παρά ν' αφήνεις τον καιρό και να με κοροϊδεύεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Μέσα στης Πλάκας τα στενά, αγάπησα με πόνο 𝄇
Μια έμορφη Πλακιώτισσα και ολοένα λιώνω
Μέσα στης Πλάκας τα στενά, αγάπησα με πόνο

𝄆 Γι' αυτήνε έγινα μπεκρής και μέρα νύχτα πίνω 𝄇
Και μες της Πλάκας τα στενά, τον στεναγμό μου αφήνω
Γι' αυτήνε έγινα μπεκρής και μέρα νύχτα πίνω

𝄆 Μα όσα κι αν της έχω ειπεί, ο νους της δεν αλλάζει 𝄇
Και κάθε μέρα πιότερο μες στην καρδιά με σφάζει
Μα όσα κι αν της έχω ειπεί, ο νους της δεν αλλάζει

𝄆 Τρελή, μικρή μου δεν μπορώ, για σένανε πεθαίνω 𝄇
Για σένανε Πλακιώτισσα στον Άδη κατεβαίνω
Τρελή, μικρή μου δεν μπορώ, για σένανε πεθαίνω

𝄆 Στης Πλάκας τα στενάκια 𝄇
Βρίσκομαι κάθε βράδυ σ' ένα κρασοπουλειό
𝄆 Κρασάκι γιοματάρι 𝄇
Πίνω για να ζαλίζω τον πόνο τον κρυφό

𝄆 Μπέκρο με φωνάζουν 𝄇
Κι όλοι με πειράζουν, με περνούν τρελό
𝄆 Εμένα δεν με μέλει 𝄇
Ό,τι και να μου λένε, φτάνει που τα ξεχνώ

𝄆 Το γιατρικό το βρήκα 𝄇
Για κείνους που λατρεύουν και δεν τους αγαπούν
𝄆 Τη συνταγή τη δίνω 𝄇
Μονάχα όταν πίνω αν έρθουν και με βρουν

𝄆 Μπέκρο με φωνάζουν 𝄇
Κι όλοι με πειράζουν, με περνούν τρελό
𝄆 Εμένα δεν με μέλει 𝄇
Ό,τι και να μου λένε, φτάνει που τα ξεχνώ

𝄆 Κρασάκι μέρα νύχτα 𝄇
Θα πίνω να μεθάω όσο στον κόσμο ζω
𝄆 Και όταν θα πεθάνω 𝄇
Βάλτε μου λίγο σώσμα στον τάφο που θα μπω

𝄆 Μπέκρο με φωνάζουν 𝄇
Κι όλοι με πειράζουν, με περνούν τρελό
𝄆 Εμένα δεν με μέλει 𝄇
Ό,τι και να μου λένε, φτάνει που τα ξεχνώ

Έχω κρυφή λαχτάρα μέσα στην καρδιά
Και ζω μονάχα με μια μυστική ελπίδα
𝄆 Δεν ησυχάζω και μεθώ κάθε βραδιά
Για μια κουκλίτσα που είδα μες στη Φρεαττύδα 𝄇

Γιατί αγάπησα χωρίς να το σκεφτώ
Και τώρα μπλέχτηκα καλά μέσα στα δίχτυα
𝄆 Και μ' έχει κάνει να το ρίχνω στο πιοτό
Και τον καημό μου τον περνώ με τα ξενύχτια 𝄇

Πειραϊκή, Πασαλιμάνι τριγυρνώ
Και κάθε μέρα απ' το σπίτι της περνάω
𝄆 Στη Φρεαττύδα κάθε βράδυ ξενυχτώ
Γιατί για 'κείνη στην καρδιά βαθιά πονάω 𝄇

Και στην Καστέλλα είναι έμορφες πολλές
Που σε μαγεύουνε σαν σε πρωτοκοιτάνε
𝄆 Μα η Φρεαττύδα έχει κούκλες πεταχτές
Που σε παιδεύουνε χωρίς να αγαπάνε 𝄇

𝄆 Στη φυλακή με βάλανε, στο νούμερο το ένα 𝄇
𝄆 Κι αδίκως με δικάσανε γιατί αγαπώ εσένα 𝄇

𝄆 Γιάφ, γιούφ, δεν σε θέλω πια, δεν σε θέλω, μην περνάς 𝄇
𝄆 Τράβα μάγκα στη δουλειά σου, γιατί θά 'βρεις τον μπελά σου
Γιατί μού 'γινες μπελάς 𝄇

𝄆 Στη φυλακή με βάλανε, στο νούμερο το πέντε 𝄇
𝄆 Κι αδίκως με δικάσανε χρονάκια δεκαπέντε 𝄇

𝄆 Γιάφ, γιούφ, δεν σε θέλω πια, δεν σε θέλω, μην περνάς 𝄇
𝄆 Τράβα μάγκα στη δουλειά σου, γιατί θά 'βρεις τον μπελά σου
Με εκείνη π' αγαπάς
Γιατί μού 'γινες μπελάς 𝄇

𝄆 Πορτοκαλιά εφύτεψα, στη φυλακή σαν μπήκα 𝄇
𝄆 Και πορτοκάλια έφαγα κι ακόμα δεν εβγήκα 𝄇

𝄆 Γιάφ, γιούφ, δεν σε θέλω πια, δεν σε θέλω, μην περνάς 𝄇
𝄆 Τράβα μάγκα στη δουλειά σου, γιατί θά 'βρεις τον μπελά σου
Με εκείνη π' αγαπάς
Το ξύλο που θα φας 𝄇

𝄆 Κρασί, χασίσι και σεβντάς με κάμαν να χτικιάσω 𝄇
𝄆 Είκοσι δυό χρονών παιδί τα νιάτα μου να χάσω 𝄇

𝄆 Γιάφ, γιούφ, δεν σε θέλω πια, δεν σε θέλω, μην περνάς 𝄇
𝄆 Τράβα μάγκα στη δουλειά σου, γιατί θά 'βρεις τον μπελά σου
Γιατί μού 'γινες μπελάς
Το ξύλο που θα φας 𝄇

Έκλεισε για μένα πάντα, το φτωχό σου παραθύρι
Κι άμα θέλεις άνοιξε το, στο ζητάω για χατήρι
Άνοιξε το παραθύρι, κάνε μου το το χατήρι

Η καρδιά σου πως βαστάει, να με τρώει το λιοπύρι
Άνοιξε το, άνοιξε το, στο ζητάω για χατήρι
Άνοιξε το παραθύρι, κάνε μου το το χατήρι

Να σε δω για λίγο μόνο, άνοιξε το γιατί λιώνω
Το φτωχό σου παραθύρι, στο ζητάω για χατήρι
Άνοιξε το παραθύρι, κάνε μου το το χατήρι

Είμαι μια μόρτισσα μικρή, καμωματού τσαχπίνα
Που τραγουδάω στο καφέ αμάν και την περνάω φίνα
Χορεύω τσιφτετέλι κι όμορφο ζεϊμπεκάκι
Με βλέπουν όλοι, πίνουν και μεθούν και σπάνουν νταλκαδάκι

Μα ένας απ' την αγορά, όμορφο χασαπάκι
Μου λέει μ' έκαψες μανούλα μου με το τσιφτετελάκι
Θέλω να γίνεις ταίρι μου, βρε όμορφο κουκλάκι
Και πάντοτε, να ξεύρεις, θα μασάς αρνίσιο κεφαλάκι

Κι άλλος μου λέγει με καημό, βρε είμαι ψαραδάκι
Έλα με μένα πάντα να μασάς μπαρμπούνι με μουστάκι
Δεν θέλω εγώ ρε σεβνταλή, θέλω να 'μαι τσαχπίνα
Να τραγουδάω στο καφέ αμάν και να περνάω φίνα

Την άγκυρα μου έριξα, στην πόρτα τη δικιά σου
𝄆 Γι' αυτό και σιγοέρχομαι, συχνά στη γειτονιά σου 𝄇

Σαν το καράβι ήμουνα, που φεύγει μάνι-μάνι
𝄆 Γιατί ποτέ του γούστου μου δεν έβρισκα λιμάνι 𝄇

Μα τώρα που σε γνώρισα, τη γνώμη έχω αλλάξει
𝄆 Και μες στο λιμανάκι σου για πάντα έχω αράξει 𝄇

Σταμάτησε μικρούλα μου τα μάγια να μου κάνεις
𝄆 Στο μέντιουμ μην ξαναπάς γιατί θα με πεθάνεις 𝄇

Μου φτάνουνε τα βάσανα που έχω στο κορμί μου
𝄆 Μη θέλεις να με τυραννείς και να γελάς μαζί μου 𝄇

Ήρθε ο καιρός να σου το πω θα φύγω δεν αντέχω
𝄆 Και θα σ' αφήσω να γυρνάς χωρίς να σε προσέχω 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία & φινάλε

𝄆 Με γλέντια με γραμμόφωνα με χίλια δυο μεράκια
Που σβήνουνε σκοτούρες και φαρμάκια
Θα κάνω τη φιγούρα μου και θά 'ρθω απόψε βράδυ
Στις δώδεκα μες στο βαθύ σκοτάδι 𝄇 (Σ)

Με πόνο θα σου τραγουδώ με μπουζουκάκι φίνο
Να σου θυμίσω τα παλιά στον άγιο Κωνσταντίνο

𝄆 Για σένα εγώ αλήτεψα και έγινα ρεμπέτης
Μπερμπάντης και ξενύχτης και σερέτης
Και δεν σου καίγεται καρφί για το δικό μου πόνο
Που κάθε μέρα πνίγομαι και λιώνω 𝄇 (Σ)

Μια νύχτα φεγγαρόλουστη ένα βραδάκι φίνο
Μη μ' αρνηθείς το ραντεβού μικρή μου που σου δίνω

Μελωδία

Μια νύχτα φεγγαρόλουστη ένα βραδάκι φίνο
Μη μ' αρνηθείς το ραντεβού μικρή μου που σου δίνω

Αααχ, στον Βοτανικό απόψε 𝄆 θά 'ρθω να τα πιω 𝄇
𝄆 Και θα μαστουρωθώ, Μαρίτσα μου, για νά 'ρθω να σε βρω 𝄇

Αααχ, γιατί έμαθα ρε Μαρίτσα 𝄆 άλλονε κοιτάς 𝄇
𝄆 Στον Βοτανικό, στις μπίρες, φίνα την περνάς 𝄇

Αααχ, έμπλεξες με κάτι μάγκες 𝄆 και με ξέχασες 𝄇
𝄆 Στον Βοτανικό ξηγιέσαι και με γέλασες 𝄇

𝄆 Τά 'μπλεξα με μια μικρούλα, στον Περαία μια βραδιά
Ήταν όμορφη σαν κούκλα και μου πήρε την καρδιά 𝄇

𝄆 Κάθε βράδυ ο καημένος πήγαινα σαν τον τρελό
Να την εύρω στον Πειραία σ' ένα σπίτι χαμηλό 𝄇

𝄆 Έβγαινε και μου μιλούσε, η μικρούλα η ποθητή
Μού 'λεγε πως μ' αγαπούσε, μα δεν ήτανε πιστή 𝄇

𝄆 Με αρνήθηκε και μ' άλλον τώρα παίζει και γελά
Μα τα λόγια των εχθρών μου της γυρίσαν τα μυαλά 𝄇

𝄆 Μέσα στο Πασαλιμάνι μια μικρή συνάντησα 𝄇
𝄆 Ήταν όμορφη σαν κούκλα και την εσυμπάθησα 𝄇

𝄆 Τρέχω και τη σταματάω και της λέγω μυστικά 𝄇
𝄆 Μ' άναψες φωτιά μεγάλη, δεσποινίς, μες στην καρδιά 𝄇

𝄆 Για τα σένανε τσαχπίνα Πασαλιμανιώτισσα 𝄇
𝄆 Ό,τι είχα στο μυαλό μου, όλα τα λησμόνησα 𝄇

𝄆 Ήρθα να σε ανταμώσω, να σου πω πως σ' αγαπώ 𝄇
𝄆 Τη θερμή σου την αγκάλη και τα χάδια σου ποθώ 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Τη θερμή σου την αγκάλη και τα χάδια σου ποθώ 𝄇

Αφού εσύ τα γύρευες, μονά-ζυγά δικά σου
Στο πείσμα σου παντρεύομαι, με τη γειτόνισσα σου

Δες πως τά 'φερε η μοίρα, τη γειτόνισσα σου πήρα
𝄆 Άντε νά 'ρθει κι η σειρά σου, εύχομαι και στα δικά σου 𝄇

Για δες η τύχη τά 'φερε, να γίνουμε γειτόνοι
Και να σε βλέπω κούκλα μου, στο απέναντι μπαλκόνι

Δες πως τά 'φερε η μοίρα, τη γειτόνισσα σου πήρα
𝄆 Άντε νά 'ρθει κι η σειρά σου, εύχομαι και στα δικά σου 𝄇

Και το στραπάτσο πού 'κανες, για να το διορθώσεις
Στο γάμο μου πρέπει να 'ρθείς και να με στεφανώσεις

Μια και μου τα 'κανες μαντάρα, θα σε κάνω εγώ κουμπάρα
Άντε νά 'ρθει κι η σειρά σου, εύχομαι και στα δικά σου
Μια και μου τα 'κανες μαντάρα, θα σε κάνω εγώ κουμπάρα

Γιατί με διώχνεις και θυμώνεις, κι όλο βρίσκεις να κακιώνεις
Αφού ξέρεις πως για σε παραμιλάω
𝄆 Δεν το στοχάζεσαι, τρελή, ποιος θα μπορέσει να δεχθεί
Μες στον κόσμο άλλος να σε παντρευτεί 𝄇

Ταπεινωμένη και θλιμμένη, σαν κουρέλι πεταγμένη
Μες στον δρόμο λίγη αγάπη μου ζητούσες
𝄆 Στο σταυροδρόμι της ζωής, γιατί μπροστά μου να βρεθείς
Και τη μάσκα της ψευτιάς να μου φορείς 𝄇

Όταν σε είδα μες στο δάκρυ, αραγμένη σε μιαν άκρη
Ένας άγγελος πως είσαι σε θαρρούσα
𝄆 Και η θλιμμένη σου ματιά, μού 'χε ραΐσει την καρδιά
Δεν φαντάστηκα πως ήσουν σατανάς 𝄇

𝄆 Ανάθεμα σε θάλασσα, που κάνεις ώρες-ώρες 𝄇
Να κλαίνε χήρες κι ορφανά και μάνες μαυροφόρες

𝄆 Στο Τούνεζι, στη Μπαρμπαριά
Μας έπιασε κακοκαιριά 𝄇

𝄆 Στ' αγριεμένα κύματα, στη μαύρη αγκαλιά σου 𝄇
Του κόσμου πήρες τα παιδιά και τα 'κανες δικά σου

𝄆 Στο Τούνεζι, στη Μπαρμπαριά
Μας έπιασε κακοκαιριά 𝄇

𝄆 Ανάθεμα σε, θάλασσα, κανέναν δεν αφήνεις 𝄇
Λεβέντες παίρνεις διαλεχτούς και πίσω δεν τους δίνεις

𝄆 Στο Τούνεζι, στη Μπαρμπαριά
Μας έπιασε κακοκαιριά 𝄇

Μελωδία

Ανάθεμα σε θάλασσα, που κάνεις ώρες-ώρες
να κλαίνε χήρες κι ορφανά και μάνες μαυροφόρες

Στο Τούνεζι, στη Μπαρμπαριά
Μας έπιασε κακοκαιριά

Στου Λινάρδου την ταβέρνα βλέπεις πρόσωπα μοντέρνα
Πάνε όλοι, ένας κι ένας, οι αστέρες της ταβέρνας
Εκεί πάει ο Παπαρούνας, ο Βαρέλας κι ο Μουρούνας
Πάει ο Σκόρδος ο τεμπέλης και ο Θρούμπας, ο Τσιγγέλης

Πάει κι η κυρά Αγγέλω με το μαύρο της το βέλο
Και η μερακλού η Φώτω, που μεθάει με το πρώτο
Εκεί πάει κι η Σταμάτα, που μεθά και σπάζει πιάτα
Πάει κι η κυρά Πιπίνα για να πιει καμιά ρετσίνα

Εκεί πάει ο Νταμιτζάνας, Μαϊντανός και Μελιτζάνας
Πάει ο Ρέγγας κι ο Μπαρδάκος, Νεροχύτης και Ταμπάκος
Εκεί πάει ο Χατζημπάμιας, ο Γαρδούμπας και ο Λάμιας
Πάει κι ο Χατζηραπάνης, Παστουρμάς και Μπεχλιβάνης

Σ' ένα τέτοιο ραβαΐσι, ποιος μπορεί να μη μεθύσει
Άλλος τραγουδά, χορεύει, κι άλλος έρωτα γυρεύει
Άλλος πίνει και πληρώνει κι άλλος ζούλα την καρφώνει
Βρε Λινάρδο ταβερνιάρη, γράφ' τα κάτ' απ' το σφουγγάρι

𝄆 Είδα μες στους Ποδαράδες μια μικρή Πολίτισσα 𝄇
𝄆 Γιαβουκλού μου να την κάνω, εγώ την εζήτησα 𝄇

Και μου είπε μη γυρεύεις με τα εμέ να μπερδευτείς
Γιατί κι άλλοι μ' αγαπούνε, στα μαχαίρια θα μπλεχτείς
Κάνε μου τη χάρη φύγε, σου το λέγω ορθά κοφτά
Δεν 'ναι μόνο τα μαχαίρια, θέλω και πολλά λεφτά

𝄆 Βρε Πολίτισσα σου δίνω όσα θέλεις 'συ λεφτά 𝄇
𝄆 Ένα μόνο δεν αντέχω νά 'χεις κι άλλονε σεβντά 𝄇

Σου το είπα και στο λέγω, θέλω νά 'χω εγώ πολλούς
Γιατί ένας δεν με φτάνει σαν και σένα γιαβουκλούς
Άφησε τους γιαβουκλούδες και πολλούς μην αγαπάς
Γιατί μες στους Ποδαράδες πέντε πιστολιές θα φας

Εγώ έχω ιδεί κοπέλες, με σκέρτσα και με τρέλες
Έχω ιδεί μεγάλες ομορφιές
Είδα άσπρες σαν τα κρίνα και με κορμάκια φίνα
Κι όμορφες πολλές, μελαχρινές

𝄆 Αχ, μα σαν εσένα, όμορφη μικρούλα μου
Που είδα στην Καισαριανή, αμάν, μανούλα μου
Αχ, μ' άναψες, μικρή μου, φλόγα, ντέρτι και καημό
Και σαν τρελός γυρίζω στο συνοικισμό 𝄇

Τι όμορφα μαλλάκια, με μπούκλες και σκαλάκια
Τι φρυδάκια, κούκλα μου, στενά
Και σαν περνάς μπροστά μου, ανάβεις τον σεβντά μου
Τέτοια μάτια δεν τά ειδα πουθενά

𝄆 Αχ, μ' αυτά τα κάλλη, όμορφη τσαχπίνα μου
Δεν τα 'χει άλλη στον ντουνιά, καλέ μπομπίνα μου
Γι' αυτό κι εγώ εσένα θέλω νά 'χω γιαβουκλού
Να μας ζηλεύουν όλοι μέσα στου Συγγρού 𝄇

𝄆 Στο Φάληρο που πλένεσαι, περιστεράκι γένεσαι 𝄇 (Σ)

𝄆 Σε είδα χθες με το μαγιό, γεια σου τσαχπίνα μου Μαριώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Στης θάλασσας την αμμουδιά, με άλλον ήσουν αγκαλιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Και μένα ούτε μια ματιά, δεν μού 'ριξες σκληρή καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα πάω στην Αμερική και πλούτη θ' αποχτήσω
Αμερικάνους και Ρωμιούς να τους ευχαριστήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Ακόμα και στο Χόλιγουντ θα βάλω το ποδάρι
Που 'ναι στρωμένο μάλαμα κι όλο μαργαριτάρι 𝄇 (Σ)

𝄆 Τ' άστρα θα ιδώ του σινεμά, με τα μεγάλα μάτια
Στης 'Αννυς Όντρα θ' ανεβώ τα ολόχρυσα παλάτια 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αν θέλει χαιρετίσματα κανένας να της στείλει
Έγνοια θα τά 'χω μες στο νου και κόμπο στο μαντήλι 𝄇 (Σ)

Γιατί γελάτε που 'μαι στραπατσαρισμένος
Και στις ταβέρνες τό 'χω ρίξει στο πιοτό
𝄆 Ούτε ο πρώτος είμαι ούτ' ο τελευταίος
Για μια γυναίκα που 'χω κλάψει και πονώ 𝄇

Όταν τ' αστέρια τις νυχτιές βγαίνουν σιργιάνι
Κι όλοι κοιμούνται και δεν βγάζουν τσιμουδιά
𝄆 Είναι πολλοί που μες στους δρόμους τριγυρνούνε
Για μια γυναίκα που τους πήρε την καρδιά 𝄇

Ούτε ο πρώτος είμαι ούτ' ο τελευταίος
Κι άλλοι π' αγάπησαν την έπαθαν κι αυτοί
𝄆 Δεν είν' ντροπή να κλαίει κανείς για μια γυναίκα
Που την αγάπησε τρελά μες στη ζωή 𝄇

Πάψε να μου κάνεις πια την πάπια, δεν τα τρώγω τέτοια χάπια
Στρίβε λόγια κι άσε την κορόιδα
Κι έλα βασανάκι για να βρεις, μεράκι να σου σκάσω
Άψε σβήσε το φιλί

Έλα και στρίβε τώρα λόγια, μη ξηγιέσαι μ' απονιά
Μην ακουστούνε μοιρολόγια για τά 'σε στη γειτονιά

Μαύρο θα φορέσεις το φουστάνι αν θα δεις αλλού στεφάνι
Ένα δράμι αίσθημα ζητάω
Νύχτα μέρα ψάχνω να σε βρω, ρε σπλάχνο να σου σκάσω
Το φιλί του μερακλή

Έλα και στρίβε τώρα λόγια, μη ξηγιέσαι μ' απονιά
Μην ακουστούνε μοιρολόγια για τά 'σε στη γειτονιά

Στην καρδιά μου νιώθω νταλαβέρι, να γενείς δικό μου ταίρι
Μα κορόνα-γράμματα με φέρνεις
Πάντα μου ξηγιέσαι βερεσέ, σελέμι και αβέρτα
Κόβεις ρόδα για φιλί

Έλα και στρίβε τώρα λόγια, μη ξηγιέσαι μ' απονιά
Μην ακουστούνε μοιρολόγια για τά 'σε στη γειτονιά

Τι μου το λες πως θα παντρευτείς
𝄆 Με μια μικρούλα στον Πειραία ίσα 𝄇

𝄆 Που είναι κόρη πλούσια 𝄇
𝄆 Σκερτσόζα και ωραία ίσα
τράβα ρε καράμπελα 𝄇

Ένα κεράκι ολόχρυσο
𝄆 Στην εκκλησιά θα πά' ν' ανάψω ίσα 𝄇

𝄆 Πως γλύτωσα απ' τα χέρια σου 𝄇
𝄆 Και δεν θα ξανακλάψω ίσα
τράβα ρε καράμπελα 𝄇

Κι αυτή οπού σε αγάπησε
𝄆 Και θέλει να σε κάνει ταίρι ίσα 𝄇

𝄆 Πως είσαι μάρκα μ' έκαψες 𝄇
𝄆 Ακόμα δεν σε ξεύρει ίσα
τράβα ρε καράμπελα 𝄇

Όταν σε μάθει απ' την καλή
𝄆 Το τι καπνό που φουμάρεις ίσα 𝄇

𝄆 Τα παπουτσάκια σου ευθύς 𝄇
𝄆 Στο χέρι θα τα πάρεις ίσα
τράβα ρε καράμπελα 𝄇

Στη γειτονιά μας ένα κουτσαβάκι
Τον έχει πάρει ψηλά τον αμανέ
𝄆 Και μου κουνιέται ο βλάμης με μεράκι
Κι όλο ζητάει να του πω εγώ το ναι 𝄇

Ρε κουτσαβάκι μη μου κάνεις τον καμπόσο
Τα παπουτσάκια στο χεράκι θα σου δώσω
Και θα σου λέω στρί-, βρε στρί-, αχ
Στρίβε κουτσαβάκι μερακλή
Πάψε να τάζεις πια λαγούς με πετραχήλια
Δεν κολατσίζεις από τα δικά μου χείλια
Γι' αυτό σου λέω στρί-, βρε στρί-, αχ
Στρίβε κουτσαβάκι μερακλή

Πάψε να κάνεις σε μένανε τον κάργα
Πάψε να κάνεις σε μένα τον νταή
𝄆 Γιατί έχω άλλονε για να πάρω άντρα
Και θα σε στείλω στη δουλειά σου βρε παιδί 𝄇

Ρε κουτσαβάκι μη μου κάνεις τον καμπόσο
Τα παπουτσάκια στο χεράκι θα σου δώσω
Και θα σου λέω στρί-, βρε στρί-, αχ
Στρίβε κουτσαβάκι μερακλή
Πάψε να τάζεις πια λαγούς με πετραχήλια
Δεν κολατσίζεις από τα δικά μου χείλια
Γι' αυτό σου λέω στρί-, βρε στρί-, αχ
Στρίβε κουτσαβάκι μερακλή

Έχω ντερβίση, μάγκα κι αλανιάρη
Έχω λεβέντη και φόρτσα μπελαλή
Που το ζουνάρι για καυγά κρεμάει
Κι από τα 'κείνονε θα φας το μπουγιουρντί

Ρε κουτσαβάκι μη μου κάνεις τον καμπόσο
Τα παπουτσάκια στο χεράκι θα σου δώσω
Και θα σου λέω στρί-, βρε στρί-, αχ
Στρίβε κουτσαβάκι μερακλή
Πάψε να τάζεις πια λαγούς με πετραχήλια
Δεν κολατσίζεις από τα δικά μου χείλια
Γι' αυτό σου λέω στρί-, βρε στρί-, αχ
Στρίβε κουτσαβάκι μερακλή

Πήρα τη στράτα κι έρχομαι, μες τη βροχή και βρέχομαι
𝄆 Στα σκαλοπάτια σου εγώ σφυρίζω, άσε με μέσα για να μπω
Και στρώσε μου να κοιμηθώ 𝄇

Να με στεγνώσεις με φιλιά, μες τη ζεστή σου αγκαλιά
𝄆 Και μη μ' αφήσεις πια να ξαναφύγω, κοντά σου πάρε με νά 'ρθω
Και στρώσε μου να κοιμηθώ 𝄇

Κανένα μάτι δεν θα δει, πέτα σαν πρώτα το κλειδί
𝄆 Κι έχεις το λόγο μου γλυκιά μ' αγάπη, στιγμή δεν θα σ' απαρνηθώ
Και στρώσε μου να κοιμηθώ 𝄇

Μέσα στη Σύρα μια μικρή, κουκλίτσα, νοστιμούλα
Μες στην καρδιά με πλήγωσε και μου τα πήρε ούλα

Σαν τα λουκούμια ολόγλυκα, ήταν τα δυο της μάτια
Σαν με κοιτούσε μ' έσφαζε και μ' έκανε κομμάτια

Όταν την είδα τά 'χασα, δεν ήξερα τι κάνω
Μαράθηκα σαν το δεντρί κι έπεσα να πεθάνω

Με σκλάβωσε, με τρέλανε, μου πήρε τα μυαλά μου
Και μ' άφησε παντοτινή φωτιά μες στην καρδιά μου

Όταν δεν έχει η τσέπη σου, κανείς δεν σε κοιτάζει
Ο άνθρωπος στα χρόνια μας, με χρήμα σε ζυγιάζει

𝄆 Τσέπη μου γεμάτη νά 'σαι και κανέναν μη φοβάσαι𝄇

Άμα δεν τά 'χεις δεν μπορεί, κανένας να στα δώσει
Κι αν θα σου δώσει μια φορά, βαθιά θα σε πληγώσει

𝄆 Τσέπη μου γεμάτη νά 'σαι και κανέναν μη φοβάσαι𝄇

Στον κόσμο το συμφέρον πια, τα κανονίζει όλα
Παντού, τα πάντα κυβερνά, αυτό κι η πορτοφόλα

𝄆 Τσέπη μου γεμάτη νά 'σαι και κανέναν μη φοβάσαι𝄇

Συννεφιασμένη Κυριακή, μοιάζεις με την καρδιά μου
𝄆 Που έχει πάντα συννεφιά, Χριστέ και Παναγιά μου 𝄇

Είσαι μια μέρα σαν κι αυτή, που 'χασα τη χαρά μου
𝄆 Συννεφιασμένη Κυριακή, ματώνεις την καρδιά μου 𝄇

Όταν σε βλέπω βροχερή, στιγμή δεν ησυχάζω
𝄆 Μαύρη μου κάνεις τη ζωή, και βαριαναστενάζω 𝄇

Αυτό το συχνοπέρασμα να ξέρεις δεν μ' αρέσει
𝄆 Φυλάξου μη σε μπλέξουνε και ποιος θα σε ξεμπλέξει 𝄇

Είν' έξυπνη η γειτόνισσα, η κόρη της ατσίδα
𝄆 Και νά 'χεις, για να μη μπλεχτείς, το μάτι σου γαρίδα 𝄇

Αυτό το συχνοπέρασμα μπελάδες θα σου φέρει
𝄆 Και που θα βγει το μπλέξιμο, κανένας δεν το ξέρει 𝄇

Τώρα που είναι γρήγορα, να φύγεις από μένα
Εγώ δεν πρόκειται (αχ) να μπω στη φυλακή για σένα

Φύγε, φύγε, μ' έχεις φέρει στ' απροχώρητο
Είναι το σφάλμα σου βαρύ και ασυγχώρητο

Για σένα περιφρόνησα όλη την κοινωνία
Κι εσύ με κέρασες (αχ) καημούς φαρμάκι και αγωνία

Φύγε, φύγε, μ' έχεις φέρει στ' απροχώρητο
Είναι το σφάλμα σου βαρύ και ασυγχώρητο

Φύγε και αυτό μην το ξεχνάς, πως στη ζωή ετούτη
Η ευτυχία και η χαρά δεν βρίσκεται στα πλούτη

Φύγε, φύγε, μ' έχεις φέρει στ' απροχώρητο
Είναι το σφάλμα σου βαρύ και ασυγχώρητο

Οι καημένοι οι σφουγγαράδες
Είναι όλοι, ρε, κουβαρντάδες
Τρώνε όλα τα λεφτά τους
Φεύγουν, πάνε στη δουλειά τους

Φεύγουν για την Ιταλία
Ισπανία, βρε, και Γαλλία
Σ' ένα φόρεμα τους βάζουν
Πέφτουν και σφουγγάρια βγάζουν

Και το βράδυ όπου σχολάνε
Την ξέρη γαλέτα αρπάνε
Κάθουνται και τη μασάνε
Κι ύστερα για ξάπλα πάνε

Το πρωί που θα ξυπνήσουν
Πάλι τις βουτιές θ' αρχίσουν
Κι αν δεν βγάλουνε σφουγγάρια
έχουν άσχημα χαμπάρια

Μα πάψε πια την τσάρκα και το κλάξον να βαράς
Να μη μας πιάσουνε στη φάκα
Αχ, σωφεράκι απ' το σπίτι μην περνάς
Μπροστά στην πόρτα μη φρενάρεις
Να μην το μάθει η γειτονιά πως σ' αγαπώ
Και πως μαζί σου θε να με πάρεις
Και πως μαζί σου θε νά 'ρθω να ξηγηθώ

𝄆 Ίσα ρε σωφεράκι
Να με διδάξεις το τιμόνι να κρατώ
Να κάνω τσάρκες, μικρό μαγκάκι
Και τον τενόρο και το κλάξον να βαρώ 𝄇

Πιο πέρα κάνε στάση, σωφεράκι μου γλυκό
Λιγάκι ακόμα να βραδιάσει
Στην αγκαλιά σου αλανιάρη μου θα 'ρθώ
Και το τιμόνι θα κρατήσω
Με τα γλυκά σου τα φιλιά να οδηγώ
Κι έτσι μαζί σου θα συνηθίσω
Πρώτη και δεύτερη να βάζω πια κι εγώ

𝄆 Ίσα ρε σωφεράκι
Να με διδάξεις το τιμόνι να κρατώ
Να κάνω τσάρκες, μικρό μαγκάκι
Και τον τενόρο και το κλάξον να βαρώ 𝄇

Τα βάσανα μες στη ζωή θα τα περάσουμε μαζί
Μαζί τις πίκρες, τις χαρές, μαζί και τις αναποδιές
𝄆 Θα τη βγάλουμε αντάμα, πότε γέλιο, πότε κλάμα 𝄇

Θα μανουβράρουμε μαζί την ακατάστατη ζωή
Μια σφαίρα είναι ο ντουνιάς και θα γυρίσει και για μας
𝄆 Σε παλάτια και τσαντίρια, θα τα πιούμε τα ποτήρια 𝄇

Θα ξημερώσει και για μας, μην είσαι άπιστος Θωμάς
Τα μονοπάτια τα παλιά, θα τα περάσουμε αγκαλιά
𝄆 Πίκρες και χαρές χαρμάνι, θα τη βγάλουμε κοτσάνι 𝄇

𝄆 Τα χρυσόξανθα μαλλιά, τα βελουδένια μάτια 𝄇
𝄆 Με σφάζουν, με πληγώνουνε, με κάνουνε κομμάτια 𝄇

𝄆 Τα μπλε σου τα φορέματα, το πράσινο γοβάκι 𝄇
𝄆 Είναι καημός σαν περπατάς, γλυκό μου μοδιστράκι 𝄇

𝄆 Ποτέ σου πια να μην ξεχνάς πως θά 'ρθω να σε πάρω 𝄇
𝄆 Γυναίκα να σε κάνω, με παπά και με κουμπάρο 𝄇

𝄆 Τα χρυσόξανθα μαλλιά, τα βελουδένια μάτια 𝄇
𝄆 Αυτόν που θ' αντικρίσουνε, τον κάνουνε κομμάτια 𝄇

𝄆 Τα βράδια στο Βοτανικό, πηγαίνω και γλεντάω
Και τα δικά σου βάσανα με πόνο τραγουδάω 𝄇 (Σ)

𝄆 Παίζω το μπουζουκάκι μου, με φίλους διασκεδάζω
Κι ό,τι για σένα τράβηξα, στον νου μου δεν τα βάζω 𝄇 (Σ)

𝄆 Με το γλυκό τραγούδι μου και τη διπλοπενιά μου
Εγιάτρεψα τον πόνο μου και τη φτωχή καρδιά μου 𝄇 (Σ)

Ταχτικά πολύ σε χάνω, σ' άλλην αγκαλιά σε πιάνω
𝄆 Όποιον βρίσκεις και σ' αρέσει, μες στα δίχτυα σου θα πέσει 𝄇

Νόμιζες φιλιά που δίνεις, πριγκιπέσσα πας να γίνεις
𝄆 Σ' έκανα πιαστή στο μέλι, τ' άδικο ο Θεός δεν θέλει 𝄇

Πάψε να παραπονιέσαι, και τα λάθη σου ν' αρνιέσαι
𝄆 Σύ τα φταις, εγώ δεν φταίω, άκου τώρα που σου λέω 𝄇

Σύ θα φταις αν χωριστούμε, κι αν ποτέ θ' ανταμωθούμε
𝄆 Πάλι χάδια μη ζητήσεις, κοίτα πια να λησμονήσεις 𝄇

Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στη πιάτσα
𝄆 Και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα 𝄇

𝄆 Τι τα θες, τι τα θες πάντα έτσι είν' η ζωή
Θα γελάς και θα κλαις βράδυ και πρωί 𝄇

Κάθε μας μεράκι γίνεται τραγούδι και το λέμε
𝄆 Και μέσα στα στραπάτσα μάθαμε ποτέ μας να μην κλαίμε 𝄇

𝄆 Τι τα θες, τι τα θες πάντα έτσι είν' η ζωή
Θα γελάς και θα κλαις βράδυ και πρωί 𝄇

Κι αν στην κοινωνία μας χτυπούν αλύπητα οι μπόρες
𝄆 Μέσα απ' το τραγούδι φεύγουνε χαρούμενες οι ώρες 𝄇

𝄆 Τι τα θες, τι τα θες πάντα έτσι είν' η ζωή
Θα γελάς και θα κλαις βράδυ και πρωί 𝄇

𝄆 Τα μάτια σου, μικρούλα μου, με τυραννούν, με λιώνουν 𝄇
𝄆 Σαν τ' αντικρίζω δεν γελούν, μονάχα χαμηλώνουν 𝄇

𝄆 Πες μου γιατί δεν μ' αγαπούν, γιατί με βασανίζουν 𝄇
𝄆 Τα δυο γλυκά ματάκια σου, για άλλον θα δακρύζουν 𝄇

𝄆 Τουλάχιστον όταν περνώ, να με γλυκοκοιτούνε 𝄇
𝄆 Και την καρδιά μου που πονά, να την παρηγορούνε 𝄇

Τα δυο γλυκά ματάκια σου σαν με βλέπουνε
Σαν ψάρι μες στο δίχτυ, φως μου, με μπλέκουνε
𝄆 Οι ματιές σου με κοιτάνε
Και κοντά σου με τραβάνε 𝄇 (Σ)

Κι αυτά τα δυο χειλάκια σου, όταν χαμογελούν
Εσένα νοστιμίζουν και μένα με μεθούν
𝄆 Τα χειλάκια σου γελούνε
Και φιλάκια λαχταρούνε 𝄇 (Σ)

Τρελό με καταντήσανε αυτά τα κάλλη σου
Και γιατρειά γυρεύω, μες στην αγκάλη σου
𝄆 Στην αγκάλη σου, μικρό μου
Θα γιατρέψω τον καημό μου 𝄇 (Σ)

Τα δυο σου μάτια τα γλυκά, άλλος σου τα 'χει κλέψει
Κι αν κλαίω κι αν οδύρομαι, εμέ ποιος θα πιστέψει

Πόσες θυσίες έκανα και πήγανε χαμένες
Μέρες και νύχτες πέρασα, για σένα λυπημένες

Όμως εσύ έχεις καρδιά που μοιάζει σαν την πέτρα
Πόσες καρδούλες έκαψες, κάψε και μένα ψεύτρα

Τώρα εσέ δεν σ' αγαπώ, αγάπησα μιαν άλλη
Ξέρει κι αυτή να αγαπά κι έχει καρδιά μεγάλη

Οκάδες το κρασί κι αν το ρουφάω, ποτέ με τη ρετσίνα δεν μεθάω
Δεν με ζαλίζει ούτε κοκκινέλι, μπορώ να πιω ακόμα και βαρέλι
Τα δυο σου χείλη όταν με φιλούνε, εκείνα ξέρουνε να με μεθούνε
Χωρίς να πιω, μεθώ και ξανανιώνω, γιατί αυτά μου σβήνουν κάθε πόνο

Τα δυο σου χείλη μόνο, σαν με φιλούνε λιώνω
Μου ανάβουν άσβηστες φωτιές
Τα δυο σου μαύρα μάτια με κάνουνε κομμάτια
Με πληγώνουνε σαν σαϊτιές

Εισαγωγή & μελωδία

Τα δυο σου χείλη μόνο, σαν με φιλούνε λιώνω
Μου ανάβουν άσβηστες φωτιές
Τα δυο σου μαύρα μάτια με κάνουνε κομμάτια
Με πληγώνουνε σαν σαϊτιές

𝄆 Τα δυο σου χέρια πήρανε
Βεργούλες και με δείρανε 𝄇 (Σ)

𝄆 Με κάψαν τα φρυδάκια σου
Και τα γλυκά ματάκια σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Έλα μαζί μικρούλα μου
Να γιάνεις την καρδούλα μου 𝄇 (Σ)

𝄆 Παλάτια θα σου χτίσω εγώ
Να σ' έχω μέσα Μαριγώ 𝄇 (Σ)

Τα ζηλιάρικα σου μάτια μ' έχουν ξετρελάνει
Δεν λογάριασαν παλάτια σκλάβο μ' έχουν κάνει
𝄆 Μαραζώνω σαν το κεράκι λιώνω
Με παιδεύεις γιατί δεν μ' αγαπάς 𝄇

Σε αγάπησα στ' αλήθεια και για σένα κλαίγω
Έχω φλόγα μες στα στήθια άκου που στο λέγω
𝄆 Η ματιά σου η άστατη καρδιά σου
Μού 'χουν πάρει το δόλιο μου μυαλό 𝄇

Είναι κρίμα να μ' αφήνεις μόνος μου να λιώνω
Μαύρη συντροφιά μου δίνεις μονάχα τον πόνο
𝄆 Σε λατρεύω σε χαϊδεύω
Μη κακιώνεις γιατί θα τρελαθώ 𝄇

𝄆 Τα λερωμένα, τ' άπλυτα, τα παραπεταμένα 𝄇
𝄆 Μάσ' τα και φύγε φίλε μου, δεν κάνεις πια για μένα 𝄇

𝄆 Κοντά σε μένα έβγαλες τα μπατιρήματα σου 𝄇
𝄆 Να φύγεις τώρα και θα δω τ' αποτελέσματα σου 𝄇

𝄆 Κάθε Σαββάτο εύρισκες τα ρούχα σου στην τρίχα 𝄇
𝄆 Και την αχαριστία σου για πληρωμή μου είχα 𝄇

𝄆 Τα λερωμένα, τ' άπλυτα, δεν θα τα ξαναπλύνω 𝄇
𝄆 Και μη σε νοιάζει στο εξής εγώ τι θ' απογίνω 𝄇
Τα λερωμένα, τ' άπλυτα, δεν θα τα ξαναπλύνω

𝄆 Τα λεφτά σου δεν τα θέλω 'γώ, πάψε να μ' αγαπάς
Δεν σε θέλω, στό 'πα μια και δυο, βρε, είσ' αρχοντόμαγκας 𝄇

Εγώ θέλω ψαραδάκι μες στην αγορά, αμάν, αμάν
Νά 'χει ζυγαριά και δοιάκι, ψάρια να πουλά
Τέτοιο ένα ντερβισάκι όταν αγαπώ, αμάν, αμάν
Όλο λεβεντιά, μεράκι, πώς να τ' αρνηθώ

Τα λεφτά σου δεν τα θέλω 'γώ, πάψε να μ' αγαπάς
Δεν σε θέλω, στό 'πα μια και δυο, βρε, είσ' αρχοντόμαγκας

𝄆 Δεν τα θέλω 'γώ τα σπίτια σου, τα πλούτη, τα καλά
Δεν με τρως με τα τερτίπια σου, βρε, είσ' αρχοντόμαγκας 𝄇

Εγώ θέλω ψαραδάκι μες στην αγορά, αμάν, αμάν
Νά 'χει ζυγαριά και δοιάκι, ψάρια να πουλά
Τέτοιο ένα ντερβισάκι όταν αγαπώ, αμάν, αμάν
Όλο λεβεντιά, μεράκι, πώς να τ' αρνηθώ

Δεν τα θέλω 'γώ τα σπίτια σου, τα πλούτη, τα καλά
Δεν με τρως με τα τερτίπια σου, βρε, είσ' αρχοντόμαγκας

𝄆 Δεν θέλω, κούκλα μου, ποτέ να μου παραπονιέσαι
Αφού υπάρχουν τάλιρα, γιατί στεναχωριέσαι 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα είμαι εντάξει, κούκλα μου, σε ό,τι μου ζητήσεις
Κάνε κι εσύ ό,τι μπορείς, για να μ' ευχαριστήσεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Εμένα είναι η μάρκα μου μποέμικα να ζήσω
Κι όπως γουστάρεις, κούκλα μου, εγώ θα σε γλεντήσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα σ' έχω στα μεταξωτά, γιατί πολύ μ' αρέσεις
Γοβάκι μερακλήδικο στο πόδι θα φορέσεις 𝄇 (Σ)

Τα μαγεμένα μάτια σου, μελαχρινή κυρά μου
𝄆 Έριξαν τις ελπίδες μου αμάν, αμάν
Και τη φτωχή τη καρδιά μου 𝄇

Με μάγεψαν και δεν μπορώ και μέσα μου πληγώνεις
𝄆 Όλα τα φυλλοκάρδια μου αμάν, αμάν
Και το κορμί μου το λιώνεις 𝄇

Για σένα τι υπόφερα στην έρημη ζωή μου
𝄆 Πόσα φαρμάκια και καημούς αμάν, αμάν
Μού 'βαλες στο κορμί μου 𝄇

Μού 'χεις ανάψει μια φωτιά και καίγουμ' ολοένα
𝄆 Τα έρημα μου τα σωθικά αμάν, αμάν
Μου τά 'χεις πληγωμένα 𝄇

Όλα πηγαινοέρχονται μέσα σ' αυτή τη σφαίρα
Κι ο ήλιος νύχτα χάνεται, μα έρχεται τη μέρα

Μόνο τα μαλλιά τα γκρίζα δεν μαυρίζουνε
Και τα νιάτα σαν περάσουν, δεν γυρίζουνε

Πλούτη, παλάτια και λεφτά, όλα και να τα χάσω
Μια μέρα στη ζωή μπορεί, ξανά για να τα πιάσω

Μόνο τα μαλλιά τα γκρίζα δεν μαυρίζουνε
Και τα νιάτα σαν περάσουν, δεν γυρίζουνε

Όλα διαβαίνουν στη ζωή κι όλα γυρίζουν πίσω
Και τη γυναίκα π' αγαπώ ίσως και ν' αποκτήσω

Μόνο τα μαλλιά τα γκρίζα δεν μαυρίζουνε
Και τα νιάτα σαν περάσουν, δεν γυρίζουνε

𝄆 Τα ματάκια σου τι έχουν, για να σε λατρεύω τόσο 𝄇
Πες μου το ναι, γιατί θα παλαβώσω
Αγάπα με, προτού για σένα λιώσω
Με μάγεψες, με πλήγωσες, τι μού 'χεις κανωμένα
Πες μου το ναι, με μια ματιά, μην είναι όμως ψέμα
Πες μου το ναι, με μια ματιά, κι έλα μαζί με μένα

𝄆 Για την όμορφη ματιά σου, ξενυχτώ στη γειτονιά σου 𝄇
Και δεν μπορώ στιγμή να ησυχάσω
Φοβάμαι μήπως το μυαλό μου χάσω
Τι μ' ωφελεί που σ' αγαπώ και σ' έχω μακριά μου
Έλα μ' εμέ μικρούλα μου, γείρε στην αγκαλιά μου
Έλα σ' εμέ μικρούλα μου και γίνε πια δικιά μου

Τα μαύρα μάτια σου τα δυο, αγάπησα ο καημένος
𝄆 Μα την καρδιά δεν ήξερα και βγήκα γελασμένος 𝄇

Τα μάτια σου, μικρούλα μου, με είχανε πλανέψει
𝄆 Και ήμουνα καθημερνώς σε μια μεγάλη σκέψη 𝄇

Τώρα το πήρα απόφαση και θα τα λησμονήσω
𝄆 Κι άλλα ματάκια θ' αγαπώ, τον πόνο μου να σβήσω 𝄇

Τι μου τη χάρισες αυτή τη ταμπακιέρα
Αφού για μένα πονηρά έχεις σκεφτεί
𝄆 Κι αφού στο βάθος θέλεις να με κάνεις πέρα
Τι μου τη χάρισες την ταμπακιέρα αυτή 𝄇

Την ταμπακιέρα σου δεν έπρεπε να πάρω
Γιατί τη βλέπω και βαθιά μελαγχολώ
𝄆 Μέχρι που σκέφτομαι να κόψω το τσιγάρο
Για να σε διώξω μια στιγμή απ' το μυαλό 𝄇

Ποτέ δεν μ' άφησες να δω μιαν άσπρη μέρα
Και σου γουστάρει πάντα να με τυραννάς
𝄆 Κι ίσως μου χάρισες αυτή την ταμπακιέρα
Για να μου γίνει και το κάπνισμα βραχνάς 𝄇

𝄆 Περνούσα και σ' αντίκριζα ψηλά στα παραθύρια 𝄇
𝄆 Και τότες πια καμάρωνα τα δυο σου μαύρα φρύδια 𝄇

𝄆 Επήγες σ' άλλη γειτονιά κι εγώ τρελός γυρίζω 𝄇
𝄆 Με παίρνει το παράπονο κι ανώφελα δακρύζω 𝄇

𝄆 Που να ζητήσω να σε βρω στη γη στην οικουμένη 𝄇
𝄆 Σαν έφυγες και μ' άφησες με την καρδιά καμένη 𝄇

𝄆 Ξενοίκιασε το σπίτι σου κι έλα στη γειτονιά σου 𝄇
𝄆 Όπως και πριν να σε θωρώ απ' τα παράθυρα σου 𝄇

Τα νιάτα τα μπερμπάντικα, γλέντα τα στον καιρό τους
Γιατί η μπαμπέσα η ζωή θα κάψει τον ανθό τους

Τα μπερμπάντικα τα νιάτα, γλέντησε τα στα γεμάτα

Τώρα που καις σαν τη φωτιά, τώρα που έχεις ρέντα
Μεσάνυχτα και χαραυγές με την ψυχή σου γλέντα

Τα μπερμπάντικα τα νιάτα, γλέντησε τα στα γεμάτα

Τα νιάτα τα μπερμπάντικα, να μην τα χαραμίσεις
Όσο μπορέσεις έξυπνα μποέμικα να ζήσεις

Τα μπερμπάντικα τα νιάτα, γλέντησε τα στα γεμάτα

Τρεχαντηράκι με τα πανιά σου, που ταξιδεύεις γιαλό γιαλό
𝄆 Πάρε κι εμένα τώρα που φεύγεις, ταξιδιώτης είμαι κι εγώ 𝄇

Δεν έχω ναύλα για να πληρώσω, ξενιτεμένο είμαι παιδί
𝄆 Κι έχω μια μάνα που περιμένει, ώρα την ώρα για να με δει 𝄇

Κι αν δεν με πάρεις, καλό ταξίδι κι εγώ ας μείνω στην ξενιτιά
𝄆 Μόνο στη δόλια αυτή μου μάνα, πες χαιρετίσματα πολλά πολλά 𝄇

𝄆 Τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε 𝄇
𝄆 Πάλι μεθυσμένος είσαι με φωνάζουνε 𝄇

𝄆 Σαν μεθώ πέφτω κάτω και λασπώνομαι 𝄇
𝄆 Βάζω μπρος τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι 𝄇

𝄆 Όλο ούζο, ούζο, ούζο το βαρέθηκα 𝄇
𝄆 Φέρτε μου ένα κονιακάκι που τ' ορέχτηκα 𝄇

Εισαγωγή & αυτοσχεδιασμός & εισαγωγή

𝄆 Όλο ούζο, ούζο, ούζο το βαρέθηκα 𝄇
Φέρτε μου ένα κονιακάκι που τ' ορέχτηκα
Δώστε μου κι ένα κρασάκι, πως τ' ορέχτηκα

Μέρα τη μέρα πείσματα χειρότερα μου κάνεις
𝄆 Πες μου τι θες και τι ζητάς, και σε μπελά με βάνεις 𝄇

Τα πείσματα σου τα κουτά κακιά και πεισματάρα
𝄆 Με κάναν και συνήθισα, και μήτε δίνω δυάρα 𝄇

Βαρέθηκα να σε ρωτώ και πάλι να υποφέρω
𝄆 Κι άμα χρωστάς της Μιχαλούς, πες μου το να το ξέρω 𝄇

Άσε το πείσμα το πολύ και δεν σου πάει στο λέω
𝄆 Μη θες όταν εσύ γελάς, για χάρη σου να κλαίω 𝄇

Μαζί με σένα πέρασα τα πιο καλά μου χρόνια
𝄆 Κι έλπιζα η αγάπη μας πως θα κρατήσει αιώνια 𝄇

Και να που όλα τέλειωσαν και μια ζωή γκρεμίζει
𝄆 Έτσι 'ναι όλα μάταια στη σφαίρα που γυρίζει 𝄇

Παντοτινά χωρίζουμε, με πόνο στην καρδιά μας
𝄆 Ήταν καπνός και σκόρπισαν τα τόσα όνειρά μας 𝄇

Πρέπει τώρα πια ν' αφήσεις τις μουρμούρες
Σαν μαγκιόρισσα που είσαι κάτσε σκέψου
𝄆 Για να βάλουμε τα πράματα στη θέση τους
Μη γκρινιάζεις, μη φωνάζεις, λογικέψου 𝄇

Αν δεν πάψεις πια τις τρέλες σου τις τόσες
Θα σ' αφήσω σου το λέγω να το ξέρεις
𝄆 Κι αν δεν βάλουμε τα πράματα στη θέση τους
Σύ θα κλαις, θα ξενυχτάς, θα υποφέρεις 𝄇

Δεν αντέχω πια την γκρίνια σου μικρή μου
Όλο να μου λες τα ίδια και τα ίδια
𝄆 Πρέπει πια να μπουν τα πράματα στη θέση τους
Να κυλήσει η ζωή μας με παιχνίδια 𝄇

Ξέχνα τις τρέλες τις παλιές, και πάψε λόγια να μου λες
𝄆 Τα σπάω και πληρώνω χωρίς κακό σκοπό
Και δεν το μετανιώνω, γιατί δεν σ' αγαπώ 𝄇

Μπουζούκια παίξτε μου γλυκά, θα σας πληρώσω ακριβά
𝄆 Το κέφι μου απόψε δεν έχει τελειωμό
Και φούρνος μην καπνίσει, γιατί δεν σ' αγαπώ 𝄇

Πρέπει να ζούμε χωριστά, αυτά σου τα 'κανα γνωστά
𝄆 Για πάρτη του καθένας, χωρίς κακό σκοπό
Στο σπίτι μου θα πάω, γιατί δεν σ' αγαπώ 𝄇

𝄆 Απ' την Πόλη ήρθε μια προχτές κι έκαψε πολλές καρδιές 𝄇
𝄆 Έτσι έκαψε κι εμένα, αχ και στάζει η καρδιά μου αίμα 𝄇

Τα ματάκια της, τα φρυδάκια της, τα σγουρά μαλλάκια της
𝄆 Μ' έχουν κάψει την καρδιά μου και δεν βρίσκω πια τη γιατρειά μου 𝄇

𝄆 Αχ, Πολίτισσα Ταταυλιανή, ντερμπεντέρισσα μελαχρινή 𝄇
𝄆 Θέλω ταίρι να σε κάνω και μαζί σου, φως μου, να πεθάνω 𝄇

Τα ματάκια της, τα φρυδάκια της, τα σγουρά μαλλάκια της
𝄆 Μ' έχουν κάψει την καρδιά μου και δεν βρίσκω πια τη γιατρειά μου 𝄇

Δεν μπορώ να μάθω για τα δυο ματάκια σου
Γιατί δεν τα βλέπω στα παραθυράκια σου

Θέλουν να με τυραννούνε, και να με παιδεύουνε
Τα τσαχπίνικα σου μάτια, άλλον θα λατρεύουνε

Τι σου έχω κάνει και δεν θες μικρούλα μου
Να τα δω λιγάκι που πονά η καρδούλα μου

Θέλουν να με τυραννούνε, και να με παιδεύουνε
Τα τσαχπίνικα σου μάτια, άλλον θα λατρεύουνε

Άλλαξε τη γνώμη για να παρηγορηθώ
Με τα δυο σου μάτια κοίταξε με πριν χαθώ

Έλα μες στην αγκαλιά μου όπως πρώτα να χαρώ
Να φιλήσω τα ματάκια που τρελά τα λαχταρώ

Μελωδία

Θέλουν να με τυραννούνε, και να με παιδεύουνε
Τα τσαχπίνικα σου μάτια, άλλον θα λατρεύουνε

Τι σας νοιάζει, πως και που τα οικονομάω
Κι αν τα βράδια μέχρι φράγκο τα μασάω
Μου αρέσει κάθε βράδυ να γλεντάω
𝄆 Στο κάτω-κάτω της γραφής, τα φράγκα μου χαλάω 𝄇

Όσο έχω μες στον κόσμο την υγειά μου
Και το σπλάχνο π' αγαπώ είναι κοντά μου
Θα τα πίνω, θα γλεντώ, θα τραγουδάω
𝄆 Στο κάτω-κάτω της γραφής, τα φράγκα μου χαλάω 𝄇

Τι σας νοιάζει, αν ποτέ μου δεν ρεστάρω
Τι σας μέλλει από που και πως ρεφάρω
Κι αν γλεντάω και χορεύω και τα σπάω
𝄆 Στο κάτω-κάτω της γραφής τα φράγκα μου χαλάω 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Πως να στο πω μικρούλα μου τον πόνο δεν αντέχω
𝄆 Μπροστά στα μαύρα μάτια σου, τα χάνω σαν σε βλέπω 𝄇

Τα μαγεμένα μάτια σου ραΐζουν την καρδιά μου
𝄆 Τα κόκκινα χειλάκια σου, καίνε τα σωθικά μου 𝄇

Μα τι τα θέλω όλ' αυτά για μένα είναι χαμένα
𝄆 Δεν ξέρω πώς μπερδεύτηκα, μικρούλα μου μ' εσένα 𝄇

Για σκέψου πιο καλύτερα μικρή μου μαυρομάτα
𝄆 Άδικα μου πικραίνεσαι, και γίνομαι κομμάτια 𝄇

Τα ωραία σου ματάκια με τυλίξανε
Και μ' ανάψανε φωτιά
𝄆 Κι από τότε πια μικρό μου
Μου σκλαβώσαν την καρδιά 𝄇

Τα γλυκά σου τα χειλάκια με μεθύσανε
Και μου πήραν το μυαλό
𝄆 Κι έχω τώρα πια το νου μου
Στα χειλάκια π' αγαπώ 𝄇

Ντύνεσαι σαν νά 'σαι κούκλα με ξελόγιασες
Και σ' αγάπησα πολύ
𝄆 Λαχταρώ την αγκαλιά σου
Κι ένα μόνο σου φιλί 𝄇

Τα ξανθά σου τα μαλλάκια με πειράζουνε
Και μου κάψαν τη καρδιά
𝄆 Και δεν ξέρω τι να κάμω
Για να βρω παρηγοριά 𝄇

𝄆 Είμαι φίνος μάγκας, πρώτος τεκετζής 𝄇
𝄆 Είμαι και μαγκιόρος, έξτρα μπαρμπουτζής 𝄇

𝄆 Αργιλέ φουμάρω με τη γκόμενα 𝄇
𝄆 Κι οποιανού χρωστούσα, του τ' απόμεινα 𝄇

𝄆 Όλοι με φωνάζουν μπαρμπουτζή καλό 𝄇
𝄆 Γιατί έχω κορόιδα και τους τα κολλώ 𝄇

𝄆 Όταν είμαι σώτος με πολλά ψιλά 𝄇
𝄆 Όλη η κοινωνία με τα εμέ γλεντά 𝄇

𝄆 Κι όταν είμαι τέρτσος, παναΐτσα μου 𝄇
𝄆 Βρίσκει τον μπελά της η μανίτσα μου 𝄇

𝄆 Μου τα πήραν όλα μου κι άδειασα τη σακούλα μου 𝄇
𝄆 Μου τα πήραν πάλι απόψε στο μπαρμπούτι και στην πόκα 𝄇
Θα τα βάλω όλα πόστα, κάθισε κοντά μου απόψε
Τελικά για να ρεφάρω, σκαρπινάκια να σου πάρω

𝄆 Χθες το βράδυ τά 'παιξα, κούκλα μου, και τά 'χασα 𝄇
𝄆 Τώρα απόψε θα κερδίσω, για να πάω να σε γλεντήσω 𝄇
Θα σε πάω στην Αθήνα, να μεθύσεις με ρετσίνα
Στην ταβέρνα του Λαΐνη, Παναγιά μου τι θα γίνει

𝄆 Μάγκα μας τη σκάσανε, πολιτσμάνοι φτάσανε 𝄇
𝄆 Θα μας πάρουνε τα ζάρια, θα μας κάνουνε ζαράρια 𝄇
Έλα δίπλα μου και κάτσε, κούκλα μου, και μη φοβάσαι
Και τα ζάρια δεν τα δίνω και το αίμα μου το χύνω

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Όποιος αγάπησε πολλές γυναίκες έχει κλάψει
𝄆 Του 'καναν μαύρη τη ζωή, τη γούνα του 'χουν κάψει 𝄇

Μου κάψανε κι εμένανε τη δόλια την καρδιά μου
𝄆 Και τώρα μόνο το κρασί είναι παρηγοριά μου 𝄇

Τώρα το πήρα απόφαση να μην ξαναγαπήσω
𝄆 Τα μάτια όμως π' αγαπώ πώς να τα λησμονήσω 𝄇

𝄆 Απόψε Καρμεντσίτα μου, μπαρκάρω απ' τον Περαία
Και στη Σεβίλλη έρχομαι, να κάνομε παρέα 𝄇 (Σ)

𝄆 Γλυκιά μου Κάρμεν έρχομαι, κοντά να γνωριστούμε
Και δίχως άλλο κούκλα μου, ταιράκια θα γενούμε 𝄇 (Σ)

𝄆 Θα δεις μπουζούκι να σταθείς με ανοιχτό το στόμα
Που θα ξεχάσεις, ξέρε το, και τον Χερέδια ακόμα 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι από τον ταύρο, μάθε το, δεν θά 'χω αβαρία
Γιατί έξι χρόνια έκανα χασάπης στα σφαγεία 𝄇 (Σ)

Σαν αρχινάς τη μηχανή, κουκλίτσα μου, και πάλι με δουλεύεις
𝄆 Μπροστά μου λες πως μ' αγαπάς, κουκλίτσα μου, και πίσω κοροϊδεύεις 𝄇

Εχτές ακόμα μού 'λεγες, κουκλίτσα μου, για μένανε πως λιώνεις
𝄆 Και σήμερα μου είπανε, κουκλίτσα μου, με άλλον ανταμώνεις 𝄇

Τις μηχανές παράτα τες, μικρούλα μου, και δεν περνούν σε μένα
𝄆 Το πόσο αξίζεις τό 'μαθα, μικρούλα μου, δεν κάνεις πια για μένα 𝄇

Αχ, κόσμε που εξέχασες, μικρούλα μου, το τι θα πει αλήθεια
𝄆 Πάντα το ψέμα να σκορπάς, μικρούλα μου, το πήρες για συνήθεια 𝄇

Για μας ο κόσμος τι θα πει, αυτό μη σε πειράζει
Εμείς απεφασίσαμε να γίνουμε ζευγάρι
Για μας ο κόσμος τι θα πει, αυτό μη σε πειράζει

Την Κυριακή το δειλινό, εμείς θα παντρευτούμε
Θα πάψουνε οι στεναγμοί και ήσυχοι θα ζούμε
Την Κυριακή το δειλινό, εμείς θα παντρευτούμε

Αυτό συμβαίνει ταχτικά, σ' αυτήν την κοινωνία
Μες την αγάπη πάντοτε υπάρχει αντιζηλία
Αυτό συμβαίνει ταχτικά, σ' αυτήν την κοινωνία

Μονάχος μες στην καταχνιά, σαν το στοιχειό στην ερημιά
𝄆 Φεύγω δυστυχής και πλάνος, της αγάπης ο ζητιάνος 𝄇

Με δέρνουν όλοι οι καιροί, είναι το χτύπημα βαρύ
𝄆 Πως θ' αντέξω απελπισμένος κι από σένα προδομένος 𝄇

Δεν έχω ελπίδα πια καμιά, μοιάζω σπασμένη καλαμιά
𝄆 Ποιος πονεί στον κόσμο επάνω, μιας αγάπης τον ζητιάνο 𝄇

Απ' το στενό σοκάκι σου, σιγά, περνώ, διαβαίνω
𝄆 Μου 'πες πως θά 'ρθεις να με βρεις, ωωω
Γι' αυτό σε περιμένω 𝄇

Στο ξεροβόρι στέκουμαι, μα που να ξεμυτίσεις
𝄆 Μήπως και το 'βαλες στο νου, ωωω
Για να με ξενυχτήσεις 𝄇

Της γειτονιάς σου τα παιδιά, τα κακομαθημένα
𝄆 Μ' έχουνε ρίξει στο γαζί, ωωω
Που περιμένω εσένα 𝄇

𝄆 Σ' αγαπώ και σε λατρεύω μα εσύ με τυραννείς
Την καρδιά μου που χτυπάει τίκι-τακ δεν την πονείς 𝄇 (Σ)
Σ' αγαπώ και σε λατρεύω μα εσύ με τυραννείς

𝄆 Όταν στο ζητώ θυμώνεις το γλυκό σου το φιλί
Τίκι-τακ τότε αρχίζει και χτυπάει πιο πολύ 𝄇 (Σ)
Όταν στο ζητώ θυμώνεις το γλυκό σου το φιλί

𝄆 Να το πάρω δεν μ' αφήνεις που χτυπάει δυνατά
Ολοένα η καρδιά μου τίκι-τακ δεν σταματά 𝄇 (Σ)
Να το πάρω δεν μ' αφήνεις που χτυπάει δυνατά

𝄆 Αφού ξέρεις που υποφέρω τόσο και το λαχταρώ
Δώσ' μου το για να μου πάψει το τικ-τακ και να χαρώ 𝄇 (Σ)
Αφού ξέρεις που υποφέρω τόσο και το λαχταρώ

Γιατί ρωτάτε να σας πω, αφού σας είναι πια γνωστό
𝄆 Όταν συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε
Πίνουν οι μάγκες αργιλέ 𝄇

Με τη σειρά μου θα τον πιω, τώρα τις τσίλιες μου κρατώ
𝄆 Αυτοί τον πίνουνε κι εγώ σφυρίζω
Της μαστούρας το σκοπό 𝄇

Τριγύρω όλοι στις φωτιές, και βόλτα φέρνει ο αργιλές
𝄆 Μ' ένα κελάηδημα το ίδιο πάντα
Της μαστούρας το σκοπό 𝄇

Πάντα στη ζωή σου να προσέχεις
Για γυναίκα μη σου καίγεται καρφί
Κι αν με κάποια θα τα μπλέξεις
Να σκεφτείς πως θα ξεμπλέξεις
Μη σε στείλει κάποια μέρα φυλακή

Της μπαμπέσας το γλυκό φιλί
Θα σε δικάσει να γυρνάς ως το πρωί
Μην την πιστεύεις την πλανεύτρα την τρελή
Της μπαμπέσας το γλυκό φιλί
Θα σε πικράνει θα σε κάνει δυστυχή
Γκρεμοτσακίσου πες της φύγε να χαθείς

Δεχόμουνα και πίστευα στα λόγια
Με μεθύσαν τα φιλιά της πονηρής
Έλα μού 'λεγε λυπήσου
Γείρε και γλυκοκοιμήσου
Θα πεθάνω μη μ' αφήνεις μοναχή

Επωδός & Εισαγωγή & Επωδός

Μ' ένα ψεύτικο φιλί στο στόμα
Σε ξεγέλασ' η μπαμπέσα μια βραδιά
𝄆 Και δεν μπορείς τόσο καιρό ακόμα
Για να ξεχάσεις της μπαμπέσας το φιλί 𝄇

Η μπαμπέσα θέλει να γλεντήσει
Κι όποιον λάχει αγκαλιάζει και φιλά
𝄆 Έτσι που λες κι εσένα είχε μεθύσει
Με το αξέχαστο μπαμπέσικο φιλί 𝄇

Η μπαμπέσα γνώμη δεν αλλάζει
Τι τα θες, τι τα γυρεύεις τώρα πια
𝄆 Μια και γι' αυτήν το δάκρυ σου σταλάζει
Ας γίνει η θάλασσα να πνίξει την τρελή 𝄇

𝄆 Η Άννα ήταν η πιο όμορφη, μέσα στη γειτονιά της 𝄇
𝄆 Μα οι μάγκες της το βγάλανε, κρυφά από τη μαμά της 𝄇

Της το βγάλανε, της το βγάλανε
𝄆 Της Άννας τ' όνομα της κρυφά από τη
και τό 'μαθε η μαμά της 𝄇

Με μάγκες εγουστάριζε, να παίρνει τον καφέ της
Γι' αυτό και της το βγάλανε, μια νύχτα στον μπαχτσέ της

Της το βγάλανε, της το βγάλανε
𝄆 Της Άννας τ' όνομα της κρυφά από τη
και τό 'μαθε η μαμά της 𝄇

Άννα δεν το κανες καλά, μέσα στη γειτονιά σου
Και πήγες και στο βγάλανε, κρυφά από τη μαμά σου

Της το βγάλανε, της το βγάλανε
𝄆 Της Άννας τ' όνομα της κρυφά από τη
και τό 'μαθε η μαμά της 𝄇

Της τριανταφυλλιάς τα φύλλα 𝄆 θα τα κάνω φορεσιά 𝄇
𝄆 Θα τα βάλω να περάσω, να σου κάψω την καρδιά 𝄇

Της τριανταφυλλιάς τα φύλλα 𝄆 μόνο εγώ θα τα φορώ 𝄇
𝄆 Για να κάψω την καρδιά σου, από 'μπρος όταν περνώ 𝄇

Πάντα θα σε βασανίζω 𝄆 με αυτήν την φορεσιά 𝄇
𝄆 Να σε κάμω να χτικιάσεις, να μη βρίσκεις γιατρειά 𝄇

Τι έχεις και δεν μου μιλάς, δεν με κοιτάζεις
Και με καημό, μικρούλα μου, αναστενάζεις
𝄆 Για πες μου τι σου είπανε πάλι για μένα
Κι είναι τα μάτια σου με δάκρυα βρεγμένα 𝄇

Το μάθανε πως σ' αγαπώ και υποφέρουν
Οι φιλενάδες σου, μικρή μου, μας ζηλεύουν
𝄆 Μην τις πιστεύεις, μην ακούς ό,τι σου λένε
Δεν θέλω τα ματάκια σου για με να κλαίνε 𝄇

Σε αγαπώ για σένα, χάνουμαι και λιώνω
Όταν σε βλέπω πάντοτε σε καμαρώνω
𝄆 Πάντα δική μου θά 'σαι, πια μη συλλογιέσαι
Και μην ακούς το τι σου λένε και γελιέσαι 𝄇

Τι θα γίνω εγώ χωρίς εσένα, είναι πια τα νιάτα μου χαμένα
Και για το χατίρι σου, μπρος στο παραθύρι σου
Νύχτες ξημερώνουμαι και κλαίω
Και για το χατίρι σου μπρος στο παραθύρι σου
Τραγουδώντας τον καημό μου λέω

Όλοι με γελούν που σε λατρεύω, ό,τι και αν μου πουν δεν τους πιστεύω
Κι όμως μ' απαρνήθηκες και δεν με λυπήθηκες
Δεν σου καίγεται καρφί για μένα
Μ' όλους ερωτεύεσαι και δεν συμμαζεύεσαι
Τι θα γίνω εγώ χωρίς εσένα

Τι πιοτό με κέρασες κυρά μου, και μου έχεις πάρει την καρδιά μου
Φταίνε τα γινάτια σου, τα γλυκά τα μάτια σου
Και τα χείλη σου τα φλογισμένα
Φταίνε τα γινάτια σου, τα γλυκά τα μάτια σου
Τι θα γίνω εγώ χωρίς εσένα

Εισαγωγή & μελωδία

Φταίνε τα γινάτια σου, τα γλυκά τα μάτια σου
Και τα χείλη σου τα φλογισμένα
Φταίνε τα γινάτια σου, τα γλυκά τα μάτια σου
Τι θα γίνω εγώ χωρίς εσένα

Πάλι θά 'ρθω μες στη γειτονιά σου
Μοναχά γι' αυτή την απονιά σου
Πως μ' έχεις μπερδέψει δεν το ξέρω
Αχ, για σένα πάντα υποφέρω

Πες μου γιατί θες να με παιδεύεις
Κι αφορμή για λόγια μου γυρεύεις
Τι ζητάς, τι θέλεις, θα το κάνω
Πες μου το, θα τό 'χεις κι ας πεθάνω

Μ' έκανες και σαν τρελός γυρίζω
Και κανέναν φίλο δεν γνωρίζω
Κάθε βράδυ μες στη γειτονιά σου
Ξημερώνω για την απονιά σου

Για σκέψου λίγο άνθρωπε τι θέλεις που γεννιέσαι
𝄆 Αφού στον κόσμο έρχεσαι, να κλαις, να τυραννιέσαι 𝄇

Σ' αυτήν την ψεύτικη ζωή, φαρμάκια πάντα πίνεις
𝄆 Και μια βραδιά τα μάτια σου παντοτινά τα κλείνεις 𝄇

Σ' αυτόν τον κόσμο τίποτα δεν έχεις να κερδίσεις
𝄆 Κι ως τη στερνή σου τη στιγμή, με βάσανα θα ζήσεις 𝄇

Μια τέτοια άχαρη ζωή γεμάτη πόνο, λύπη
𝄆 Καλύτερα χίλιες φορές θα ήτανε να λείπει 𝄇

Τι μάγια πες μου σ' έχουνε ποτίσει
Και μ' έχεις πια για πάντα λησμονήσει
𝄆 Κι από έναν έρωτα τόσο μεγάλο
Μας μένει λίγη στάχτη τίποτα άλλο 𝄇

Και όμως για φαντάσου τόσα χρόνια
Αγάπη μού 'χεις δείξει και συμπόνια
𝄆 Γι' αυτό και με το νου μου τό 'χα βάλει
Πως πάμε στης αγάπης το λιμάνι 𝄇

Γκρεμίσαν τα παλάτια που 'χα κτίσει
Και έχουν οι ελπίδες μου πια σβήσει
𝄆 Και μένει από έναν έρωτα μεγάλο
Η στάχτη απ' το τσιγάρο τίποτα άλλο 𝄇

Μελωδία

𝄆 Και μένει από έναν έρωτα μεγάλο
Η στάχτη απ' το τσιγάρο τίποτα άλλο 𝄇

Πως θέλεις πια να σου μιλώ, και να σε αγαπάω
𝄆 Αφού με βάζεις σε καημούς, όπου κι αν θα σε πάω 𝄇

Στο Φάληρο γλεντούσαμε, κρυφά χαμογελούσες
𝄆 Κι εμένανε κουβέντιαζες και άλλονε κοιτούσες 𝄇

Και στον Πειραία μια βραδιά, μού 'καψες την καρδιά μου
𝄆 Μ' ένα ναυτάκι τά 'μπλεξες, του μίλαγες μπροστά μου 𝄇

Δεν τα ξεχνώ, τι μού 'κανες, πια δεν θα με γελάσεις
𝄆 Με άλλονε για κοίταξε, βρε ψεύτρα, να τα φτιάξεις 𝄇

Το 'χω ρίξει στο ξενύχτι, μια και μ' άφησες τρελή
𝄆 Ξαναρχίζω πάλι μόνος, το παλιό μου το βιολί 𝄇

Τι μπελάς το γυναικείο φύλο κι ο Αδάμ την έπαθε απ' το μήλο
Που να βρεις, στον ντουνιά, μια γυναίκα με καρδιά
Σαν γάτες είναι πονηρές, ζηλιάρες και κακές

Τις λατρεύουμε κι εκείνες με τον πόνο μας γελούν
𝄆 Σαν μπεγλέρια πια μας παίζουν, ώσπου να μας βαρεθούν 𝄇

Τι μπελάς το γυναικείο φύλο κι ο Αδάμ την έπαθε απ' το μήλο
Που να βρεις, στον ντουνιά, μια γυναίκα με καρδιά
Σαν γάτες είναι πονηρές, ζηλιάρες και κακές

Άμα έχεις πορτοφόλα, τι τη θέλεις την καρδιά
𝄆 Χάδια έχεις και να παίρνεις, κάθε βράδυ κι από μια 𝄇

Τι μπελάς το γυναικείο φύλο κι ο Αδάμ την έπαθε απ' το μήλο
Που να βρεις, στον ντουνιά, μια γυναίκα με καρδιά
Σαν γάτες είναι πονηρές, ζηλιάρες και κακές

Πάνε δυο χρόνια που σε λατρεύω
Μα εσύ μου φέρνεσαι σαν τον εχθρό
𝄆 Δεν είν' ζωή αυτή με σε που κάνω
Μα τι να κάνω που σ' αγαπώ 𝄇

Κι αν σου εμπιστεύτηκα κάθε δικό μου
Δεν πάω με πλάνο, ποτέ σκοπό
𝄆 Δεν περιμένω εγώ καλό από σένα
Μα τι να κάνω που σ' αγαπώ 𝄇

Αν δεν σ' αγάπαγα, δεν σε πονούσα
Αν δεν σου χάριζα, ό,τι είχα αγνό
𝄆 Θα σε κανόνιζα εγώ πως ξέρω
Μα τι να κάνω που σ' αγαπώ 𝄇

Τι να σε κάνω αφού πια δεν σ' αγαπώ
Τώρα που ήρθες έχει κλείσει η καρδιά μου
𝄆 Πηγαίνω μ' άλλες και τα πίνω και γλεντώ
Έχουν στερέψει τα παλιά τα δάκρυα μου 𝄇

Όταν σ' αγάπαγα με παίδευες εσύ
Και για τον πόνο τον δικό μου αδιαφορούσες
𝄆 Τώρα το έριξα στις τρέλες, στο κρασί
Κι ενώ πονάς εγώ γελώ, όπως γελούσες 𝄇

Τι να σε κάνω αφού πια δεν σ' αγαπώ
Χάσε για μένα, σου το λέω, κάθε ελπίδα
𝄆 Τώρα σαν όλες τις γυναίκες σε κοιτώ
Και δεν θυμάμαι που σε ξέρω, που σε είδα 𝄇

Μοβόρο πάντοτε με λες, γιατί γελάω όταν κλαις
Να ξέρεις τι συμβαίνει, το κλάμα σ' ομορφαίνει

Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις
Το δάκρυ σαν διαμάντι αργοκυλάει
𝄆 Αγάπη μου, τι όμορφα που κλαις
Ακόμα λίγο κλάψε και σου πάει 𝄇

Ξανά σε πρόσεξα κι εχτές, την ώρα π' άρχισες να κλαις
Μα ήσουνα, βρε φως μου, η πιο όμορφη του κόσμου

Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις
Το δάκρυ σαν διαμάντι αργοκυλάει
𝄆 Αγάπη μου, τι όμορφα που κλαις
Ακόμα λίγο κλάψε και σου πάει 𝄇

Μοβόρο μη με ξαναπείς και την αλήθεια αν θες να δεις
Κοιτάξου στον καθρέφτη, δεν θα με βγάλεις ψεύτη

Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις
Το δάκρυ σαν διαμάντι αργοκυλάει
𝄆 Αγάπη μου, τι όμορφα που κλαις
Ακόμα λίγο κλάψε και σου πάει 𝄇

𝄆 Τι σε μέλει εσένανε από που είμαι εγώ 𝄇
𝄆 Απ' το Καρατάσι φως μου ή απ' το Κορδελιό 𝄇

Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
Από ποιο χωριό είμ' εγώ αφού δεν μ' αγαπάς

𝄆 Απ' τον τόπο που είμ' εγώ ξεύρουν ν' αγαπούν 𝄇
𝄆 Ξεύρουν τον καημό να κρύβουν, ξεύρουν να γλεντούν 𝄇

Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
Από ποιο χωριό είμ' εγώ αφού δεν μ' αγαπάς

𝄆 Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς 𝄇
𝄆 Αφού δεν με λυπάσαι, φως μου, και με τυραννάς 𝄇

Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
Από ποιο χωριό είμ' εγώ αφού δεν μ' αγαπάς

𝄆 Απ' τη Σμύρνη έρχομαι να βρω παρηγοριά 𝄇
𝄆 Να βρω μες στην Αθήνα μας αγάπη κι αγκαλιά 𝄇

Τι σε μέλει εσένανε κι όλο με ρωτάς
Από ποιο χωριό είμ' εγώ αφού δεν μ' αγαπάς

Αφού πια δεν με γουστάρεις κι άλλην λες πως αγαπάς
Τις φιγούρες σου παράτα και για μένα μη ρωτάς

Τι σε νοιάζει, τι σε νοιάζει, αν το πίνω το ρημάδι
Τι σε νοιάζει, τι σε νοιάζει, αν πεθάνω κάποιο βράδυ

Μια και μ' έχεις παρατήσει, τι σε μέλει πως περνώ
Τι σε μέλει αν ξενυχτάω, αν τα πίνω και μεθώ

Τι σε νοιάζει, τι σε νοιάζει, αν το πίνω το ρημάδι
Τι σε νοιάζει, τι σε νοιάζει, αν πεθάνω κάποιο βράδυ

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα
Ας καθαρίσουμε μιαν ώρα αρχύτερα
Του χωρισμού μας έφτασε η ώρα
𝄆 Μπορεί και για τους δυο νά 'ναι καλύτερα
Ας καθαρίσουμε μιαν ώρα αρχύτερα 𝄇

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα
Κι αν περιμένουμε τι θα κερδίσουμε
Αφού η γκρίνια ξέσπασε σαν μπόρα
𝄆 Στον δρόμο αυτό κι οι δυο θα δυστυχήσουμε
Κι αν περιμένουμε τι θα κερδίσουμε 𝄇

Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα
Αφού δεν γίνεται μαζί να ζήσουμε
Κι αφού μας πήρε πια η κατηφόρα
𝄆 Καλύτερα από τώρα να χωρίσουμε
Αφού δεν γίνεται μαζί να ζήσουμε 𝄇

Τι σου φταίω, γιατί με διώχνεις και με παίρνει το μεράκι
𝄆 Μη θες για σένα να πίνω εγώ φαρμάκι
Γιατί με διώχνεις αφού σε αγαπώ 𝄇

Τόσα χρόνια, μέσα απ' της μάνας μου την αγκαλιά προσμένω
𝄆 Με την ελπίδα η δόλια περιμένω
Σαν αρρεβώνα το λόγο σου κρατώ 𝄇

Απ' τα τόσα, που μού 'χεις τάξει για θυμήσου βρε προδότη
𝄆 Τώρα με διώχνεις παλιοχασισοπότη
Θα σε ξεχάσω, όσο κι αν σ' αγαπώ 𝄇

Τι τη θέλεις να την πάρεις την τσιγγάνα
Τι γυρεύεις να την παντρευτείς
Αυτή που έκαψε παιδάκια, αυτή που έκλεισε σπιτάκια
Πρόσεξε να μην παρασυρθείς

Το τσιγγάνικο το αίμα την τρελαίνει
Ρίχνει μες στις φλέβες της φωτιά
Θα σου δοθεί θα σε προδώσει, και την καρδιά σου θα πληγώσει
Στάσου τώρα πριν καταστραφείς

Τι τη θέλεις να την πάρεις τη τσιγγάνα
Τι κι αν είναι όμορφη πολύ
Μπορεί να κλαίει να χτυπιέται, σε λίγο μ' άλλον θα τραβιέται
Άσ' τηνε να φύγει την τρελή

Τι τό 'θελα να μπλέξω, γυναίκα να διαλέξω στη ζωή
Όλα τα νιάτα μου να σβήσω, ό,τι κι αν είχα να πουλήσω
Για την καρδιά της, την πλανεύτρα, την τρελή

Και λόγια μαγεμένα, στο ψέμα βουτηγμένα, μου' λεγε
Με την πλανεύτρα τη ματιά της, τα κατεργάρικα φιλιά της
Σαν το φαρμάκι μες στο στόμα μού 'ριχνε

Και τώρα τριγυρίζω, δεν βλέπω, δεν γνωρίζω, σαν τρελός
Μες στις ταβέρνες κάθε βράδυ, να τραγουδώ μες στο σκοτάδι
Για τη γυναίκα, να μου φύγει ο καημός

Εισαγωγή & μελωδία

Όλα τα νιάτα μου να σβήσω, ό,τι κι αν είχα να πουλήσω
Για την καρδιά της, την πλανεύτρα, την τρελή

Στα χέρια σου δυο χρόνια όπου έχω μπερδευτεί
𝄆 Να μου λες πως θα πεθάνεις, έχω πλέον βαρεθεί 𝄇

Τι το λες και δεν το κάνεις, τι το λες θα σκοτωθείς
𝄆 Κάλλιο τό 'χω να πεθάνεις και να με ξεφορτωθείς 𝄇

Σε ξέρω είσαι ψεύτρα και γεμάτη πονηριές
𝄆 Όλο λες πως θα πεθάνεις κι όλο ψέματα το λες 𝄇

Τι το λες και δεν το κάνεις, τι το λες θα σκοτωθείς
𝄆 Κάλλιο τό 'χω να πεθάνεις και να με ξεφορτωθείς 𝄇

Που νά 'χα τέτοια τύχη να πεθάνεις στα σωστά
𝄆 Για να παντρευτώ μια άλλη νά 'χει και πολλά λεφτά 𝄇

Τι το λες και δεν το κάνεις, τι το λες θα σκοτωθείς
𝄆 Κάλλιο τό 'χω να πεθάνεις και να με ξεφορτωθείς 𝄇

Το βλέπεις πως γι' αγάπη σου στους δρόμους θα πεθάνω
𝄆 Αλίμονο μου, δεν μπορώ, κι αλλιώτικα να κάνω 𝄇

Κρυφό σαράκι στην καρδιά έχω για σένα βάλει
𝄆 Η ξενοιασιά μου χάθηκε, με δέρνει η παραζάλη 𝄇

Μες στης ταβέρνας το κρασί ζητώ να σε ξεχάσω
𝄆 Με τον πικρό σου τον καημό, τα νιάτα μου θα χάσω 𝄇

Παιδί, της μάγισσας παιδί, τι μάγια μού 'χεις ρίξει
𝄆 Να το σκεφτώ να σ' αρνηθώ κι ο νους μου πάει να φρίξει 𝄇

Κάποια μικρή μου έβαλε, μες στην καρδιά μαράζι
𝄆 Κλαίω και λιώνω από σεβντά, μα αυτό όμως δεν τη νοιάζει 𝄇

Καθημερνώς οδύρουμαι, και μαύρο δάκρυ χύνω
𝄆 Αρρώστησα και τώρα πια, δεν ξέρω τι θα γίνω 𝄇

Επήγα σ' όλους τους γιατρούς, να γιάνω τον καημό μου
𝄆 Κανένας όμως δεν μπορεί, να βρει το γιατρικό μου 𝄇

Τώρα θα πάρω τα βουνά, εκεί να βρω βοτάνι
𝄆 Τη λιγωμένη μου καρδιά, ίσως αυτό τη γιάνει 𝄇

Πάψε πια και μην το τραγουδάς, άσε τα παλιά λεγόμενα
Τώρα πια δεν γίνεται καβγάς, γιατί πάψαν τα δεδόμενα

𝄆 Το βρήκα, νάτο, πω, πω, μεράκι
Το ξακουσμένο κομπολογάκι 𝄇

Καθένα παιδί στη γειτονιά, το θυμάται, δεν το ξέχασε
Και ρωτάει όλον τον ντουνιά, ποιος το είχε και το έχασε

𝄆 Το βρήκα, νάτο, πω, πω, μεράκι
Το ξακουσμένο κομπολογάκι 𝄇

Τώρα ας το μάθει ο καθείς, μού 'χει φύγει το μεράκι μου
Κι έτσι ας μη λέμε στο εξής, το φτωχό κομπολογάκι μου

𝄆 Το βρήκα, νάτο, πω, πω, μεράκι
Το ξακουσμένο κομπολογάκι 𝄇

Μη με κάνεις και θυμώνω, απ' τις τρέλες τις πολλές
𝄆 Το γινάτι βγάζει μάτι, στο 'χω πει πολλές φορές 𝄇

Πρόσεξε και συμμορφώσου, σου το λέω για καλό
𝄆 Μου 'χεις φάει τη ζωή μου, θα μου στρίψει το μυαλό 𝄇

Σαν και σένα κατεργάρα, δεν ξανάειδα πουθενά
𝄆 Κι άλλη θά 'βρω ν' αγαπήσω, κι ούτε θα με δεις ξανά 𝄇

Δεν είμαι ο Γιώργος π' αγαπούσες μια φορά
Και στο στόμα με φιλούσες τόσο τρυφερά
𝄆 Τα βάσανά μας λέγαμε
Και κάπου-κάπου κλαίγαμε 𝄇 (Σ)

Τώρα της αγάπης μας το τζάκι είναι σβηστό
Και το φτωχικό μας σπίτι δεν είναι ζεστό
𝄆 Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου
Που μού 'λεγες τον πόνο σου 𝄇 (Σ)

Κι όμως για έναν άλλον το Γιωργάκι σου ξεχνάς
Και στο φτωχικό μας σπίτι δεν ξαναγυρνάς
𝄆 Έλα και είμαι μόνος μου
Να γιατρευτεί ο πόνος μου 𝄇 (Σ)

Βάλε κορδελίτσα στα μαλλιά σου
Στόλισε μικρή την ομορφιά σου
𝄆 Παιχνιδιάρα και ναζού να γίνεις
Και μαζί μου πάντα πια να μείνεις 𝄇

Πράσινο να βάλεις γελεκάκι
Και στο πόδι θαλασσί καλτσάκι
𝄆 Και γοβάκι κόκκινο, να τρίζει
Να το βλέπω και να με ζαλίζει 𝄇

Έλα να γυρίσουμε παρέα
Φάληρο, Αθήνα και Περαία
𝄆 Την αγάπη μας θε να ζηλεύουν
Και τον έρωτα σου θα γυρεύουν 𝄇

𝄆 Όταν είσαι μεθυσμένη τότε πιο πολύ 𝄇
𝄆 Σ' αγαπάω και το θέλω το γλυκό φιλί 𝄇

𝄆 Μου το δίνεις με ναζάκια και με πείσματα 𝄇
𝄆 Πέφτεις μες στην αγκαλιά μου με τσακίσματα 𝄇

𝄆 Εξηγιέσαι πολύ φίνα βρε μανούλα μου 𝄇
𝄆 Με τα κόλπα σου μου παίρνεις την καρδούλα μου 𝄇

𝄆 Έτσι θέλω να το πίνεις πάντα να μεθάς 𝄇
𝄆 Νά 'ρχεσαι στην αγκαλιά μου και να με φιλάς 𝄇

Όλοι σου' χουμε μεγάλη αδυναμία
Κάνεις πέντε και δεν κάνουμε καμία
𝄆 Σαν σε βλέπουμε μας φεύγει το μυαλό
Είσαι κούκλα μου το δέκα το καλό 𝄇

Νέοι γέροι μες στον δρόμο σε πειράζουν
Οι γυναίκες σε κοιτάν κι αναστενάζουν
𝄆 Κι όλοι κάνουμε για σένα τον τρελό
Είσαι κούκλα μου το δέκα το καλό 𝄇

Στης ζωής την κολιτσίνα ξεχωρίζεις
Τη χαρά μόλις σε δούμε μας χαρίζεις
𝄆 Για τα σένα δεν μας έμεινε ψιλό
Είσαι κούκλα μου το δέκα το καλό 𝄇

Μελωδία

𝄆 Για τα σένα δεν μας έμεινε ψιλό
Είσαι κούκλα μου το δέκα το καλό 𝄇

Το δικό σου το μαράζι θα με φάει
Πάει χαμένη η ζωή μου τώρα πάει
𝄆 Και με δίχως να ντραπώ, δώσε βάση τι θα πω
Νά 'χεις χάρη μάγκα που σε αγαπώ 𝄇

Από σένα στη ζωή μου υποφέρω
Θα γεράσω πριν την ώρα μου, το ξέρω
𝄆 Κι αν το θύμα είμαι εγώ, κι όλα σου τα συγχωρώ
Νά 'χεις χάρη μάγκα που σε αγαπώ 𝄇

Κάθε μέρα με το σπίτι μου μαλώνω
Τα δικά σου τα σπασμένα τα πληρώνω
𝄆 Κι αν στα χέρια σου εγώ, τόσα βάσανα τραβώ
Νά 'χεις χάρη μάγκα που σε αγαπώ 𝄇

Τόσα φαρμάκια στη ζωή μου έχω πιει
Όμως παράπονο δεν έκανα κανένα
Κι αναρωτιέμαι τι θα γίνει δηλαδή
Όταν θα πιω ένα φαρμάκι κι από σένα

Όταν μου φύγεις κι όταν σε χάσω
Θα βρω τον τρόπο να σε ξεχάσω

Μπορεί εσένα πιο πολύ να σ' αγαπώ
Μα όμως δεν μπορώ αλλιώτικα να κάνω
Κι έτσι μια μέρα για χατίρι σου θα πιω
Ένα ποτήρι με φαρμάκι παραπάνω

Όταν μου φύγεις κι όταν σε χάσω
Θα βρω τον τρόπο να σε ξεχάσω

Αύριο ίσως γέρνεις σ' άλλη αγκαλιά
Και όσα ζήσαμε μαζί να τα ξεχάσεις
Μα είμαι βέβαιη, βρε άπονη καρδιά
Κι αλλού το ίδιο το φαρμάκι θα κεράσεις

Όταν μου φύγεις κι όταν σε χάσω
Θα βρω τον τρόπο να σε ξεχάσω

Το δώρο που σου έκανα, μικρό μου, στ' όνομά σου
𝄆 Να το κρατήσεις μυστικό, να μην το ιδεί η μαμά σου 𝄇

Γιατί αν το ιδεί η μάνα σου, μπορεί να σε μαλώσει
𝄆 Κι όταν της πεις για μένανε, αμέσως θα θυμώσει 𝄇

Γι' αυτό σου λέω φύλαχ' το, μη τύχει και το δούνε
𝄆 Γιατί το ξέρω σπίτι σου πολύ πως με μισούνε 𝄇

Μονάχα κάνε υπομονή λίγο καιρό, μικρό μου
𝄆 Και θά 'ρθει η ώρα να χαρείς το δώρο το δικό μου 𝄇

Το καλοκαίρι τώρα γυρεύομε δροσιά
Κι ο κόσμος παίρνει φόρα στην ακροθαλασσιά
Αγόρια και κορίτσια σαν γλάροι να πετούν
Με χίλια δυο καπρίτσια στο κύμα να βουτούν

Ξαπλωμένοι βλέπεις χάμω, νέοι, γέροι, σαν τρελοί
Να κοιμούνται μες στην άμμο, με τη ζέστη την πολύ

Κοπέλες σαν το γάλα, νεράιδες πλουμιστές
Απ' την πολύ λιακάδα να γίνονται ψητές
Ποδάρια ξουρισμένα, ποδάρια μου ποτέ
Κορμιά καβουρντισμένα με γάμπες τριχωτές

Τρυφερές, γλυκές μικρούλες, κοριτσόπουλα τρελά
Σαν ψημένες γαλοπούλες να πετούν χωρίς φτερά

Και τότε βλέπομ' όλοι πως έχομ' ομορφιές
Μα έχουμε και χάλια που είναι για να κλαις
Σαν βλέπω να βουτάνε κι οι φώκιες οι γριές
Και γέροι με φαλάκρες, μουστάκια, και κοιλιές

Και αγόρια τα καημένα, σαν ορτύκια σουβλιστά
Σαν κοκόρια μαδημένα, σαν τρυγόνια ξυδιαστά

Η ομορφιά, η τσαχπινιά σου με μαγεύει
Το κατσαρό σου το μαλλί με ξετρελαίνει
Τα πονηρά σου μάτια όταν με κοιτάζουν
Με λιώνουν, με πληγώνουν, την καρδιά με σφάζουν
𝄆 Τι ήθελα εγώ να μπλέξω, να κακονυχτώ
Μέρα νύχτα για τα σένα, εγώ να λαχταρώ 𝄇

Πως λαχτάρησα τα δυο γλυκά σου μάτια
Όποιον κοιτάζουνε, τον κόβουν σαν διαμάντια
Πόσο γελάστηκα στα όμορφα σου κάλλη
Που δεν μπορώ να ξεμπλεχτώ, με πιάνει ζάλη
𝄆 Μια για πάντα θα στο πω πως δεν σε θέλω πια
Φεύγω και θα σε ξεχάσω μες στην ξενιτιά 𝄇

Το κόκκινο σου το γοβάκι, που ξετρελαίνει τα μυαλά
𝄆 Και σαν λωλός στη γειτονιά σου, γυρνώ για σε κάθε βραδιά 𝄇

Κόκκινα γοβάκια φορείς και τρίζουνε
𝄆 Και μένα την καρδιά μου την εραΐζουνε 𝄇

Όταν περνάς κάθε βραδάκι, γυρνάς με βλέπεις και γελάς
𝄆 Με σκέρτσο σέρνεις το γοβάκι, κι εμένανε με τυραννάς 𝄇

Κόκκινα γοβάκια φορείς και τρίζουνε
𝄆 Και μένα την καρδιά μου την εραΐζουνε 𝄇

Τα κόκκινα γοβάκια βγάλ' τα, γιατί μου καίουν την καρδιά
𝄆 Γαλάζια βάλε κι αν δεν έχεις, θα στ' αγοράσω μια βραδιά 𝄇

Γαλάζια παντοφλάκια φορείς και τρίζουνε
𝄆 Και μένα την καρδιά μου την εραΐζουνε 𝄇

Για κοίταξε βρε κόσμε κορίτσι που το έχω
Και τό 'χω να μη στάξει και μη βρέξει
𝄆 Για κοίταξε κορμάκι, στήθος περιστεράκι
Μέσα σε χίλιες δυο τό 'χω διαλέξει 𝄇

Κοίτα μαγκιά και νάζι και μια ματιά που σφάζει
Για κοίταξ' αδερφέ μου ένα μάτι
𝄆 Φρυδάκι σαν γαϊτάνι, που θύμα της σε κάνει
Ματιά που σαϊτιές είναι γεμάτη 𝄇

Για κοίταξε βρε πλάση και δώσε τώρα βάση
Αν έχω στο κορίτσι όξω πέσει
𝄆 Είναι στις χίλιες πρώτη και ρώτα και το Χιώτη
Θαρρείς και το λαχείο μού 'χει πέσει 𝄇

Το κορίτσι σου, κυρά μου, με τη μαύρη την ελιά
𝄆 Δεν βαστώ, πια δεν αντέχω, θα στο κλέψω μια βραδιά 𝄇

Θα στο πιάσω με το ζόρι, να του δώσω ένα φιλί
𝄆 Κι ας με πάνε να με κλείσουν χίλια χρόνια φυλακή 𝄇

Δεν μας λες τι το ταΐζεις κι έχει τόση ομορφιά
𝄆 Και θα μας τρελάνει όλους, με τα μάτια τα γλυκά 𝄇

Φταις κι εσύ, κυρά μου λίγο, που το παίρνεις ταχτικά
𝄆 Και στη γειτονιά το φέρνεις να μας καίει στην καρδιά 𝄇

Αργά αργά, βαριά βαριά, ακούω στο σκοτάδι
𝄆 Το κουρασμένο βήμα σου να σέρνεται
Κάθε βράδυ, κάθε βράδυ 𝄇

Καρδιοχτυπάς, παραμιλάς, μπρος το παράθυρο της
𝄆 Και με παράπονο πικρό της τραγουδάς
Τον σκοπό της, τον σκοπό της 𝄇

Σε παίρνουν τα χαράματα, ενώ αυτή κοιμάται
𝄆 Μην τυραννιέσαι άδικα και μην πονάς
Δεν λυπάται, δεν λυπάται 𝄇

Μπέκρο όλοι με φωνάζουν, θέλουν να διασκεδάζουν
𝄆 Μα εγώ ψιλή δεν δίνω, κι όπου βρίσκω θα τα πίνω 𝄇

Το κρασί 'ναι η ζωή μου, βάζει αίμα στο κορμί μου
Με δυο τάλιρα, παιδιά μου, κάνω μπόμπα την κοιλιά μου

Το μεθύσι είναι πλούτη, μέσα στη ζωή ετούτη
𝄆 Ντέρτι, χρέη δεν θυμάμαι κι έτσι ήσυχος κοιμάμαι 𝄇

Το κρασί 'ναι η ζωή μου, βάζει αίμα στο κορμί μου
Με δυο τάλιρα, παιδιά μου, κάνω μπόμπα την κοιλιά μου

Μπίρα, ουίσκι και σαμπάνιες δεν είναι για μας τους μάγκες
𝄆 Μόνο δυο έχουν τη χάρη, κοκορέτσι, κατοστάρι 𝄇

Το κρασί 'ναι η ζωή μου, βάζει αίμα στο κορμί μου
Με δυο τάλιρα, παιδιά μου, κάνω μπόμπα την κοιλιά μου

Στην Κοκκινιά εγύριζα, δυο χρόνια ξενυχτούσα
𝄆 Για μια τσαχπίνα έμορφη στις μπίρες και γλεντούσα 𝄇

Και ξαφνικά μού τό 'στριψε, πουλήθηκε με χρήμα
𝄆 Δεν τό 'ξερε η άσπλαχνη πως θα τη βρει το κρίμα 𝄇

Το κρίμα μου θα την ευρεί και θα την τυραννήσει
𝄆 Και δάκρυα απ' τα μάτια της θα τρέχουν σαν τη βρύση 𝄇

Μα τότε θά 'ναι πια αργά, όταν θα με ζητήσει
𝄆 Το τέλος της η άσπλαχνη, μόνη της θα θελήσει 𝄇

Εισαγωγή & επανάληψη τελευταίας στροφής

Είμαι τσιγάρο λαϊκό, αχ, κι εσύ γουστάρεις Άσσο
Μα πριν ανάψεις τη φωτιά, να πας έπρεπε πάσο
Αχ, να πας έπρεπε πάσο

Όταν χαρμάνης ήσουνα, αχ, με πάθος με ρουφούσες
Σε μένα βρήκες, μού 'λεγες, τη μάρκα που ζητούσες
Αχ, τη μάρκα που ζητούσες

Κι αν σου είμαι γόπα άχρηστη, αχ, μην πας να με πατήσεις
Μην έρθεις στα χαρμάνια σου, πάλι και με ζητήσεις
Αχ, πάλι και με ζητήσεις

Ναζιάρα σε φωνάζουνε, χαδιάρα όλοι σε λένε
𝄆 Όλου του κόσμου τα παιδιά, όλα για σένα κλαίνε 𝄇

Έχεις χειλάκια ρουμπινιά και δυο ματάκια μαύρα
𝄆 Μες στην καρδιά μου βάλανε του έρωτος τη λαύρα 𝄇

Το σκέρτσο σου το μαγικό κατάκαρδα με σφάζει
𝄆 Μικρή μου όταν με φιλάς, ξεχνώ κάθε μαράζι 𝄇

Είχα κι εγώ ένα μεράκι στην καρδιά μου
Κι από ντροπή το είχα πάντοτε κρυφό
Τη μπαμπεσιά όμως που μού 'κανες κυρά μου, ω-ω-ω-ω
Σε όλους τους φίλους μου θα κάτσω να το πω

Λίγα μπιζού και δυο στολίδια τιποτένια
Αυτά σε κάνανε για να με αρνηθείς
Να μην ξεχνάς όμως να τό 'χεις πάντα έγνοια, ω-ω-ω-ω
Με ίδιο νόμισμα κι εσύ θα πληρωθείς

Κι εγώ να ξέρεις στο εξής πια δεν θα κλάψω
Έστω ακόμα κι αν μου πουν πως δυστυχείς
Όπως με πέταξες κι εγώ θα σε πετάξω, ω-ω-ω-ω
Εδώ θα είμαστε και να το θυμηθείς

Ξύπνα, μικρό μου, κι άκουσε
Άκου μινόρε της αυγής
Για σένανε είναι γραμμένο
Άπό το κλάμα κάποιας ψυχής

Το παραθύρι σου άνοιξε
Ρίξε μου μια γλυκιά ματιά
Κι ας σβήσω πια τότε, μικρό μου
Μπροστά στο σπίτι σου, σε μια γωνιά

Κι ας σβήσω πια τότε, μικρό μου
Μπροστά στο σπίτι σου, σε μια γωνιά

Μες στην ταβέρνα τα βλαμάκια βρε παιδιά
Ο καθένας και ένα πόνο έχει στην καρδιά
Ο ένας λιώνει και πονεί για μια μελαχρινή
Κι άλλος τραγουδά για μια ξανθή
Μπουζουκάκι με διπλοπενιά
Για τα μάτια της τα γαλανά

Ταβερνιάρη κέρνα, κέρνα μας κρασί
Κάθισε κοντά μας και γλέντησε κι εσύ

𝄆 Για το χατίρι μιας μικρής
Έγινα μάνα μου μπεκρής 𝄇 (Σ)

Το μπαγλαμαδάκι πάψε μάγκα μερακλή
Γιατί βάρεσαν στη ζούλα κάποιον χασικλή
𝄆 Ήτανε παιδί τζιμάνι, φίνος στο λουλά
Και τον εζηλεύαν όλοι μες στη γειτονιά 𝄇

Πέντε μαχαιριές του δώσαν λέει για μια Σμυρνιά
Δυο νταήδες Πειραιώτες μες στην Κοκκινιά
𝄆 Και τον κάνανε μαντάρα οι ντερβίσηδες
Και στην πιάτσα βγήκαν τώρα άλλοι ασίκηδες 𝄇

Απ' τις μαχαιριές θα γιάνει βλάμηδες θα 'ρθεί
Να σας εύρει βρε νταήδες και να ξηγηθεί
𝄆 Τότε ρε θα δείτε μάπες τι θα πει καρδιά
Τίνος μάνα θε να κλάψει μες στην Κοκκινιά 𝄇

Τομπουρλίκα, νύχτα κι η ώρα μία
Σ' αυτήν την ησυχία, έρχομαι να σου πω
Κι αν κοιμάσαι, εγώ θα σε ξυπνήσω
Γλυκά θα σου σφυρίξω, τον πιο όμορφο σκοπό

Σου σφυρίζω, γλυκά σαν τ' αηδονάκι
Με πόνο και μεράκι, αχ, μέσα απ' την καρδιά
Σου σφυρίζω, γλυκιά μου τομπουρλίκα
Σαν τη δική σου γλύκα δεν έχει άλλη καμιά

Τομπουρλίκα, τα μαύρα σου τα μάτια
Πενήντα δυο κομμάτια, μου κάναν την καρδιά
Μέρα-νύχτα, στην πόρτα σου γυρίζω
Αχ, πες μου να ελπίζω, κουκλίτσα μου γλυκιά

Σου σφυρίζω, γλυκά σαν τ' αηδονάκι
Με πόνο και μεράκι, αχ, μέσα απ' την καρδιά
Σου σφυρίζω, γλυκιά μου τομπουρλίκα
Σαν τη δική σου γλύκα δεν έχει άλλη καμιά

Μελωδία

Σου σφυρίζω γλυκιά μου Τομπουρλίκα
Σαν τη δική σου γλύκα δεν έχει άλλη καμιά

𝄆 Δεν είδανε τα μάτια μου τέτοια καλή γυναίκα
Να της ζητάω ένα φιλί και να μου δίνει δέκα 𝄇 (Σ)

𝄆 Θυμήσου μια τον άντρα σου θυμήσου με και μένα
Δώσε τ' αντρού σου δυο φιλιά δώσε και μένα ένα 𝄇 (Σ)

𝄆 Με λίγωσες απ' τα φιλιά μες στη θερμή αγκαλιά σου
Και μ' έκανες και γίνηκα κλειδί για την καρδιά σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Με σένανε που έμπλεξα κοντεύω να χτικιάσω
Άλλαξε πια τη γνώμη σου τα νιάτα μου θα χάσω 𝄇 (Σ)

Παντέρημο μες στον ντουνιά μ' άφησε πια η μοίρα
𝄆 Και μες στη μαύρη μοναξιά, τον δρόμο μόνος πήρα 𝄇

Φίλους πολλούς εγνώρισα στην ψεύτρα αυτή τη σφαίρα
𝄆 Κι όμως δεν μου γλυκάνανε τα χείλη μου μια μέρα 𝄇

Κι έχω πια μείνει μοναχός, σαν έρημο καράβι
𝄆 Σαν το λιθάρι το φτωχό, με πήρε το ποτάμι 𝄇

Τον κόσμο τον αρνήθηκα, για σε στα μαύρα ντύθηκα
𝄆 Σε μοναστήρι μακρινό, για σε θα πάω να κλειστώ 𝄇 (Σ)

Για σένα ψυλομύτισσα, τη μοναξιά εζήτησα
𝄆 Δεν μ' ωφελεί όμως κι αυτή, μιας κι η καρδιά μου σε ζητεί 𝄇 (Σ)

Μικρούλα σε λαχτάρισα κι ό,τι είχα σου τα χάρισα
𝄆 Μα εσύ δεν ξέρεις να πονείς, σ' αρέσει να με τυραννείς 𝄇 (Σ)

Θε να στο πω και μάθε το, κι αν θες στον νου σου βάλε το
𝄆 Σαν θα με χάσεις θα με κλαις και για τις χάρες μου θα λες 𝄇 (Σ)

Το ξεκρέμασα απόψε, το παλιό μου μπουζουκάκι
𝄆 Για να σπάσουμε μεράκι, με μια αγάπη μου παλιά 𝄇

Το ξεκρέμασα απόψε, στο δικό της το χατίρι
𝄆 Κι όπως πλάι μου θα γείρει, τραγουδάκι θα της πω 𝄇

Θα της πω για την αγάπη, που 'ναι τώρα πια χαμένη
𝄆 Μα θα είναι ριζωμένη, όσα χρόνια κι αν θα ζω 𝄇

𝄆 Το ξυράφι και τ' ακόνι σφάζει και πονεί
Και το μάτι σου το μαύρο, πως με τυραννεί 𝄇

𝄆 Χάντρα-χάντρα κομπολόι, να περνάει η βραδιά
Στάλα-στάλα το φαρμάκι στάζει στην καρδιά 𝄇

𝄆 Νότα-νότα το μπουζούκι, να μερακλωθώ
Δεν γυρίζεις να κοιτάξεις, πάω να τρελαθώ 𝄇

Μελωδία

Δεν γυρίζεις να κοιτάξεις, πάω να τρελαθώ
Νότα-νότα το μπουζούκι, να μερακλωθώ

Εγώ είμαι τ' ορφανό παιδί, το παραπονεμένο
𝄆 Και μες στον κόσμο μοναχό, ψεύτη ντουνιά, γυρίζω το καημένο 𝄇

Γι' αυτό ακόμα το κρασί που λένε πως ζαλίζει
𝄆 Όταν το πίνω μόνος μου, ψεύτη ντουνιά, ορφάνια μου θυμίζει 𝄇

Εγώ είμαι τ' ορφανό παιδί, με τον μεγάλο πόνο
𝄆 Που αν πονώ ή χαίρουμαι, ψεύτη ντουνιά, εγώ το ξέρω μόνο 𝄇

Το παιδί που είχες φίλο, τώρα το κατηγορείς
𝄆 Πες μας τι σου έχει κάνει και δεν θέλεις να το δεις 𝄇
Καλέ μου, το παιδί

Άδικα μην το παιδεύεις, βρε γυναίκα πονηρή
𝄆 Και το ρίχνεις όπου λάχει, τον μπελά του για να βρει 𝄇
Καλέ μου, το παιδί

Ό,τι και να σού 'χει κάνει, έχει μια καρδιά χρυσή
𝄆 Γύρνα πάλι σαν και πρώτα και αγάπα το κι εσύ 𝄇
Καλέ μου, το παιδί

Το παιδί που μπήκε τώρα κι έκατσε εκεί
Όλο μας κοιτάζει, κάτι θέλει να μας πει
𝄆 Πες του για νά 'ρθει κοντά μας, δεν είναι ντροπή
Μήπως είναι ρέστος και διστάζει να το πει 𝄇

Φαίνεται πως έχει πόνο μέσα στην ψυχή
Για καμιά γυναίκα υποφέρει και πονεί
𝄆 Μήπως τον επλήγωσε καμιά μελαχρινή
Όμως τον καημό του τώρα ποιος τον εννοεί 𝄇

Ξέχνα τον νταλκά σου τώρα, πιες λίγο κρασί
Μην τη συλλογιέσαι, ξέχασε τηνε κι εσύ
𝄆 Τέτοια είναι πάντα της γυναίκας η ψυχή
Μην παραπονιέσαι, φίλε, έτσι είν' η ζωή 𝄇

Τα καρδιοχτύπια μου και τα ξενύχτια μου
Μού 'χουνε φάει τη ζωή μου τη μισή
𝄆 Μ' έκανες παιδί του δρόμου και στενάζω απ' τον καημό μου
Και για όλα, και για όλα φταις εσύ 𝄇

Καρδιές τσαλάκωσα, ψυχές φαρμάκωσα
Κι ίσως ακόμα κι ο Θεός να με μισεί
𝄆 Όσο και να μετανιώνω, κάθε κρίμα μου πληρώνω
Και για όλα, και για όλα φταις εσύ 𝄇

Σε σένα δόθηκα, κι όμως προδόθηκα
Μου κάνεις μαύρη την καρδιά μου τη χρυσή
Κι η ζωή μου σαν θα πάψει, ούτε κι ένας θα με κλάψει
Και για όλα, και για όλα φταις εσύ
Μ' έκανες παιδί του δρόμου και στενάζω απ' τον καημό μου
Και για όλα, και για όλα φταις εσύ

Είμαι του δρόμου το παιδί το παραπονεμένο
𝄆 Και σαν σκυλάκι κάθομαι 𝄇 (×3)
Στους πάγκους το καημένο

Το κρύο έχω πίκρα μου η ζέστη είν' η χαρά μου
𝄆 Του καθενός το θέλημα 𝄇 (×3)
Είν' η παρηγοριά μου

Η πείνα δεν με φόβισε ορφάνια δεν θυμούμαι
𝄆 Βρέθηκα έτσι στον ντουνιά 𝄇 (×3)
Και δεν παραπονούμαι

Κι αν αποθάνω και βρεθεί κανένας και με θάψει
𝄆 Είμαι του δρόμου το παιδί 𝄇 (×3)
Κι εκείνος ας με κλάψει

Όταν με δεις και το φορώ στραβά βρε το καπέλο
𝄆 Να ξέρεις πως επέτυχε όπλες 𝄇 το κόλπο όπου θέλω

Τρεις μέρες βασανίζομαι με τον Αμερικάνο
𝄆 Για να του στήσω μηχανή αμάν 𝄇 το κόλπο να του κάνω

Με τα λιμά τον έμπλεξα στο πόκερ στη πασιέντζα
𝄆 Κι όλο το χτένι δούλευε αμάν 𝄇 στη ζούλα κι η σκαλέτα

Στο άσο τρία μου λεγε και δέκα στο πεντάρι
𝄆 Και πάντα τέρτσος έβγαινε όπλες 𝄇 όπου κι αν με ποντάρει

Μα το κορόιδο μπάνισε τον τύλιξα στα ζάρια
𝄆 Εκεί του καθάρισα αμάν, ωχ 𝄇 (×3) όλα του τα δολάρια

𝄆 Αλήτη μ' είπες μια βραδιά χωρίς καμιά αιτία 𝄇
𝄆 Μα του αλήτη η καρδιά δεν σου κρατάει κακία 𝄇

𝄆 Αλήτη μ' είπες μα εγώ αντίς να σε μισήσω 𝄇
𝄆 Γελώ ακόμα κι αν πονώ για να μη σε λυπήσω 𝄇

𝄆 Θα 'ρθεί καιρός όμως μικρή να το μετανοήσεις 𝄇
𝄆 Για του αλήτη την καρδιά θα κλάψεις θα δακρύσεις 𝄇

Ο αργιλές, το τουμπεκί, η πρέζα, το χασίσι
𝄆 Με κάναν και βαρέθηκα την τωρινή μου ζήση 𝄇

Ο αργιλές είν' βάσανο, το τουμπεκί μαράζι
𝄆 Η πρέζα τρώει λεβεντιές, το μαύρο σε χτικιάζει 𝄇

Όποιος φουμάρει στην αρχή, τό 'χει για ασικλίκι
𝄆 Μα σαν ριζώσει στη καρδιά γίνεται θεριακλίκι 𝄇

Και θεριακλής σαν θα γενεί, αρχίζει να πρεζάρει
𝄆 Γιατί μ' αυτή του φαίνεται πως πιο καλά γουστάρει 𝄇

Σαν απόκληρος γυρίζω, στην κακούργα ξενιτιά
𝄆 Περιπλανώμενος, δυστυχισμένος
Μακριά 'π' της μάνας μου την αγκαλιά 𝄇

Κλαίνε τα πουλιά για αέρα και τα δέντρα για νερό
𝄆 Κλαίω μανούλα μου κι εγώ για σένα
Που έχω χρόνια για να σε δώ 𝄇

Χάρε πάρε την ψυχή μου, ησυχία για να βρω
𝄆 Αφού το θέλησε η μαύρη μοίρα
Μες στη ζωή μου να μη χαρώ 𝄇

Αμφιβολία δεν χωρεί, πως είχα παρελθόν βαρύ
Γι' αυτό κι αγάπες δεν περνούσαν στο μυαλό μου
𝄆 Γιατί θα 'ρχόταν η στιγμή, με τιποτένια αφορμή
Να μου χτυπούσες διαρκώς το παρελθόν μου 𝄇

Μα εσύ κατόρθωσες ευθύς, μες στη ζωή μου να χωθείς
Και μού 'πες χίλια παραμύθια να με πείσεις
𝄆 Αφού δεν είχες την ψυχή και λίγη θέληση καλή
Το παρελθόν μου το βαρύ να συγχωρήσεις 𝄇

Τραβώ τον δρόμο μου λοιπόν, με το βαρύ μου παρελθόν
Με τις ελπίδες και τα όνειρα χαμένα
𝄆 Κι αν έχεις λίγη ανθρωπιά, πειράματα μην κάνεις πια
Πάνω σε έρημα κορμιά βασανισμένα 𝄇

𝄆 Το πείσμα σου τ' αράπικο, μανίτσα να το κόψεις
Και μάζεψε τη γλώσσα σου, αν θέλεις να προκόψεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Μοντέρνα θέλεις να γινείς, ουζάκι πας και πίνεις
Αν θες να τά 'χομε μαζί, υπάκοη να γίνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Αρχίζεις το κουτσομπολιό, απ' το πρωί στο βράδυ
Και άφησες το σπίτι σου και γίνηκε ρημάδι 𝄇 (Σ)

𝄆 Βρε, τι σε νοιάζει εσένανε, η γειτονιά τι κάνει
Κι άφησες και καήκανε, τα ψάρια στο τηγάνι 𝄇 (Σ)

Πόσα τσιγάρα κάπνισα, εχθές το βράδυ πάλι
Να σε ξεχάσω γύρευα, μες στου καπνού τη ζάλη
𝄆 Τ' αποτσίγαρα πετούσα και με πόνο τα κοιτούσα 𝄇

Τόσο καιρό που πίστευα, στον ψεύτη έρωτα σου
Ένα τσιγάρο ήμουνα, στα χέρια τα δικά σου
𝄆 Που τα χείλη σου σημάδι, άφηναν το κοκκινάδι 𝄇

Όταν πια με φουμάρισες, δίχως να νιώσεις πόνο
Στην τελευταία ρουφηξιά, με πέταξες στο δρόμο
𝄆 Κι αποτσίγαρο σβησμένο, είμαι τώρα πεταμένο 𝄇

Μελωδία

𝄆 Κι αποτσίγαρο σβησμένο, είμαι τώρα πεταμένο 𝄇

Με τούτη εδώ τη παγωνιά, κι αυτό το ξεροβόρι
𝄆 Τι έχει και στέκει στη γωνιά το πικραμένο αγόρι 𝄇

Με σηκωμένο το γιακά, στην τσέπη του το χέρι
𝄆 Τι τον κρατά στην παγωνιά ένας θεός το ξέρει 𝄇

Ειν' ο μεγάλος του καημός, μαγνήτης που τραβάει
𝄆 Γι' αυτό στο σπίτι της μπροστά, στον χιονιά, το κρύο θα τον φάει 𝄇

Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι με τις πόρτες τις βαριές
𝄆 Τον καημό μου σιγοκλαίω και ματώνουν οι καρδιές 𝄇

Ούτε μάνα ούτε αδέρφια κι εγώ έρημο πουλί
𝄆 Βλέπω αράχνες στο κατώφλι και χορτάρια στην αυλή 𝄇

Τι να πω και τι ν' αφήσω απ' την τόση συμφορά
𝄆 Ό,τι αγάπησα στον κόσμο δεν θα βρω άλλη φορά 𝄇

Κάτι άσχημες μου φέρανε ειδήσεις
Πως ξανάρχισες τις σκάρτες εξηγήσεις

Κάτσε καλά κάτσε καλά γιατί μια μέρα θα θυμώσω
Το ποινικό μητρώο μου για σένα θα λερώσω

Δεν σηκώνει να μου κάνεις κορδελάκια
Είναι άλλα τα παιδιά τα καψουράκια

Κάτσε καλά κάτσε καλά γιατί μια μέρα θα θυμώσω
Το ποινικό μητρώο μου για σένα θα λερώσω

Αφού βλέπεις με τι μάρκα έχεις μπλέξει
Μαύρη μέρα για την πάρτη σου θα φέξει

Κάτσε καλά κάτσε καλά γιατί μια μέρα θα θυμώσω
Το ποινικό μητρώο μου για σένα θα λερώσω

Μελωδία

Κάτσε καλά κάτσε καλά γιατί μια μέρα θα θυμώσω
Το ποινικό μητρώο μου για σένα θα λερώσω

𝄆 Το ρολογάκι που φορείς, και το κοιτάς με χάρη 𝄇
𝄆 Δώρο πρωτοχρονιάτικο, επέρσι στό 'χα πάρει 𝄇

𝄆 Τό 'χω πληρώσει με καημούς, με χίλια δυο φαρμάκια 𝄇
𝄆 Κι είναι ο λεπτοδείχτης του γιομάτος βασανάκια 𝄇

𝄆 Σαν την καρδιά μου τίκι τίκι τακ, χτυπάει πονεμένα 𝄇
𝄆 Κι αν είχε στόμα θά 'λεγε, τι τράβηξα για σένα 𝄇

𝄆 Κι αν τώρα μας χωρίσανε, ποτέ να μην το βγάζεις 𝄇
𝄆 Να με θυμάσαι και να κλαις, την ώρα σαν κοιτάζεις 𝄇

Αν σε χάσω πρέπει να πεθάνω
Ξέρεις ότι σ' αγαπώ πολύ
Δεν μπορώ αλλιώτικα να κάνω, ω-ω-ω-ω
Αφού η αγάπη είναι τυφλή

Που θα πας κι εμένα που μ' αφήνεις
Μια φωτιά που άναψες, τη σβήνεις
Μια φωτιά που άναψες, τη σβήνεις
Κι έτσι το ρομάντζο μας το κλείνεις

Έφυγα απ' το σπίτι μου για σένα
Έπαθα μεγάλη συμφορά
Κι άλλο δεν απόμεινε για μένα, ω-ω-ω-ω
Είσαι εσύ η μόνη μου χαρά

Που θα πας κι εμένα που μ' αφήνεις
Μια φωτιά που άναψες, τη σβήνεις
Μια φωτιά που άναψες, τη σβήνεις
Κι έτσι το ρομάντζο μας το κλείνεις

Τόσα βράδια λείπεις, ποιος να ξέρει που γυρνάς
𝄆 Έγινες αλήτης, φαίνεται κακοπερνάς 𝄇

Ρούχα μπαλωμένα πως εφόρεσες εσύ
𝄆 Δεν ακούς κανέναν, τό 'χεις ρίξει στο κρασί 𝄇

Μη θαρρείς πως κάτι κέρδισες εσύ μ' αυτό
𝄆 Θα σου μπω στο μάτι, όταν μ' άλλον παντρευτώ 𝄇

Άι, άι
Σαν φορούσα το σαλβάρι 𝄆 κείνον τον καιρό (άμαν) 𝄇
Τα κορίτσια με κοιτούσαν 𝄆 μέσα στον χορό 𝄇
Ήμουν μερακλής σε όλα, αχ, σαν θυμηθώ
Τα ωραία 'κείνα χρόνια δεν τα λησμονώ

Άι, άι
Σαν περνούσ' από την πιάτσα 𝄆 με χαζεύανε (άμαν) 𝄇
Όλο έμορφα κορίτσια 𝄆 με ζηλεύανε 𝄇
Το σαλβάρι μου κοιτούσαν όλες βρε παιδιά
Αχ, κι αυτό το γελεκάκι που 'μουν λεβεντιά

Άι, άι
Παίξτε μου για να χορέψω 𝄆 παίξτε βρε βιολιά (άμαν) 𝄇
Κιόρογλου για να χορέψω 𝄆 παίξτε βρε παιδιά 𝄇
Για να θυμηθώ ο καημένος κείνα τα παλιά
Να ξεχάσω τους καημούς μου πο' 'χω στην καρδιά

Στο κλειστό σου μπρος το παραθύρι
Και για το δικό σου το χατίρι
𝄆 Πάλι απόψε θα σου τραγουδήσω
Να σου πω το "γεια σου" πριν σ' αφήσω 𝄇

Φεύγω με τα στήθια πληγωμένα
Αφού τόσα τράβηξα για σένα
𝄆 Κλαίω σαν παιδί που θα σ' αφήσω
Ίσως με καιρό να συνηθίσω 𝄇

Με πολλή σκοτούρα στο κεφάλι
Φεύγω κι όπου θέλει ας με βγάλει
𝄆 Δίχως να σε βλέπω πως θα ζήσω
Ίσως με καιρό να συνηθίσω 𝄇

Κάτω απ' το σβηστό φανάρι
Κοιμάται κάποιο παλικάρι
𝄆 Με δίχως φράγκο μες στην τσέπη
Τι όνειρο άραγε να βλέπει 𝄇

Ξένος όπου κι αν γυρίζει
Όποια πόρτα κι αν χτυπήσει
𝄆 Δεν έχει μάνα να πηγαίνει
Τα ρούχα του τουλάχιστον να πλένει 𝄇

Έχει σπίτι το σβηστό φανάρι
Και για λάμπα το φεγγάρι
𝄆 Και σεις διαβάτες που περνάτε
Τον ύπνο του να μη του τον χαλάτε 𝄇

Το σκαλοπάτι σου θα κάνω για κρεβάτι
Αφού την πόρτα σου την άφησες κλειστή
𝄆 Θα μείνω έξω μιας και τό 'βαλες γινάτι
Κι από το κρύο η καρδιά μου θα σβηστεί 𝄇

Το σκαλοπάτι σου απόψε θα ρωτήσω
Γιατί εκείνο μου κρατάει συντροφιά
𝄆 Αν πρέπει νά 'ρθω ή να μην ξαναπατήσω
Να δω τα μάτια σου μικρή μου ζωγραφιά 𝄇

Μελωδία

Αν πρέπει νά 'ρθω ή να μην ξαναπατήσω
Να δω τα μάτια σου μικρή μου ζωγραφιά

Μέρα, νύχτα στην ταβέρνα, στο ποτήρι μου σκυφτός
𝄆 Όνειρα κι ελπίδες πνίγω τώρα στο πιοτό
Για μιας γυναίκας αβάσταχτο καημό 𝄇

Μες στην τρέλα μου την πήρα, κάποια που αγάπησα
𝄆 Σκίζω τα κουρέλια που φορούσε μια φορά
Και άσπρο πέπλο της βάζω με χαρά 𝄇

Μα γεννήθηκε κακούργα και μια μέρα μ' απατά
𝄆 Τότε πια με λύσσα την εσβήνω απ' τα χαρτιά
Και το στεφάνι πετώ μες τη φωτιά 𝄇

Μελωδία

𝄆 Όνειρα κι ελπίδες πνίγω τώρα στο πιοτό
Για μιας γυναίκας αβάσταχτο καημό 𝄇

𝄆 Το σύρε κι έλα άρχισα ξανά στη γειτονιά σου
Ας όψονται τα μάτια σου κι η άπονη καρδιά σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Με σκλάβωσαν τα μάτια σου και τα πολλά σου κάλλη
Μαγνήτη έχει το βλέμμα σου που δεν το βρίσκω σ' άλλη 𝄇 (Σ)

𝄆 Να σε ξεχάσω ζήτησα μα δίχως να μπορέσω
Γραμμένο τό 'χει η μοίρα μου στα δίχτυα σου να πέσω 𝄇 (Σ)

𝄆 Γιατί νά 'σαι ακατάδεχτη, γιατί να με παιδεύεις
Γιατί τα νιάτα μου άδικα, να σβήσουνε γυρεύεις 𝄇 (Σ)

Γιατί μικρούλα δεν πονάς, γιατί δεν συλλογιέσαι
𝄆 Ότι για σένα χάνομαι, γιατί με απαρνιέσαι 𝄇

Τότε που τά 'χα τα λεφτά, για σένα τα σκορπούσα
𝄆 Και το καθένα σου φιλί το πλήρωνα με λούσα 𝄇

Και τότε πονηρή καρδιά αισθήματα πουλούσες
𝄆 Και μ' ορκιζόσουν πως κι εσύ τρελά με αγαπούσες 𝄇

Μα τώρα πού 'μαι ορφανός, καθόλου δεν λυπάσαι
𝄆 Ούτε κι αυτούς τους όρκους σου ψεύτρα δεν τους θυμάσαι 𝄇

Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη
Κι όλα γύρω μου ήταν σκοτεινά
Και θλιμμένος τις βραδιές περνούσα
Στου άχαρου σπιτιού μου τη γωνιά

Όλα τώρα γύρω μου γελούνε
Κι απ' αγάπη όλα με μεθούνε
Σαν φιλώ γλυκά τα δυο σου χείλη
Που είναι σαν τριαντάφυλλα τ' Απρίλη

Έλα οι δυο κρασί παλιό να πιούμε
Κι έτσι με χαρά μαζί να πούμε
Της αγάπης τ' όμορφο τραγούδι
Που 'ναι σαν της άνοιξης λουλούδι

Το τραγούδι της καρδιάς μου, θά 'ρθω απόψε να σου πω
𝄆 Για να νιώσεις τον καημό μου και το πόσο σ' αγαπώ 𝄇

Το μπουζούκι μου θα κλαίει, με την πιο γλυκιά πενιά
𝄆 Και θα κάνω να δακρύσουν όλοι μες στη γειτονιά 𝄇

Το παράθυρο ν' ανοίξεις, έχω κάτι να σου πω
𝄆 Και θα σε καληνυχτίσω, μ' ένα δάκρυ μου πικρό 𝄇

Εσούρωσα κι αργήσαμε, μα όσο και αν φταίω
𝄆 Περπάτα να προλάβουμε το τραμ το τελευταίο 𝄇

Ντάγκα, ντουγκ, το καμπανάκι
Ντάγκα, ντουγκ, μες στο βραδάκι
Ντάγκα, ντουγκ, το καμπανάκι
να μας πάει κούτσα-κούτσα στο φτωχό μας το τσαρδάκι

Περνούν πολύ μιζέρικα τα νιάτα μας τα έρμα
𝄆 Αλλ' άνοιξε το βήμα σου, να φτάσουμε στο τέρμα 𝄇

Ντάγκα, ντουγκ, κι αν βρούμε θέση
Θα στρωθείς και θα σ' αρέσει
Ντάγκα, ντρουγκ, κι αν βρούμε θέση
Λίγο απάνω σου θα γείρω, γιατί έχω γίνει φέσι

Εμείς με τραμ πηγαίνουμε και άλλοι με ταξάρες
𝄆 Για μας τα ντόρτια κι οι διπλές και γι' άλλους οι εξάρες 𝄇

Ντάγκα, ντουγκ, το καμπανάκι
Ντάγκα, ντουγκ, μες στο βραδάκι
Ντάγκα, ντρουγκ, το καμπανάκι
Ντάγκα, ντουγκ, τι κρίμα που 'ναι να 'σαι τόσο φτωχαδάκι

Έχει η ζωή μεγάλα ντέρτια, έχει σκοτούρες και σεκλέτια
𝄆 Κι αν δεν το τσούξεις και λιγάκι, θα ξεχειλίσει το φαρμάκι 𝄇

𝄆 Σβάρνα παίρνω λοιπόν τα ταβερνεία
Και του αλλάζω του κρασιού τον Ανανία 𝄇

Κερνώ που λες το άτομο μου κι εβίβα λέω στον εαυτό μου
𝄆 Και πριν ο πόνος μου με δείρει, τον πνίγω μέσα στο ποτήρι 𝄇

𝄆 Σβάρνα παίρνω λοιπόν τα ταβερνεία
Και του αλλάζω του κρασιού τον Ανανία 𝄇

Όσο θα ζω βρε θα το πίνω, τι κι αν γελούν, καρφί δεν δίνω
𝄆 Φτώχια και πίκρες τις ξεχνώ, το κοκκινέλι σαν ρουφάω 𝄇

𝄆 Σβάρνα παίρνω λοιπόν τα ταβερνεία
Και του αλλάζω του κρασιού τον Ανανία 𝄇

𝄆 Θά 'ρθω στο Τουρκολίμανο, μια μέρα βρε κακούργα 𝄇
𝄆 Και θα στα κάνω θάλασσα, βρε ψεύτρα και πανούργα 𝄇

𝄆 Σαν να μου τά 'κανες πολλά, φτάνει δεν παίρνει άλλο 𝄇
𝄆 Κοίταξε να συμμορφωθείς, γιατί θα σε ξεκάνω 𝄇

𝄆 Θα σου ανοίξω μια πληγή, στο στήθος το βαμμένο 𝄇
𝄆 Βρε Τουρκολιμανιώτισσα, κι ό,τι μου μέλλει ας γένω 𝄇

𝄆 Απόψε τα μεσάνυχτα μια βάρκα θ' αρματώσω 𝄇
Κι απ' τον Πειραία μες στο Τουρκολίμανο
Τουρκολιμανιώτισσα γλυκιά, όπα
Κι απ' τον Πειραία μες στο Τουρκολίμανο
Θά 'ρθω να μαστουρώσω

𝄆 Στην πόρτα σου μανίτσα μου, μη βάλεις κολντεμίρι 𝄇
Κι άφησ' απ' όξω το κλειδί, να σε χαρώ
Τουρκολιμανιώτισσα γλυκιά, άιντε βρε
Κι άφησ' απ' όξω το κλειδί, να σε χαρώ
Κάνε μου το χατίρι

𝄆 Μου λεν πως μου την έσκασες με κάποιον πολιτσμάνο 𝄇
Γι' αυτό θα κάνω μες στα όλα έφοδο
Τουρκολιμανιώτισσα γλυκιά, όπα
Γι' αυτό θα κάνω μες στα όλα έφοδο
Κούκλα μου κι ας πεθάνω

Μαζί μας αφού έζησες την πιάτσα
Και είσαι απ' τα πιο καλά παιδιά
𝄆 Για πάρε το οργανάκι σου και παίξε
Ν' ακούσουμε κι εμείς καμιά πενιά 𝄇

Μια κι έτυχε να 'ρθείς στη γειτονιά μας
Να κάτσεις να γλεντήσουμε μαζί
𝄆 Κι αν δεν μας φτάσουνε τα τάλιρα μας
Μας κάνει βερεσέ το μαγαζί 𝄇

Κι αν τώρα άλλους φίλους έχεις κάνει
Κι απ' τα παλιά λημέρια δεν περνάς
𝄆 Να μας θυμάσαι που και που μας φτάνει
Τους φίλους τους παλιούς να μη ξεχνάς 𝄇

Όταν θα πω εγώ το αχ, θα αναστενάξει η πλάση
Θα βγει ντουμάνι απ' την καρδιά, τον κόσμο να σκεπάσει

𝄆 Είναι βαριά, είναι βαριά, του χωρισμού η μαχαιριά 𝄇

Έκλεισα πια το στόμα μου, και δεν αναστενάζω
Γιατί μου καίει τα σπλάχνα μου, το αχ άμα το βγάλω

𝄆 Είναι βαριά, είναι βαριά, του χωρισμού η μαχαιριά 𝄇

Όποια καρδιά ματώθηκε, στου χωρισμού τον πόνο
Και κομματιάστηκε στα δυο, αυτή με νιώθει μόνο

𝄆 Είναι βαριά, είναι βαριά, του χωρισμού η μαχαιριά 𝄇

Το παιδί γιατί το τυραννάς, κι ούτε μια σταλιά δεν το πονάς
𝄆 Πας να το τρελάνεις δηλαδή, τό 'φαγες κακούργα το παιδί 𝄇

Όλο το πειράζεις, το γελάς, πράσινο χαβιάρι το πουλάς
𝄆 Κι άσπρη μέρα πια δεν έχει δει, τό 'φαγες κακούργα το παιδί 𝄇

Έχασε για σένα τη δουλειά και τραβάει ο δόλιος τα μαλλιά
𝄆 Πούλησε και ρούχα και τσαρδί, τό 'φαγες κακούργα το παιδί 𝄇

Τώρα σαν αλήτης τριγυρνά κι όποιος τον τρακάρει τον πονά
𝄆 βάσανα από σένα έχει δει, τό 'φαγες κακούργα το παιδί 𝄇

Μας την έσκασες βρε Γιάννη, με το άσπρο το φλιτζάνι
Τα γεμάτα εκουνούσες, τις εξάρες μας κολλούσες

Γιάννη άλλαξε τα ζάρια, να μην έχομε ζαράρια
Και σε πήραμε χαμπάρι, που μας άλλαξες το ζάρι

Πρόσεξε να μη σε πιάσω, γιατί αμέσως θα στα σπάσω
Για κορόιδα ρε μας παίρνεις, κι ολοένα μας τη φέρνεις

Με αυτά που μας σκαρώνεις, από μας δεν τη γλιτώνεις
Για σπαθί θα μας τα πάρεις, ή αλλιώς θα μας ρεφάρεις

𝄆 Μες στης πόλης το χαμάμ ένα χαρέμι κολυμπά 𝄇
𝄆 Αραπάδες το φυλάνε, στου Αλή Πασά το πάνε 𝄇

𝄆 Διατάζει τη φρουρά του και τις φέρνουνε μπροστά του 𝄇
Να τις βάλει να χορέψουν και μπουζούκι να του παίξουν

𝄆 Αργιλέδες να φουμάρει με χασίσι τούρκικο 𝄇
𝄆 Και χανούμια να χορεύουν τσιφτετέλι γύφτικο 𝄇

𝄆 Έτσι την περνάνε όλοι οι πασάδες του ντουνιά 𝄇
𝄆 Μ' αργιλέδες, με μπουζούκια, μ' αγκαλιές και με φιλιά 𝄇

Το 'χει η κατεργάρα μπλέξει κι απ' τη μύτη το τραβά
𝄆 Σαν κορόϊδο πάει πάσο, στον δικό της τον χαβά 𝄇

Στα κρυφά με άλλους σμίγει και του κάνει τη χρυσή
𝄆 Σαν το έξυπνο πουλάκι, απ' τη μύτη έχει πιαστεί 𝄇

Είναι κρίμα που 'χει μπλέξει κι έχει μάλαμα καρδιά
𝄆 Κι ήτανε στη γειτονιά μας, το πιο φίνο απ' τα παιδιά 𝄇

Μην περάσεις απ' τη γειτονιά μου
Μάγκα μη σε ξαναϊδώ μπροστά μου
𝄆 Έμαθα μες στο Πασαλιμάνι
Π' αγαπάς μια μόρτισσα βρ' αλάνη 𝄇

𝄆 Τράβα βρε μάγκα και αλάνη, τράβα για το Πασαλιμάνι 𝄇

Απ' τη μόρτισσα γλυκά φιλάκια
Κάθε βράδυ γλέντι και χαδάκια
𝄆 Κι έτσι την περνάς μαζί της φίνα
Και ξεχνάς ν' ανέβεις στην Αθήνα 𝄇

𝄆 Τράβα βρε μάγκα και αλάνη, τράβα για το Πασαλιμάνι 𝄇

Τώρα πια βρε μάγκα για να ξέρεις
Μ' έχασες για πάντα δεν θα μ' εύρεις
𝄆 Θα γλεντάω μες στο Καλαμάκι
Κάθε βράδυ μ' ένα χασαπάκι 𝄇

Τράβα βρε μάγκα και αλάνη, τράβα για το Πασαλιμάνι
Τράβα γρουσούζη κι αλανιάρη, τράβα για το Πασαλιμάνι

Με τις μαγκιές σου και τα κόλπα σου αυτά
Μ' έχεις τρελάνει κι είχα χάσει τα μυαλά
𝄆 Μα με όλα αυτά εγώ δεν θέλω να σε ξαναδώ
Τράβα σπάγκο, φύγε από εδώ 𝄇

Τι νόμιζες πως με ψευτιές, θα μού 'κανες εσύ ό,τι θες
𝄆 Όμως μάθε το καλά τράβα σ' άλλη γειτονιά
σ' άλλον μαχαλά
Γιατί δεν περνούν σε μένα πια 𝄇

Οργανικό μέρος & μελωδία

Τι νόμιζες πως με ψευτιές, θα μού 'κανες εσύ ό,τι θες
𝄆 Όμως μάθε το καλά τράβα σ' άλλη γειτονιά
σ' άλλον μαχαλά
Γιατί δεν περνούν σε μένα πια 𝄇

Οργανικό μέρος

Εγώ τη μοίρα μου την ξέρω
Είναι γραφτό μου να υποφέρω

Μη μου μιλάς με μάσκα
𝄆 Το βλέπω πως δεν μ' αγαπάς
Γιατί φορώ τραγιάσκα 𝄇

Γιατί μ' αφήνεις να ελπίζω
Αφού το μέλλον το γνωρίζω

Μη μου μιλάς με μάσκα
𝄆 Το βλέπω πως δεν μ' αγαπάς
Γιατί φορώ τραγιάσκα 𝄇

Θά 'ρθει καιρός που θα μ' αφήσεις
Κι αλλού αγάπη θα ζητήσεις

Μη μου μιλάς με μάσκα
Το βλέπω πως δεν μ' αγαπάς
Γιατί φορώ τραγιάσκα

Και οι γκόμενες φορέσανε τραγιάσκες
Και στους δρόμους τριγυρνούν και κάνουν τσάρκες
Βλέπεις γκόμενα τραγιάσκα να φοράει
Και σαν μαγκίτης αβέρτα περπατάει

Και οι γκόμενες αντρίκια κουσουμάρουν
Και με μάγκες τρέχουνε για να φουμάρουν
Βλέπεις, μάγκα μου, ντερβίσικα κορίτσια
Με ναζάκια, με κολπάκια, με καπρίτσια

Βλέπω μια, και μια ώρα την κοιτάζω
Και σαν με βλέπει την τραγιάσκα κατεβάζω
Είμαι, φέρτε να της πω, μωρ' αδερφάκι
Ζούλα πάμε στον τεκέ για τσιμπουκάκι

Δεν μπορώ να καταλάβω ποιοι είν' οι μάγκες
Και οι κυρίες κουσουμάρουνε τραγιάσκες
Τι θα κάνουμε και εμείς τα ντερβισάκια
Μας λιγώνουν και μας πιάνουν τα μεράκια

Εισαγωγή & μελωδία

Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι
Κι ακουμπισμένος σ' ένα δεντρί
𝄆 Ο τραυματίας αναστενάζει
Και τη μανούλα του ζητάει για να δει 𝄇

Κι η νοσοκόμα, μόλις ακούει
Το παλικάρι να την καλεί
Τρέχει κοντά του, τον αγκαλιάζει
Και σαν μανούλα του δένει την πληγή

Γλυκοξυπνάει και γύρω βλέπει
Κι άλλους λεβέντες στον θάλαμο
Χαμογελάει, μα και δακρύζει
Κι η νοσοκόμα του γλυκαίνει τον καημό

Γλυκιά κοπέλα, πως θα μπορέσω
Από κοντά σου να χωριστώ
𝄆 Κι αυτή του λέει δεν θα σ' αφήσω
Κι εγώ σ' αγάπησα και θα σε παντρευτώ 𝄇

Αφού ζητάς για να σε συγχωρήσω
Στον όρκο μου θε να υποχωρήσω
Να μπλέξω πάλι βάσανο στ' αμόρε σου
𝄆 Κι αν δεν αλλάξεις πια μυαλό 𝄇
Τρεις θά 'ναι οι ώρες σου

Αν θέλεις στη ζωή σου να προκόψεις
Τις τρέλες σου αυτές πρέπει να κόψεις
Και πάτα φρένο βάσανο στις φόρες σου
𝄆 Γιατί στο λέω λόγω τιμής 𝄇
Τρεις θά 'ναι οι ώρες σου

Κι αν έκανα μέχρι προχτές την πάπια
Μη το νομίζεις ότι τρώγω χάπια
Θα ξηγηθώ βρε βάσανο στ' αμόρε σου
𝄆 Κι αν δεν αλλάξεις πια μυαλό 𝄇
Τρεις θά 'ναι οι ώρες σου

Μελωδία

Να μπλέξω πάλι βάσανο στ' αμόρε σου
𝄆 Κι αν δεν αλλάξεις πια μυαλό 𝄇
Τρεις θά 'ναι οι ώρες σου

Τρελή που θέλεις να με στεφανώσεις
Και νύφη στο πλευρό μου να σταθείς
Να ξέρεις πως πικρά θα μετανιώσεις
Και γρήγορα στους δρόμους θα βρεθείς

Δεν κάνω εγώ για γάμο και για σπίτι
Κουράζομαι στα ίδια τα φιλιά
Γουστάρω να γυρνώ σαν το σπουργίτι
Κι όπου σταθώ να χτίζω τη φωλιά

Παντρέψου κάναν άλλο νοικοκύρη
Και πνίξε της καρδιάς σου τον καημό
Με μένα το ρεμπέτη και μπατίρη
Στα σίγουρα θα πέσεις στο γκρεμό

Πάλι στις τρεις επήγες χθες να κοιμηθείς
Τρελό κορίτσι τι 'ναι αυτά που κάνεις
𝄆 Για κάτσε φρόνιμα και να συγκεντρωθείς
Γιατί αλλιώς στην ψάθα θα πεθάνεις 𝄇

Είσαι γυναίκα που δεν μοιάζεις με καμιά
Με μακριά μαλλιά και λίγη γνώση
𝄆 Κι όταν θα πάθεις στη ζωή καμιά ζημιά
Τότε να δούμε ποιος θα σε γλυτώσει 𝄇

Γι αυτό μην πιάνεσαι κορόιδο και κουτή
Τώρα λοιπόν που είσαι στον καιρό σου
𝄆 Προτού περάσουνε τα χρόνια σου μικρή
Για κοίταξε να βρεις τον άνθρωπό σου 𝄇

Γεννήθηκες για την καταστροφή
Και ήρθες να γκρεμίσεις μια ζωή
Δεν συλλογίστηκες τι πας να κάνεις
Μαχαίρι μου 'μπηξες, τρελή θα με πεθάνεις

Και τώρα, τρελοκόριτσο, γελάς
Μα, κατά βάθος, κλαις και μ' αγαπάς

Μ' ένα ποτήρι πίναμε κι οι δυο
Τώρα τα 'χεις κάνει ρημαδιό
Που με παράτησες χωρίς αιτία
Και με ρεζίλεψες σ' αυτήν την κοινωνία

Και τώρα, τρελοκόριτσο, γελάς
Μα, κατά βάθος, κλαις και μ' αγαπάς

Κουρέλι μού 'χεις κάνει την καρδιά
Που μ' άφησες, σκληρή, κάποια βραδιά
Παλάτι σού 'χτισα πάνω στα αστέρια
Όμως το γκρέμισαν, τρελή, τα δυο σου χέρια

Και τώρα, τρελοκόριτσο, γελάς
Μα, κατά βάθος, κλαις και μ' αγαπάς

𝄆 Μέσα στο γλέντι του χορού, σ' ένα τρελό μεθύσι 𝄇
𝄆 Εσύ, το τρελοκόριτσο, πικρά μ' έχεις φιλήσει 𝄇

𝄆 Επίστεψα στα λόγια σου, στα χάδια, στα φιλιά σου 𝄇
𝄆 Σ' εσέ το τρελοκόριτσο, στην πονηρή καρδιά σου 𝄇

𝄆 Και υποφέρω και πονώ, κι αρνήθηκα τον κόσμο 𝄇
𝄆 Για σε το τρελοκόριτσο, για σένανε και μόνο 𝄇

Τρέξε μάγκα να ρωτήσεις, να σου πουν ποια είμαι εγώ
𝄆 Είμαι εγώ γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα
Που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα 𝄇 (Σ)

Πως θα γίνω εγώ δική, σου πάψε να το συζητάς
𝄆 Δεν γουστάρω τις παρόλες, σού 'ξηγήθηκα
Στις ταβέρνες και στα καμπαρέ γεννήθηκα 𝄇 (Σ)

Δεν με συγκινούν αγάπες, φτάνει να καλοπερνώ
𝄆 Κάθε βράδυ να τραβάω το ποτήρι μου
Και να σφάζονται λεβέντες για χατίρι μου 𝄇 (Σ)

Μπουκάραν σ' ένα ουζερί, τρία παιδιά απ' του Ψυρρή
Για να πιούνε, βρε, και να μεθύσουν
Τα μεράκια τους να λησμονήσουν

Μια Τζιτζιφιώτισσα μικρή, δίχως καθόλου να ντραπεί
Και στους τρεις κρυφά κρυφά γελούσε
Χάδια ψεύτικα σ' αυτούς πουλούσε

Ε, ρε, γυναίκα, τι ψευτιά, κρύβει η κάθε σου ματιά
Μας πουλάς και μας ξαναγοράζεις
Κι αν πονάμε, εσύ δεν λογαριάζεις

Είμαι μερακλής δερβίσης, χασαπάκι του ντουνιά
Κι όλο γλέντι και μεθύσι, γειτονιά σε γειτονιά
Το χασάπικο χορεύω, με σαντούρια και βιολιά
Μέρα νύχτα μεθυσμένος, δεν με νοιάζει για δουλειά

Τριγκ-τριγκ, βίβα τα ποτήρια, σέρβικο χασάπικο παίζουν τα βιολιά
Και δυο-δυο τα χασαπάκια το χορεύουν αγκαλιά

Σαν το πιω και μπω στο κέφι, πάω στο Τροκαντερό
Κι όλους μέσα τους κερνάω, σταματάω το χορό
Και τη μουσική διατάζω, παίξε σε παρακαλώ
Το χασάπικο το νέο κι ασ' στη μπάντα το ταγκό

Τριγκ-τριγκ, βίβα τα ποτήρια, σέρβικο χασάπικο παίζουν τα βιολιά
Και δυο-δυο τα χασαπάκια το χορεύουν αγκαλιά

Είμαι μερακλής δερβίσης, χασαπάκι του ντουνιά
Κι όλο γλέντι και μεθύσι, δεν με νοιάζει για δουλειά
Το χασάπικο χορεύω με σαντούρια και βιολιά
Μέρα νύχτα μεθυσμένος, γειτονιά σε γειτονιά

Τριγκ-τριγκ, βίβα τα ποτήρια, σέρβικο χασάπικο παίζουν τα βιολιά
Και δυο-δυο τα χασαπάκια το χορεύουν αγκαλιά

Απ' τη μέρα πού 'χεις φύγει, είναι όλα σκοτεινά
Και με ρίχνει σ' αγωνία, κάθε ώρα που περνά
Απ' τη μέρα πού 'χεις φύγει, είναι όλα σκοτεινά

Τρίζει η πόρτα σαν ανοίγει και σε κάθε της τριγμό
Την καρδιά ρωτώ αν θά 'ρθεις, με βαρύ αναστεναγμό
Τρίζει η πόρτα σαν ανοίγει και σε κάθε της τριγμό

Δεν μπορώ να συνηθίσω, τον σκληρό μας χωρισμό
Όποιος αγαπά πονάει κι αργολιώνει στον καημό
Δεν μπορώ να συνηθίσω, τον σκληρό μας χωρισμό

Μη μου πληγώνεις σαν και πρώτα την καρδιά
Τρικαλινή τσαχπίνα όμορφη γλυκιά
𝄆 Ξέρεις για σένα εγώ έχω κρυφό καημό
Μη με παιδεύεις αφού τόσο σ' αγαπώ 𝄇

Είμαι παιδάκι μάλαμα και ζηλευτό
Μες στην Ελλάδα τ' όνομά μου ξακουστό
𝄆 Τρικαλινή τσαχπίνα γύρνα στα παλιά
Τα περασμένα ξέχασε παντοτινά 𝄇

Μ' αρνήθηκες και τώρα πια δεν με κοιτάς
Καταλαβαίνω πως για άλλονε πονάς
𝄆 Μα εγώ εσένα θ' αγαπώ παντοτινά
Τρικαλινή τσαχπίνα σκέψου το καλά 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

Μα εγώ εσένα θ' αγαπώ παντοτινά
Τρικαλινή τσαχπίνα σκέψου το καλά

Μη μου το λες μεμέτι μου, για να με φοβερίσεις
Πως τα 'μπλεξες με άλλονε και μένα θα μ' αφήσεις
Να ξέρεις δεν σκοτίζομαι, δε δίνω πενταράκι
Πιο όμορφη θα πάρω εγώ, γιατί είμαι τσαγκαράκι

Η καθεμιά παρακαλεί, τσαγκάρη για να πάρει
Προπάντων σαν και μένανε, που 'χω αυτή τη χάρη
Δευτέρα πάντα κάθομαι, την Τρίτη δεν δουλεύω
Κι όλο από τον μάστορα μπροστάντζα να γυρεύω

Που σαν θελήσω, ξέρε το, ρε την ποδιά μου βάζω
Ευθύς στον πάγκο κάθομαι, πολλά λεφτά και βγάζω
Και τότε εγώ για σένανε, δεν κάνω πια μεράκι
Ρε, το σφυρί να 'ναι καλά και το κατσαπροκάκι

Μες στο τσαγκάρικο το λεν πως είμαι σ' όλα εντάξει
𝄆 Και τα κορίτσια μ' έχουνε μη βρέξει και μη στάξει 𝄇

Γοβάκι φτιάχνω διαλεχτό και με πολύ μεράκι
𝄆 Και σαν εμένα δεύτερο δεν βρίσκεις τσαγκαράκι 𝄇

Δουλεύω μερακλήδικα και πάντα με τη μόδα
𝄆 Γι' αυτό κι η πελατεία μου ποτέ δεν κόβει ρόδα 𝄇

Τι ρωτάς αν θα σε πάρω, αν πονώ και σε γουστάρω
Γλέντα θέλω να μεθύσεις και ποτήρι μην αφήσεις
Τσάκα τσούκα σπάσ' τα, κάν' τα κομμάτια
Για τα όμορφα σου μάτια

Πάψε να παραπονιέσαι, και γι αυτό μη συλλογιέσαι
Γλέντα φίνα, κι αν μεθύσεις ούτε πιάτο μην αφήσεις
Τσάκα τσούκα σπάσ' τα, κάν' τα κομμάτια
Για τα όμορφα σου μάτια

Σ' αγαπώ δεν θα σ' αφήσω, και μαζί σου εγώ θα ζήσω
Γλέντα, μέθα μη φοβάσαι και δική μου πάντα θά 'σαι
Τσάκα τσούκα σπάσ' τα, με την καρδιά σου
Να χαρώ την εμορφιά σου

Εισαγωγή & μελωδία

Γλέντα, μέθα μη φοβάσαι και δική μου πάντα θά 'σαι
Τσάκα τσούκα σπάσ' τα, με την καρδιά σου
Για αυτήν την εμορφιά σου

𝄆 Θά 'ρθω κάτω στο τσαρδί σου, βόλτα για να βγω μαζί σου 𝄇 (Σ)

𝄆 Ως τις Τζιτζιφιές θα πάμε, και όσα έχω θα τα φάμε 𝄇 (Σ)

𝄆 Στα μπουζούκια και στις μπίρες, θα χαλάσω πέντε λίρες 𝄇 (Σ)

𝄆 Ζεϊμπεκιά τρελή και ρούμπα, κι αύριο δουλειά στη Τρούμπα 𝄇 (Σ)
Ζεϊμπεκιά τρελή και ρούμπα, κι αύριο δουλειά στη Τρούμπα

Μια τσαχπίνα παχουλή κι αφράτη
Νάζια και με μαριολιές γεμάτη
Ρίχνει φλόγα η ματιά της
Καίει όποιον θα δει να της μιλεί μπροστά της

Έτσι και μένα, με έχει κάψει
Μες στην καρδιά μου πια και δεν βαστώ
Έλα, τσαχπίνα, στην αγκαλιά μου
Να ιδείς πως πάσχω και για σένα πως πονώ

Μέσα στην καρδιά μού 'χω κρυμμένα
Τα δυο ματάκια σου ζωγραφισμένα
Και τ' αφρόπλαστο σου σώμα
Αχ, δεν μπορώ να το ξεχάσω πια ακόμα

Δεν ξεύρω τώρα το τι θα γίνω
Χωρίς εσέ να ζήσω δεν μπορώ
Έλα, τσαχπίνα, στην αγκαλιά μου
Να ιδείς πως πάσχω και για σένα πως πονώ

Μελωδία (πλήρης)

Αχ, που 'ναι εκείνος ο καιρός, τα χρόνια τα ωραία
Με λίγα γρόσια γλένταγα μ' όλη μου την παρέα

Αχ, σαν θυμάμαι τα παλιά, βρίσκομαι λυπημένος
Γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί, για να ξεχνώ ο καημένος
Παίξτε σαντούρια και βιολιά, παίξτε για να ξεχάσω
Τις πίκρες και τα βάσανα, να τα διασκεδάσω

Αχ, που 'ναι εκείνα τα παλιά και εκείνη η νοστιμάδα
Που εγλεντούσα με βιολιά κι όλο με αμαξάδα

Αχ, σαν θυμάμαι τα παλιά, βρίσκομαι λυπημένος
Γι' αυτό το ρίχνω στο κρασί, για να ξεχνώ ο καημένος
Παίξτε σαντούρια και βιολιά, παίξτε για να ξεχάσω
Τις πίκρες και τα βάσανα, να τα διασκεδάσω

Σαν το τσιγάρο σου μ' ανάβεις και με καις
Κι ας με σκλαβώνεις με τα ψεύτικα σου κόλπα
𝄆 Σαν το τσιγάρο σου με καις, και όταν φουμάρεις όσο θες
Το ξέρω πως θα με πετάξεις σαν μια γόπα 𝄇

Εγώ που σού 'δωσα το κάθε μου φιλί
Στο τέλος μόνο περιφρόνηση θα πάρω
𝄆 Ειν' η αγάπη σου τρελή, που δεν βαστάει και πολύ
Αναβοσβήνει στην καρδιά σου σαν τσιγάρο 𝄇

Κι αν παίζεις τώρα με τον πόνο μου εσύ
Να το θυμάσαι ότι κάποτε σου το' πα
𝄆 Πως κάποια μέρα στον ντουνιά σε μιαν απόμερη γωνιά
Θα σε πετάξουνε και σένα σαν μια γόπα 𝄇
Ω-ω-ω-ω, θα σε πετάξουνε και σένα σαν μια γόπα

𝄆 Έρχεσαι, με κοροϊδεύεις, κι όλο λες πως μ' αγαπάς
Τα μυαλά μου ξεσηκώνεις, πονηρά σαν με κοιτάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Ξελογιάστρα είσαι πες μου το, τσιγγάνα μου γλυκιά
Και τα χάνω σαν σε βλέπω, με την κίτρινη ποδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Μες στα έξυπνα σου κάλλη, στη θολή σου τη ματιά
Υποφέρω εγώ για σένα, αχ, τσιγγάνα μου γλυκιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Φτάνει πια μη με παιδεύεις, μη μου δείχνεις απονιά
Δυο γλυκά φιλάκια δώσ' μου εσύ, τσιγγάνα μου γλυκιά 𝄇 (Σ)

Απ' όλες που αγάπησα, ως τώρα στη ζωή μου
Μόνο μια τσίφτισσα μικρή, σκλάβωσε την ψυχή μου

Μ' έχει η τσίφτισσα τρελάνει
𝄆 Με τα κόλπα που μου κάνει 𝄇

Γιατί μαζί της γνώρισα αληθινή αγάπη
Ξέρει και βρίσκει τι ζητώ, ποτέ δεν κάνει λάθη

Μ' έχει η τσίφτισσα τρελάνει
𝄆 Με τα κόλπα που μου κάνει 𝄇

Άλλη γυναίκα, τώρα πια, δεν θα ξαναγαπήσω
Μονάχα με την τσίφτισσα, μποέμικα θα ζήσω

Μ' έχει η τσίφτισσα τρελάνει
𝄆 Με τα κόλπα που μου κάνει 𝄇

𝄆 Τα τσόκαρα σου φόρεσες και βγήκες στην πλατεία 𝄇
𝄆 Κι ο κόσμος όλος τρόμαξε μ' αυτή τη φασαρία 𝄇

Τάκα τακ, τάκα τακ, τάκα τάκα τάκα τακ
Τράκες πολλές μην κάνεις
Τάκα τακ, τάκα τακ, τάκα τάκα τάκα τακ
Μη θες να με τρελάνεις
(---) Τράκες πολλές μην κάνεις
(---) Μη θες να με τρελάνεις

𝄆 Με χίλια δυο καμώματα περνάς από μπροστά μου 𝄇
𝄆 Χτυπούν τα τσοκαράκια σου, χτυπάει κι η καρδιά μου 𝄇

Τάκα τακ, τάκα τακ, τάκα τάκα τάκα τακ
Γέρους και νιούς πλανεύεις
Τάκα τακ, τάκα τακ, τάκα τάκα τάκα τακ
Κι εμένα με μαγεύεις
(---) Γέρους και νιούς πλανεύεις
(---) Κι εμένα με μαγεύεις

𝄆 Σαν τα δικά σου τσόκαρα φορούσε κι η γιαγιά μου 𝄇
𝄆 Και σαν την παραθύμωνα, φουρτούνα στα πλευρά μου 𝄇

Τάκα τακ, τάκα τακ, τάκα τάκα τάκα τακ
Τράκες πολλές μην κάνεις
Τάκα τακ, τάκα τακ, τάκα τάκα τάκα τακ
Μη θες να με τρελάνεις
(---) Τράκες πολλές μην κάνεις
(---) Μη θες να με τρελάνεις

Απ' τον καιρό που έτυχε εσένα να γνωρίσω
𝄆 Τραγούδια θέλησα εγώ τον κόσμο να γεμίσω 𝄇

Να φανερώσω τον καημό και όλα μου τα ντέρτια
𝄆 Που έτυχε κι αγάπησα μικρή ξανθιά και ψεύτρα 𝄇

Αφού εμένα αρνήθηκε και σ' άλλον τώρα πάει
𝄆 Ο πόνος βρίσκει γιατρικό τραγούδια να χτυπάει 𝄇

Τώρα που 'χεις παραδάκια από την κληρονομιά
𝄆 Κάνεις πως δεν μας γνωρίζεις και δεν μας προσέχεις πια 𝄇

Κόκκινα φορείς σκαρπίνια και στην αγορά γυρνάς
𝄆 Και κουνιέσαι και λυγιέσαι κι όλο πόζα μας κρατάς 𝄇

Τόση πόζα δεν σου πάει κι άσε τα καμώματα
𝄆 Για θυμήσου που γυρνούσες ως τα ξημερώματα 𝄇

Πρόσεξε τα παραδάκια μη σωθούν καμιά φορά
𝄆 Γιατί αλίμονο σε σένα, τι έχεις να τραβήξεις πια 𝄇

Τώρα την καλοκαιριά, μικρό μου
Φεύγεις απ' το σπίτι το δικό μου
𝄆 Έννοια σου, και θα το μετανιώσεις
Σαν το κεράκι, αλανιάρα μου, θα λιώσεις 𝄇

Φεύγεις κι έχω μείνει μοναχός μου
Κι έχω την κατακραυγή του κόσμου
𝄆 Γουστάρισες να μου την αμολήσεις
Με άλλονε να πας, να βρεις να ζήσεις 𝄇

Φεύγεις και μ' αφήνεις λυπημένο
Δεν πόνεσες για μένα τον καημένο
𝄆 Ζήσαμε μαζί τρία χρονάκια
Μ' άφησες με δυο μικρά παιδάκια 𝄇

Ενόμιζες πως ήσουνα, η πιο όμορφη του κόσμου
𝄆 Γιατί σε φώναξαν δυο τρεις, ματάκια μου και φως μου 𝄇

Τώρα το πήρες αψηλά, και σήκωσες τη μύτη
𝄆 Φαντάστηκες πως ήσουνα, ωραία Αφροδίτη 𝄇

Κάτσε λοιπόν πιο φρόνιμα, μάζεψε τα μυαλά σου
𝄆 Μην είσαι ασυλλόγιστη, θα φύγει η εμορφιά σου 𝄇

Γριά θα σε φωνάζουνε, και τότε θα θυμώνεις
𝄆 Τα λόγια μου θα σκέφτεσαι, και σαν κερί θα λιώνεις 𝄇

Υπαρξιστής θα γίνω και φράγκο δεν θα δίνω, το σύμπαν κι αν καεί
Θα στήσω μια παράγκα και θα περνώ, ρε μάγκα, μποέμικη ζωή

𝄆 Ε, ρε, κόσμε, πω πω πω πω
Θα το ρίξω στον υπαρξισμό 𝄇

Με μούσι και μουστάκι και παρδαλό σακάκι, τους δρόμους θα γυρνώ
Στην πλάκα θα το ρίξω, τις πίκρες μου να πνίξω, να πάψω να πονώ

𝄆 Ε, ρε, κόσμε, πω πω πω πω
Θα το ρίξω στον υπαρξισμό 𝄇

Τι κέρδισα ως τώρα, που κλαίω κάθε ώρα, μες στην παλιοζωή
Υπαρξιστής θα γίνω και φράγκο δεν θα δίνω, το σύμπαν κι αν καεί

𝄆 Ε, ρε, κόσμε, πω πω πω πω
Θα το ρίξω στον υπαρξισμό 𝄇

Υπόφερα εγώ για σένα τόσο, γιατί σ' αγαπούσα αληθινά
Με σκοπό για να σε στεφανώσω, δική μου νά 'σαι πια παντοτινά

Κι αφού εφρόντιζα εγώ για σένα, γιατί παραστράτησες τρελή
Δεν εσκέφτηκες κι εσύ για μένα, με πόνο που σ' αγάπησα πολύ

Κι ένα πρωί σε χάνω από κοντά μου, μού 'ρθε τρέλα μέσα στο μυαλό
Έκλεισα τον πόνο στην καρδιά μου και είπα καλή τύχη, στο καλό

Θα 'ρθεί κάποιος καιρός να μετανιώσεις, τον Μητσάκη πάλι να ζητάς
Θα 'μαι ξένος πρέπει να το νιώσεις, για μένα τότε πια να μη ρωτάς

𝄆 Σουρωμένος θά 'ρθω πάλι στην παλιά μας γειτονιά
Να σου παίξω μπουζουκάκι, μ' όμορφη διπλοπενιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Θά 'ρθω για να σε ξυπνήσω, Φαληριώτισσα γλυκιά
Με μπουζούκι με κιθάρα και με φίνο μπαγλαμά 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι αν τυχόν και δεν ξυπνήσεις και μ' αρχίσεις τα παλιά
Θα μου τη ραγίσεις πάλι την καημένη μου καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Κι όταν παίζει το μπουζούκι, δώσε βάση στην πενιά
Για να θυμηθείς τα πρώτα, Φαληριώτισσα γλυκιά 𝄇 (Σ)

Σφυρίζει η φάμπρικα μόλις χαράζει
Οι εργάτες τρέχουν για τη δουλειά
𝄆 Για να δουλέψουνε, όλη τη μέρα
Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά 𝄇

Βλέπεις κοπέλες στα υφαντουργεία
Κι άλλες δουλεύουν στα αργαλειά
𝄆 Στα καπνομάγαζα, στα συνεργεία
Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά 𝄇

Φράγκο δεν δίνουνε για μεγαλεία
Έχουνε μάθει να ζουν απλά
𝄆 Στάζει ο ιδρώτας τους χρυσές σταγόνες
Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά 𝄇

Σφυρίζει η φάμπρικα σαν θα σχολάσουν
Κορίτσια, αγόρια, ζευγαρωτά
𝄆 Με την αγάπη τους θα ξαποστάσουν
Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά 𝄇

𝄆 Έμαθα πολλά μικρό μου 𝄇 (×3)
Που ζαλίζουν το μυαλό μου

𝄆 Πως γλεντούσες στον Περαία 𝄇 (×3)
Μαυρομάτα μου ωραία

𝄆 Φάνταζες σαν πριγκηπέσσα 𝄇 (×3)
Μα με πρόδινες μπαμπέσα

𝄆 Σε περίμενα ο καημένος 𝄇 (×3)
Όλη νύχτα πικραμένος

Μες στα φύλλα της καρδιάς μου, νιώθω αβάσταχτο καημό
𝄆 Φέρτε απ' όλα τα πιοτά, φέρτε να μεθύσω
Μια καρδιά με πρόδωσε, να τη λησμονήσω 𝄇

Θέλω έτοιμα τραγούδια, σε τσιγγάνικο σκοπό
𝄆 Το μαράζι μ' έπνιξε, θέλω να το σβήσω
Μια καρδιά με πρόδωσε, να τη λησμονήσω 𝄇

Απ' του έρωτα τον πόνο δεν υπάρχει πιο σκληρός
𝄆 Φέρτε απ' όλα τα πιοτά, φέρτε να μεθύσω
Μια καρδιά με πρόδωσε, να τη λησμονήσω 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία

𝄆 Φέρτε απ' όλα τα πιοτά, φέρτε να μεθύσω
Μια καρδιά με πρόδωσε, να τη λησμονήσω 𝄇

𝄆 Έκανες τη φιγούρα σου, μόρτη στη γειτονιά
Στα γρήγορα σε πλάκωσε στο ξύλο η Σμυρνιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Αφού πολύ την τσάντιζες και κάνες τον μαγκίτη
Κι αφού πολύ την πείραζες, βγάλε τον φεγγίτη 𝄇 (Σ)

𝄆 Τώρα γυρίζεις στους γιατρούς, φιγουρατζή να γιάνεις
Να μάθεις τις φιγούρες σου, να μη τις ξανακάνεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Και τις φιγούρες σου που λες, σε βλέπει, σε προσέχει
Πρέπει ν' αλλάξεις το στενό, γιατί θα σου τις βρέχει 𝄇 (Σ)

𝄆 Μην κλαις και μην πικραίνεσαι, μην βαριαναστενάζεις 𝄇
𝄆 Ό,τι κι αν κάνεις, μάθε το, τίποτα δεν θα βγάλεις 𝄇

𝄆 Τα δάκρυα κι οι στεναγμοί, εσένα θα μαράνουν 𝄇
𝄆 Τίποτα δεν με συγκινεί, τα κόλπα σου δεν πιάνουν 𝄇

𝄆 Δεν φταις εσύ τσαχπίνα μου, φταίνε οι φιλενάδες 𝄇
𝄆 Οι ξελογιάστρες, οι κακές, οι άπιστες ζηλιάρες 𝄇

𝄆 Το ξέρω βρε μικρούλα μου, κάνεις καλή παρέα
Γι' αυτό και τ' αποφάσισα να πάμε στον Περαία 𝄇 (Σ)

𝄆 Μπουζούκια θα σου παίζουνε, κι εσύ θα ρομαντζάρεις
Θα γλυκαθείς, μικρούλα μου, και πια δεν θα γκρινιάζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Το ξέρω βρε μικρούλα μου, σ' αρέσουνε τα φίνα
Γι' αυτό και τ' αποφάσισα, να πάμε στην Αθήνα 𝄇 (Σ)

𝄆 Τα βράδια θα γυρίζουμε και πάντα θα γλεντάμε
Μια και ψιλά μας βρίσκονται, φίνα θα την περνάμε 𝄇 (Σ)

Φίνα τά 'χεις καταφέρει
Στα νερά σου μ' έχεις φέρει
𝄆 Και το ντέρτι σου με δέρνει
Νου και σκέψη μου τα παίρνει 𝄇 (Σ)

Όλο κόλπα μου ξηγιέσαι
Και τα χάδια σου μ' αρνιέσαι
𝄆 Με τα σκέρτσα που μου κάνεις
Βάλθηκες να με ξεκάνεις 𝄇 (Σ)

Παστρικές δουλειές δεν φτιάνεις
Άλλα λες κι άλλα μου κάνεις
𝄆 Μου τη σκας κι αλλού γυρίζεις
Κι άπονο δεν χαμπαρίζεις 𝄇 (Σ)

Φοβάμαι πως μια μέρα θα σε χάσω
Και τρέμω σαν πουλί στην παγωνιά
𝄆 Γιατί αν δεν βρω τον τρόπο να ξεχάσω
Θα σέρνομαι κουρέλι στον ντουνιά 𝄇

Αυτά που μού 'χες μάθει τα θυμάμαι
Και μόνη μες στους δρόμους της ζωής
𝄆 Θα σκέφτομαι με σπαραγμό και πόνο
Τα χρόνια που είχα ζήσει ευτυχής 𝄇

Φοβάμαι πως μια μέρα θα σε χάσω
Και πες μου που θα βρω παρηγοριά
𝄆 Και τι πιοτό θα πιώ για να ξεχάσω
Τη νύχτα που θα πέσει στην καρδιά 𝄇

Φοράς φουστάνι βυσσινί, κουκλίτσα μου, από μετάξι φίνο
Στις πιέτες του μπερδεύτηκα, μανίτσα μου, κι απ' τον καημό μου σβήνω

Φουστάνι σκανταλιάρικο, κουκλάκι μου, και τορνευτή γαμπίτσα
Σε κάνουνε πως να στο πω, μικράκι μου, μια ζωντανή κουκλίτσα

Το φουστανάκι σου αυτό, μανίτσα μου, αν το ξαναφορέσεις
Θε να σε κλέψω μια βραδιά, κουκλίτσα μου, γιατί πολύ μ' αρέσεις

Απ' τον καιρό που έβγαλες τα μαύρα σου τα ρούχα
𝄆 Έσβησε, φως μου, ο σεβντάς μες στην καρδιά που σού 'χα 𝄇

Φόρα τα μαύρα, φόρα τα, γιατί σου πάνε τρέλα
𝄆 Και με τα μαύρα μια στιγμή στην αγκαλιά μου έλα 𝄇

Τα μαύρα ρούχα, μάτια μου, να τα ξαναφορέσεις
𝄆 Γιατί τα μαύρα σαν φορείς, πολύ πολύ μ' αρέσεις 𝄇

Σου δίνουνε μια τσαχπινιά και μια περίσσια γλύκα
𝄆 Που γρήγορα θα παντρευτείς χωρίς πεντάρα προίκα 𝄇

Αυτοσχεδιασμός & φινάλε

Μια φούντωση, μια φλόγα έχω μέσα στη καρδιά
𝄆 Και μάγια μού 'χεις κάνει, φραγκοσυριανή γλυκιά 𝄇

Θά 'ρθω να σε ανταμώσω πάλι στην ακρογιαλιά
𝄆 Θα ήθελα να με χορτάσεις όλο χάδια και φιλιά 𝄇

Θα σε πάρω να γυρίσω Φοίνικα, Παρακοπή
𝄆 Γαλισά και Δελαγκράτσια, και ας μού 'ρθει συγκοπή 𝄇

Στο Πατέλι, στο Νιχώρι, φίνα στην Αληθινή
𝄆 Και στο Πισκοπίο ρομάντζα, γλυκιά μου φραγκοσυριανή 𝄇

Εισαγωγή & μελωδία & φινάλε

Τώρα μικρό που σ' έχασα, όλα για με έχουν σβήσει
𝄆 Σαν χάνω την αγάπη μου, φούρνος να μην καπνίσει 𝄇

Όλος ο κόσμος ήσουνα, κουκλάκι μου για μένα
𝄆 Δεν σε ξεχνώ σε σκέφτομαι, με μάτια δακρυσμένα 𝄇

Οι φίλοι μου με κάλεσαν, μαζί τους να γλεντήσω
𝄆 Ίσως και το κατόρθωνα, το ντέρτι μου να σβήσω 𝄇

Απ' τον καημό σου μάτια μου, έχ' η καρδιά μου κλείσει
𝄆 Και λέω μιας και σ' έχασα, φούρνος να μην καπνίσει 𝄇

Γιατί πίνω και μεθάω, δεν το ξέρεις, τι ρωτάς
𝄆 Πίνω γιατί δεν μου δίνεις, το φιλί που μου χρωστάς 𝄇

Δυο χρονάκια κι έξι μήνες, είναι που με τυραννάς
𝄆 Μ' έκανες μπεκρή κι ακόμα δεν λυπάσαι, δεν πονάς 𝄇

Κούκλα μου μη μου τ' αρνιέσαι, μη μ' αφήσεις να χαθώ
𝄆 Δώσ' μου το, να ησυχάσω και να πάψω να μεθώ 𝄇

Δεν με φοβίσαν κύματα, χιόνια κι ανεμοβρόχια
𝄆 Όσο με φόβισες εσύ, κατηραμένη φτώχεια 𝄇

Απ' τα φτωχά μου όνειρα, ένα σωστό δεν βγαίνει
𝄆 Όλα τα σκόρπισες εσύ, φτώχεια κατηραμένη 𝄇

Στον έρωτα και στην ζωή, όπου και να με νιώσεις
𝄆 Φτώχεια δεν πέρασε στιγμή, χωρίς να με πληγώσεις 𝄇

𝄆 Βρε εγώ είμαι η μόρτισσα Κική, που ήμουν δυο μήνες φυλακή 𝄇
Γιατί είν' τα γούστα μου τρελά και δεν φοβούμαι τον μπελά
Ξέρω και ρίχνω πιστολιές, σ' όποιον μου κάνει μπαμπεσιές

𝄆 Δεν θέλω πλούτη και καλά, μ' αρέσει η φτώχεια κι η εργατιά 𝄇
Κι αν παντρευτώ με τον καιρό, άντρα εργάτη θε να βρω
Φτώχεια μαζί με την τιμή, θέλω να ζήσω μια στιγμή

𝄆 Βρε εγώ είμαι η μόρτισσα Κική, που ήμουν δυο μήνες φυλακή 𝄇
Γιατί είν' τα γούστα μου τρελά και δεν φοβούμαι τον μπελά
Ξέρω και ρίχνω πιστολιές, σ' όποιον μου κάνει μπαμπεσιές

𝄆 Τα πλούτη τα περιφρονώ, στη φτώχεια πιο καλά περνώ 𝄇
Μέσα στην τίμια εργατιά βρίσκεις τα πιο καλά παιδιά
Φτώχεια μαζί με την τιμή, θέλω να ζήσω μια στιγμή

Φτωχόπαιδο µε γνώρισες κι από µικρός στην πιάτσα
𝄆 Παλεύω µε τα µπράτσα, στα σίδερα, στα γράσα
Κι όπου νυχτώσω και βρεθώ 𝄇

Κι αν κάθε βράδυ ξενυχτώ, στη ρόδα, στο τιµόνι
𝄆 Μη µου παραπονιέσαι και µη στεναχωριέσαι
Που µένεις πάντα µοναχή 𝄇

Σ' αυτήν τη δύσκολη ζωή δεν λείπουν τα στραπάτσα
𝄆 Γι' αυτό κι εγώ στην πιάτσα, παλεύω µε τα µπράτσα
Για σένα αγάπη µου γλυκιά 𝄇

𝄆 Φτωχό πανωφοράκι μου που σε πουλώ για εκείνη
Στο κρύο εσύ με ζέσταινες και τώρα τι θα γίνει 𝄇 (Σ)

𝄆 Χίλιες φορές με έσωσες από βροχή, χαλάζι
Το σκέπτομαι και η καρδιά βαθιά αναστενάζει 𝄇 (Σ)

𝄆 Πανωφοράκι σ' έχασα γι' αυτήν που αγαπούσα
Μα αυτή δεν ήθελε καρδιά παρά μονάχα λούσα 𝄇 (Σ)

𝄆 Ποιος τώρα να σε χαίρεται και ποιος να σε φοράει
Στο κρύο το κορμάκι μου πάντα σ' αναζητάει 𝄇 (Σ)

𝄆 Φύγε βάσανο από μένα, δεν σε θέλω πια
Γιατί μού 'χεις φαρμακώσει τη δόλια μου καρδιά 𝄇 (Σ)

𝄆 Πια συνήθισα, δεν θέλω φως μου να σε ιδώ
Άπονη καρδιά να φύγεις, γιατί δεν σ' αγαπώ 𝄇 (Σ)

𝄆 Νόμιζες ότι μπορούσες να με τυραννάς
Να μ' έχεις να παιδεύουμαι και να μη με πονάς 𝄇 (Σ)

𝄆 Με καιρό θα μετανιώσεις, όμως θά 'ναι αργά
Θα ζητάς δεν θα με βρίσκεις και θα θρηνείς πικρά 𝄇 (Σ)

Κουράστηκα μαζί σου να τραβιέμαι
Να βασανίζομαι, να τυρανιέμαι
𝄆 Για την αγάπη σου, τη ψεύτρα, την τρελή
Που μες στο στήθος δεν σ' απόμεινε ψυχή 𝄇

Φύγε, δεν σε θέλω πια κοντά μου
Τράβα αλλού να βρεις παρηγοριά
𝄆 Μεράκια πια δεν βάζω στην καρδιά μου
Σε ξέχασα, στο λέω αληθινά 𝄇

Βαρέθηκα τα ψεύτικα φιλιά σου
Την πονηρή και ύπουλη ματιά σου
𝄆 Τα λόγια σου κι αυτόν τον έρωτα σου
Που μού 'λεγε κάθε βραδάκι η καρδιά σου 𝄇

Φύγε, δεν σε θέλω πια κοντά μου
Τράβα αλλού να βρεις παρηγοριά
𝄆 Μεράκια πια δεν βάζω στην καρδιά μου
Σε ξέχασα, στο λέω αληθινά 𝄇

Μελωδία επωδού

Φύγε, δεν σε θέλω πια κοντά μου
Τράβα αλλού να βρεις παρηγοριά
𝄆 Μεράκια πια δεν βάζω στην καρδιά μου
Σε ξέχασα, στο λέω αληθινά 𝄇

Εφουντάρισ' η βαρκούλα στην ακρογιαλιά
Τώρα γλέντι κι αγκαλίτσες, χάδια και φιλιά
𝄆 Φυσάει ο μπάτης, φυσάει τ' αγέρι
Τρελό μικρό μου, γλυκό μου ταίρι 𝄇 (Σ)

Με φιλάκια, τούτα κείνα και καλή καρδιά
Αγαπούλες και ρομάντζα, φύκια κι αμμουδιά
𝄆 Φυσάει ο μπάτης, χτυπάει το κύμα
Τρελό μικρό μου, με κάνεις θύμα 𝄇 (Σ)

Τώρα θάλασσα και πεύκο, τρέλες και φιλιά
Και του έρωτα φωλίτσα στην ακρογιαλιά
𝄆 Φυσάει ο μπάτης, μπρος στ' ακρογιάλι
Τρελό μικρό μου, με πιάνει ζάλη 𝄇 (Σ)

Μελωδία

𝄆 Φυσάει ο μπάτης, φυσάει τ' αγέρι
Έλα μικρό μου, γλυκό μου ταίρι 𝄇 (Σ)

𝄆 Όλοι οι φωνογραφιτζήδες
Είναι μάγκες και ατσίδες 𝄇 (Σ)

𝄆 Όσα φράγκα 'κονομάνε
Στην ταβέρνα τ' ακουμπάνε 𝄇 (Σ)

𝄆 Με μπερδέψανε μια νύχτα
Σαν μπαρμπούνι μες στα δίχτυα 𝄇 (Σ)

𝄆 Μου τη φέραν ένα βράδυ
Σαν μουγγρί στο παραγάδι 𝄇 (Σ)

𝄆 Με ψαρέψαν μια ημέρα
Μέσα, καλέ, στον Περαία 𝄇 (Σ)

Τι φωτιά είναι αυτή μεγάλη
Που 'χω απόψε στο κεφάλι
𝄆 Ποιος μπορεί να μου τη σβήσει
Να του δώσω ό,τι ζητήσει 𝄇

Θέλω απόψε να μπορούσα
Μια γυναίκα να ξεχνούσα
𝄆 Ποιος μπορεί να με γιατρέψει
Το τι νιώθω να μαντέψει 𝄇

Τι φωτιά είν' αυτή μεγάλη
Που 'χω απόψε στο κεφάλι
𝄆 Απορώ κι αναρωτιέμαι
Στη ζωή μου πως κρατιέμαι 𝄇

𝄆 Μη με παιδεύεις και γελάς όταν για σένα κλαίω 𝄇
𝄆 Όταν για σένα μικράκι μου πονώ και με καημό στο λέω 𝄇

Αααχ,
Πεθαίνω για το λάγνο σου φιλί
Χάθηκα τρελάθηκα, στον έρωτα σου βάλθηκα
Κουκλάκι μου σ' αγάπησα πολύ

𝄆 Λόγια του κόσμου μην ακούς, αχ μην ακούς κανένα 𝄇
𝄆 Γιατί εγώ μικράκι μου ψοφώ κι είμαι τρελός για σένα 𝄇

Αααχ,
Πεθαίνω για το λάγνο σου φιλί
Χάθηκα τρελάθηκα, στον έρωτα σου βάλθηκα
Κουκλάκι μου σ' αγάπησα πολύ

𝄆 Όταν κουκλί μου με φιλάς με το γλυκό σου στόμα 𝄇
𝄆 Μου δίνεις πέντ' έξι επτά, οκτώ φιλιά και δεν χορταίνω ακόμα 𝄇

Αααχ,
Πεθαίνω για το λάγνο σου φιλί
Χάθηκα τρελάθηκα, στον έρωτα σου βάλθηκα
Κουκλάκι μου σ' αγάπησα πολύ

Μες της πόλης το χαμάμ χανούμια κολυμπάνε
Να δεις μεράκια και νταλγκά, όταν σου τραγουδάνε

𝄆 Στο χαμάμι σαν βραδιάζει, τα χανούμια κάνω χάζι 𝄇 (Σ)

Σαν θα βγουν απ' το χαμάμ και πέσουν στο ντιβάνι
Απάνω στο χουζούρι τους, να κάνω εγώ σιργιάνι

𝄆 Στο χαμάμι σαν βραδιάζει, τα χανούμια κάνω χάζι 𝄇 (Σ)

Νά 'μαι μέσα στον οντά που παίζουν ντερβισάδες
Την ώρα που χορεύουνε χανούμια στους αγάδες

𝄆 Με μπουζούκια, μπαγλαμάδες, κάνουν κέφι οι αγάδες 𝄇 (Σ)

Χαράματα λυπητερά, αυγές φαρμακωμένες
𝄆 Μέρες πικρές, νύχτες σκληρές, στη ξενιτιά
Περνάω πικραμένες 𝄇

Πικρό μαράζι στην καρδιά μ' άφησε ο χωρισμός σου
𝄆 Κι αν δεν γυρίσεις γρήγορα, γρήγορα
Θα σβήσω απ' τον καημό σου 𝄇

Χαράματα λυπητερά, αυγές γεμάτες πόνοι
𝄆 Η ξενιτιά με τσάκισε, με τσάκισε
Κι η μοναξιά με λιώνει 𝄇

Δεκαοχτώ χρονών παιδί, με βάλανε στη φυλακή
Για σένα μαυρομάτα μου, χαράμισα τα νιάτα μου

Μα 'συ 'σαι αφιλότιμη, γκρινιάρα και απότομη
Κάθε στιγμή μου κοπανάς, για μένανε πως δεν πονάς

Με άλλον θα τσιμπήθηκες, και μένα μ' απαρνήθηκες
Τι θα γενώ, μανούλα μου, που με πονεί η καρδούλα μου

Με άλλον είσαι και γλεντάς, κι εμένανε δεν με κοιτάς
Ρέστο με απαράτησες και μ' άλλον παραστράτησες

Έλα να σου εξηγηθώ, γιατί θα σε εκδικηθώ
Δυο μαχαιριές μες στην καρδιά, για να μην εύρεις γιατρειά

𝄆 Παλάτια χρυσοστόλιστα χαρέμια με διαμάντια
Θα χτίσω και θα κάθεσαι να σε κοιτώ στα μάτια 𝄇 (Σ)

𝄆 Σαν άγγελος μου φαίνεσαι στο θρόνο καθισμένη
Ζαλίζομαι σαν σε κοιτώ μικρή μου παντρεμένη 𝄇 (Σ)

𝄆 Ό,τι ζητήσεις θα το βρεις μικρή μου παντρεμένη
Δεν θα σου λείπει τίποτα θα ζεις ευτυχισμένη 𝄇 (Σ)

Μελωδία

Θα χτίσω και θα κάθεσαι να σε κοιτώ στα μάτια
Παλάτια χρυσοστόλιστα χαρέμια με διαμάντια

Χτες το βράδυ Χαρικλάκι, είχες βγάλει τ' οργανάκι
Και γλεντούσες μ' ένα αλάνι, κάτω στο Πασαλιμάνι
Φιλάκια, ναζάκια, αχ βρε Χαρικλάκι
Πως με γέλασες, άντε γεια σου, μου την έσκασες

Μες στη μπίρα όταν μπήκες, αχ μανούλα μου τι γλύκες
Με φωνόγραφο και πλάκες, νταλκαδάκι με τους μάγκες
Ζηλεύω και κλαίγω, αχ βρε Χαρικλάκι
Πως με γέλασες, άντε γεια σου, μου την έσκασες

Το πρωί μες στη Γλυφάδα, κούκλα μου αυτοκινητάδα
Κολυμπάς σα πάπια χήνα, και το στρίβεις στην Αθήνα
Ζηλεύω και κλαίγω, αχ βρε Χαρικλάκι
Πως με γέλασες, άντε γεια σου, μου την έσκασες

Αυτοσχεδιασμός

Ζηλεύω και κλαίγω, αχ βρε Χαρικλάκι
Πως με γέλασες, άντε γεια σου, μου την έσκασες

Πάλι απόψε θα μεθύσω, Χαρικλάκι μου
Νά 'ρθω να σου τραγουδήσω, πιτσουνάκι μου
Θα σου πω, τραγουδιστά
Λόγια φίνα και σωστά, Χαρικλάκι μου, εϊ

Δυο χρονάκια σ' αγαπάω, Χαρικλάκι μου
Και στο σπίτι μου δεν πάω, πιτσουνάκι μου
Μόνο πίνω και μεθώ
και φωνάζω όπου βρεθώ, Χαρικλάκι μου, εϊ

Των ματιών σου το μαυράδι, Χαρικλάκι μου
Ζωντανό με πάει στον Άδη, πιτσουνάκι μου
Γι' αυτό πίνω και μεθώ
Και φωνάζω όπου βρεθώ, Χαρικλάκι μου, εϊ

𝄆 Αχ, για θυμήσου τον καιρό, όπως εγώ δεν τον ξεχνώ
Κι ούτε ποτέ μου δεν μπορώ να τον ξεχάσω 𝄇
Αχ, για θυμήσου τον καιρό πάτσι και πόστα στο καρό
πήγαινα πάτσι, πόστα στο καρό, στον άσο

𝄆 Που ξενυχτούσαμε τα βράδια κι ήμουν πρώτος
Στην αγάπη σου καλέ 𝄇
Και στην αγάπη σου ερχόμουν όλο σώτος
Και τέρτσος στο βαλέ

𝄆 Αχ, για θυμήσου τη ζωή, πως την περνούσαμε μαζί
Αχ, για θυμήσου τα κι εσύ τα περασμένα 𝄇
Κείνα τα χρόνια τα παλιά, απ' τα γλυκά σου τα φιλιά
Πήγαινες πάρολι τότε κι εσύ για μένα

𝄆 Που ξενυχτούσαμε τα βράδια κι ήμουν πρώτος
Στην αγάπη σου καλέ 𝄇
Και στην αγάπη σου ερχόμουν όλο σώτος
Και τέρτσος στο βαλέ

𝄆 Αχ, για θυμήσου μια φορά, που 'ταν πολλοί στον μπακαρά
Ήρθες και κάθησες στο πλάι μ', αλανιάρα 𝄇
Μ' ένα αιώνιο επτά, μου πήρες κάμποσα λεφτά
Κι όλα τα ρέστα μου τα πήρες με εννιάρια

𝄆 Και κερδισμένη τότε εσύ κι εγώ χαμένος
Στον πατσά πηγαίναμε μαζί 𝄇
Μα απ' τα φιλάκια σου ήμουν πάντα κερδισμένος
Καλέ, μου κέρναγες εσύ

Χαρτορίχτρα μάγισσα, πλανεύτρα
Είδες τα χαρτιά, μα βγήκες ψεύτρα
𝄆 Πως με ξεγέλασες, γιατί με γέλασες
Και βγήκαν ψέμα όσα μού 'πες στη ζωή 𝄇

Μού 'πες πως θα μ' αγαπά αιώνια
Μήπως τά 'χες πει από συμπόνοια
𝄆 Δεν με αγάπησε, μ' άλλον μ' απάτησε
Κι έπεσα τώρα μέσα στην καταστροφή 𝄇

Χαρτορίχτρα μάγισσα, τσιγγάνα
Ήταν, όσα μού 'πες, λόγια πλάνα
𝄆 Σκληρά μ' αρνήθηκε και μ' απαρνήθηκε
Όλα για μένα τελειώσαν στη ζωή 𝄇

Είμαι χασάπης σεβνταλής, που μ' έχει μπλέξει πάλι
𝄆 Μια ζωντοχήρα σε μπελά, σε ντέρτια θα με βάλει 𝄇

Κάθε πρωί στην αγορά τη χήρα περιμένω
𝄆 Κι όταν τη δουν τα μάτια μου, αρχίζω πια να τρέμω 𝄇

Εσένα πάντα θ' αγαπώ, χήρα μου παινεμένη
𝄆 Και μη μ' αφήσεις να χαθώ με την καρδιά καμμένη 𝄇

Έλα να ζήσεις χήρα μου μ' εμέ το χασαπάκι
𝄆 Και πάντοτε θε να μασάς του γάλακτος αρνάκι 𝄇

Είμαι χασάπης σεβνταλής, που μ' έχει μπλέξει πάλι
𝄆 Μια ζωντοχήρα σε μπελά, σε ντέρτια θα με βάλει 𝄇

Χασάπης είμαι ζηλευτός, παιδάκι σ' όλα φίνο
𝄆 Κι όποιος εντάξει μου φερθεί και την καρδιά μου δίνω 𝄇

Ξηγιέμαι με πολλά λεφτά, το χρήμα το σκορπάω
𝄆 Κι όπου τα όμορφα τα βρω, εκεί έπειτα γλεντάω 𝄇

Μόλις τελειώσω τη δουλειά, στα καπηλειά τραβάω
𝄆 Και με τον πιο καλό μεζέ, εκεί τα κοπανάω 𝄇

Τα χασαπάκια είμαστε σε όλα μας εντάξει
𝄆 Βάρδα μη στο φιλότιμο κανένας μας πειράξει 𝄇

Χασάπη μου, με την ποδιά που σαν τη δέσεις πίσω
Όταν σε δω, χασάπη μου, τώρα θα ξεψυχήσω
Χασάπη μου, όταν σε δω τώρα θα ξεψυχήσω

Γυαλίζουν τα θηκάρια σου στη μέση που τα βάνεις
𝄆 Με την ποδιά την κόκκινη εσύ θα με τρελάνεις 𝄇

Αστράφτουν τα μαχαίρια σου, λάμπει και το μασάτι
𝄆 Λάμπουν τα μαύρα μάτια σου, μαγκίτη μου, χασάπη 𝄇

Παλεύεις με τα αίματα, μα δεν πονεί η καρδιά σου
Σε αγαπώ, χασάπη μου, μ' αυτή τη λεβεντιά σου
Χασάπη μου σε αγαπώ μ' αυτή τη λεβεντιά σου

- Δεν μου λες, καλέ μου χήρα, για τα μαύρα που φορείς
Τα φορείς για σεβνταλίκι ή για να με τυραννείς
- Τα φορώ γιατί είμαι χήρα, χωρίς άντρα η κακομοίρα
Τρία χρόνια μες στα μαύρα, το κορμάκι μου όλο λαύρα

- Την καρδούλα μου ραΐζεις, χήρα μου, σαν μου το λες
Τρία χρόνια δίχως άντρα, μοναχούλα σου να κλαις
- Τι να κάνω η κακομοίρα, αφού είχα μαύρη μοίρα
Ένα χρόνο παντρεμένη, κι άλλα τρία χωρισμένη

- Θες τα μαύρα να σου βγάλω, να σου βάλω ρουμπινί
Έλα, χήρα μου, μαζί μου, συντροφιά παντοτινή
- Βρε εσύ, μάγκα, πως τη στρώνεις, με τα λόγια μαστουρώνεις
Έτσι ήτανε κι ο άλλος και μου τον επήρε ο Χάρος

Είσαι, βρε χήρα, όμορφη, έχεις και σκέρτσα φίνα
Που ξετρελαίνεις τον ντουνιά και όλη την Αθήνα, ώπλες
Και όλη την Αθήνα

Σαν περπατείς, ρίχνεις ματιές, χαμογελάς λιγάκι
Κι όποιος γυρίσει και σε δει, τον λιώνεις σαν κεράκι, ώπλες
Τον λιώνεις σαν κεράκι

Έτσι κι εμένα μ' έμπλεξες, μια μέρα στο Παγκράτι
Και από τότε, χήρα μου, για σε δεν κλείνω μάτι, ώπλες
Για σε δεν κλείνω μάτι

Όλη τη νύχτα σκέφτομαι, το πως θα σ' αποχτήσω
Γιατί, βρε χήρα, δεν μπορώ χωρίς εσέ να ζήσω, ώπλες
Χωρίς εσέ να ζήσω

Χλωμή τσιγγάνα, τρελή καρδιά
Βαδίζεις μόνη στην ερημιά
𝄆 Φτωχό λουλούδι, με το τραγούδι
Μέσα στη νύχτα ζητάς τη λησμονιά 𝄇

Έρημοι οι δρόμοι και σιωπηλοί
Βαθιά σπαράζεις, ψυχή δειλή
𝄆 Τρέμουν τ' αστέρια, σφίγγεις τα χέρια
Πονάς για εκείνον π' αγάπησες πολύ 𝄇

Χλωμή τσιγγάνα, εξωτικιά
Σε καίει ο πόνος σαν τη φωτιά
𝄆 Φτωχό λουλούδι, με το τραγούδι
Ζητάς στη νύχτα να βρεις τη λησμονιά 𝄇

Η φλογερή σου αυτή ματιά και το γλυκό σου γέλιο
𝄆 Μού 'χει ραΐσει την καρδιά, Χριστίνα μου, μ' έκανες και σε θέλω 𝄇

Έχεις μεγάλη τσαχπινιά κι όλους μας φοβερίζεις
𝄆 Με τη γλυκιά σου την ομορφιά, τσαχπίνα μου, πολλές καρδιές ραΐζεις 𝄇

Ψαράδες και μανάβηδες, στην αγορά πειράζεις
𝄆 Σ' αρέσουν οι χασάπηδες, Χριστίνα μου, και τους καλοκοιτάζεις 𝄇

Σκέψου, τη γνώμη σ' άλλαξε και πρόσεξε λιγάκι
𝄆 Γιατί ο κόσμος χάλασε, τσαχπίνα μου, τρελό μου Χριστινάκι 𝄇

𝄆 Χρόνια μες στην Τρούμπα, μαγκίτης κι αλανιάρης
Φρόντισε να μάθεις, κι ύστερα να με πάρεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Είμαι παιδάκι έξυπνο, παίζω και μπουζουκάκι
Όλος ο κόσμος μ' αγαπάει γιατί είμαι Συριανάκι 𝄇 (Σ)

𝄆 Στην πιάτσα που μεγάλωσα, όλοι μ' έχουν θαυμάξει
Γιατί είμαι μάγκας έξυπνος, και σ' όλα μου εντάξει 𝄇 (Σ)

𝄆 Οι μάγκες με προσέχουνε, κι όλοι με λογαριάζουν
Όταν με βλέπουν κι έρχουμαι, μαζί μου νταλγκαδιάζουν 𝄇 (Σ)

Χωρίσαμε ένα δειλινό με δάκρυα στα μάτια
𝄆 Η αγάπη μας ήταν γραφτό να γίνει δυο κομμάτια 𝄇

Πονώ σαν συλλογίζομαι τα όμορφα τα βράδια
𝄆 Που μου δινες γλυκά γλυκά όρκους φιλιά και χάδια 𝄇

Με μια λαχτάρα καρτερώ και πόνο στην καρδιά μου
𝄆 Ίσως γυρίσεις γρήγορα ξανά στην αγκαλιά μου 𝄇

𝄆 Διπλός καημός να σ' αγαπώ και να μ' αφήνεις μόνο 𝄇
𝄆 Να καίγουμαι απ' το ντέρτι σου κι ο δύστυχος να λιώνω 𝄇

𝄆 Χωρίς ελπίδα να πονώ και η πίκρα να με δέρνει 𝄇
𝄆 Στα χρόνια που περάσαμε, ο νους μου να με φέρνει 𝄇

𝄆 Διπλός καημός να φεύγουνε τα νιάτα μας χαμένα 𝄇
𝄆 Να λιώνω απ' το μεράκι σου, να λαχταρώ για σένα 𝄇

𝄆 Γιατί δεν θες, κουκλίτσα μου, να 'ρθείς, ν' ανταμωθούμε 𝄇
𝄆 Και το παλιό το ντέρτι μας, γλυκά να θυμηθούμε 𝄇

Πολλές αγάπες έκανα και με πολλές γλεντούσα
Ποτέ δεν αναστέναξα και πάντοτε γελούσα
Πολλές αγάπες έκανα και με πολλές γλεντούσα

Στον κόσμο δεν ευρέθηκε καμιά να με μαγέψει
Να πάρει την καρδούλα μου, το νου μου να μου κλέψει
Στον κόσμο δεν ευρέθηκε καμιά να με μαγέψει

Μονάχα εσύ, καμωματού, με τα γλυκά λογάκια
Οπού μου λες, με έβαλες σε πόνους, σε μεράκια
Μονάχα εσύ, καμωματού, με τα γλυκά λογάκια

Με έκανες να μη μπορώ χωρίς εσέ να ζήσω
Και να χαρώ που θα χαθώ, αν δεν σε αποκτήσω
Με έκανες να μη μπορώ χωρίς εσέ να ζήσω

Προχτές μέσα στην αγορά ευρήκα δύο ψαράδες
𝄆 Ήτανε όλο λεβεντιά και νιάτα κι ομορφάδες 𝄇

Τους ρώτησα αν έχουνε απ' τα καλά σαφρίδια
𝄆 Και μου 'πανε πως μοιάζουνε σαν τα σμιχτά μου φρύδια 𝄇

Πάρε κυρά μου μια οκά και φράγκο μη μας δώσεις
𝄆 Με τις γλυκές σου τις ματιές εσύ θα μας πληρώσεις 𝄇

Το ξέρω μες στην αγορά όλα τα ψαραδάκια
𝄆 Πως θέλουν να παιζογελούν, σαν βλέπουν κοριτσάκια 𝄇

Γιατί δεν με θες κυρά μου, επειδή είμαι ψαράς
Είμαι λίγο αλανιάρης σαν ψαράς και σαν βαρκάρης
𝄆 Και θαρρείς ότι με μένα δεν θα την περνάς καλά 𝄇

Έχω μια μικρούλα βάρκα, με κουπιά και με πανί
Και ψαρεύω κάθε βράδυ, μόνος με το παραγάδι
𝄆 Και τα ψάρια που θα πιάσω, τα πουλώ στην αγορά 𝄇

Κι αν ξυπόλητος γυρίζω, μη με βλέπεις και γελάς
Τη γυναίκα που θα έχω, ξέρω να την επροσέχω
𝄆 Και τα κέφια της να κάνω, μην κοιτάς που είμαι ψαράς 𝄇

Από γιαλό κι από γκρεμό, κι από μεγάλο ποταμό
𝄆 Κι από μεγάλο ποταμό, γιαλέλι, επέρασα για να σε βρω 𝄇

Χωρίς νερό βασιλικός, είναι μεγάλος ο καημός
𝄆 Είναι μεγάλος ο καημός, γιαλέλι, να είσαι νιος και μοναχός 𝄇

Ψαράς θα γίνω στη στεριά, να σε ψαρέψω μια βραδιά
𝄆 Να σε ψαρέψω μια βραδιά, γιαλέλι, για να σου κλέψω την καρδιά 𝄇

Μαράθηκε η καρδούλα μου, μ' αυτή την αδικία
𝄆 Παλιοζωή, ψεύτη ντουνιά και παλιοκοινωνία 𝄇

Πάψε καρδιά μου, να πονάς, να λιώνεις μ' αγωνία
𝄆 Για τον παλιόκοσμο να κλαις, την παλιοκοινωνία 𝄇

Αγάπησα και πόνεσα κι η φτώχεια είναι αιτία
𝄆 Παλιοζωή, ψεύτη ντουνιά και παλιοκοινωνία 𝄇

𝄆 Δεν θέλω τα χειλάκια σου γι' αγάπη να μου λένε
Ούτε και τα ματάκια σου για μένα πια να κλαίνε 𝄇 (Σ)

𝄆 Ψέματα λεν' τα χείλη σου κι αγάπη δεν γνωρίζεις
Άπιστη είσαι κι άπονη και ψεύτικα δακρύζεις 𝄇 (Σ)

𝄆 Στ' αλήθεια, αν μ' αγάπαγες, δεν θα με παρατούσες
Δύο χρονάκια, άσπλαχνη, δεν θα με τυραννούσες 𝄇 (Σ)

Ψεύτισε πλέον ο ντουνιάς, δεν έχει πια φιλία
𝄆 Μόνο στα πλούτη σ' αγαπούν κι όχι στη δυστυχία 𝄇

Οι συγγενείς κι οι φίλοι μου είναι τα τάλιρα μου
𝄆 Που περπατώ ντερβίσικα και χαίρεται η καρδιά μου 𝄇

Όποιος τα φράγκα σήμερα στην τσέπη του δεν τά 'χει
𝄆 Σε τούτο το ντουνιά εδώ φιλία δεν υπάρχει 𝄇

𝄆 Όλος ο κόσμος τώρα δουλεύει μηχανές 𝄇
𝄆 Κι αν κάνεις το κορόιδο σου κάνει πιο πολλές 𝄇

𝄆 Ψεύτικα σου μιλούνε μηχανικά γελούν 𝄇
𝄆 Κακό για να σου κάνουν μονάχα προσπαθούν 𝄇

𝄆 Σου κάνουνε το φίλο μπροστά μηχανικά 𝄇
𝄆 Και πίσω σου σε βρίζουν κρυφά και μυστικά 𝄇

𝄆 Μην έχεις 'μπιστοσύνη ούτε και σ' αδελφό 𝄇
𝄆 Γιατί κι αυτός κρυφά σου, σου θέλει το κακό 𝄇

Μέρα νύχτα μεθυσμένος στις ταβέρνες θα γλεντώ
𝄆 Και τον ψεύτικο σεβντά σου με αυτά θα τον ξεχνώ 𝄇
𝄆 Γιατί έμαθα πως άλλον αγαπάς παλικαρά
Και εμένα μου μιλούσες ψεύτρα μόνο για παρά 𝄇

𝄆 Όπα, ψεύτρα, δεν θέλω να σε δω
Και τα λεφτά μου τώρα με φίλους θα μασώ 𝄇

Ξέρω ψεύτρα πως θα ζήσεις με τον βλάμη π' αγαπάς
𝄆 Μέρα νύχτα θα σε δέρνει ο ψευτοπαλικαράς 𝄇
𝄆 Τότε εμένα θα θυμάσαι κι ολοένα θε να κλαις
Έχασα τον παραλή μου, αχ τι έκανα, θα λες 𝄇

𝄆 Όπα, ψεύτρα, δεν θέλω να σε δω
Και τα λεφτά μου τώρα με φίλους θα μασώ 𝄇

Πάλι μου την εσκάρωσες, κρυφά εχτές το βράδυ
𝄆 Και όρκους πάλι επούλαγες σε άλλον στο σκοτάδι 𝄇

Δεν είναι μια, δεν είναι δυο, που σ' έχω πιάσει ψεύτρα
𝄆 Ό,τι κι αν πεις το ένιωσα πως είσαι καρδιοκλέφτρα 𝄇

Δημοπρατήριο σωστό είν' η καρδιά σου τώρα
𝄆 Την αγοράζεις, την πουλάς, μόλις αλλάζει η ώρα 𝄇

Τέτοια καρδιά δεν θέλω εγώ, μπορείς να την κρατήσεις
𝄆 Σ' άλλον κανένα πιο κουτό να πας να τη χαρίσεις 𝄇

Ψηλά τα παραθύρια σου και μακριά κοιτούνε
𝄆 Κι όταν με δούνε κι έρχουμαι, δίχως αέρα κλειούνε 𝄇

Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά και θα λυγίσει ο κλώνος
𝄆 Και θα σου φύγει το πουλί και θα σου μείνει ο πόνος 𝄇

Βασιλικό στη γλάστρα σου φυτεύεις και ποτίζεις
𝄆 Εγώ δεν θα περάσω πια, γιατί με βασανίζεις 𝄇

Ψιλή βροχή, ψιλή βροχή, κι εσύ κοιμάσαι μοναχή
𝄆 Μα εγώ στον δρόμο σέρνομαι, κι από τ' αγιάζι δέρνομαι 𝄇

Κακοκαιριά, κακοκαιριά, θα σπάσει η δόλια μου καρδιά
𝄆 Στην πόρτα σου ξεπάγιασα και στα σκαλιά σου πλάγιασα 𝄇

Ψιλή βροχή, ψιλή βροχή, για σένα κλαίει μια ψυχή
𝄆 Να μπεις στο στρώμα βιάστηκες και μένα δεν με νοιάστηκες 𝄇

Συννέφιασε, συννέφιασε, συννέφιασε ο ουρανός
𝄆 Ο ουρανός συννέφιασε, ψιλή βροχούλα έπιασε 𝄇

Ξεκίνησα ξεκίνησα, ξεκίνησα για να σε βρω
𝄆 Για να σε βρω ξεκίνησα, γιατί σε αποθύμησα 𝄇

Δυνάμωσε δυνάμωσε, δυνάμωσε και η βροχή
𝄆 Και η βροχή δυνάμωσε, στο δρόμο που μ' αντάμωσε 𝄇

Απόψε άρχισε και ψιλοβρέχει, κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει

κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει
Στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ' έχει

Στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ' έχει
Αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει

Η νύχτα σκέπασε όλη τη χώρα, σε συλλογιέμαι, που να 'σαι τώρα

Σε συλλογιέμαι, που να' σαι τώρα
Ποιος σ' αγκαλιάζει αυτή την ώρα

Ποιος σ' αγκαλιάζει αυτή την ώρα
Που ψιλοβρέχει σ' όλη τη χώρα

Στον δρόμο δεν περνά διαβάτης άλλος, κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος

Κι η μοναξιά μου καημός μεγάλος
Εγώ πονάω, κανένας άλλος

Αυτό το βράδυ που ψιλοβρέχει
Στην αγκαλιά του, αχ, ποιος να σ' έχει

Με τους καβγάδες στήσαμε κι οι δυο ψιλό γαζί
Η γκρίνια που αρχίσαμε δεν ξέρω τι θα βγάλει
𝄆 Σαν πέφτει η γκρίνια ανάμεσα ο έρωτας δεν ζει
Το φταις και φταίω θα μας φάει το κεφάλι 𝄇

Κακό βιολί αρχίσαμε βρε μάγκισσα που λες
Τον τσακωμό τον πήραμε θαρρώ σκοινί γαϊτάνι
𝄆 Το καβγαδάκι π' άρχισε κι οι γκρίνιες μας αυτές
Που να το βρεις σε τι μπελάδες θα μας βγάλει 𝄇

Η φαγωμάρα μας αυτή δεν έχει τελειωμό
Ούτε και η γκρίνια μας ποτέ θα φτάσει σε μιαν άκρη
𝄆 Ίσως μας φέρει όπως πάει στερνά στον χωρισμό
Και θα μας πνίξει και τους δυο στο μαύρο δάκρυ 𝄇

Να ήμουν ψύλλος, μάτια μου, αμάν αμάν, παντού για να τρυπώνω
𝄆 Το τρυφερό σου το κορμί, να στο κεντώ με πόνο 𝄇

𝄆 Ψύλλος θα γίνω, άσπλαχνη, αφού δεν με λυπάσαι 𝄇
𝄆 Και θά 'ρχομαι να σ' ενοχλώ, την ώρα που κοιμάσαι 𝄇

Αχ, πες το ναι, τσαχπίνα μου, γιατί θα μετανιώσεις
𝄆 Ψύλλος θα γίνω, άπονη, και δεν θα μου γλυτώσεις 𝄇

𝄆 Βρε, μη μου κάνεις γαλιφιές και άσε τα γινάτια 𝄇
𝄆 Γιατί και τίγρης θα γινώ, για τα γλυκά σου μάτια 𝄇

Σαν ποντίκι με τη γάτα, ώιντε μπρε
Μοιάζουμε, γαλανομάτα, ώιντε μπρε
𝄆 Σε λατρεύω, με πονάς, σε χαϊδεύω, γρατζουνάς
Και μου μπαίνεις στα γεμάτα 𝄇

Με τα μάτια σου θαμπώνεις, ώιντε μπρε
Με τα νύχια σου ματώνεις, ώιντε μπρε
𝄆 Δεν μπορώ ν' αντισταθώ, αν σε χάσω θα χαθώ
Σαν μαγνήτης με καρφώνεις 𝄇

Μα ως πότε τα παιχνίδια, ώιντε μπρε
Και τα ίδια και τα ίδια, ώιντε μπρε
𝄆 Ας αλλάξουμε βιολί, μην το ρίχνεις στην τρελή
Άφησε τα κεραμίδια 𝄇

Αυτοσχεδιασμός

𝄆 Ας αλλάξουμε βιολί, μην το ρίχνεις στην τρελή
Άφησε τα κεραμίδια 𝄇

Βρε τι κι αν είμαι εγώ φτωχός, και της ζωής μου ο τροχός
Για μένα κι αν δεν γύρισε, το κέφι μου δεν λύγισε

Ώιντε μπρε, φτωχός κι αν βρέθηκα, ζωή δεν σε βαρέθηκα

Εγώ ποτέ μου δεν γερνώ, με κέφι πάντα την περνώ
Και η ζωή η άχαρη, για μένα είναι ζάχαρη

Ώιντε μπρε, φτωχός κι αν βρέθηκα, ζωή δεν σε βαρέθηκα

Ζωή κι αν μ' έχεις φουκαρά, δεν λογαριάζω τον παρά
Έχω εγώ γι' αφέντη μου, το κέφι και το γλέντι μου

Ώιντε μπρε, φτωχός κι αν βρέθηκα, ζωή δεν σε βαρέθηκα

Ώρες τώρα σε κρυφοκοιτάζω
Γίνουμαι μπουρλότο, νευριάζω

Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Άσ' τα σου-σου-σου και πίτσι-πίτσι
Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Μην πειράζεις, φίλε, το κορίτσι

Το' χεις πέντε ώρες στη γωνίτσα
Και του κάνεις κόλπα και καπρίτσια

Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Άσ' τα σου-σου-σου και πίτσι-πίτσι
Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Μην πειράζεις, φίλε, το κορίτσι

Όλοι πια σε πήραμε χαμπάρι
Άσ' το κάνας άλλος να το πάρει

Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Άσ' τα σου-σου-σου και πίτσι-πίτσι
Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Μην πειράζεις, φίλε, το κορίτσι

Μελωδία

Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Άσ' τα σου-σου-σου και πίτσι-πίτσι
Αφού το παιδεύεις και το κοροϊδεύεις
Μην πειράζεις, φίλε, το κορίτσι

Ως πότε πια τέτοια ζωή, να ζούμε χωρισμένοι
Και στη δική μας συμφορά, ω-ω-ω-ω-ω
Να χαίρονται οι ξένοι
Να χαίρονται και να γελούν, ω-ω-ω-ω-ω
Φίλοι, γνωστοί και ξένοι

Μπορούμε να ξεχάσουμε τα τόσα όνειρα μας
𝄆 Που κάνανε σ' έναν σκοπό, ω-ω-ω-ω-ω
Οι κτύποι της καρδιάς μας 𝄇

Κι αυτοί που μας χωρίσανε, απ' τον καημό ας λιώσουν
𝄆 Ζωή χρυσή για μας θα 'ρθεί, ω-ω-ω-ω-ω
Κι αυτοί θα μετανιώσουν 𝄇

Πίνω και μεθώ 𝄆 ωφ αμάν, μέρα νύχτα τραγουδώ 𝄇
𝄆 Και το ντέρτι μου, ωφ αμάν, στο μπουζούκι μου ξεσπώ 𝄇

Γίνηκα μπεκρής 𝄆 ωχ αμάν, χασικλής και μερακλής 𝄇
𝄆 Γιατί όλο λες, ωχ αμάν, κούκλα μου πως δεν με θες 𝄇

Τα ματάκια σου 𝄆 ωχ αμάν, και τα κορδελάκια σου 𝄇
𝄆 Με τουμπάρανε, ωφ αμάν, και με κογιονάρανε 𝄇

Πως μου τά 'φερες 𝄆 ωφ αμάν, και μου την κατάφερες 𝄇
𝄆 Και μου τό 'σκασες, ωφ αμάν, με τον μάγκα τό 'στριψες 𝄇